Loader

Περιγραφή

Ψαρικά και θαλασσινό μεζέδες. Ανοιχτό κάθε μέρα απο το μεσημέρι.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Ανοιχτό καθημερινά απο το μεσημέρι.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

12 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Πήγαμε στους Ψαράδες μια Παρασκευή βράδυ έχοντας αγοράσει ένα εκπτωτικό κουπόνι στα 15€ το άτομο.

Το εστιατόριο βρίσκεται πάνω στη Ζησιμοπούλου και εντυπωσιάζει εξωτερικά.
Πάρκινγκ δεν έχει, αλλά δεν είναι και πολύ δύσκολο να βρεθεί στα γύρω στενά.

Ο εσωτερικός χώρος είναι πολύ όμορφα διακοσμημένος, αλλά μάλλον μικρός για τον κόσμο που συγκεντρώνει.

Για αρχή μας έφεραν εμφιαλωμένο νερό και ένα πιατελακι με μους ελληνικών τυριών, όπως μας είπαν..

Πήραμε για αρχή, μια πράσινη σαλάτα με τομάτα, μαρούλι, παξιμαδι, φέτα, κάπαρη και ρόκα.

Συνεχίσαμε με τυροπιταρια γαρίδας, τα οποία ήταν δύο τον αριθμό και όχι μεγάλα.

Δεν διακρινόταν εύκολα η γεύση της γαρίδας.
Ωραία ήταν, αλλά μου θύμισε περισσότερο spring rolls, αντί για γαρίδα.

Το καρπατσο από λαυράκι όμως, ήταν πραγματικά εξαιρετικό και μπράβο στον σεφ που το εμπνεύστηκε και το προετοίμασε τόσο καλά
Ισορροπημένο σε οξύτητα, άρα σωστή η δόση του λεμονιού, σωστά μαγειρεμένο, έδεσε πολύ ωραία με τα αυγά του χελιδονοψαρου.
Ένα πιάτο απόλαυση, τόσο γευστικά, όσο και οπτικά.

Διαλέξαμε για κυρίως, ένα πιατο για δύο άτομα.
Την παέλια θαλασσινών.
Πληροφοριακά, αυτό το πιάτο κοστίζει 25€.
Μια τεράστια πιατέλα με κριθαρωτο με μύδια, άλλα με κέλυφος και άλλα καθαρισμένα, καλαμάρι και γαρίδες.

Χορταστικό πιάτο, πολύ γευστικό..
Μαζί με το καρπατσο από λαυράκι είναι τα πιάτα που θα πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε!

Σε γλυκό μας έφεραν μια πάβλοβα η οποία ήταν απλά ΟΚ..

Θεωρώ πως είναι μια εξαιρετική πρόταση για θαλασσινά και μάλιστα αρκετά οικονομική, αν βέβαια συνδυαστεί με το εκπτωτικό κουπόνι.
Αλλιώς, ο λογαριασμός ανεβαίνει αρκετά..

26 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Μέρες νοσοκομείου part two.

Οι μέρες περνούσαν δύσκολα μεν αλλά γρήγορα με μένα να αισθάνομαι αποκομμένη από τη ζωή μου και σε μια κατάσταση άτυπου ιδρυματισμού. Όσοι από σας έχουν περάσει ικανό χρόνο σε νοσοκομεία και άλλα ευαγή ιδρύματα θα καταλάβετε ακριβώς τι θέλω να πω. Για τους υπόλοιπους η ευχή μου είναι να μη χρειαστεί ποτέ να το μάθετε. Φωτεινές στιγμές, πάντα, οι εμφανίσεις των φίλων. Πρωί, απόγευμα όλο και κάποιο χαριτωμένο μουτράκι έσκαγε μύτη. Βοηθούσαν με κάθε τρόπο αλλά πολύ περισσότερο κατεβαίνοντας στο καφέ όπου με την ψιλοκουβέντα επί παντός επιστητού με κρατούσαν έτσι ώστε να διατηρήσω την επαφή μου with the real world. Και φυσικά ο καλός μου. Ο οποίος κρατούσε άμυνα στα μετόπισθεν, μάζευε το παιδί, έκανε τον ταξιτζή, με πηγαινόφερνε και, φυσικά, με τάιζε διότι που μυαλό για μαγειρική.

Ένα τέτοιο βράδυ, λοιπόν, αφού με παραλαμβάνει, με ενημερώνει ότι έχει ένα επαγγελματικό ραντεβού στην ευρύτερη περιοχή της Καλλιθέας το οποίο, όμως, δε θα κρατούσε πολύ, με αφήνει να αποφασίσω που θέλω πάμε μετά για φαγητό, εμένα με παίρνει, ωραιότατα, ο ύπνος την ώρα που τον περιμένω, ξεκινάμε για άλλο μαγαζί αρχικά αλλά κάπου μπλεκόμαστε στα στενά, μου προτείνει να πάμε κατά Ζησιμοπούλου μεριά που έχει πολλές επιλογές, συμφωνώ, και πέφτουμε πάνω στους Ψαράδες που θυμάμαι ότι ο αγαπητός Ιωγιάννης, μεταξύ άλλων, έχει πει τα καλύτερα οπότε αναφωνώ … εδώ είμαστε!

Το παρκάρισμα είχε μηδενικό βαθμό δυσκολίας εκείνο το βράδυ καθημερινής χωρίς να είμαι σίγουρη ότι αυτό αποτελεί τον κανόνα και για άλλες μέρες της εβδομάδος, αφού η περιοχή βρίθει προτάσεων.

Ο χώρος μου άρεσε πολύ από τη στιγμή που μπήκα. Χαριτωμένος, ανάλαφρος, χρωματιστός. Τα τραπέζια σε αρκετή απόσταση το ένα από το άλλο, ξύλο αλλά και ferre forgé, λευκό και απαλό πράσινο χρώμα, αίσθηση γαλλικού bistro, γενική εικόνα μακράν απέχουσα από αυτή που έχω στο μυαλό μου για μαγαζί ψαροφαγίας.

Η εξυπηρέτηση ήταν ευγενική, όχι ιδιαίτερα άμεση, ούτε κλαίει ούτε γελάει που λέει και η μαμά μου, με το touch που θα έκανε τη διαφορά, να απουσιάζει.

Η κάρτα τους ούτε τεράστια αλλά ούτε και μικρή δίνει το στίγμα του μαγαζιού που είναι η δημιουργική, πειραγμένη ματιά στην εκτέλεση θαλασσινών συνταγών. Κάποια από τα αναγραφόμενα πιάτα δεν υπήρχαν εκείνο το βράδυ αλλά μικρό το κακό. Εμείς καταλήξαμε σε:

- Μους ταραμά. Αποτελεί hit του μαγαζιού και ξέρω ότι έχει ικανοποιήσει πολλούς από τους χρήστες που το έχουν δοκιμάσει, όμως, σε εμάς μας άφησε μέτριες εντυπώσεις. Εγώ το βρήκα απλά συμπαθές ενώ ο καλός μου το θεώρησε ετοιματζίδικο. Αφράτη μεν, αλλά χωρίς ένταση, ωραία η προσθήκη των αυγών χελιδονόψαρου και του λαδιού κρίταμου αλλά χωρίς να κατορθώσουν να ανεβάσουν γευστικά το πιάτο.

- Σαλάτα με βρασμένα πατζάρια, ξινόμηλο, κατίκι και καρύδια. Αυτή ήταν πραγματικά ωραιότατη, δροσερή, ισορροπημένη, με ωραίο κοντράστ γεύσεων και υφών.

- Γαύρος μαρινάτος. Αναπαυόταν σε ένα παχύ στρώμα σαλάτας βαλεριάνας, ήταν περιχυμένος με ωραίο dressing αλλά αρκετά σκληρός ενώ η αλμύρα υπερίσχυε της οξύτητας που εγώ αγαπώ στο συγκεκριμένο πιάτο.

- Πλοκάμι χταποδιού στη σχάρα. Ωραία ψημένο, νόστιμο, συνοδεία πατατοσαλάτας, με λαδολέμονο και θυμάρι. Δεν ήταν άσχημο δεν ήταν όμως και αυτό που ήθελα, μου άφηνε την αίσθηση ότι κάτι του έλειπε.

- Πεϊνιρλί των Ψαράδων. Μια πραγματικά πρωτότυπη ιδέα. Ωραία η ζύμη. Δροσερά τα καρεδάκια ντομάτας. Καλομαγειρεμένες οι γαρίδες. Ωραία ιδέα τα φυλλαράκια ρόκας που έδιναν μια πιπεράτη νότα. Χορταστικό κι όμως όχι βαρύ πιάτο αλλά, κάπου, πάλι, μου έδωσε την εντύπωση ότι κάτι άλλο χρειαζόταν για να δέσουν οι γεύσεις και να αποτελέσει ένα πιάτο σήμα κατατεθέν του μαγαζιού.

- Καλαμάρι στη σχάρα. Λεπτοκομμένο, ζουμερό, με λαδολέμονο και ρίγανη. Σε γενικές γραμμές αυτά….

- Σουβλάκι ξιφία. Now we’re talking. Ίσως το καλύτερο πιάτο της βραδιάς. Ωραία ψημένο το ψάρι πάνω σε πινελιές από ένα ελαφρύ αγιολί., τόσο ελαφρύ που ακόμα και το Pontiki θα το έτρωγε άνετα. Ντοματούλα και κρεμμύδι εν είδη σαλάτας απ’ τη μία και υπέροχα τσιπς πατάτας on top.

Κλείσαμε με μια πραγματικά υπέροχη μαρέγκα με mousse λεμονιού και κόκκινα φρούτα που, ευγενικά, μας κέρασαν. Ήπιαμε μια weiss και μια μινιατούρα τσίπουρου με τον λογαριασμό να φτάνει τα 90 ευρώ.

Ότι πήραμε πολλά, πήραμε. Ότι οι μερίδες είναι από επαρκείς έως μεγάλες, είναι. Ότι εγώ δεν ήμουν στην καλυτέρα των διαθέσεων και, ίσως, να μην εκτίμησα τις γεύσεις όσο έπρεπε, πολύ πιθανόν. Είδα ωραία προσπάθεια, με το τελικό αποτέλεσμα να μην τη δικαιώνει, ενώ μου έλειψε η απόλυτη φρεσκάδα και ατόφια γεύση της πρώτης ύλης, που μπορεί να σταθεί επάξια και μόνη της.

Τον καλό μου τον έχασαν και δεν ξέρω αν μπορούν να τον κερδίσουν πάλι, ενώ, όσον αφορά εμένα i’ll give them the benefit of a doubt, αλλά θα χρειαστεί η παραίνεση και η παρέα ενός αγαπημένου για να επιστρέψω, ενώ τίποτα δε θα μου δώσει μεγαλύτερη χαρά από το να αποδειχθώ λάθος γιατί για κάποιον twisted λόγο θέλω να μου αρέσουν τα μαγαζιά που αρέσουν στους φίλους μου ή όπως έχει πει και ο Momus… i like you.. but i don't need to like me, to like you!

06 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Και μου τό λεγε η αδερφή μου ένα χρόνο τώρα και βάλε. Πήγαινε στους Ψαράδες, πήγαινε σου λέω, θα τρελαθείς, άντε, τι περιμένεις. Έλα ντε; Τι περίμενα; Αξιώθηκα τελικά και τους επισκέφτηκα απόγευμα πια μιας παγωμένης Κυριακής του Γενάρη κι ενθουσιάστηκα τόσο που θα το κάνω στέκι και θα πηγαίνω όποτε θά ‘χω όρεξη για πειραγμένη ψαροφαγία.

Το μαγαζί βρίσκεται πάνω σε κεντρικό δρόμο του Π. Φαλήρου, περιοχή στην οποία δεν έχω πολλά σούρτα φέρτα. Παρόλα αυτά το εντόπισα εξαιρετικά εύκολα, χάρη βεβαίως στους αγαπητούς google maps. Ακριβώς πριν κινήσουμε από το Κουκάκι και το ΕΜΣΤ να πάμε, πήραμε ένα τηλέφωνο να επιβεβαιώσουμε ότι υπάρχει διαθέσιμο τραπέζι για δύο. Πράγματι, λόγω και του περασμένου πια της ώρας, μόλις φτάσαμε εκεί γύρω στις 5, υπήρχαν αρκετά τραπέζια για να επιλέξουμε.

Μου κίνησε το ενδιαφέρον λόγω του καναπέ του και της προνομιακής γωνιακής του θέσης, τραπέζι στο πάνω επίπεδο, για το οποίο μας προειδοποίησαν ότι είναι μη καπνιζόντων. Εννοείται ότι αυτό ήταν για μένα ατού. Με το που καθόμαστε, όμως, συνειδητοποίησα ότι στα δυό διπλανά μας τραπέζια οι καπνιστές έκαναν τσιγαροχαμό, ένας δε μάλιστα με πουράκι! Οπότε μόλις ο θεριακλής φίλος μου πήγε να σηκωθεί και να πάει έξω να καπνίσει, λέω ας αφήσουμε τις γραφικότητες κι ας ζητήσουμε ένα τασάκι καλύτερα. Σημειώνω επίσης για να μην παρεξηγηθώ ότι στο επίπεδο των μη καπνιστών μονάχα τα δύο αυτά τραπέζια ήταν κατειλημμένα κι εμείς το τρίτο. Ο σερβιτόρος στον οποίο απευθύνθηκα αρχικά δίστασε, αλλά μόλις του υπέδειξα την ολόγυρη κατάσταση μας έφερε ένα.

Ο εξαερισμός όμως οφείλω να επισημάνω ήταν μια χαρά, οπότε δεν κατέληξε να με ενοχλήσει ο καπνός καθαυτός, με ενόχλησε όμως η προσέγγιση. Και κάπως έτσι πάει μια ντοματούλα ως προς τον χώρο, παρότι κατά τ’ άλλα μ’ άρεσε πολύ! Ευχάριστος και φιλόξενος, λαμπερός και φωτεινός κι αντιστεκόμενος στην αποκλειστικότητα του άσπρου- μπλε στο οποίο πολλά ψαράδικα καταφεύγουν. Αντίθετα, το γαλανόλευκο ενισχύεται με πολύχρωμες πινελιές, πράσινες και κιτρινομουσταρδί, γήινες ζεστές καφέ και με φυτά, πολλά και όμορφα φυτά που κάνουν τους Ψαράδες ζωηρούς και ζωντανούς.

Η εξυπηρέτηση, καλή σε γενικές γραμμές, πραγματοποιείται από πλήθος σερβιτόρων. Ακριβώς λόγω του πλήθους αυτού ίσως να χρειάζεται κάπως καλύτερος συντονισμός, παρόλα αυτά, δεν αντιμετωπίσαμε προβλήματα ή καθυστερήσεις, παρά μόνο μια γενικότερη αίσθηση αποδιοργάνωσης. Ιδανικά θα τους ήθελα λίγο πιο προσιτούς και φροντιστικούς, αλλά εντάξει. Στα συν η μη επιβολή εμφιαλωμένου νερό, αλλά η προσφορά κανάτας μόλις βέβαια ζητήθηκε, η οποία ανανεωνόταν αβίαστα και το τέλειο γλυκό που ήρθε ως κέρασμα στο τέλος.

Κι επιτέλους περνάω στο φαγητό. Οι επιλογές που έκαναν το μάτι μου να γυαλίζει μελετώντας τον κατάλογο ήταν βασικά, όλος ο κατάλογος. Οι περιγραφές στο μενού μαγευτικές, τα πιάτα που πήγαιναν στα γύρω τραπέζια επίσης και κάπως έτσι να μην ξέρουμε τι να πρωτοδιαλέξουμε από τον καλοδουλεμένο κι ευσύνοπτο τελικά κατάλογο, καθώς τα προσφερόμενα πιάτα δεν είναι αναρίθμητα, είναι όμως λιγουρευτά.

Μετά πόνων και βασάνων καταλήξαμε σε: Μους λευκού ταραμά με κρίταμο κι αυγά χελιδονόψαρου. Μεγάλη ποσότητα, εξαιρετική υφή, τέλεια προσθήκη τα αυγά χελιδονόψαρου, ωραία πινελιά το κρίταμο. Άνοιξε εξαιρετικά το γεύμα.

Συνέχεια με παντζαροσαλάτα. Γενικά, μ’ αρέσουν πολύ τα παντζάρια και η συγκεκριμένη παντζαροσαλάτα ήταν μούρλια. Τα παντζάρια παντρεύονταν ιδανικά με ψιλοκομμένο ξινόμηλο (μαριναρισμένο σε βινεγκρέτ από τον χυμό τους, όπως διεξοδικά περιγράφεται στον κατάλογο), κρέμα από κατίκι Δομοκού, ξύσμα από μοσχολέμονο και τριμμένο καρύδι. Πολύ νόστιμο αποτέλεσμα, επίσης σε καλή ποσότητα.

Μύδια αχνιστά, καθώς είχα εντοπίσει τη σχετική γαβάθα να προσγειώνεται στο διπλανό μας τραπέζι, είχα σκουντήσει διακριτικά τον φίλο μου και μ’ ένα κλείσιμο του ματιού ως μέγιστοι μυδοφάγοι είχε επέλθει consensus ως προς το πιάτο αυτό. Σύμφωνα με την περιγραφή του διαδικτυακά αναρτημένου και μη κοστολογικά επικαιροποιημένου καταλόγου, πρόκειται για μύδια αχνιστά στον ζωμό τους με φρέσκο και ξερό κρεμμύδι, μπουκέτο μυρωδικών και λουίζα. Εμένα να το πω, μού βγαλαν και μια μουσταρδίλα, η οποία μου φάνηκε μάλιστα αρκετά επιβλητική κι επισκιάζουσα ίσως τη θαλασσινή αύρα των μυδιών. Μην παρεξηγηθώ, μας άρεσαν πολύ και τα καταβροχθίσαμε, απλά το επισημαίνω.

Καλαμάρι ψητό και γεμιστό με κιμά τόνου, φάνταζε στην περιγραφή πολύ αβάντ- γκαρντ, αλλά τελικά ήταν το πιο αδύναμο πιάτο. Νόστιμο, δεν λέω, πρωτότυπο ναι, φαγώθηκε ευχάριστα, αλλά δεν θα το ξαναπροτιμούσα.

Και το highlight, καρπάτσο τόνου, μαριναρισμένο σε χυμό λεμονιού κι ελαιόλαδο, το οποίο μακάρι να μπορούσα να το αναρτήσω σε φωτογραφία, καθώς οπτικά ήταν ένα μικρό έργο τέχνης, ένας ψαροπίνακας με σαφείς επιρροές από την τέχνη του Τζάκσον Πόλοκ. Α, είμαι υπερβολική λέτε, ε; Πηγαίνετε να δείτε και μόνοι σας τότε. Και μόλις χορτάσουν τα μάτια σας κι αρχίσετε να τρώτε το κομψοτέχνημα, ετοιμαστείτε να ενθουσιαστείτε κι απ’ την υπέροχη γεύση.

Το γεύμα ξεκίνησε με καλωσόρισμα με νόστιμο και φρέσκο ψωμί και μια αλοιφή που δεν κατάλαβα καλά τα συστατικά της, είχε όμως σίγουρα ελιά, την οποία δεν τρώω και χρεώνεται 1,40 κατ’ άτομο, οπότε εν τέλει καλωσόρισμα δεν το λες, το λες κουβέρ. Έκλεισε, όμως, με αληθινό κέρασμα, τέλειο γλυκό από φρέσκια μαρέγκα, μους λεμόνι και βαθυκόκκινη, φρουτένια σος από πάνω, από κάποιο μούρο. Φανταστικό κλείσιμο!

Ειδική μνεία οφείλω στη μακροσκελή κι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λίστα από ούζα κι άπειρα τσίπουρα, με γλυκάνισο αλλά φυσικά κι άνευ. Πάρα πολλές οι επιλογές, αρκετές εκ των οποίων δεν τις βρίσκεις εύκολα στην όμορφη πόλη μας. Εμείς ξεφεύγοντας από τα τετριμμένα είπαμε να δοκιμάσουμε ένα ούζο από τη Λήμνο, ελαφρύ και γλυκόπιοτο. Ο φίλος μου που ήθελε λίγο ακόμα μόλις τελειώσαμε το καραφάκι, βρήκε διέξοδο σ’ ένα από τα μίνι καραφάκια που διαθέτει το κατάστημα, μ’ ένα μικρούλι Δίμηνο Μυτιλήνης.

Τα παραπάνω αποτιμήθηκαν σε 47 ευρώ, κατόπιν όμως της διόλου ευκαταφρόνητης έκπτωσης της τάξης του 25% λόγω κάρτας αθηνόραμα κλαμπ. Καταλήγω λοιπόν ότι αυτά που εν τέλει πληρώσαμε για πειραγμένη, πρωτότυπη, τρομερά γευστική και φουλ ενδιαφέρουσα ψαροφαγία είναι τρελό VfM. Άνευ της έκπτωσης όμως το λες τσιμπημένο, θαρρώ (εξ’ ου και η μια ντοματούλα μείον). Την αξίζει όμως την επίσκεψή του! Εγώ, σας είπα ήδη απ’ την αρχή, σκοπεύω να το κάνω ψαροφαγικό μου στέκι.

12 Φεβ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Βράδυ καθημερινής, αρχές Ιανουαρίου, μετά από σχετική μας κράτηση κατευθυνόμαστε προς τους Ψαράδες.

Τελικά η Ζησιμοπούλου έχει αναδειχθεί σε νέα «πιάτσα» για τους καλοφαγάδες. Μετά από περπάτημα μερικών λεπτών ανακαλύπτεις ότι έχουν στήσει την βάση τους εκεί από Κορεάτικα, Ιταλικά μέχρι εστιατόρια με θαλασσινά και Ελληνική αλλά λίγο «πειραγμένη» κουζίνα. Ό, τι κι αν τραβάει η όρεξή σας, έχω την εντύπωση ότι θα το βρείτε εκεί. Η Ζησιμοπούλου αν και βρίσκεται στο Παλαιό Φάληρο είναι μία σχετικά άχαρη οδός αλλά την εικόνα της αλλάζουν κάνοντάς την πιο ζωντανή τα γλυκύτατα μαγαζάκια που έχουν ανοίξει και στις δύο «όχθες» της.

Όταν περνάς την πόρτα των Ψαράδων πρώτη εντύπωση σου κάνει ο πολύ όμορφος χώρος τους. Είναι ένα παραμυθάκι!!! Σου φτιάχνει με τη μία τη διάθεση! Το μεγαλύτερο μέρος του σε ανοιχτόχρωμους και κυρίως λευκούς τόνους. Λευκό πάτωμα και τραπέζια, καρέκλες στο χρώμα της ώχρας. Κι εκεί που αυτό τους έφερνε στον κίνδυνο να χαρακτηριστεί ως λίγο βαρετός, βλέπεις σωστή χρήση έντονα ζωηρών χρωμάτων που τον κάνουν άκρως ευχάριστο. Τα χρώματα αυτά ξεχύνονται από τα διάφορα σε μέγεθος και τεχνοτροπία γυάλινα βάζα, άλλα σε αποχρώσεις του μπλε και άλλα σε αυτές του πράσινου. Όμως και αυτά, τακτικά τοποθετημένα. Το κάθε χρώμα έχει την πλευρά του στο μεγάλο έπιπλο που θυμίζει βιβλιοθήκη και το οποίο καλύπτει τον δεξί τους τοίχο. Σε παραπλήσιους τόνους και τα μαξιλαράκια που βρίσκονται στα ακριανά καναπεδάκια τους. Σε πολλά σημεία θα δεις και φυτά που αν και δεν τα είδα από πολύ κοντά, έχω την εντύπωση ότι δεν ήταν φυσικά.

Όμως κι αυτά ήταν προσεκτικά επιλεγμένα και το γενικό σύνολό τους ήταν τελικά καλαίσθητο. Φυσικά δεν θα έλειπαν τα ομοιώματα και οι πίνακες που απεικόνιζαν φίλους του Nemo και το βασίλειό τους. Στην οροφή υπήρχαν φωτιστικά με μαύρο, χοντρό πλέγμα που θύμιζε δίχτυ ή μάλλον πιο πολύ κιούρτο (παγίδα για θαλασσινά).

Γύρω από αυτά τα φωτιστικά υπήρχαν κι άλλα μικρά φωτάκια που δεν κατάλαβα αν ήταν μόνιμα ή αν τα είχαν τοποθετήσει λόγω γιορτών. Στην δεύτερη περίπτωση, θα τους πρότεινα να τα κρατήσουν όλο τον χρόνο γιατί ταίριαζαν απόλυτα στον χώρο. Από το σημείο που καθόμασταν βλέπαμε το μπροστινό μέρος της κουζίνας τους αλλά και ακούγαμε το κουδουνάκι που χτύπαγε ο σεφ τους κάθε φορά που ένα πιάτο ήταν έτοιμο (ήταν σαν κι αυτό που έχουν στην ρεσεψιόν των ξενοδοχείων για να καλείς τον υπάλληλο). Στον εσωτερικό τους χώρο και συγκεκριμένα στον δεξιό τους τοίχο δεσπόζει ένας μεγάλος καθρέφτης.

Επίσης, χαρούμενη πινελιά θεώρησα και τα χταποδάκια στις πόρτες των αντρικών και γυναικείων μπάνιων τους που ήταν επίσης λευκά και πεντακάθαρα.
Εμείς επιλέξαμε να κάτσουμε στον εξωτερικό τους χώρο που είναι κλεισμένος με τζαμαρία (ευτυχώς δεν χρησιμοποίησαν τα άκρως αντιαισθητικά πλαστικά), όπου παρά το βαρύ κρύο και δυνατό αέρα εκείνης της βραδιάς, η θερμοκρασία ήταν ιδανική κάνοντας μας να νοιώσουμε άνετα.

Από μουσική τι θα περιμένατε? Κονιτόπουλο, Πάριο και ντάρι ντάρι στον γιαλό πετούν οι γλάροι? Ευτυχώς όχι! Διακριτικά, από τα ηχεία τους ακούγονταν ροκ μουσική σε χαμηλή ένταση. Αν κατάλαβα καλά είχαν συντονιστεί με κάποιον ραδιοφωνικό σταθμό που έπαιζε ροκ μπαλάντες, αν και όχι μόνο. Ακούστηκαν από REM μέχρι Aerosmith και Shinedown!

Από το service τους ήρθαμε σε επαφή με δύο νεαρούς. Και οι δύο πάρα πολύ ευγενικοί και χαμογελαστοί. Ο ένας μάλιστα μας βοήθησε στο να διαλέξουμε το ουζάκι μας αφού όταν με έφεραν στην βιτρίνα που τα εκθέτουν, ψιλοπελάγωσα από την μεγάλη ποικιλία που διαθέτουν. Αυτό που μας πρότεινε ήταν αρωματικό και λίγο δυνατό (42άρι), τυλιγμένο στο χαρτάκι του που σαν συσκευασία το έκανε πιο ιδιαίτερο. Δεν θυμάμαι την ετικέτα του αλλά ήταν από μικρή, τοπική μονάδα αν και άνηκε σε γνωστή φίρμα. Επίσης, κάθε φορά που ένα πιάτο άδειαζε, μας το μάζευαν αμεσότατα για να ελευθερωθεί χώρος στο ήδη άνετο και βολικό τραπέζι μας.

Πρώτα στο τραπέζι μας έφεραν μία ντιπ απλωμένη ανομοιόμορφα πάνω σε μια σκουρόχρωμη πέτρινη πλάκα. Την είχαν πασπαλίσει με μαύρο σουσάμι και συνοδεύτηκε από προσεγμένο ψωμάκι (λευκό και πολύσπορο). Αρχικά μας έφεραν εμφιαλωμένο νερό το οποίο ζητήσαμε να αλλάξει με νερό βρύσης σε κανάτα.

Η παραγγελία δόθηκε γρήγορα και σε σωστούς ρυθμούς έγινε και το σερβίρισμα. Μου άρεσε ότι δεν μας ήρθαν όλα μαζί, κάτι που πραγματικά εκτιμώ. Σχεδόν με ενοχλεί να έρχονται όλα μαζί. Κάπου νοιώθω ότι δεν απολαμβάνω την όλη ιεροτελεστία. Άσε που ξεπροβάλουν από μέσα μου βουλιμικά ένστικτα και το πιρούνι μου παίρνει φωτιά! Το θέμα είναι να απολαμβάνεις και το φαγητό και την κουβεντούλα με την παρέα σου.

Πρώτα μας ήρθε η Κυκλαδίτικη σαλάτα μας. Εκτός του πράσινου μέρους της από μαρούλι, ρόκα και κρίταμο, είχε ντομάτα, αγγούρι, κάπαρη, ροδέλες ελιάς, πολύχρωμες πιπεριές, ευχάριστα μαλακό παξιμαδάκι (επιτέλους ένα παξιμάδι που δεν σε κάνει να ανησυχείς ότι θα πάθεις κάταγμα στους σιαγώνες σου! ) και φλοίδες από Συριανό τυρί Σαν Μιχάλη. Ήρθε πλούσια και δροσερή πάνω σε ένα όμορφο, μαύρο πιάτο. Η μόνη μου μικροένσταση με αυτή τη σαλάτα ήταν ότι τα αλμυρά μέρη της (κάπαρη, ελιά) μου φαίνονταν ότι έρχονταν σε παραπάνω από ότι θα ήθελα αντίθεση με την σος που ήταν γλυκιά. Ευτυχώς δεν είχαν υπερβάλει με την σος - όπως συμβαίνει συχνά- κι έτσι η ισορροπία-για τα δικά μου πάντα δεδομένα- δεν είχε ανατραπεί. Το δεύτερο άτομο της παρέας βρήκε τη σαλάτα άψογη και δεν συμφώνησε μαζί μου. Γούστα είναι αυτά. Πάντως ήταν και σε μέγεθος και σε γεύση κάτι παραπάνω από αξιοπρεπέστατη.

Ακολούθησε η μους λευκού ταραμά με κρίταμο και αυγά χελιδονόψαρου. Εδώ δώσαμε τα ρέστα μας. Ήρθε σε ένα εντυπωσιακό σκεύος με δύο κοιλώματα. Στο ένα υπήρχε η μους και στο δεύτερο μικρότερο κοίλωμα είχε λάδι με δίκταμο. Ξεχάστε ότι έχετε δοκιμάσει από λευκό ταραμά, αυτός ήταν ονειρικός!!! Ελαφρύς σε υφή, πλουσιότατος σε γεύση!!! Στολισμένος με υπεραρκετό χαβιάρι από αυγά χελιδονόψαρου. Ήταν η πρώτη φορά που δοκίμασα αυγά χελιδονόψαρου, οπότε δεν μπορώ να πιστοποιήσω με σιγουριά ότι προέρχονταν όντως από αυτό το είδος ψαριού, όμως δεν έχω κανένα μα κανένα λόγο να τους αμφισβητήσω. Και να σας πω και κάτι, πραγματικά μου είναι αδιάφορο αν ήταν ή όχι!! Αυτό που με ενδιαφέρει είναι ότι έδιναν μία διακριτική γεύση σε αυτό το ορεκτικό που το απογείωνε αλλά και μια ελκυστική εμφάνιση αφού είχαν χρώμα φωτεινό πορτοκαλί.

Η μερίδα ήταν επίσης υπεραρκετή και ενώ μας ενθουσίασε δεν καταφέραμε να την τελειώσουμε, πράγμα παράδοξο για εμένα και τη παρέα μου!
Μετά ήρθαν οι ντοματοκεφτέδες με λιαστή ντομάτα και γραβιέρα Κρήτης. Ήρθαν δύο μεγάλα τεμάχια πάνω σε κονκασέ φρέσκιας ντομάτας με δυόσμο και άλειμμα γιαουρτιού που είχε αρωματιστεί με βότανα. Επιτέλους ντοματοκεφτέδες έτσι όπως πρέπει να είναι. Με γεύση από ντομάτα (μη σας κάνει εντύπωση αυτό που γράφω γιατί έχω παλαιότερα έχω φάει εντελώς αδιάφορους και άγευστους ντοματοκεφτέδες! ), μη λιπαροί και ΝΟΣΤΙΜΟΙ! Ο τέλειος ουζομεζές!
Εδώ κάναμε μία μικρή παύση και νοιώσαμε ότι οι όρεξή μας είχε σχεδόν κορεστεί. Όμως αποφασίσαμε να μη το βάλουμε κάτω γιατί περιμέναμε και τα κυρίως.
Και ήρθαν κι αυτά στην ώρα τους!

Μπακαλιάρος συνοδευόμενος από σκορδαλιά αρωματισμένη με κρόκο Κοζάνης και γλασέ παντζάρια σε χυμό πορτοκαλιού. Ο πιο ελαφρύς και καλοετοιμασμένος μπακαλιάρος που έχω δοκιμάσει ποτέ. Η κρούστα του από κουρκούτι ήταν λεπτότατη κι όχι σαν κι αυτή την υπερφουσκωμένη που βλέπουμε συνήθως. Αυτή αγκάλιαζε τον μπακαλιάρο που ήταν μαλακός σαν αφρός. Αν και δεν ήταν το δικό μου πιάτο κι αν και είχα ήδη σκάσει από το φαγητό, δεν κρατήθηκα και έκλεψα 2-3 γερές πιρουνιές.

Το δικό μου πιάτο ήταν κριθαρώτο με σουπιές, ετοιμασμένο στο μελάνι τους. Το πιάτο έκανε ακόμα πιο γευστικό η παρουσία από ντοματίνια κομμένα στα δύο και φύλλα σπανακιού. Απλά θεϊκό! Απόλαυσα την κάθε μπουκιά του!! Χυλωμένο σωστά, που έμεινε άψογο μέχρι το τέλος και απίστευτα ισορροπημένο. Το λάτρεψα αυτό το πιάτο και όταν θα τους ξαναεπισκεφτώ δύσκολα θα παρεκκλίνω από αυτή την επιλογή. Επίσης να αναφέρω ότι μετά το χιλιοεκτελεσμένο ριζώτο, μου αρέσει που βλέπω πλέον εκδοχές σε κριθαρώτο και τραχανώτο.

Κι ενώ είχαμε ήδη ξεπεράσει τα όριά μας, ήρθε η ώρα για το γλυκό μας. Γενικά δεν είμαι φίλος των γλυκών που έχουν βάση το λεμόνι. Είμαι περισσότερο των αλμυρών γλυκών που σχετίζονται με τυρί κρέμα. Λατρεύω το ψημένο cheese cake ή το κατά τον κόσμο γνωστό, Ney York cheese cake. Αυτό που επιλέξαμε όμως ήταν κρέμα λεμονιού με μαρέγκα. Άψογα εκτελεσμένο και ακόμα πιο άψογο σε παρουσίαση! Το έκανε ακόμα πιο παιχνιδιάρικο τα τρίμματα μπισκότου που το είχαν πασπαλίσει. Αν εμένα που δεν είμαι φαν του λεμονιού με ξετρέλανε τόσο, φαντάζομαι σε τι σημείο θα φέρει τους Lemon lovers…

Λίγο πριν αποχωρήσουμε και έχοντας μείνει ΑΠΟΛΥΤΑ ικανοποιημένοι, δεν κρατηθήκαμε και πήγαμε να ευχαριστήσουμε το service και τους δύο chefs για την εμπειρία που μας πρόσφεραν αλλά και να επιβραβεύσουμε την καλή δουλειά και προσπάθεια με ένα εγκάρδιο «ευχαριστούμε!!! », κάτι που από ότι καταλάβαμε το εκτίμησαν και οι ίδιοι. Τι πιο γλυκό και ανθρώπινο από το να ευχαριστείς αυτούς που πριν από λίγο σε περιποιήθηκαν?!!!

Οι Ψαράδες έχουν θέσει πλέον σοβαρή συμμετοχή στην αποκλειστική προτίμησή μου, κάθε φορά που η όρεξη και διαθέσεις μου βάζουν πλώρη για θαλασσινά.

Υ. Γ. 1 Στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε το επισκεφτήκαμε και 2η φορά και ήταν και πάλι όλα στην εντέλεια, επιβεβαιώνοντας και επικυρώνοντας την πρώτη πολύ θετική εντύπωση που μας είχε αφήσει. Τελικά τα μικρά φωτάκια από τα φωτιστικά οροφής ήταν απλώς μία αισθητική παρέμβαση για τις ημέρες των Χριστουγέννων και έχουν πλέον αφαιρεθεί. Κρίμα γιατί ταίριαζαν απόλυτα στον χώρο τους, κάτι που πήρα την πρωτοβουλία να τους αναφέρω καλοπροαίρετα.

Υ. Γ.2 Μου κάνει εντύπωση που διάβασα κριτικές τι οποίες δεν θα τις έλεγες και πολύ θετικές, από χρήστες που πραγματικά εμπιστεύομαι. Τι να πω… ίσως τα σχόλιά τους να έπιασαν τόπο και τελικά να βοήθησαν τους Ψαράδες στο να βελτιωθούν γιατί οι δικές μου εμπειρίες ήταν άψογες.

30 Μάρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Καθημερινη απογευμα και εχοντας παρει ενα κουπονι απο καποιο εκπτωτικο site αποφασισαμε να επισκεφτουμε το εν λογω εστιατοριο.

Ομολογουμενως εντυπωσιακος χωρος θυμιζει εντονα νησι με το ασπρο χρωμα να κυριαρχει στον χωρο και στα τραπεζια. Ολος ο χωρος γενικα αναδυει μια παστρα και μια καθαριοτητα. Ολη η διακοσμηση ειναι του στυλ "νησι" με σχοινια κομπους καραβακια και οτι αλλο παραπεμπει σε νησιωτικο περιβαλλον.

Τα τραπεζια στρωμενα αψογα με την μονη αντιρηση να ειναι στις πετσετες που κατα την γνωμη μου επρεπε σε ενα τετοιο εστιατοριο να ειναι υφασματινες και οχι χαρτοπετσετες. Κατα τα αλλα ολη η διακοσμηση αποπνεει μια αρχοντια καλου εστιατοριου με ιδιαιτερες γευσεις.

Με το που μπηκαμε στο μαγαζι υποδοχη αψογη ευγενεια περισση και εξυπηρετηση παρα πολυ καλη. Ολη η καλη διαθεση να βοηθησουν με τις γευσεις που ειχε το μαγαζι και σε καμια περιπτωση δεν σε αφηνουν να περιμενεις για κατι.

Απο γευση τωρα πηραμε μια σαλατα σπανακοπιτα που ειχε υπερβολικο λεμονι η λαιμ τοσο που αφηνε περισσοτερ ξυνιλα απο οτι θα επετρεπε για να απολαυσεις το πιατο. Σαν ορεκτικα πηραμε ενα τυροπιταρι γαριδας και ενα λουκουμα μπακαλιαρου που αν μη τι αλλο δεν τα ελεγες ανοστα αλλα σιγουρα δεν χτυπαγανε και το ταβανι της γευσης. Σε ενα απλο μεζεδοπωλειο μπορει να τα ελεγες νοστιμα αλλα στο συγκεκριμενο μαγαζι μαλλον αδιαφορα περναγανε. Το κυριως πιατο ηταν οτι πιο νοστιμο ειχε το μενου και μπορεις να το πεις αριστα μαγειρεμενο. Μια παελια θαλασσινων που οντως ευωδιαζε και ειχε υπεροχη γευση. Το γλυκο στο τελος μια παβλοβα η οποια ακολουθουσε κι αυτη την τυχη των ορεκτικων.
Σαν συμπερασμα το μαγαζι ειναι αψογο σαν περιβαλλλον να πας να απολαυσεις ενα ομορφο βραδυ με την παρεα αλλα οχι να φας για να χορτασεις και να απολαυσεις ιδιαιιτερες γευσεις.
Για το θεμα του λογαριασμου δεν θελω να πω γιατι η επισκεψη ηταν με εκπτωτικο κουπονι αλλα σαφως βαζω μια αξιολογηση γιατι ειδα τις τιμες στον καταλογο του μαγαζιου οι οποιες μονο φθηνες δεν ειναι για το φαγητο που προσφερει.

15 Αυγ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

αγαπητοί φίλοι καλησπέρα,

Η επίσκεψη στους Ψαράδες πραγματοποιήθηκε μετά από σύντομη μελέτη στα γειτονικά εστιατόρια, ψάχνοντας με τα κριτήρια αναζήτησης του ask4. Είχε έρθει ο πατέρας μου τον προηγούμενο μήνα για να πάμε την καθιερωμένη εκδρομή μας πατέρας-γιος σε κάποιο νησί του Αιγαίου, να ξεσκάσει λίγο κι αυτός και να κάνει παρέα και λίγο με το στερνοπούλι του (χεχε εμένα δηλαδή, κοτζάμ μαντράχαλος). Θέλοντας λοιπόν να τον προϊδεάσω λίγο για την θαλασσινή μας απόδραση, λέω θα σε πάω κάπου εδώ κοντά να τσιμπήσουμε τίποτα διαφορετικό και μετά για θερινό σινεμαδάκι, τι λες; Αμέ, λέει ο μπαμπάς μου, ε έχω να πάω και καμιά τριανταριά χρόνια θερινό… (χαχα). Ψάχνοντας λοιπόν, με κριτήρια προορισμού δίπλα το Παλαιό Φάληρο, εντόπισα τους Ψαράδες που είναι κοντά μας και διαβάζοντας και την κριτική του έμπιστου κου. Ιωγιάννη και τον ενθουσιασμό του για το κριθαρώτο με τις σουπιές, μου ήρθε στο μυαλό η περυσινή εξόρμηση σε συναφές ψαροεστιατόριο στη Ζησιμοπούλου που είχα δοκιμάσει ένα πολύ νόστιμο αντίστοιχο πιάτο και λέω Κύβος Ερρίφθη!

Μια και δυο, φτάνουμε, παρκάρουμε εκεί δίπλα και πάμε προς το μαγαζί. Ήταν σχετικά νωρίς, γύρω στις 19:00 οπότε ήταν άδειο αλλά αυτό δεν μας απέτρεψε από το να μπούμε μέσα, όλο το μαγαζί δικό μας, οι κύριοι του service φρόντιζαν τις τελευταίες λεπτομέρειες της προετοιμασίας της σάλας για να υποδεχτούν την πελατεία τους. Καλωσόρισμα, όμορφος χώρος, περιποιημένος, με ήρεμα καθησυχαστικά παλ χρώματα, προσεγμένο art de la table και γενικά πολλά μικρά αντικείμενα για να παίζει το μάτι, διακοσμημένος με γούστο από τα φωτιστικά μέχρι τα μικροαντικείμενα στην τύπου βιβλιοθήκη που κάλυπτε τη μία πλευρά του χώρου. Διαλέξαμε ένα όμορφο γωνιακό στρατηγικό τραπέζι, βολευτήκαμε και αφού μας έφεραν τα μενού πέσαμε στην μελέτη τους.

Το μενού των Ψαράδων μπορείτε να το βρείτε στο πολύ όμορφο site που διαθέτουν και σίγουρα θα διαπιστώσετε ότι ξεφεύγει από τα συνηθισμένα. Αυτό που δεν θα μπορέσετε να διαπιστώσετε όμως είναι η παρουσίαση και η γεύση των πιάτων και γι’ αυτό θα πρέπει να δώσετε μια ευκαιρία να δοκιμάσετε και να κρίνετε από μόνοι σας. Εμείς λοιπόν παραγγείλαμε μία σαλάτα κρητική, μία φάβα σαντορίνης, ένα κριθαρώτο με σουπιές και μια μερίδα κουτσομουράκια για τη μούρη το πατέρα μου, συνοδεία μπύρας Stella και Άλφα νομίζω. Είχα βέβαια πάει και ψιλοπεινασμένος καθότι όλη μέρα στους δρόμους δεν είχα γευματίσει (σικ! ) αλλά και γιατί ήθελα να δοκιμάσω όσες περισσότερες γεύσεις μπορούσα (αυτό είναι το μειονέκτημα όταν βγαίνουν δύο άτομα μόνο, στερείσαι την ποικιλία, πόσα να παραγγείλεις και τι να πρωτοφάς, άσε που αν παραγγείλω κάτι νοιώθω υποχρεωμένος να το φάω και όλο το πιάτο μου, η γιαγιά μου φταίει γι’ αυτό που μας μεγάλωσε έτσι).

Λοιπόν, φτάνοντας τα πιάτα ένα ένα στο τραπέζι μας, συνειδητοποίησα, με ικανοποίηση να πω γιατί μου τη σπάνε οι μικρές μίζερες μερίδες, ότι οι ποσότητες ήταν παραπάνω από κανονικές, αρκετά μεγάλες θα έλεγα και ότι μάλλον δεν θα τα καταφέρναμε να τα τελειώσουμε όλα. Η παρουσίαση και το στήσιμο των πιάτων δεν ήταν το συνηθισμένο μιας ψαροταβέρνας, τα παιδιά της κουζίνας το έχουν ανεβάσει πολλά levels παραπάνω, ήτοι θα το περιέγραφα δημιουργικό. Με αφετηρία τα όμορφα και χρωματιστά πιατικά, τα φρέσκα υλικά ας πούμε της σαλάτας έκαναν μπαμ και σε προέτρεπαν να βουτήξεις μέσα. Τώρα λέω φρέσκα υλικά γιατί και στην γεύση ήταν όλα νόστιμα, καταλάβαινες όλα τα υλικά ξεχωριστά και σου άφηνε μια φρεσκάδα. Η φάβα που επέλεξα και που πάντα όταν βρω προσπαθώ να την χωρέσω κάπου στην παραγγελία, αν και στο μενού ήταν στα κρύα πιάτα, ήρθε κάπως ζεστή αλλά καθότι μ’ αρέσει έτσι την απόλαυσα ακόμα περισσότερο. Με το κρεμμυδάκι της και την ψιλοκομμένη ντοματούλα της, τέλεια υφή και ακόμα πιο νόστιμη γεύση, επίσης σε αρκετή ποσότητα να δοκιμάσουν και τρεις.

Τα ψαράκια εγώ δεν τα δοκίμασα και κρίμα γιατί μείναν και τα μισά, μια και ο πατέρας μου δεν μπόρεσε να τα τελειώσει όλα, συνοδεύτηκαν από λεμόνι. Αυτό βέβαια που μονοπώλησε, που λένε, το ενδιαφέρον μου ήταν το κριθαρώτο. Τι να πω ρε παιδιά, κατάμαυρο, απειλητικό και αχνιστό, προσγειώθηκε σαν το διαστημόπλοιο των εξωγήινων στον ατλαντικό στο Independence Day 2, πάνω στο τραπέζι μας και μόνο τα κόκκινα χρώματα από τα ντοματίνια που είχε εδώ κι εκεί έδιναν μια νότα στο πιάτο… όλα αυτά μέχρι να βάλεις την πρώτη μπουκιά στο στόμα, και μετά σταματάνε όλα, και το μαύρο πιάτο σε έχει σαγηνεύσει, έχεις γίνεις σκλάβος του και θέλεις να το πάρεις μπροστά σου και να το φας όλο μόνος σου. Απίστευτα αρωματικό και χυλωμένο, με πολλά κομματάκια σουπιάς, πεντανόστιμο και συ τρώς και τρως, ψυθιρίζοντας myy preeeecious με την φωνή του Σμίγκολ. Έλα δοκίμασε ρε πατέρα, λέω με την κανονική μου φωνή, μη το βλέπεις έτσι μαύρο, είναι νόστιμο, ωχ κακοπόπαθα να λέει ο πατέρας κι εγώ με το ζόρι να προσπαθώ να τον πείσω να δοκιμάσει μια κουταλιά. Πρόκειται για ένα μικρό προσιτό αριστούργημα. Αυτά. Τα συγχαρητήρια στον Chef και 4 ντοματάκια.

Τέλος, κέρασμα ένα μακρόστενο πιάτο με μαρεγκάκια και μους λεμονιού, τόσα όσα χρειάζονταν για να αλλάξουμε γεύση σε κάτι γλυκό και μοναδικά ελαφρύ και ισορροπημένο. Τέλεια!

Έμεινα πολύ ικανοποιημένος από την επίσκεψη αυτή και πραγματικά χάρηκα για την επιλογή του εστιατορίου αυτού, χάρηκα επίσης που βλέπω ότι υπάρχουν επιχειρήσεις που την ψάχνουν ακολουθώντας περισσότερο δημιουργικούς γευστικούς δρόμους και αποφάνθηκα ότι το τίμημα είναι δίκαιο (51 ευρώ για δύο άτομα με τα ποτά). Ο πατέρας μου βέβαια, κουβεντιάζοντας σχετικά την συνολική χρέωση, κούνησε απλά το κεφάλι του και είπε σοβαρά: αυτό δεν είναι ένα μαγαζί που θα πάει ένας οικογενειάρχης… εννοώντας ο άνθρωπος ότι μια τετραμελής οικογένεια ας πούμε θα δώσει περίπου 100 ευρώ (25 ευρώ ανά άτομο στην upper τιμή της 17-25 κλίμακας βασιζόμενος στην δική μας παραγγελία όμως που ήταν αρκετή για τρεις τελικά λόγω μεγεθών μερίδων – χωράει και μικρότερη τιμή ανά άτομο αν προσέξετε την παραγγελία σας π. χ. χωρίς νερό και μπύρες πάμε στα 20 ευρώ ανά άτομο), για τα δικά του δεδομένα που προέρχονται από άλλο τόπο και άλλες εποχές, καταλαβαίνω ότι φαίνονται πολλά. Για μένα, δεδομένου της νοοτροπίας που έχω αν περάσω καλά και γευτώ κάτι διαφορετικό χωρίς ψεγάδι, το τίμημα έρχεται σε δεύτερη μοίρα, αλλά και φυσικά των γεύσεων και των επιδόσεων κυρίως της κουζίνας είναι fair.

Τούτων λεχθέντων, πηγαίνετε άφοβα στους Ψαράδες, η κουζίνα του κρύβει μερικούς καλλιτέχνες μάλλον, είναι αυτό που σου μένει ότι όλα όσα σου σερβίρουν φαίνονται να-είναι-φτιαγμένα-για-σένα-τώρα, φρέσκα, νόστιμα, δημιουργικά καλλιτεχνικά παρουσιασμένα για τέρψη όλων των αισθήσεων, οπότε και μάλλον πιστεύω θα σας αφήσουν τελείως ικανοποιημένους.

Εξαιρώ δύο πράγματα που γενικά δεν είμαι σύμφωνος ως προς την πολιτική του μαγαζιού και πρέπει να τα πω κι αυτά για να είμαι fair κι εγώ: πρώτον, εμφιαλωμένο νερό που το ανοίγει το service πατ-κιουτ χωρίς να ερωτηθούμε ή να προλάβεις να νεύσεις αρνητικά και δεύτερον το περίφημο «άρτος καλωσόρισμα» δηλ. το ψωμί που ναι μεν καλό είναι, δεν λέω, αλλά που χρεώνεται… ζητώ συγνώμη: δέχομαι την πολιτική αυτή των μαγαζιών, δεν μου είναι άγνωστη αλλά - και εκφράζω προσωπική άποψη πάντα χωρίς να λέω ότι είναι και η σωστή - είναι πιο ευγενικό πρώτα να ρωτάς μήπως και ο πελάτης προτιμά νερό βρύσης (εκτός κι αν δεν διαθέτει για οποιοδήποτε λόγο το κατάστημα που και πάλι, αν το πουν ευγενικά, δεν θα κακοφανεί στον πελάτη) και βέβαια το οξύμωρον του καλοσορίσματος, μα πως; ε, δεν χωράει χρέωση! ας το πούμε κάτι άλλο.

Και φεύγοντας από τα μικρά αυτά πραγματάκια που σαν κατίνα κάθομαι και σχολιάζω ενώ στην πραγματικότητα ποσώς πραγματικά με ενδιαφέρουν, θα κλείσω λέγοντας και δυο λόγια-σχόλια για τα παιδιά-κυρίους του service γιατί κι αυτοί με την σημαντική δουλειά τους ολοκληρώνουν ή όχι την δουλειά που γίνεται στο μαγαζί αυτό. Είναι ευγενικοί, είναι γρήγοροι και αποτελεσματικοί, δείχνουν περιποιημένοι και γνώστες του μενού αλλά θα ήθελα δυο τρία λογάκια παραπάνω για να ξεφύγουμε από το επίπεδο της διεκπεραίωσης, εξ’ ού και το 2 ντοματάκια (οι δύο ντομάτες για μένα είναι βαθμολογία οκ, μέσα στα πλαίσια που περιμένεις και ένα ας πούμε κίνητρο για βελτίωση μια και μπορούν) έτσι να νοιώσουμε λίγο περισσότερο καλοδεχούμενοι και πιο οικεία με το χώρο. Οι «περιποιητές» που λέτε πολύ σωστά κάποιοι και κάποιες φίλοι-ες, μια λέξη που κρύβει όμως τόση ουσία. Τόσο όσο. Όχι να γίνουμε κολλητοί, καλές είναι οι αποστάσεις αλλά μια σπιρτάδα, μια κουβέντα παραπάνω, δεν έχετε άλλους πελάτες εκείνη τη στιγμή, ρωτήστε ξέρω ‘γω πως μας βρήκατε, έχετε ξανάρθει, να σας προτείνω αυτό ή το άλλο, τέτοια μικρά πραγματάκια, ένα παιγνιδάκι δηλαδή. Τα ‘πα λοιπόν κι αυτά, κατά τα άλλα όπως ανακοίνωσα φεύγοντας στον κύριο του σέρβις: είστε εξαιρετικοί. Και το εννοούσα.

A bien tot!

ΥΓ. αγαπητή κα. Mary_Fer στις πρώτες 2 παραγράφους της τελευταίας κριτικής σας περιγράψατε ακριβώς όπως νιώθω κι εγώ διαβάζοντας τις κριτικές του ask4. ευχαριστώ που μοιραστήκατε μαζί μας τα συναισθήματά σας αυτά και που με γλυτώσατε από τον κόπο να τα γράψω εγώ κάποια στιγμή.

30 Ιαν 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Καθημερινη και μαζι με την συντροφο μου, αφου τελειωσαμε κατι δουλιτσες ειπαμε να φαμε κατι. Γνωριζα το μαγαζι απο αναφορες φιλων και καποιας κριτικης περιοδικου.
Βρηκαμε αμεσα τραπεζι, (ηταν νωρις απογευμα) διαλεξαμε τονν καναπε. Αμεσα ηρθε νερο, σερβιτσια, ψωμι.

Διαβασαμε τον καταλογο, ευκολος (μια τιμη στα ορεκτικα και στα υπολοιπα το ιδιο) κατανοητος και αρκετα πλουσιος σε ιδεες.
Μας κερασαν πριν παραγγειλουμε ενα σετ αλοιφες. Στα συν αυτο.

Παραγγειλαμε μια φαβα, ζεστη & νοστιμοτατη
Πολιτικη τσιροσαλατα, μια απο τα ιδια
Τονο σεβιτσε στο γρανιτενιο πιατο απλα τελειο!
Καλαμαρι στη σχαρα, φρεσκο και απλα γευστικοτατο

Τελος κριθαροτο σουπιας στο μελανι της. Αποκορυφωμα! Τελειο.
Ηπιαμε κι ενα τσιπουρο χωρις γλυκανισο

Ολα μαζι ηταν 50€ κατι. Νομιζω για την ποιοτητα του φαγητου ηταν μια χαρα.
Θα ξαναπηγαινα ευχαριστως.

29 Ιαν 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αγαπητοί μου, επιστροφή στο ask4food για μία ακόμα κριτική. Αυτήν την φορά θα σας μεταφέρω στο Παλαιό Φάληρο και στο εστιατόριο «Ψαράδες», που είναι ένα σχετικά νέο απόκτημα της περιοχής του Φαλήρου. Και θα σας πω εξ αρχής ότι για εμένα ήταν μία ευχάριστη έκπληξη όταν πήγα για πρώτη φορά στο συγκεκριμένο εστιατόριο. Γιατί; Μα γιατί απόλαυσα ένα εστιατόριο όπως θα ήθελα πάντα να απολαμβάνω ένα εστιατόριο.

Πρώτον, βρήκα έναν χώρο όμορφα και λιτά διακοσμημένο, όπου κυριαρχεί το λευκό, με δόσεις γαλάζιου, που σε ηρεμούν και προσωπικώς με πηγαίνουν «θάλασσα». Ξέρω ακούγεται τετριμμένο αλλά έτσι νοιώθω κάθε φορά που μπαίνω στους «Ψαράδες».

Δεύτερον, πέρα από τον ωραίο χώρο, όπου ως μόνο μείον θα έλεγα το γεγονός ότι επιτρέπεται το κάπνισμα και μακάρι να μπορούσε να απαγορευτεί σε όλα τα εστιατόρια, ένα ακόμα στοιχείο που διαμορφώνει ένα καλό εστιατόριο είναι το ευγενικό προσωπικό. Και εδώ οι «Ψαράδες» θεωρώ πως έχουν κάνει εξαιρετική επιλογή στο προσωπικό τους, το οποίο είναι ευγενικό, με διάθεση να σε εξυπηρετήσει χωρίς να γίνεται φορτικό. Μπράβο τους!

Τρίτο, βεβαίως, είναι οι απλές, παραδοσιακές αλλά και σχετικώς πειραγμένες γεύσεις των «Ψαράδων». Με πιάτα σίγουρα χορταστικά, καλομαγειρεμένα, σε καλές τιμές, που σε κάνουν να πιστεύει ότι, εν τέλει, μπορείς να βρεις στη μεγάλη μας πόλη χώρους εστίασης που σέβονται τον πελάτη και συνδυάζουν την ποιότητα με την καλή τιμή.

Στους «Ψαράδες» βρέθηκα με το έτερο ήμισυ και μία στενή μας, καλή φίλη, προ δύο εβδομάδων. Παρασκευή βράδυ, τελείωσα από το γραφείο στις 8 και 8.30 είχαμε δώσει ραντεβού στην Ζησιμοπούλου. Έκανε και κρύο οπότε περιμέναμε πως και τι να φτάσουμε στους «Ψαράδες» και να κάτσουμε στα ζεστά μας.
Βρήκαμε ένα ωραίο τραπεζάκι και πιάσαμε οι τρεις μας την κουβέντα. Και ο σερβιτόρος ήταν αρκούντως ευγενικός, μολονότι κάθε φορά που ερχόταν εμείς όλο και κάτι συζητούσαμε και όλο του αναβάλαμε την παραγγελία. Εν τέλει είδαμε το μενού, και προχωρήσαμε στην παραγγελία. Και το καλό με του μενού των «Ψαράδων» είναι ότι δεν περιλαμβάνει 100 πιάτα, αλλά λίγα και καλά! Προσωπικώς αυτό το κρίνω ως πολύ θετικό γιατί όταν βλέπω ένα μενού με δεκάδες επιλογές, συγνώμη, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι έχω να φάω μπαγιάτικο πράγμα ημερών, μην πω και μηνών.

Εμείς, λοιπόν, παραγγείλαμε μια μους λευκού ταραμά με αυγά χελιδονόψαρου! Αγαπητοί μου, αν πάτε -που σας προτρέπω να πάτε δηλαδή- να την δοκιμάσετε κι εσείς! Είναι στην κυριολεξία μία αφράτη, απαλή μους, με μία ωραία λεπτή γεύση και μυρωδιά ταραμά, και στην άκρη στο πιάτο έχει ένα μικρό βαθούλωμα με λίγο λάδι και κρίταμο, που δένει εξαιρετικά με τον ταραμά και το ψωμάκι.
Α! Ειπα ψωμάκι. Και πρέπει να σας πω, ότι σε ένα πανεράκι θα σας έρθει ωραιότατο ψωμάκι, μαύρο και λευκό, ζυμωτό! Όνειρο! Τρως και ξανατρώς. Και πολύ μου αρέσει που πλέον αρκετά εστιατόρια επιλέγουν ψωμί ζυμωτό και όχι το γνωστό «χωριάτικο» ψωμί που σου θυμίζει κάτι από λάστιχο…

Πέραν του ταραμά, παραγγείλαμε και σαρδέλα μαρινάτη. Εγώ συνήθως γαύρο δοκιμάζω, αλλά η σαρδέλα, μαγειρεμένη με πράσινη καυτερή πιπεριά και δενδρολίβανο ήταν ένας εξαιρετικός μεζές για το ούζο μας. Αφράτη, ναι! Αφράτη και όσο χρειαζόταν πικάντικη. Και αυτό το πιάτο σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.
Πήραμε και μία σαλάτα, γιατί το θες το πράσσινό σου να συνοδεύει τα ψαρικά. Επιλέξαμε την «ψαροσαλάτα», που περιέχει φύλλα από διάφορα είδη μαρουλιών, φρέσκο κρεμμυδάκι, άνηθο, τοματίνια, πιπεριά κόκκινη, με μπόλικο λεμονάκι, ελαιόλαδο και από πάνω αχνιστό φρέσκο ψάρι. Συνδυασμός υλικών που είναι χορταστικός και άκρως γευστικός. Προσωπικώς θα την προτιμούσα με μία «αψάδα» περισσότερη, αλλά η γεύση είναι πολύ προσωπική υπόθεση…

Για κυρίως πιάτο πήραμε την παέγια! Ε τώρα τι να πω! Μαζί με τον κρόκο Κοζάνης το πιάτο πέταγε! Και επειδή προ ημερών είχαμε δοκιμάσει –ο θεός να την κάνει- μία παέγια κάπου στην Ακτή Θεμιστοκλέους, η παέγια των «Ψαράδων» έπαιρνε όσκαρ. Αλλά το έπαιρνε μετά δόξης και τιμής! Με ένα ωραίο ριζάκι, αρωματισμένο και χρωματισμένο με αυτό το υποκίτρινο χρώμα του κρόκου, με ωραίες γαρίδες ζουμερές, με καλαμαράκι, χταποδάκι, μύδια… Σταματώ εδώ γιατί τρέχουν τα σάλια μου… Εν ολίγοις, ένα πιάτο ναι μεν πειραγμένο –σε σχέση με τις κλασσικές παέγιες- αλλά σίγουρα αξίζει την δοκιμή. Προσωπικώς θα την ξαναδοκιμάσω όταν βρεθώ πάλι Π. Φάληρο.

Και τώρα θα σας πω ότι ο ευγενικός σερβιτόρος, καθώς μας είδε φαγανούς, μας κέρασε και μία μερίδα ντοματοκεφτέδες! Που είχαν λιαστή ντομάτα, μπόλικα μυρωδικά, με τον δυόσμο να κυριαρχεί, και γραβιέρα Κρήτης. Αφράτοι και ζουμεροί, χωρίς «λαδίλα». Ένα ακόμα «συν»!

Και αφού αποφάγαμε ήρθε και το γλυκό. Εμείς διαλέξαμε το πειραγμένο «μωσαϊκό», με παγωτό βανίλια… Αλλά μαζί μας έφεραν κέρασμα και μους λεμονιού, με υπέροχα μαρεγκάκια και μία μους με ένα ωραίο λεπτό άρωμα και γεύση λεμονιού! Το έφαγα όλο! Και θα το ξαναφάω χωρίς ενδοιασμό! Τόσο το μωσαϊκό όσο κυρίως η μους ήταν δύο πιάτα που προσωπικώς με δρόσισαν και με έκαναν να πω «δόξα τω θεώ», που ζω σε μία πόλη με ανθρώπους που αγαπούν το φαγητό και μας μαγειρεύουν με αγάπη και σεβασμό!

Και να σας πω, κάτι ακόμα. Είναι τόσο όμορφο να σε κερνάει κάποιος κάτι, γιατί –εγώ έτσι το εκλαμβάνω- σου λέει ένα μικρό ευχαριστώ για το γεγονός ότι τον επιλέγεις να γευτείς τα δικά του πιάτα. Μακάρι πολλά εστιατόρια να εφάρμοζαν την ίδια τακτική… Δεν κοστίζει. Αντιθέτως, γοητεύει και ίσως και σκλαβώνει…
Το καλό είναι ότι αυτοκίνητο δεν παίρνω όταν βγαίνω για φαγητό έξω. Μου αρέσει μετά να περπατώ για να απολαύσω μία μικρή βόλτα που θα μου επιτρέψει να χωνέψω και να σκεφτώ αν πέρασα καλά ή όχι.. Και στους «Ψαράδες» πέρασα εξαιρετικά. Ακόμα και εγώ που δεν μπορώ να πω ότι θα συγκρίνω το οποιοδήποτε ψαρικό με ένα π. χ. μετσοβίτικο κοντοσούβλι –που για μένα είναι «Η» γεύση– θεωρώ ότι οι «Ψαράδες» με κάνουν να αλλάζω σιγά σιγά την άποψή μου για τις θαλασσινές γεύσεις…

Αυτά τα ολίγα από εμένα αγαπητοί μου. Σας χαιρετώ και σας φιλώ. Και να χαίρεστε τις εξόδους σας μέχρι να τα ξαναπούμε σε λίγες ημέρες με μία ακόμα εμπειρία γεύσης, κάπου μέσα σε αυτή τη μεγάλη μας πόλη…
Γεια σας φίλτατοι   

5 medium

26 Νοε 2015

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Ηθελα πολυ καιρο να επισκεφτω του Ψαραδες γιατι οι κρητικες που διαβαζα με ειχαν θετικα επηρεασει.

Τελικα το επισκεφτηκα μια Κυριακη μεσημερι.
Ο χωρρος ομορφος, μοντερνος σου προκαλει ωραια διαθεση.
Το προσωπικο εξυπηρετικο και ευγενικο
Το φαγητο αρκετα καλο και προσεγμενο.

Δοκιμασαμε:
Kυκλαδιτικη σαλατα που ηταν πλουσια φρεσκια και γευτικη
Καρπατσιο σωλομου που ηταν μετριο -μαλλον καπνιστος οχι καρπατσιο
Μανιταρια γεμιστα με φρουτα της θαλασσας που ηταν γευστικοτατα
Φαβα με ντοματα ψιλοκομμενη που ηταν μετρια γιαμενα μια και την προτιμω με λεμονι

Τελος κριθαρακι με μελανι σουπιας παραπολυ γευστικο

Ενα μερος λοιπον που αφοβα το συστηνω

6 medium

27 Ιούλ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Μια δευτερα μεσημερι επισκεφτηκαμε το μαγαζι 2 ατομα με κουπονι προσφορας.
Ο χωρος σε γενικες γραμμες ωραιος,
ενας πολυ ευγενικος σερβιτορος μας εξυπηρετησε και καθησαμε σε ενα καναπεδακι πολυ αναπαυτικο!
Το μενου περιειχε μια σαλατα απο επιλογη 2
2 ορεκτικα 2 κυριος και ενα γλυκακι στο τελος τα ποτα εξτρα χρεωση

1ο πιατο μια σαλατα τεραστια χωριατικη πολυ καλη!!!
2ο πιατο καρπατσιο σολομου επισης πολυ καλο!!!
2ο ορεκτικο μυδια αχνιστα σε πολυ καλη ποσοτητα και ποιοτητα αψογα γευστικα αλλα για μενα ειχαν πολυ λεμονι!
3ο πιατο κριθαροτο με σουπια με το μελανι της απο τα καλυτερα κριθαροτα που εχω φαει!!! και φιλετο γλωσσας με ελαφρια σκορδαλια με σαλτσα βουτηρου, περιμενα μια ολλανδεζ(σαλτσα βουτηρου)αλλα τελικα ηταν μαλλον λιωμενο βουτηρο ενα γενικα μετριο πιατο!!
Σε γενικες γραμμες πολυ καλο φαγητο καλο σερβις παρολο που ειμασταν με κουπονι προσφορας!!!

Ζησιμοπούλου 52, Παλαιό Φάληρο

210 9414888

Σημερινές

Ανακοινώσεις

3 ΝΕΕΣ

ΤΣΑΤΣΑΡΑΚΙ
Το "Τσατσαράκι" μουσικ...
Μουσικά Μεζεδ/λεία
Βριλήσσια