Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Κέρος Seafood Restaurant

Το βραχώδες ακατοίκητο ιερό νησί, Κέρος των Μικρών Κυκλάδων
δάνεισε το όνομά του στο νέο μας εστιατόριο, στον Αγ. Δημήτριο.
Το Κέρος Seafood Restaurant, είναι το Αθηναϊκό μαγαζί
του θρυλικού ¨Λευτέρης¨ στα Κουφονήσια.
Με εμπειρία από το 1985 και γνωρίζοντας καλά τα μυστικά της ψαροφαγίας, με αγάπη στο φρέσκο ψάρι, που έρχεται κατευθείαν από τα Κουφονήσια, άλλα και με παραδοσιακά προϊόντα του νησιού μας, προσφέρουμε μία πανδαισία γεύσεων και αρωμάτων με αιγαιοπελαγίτικη αύρα σε Ασυναγώνιστες τιμές!

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Τρι - Παρ: 5:00 μ.μ. - 1:00 π.μ. Σαβ: 12:30 μ.μ. - 1:00 π.μ. Κυρ: 12:30 μ.μ. - 10:00 μ.μ.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Έχει parking
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Take away
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

30 Νοε 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ίσως το πιο αγαπημένο μαγαζί ψαροφαγίας απ' αυτά που έχω επισκεφτεί ως τώρα...

ΧΩΡΟΣ: Λιττός, μικρός, στα χρώματα του μπεζ - άσπρου, με ωραίους πίνακες στους τοίχους, σικάτος χωρίς να χει κάτι το ιδιαίτερο αλλά αρκετά περιποιημένος. Ωστόσο, να επισημάνω ότι η χωροθέτηση του μαγαζιού, το αδικεί καθότι βρίσκεται επι της Λ. Αγίας Βαρβάρας, δίχως να χει κατι στη γύρω περιοχή, απέναντι από ένα φανοποιείο. Αν δεν το ξέρει δηλαδή κάποιος, να πάει επί τούτου, δεν είναι αυτά που λες περνώντας απο κει, το είδα και έκατσα.

ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ: Σωστή εξυπηρέτηση, με ενδιαφέρον για τη γνώμη του πελάτη, την τελευταία φορα που επισκεφτήκαμε το συγκεκριμένο μαγαζί πέρασαν δύο φορές από το τραπέζι μας για να μας ρωτήσουν πως μας φάνηκαν τα πιάτα και αν ήταν καλά.

ΦΑΓΗΤΟ: (Περιγράφω αυτά τα οποία πήραμε την τελευταία φορά που πήγαμε)

Μας έφεραν για αρχή ψωμάκι με ντιπάκια, λαδάκι και ελίτσες.

- Μία χωριάτικη σαλάτα (Περιποιημένη, με τα όλα της)

-Χορτοπιτάκια (δύο κομμάτια μεγάλα μακρόστενα) σερβιρισμένα με ανθότυρο (νομίζω δηλ. ότι ηταν ανθότυρος, αλλά δε δοκίμασα) -Σαν τα κρητικά καλτσουνάκια ήταν: Μ αρεσε πολύ το φύλο τους, ήταν τραγανό, χωρίς να χει πολύ λάδι, αλλά και η γέμιση ήταν πολύ ωραία γευστικά και στη σωστη ποσότητα.

-Ένα χταποδάκι ξυδάτο-Νοοστιμοοο.. Ήρθε ζεστό (σημαντικό γιατι στα περισσότερα μαγαζια το σερβίρουν παγωμένο), η σαλτσούλα είχε την ιδανική υφή (δεν ήταν νερομπουρμπούλι) και επίσης, είχε μέσα κάτι σαν χόρτο βρασμένο (τι ακριβώς ήταν δεν κατάλαβα πάντως έδενε γευστικά με το χταπόδι).

-Μία μερίδα καλαμαράκια τηγανητά- Εντάξει, ωραία, δεν ενθουσιάστηκα, συγκριτικά πάντα με τα άλλα πιάτα.

-Μία μερίδα πατάτες τηγανητές- Στο χέρι κομμένες, δεν ήταν προτηγανισμένες και μπόλικες.

-Πήραμε, επίσης, το πιάτο ημέρας και πράξαμε σοφά γιατί ήταν ε-ξ-α-ι-ρ-ε-τ-ι-κ-ό.
Μπαρμπούνι φιλέτο κοκκινιστό με τσιπς πατάτας. Μου άρεσε πάρα πολύ, η σάλσα ήταν μαγειρεμένη με μεράκι, με το κρεμμυδάκι της, τα φιλέτα μπαρμπουνιού (4 μετρίου προς μεγάλου μεγέθους για μπαρμπούνι) δεν είχαν το παραμικρό κοκκαλάκι, ήταν τρυφερά, μαλακά, κάτασπρα, μοσκοβολούσαν, τα δε τσιπς πατάτας -συνδυαστικά με την κόκκινη σαλτούλα του πιάτου-ήταν μπουκιά και συχώριο.... Δεν άφησα ούτε ένα για δείγμα!

Όλα τα πιάτα χαρακτηρίζοταν από περιποιημένο και προσεγμένο "στήσιμο"- εμφάνιση, κάτι που δεν το συναντάς συχνά στα μαγαζιά αυτού του είδους που προσφέρουν θαλασσινά.

Ήπιαμε ένα ούζο Βαρβαγιάννη (μας κέρασαν άλλο ένα) και μία κοκα κόλα.
Στο τέλος, μας κέρασαν και γλυκάκι - ραβανί νομίζω... (εντάξει έχω φάει και καλύτερα αλλά αυτό που μετράει, εν προκειμένω, είναι η κίνηση).

Για τα παραπανω πληρώσαμε 59 ευρώ. (Αυτή τη φορά ομολογουμένως ο λογαριασμός μας φάνηκε λίγο πιο τσιμπημένος σε σχέση με τις προηγούμενες επισκέψεις μας, εντούτοις να σημειωθεί οτι αυτή τη φορά ήμασταν δύο άτομα ενω τις προηγούμενες περισσότερα και έτσι το κόστος μοιραζόταν, επίσης ότι παραγγείλαμε φιλέτο μπαρμπουνιού που όσο να πεις, έχει το κόστος του, τέλος σε αντιστοιχία με την ποιότητα των υλικών και την γεύση των πιάτων, το "χαλάλι" το λες με ευκολία).

Με δυο λέξεις.... Το προτείνω χωρίς δεύτερη σκέψη!