ΨΑΡΑΔΕΣ

Ψαροταβέρνες

  Ζησιμοπούλου 52, Παλαιό Φάληρο [Χάρτης]
  210 9414888

Περιγραφή
Ψαρικά και θαλασσινό μεζέδες. Ανοιχτό κάθε μέρα απο το μεσημέρι.
Ώρες λειτουργίας:
Ανοιχτό καθημερινά απο το μεσημέρι.


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Φεβ
12
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Βράδυ καθημερινής, αρχές Ιανουαρίου, μετά από σχετική μας κράτηση κατευθυνόμαστε προς τους Ψαράδες.

Τελικά η Ζησιμοπούλου έχει αναδειχθεί σε νέα «πιάτσα» για τους καλοφαγάδες. Μετά από περπάτημα μερικών λεπτών ανακαλύπτεις ότι έχουν στήσει την βάση τους εκεί από Κορεάτικα, Ιταλικά μέχρι εστιατόρια με θαλασσινά και Ελληνική αλλά λίγο «πειραγμένη» κουζίνα. Ό, τι κι αν τραβάει η όρεξή σας, έχω την εντύπωση ότι θα το βρείτε εκεί. Η Ζησιμοπούλου αν και βρίσκεται στο Παλαιό Φάληρο είναι μία σχετικά άχαρη οδός αλλά την εικόνα της αλλάζουν κάνοντάς την πιο ζωντανή τα γλυκύτατα μαγαζάκια που έχουν ανοίξει και στις δύο «όχθες» της.

Όταν περνάς την πόρτα των Ψαράδων πρώτη εντύπωση σου κάνει ο πολύ όμορφος χώρος τους. Είναι ένα παραμυθάκι!!! Σου φτιάχνει με τη μία τη διάθεση! Το μεγαλύτερο μέρος του σε ανοιχτόχρωμους και κυρίως λευκούς τόνους. Λευκό πάτωμα και τραπέζια, καρέκλες στο χρώμα της ώχρας. Κι εκεί που αυτό τους έφερνε στον κίνδυνο να χαρακτηριστεί ως λίγο βαρετός, βλέπεις σωστή χρήση έντονα ζωηρών χρωμάτων που τον κάνουν άκρως ευχάριστο. Τα χρώματα αυτά ξεχύνονται από τα διάφορα σε μέγεθος και τεχνοτροπία γυάλινα βάζα, άλλα σε αποχρώσεις του μπλε και άλλα σε αυτές του πράσινου. Όμως και αυτά, τακτικά τοποθετημένα. Το κάθε χρώμα έχει την πλευρά του στο μεγάλο έπιπλο που θυμίζει βιβλιοθήκη και το οποίο καλύπτει τον δεξί τους τοίχο. Σε παραπλήσιους τόνους και τα μαξιλαράκια που βρίσκονται στα ακριανά καναπεδάκια τους. Σε πολλά σημεία θα δεις και φυτά που αν και δεν τα είδα από πολύ κοντά, έχω την εντύπωση ότι δεν ήταν φυσικά.

Όμως κι αυτά ήταν προσεκτικά επιλεγμένα και το γενικό σύνολό τους ήταν τελικά καλαίσθητο. Φυσικά δεν θα έλειπαν τα ομοιώματα και οι πίνακες που απεικόνιζαν φίλους του Nemo και το βασίλειό τους. Στην οροφή υπήρχαν φωτιστικά με μαύρο, χοντρό πλέγμα που θύμιζε δίχτυ ή μάλλον πιο πολύ κιούρτο (παγίδα για θαλασσινά).

Γύρω από αυτά τα φωτιστικά υπήρχαν κι άλλα μικρά φωτάκια που δεν κατάλαβα αν ήταν μόνιμα ή αν τα είχαν τοποθετήσει λόγω γιορτών. Στην δεύτερη περίπτωση, θα τους πρότεινα να τα κρατήσουν όλο τον χρόνο γιατί ταίριαζαν απόλυτα στον χώρο. Από το σημείο που καθόμασταν βλέπαμε το μπροστινό μέρος της κουζίνας τους αλλά και ακούγαμε το κουδουνάκι που χτύπαγε ο σεφ τους κάθε φορά που ένα πιάτο ήταν έτοιμο (ήταν σαν κι αυτό που έχουν στην ρεσεψιόν των ξενοδοχείων για να καλείς τον υπάλληλο). Στον εσωτερικό τους χώρο και συγκεκριμένα στον δεξιό τους τοίχο δεσπόζει ένας μεγάλος καθρέφτης.

Επίσης, χαρούμενη πινελιά θεώρησα και τα χταποδάκια στις πόρτες των αντρικών και γυναικείων μπάνιων τους που ήταν επίσης λευκά και πεντακάθαρα.
Εμείς επιλέξαμε να κάτσουμε στον εξωτερικό τους χώρο που είναι κλεισμένος με τζαμαρία (ευτυχώς δεν χρησιμοποίησαν τα άκρως αντιαισθητικά πλαστικά), όπου παρά το βαρύ κρύο και δυνατό αέρα εκείνης της βραδιάς, η θερμοκρασία ήταν ιδανική κάνοντας μας να νοιώσουμε άνετα.

Από μουσική τι θα περιμένατε? Κονιτόπουλο, Πάριο και ντάρι ντάρι στον γιαλό πετούν οι γλάροι? Ευτυχώς όχι! Διακριτικά, από τα ηχεία τους ακούγονταν ροκ μουσική σε χαμηλή ένταση. Αν κατάλαβα καλά είχαν συντονιστεί με κάποιον ραδιοφωνικό σταθμό που έπαιζε ροκ μπαλάντες, αν και όχι μόνο. Ακούστηκαν από REM μέχρι Aerosmith και Shinedown!

Από το service τους ήρθαμε σε επαφή με δύο νεαρούς. Και οι δύο πάρα πολύ ευγενικοί και χαμογελαστοί. Ο ένας μάλιστα μας βοήθησε στο να διαλέξουμε το ουζάκι μας αφού όταν με έφεραν στην βιτρίνα που τα εκθέτουν, ψιλοπελάγωσα από την μεγάλη ποικιλία που διαθέτουν. Αυτό που μας πρότεινε ήταν αρωματικό και λίγο δυνατό (42άρι), τυλιγμένο στο χαρτάκι του που σαν συσκευασία το έκανε πιο ιδιαίτερο. Δεν θυμάμαι την ετικέτα του αλλά ήταν από μικρή, τοπική μονάδα αν και άνηκε σε γνωστή φίρμα. Επίσης, κάθε φορά που ένα πιάτο άδειαζε, μας το μάζευαν αμεσότατα για να ελευθερωθεί χώρος στο ήδη άνετο και βολικό τραπέζι μας.

Πρώτα στο τραπέζι μας έφεραν μία ντιπ απλωμένη ανομοιόμορφα πάνω σε μια σκουρόχρωμη πέτρινη πλάκα. Την είχαν πασπαλίσει με μαύρο σουσάμι και συνοδεύτηκε από προσεγμένο ψωμάκι (λευκό και πολύσπορο). Αρχικά μας έφεραν εμφιαλωμένο νερό το οποίο ζητήσαμε να αλλάξει με νερό βρύσης σε κανάτα.

Η παραγγελία δόθηκε γρήγορα και σε σωστούς ρυθμούς έγινε και το σερβίρισμα. Μου άρεσε ότι δεν μας ήρθαν όλα μαζί, κάτι που πραγματικά εκτιμώ. Σχεδόν με ενοχλεί να έρχονται όλα μαζί. Κάπου νοιώθω ότι δεν απολαμβάνω την όλη ιεροτελεστία. Άσε που ξεπροβάλουν από μέσα μου βουλιμικά ένστικτα και το πιρούνι μου παίρνει φωτιά! Το θέμα είναι να απολαμβάνεις και το φαγητό και την κουβεντούλα με την παρέα σου.

Πρώτα μας ήρθε η Κυκλαδίτικη σαλάτα μας. Εκτός του πράσινου μέρους της από μαρούλι, ρόκα και κρίταμο, είχε ντομάτα, αγγούρι, κάπαρη, ροδέλες ελιάς, πολύχρωμες πιπεριές, ευχάριστα μαλακό παξιμαδάκι (επιτέλους ένα παξιμάδι που δεν σε κάνει να ανησυχείς ότι θα πάθεις κάταγμα στους σιαγώνες σου! ) και φλοίδες από Συριανό τυρί Σαν Μιχάλη. Ήρθε πλούσια και δροσερή πάνω σε ένα όμορφο, μαύρο πιάτο. Η μόνη μου μικροένσταση με αυτή τη σαλάτα ήταν ότι τα αλμυρά μέρη της (κάπαρη, ελιά) μου φαίνονταν ότι έρχονταν σε παραπάνω από ότι θα ήθελα αντίθεση με την σος που ήταν γλυκιά. Ευτυχώς δεν είχαν υπερβάλει με την σος - όπως συμβαίνει συχνά- κι έτσι η ισορροπία-για τα δικά μου πάντα δεδομένα- δεν είχε ανατραπεί. Το δεύτερο άτομο της παρέας βρήκε τη σαλάτα άψογη και δεν συμφώνησε μαζί μου. Γούστα είναι αυτά. Πάντως ήταν και σε μέγεθος και σε γεύση κάτι παραπάνω από αξιοπρεπέστατη.

Ακολούθησε η μους λευκού ταραμά με κρίταμο και αυγά χελιδονόψαρου. Εδώ δώσαμε τα ρέστα μας. Ήρθε σε ένα εντυπωσιακό σκεύος με δύο κοιλώματα. Στο ένα υπήρχε η μους και στο δεύτερο μικρότερο κοίλωμα είχε λάδι με δίκταμο. Ξεχάστε ότι έχετε δοκιμάσει από λευκό ταραμά, αυτός ήταν ονειρικός!!! Ελαφρύς σε υφή, πλουσιότατος σε γεύση!!! Στολισμένος με υπεραρκετό χαβιάρι από αυγά χελιδονόψαρου. Ήταν η πρώτη φορά που δοκίμασα αυγά χελιδονόψαρου, οπότε δεν μπορώ να πιστοποιήσω με σιγουριά ότι προέρχονταν όντως από αυτό το είδος ψαριού, όμως δεν έχω κανένα μα κανένα λόγο να τους αμφισβητήσω. Και να σας πω και κάτι, πραγματικά μου είναι αδιάφορο αν ήταν ή όχι!! Αυτό που με ενδιαφέρει είναι ότι έδιναν μία διακριτική γεύση σε αυτό το ορεκτικό που το απογείωνε αλλά και μια ελκυστική εμφάνιση αφού είχαν χρώμα φωτεινό πορτοκαλί.

Η μερίδα ήταν επίσης υπεραρκετή και ενώ μας ενθουσίασε δεν καταφέραμε να την τελειώσουμε, πράγμα παράδοξο για εμένα και τη παρέα μου!
Μετά ήρθαν οι ντοματοκεφτέδες με λιαστή ντομάτα και γραβιέρα Κρήτης. Ήρθαν δύο μεγάλα τεμάχια πάνω σε κονκασέ φρέσκιας ντομάτας με δυόσμο και άλειμμα γιαουρτιού που είχε αρωματιστεί με βότανα. Επιτέλους ντοματοκεφτέδες έτσι όπως πρέπει να είναι. Με γεύση από ντομάτα (μη σας κάνει εντύπωση αυτό που γράφω γιατί έχω παλαιότερα έχω φάει εντελώς αδιάφορους και άγευστους ντοματοκεφτέδες! ), μη λιπαροί και ΝΟΣΤΙΜΟΙ! Ο τέλειος ουζομεζές!
Εδώ κάναμε μία μικρή παύση και νοιώσαμε ότι οι όρεξή μας είχε σχεδόν κορεστεί. Όμως αποφασίσαμε να μη το βάλουμε κάτω γιατί περιμέναμε και τα κυρίως.
Και ήρθαν κι αυτά στην ώρα τους!

Μπακαλιάρος συνοδευόμενος από σκορδαλιά αρωματισμένη με κρόκο Κοζάνης και γλασέ παντζάρια σε χυμό πορτοκαλιού. Ο πιο ελαφρύς και καλοετοιμασμένος μπακαλιάρος που έχω δοκιμάσει ποτέ. Η κρούστα του από κουρκούτι ήταν λεπτότατη κι όχι σαν κι αυτή την υπερφουσκωμένη που βλέπουμε συνήθως. Αυτή αγκάλιαζε τον μπακαλιάρο που ήταν μαλακός σαν αφρός. Αν και δεν ήταν το δικό μου πιάτο κι αν και είχα ήδη σκάσει από το φαγητό, δεν κρατήθηκα και έκλεψα 2-3 γερές πιρουνιές.

Το δικό μου πιάτο ήταν κριθαρώτο με σουπιές, ετοιμασμένο στο μελάνι τους. Το πιάτο έκανε ακόμα πιο γευστικό η παρουσία από ντοματίνια κομμένα στα δύο και φύλλα σπανακιού. Απλά θεϊκό! Απόλαυσα την κάθε μπουκιά του!! Χυλωμένο σωστά, που έμεινε άψογο μέχρι το τέλος και απίστευτα ισορροπημένο. Το λάτρεψα αυτό το πιάτο και όταν θα τους ξαναεπισκεφτώ δύσκολα θα παρεκκλίνω από αυτή την επιλογή. Επίσης να αναφέρω ότι μετά το χιλιοεκτελεσμένο ριζώτο, μου αρέσει που βλέπω πλέον εκδοχές σε κριθαρώτο και τραχανώτο.

Κι ενώ είχαμε ήδη ξεπεράσει τα όριά μας, ήρθε η ώρα για το γλυκό μας. Γενικά δεν είμαι φίλος των γλυκών που έχουν βάση το λεμόνι. Είμαι περισσότερο των αλμυρών γλυκών που σχετίζονται με τυρί κρέμα. Λατρεύω το ψημένο cheese cake ή το κατά τον κόσμο γνωστό, Ney York cheese cake. Αυτό που επιλέξαμε όμως ήταν κρέμα λεμονιού με μαρέγκα. Άψογα εκτελεσμένο και ακόμα πιο άψογο σε παρουσίαση! Το έκανε ακόμα πιο παιχνιδιάρικο τα τρίμματα μπισκότου που το είχαν πασπαλίσει. Αν εμένα που δεν είμαι φαν του λεμονιού με ξετρέλανε τόσο, φαντάζομαι σε τι σημείο θα φέρει τους Lemon lovers…

Λίγο πριν αποχωρήσουμε και έχοντας μείνει ΑΠΟΛΥΤΑ ικανοποιημένοι, δεν κρατηθήκαμε και πήγαμε να ευχαριστήσουμε το service και τους δύο chefs για την εμπειρία που μας πρόσφεραν αλλά και να επιβραβεύσουμε την καλή δουλειά και προσπάθεια με ένα εγκάρδιο «ευχαριστούμε!!! », κάτι που από ότι καταλάβαμε το εκτίμησαν και οι ίδιοι. Τι πιο γλυκό και ανθρώπινο από το να ευχαριστείς αυτούς που πριν από λίγο σε περιποιήθηκαν?!!!

Οι Ψαράδες έχουν θέσει πλέον σοβαρή συμμετοχή στην αποκλειστική προτίμησή μου, κάθε φορά που η όρεξη και διαθέσεις μου βάζουν πλώρη για θαλασσινά.

Υ. Γ. 1 Στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε το επισκεφτήκαμε και 2η φορά και ήταν και πάλι όλα στην εντέλεια, επιβεβαιώνοντας και επικυρώνοντας την πρώτη πολύ θετική εντύπωση που μας είχε αφήσει. Τελικά τα μικρά φωτάκια από τα φωτιστικά οροφής ήταν απλώς μία αισθητική παρέμβαση για τις ημέρες των Χριστουγέννων και έχουν πλέον αφαιρεθεί. Κρίμα γιατί ταίριαζαν απόλυτα στον χώρο τους, κάτι που πήρα την πρωτοβουλία να τους αναφέρω καλοπροαίρετα.

Υ. Γ.2 Μου κάνει εντύπωση που διάβασα κριτικές τι οποίες δεν θα τις έλεγες και πολύ θετικές, από χρήστες που πραγματικά εμπιστεύομαι. Τι να πω… ίσως τα σχόλιά τους να έπιασαν τόπο και τελικά να βοήθησαν τους Ψαράδες στο να βελτιωθούν γιατί οι δικές μου εμπειρίες ήταν άψογες.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Ιουν
04
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Ομολογώ ότι αυτό που μ’ έσπρωξε να επισκεφθώ τους ΨΑΡΑΔΕΣ ήταν καθαρή περιέργεια. Δόξα τω θεώ, «μεσόγεια» ψαρομάγαζα εξαιρετικής ποιότητας έχουμε στα νότια προάστια αρκετά – αναφέρω εν τάχει ΑΗ ΝΙΚΟΛΑ, ΙΩΔΙΟ, ΑΓΚΙΣΤΡΙ, ΨΑΡΟΥΛΗ και ΑΡΓΟΥΡΑ.

Μπροστά από τους ΨΑΡΑΔΕΣ είχα περάσει κάμποσες φορές, μια και βρίσκονται σ’ έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους του Παλαιού Φαλήρου, τη λεωφόρο Ζησιμοπούλου - το μόνο εξ όσων γνωρίζω δρόμο της Αθήνας που δεν είναι ευθεία, αλλά έχει σχήμα «Γ» - χωρίς να μου κάνει το απαραίτητο «κλικ».

Επίσης οι κριτικές των φίλων του ask4food, που ξαναδιάβασα μαζεμένες πριν τηλεφωνήσω για τραπέζι, ήταν σχεδόν αντικρουόμενες. Τότε ποιος ο λόγος να το διακινδυνεύσω;

Ο λόγος ήταν μια λίαν επαινετική πρόσφατη κριτική στο «Αθηνόραμα», όπου (χαιρέκακο σχόλιο) έχουν βάλει πολύ, μα πάρα πολύ νερό στο κρασί τους και δημοσιεύουν πια συχνά πυκνά αναλυτικές κριτικές εστιατορίων που δεν είναι ούτε σκουφάτα, ούτε χοντρο-ψιλο-ψευτογκουρμέ, ούτε βρίσκονται κατά σύμπτωση και κατά προτίμηση στα Β. Π., αλλά εντάσσονται μάλλον στον κλασσικό πυρήνα των «ask4foodάτων» (να καταχωρηθεί ο νεολογισμός, παρακαλώ! ) μεσαίου βεληνεκούς χώρων εστίασης.

Στην εν λόγω κριτική μάλιστα οι ΨΑΡΑΔΕΣ έχουν βαθμολογία 13/20, όταν το FUNKY GOURME έχει βαθμολογηθεί με 16/20.

Έτσι λοιπόν κλείσαμε ένα τραπέζι για δύο και, αφού κάναμε μια ωραία βόλτα από το Καλαμάκι ως το Τροκαντερό, φθάσαμε πραγματικά πεινασμένοι στις 2 το μεσημέρι στο στόχο μας. Το παρκάρισμα σε κάποιον από τους κάθετους δρόμους μικρό πρόβλημα (3 στα 10), αν είσαι θρασύς παρκάρεις ακόμα και επί της Ζησιμοπούλου.

Από κοντά το μαγαζί μας κέρδισε με την εμφάνισή του. Ξύλο και γυαλί σε αρμονικούς συνδυασμούς, μπόλικα καλόγουστα διακοσμητικά επίσης από γυαλί ή και τσίγκο, όσο περισσότερα φυτά παίρνει ο χώρος, σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί φράγμα προς τη φασαρία του κεντρικού δρόμου μπροστά από το μαγαζί (που εμένα προσωπικά δεν με πολυενόχλησε), πρωτότυπα φωτιστικά, άνετα τραπέζια, κλασσικές ταβερνοκαρέκλες (φροντίστε να καβατζώσετε κάποιον από τους καναπέδες στις δύο άκρες), γενικά δε πολύ καθαρός χώρος.

Εκείνη την ώρα ήταν ακόμα μισογεμάτο το μαγαζί και προς μεγάλη μου έκπληξη και ευχαρίστηση μας οδήγησαν σε ένα προνομιακό γωνιακό τραπέζι που ήταν στρωμένο για τέσσερις. Καλά καλά δεν είχα κοιτάξει γύρω μου και κατέφθασε ο βοηθός με ένα μπουκάλι κρύο νερό, το πανεράκι με ψωμί και μαχαιροπήρουνα και τους καταλόγους.

Αφού δροσιστήκαμε αρχίσαμε τη μελέτη. Αποφασίσαμε αρχικά να περιοριστούμε, τρόπος του λέγειν βέβαια, σε ψαρομεζέδες και να αφήσουμε το φρέσκο ψάρι για την επόμενη (;) επίσκεψη.

Στο σημείο αυτό οφείλω να καταθέσω το μοναδικό σημείο που με ενόχλησε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης μας στους ΨΑΡΑΔΕΣ: Τρεις τουλάχιστο φορές, μία πριν, μία κατά τη διάρκεια και μία μετά (! ) την παραγγελία ο κατά τ’ άλλα απόλυτα εντάξει σερβιτόρος προσπάθησε να μας ωθήσει σε παραγγελία φρέσκου ψαριού, σε σημείο ενοχλητικό, και μάλιστα αφού του είχα εξηγήσει το σκεπτικό μου. Τέτοιες πολιτικές εφάρμοζαν παλαιότερα κατά κανόνα στα ψαρομάγαζα του Τουρκολίμανου, και γινόμουν βέβαια Τούρκος, είχα καιρό να βιώσω αυτή την πίεση και ομολογώ ότι χαλάστηκα αρκετά.

Σημειωτέον ότι όλα τα τραπέζια γύρω μας ήταν γεμάτα με ένα σωρό πιάτα, όχι όμως ψάρι. Σημείο των καιρών και αυτό.

Ευτυχώς που η συνέχεια ήταν απόλυτα ικανοποιητική, όλα όσα δοκιμάσαμε ήταν και νόστιμα και ωραία παρουσιασμένα. Αρχίζοντας από την ομώνυμη με τον τίτλο του μαγαζιού σαλάτα (όχι το άκρον άωτο πρωτοτυπίας στη σύνθεση, όμως φρεσκότατη και με σωστό dressing), περνώντας στην «πολίτικη» τσιροσαλάτα (σκουμπρί και σαφώς όχι πολίτικο ήταν, όμως πολύ σωστά μαριναρισμένο και με την κατάλληλη πρασινάδα να το συνοδεύει), το καρπάτσιο τόνου (εντυπωσιακό πάνω σε σκούρα πέτρα και πασπαλισμένο με υλικά που έδιναν την επιθυμητή οξύτητα), για να καταλήξουμε στα δύο καλύτερα: την τριλογία ελληνικής μπρουσκέτας (με σκουμπρί, πέστροφα και σαρδέλα) και τα καπνιστά μύδια σαχανάκι (πολύ επιτυχημένο το ζουμάκι, το ίδιο ζουμερά και τα μαλάκια).

Από την εντυπωσιακή συλλογή αποσταγμάτων που διαθέτουν οι ΨΑΡΑΔΕΣ επιλέξαμε ένα σπάνιο μυτιληνιό ούζο, το Δίμηνο μπλε, ελαφρύ και ό, τι χρειάζεται για να συνοδεύσεις ένα γεύμα με θαλασσινά.

Στο τέλος προσγειώθηκε στο τραπέζι μας μια πιατέλα με μους λεμόνι, μπεζέ γκρατινέ και σιρόπι φραμπουάζ, εξαιρετικός συνδυασμός για να αλλάξεις γεύση. Ο λογαριασμός all inclusive στα 50 ευρώ ακριβώς, σίγουρα όχι φθηνός, ούτε όμως και ακριβός θα έλεγα.

Έτσι, φίλοι μου, θα κλείσω ευχαριστώντας αφενός τον κριτικό του «Αθηνοράματος» που με παρακίνησε να επισκεφθώ αυτό το καλό και τίμιο μαγαζί και συνιστώντας στους υπόλοιπους να βάλουν τους ΨΑΡΑΔΕΣ στη short list τους. Προφανώς έχουν ξεπεράσει τις παιδικές ασθένειες (λειτουργούν ούτε ένα χρόνο) και μπορεί κανείς να τους εμπιστευθεί. Εγώ δεν το μετάνιωσα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Αυγ
15
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

αγαπητοί φίλοι καλησπέρα,

Η επίσκεψη στους Ψαράδες πραγματοποιήθηκε μετά από σύντομη μελέτη στα γειτονικά εστιατόρια, ψάχνοντας με τα κριτήρια αναζήτησης του ask4. Είχε έρθει ο πατέρας μου τον προηγούμενο μήνα για να πάμε την καθιερωμένη εκδρομή μας πατέρας-γιος σε κάποιο νησί του Αιγαίου, να ξεσκάσει λίγο κι αυτός και να κάνει παρέα και λίγο με το στερνοπούλι του (χεχε εμένα δηλαδή, κοτζάμ μαντράχαλος). Θέλοντας λοιπόν να τον προϊδεάσω λίγο για την θαλασσινή μας απόδραση, λέω θα σε πάω κάπου εδώ κοντά να τσιμπήσουμε τίποτα διαφορετικό και μετά για θερινό σινεμαδάκι, τι λες; Αμέ, λέει ο μπαμπάς μου, ε έχω να πάω και καμιά τριανταριά χρόνια θερινό… (χαχα). Ψάχνοντας λοιπόν, με κριτήρια προορισμού δίπλα το Παλαιό Φάληρο, εντόπισα τους Ψαράδες που είναι κοντά μας και διαβάζοντας και την κριτική του έμπιστου κου. Ιωγιάννη και τον ενθουσιασμό του για το κριθαρώτο με τις σουπιές, μου ήρθε στο μυαλό η περυσινή εξόρμηση σε συναφές ψαροεστιατόριο στη Ζησιμοπούλου που είχα δοκιμάσει ένα πολύ νόστιμο αντίστοιχο πιάτο και λέω Κύβος Ερρίφθη!

Μια και δυο, φτάνουμε, παρκάρουμε εκεί δίπλα και πάμε προς το μαγαζί. Ήταν σχετικά νωρίς, γύρω στις 19:00 οπότε ήταν άδειο αλλά αυτό δεν μας απέτρεψε από το να μπούμε μέσα, όλο το μαγαζί δικό μας, οι κύριοι του service φρόντιζαν τις τελευταίες λεπτομέρειες της προετοιμασίας της σάλας για να υποδεχτούν την πελατεία τους. Καλωσόρισμα, όμορφος χώρος, περιποιημένος, με ήρεμα καθησυχαστικά παλ χρώματα, προσεγμένο art de la table και γενικά πολλά μικρά αντικείμενα για να παίζει το μάτι, διακοσμημένος με γούστο από τα φωτιστικά μέχρι τα μικροαντικείμενα στην τύπου βιβλιοθήκη που κάλυπτε τη μία πλευρά του χώρου. Διαλέξαμε ένα όμορφο γωνιακό στρατηγικό τραπέζι, βολευτήκαμε και αφού μας έφεραν τα μενού πέσαμε στην μελέτη τους.

Το μενού των Ψαράδων μπορείτε να το βρείτε στο πολύ όμορφο site που διαθέτουν και σίγουρα θα διαπιστώσετε ότι ξεφεύγει από τα συνηθισμένα. Αυτό που δεν θα μπορέσετε να διαπιστώσετε όμως είναι η παρουσίαση και η γεύση των πιάτων και γι’ αυτό θα πρέπει να δώσετε μια ευκαιρία να δοκιμάσετε και να κρίνετε από μόνοι σας. Εμείς λοιπόν παραγγείλαμε μία σαλάτα κρητική, μία φάβα σαντορίνης, ένα κριθαρώτο με σουπιές και μια μερίδα κουτσομουράκια για τη μούρη το πατέρα μου, συνοδεία μπύρας Stella και Άλφα νομίζω. Είχα βέβαια πάει και ψιλοπεινασμένος καθότι όλη μέρα στους δρόμους δεν είχα γευματίσει (σικ! ) αλλά και γιατί ήθελα να δοκιμάσω όσες περισσότερες γεύσεις μπορούσα (αυτό είναι το μειονέκτημα όταν βγαίνουν δύο άτομα μόνο, στερείσαι την ποικιλία, πόσα να παραγγείλεις και τι να πρωτοφάς, άσε που αν παραγγείλω κάτι νοιώθω υποχρεωμένος να το φάω και όλο το πιάτο μου, η γιαγιά μου φταίει γι’ αυτό που μας μεγάλωσε έτσι).

Λοιπόν, φτάνοντας τα πιάτα ένα ένα στο τραπέζι μας, συνειδητοποίησα, με ικανοποίηση να πω γιατί μου τη σπάνε οι μικρές μίζερες μερίδες, ότι οι ποσότητες ήταν παραπάνω από κανονικές, αρκετά μεγάλες θα έλεγα και ότι μάλλον δεν θα τα καταφέρναμε να τα τελειώσουμε όλα. Η παρουσίαση και το στήσιμο των πιάτων δεν ήταν το συνηθισμένο μιας ψαροταβέρνας, τα παιδιά της κουζίνας το έχουν ανεβάσει πολλά levels παραπάνω, ήτοι θα το περιέγραφα δημιουργικό. Με αφετηρία τα όμορφα και χρωματιστά πιατικά, τα φρέσκα υλικά ας πούμε της σαλάτας έκαναν μπαμ και σε προέτρεπαν να βουτήξεις μέσα. Τώρα λέω φρέσκα υλικά γιατί και στην γεύση ήταν όλα νόστιμα, καταλάβαινες όλα τα υλικά ξεχωριστά και σου άφηνε μια φρεσκάδα. Η φάβα που επέλεξα και που πάντα όταν βρω προσπαθώ να την χωρέσω κάπου στην παραγγελία, αν και στο μενού ήταν στα κρύα πιάτα, ήρθε κάπως ζεστή αλλά καθότι μ’ αρέσει έτσι την απόλαυσα ακόμα περισσότερο. Με το κρεμμυδάκι της και την ψιλοκομμένη ντοματούλα της, τέλεια υφή και ακόμα πιο νόστιμη γεύση, επίσης σε αρκετή ποσότητα να δοκιμάσουν και τρεις.

Τα ψαράκια εγώ δεν τα δοκίμασα και κρίμα γιατί μείναν και τα μισά, μια και ο πατέρας μου δεν μπόρεσε να τα τελειώσει όλα, συνοδεύτηκαν από λεμόνι. Αυτό βέβαια που μονοπώλησε, που λένε, το ενδιαφέρον μου ήταν το κριθαρώτο. Τι να πω ρε παιδιά, κατάμαυρο, απειλητικό και αχνιστό, προσγειώθηκε σαν το διαστημόπλοιο των εξωγήινων στον ατλαντικό στο Independence Day 2, πάνω στο τραπέζι μας και μόνο τα κόκκινα χρώματα από τα ντοματίνια που είχε εδώ κι εκεί έδιναν μια νότα στο πιάτο… όλα αυτά μέχρι να βάλεις την πρώτη μπουκιά στο στόμα, και μετά σταματάνε όλα, και το μαύρο πιάτο σε έχει σαγηνεύσει, έχεις γίνεις σκλάβος του και θέλεις να το πάρεις μπροστά σου και να το φας όλο μόνος σου. Απίστευτα αρωματικό και χυλωμένο, με πολλά κομματάκια σουπιάς, πεντανόστιμο και συ τρώς και τρως, ψυθιρίζοντας myy preeeecious με την φωνή του Σμίγκολ. Έλα δοκίμασε ρε πατέρα, λέω με την κανονική μου φωνή, μη το βλέπεις έτσι μαύρο, είναι νόστιμο, ωχ κακοπόπαθα να λέει ο πατέρας κι εγώ με το ζόρι να προσπαθώ να τον πείσω να δοκιμάσει μια κουταλιά. Πρόκειται για ένα μικρό προσιτό αριστούργημα. Αυτά. Τα συγχαρητήρια στον Chef και 4 ντοματάκια.

Τέλος, κέρασμα ένα μακρόστενο πιάτο με μαρεγκάκια και μους λεμονιού, τόσα όσα χρειάζονταν για να αλλάξουμε γεύση σε κάτι γλυκό και μοναδικά ελαφρύ και ισορροπημένο. Τέλεια!

Έμεινα πολύ ικανοποιημένος από την επίσκεψη αυτή και πραγματικά χάρηκα για την επιλογή του εστιατορίου αυτού, χάρηκα επίσης που βλέπω ότι υπάρχουν επιχειρήσεις που την ψάχνουν ακολουθώντας περισσότερο δημιουργικούς γευστικούς δρόμους και αποφάνθηκα ότι το τίμημα είναι δίκαιο (51 ευρώ για δύο άτομα με τα ποτά). Ο πατέρας μου βέβαια, κουβεντιάζοντας σχετικά την συνολική χρέωση, κούνησε απλά το κεφάλι του και είπε σοβαρά: αυτό δεν είναι ένα μαγαζί που θα πάει ένας οικογενειάρχης… εννοώντας ο άνθρωπος ότι μια τετραμελής οικογένεια ας πούμε θα δώσει περίπου 100 ευρώ (25 ευρώ ανά άτομο στην upper τιμή της 17-25 κλίμακας βασιζόμενος στην δική μας παραγγελία όμως που ήταν αρκετή για τρεις τελικά λόγω μεγεθών μερίδων – χωράει και μικρότερη τιμή ανά άτομο αν προσέξετε την παραγγελία σας π. χ. χωρίς νερό και μπύρες πάμε στα 20 ευρώ ανά άτομο), για τα δικά του δεδομένα που προέρχονται από άλλο τόπο και άλλες εποχές, καταλαβαίνω ότι φαίνονται πολλά. Για μένα, δεδομένου της νοοτροπίας που έχω αν περάσω καλά και γευτώ κάτι διαφορετικό χωρίς ψεγάδι, το τίμημα έρχεται σε δεύτερη μοίρα, αλλά και φυσικά των γεύσεων και των επιδόσεων κυρίως της κουζίνας είναι fair.

Τούτων λεχθέντων, πηγαίνετε άφοβα στους Ψαράδες, η κουζίνα του κρύβει μερικούς καλλιτέχνες μάλλον, είναι αυτό που σου μένει ότι όλα όσα σου σερβίρουν φαίνονται να-είναι-φτιαγμένα-για-σένα-τώρα, φρέσκα, νόστιμα, δημιουργικά καλλιτεχνικά παρουσιασμένα για τέρψη όλων των αισθήσεων, οπότε και μάλλον πιστεύω θα σας αφήσουν τελείως ικανοποιημένους.

Εξαιρώ δύο πράγματα που γενικά δεν είμαι σύμφωνος ως προς την πολιτική του μαγαζιού και πρέπει να τα πω κι αυτά για να είμαι fair κι εγώ: πρώτον, εμφιαλωμένο νερό που το ανοίγει το service πατ-κιουτ χωρίς να ερωτηθούμε ή να προλάβεις να νεύσεις αρνητικά και δεύτερον το περίφημο «άρτος καλωσόρισμα» δηλ. το ψωμί που ναι μεν καλό είναι, δεν λέω, αλλά που χρεώνεται… ζητώ συγνώμη: δέχομαι την πολιτική αυτή των μαγαζιών, δεν μου είναι άγνωστη αλλά - και εκφράζω προσωπική άποψη πάντα χωρίς να λέω ότι είναι και η σωστή - είναι πιο ευγενικό πρώτα να ρωτάς μήπως και ο πελάτης προτιμά νερό βρύσης (εκτός κι αν δεν διαθέτει για οποιοδήποτε λόγο το κατάστημα που και πάλι, αν το πουν ευγενικά, δεν θα κακοφανεί στον πελάτη) και βέβαια το οξύμωρον του καλοσορίσματος, μα πως; ε, δεν χωράει χρέωση! ας το πούμε κάτι άλλο.

Και φεύγοντας από τα μικρά αυτά πραγματάκια που σαν κατίνα κάθομαι και σχολιάζω ενώ στην πραγματικότητα ποσώς πραγματικά με ενδιαφέρουν, θα κλείσω λέγοντας και δυο λόγια-σχόλια για τα παιδιά-κυρίους του service γιατί κι αυτοί με την σημαντική δουλειά τους ολοκληρώνουν ή όχι την δουλειά που γίνεται στο μαγαζί αυτό. Είναι ευγενικοί, είναι γρήγοροι και αποτελεσματικοί, δείχνουν περιποιημένοι και γνώστες του μενού αλλά θα ήθελα δυο τρία λογάκια παραπάνω για να ξεφύγουμε από το επίπεδο της διεκπεραίωσης, εξ’ ού και το 2 ντοματάκια (οι δύο ντομάτες για μένα είναι βαθμολογία οκ, μέσα στα πλαίσια που περιμένεις και ένα ας πούμε κίνητρο για βελτίωση μια και μπορούν) έτσι να νοιώσουμε λίγο περισσότερο καλοδεχούμενοι και πιο οικεία με το χώρο. Οι «περιποιητές» που λέτε πολύ σωστά κάποιοι και κάποιες φίλοι-ες, μια λέξη που κρύβει όμως τόση ουσία. Τόσο όσο. Όχι να γίνουμε κολλητοί, καλές είναι οι αποστάσεις αλλά μια σπιρτάδα, μια κουβέντα παραπάνω, δεν έχετε άλλους πελάτες εκείνη τη στιγμή, ρωτήστε ξέρω ‘γω πως μας βρήκατε, έχετε ξανάρθει, να σας προτείνω αυτό ή το άλλο, τέτοια μικρά πραγματάκια, ένα παιγνιδάκι δηλαδή. Τα ‘πα λοιπόν κι αυτά, κατά τα άλλα όπως ανακοίνωσα φεύγοντας στον κύριο του σέρβις: είστε εξαιρετικοί. Και το εννοούσα.

A bien tot!

ΥΓ. αγαπητή κα. Mary_Fer στις πρώτες 2 παραγράφους της τελευταίας κριτικής σας περιγράψατε ακριβώς όπως νιώθω κι εγώ διαβάζοντας τις κριτικές του ask4. ευχαριστώ που μοιραστήκατε μαζί μας τα συναισθήματά σας αυτά και που με γλυτώσατε από τον κόπο να τα γράψω εγώ κάποια στιγμή.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Ιαν
30
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Καθημερινη και μαζι με την συντροφο μου, αφου τελειωσαμε κατι δουλιτσες ειπαμε να φαμε κατι. Γνωριζα το μαγαζι απο αναφορες φιλων και καποιας κριτικης περιοδικου.
Βρηκαμε αμεσα τραπεζι, (ηταν νωρις απογευμα) διαλεξαμε τονν καναπε. Αμεσα ηρθε νερο, σερβιτσια, ψωμι.

Διαβασαμε τον καταλογο, ευκολος (μια τιμη στα ορεκτικα και στα υπολοιπα το ιδιο) κατανοητος και αρκετα πλουσιος σε ιδεες.
Μας κερασαν πριν παραγγειλουμε ενα σετ αλοιφες. Στα συν αυτο.

Παραγγειλαμε μια φαβα, ζεστη & νοστιμοτατη
Πολιτικη τσιροσαλατα, μια απο τα ιδια
Τονο σεβιτσε στο γρανιτενιο πιατο απλα τελειο!
Καλαμαρι στη σχαρα, φρεσκο και απλα γευστικοτατο

Τελος κριθαροτο σουπιας στο μελανι της. Αποκορυφωμα! Τελειο.
Ηπιαμε κι ενα τσιπουρο χωρις γλυκανισο

Ολα μαζι ηταν 50€ κατι. Νομιζω για την ποιοτητα του φαγητου ηταν μια χαρα.
Θα ξαναπηγαινα ευχαριστως.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Ιαν
29
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Αγαπητοί μου, επιστροφή στο ask4food για μία ακόμα κριτική. Αυτήν την φορά θα σας μεταφέρω στο Παλαιό Φάληρο και στο εστιατόριο «Ψαράδες», που είναι ένα σχετικά νέο απόκτημα της περιοχής του Φαλήρου. Και θα σας πω εξ αρχής ότι για εμένα ήταν μία ευχάριστη έκπληξη όταν πήγα για πρώτη φορά στο συγκεκριμένο εστιατόριο. Γιατί; Μα γιατί απόλαυσα ένα εστιατόριο όπως θα ήθελα πάντα να απολαμβάνω ένα εστιατόριο.

Πρώτον, βρήκα έναν χώρο όμορφα και λιτά διακοσμημένο, όπου κυριαρχεί το λευκό, με δόσεις γαλάζιου, που σε ηρεμούν και προσωπικώς με πηγαίνουν «θάλασσα». Ξέρω ακούγεται τετριμμένο αλλά έτσι νοιώθω κάθε φορά που μπαίνω στους «Ψαράδες».

Δεύτερον, πέρα από τον ωραίο χώρο, όπου ως μόνο μείον θα έλεγα το γεγονός ότι επιτρέπεται το κάπνισμα και μακάρι να μπορούσε να απαγορευτεί σε όλα τα εστιατόρια, ένα ακόμα στοιχείο που διαμορφώνει ένα καλό εστιατόριο είναι το ευγενικό προσωπικό. Και εδώ οι «Ψαράδες» θεωρώ πως έχουν κάνει εξαιρετική επιλογή στο προσωπικό τους, το οποίο είναι ευγενικό, με διάθεση να σε εξυπηρετήσει χωρίς να γίνεται φορτικό. Μπράβο τους!

Τρίτο, βεβαίως, είναι οι απλές, παραδοσιακές αλλά και σχετικώς πειραγμένες γεύσεις των «Ψαράδων». Με πιάτα σίγουρα χορταστικά, καλομαγειρεμένα, σε καλές τιμές, που σε κάνουν να πιστεύει ότι, εν τέλει, μπορείς να βρεις στη μεγάλη μας πόλη χώρους εστίασης που σέβονται τον πελάτη και συνδυάζουν την ποιότητα με την καλή τιμή.

Στους «Ψαράδες» βρέθηκα με το έτερο ήμισυ και μία στενή μας, καλή φίλη, προ δύο εβδομάδων. Παρασκευή βράδυ, τελείωσα από το γραφείο στις 8 και 8.30 είχαμε δώσει ραντεβού στην Ζησιμοπούλου. Έκανε και κρύο οπότε περιμέναμε πως και τι να φτάσουμε στους «Ψαράδες» και να κάτσουμε στα ζεστά μας.
Βρήκαμε ένα ωραίο τραπεζάκι και πιάσαμε οι τρεις μας την κουβέντα. Και ο σερβιτόρος ήταν αρκούντως ευγενικός, μολονότι κάθε φορά που ερχόταν εμείς όλο και κάτι συζητούσαμε και όλο του αναβάλαμε την παραγγελία. Εν τέλει είδαμε το μενού, και προχωρήσαμε στην παραγγελία. Και το καλό με του μενού των «Ψαράδων» είναι ότι δεν περιλαμβάνει 100 πιάτα, αλλά λίγα και καλά! Προσωπικώς αυτό το κρίνω ως πολύ θετικό γιατί όταν βλέπω ένα μενού με δεκάδες επιλογές, συγνώμη, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι έχω να φάω μπαγιάτικο πράγμα ημερών, μην πω και μηνών.

Εμείς, λοιπόν, παραγγείλαμε μια μους λευκού ταραμά με αυγά χελιδονόψαρου! Αγαπητοί μου, αν πάτε -που σας προτρέπω να πάτε δηλαδή- να την δοκιμάσετε κι εσείς! Είναι στην κυριολεξία μία αφράτη, απαλή μους, με μία ωραία λεπτή γεύση και μυρωδιά ταραμά, και στην άκρη στο πιάτο έχει ένα μικρό βαθούλωμα με λίγο λάδι και κρίταμο, που δένει εξαιρετικά με τον ταραμά και το ψωμάκι.
Α! Ειπα ψωμάκι. Και πρέπει να σας πω, ότι σε ένα πανεράκι θα σας έρθει ωραιότατο ψωμάκι, μαύρο και λευκό, ζυμωτό! Όνειρο! Τρως και ξανατρώς. Και πολύ μου αρέσει που πλέον αρκετά εστιατόρια επιλέγουν ψωμί ζυμωτό και όχι το γνωστό «χωριάτικο» ψωμί που σου θυμίζει κάτι από λάστιχο…

Πέραν του ταραμά, παραγγείλαμε και σαρδέλα μαρινάτη. Εγώ συνήθως γαύρο δοκιμάζω, αλλά η σαρδέλα, μαγειρεμένη με πράσινη καυτερή πιπεριά και δενδρολίβανο ήταν ένας εξαιρετικός μεζές για το ούζο μας. Αφράτη, ναι! Αφράτη και όσο χρειαζόταν πικάντικη. Και αυτό το πιάτο σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.
Πήραμε και μία σαλάτα, γιατί το θες το πράσσινό σου να συνοδεύει τα ψαρικά. Επιλέξαμε την «ψαροσαλάτα», που περιέχει φύλλα από διάφορα είδη μαρουλιών, φρέσκο κρεμμυδάκι, άνηθο, τοματίνια, πιπεριά κόκκινη, με μπόλικο λεμονάκι, ελαιόλαδο και από πάνω αχνιστό φρέσκο ψάρι. Συνδυασμός υλικών που είναι χορταστικός και άκρως γευστικός. Προσωπικώς θα την προτιμούσα με μία «αψάδα» περισσότερη, αλλά η γεύση είναι πολύ προσωπική υπόθεση…

Για κυρίως πιάτο πήραμε την παέγια! Ε τώρα τι να πω! Μαζί με τον κρόκο Κοζάνης το πιάτο πέταγε! Και επειδή προ ημερών είχαμε δοκιμάσει –ο θεός να την κάνει- μία παέγια κάπου στην Ακτή Θεμιστοκλέους, η παέγια των «Ψαράδων» έπαιρνε όσκαρ. Αλλά το έπαιρνε μετά δόξης και τιμής! Με ένα ωραίο ριζάκι, αρωματισμένο και χρωματισμένο με αυτό το υποκίτρινο χρώμα του κρόκου, με ωραίες γαρίδες ζουμερές, με καλαμαράκι, χταποδάκι, μύδια… Σταματώ εδώ γιατί τρέχουν τα σάλια μου… Εν ολίγοις, ένα πιάτο ναι μεν πειραγμένο –σε σχέση με τις κλασσικές παέγιες- αλλά σίγουρα αξίζει την δοκιμή. Προσωπικώς θα την ξαναδοκιμάσω όταν βρεθώ πάλι Π. Φάληρο.

Και τώρα θα σας πω ότι ο ευγενικός σερβιτόρος, καθώς μας είδε φαγανούς, μας κέρασε και μία μερίδα ντοματοκεφτέδες! Που είχαν λιαστή ντομάτα, μπόλικα μυρωδικά, με τον δυόσμο να κυριαρχεί, και γραβιέρα Κρήτης. Αφράτοι και ζουμεροί, χωρίς «λαδίλα». Ένα ακόμα «συν»!

Και αφού αποφάγαμε ήρθε και το γλυκό. Εμείς διαλέξαμε το πειραγμένο «μωσαϊκό», με παγωτό βανίλια… Αλλά μαζί μας έφεραν κέρασμα και μους λεμονιού, με υπέροχα μαρεγκάκια και μία μους με ένα ωραίο λεπτό άρωμα και γεύση λεμονιού! Το έφαγα όλο! Και θα το ξαναφάω χωρίς ενδοιασμό! Τόσο το μωσαϊκό όσο κυρίως η μους ήταν δύο πιάτα που προσωπικώς με δρόσισαν και με έκαναν να πω «δόξα τω θεώ», που ζω σε μία πόλη με ανθρώπους που αγαπούν το φαγητό και μας μαγειρεύουν με αγάπη και σεβασμό!

Και να σας πω, κάτι ακόμα. Είναι τόσο όμορφο να σε κερνάει κάποιος κάτι, γιατί –εγώ έτσι το εκλαμβάνω- σου λέει ένα μικρό ευχαριστώ για το γεγονός ότι τον επιλέγεις να γευτείς τα δικά του πιάτα. Μακάρι πολλά εστιατόρια να εφάρμοζαν την ίδια τακτική… Δεν κοστίζει. Αντιθέτως, γοητεύει και ίσως και σκλαβώνει…
Το καλό είναι ότι αυτοκίνητο δεν παίρνω όταν βγαίνω για φαγητό έξω. Μου αρέσει μετά να περπατώ για να απολαύσω μία μικρή βόλτα που θα μου επιτρέψει να χωνέψω και να σκεφτώ αν πέρασα καλά ή όχι.. Και στους «Ψαράδες» πέρασα εξαιρετικά. Ακόμα και εγώ που δεν μπορώ να πω ότι θα συγκρίνω το οποιοδήποτε ψαρικό με ένα π. χ. μετσοβίτικο κοντοσούβλι –που για μένα είναι «Η» γεύση– θεωρώ ότι οι «Ψαράδες» με κάνουν να αλλάζω σιγά σιγά την άποψή μου για τις θαλασσινές γεύσεις…

Αυτά τα ολίγα από εμένα αγαπητοί μου. Σας χαιρετώ και σας φιλώ. Και να χαίρεστε τις εξόδους σας μέχρι να τα ξαναπούμε σε λίγες ημέρες με μία ακόμα εμπειρία γεύσης, κάπου μέσα σε αυτή τη μεγάλη μας πόλη…
Γεια σας φίλτατοι   

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Νοε
26
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Ηθελα πολυ καιρο να επισκεφτω του Ψαραδες γιατι οι κρητικες που διαβαζα με ειχαν θετικα επηρεασει.

Τελικα το επισκεφτηκα μια Κυριακη μεσημερι.
Ο χωρρος ομορφος, μοντερνος σου προκαλει ωραια διαθεση.
Το προσωπικο εξυπηρετικο και ευγενικο
Το φαγητο αρκετα καλο και προσεγμενο.

Δοκιμασαμε:
Kυκλαδιτικη σαλατα που ηταν πλουσια φρεσκια και γευτικη
Καρπατσιο σωλομου που ηταν μετριο -μαλλον καπνιστος οχι καρπατσιο
Μανιταρια γεμιστα με φρουτα της θαλασσας που ηταν γευστικοτατα
Φαβα με ντοματα ψιλοκομμενη που ηταν μετρια γιαμενα μια και την προτιμω με λεμονι

Τελος κριθαρακι με μελανι σουπιας παραπολυ γευστικο

Ενα μερος λοιπον που αφοβα το συστηνω

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Φεβ
24
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Σαββατοβραδο και σκεφτηκαμε με την παρεα μου να επισκεφτουμε το εστιατοριο ψαραδες που ειχαμε επανειλημενως δει περνωντας απο την οδο Ζησιμοπουλου αλλα ποτε δεν καταφεραμε να δοκιμασουμε τις γευσεις του.

Ειχαμε κλεισει τραπεζι και φτασαμε στο μαγαζι κατα τις 9.30. Ο κοσμος αρκετος στο μαγαζι αλλα η ατμοσφαιρα πολυ πολιτισμενη και ο διακοσμος του μαγαζιου εκπληκτικος για τα δικα μου γουστα με βαση αυτα που προσφερει το μαγαζι ( ψαρικα γενικα ). Θα μπορουσε καποιος αν απομονωσει το μαγαζι απο την απροσωπη οδο ζησημοπουλου να θεωρησει οτι ειναι σε καποιο παραλιακο μαγαζι η ακομα σε καποιο νησι. Ολα τα χρωματα στο λευκο και η διακοσμηση πολυ προσεγμενη χωρις υπερβολες.

Η υποδοχη εξαιρετικη και ολοι οι σερβιτοροι προθυμοι σε καθε νευμα.
Μολις καθισαμε και τακτοποιηθηκαν τα κουβερ μας προσεφεραν μια σουπα απο κολοκυθι ( ετσι την ανεφεραν ) η οποια θα μπορουσε να ειναι ισως και το καλυτερο πιατο της βραδιας..

Απο πρωτα πηραμε μια κυκλαδιτικη σαλατα η οποια αν και φρεσκια και με σωστο στησιμο και σωστη αναλογια τυριου οφειλω να ομολογησω οτι ηταν" λουσμενη " στην σως μπαλσαμικου. Προτιμω την σως σε λιγοτερη ποσοτητα να μην καταβρεχει ολο το πιατο απλα να υγραινει το μαρουλι και να δινει μια γευση τοσο - οσο.

Πηραμε επισης ενα καρπατσο σολωμου που ηταν απαυγασμα γευσης, με το λεμονι (η λαιμ) σε υπερβολη ( αλλα αυτο ειναι κατι που μου αρεσει ) να ειναι ενα πιατο που μπορει να αποτελεσει ανετα τον μεζε του εκαστοτε καλου κρασιου που θα συνοδευσει το ξεκινημα.

Πηραμε επισης καποια ρολα κολοκυθιου τα οποια αν και ενθουσιασαν την παρεα εγω τα βρηκα επιεικως αδιαφορα. Μια απλη πιτα περιτεχνα παρουσιασμενη.
Σαν κυριως πιατα δοκιμασαμε ενα φιλετο απο λαυρακι με μια οντως πολυ καλη σως απο πατζαρι. Το λαυρακι αψογα ψημενο χωρις να ειναι κατι το εκπληκτικο.
Εγω πηρα ενα κριθαρωτο με σουπιες ψημενο στο μελανι της σουπιας το οποιο αν και σαν food styling ξενιζει εως και απωθει γευστικα ηταν σε πολυ καλα επιπεδα γκουρμε εστιατοριου.

Τελος θα ηθελα να σχολιασω το πιο εντυπωσιακο απο το εστιατοριο αυτο. Εχοντας μια ιδιαιτερη σχεση με το κρασι ( δεν λεω το καλο γιατι αυτο ειναι καθαρα υποκειμενικο ) εμεινα εκπληκτος οταν ενα κυριος του μαγαζιου μου εφερε την wine list. Ισως η πληρεστερη wine list που εχω δει σε αντιστοιχα μαγαζια ( σαφως μιλαμε για εστιατοριο και οχι για wine bar ).

Μια πληρης λιστα με παρα πολλες σπανιες ετικετες που δεν βρισκεις ευκολα. Θελοντας λοιπον να δοκιμασω κατι διαφορετικο απο τα κλασικα τετριμμενα " καλα " μπουκαλια ρωτησα τον κυριο που την εφερε αν εχει κατι να προτεινει. και ω του θαυματος ο κυριος εχοντας γνωσεις σομελιε ( οντως οχι θεωρητικα ) μας προτεινε ενα πολυ ευχαριστο σαββατιανο που εφτιαξε σε πολλα σημεια τις αδυναμιες των γευσεων των πιατων.

Σε γενικες γραμμες ενα βραδυ στους ψαραδες δεν το λες χαμενο βραδυ γευστικα και περιβαλοντολογικα. Απλα θεωρω οτι στο θεμα της γευσης οταν θελεις να μπεις και να θεωρεισαι μερος των αναλογων εστιατοριων μπορει πολλα περισσοτερα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Μάρ
18
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Βράδυ καθημερινής, δεν είχε κόσμο και πήγαμε να το δοκιμάσουμε. Η εξυπηρέτηση πολύ φιλική και χαμογελαστή. Ο χώρος ωραίος και περιποιημένος, ταιριάζει με το ύφος του μαγαζιού, λευκό, λιτό και σε νησιώτικη διάθεση.

Δοκιμάσαμε την πολίτικη τσιροσαλατα. Πολύ καλή, με φοβερό αρωματισμένο κ πικάντικο λαδάκι για όποιον προτιμά τα πικάντικα. Ενδιαφέρον πιάτο τα μανιτάρια γεμιστά με φρούτα του δάσους, δηλαδή μύδια και θαλασσινά αλλα με κρέμα τυριού που κάλυπτε απολυτα τα θαλασσινά. Παρολα αυτά εύγευστα και καλοψημένα.

Επόμενο πιάτο το κριθαρωτο με καραβίδες, καλό γευστικά κ μεγάλη μερίδα αλλά καθόλου ξεχωριστό, ξεχνιέται την επόμενη στιγμή.

Ήπιαμε ουζάκι και ο κατάλογος του μεγάλος αλλα για όσους δεν αντέχουν τα θαλασσινά απλά και θέλουν σάλτσες για να τα φάνε. Άλλο ένα παράδειγμα τα χτένια τα οποία ήταν μεν εύγευστα αλλα δεν ήταν χτένια. Ήταν καλυμμένα με σάλτσα και αδύνατον να καταλάβεις γεύση.

Θεωρώ ότι το συγκεκριμένο μαγαζι είναι τέλειο για όσους θέλουν θαλασσινά αλλα πολυ πειραγμένα. Οι τιμές ανάλογες της γκουρμεδιας, για τα παραπάνω πληρώσαμε 45 ευρώ.

Στην αρχή μας κέρασαν σούπα βελουτέ λαχανικών, μετριοτατη και στο τέλος λικέρ κανέλας και ένα γλυκό ψιλοαποτυχια, παγωτό καϊμάκι πάνω σε σιμιγδαλένιο χαλβά. Ίσως ξαναπήγαινα για να δοκιμάσω και αλλα πιάτα αν και είναι ξεκάθαρο που κινείται γευστικά. Οι παρέες ήταν μέσης ηλικίας και λίγο δήθεν αλλα μπορεί να ήταν η βραδιά.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Φεβ
07
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Κυριακή μεσημέρι και επικρατούσε ένας πανικός από κόσμο και από φασαρία.

Επειδή είχαμε κλείσει τραπέζι και επειδή παρκάραμε πολύ δύσκολα, είπαμε να
μην φύγουμε αλλά να καθίσουμε και τελικά το μετανιώσαμε, διότι και ο χώρος
και τα φαγητά μας απογοήτευσαν.

Το service κάπως υποφερτό.

Ίσως να είμασταν άτυχοι λόγω της ημέρας, αλλά δυστυχώς η πικρία ήταν ομόφωνη και από τους πλέον καλοπροαίρετους της παρέας.

Στο τέλος ούτε το κέρασμα δεν έσωσε την παρτίδα!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Μάρ
03
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Μάθαμε για το εστιατόριο από ένα αφιέρωμα στο Αθηνόραμα, για τα "εστιατόρια της Σαρακοστής". Μου κέντρισε ιδιαίτερα την περιέργεια ένας μεζές που αναφέρθηκε στο κείμενο: μαρουλοντολμάδες με κιμά τόνου! ΟΚ λέω, νηστεύουμε από κρέας, ας πάμε να φάμε κάτι διαφορετικό.

Αφού κλείσαμε τραπέζι, καθ'ότι Σάββατο φτάσαμε στο εστιατόριο γύρω στις 21:30, όπου υπήρχαν άλλες 2-3 παρέες. Μέχρι να παραγγείλουμε το μαγαζί είχε γεμίσει και κόσμος συνέχιζε να έρχεται. ΟΚ λέω καλά είμαστε.

Για καλοσώρισμα μας έφεραν από μια κούπα ψαρόσουπα. Ωραία, γευστική αν και λίγο πιο λεμονάτη απ' όσο θα ήθελα. Στα υπόλοιπα φαγητά που παραγγείλαμε: η κυκλαδίτικη σαλάτα ήταν πολύ καλή, φρέσκα, τραγανά λαχανικά, αλλά λίγο μικρή και επίσης "συνηθισμένη". Θέλω να πω τρως και αλλού μια καλή κυκλαδίτικη σαλάτα. Οι μαρουλοντολμάδες με κιμά τόνου ήταν απογοήτευση. Ίσως είχαν παραβράσει, ίσως εγώ περίμενα κάτι εξαιρετικό, δεν ξέρω. Δεν μπορώ να πω ότι τους ευχαριστήθηκα. Ήταν πολύ αδιάφοροι.

Πήραμε επίσης τα μύδια Θεσσαλλονίκης που ήταν πολύ ωραίος μεζές, πικάντικος όσο χρειάζεται, με το τυράκι του και μια φοβερή σάλτσα. Εδώ άρχισε να στρώνει το πράγμα. Για κυρίως πήραμε μια παέγια για 2 άτομα. Επειδή έχω επισκεφθεί την Βαρκελώνη και έχω φάει με ντόπιους, παραδοσιακή παέγια θα είμαι λίγο αυστηρός. Παρ' όλο που ήταν πολύ πλούσια σε θαλασσινά και σε ποσότητα για 2 άτομα, είχε λίγο περισσότερα υγρά απ' όσο χρειάζεται. Έπρεπε να είναι πιο σπυρωτή και στεγνή. Από γεύση όμως ήταν πολύ ωραία. Ένα αξιοπρεπές, χορταστικό πιάτο που όμως ήθελε λίγο περισσότερη προσοχή. Το γλυκό που μας κέρασαν στο τέλος ήταν παγωτό με χαλβά. Καλό, αλλά τίποτα ιδιαίτερο.

Να σημειώσω ότι το σέρβις ήταν εξαιρετικό. Γρήγορο, επαγγελματικό, με φοβερή ροή στα πιάτα, παρόλο που το μαγαζί γέμισε πολύ απότομα.

Επίσης ο χώρος πάρα πολύ όμορφος και προσεγμένος, χωρίς υπερβολές. Στα μείον η μυρωδιά από την κουζίνα που σε κάποια φάση ήταν πολύ έντονη. Μάλλον κάτι χάλασε γιατί σε κάποια στιγμή εμφανίστηκε ένας κύριος με εργαλεία που μπήκε στην κουζίνα αλλά μάλλον δεν κατάφερε να κάνει κάτι. Τα ρούχα μας είναι στο μπαλκόνι να ξεμυρίσουν.

Γενικά μου άρεσε πολύ και πέρασα πολύ καλά. Είχα πολύ υψηλές προσδοκίες και δεν επιβεβαιώθηκαν πλήρως, αλλά θα ξαναπάω σίγουρα γιατί είχε έναν πολύ ενδιαφέροντα κατάλογο από τον οποίο θέλω να δοκιμάσω πολλά πράγματα. Οι τιμές ήταν λογικές και το συνολικά άξιζε τα λεφτά του.