ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ ΜΕΖΕΔΟΠΟΤΕΙΟΝ

Μεζεδοπωλεία
  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ώρες λειτουργίας
Δευτέρα
08:00 - 02:00
Τρίτη
08:00 - 02:00
Τετάρτη
08:00 - 02:00
Πέμπτη
08:00 - 02:00
Παρασκευή
08:00 - 03:00
Σάββατο
09:00 - 03:00
Κυριακή
09:00 - 02:00
Λίγα λόγια για το εστιατόριο

Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μας στο www. fysarmonika. gr

Πως θα το βρείτε
  Μεσογείων 180, Χολαργός
  210 6564388
  210 300 1590 για τηλ. κρατήσεις μέσω e-table.gr
Δέχεται κρατήσεις Έχει δίκτυο Wifi Παροχές για ΑμεΑ Δέχεται πιστωτική κάρτα Προσφέρει Πρωινό Take away Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες Υπάρχει εξωτερικός χώρος Φιλικό για οικογένειες/παιδιά Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις



Γράψε τη δική σου κριτική
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια




Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χολαργός, Αθήνα
Φεβ
04
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Είναι πολύ μεγάλη η Αθήνα, βρε παιδιά, πού να τα προλάβεις όλα! Επειδή επαγγελματικά ανεβοκατεβαίνω πολύ συχνά τη Μεσογείων, είχα αντιληφθεί τα τελευταία χρόνια, ειδικά από τότε που έφθασε το μετρό στην περιοχή, μια εντυπωσιακή αύξηση των κάθε είδους χώρων εστίασης πάνω κυριολεκτικά στη λεωφόρο, σε πείσμα θα ‘λεγε κανείς της ενόχλησης από την κυκλοφορία που δε σταματά ποτέ. Έτσι είχα κατά νου να επισκεφθώ, ευκαιρίας και παρέας δοθείσης, τη ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ. Τι διάβολο, 26 έμπιστοί μου την είχαν βαθμολογήσει κατά μέσο όρο με 3,5, κάποιο λόγο θα είχαν.

Με τα πολλά τα κατάφερα, και μάλιστα δύο φορές απανωτά, πράγμα σπάνιο για τις συνήθειές μου και δύσκολο αν λάβουμε υπόψη τη σχετικά μακρινή διαδρομή από τη Νέα Σμύρνη. Την πρώτη φορά ήταν ένα τραπέζι φίλων καλοφαγάδων, κάτι σαν βλάχικος γάμος με καμιά 25ριά συνδαιτυμόνες. Φάγαμε, ήπιαμε και κουβεντιάσαμε με τις ώρες. Αποχώρησα κακίζοντας τον εαυτό μου που, όπως και στα ΦΟΥΡΝΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ, τα οποία – ειρήσθω εν παρόδω – μοιάζουν πολύ με τη ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ (έχει δίκαιο ο φίλος VAGELIS που τα αποκαλεί τέκνα του ask4food), καθυστέρησα τόσο να επισκεφθώ αυτό το διαμαντάκι. Έτσι οργάνωσα καπάκι την επόμενη Παρασκευή dinner for four με ένα ζευγάρι φίλων που μένουν εκεί κοντά, αλλά στη ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ δεν είχαν πάει ακόμα, διότι ως γνωστόν repetitio est mater studiorum. Ήθελα αφενός να ξαναδοκιμάσω τα πιάτα που μ’ εντυπωσίασαν στην πρώτη επίσκεψη, αλλά και να δώσω μια ευκαιρία σε κάποια άλλα.

Η ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ (Μεσογείων 180) έχει το πλεονέκτημα του σχετικά άνετου (3,5 στα 10) παρκαρίσματος, ειδικά αν προνοήσετε να μπείτε στον παράδρομο της λεωφόρου μόλις περάσετε το Πεντάγωνο. Είναι στην ουσία η πρώτη γωνία του Χολαργού (και θα άξιζε να έχει μια πιο φωτεινή ταμπέλα). Λειτουργεί από το πρωί για μπρέκφαστ, καφέ ή ποτό μέχρι αργά το βράδυ. Ο χώρος είναι, όπως έγραψαν αρκετοί πριν από μένα, το καλύτερο που μπορούσε να γίνει. Ο μέσα χώρος στο ισόγειο, όπου καθίσαμε τη δεύτερη φορά, φιλοξενεί, μαζί με την κουζίνα και τις τουαλέτες, με το ζόρι μια ντουζίνα τραπέζια, είναι όμως γουστόζικος. Μεξικάνικα χρώματα (σκούρο φυστικί και κεραμιδί), πλακάκι λίγο πιο σκούρο από το ξύλο των τραπεζιών, φθηνή αλλά προσεγμένη διακόσμηση (παλιά εξώφυλλα περιοδικών, διαφημίσεις της δεκαετίας του ’60, γλαστράκια με φυτά, vintage φαναράκια) συν το ότι λεωφόρο ούτε βλέπεις ούτε ακούς δημιουργούν ένα συμπαθές σύνολο. Ο έξω χώρος, περιμετρικός σε σχήμα Γ και τεντοσκεπής, καταφέρνει όντως, χάρη στις ζαρντινιέρες με χαμηλότερα ή ψηλότερα φυτά στην πλευρά του κάθετου προς τη λεωφόρο δρόμου και με μια σταθερή τζαμαρία στο μέτωπο της Μεσογείων, να περιορίσει αισθητότατα την ηχορύπανση. Δύο πράγματα που μου έκαναν εντύπωση: ο τέλειος, αθόρυβος εξαερισμός στο μέσα χώρο, όπου ισχύει το no smoking, και το εξίσου τέλειο σύστημα θέρμανσης στον έξω χώρο με σωλήνες που διοχετεύουν φυσικό αέριο στα επιτοίχια θερμαντικά σώματα. Ας κλείσω τους επαίνους με την αναφορά στα ρουστίκ ξύλινα τραπέζια στο σωστό μέγεθος (πλαισιώνονται από τις γνωστές ψάθινες καρέκλες, pas mal) και τα καλής ποιότητας σερβίτσια και ποτηρικά.

Μένουν δύο ακόμα βασικά ατού: Στο σέρβις η ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ διαθέτει μια από τις καλύτερα οργανωμένες και συντονισμένες ομάδες της Αττικοβοιωτίας. Πανταχού παρόντες, ακούραστοι, ευχάριστοι, ο καθένας στο πόστο του, κυριολεκτικά αλάνθαστοι. Ειδικά στο μεγάλο τραπέζι με εντυπωσίασε η ρέγουλα στο σερβίρισμα, ούτε βολιώτικο μεζεδοπωλείο να ήταν. Μεγάλο ρόλο παίζει βέβαια και το γεγονός ότι οι δύο (νομίζω) ιδιοκτήτες κυκλοφορούν διαρκώς και ελέγχουν αν όλα βαίνουν καλώς.

Δεύτερο ατού η ποικιλία και η ποιότητα των εδεσμάτων. Όπως φαντάζεστε, πρόλαβα να δοκιμάσω το μισό κατάλογο (πλην θαλασσινών, για τα οποία επιφυλάσσομαι), έτσι θα παρεκκλίνω από το σύνηθες και θα σημειώσω ένα επαυξημένο top three της γεύσης: Στην τρίτη θέση ισοψηφούν οι δύο αλοιφές, δηλαδή η μελιτζανοσαλάτα, που κρατάει στο δόντι, και η τυροκαυτερή, που χάρη στην καπνιστή πάπρικα αλλάζει χρώμα και γεύση. Στη δεύτερη θέση το καρπενησιώτικο λουκάνικο με τραχανά και φέτα, δεν ξέρω αν το φτιάχνουν οι ίδιοι ή έχουν κάποιο μερακλή που τους προμηθεύει, είναι όμως η επιτομή του αυθεντικού ελληνικού λουκάνικου, και τα παστουρμαδοπιτάκια σε τριγωνικό σχήμα με γέμιση παρακαλώ μαρμελάδας ντομάτας, τόσο πρωτότυπα όσο και νόστιμα. Στην πρώτη θέση το ελαφρύ βραβείο στην κοτοτηγανιά mojito, με ρούμι και δυόσμο τόσο όσο, ενώ το βαρύ βραβείο πηγαίνει στα χοιρινά spare ribs πάνω σ’ ένα βουνό πατατοροδέλες και με εξαιρετικά ταιριαστή BBQ sauce. Τώρα που το θυμήθηκα: ειδικός έπαινος στις πατατόφλουδες με γιαούρτι, κυβάκια ντομάτας και φρέσκο κρεμμύδι.

Την πρώτη φορά αρκέστηκα στο (καλό) χύμα μοσχοφίλερο, τη δεύτερη όμως χτύπησα δύο ΝΗΣΟΣ Pilsner, αναμφίβολα η καλύτερη ελληνική μπίρα. Όσο για το επιδόρπιο, εγώ μηλοφικός, αλλά και μπανοφικός δεν είμαι, το ομολογώ. Πρώτη θέση λοιπόν χωρίς δεύτερη κουβέντα στη μους μακεδονικού χαλβά, αφρός που γλυκαίνει με δυο κουταλιές. Ο λογαριασμός δεν ξεπέρασε και τις δύο φορές (την πρώτη φορά ήταν fixed menu) τα 20 ευρώ, οπότε το 4 δίνεται δικαιωματικά.
Πραγματικά ελπίζω να μην περιμένατε το πράσινο φως του fratello (κατέβα από το άλογο, μεγάλε! ) για να επισκεφθείτε τη ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ. Σπεύσατε!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χολαργός, Αθήνα
Δεκ
11
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Είμαι σε δίλημμα! Ξεκινάω αυτήν τη κριτική και πραγματικά δεν ξέρω ακόμα αν θα την τελειώσω. Ο λόγος? Η παρθενική μου επίσκεψη στο Φυσαρμόνικα ήταν πολύ διαφορετική από αυτές που συνήθως κάνω σε εξόδους μου για φαγητό. Και η διαφορά εντοπίζεται στο μέγεθος και σύνθεση της παρέας. Το μόνο που με προβληματίζει είναι πως μην κάνοντας αναφορά σε ιδιαίτερες λεπτομέρειες, τους αδικήσω άθελά μου. Γιατί εισέπραξα πως ένα από τα μεγάλα τους ατού είναι πως δίνουν μεγάλη προσοχή σε αυτές. Κάτι που εκτιμώ, σέβομαι και αναγνωρίζω.

Όσο πιο μικρή η παρέα και όσο πιο συχνή είναι η συνάντηση και επικοινωνία με τα άτομα που την απαρτίζουν, τόσο περισσότερο σου αφήνει η περίσταση ελεύθερη σκέψη για να προσέξεις τις λεπτομέρειες. Όμως η συγκεκριμένη επίσκεψη ήταν στον αντίποδα. Μεγάλη παρέα, νέες πτυχές στον χαρακτήρα και προσωπικότητα τους. Κουβέντες για θέατρο (δηλώνω εντυπωσιασμένος με τις γνώσεις ατόμου της παρέας! ), new entries, αθλητικά δρώμενα, ταξίδια, περιπέτειες σε κακόφημα μπαράκια, τσακωμούς με γείτονες, προσωπικά βιντεάκια που σε κάνουν να χαμογελάς μέχρι τα αφτιά, τσαχπινιές, σπόντες, φωτογραφίες και αγκαλιές. Με μία λέξη… Χημεία. Μπροστά μου ξεδιπλώνονταν ένας άλλος κόσμος και δεν ήθελα να χάσω λεπτό από αυτή την αίσθηση. Ήθελα να απολαύσω την κάθε στιγμή και να μείνω αναπόσπαστος.
Έτσι, αντίθετα από το ότι συνηθίζω, αυτή η κριτική μου θα στηριχτεί όχι σε λεπτομέρειες αλλά στην αίσθηση που αποκόμισα στην διάρκεια του γεύματος και η οποία με ακολούθησε γλυκά το βράδυ που ήρθε. Για να μη πω πως αυτή η αίσθηση είναι ακόμα χαραγμένη στην πολύ καλή σημερινή μου διάθεση μία μέρα μετά.
Και για να κλείσω και το κεφάλαιο «λεπτομέρεια» γιατί σας έχω κάνει ήδη τα νεύρα σμπαράλια (τσατάλια, κρόσια, μπαλόνια κτλ κτλ), θα σας πω ένα παράδειγμα. Σκεφτείτε πόσες φορές στην ζωή σας έχετε δει μια ταινία που σας άρεσε και αποχωρώντας από την σκοτεινή αίθουσα του σινεμά, φεύγετε με μία πολύ γλυκιά αίσθηση. Όμως όταν στο μέλλον ξαναβλέπετε την ίδια ταινία, ανακαλύπτετε λεπτομέρειες και πτυχές που σας είχαν αρχικά διαφύγει και εκτιμάτε ακόμα περισσότερο το γενικό αποτέλεσμα. Έτσι ελπίζω να μου δοθεί πολύ άμεσα η ευκαιρία να το επισκεφτώ εκ νέου για μια επανάληψη και εμπέδωση! Προκαταβολικά αναφέρω, δίνοντας δείγματα για το τι θα επακολουθήσει, πως το θέλω πολύ!

Λόγω του ότι υπήρχε η περίπτωση να πιούμε λίγο παραπάνω, επιλέξαμε να μη πάρουμε αμάξι μαζί μας. Κανένα πρόβλημα! Η στάση του metro είναι 1-2 τετράγωνα μακριά τους. Πόσο βολικό!
Ο χώρος φιλόξενος, περιποιημένος και τακτικός. Το τραπέζι μας είχε στρωθεί στον εξωτερικό τους χώρο, που φωτίζονταν από μικρά λαμπιόνια. Ήταν τέλη Νοέμβρη και η πρώτη φορά για φέτος που μετά τις διαφημίσεις των JUMBO και τον γείτονα μου που έχει στολίσει από τέλη Σεπτέμβρη το μπαλκόνι του, ένοιωσα πως πλησιάζουν τα Χριστούγεννα. Μέσα στην μουντρουχιά των τελευταίων ημερών, το είχα πραγματικά ανάγκη. Οι τοίχοι σε αποχρώσεις του ανοιχτού πράσινου, χρώμα που αγαπώ γιατί με χαλαρώνει! Δεν είναι τυχαίο που το καθιστικό μου, θυμίζει λιβάδι… Ξύλινα καθίσματα και τραπέζια στρωμένα με χάρτινα σουπλά και σερβίτσια. Παρόλο που ήμασταν τόσο κοντά σε κεντρική λεωφόρο, δεν κατάλαβα την παραμικρή ενόχληση από τυχόν θορύβους. Αυτό το συνειδητοποίησα φεύγοντας και είναι κάτι που μου έκανε μεγάλη εντύπωση.

Για το service έχω να πω μόνο τα καλύτερα. Δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα του κόσμου να έχεις να εξυπηρετήσεις ταυτόχρονα μία τόσο μεγάλη παρέα αλλά και όλους τους υπόλοιπους πελάτες που είχαν κατακλύσει τον χώρο. Όλα μας προσφέρθηκαν σε σωστούς χρόνους και –πολύ σημαντικό- σε άψογη θερμοκρασία. Για όση ώρα μείναμε (σχεδόν 5άωρο- χρόνος ρεκόρ για εμένα…) δεν έκανε την παραμικρή καμπή. Παρέμειναν το ίδιο φρέσκοι και ευγενικοί. Χαμογελαστοί, άμεσοι και ΑΝΕΤΟΙ. Είχαν συνέχεια τον νου τους να μαζέψουν όποιο πιάτο έχει αδειάσει ή να ικανοποιήσουν την όποια έξτρα παραγγελία δίναμε, πάντα χωρίς υπενθύμιση…
Η συνεργασία κουζίνας & εξυπηρέτησης δούλευε σαν καλολαδωμένη μηχανή. Ροή χωρίς κενά, καθυστερήσεις ή αστοχίες. Και θα το επαναλάβω για να εμπεδωθεί. Σε έναν χώρο που για όσο μείναμε δεν υπήρχε ελεύθερη καρέκλα ούτε για δείγμα.
Έχω δει service να χάνει τον μπούσουλα έχοντας να εξυπηρετήσει τον μισό από αυτόν τον κόσμο. Επίσης έχω δει την συσσωρευμένη κούραση του προσωπικού –κάτι απολύτως ανθρώπινο- να βγαίνει σε έκφραση και ακόμα χειρότερα σε συμπεριφορά.
Εδώ το service ήταν και παρέμεινε υποδειγματικό. Αν και απαρτίζονταν από νεαρά άτομα, ήταν επαγγελματίες. Ένα μεγάλο μπράβο στους ίδιους αλλά και στους επιχειρηματίες που έχουν κάνει σωστή επιλογή στελέχωσης.

Τώρα, όμως, αρχίζουν τα δύσκολα.
Τι να πρωτοθυμηθώ από τα όσα παραγγείλαμε και γεύτηκα? Που πραγματικά βομβαρδιστήκαμε ανελέητα από τα συνεχόμενα πιάτα που κατέφθαναν στο τραπέζι μας. Και ποιο να ξεχωρίσω που ήταν όλα σε τόσο εξαιρετικό επίπεδο? Λόγω του μεγέθους της παρέας, μου δόθηκε η ευκαιρία να δοκιμάσω πάρα πολλές από τις γεύσεις τους. Κάτι που στην αντίθετη περίπτωση μικρής παρέας, θα ήταν απλώς πολυτέλεια. Θα σας πω κάτι… έχω την εντύπωση πως και τυφλά να παραγγείλετε, και πάλι θα μείνετε απόλυτα ικανοποιημένοι. Αυτό γιατί όλα όσα δοκίμασα ήταν νόστιμα, ευφάνταστα και καλοεκτελεσμένα. Τι άλλο να ζητήσει κανείς?
Για να μη φρικάρετε με το μέγεθος της παραγγελίας και μου βγει το όνομα του κοιλιόδουλου (που σιγά να μη μου έχει βγει ήδη, δηλαδή…), αν και δοκίμασα σεβαστότατη ποσότητα από όλα τα πιάτα, θα προσπαθήσω να αναφερθώ σε αυτά που ξεχώρισα και που κούμπωσαν περισσότερο στις γεύσεις μου. Οπότε θα επικεντρωθώ στο περίπου 85% της παραγγελίας.
Από σαλάτες:
• Την ομώνυμη τους. Πράσινη βάση από μαρούλι και iceberg. Ανάλογα με την εποχή και την διαθεσιμότητα προσθέτουν πεπόνι ή μήλο. Χειμώνας γαρ, μας προσφέρθηκε με μηλαράκι. Guest star το πεκορίνο Αμφιλοχίας. Συμμετέχουν ο δυόσμος και το dressing από μουστάρδα και μέλι. Κι ένας προβληματισμός μου προς του ίδιους αλλά και όλο το κοινό που τυχόν διαβάσει αυτή την κριτική. Μα γιατί χρησιμοποιείται τόσο μα τόσο σπάνια το σέλερι? Είναι λατρεμένο, έχει πιο διακριτική γεύση από το σέλινο οπότε δεν καπελώνει τα υπόλοιπα υλικά, ταιριάζει πάρα πολύ με όλες σχεδόν τις σαλάτες. Δώστε του μια ευκαιρία και δεν νομίζω να σας απογοητεύσει…
• Σαλάτα με σπανάκι. Αντίθετα με πολύ κόσμο, προτιμώ ωμό το σπανάκι και όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν νομίζω ποτέ να σταματήσει να με ενθουσιάζει ο τρόπος που παντρεύεται με το ελαφρώς ψημένο μανούρι, ίσα ίσα για να τονιστεί η γεύση του. Πάντως σε αντίθεση με την Ελληνική παράδοση που θέλει το τυρί να κάνει στενό παρεάκι με το σπανάκι – βλ. σπανακόπιτα, σπανακόρυζο με φετούλα ( must! ) κτλ-, η κυρά επιστήμη μας τα χαλάει λίγο και πάει και διαδίδει από δω κι από κει πως κανονικά το σπανάκι δεν πρέπει να νταλαβερίζεται με γαλακτοκιμικά προϊόντα. Γιατί, λέει, αν βρεθεί στο στομάχι μας το ασβέστιο από το τυράκι, θα εμποδίσει την απορρόφηση του αιμικού και μη αιμικού σιδήρου, που είναι από τα βασικά και πιο θρεπτικά στοιχεία στο σπανάκι. Ίσως να έχει βάση αυτό αλλά χλωμό το βλέπω να ακολουθήσω τις προτροπές της. Εκτός από το σπανάκι και το μανούρι, είχε ψιλοκομμένο μπέικον, ντοματίνια και sauce μπαλσάμικου με μέλι.

Κι επίσης…
• Σαγανάκι από φορμαέλα Αράχωβας, παναρισμένη με δημητριακά και χαρουπάλευρο. Συνοδευμένη με γλυκό του κουταλιού. Νομίζω πως είναι το πιάτο που εξαφανίστηκε – για να μη πω αφανίστηκε- πιο γρήγορα από το τραπέζι μας. Με την δικαιολογία και καλά ότι το τυρί σαγανάκι πρέπει να τρώγεται αμέσως μετά το σερβίρισμα…
• Τηγανιά μανιταριών με απάκι κοτόπουλου. Το εκτίμησα που δεν είχαν χρησιμοποιήσει το κλασικό απάκι αλλά αυτό που ήταν από κοτόπουλο. Τα μανιτάρια έχουν τόσο διακριτική και ντελικάτη γεύση που ένας πολύ αλμυρός εισβολέας θα τα καπέλωνε. Στα πολύ νόστιμα και ζουμερά πιάτα που δοκίμασα και που σίγουρα θα ήθελα να ξαναπαραγγείλω.
• Λουκάνικο Καρπενησίου με τραχανά και φέτα. Όταν το άκουσα, το μυαλό μου έτρεξε σε κάποιο πιάτο που στην βάση του θα έχει στρωμένο τραχανά ετοιμασμένο με φέτα και από πάνω του το ψημένο λουκάνικο. Διαψεύστηκα ευχάριστα αφού ο τραχανάς και η φέτα ήταν μέσα στο λουκάνικο και ένα με την σύστασή του. Άψογο! 3 μεγάλα τεμάχια στην μερίδα, που σε γέμιζε και σε εικόνα και σε γεύση.
• Φωλιά πατάτας με τηγανητό αβγό, απάκι και κάποιο κίτρινο τυρί που τώρα μου διαφεύγει. Ποιος δεν έχει συνδέσει τα παιδικά του χρόνια με τις πατατούλες με αβγά. Λοιπόν καιρός να εκμοντερνίσετε τις αναμνήσεις σας! Ωραία παρουσίαση και απόλυτα διασκεδαστικό το να σπας τα αβγουλάκια και να τα αναμιγνύεις με τα υπόλοιπα υλικά. Επειδή βλέπω πως το Φυσαρμόνικα εκπροσωπείται, θα πάρω το θάρρος/ θράσος να κάνω καλοπροαίρετα μία πρόταση και ελπίζω να μου συγχωρεθεί η πρωτοβουλία μου. Κάπου θα ήθελα παραπάνω ένταση σε αυτό το πιάτο. Το τυρί που είχε χρησιμοποιηθεί δεν μου φάνηκε επαρκώς αλμυρό. Εναλλακτικά ίσως του πήγαινε λίγο ψιλοκομμένο λουκάνικο. Πάντως κάτι που και θα έδενε με τα υπόλοιπα υλικά και θα το έκαναν ακόμα πιο έντονο και δυνατό.
• Τηγανιά κοτόπουλο mojito! Δύο αγάπες στο ίδιο πιάτο («γεια σας, είμαι ο ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ και είμαι εντάξει»- «και ο ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ είναι εντάξει»). Το κοτόπουλο είχε ετοιμαστεί με δυόσμο, καστανή ζάχαρη και λαιμ ενώ για πυροσβεστήρα χρησιμοποίησαν ρούμι. Λόγω επικινδυνότητας συνιστάται να μην επιχειρήσετε να το κάνετε μόνοι σας στο σπίτι. Και γιατί παρακαλώ να βάλετε τον εαυτό σας σε κίνδυνο (από το να κάψετε τις πλούσιες μπούκλες σας μέχρι να σας βγει αποτυχημένο) και ταλαιπωρία αφού μπορείτε να το χαρείτε απίστευτα ζουμερό στο Φυσαρμόνικα?
• Σπιτική τυροκαυτερή με καπνιστό μπούκοβο. Εμένα μου έφερε πιο κοντά στην τυροσαλάτα. Την περίμενα και την ήθελα αρκετά πιο πικάντικη (ίσως γιατί είχα διαβάσει για την προσθήκη του μπούκοβου), όμως γούστα είναι αυτά. Η ποσότητά της εντυπωσιακά μεγάλη.
• Μπιφτεκάκια με καπνιστό τυρί Μετσόβου (μεγάλη λατρεία! ). Μας προσφέρθηκαν με ένα μπολάκι με κόκκινη σάλτσα φρέσκιας ντομάτας. Ένα από τα πιάτα που καταλάβαινες την πολύ καλή πρώτη ύλη που χρησιμοποιούν. Μέσα στην απλότητά του, ήταν σαφώς ανάμεσα στο πολύ καλά πιάτα που δοκίμασα εκείνο το τραπέζι. Η μερίδα είχε 5 τεμάχια και με πόνο ψυχής διαπίστωσα πως μου αναλογούσε μόνο ένα από αυτά… Όμως κράτησα χαρακτήρα και δεν πήρα ένα ακόμα. Η ζωή επιφυλάσσει κινδύνους. Δεν μπορείς να ξέρεις ούτε καν τους διπλανούς σου. Και τι μου λέει εμένα πως δεν κάνουν πολεμικές τέχνες και με αρχίσουν στις γρήγορες…
• Άφησα το καλύτερο για το τέλος! Ribs με sweet chili sauce. Ήταν τόσο καλά ψημένα που πραγματικά έλιωνε στο στόμα. Η σάρκα αποχωριζότανε το κόκκαλο χωρίς το παραμικρό παρακάλι. Προφανώς ήταν αποτέλεσμα αργού και βασανιστικού ψησίματος. Μας προσφέρθηκε πάνω σε υπεραρκετές πατάτες, ψημένες με την φλούδα τους. Όλες οι αισθήσεις μου το έστεψαν σαν τον βασιλιά του γεύματος! Εμφάνιση, γεύση, εκτέλεση στο απόλυτο 10!

Και για το κλείσιμο…
Απορώ με το κουράγιο μου όχι απλώς να φάω μετά από όλα αυτά και γλυκό, αλλά να του αλλάξω και τα φώτα! Κι όχι μόνο ένα… τουλάχιστον 4 παρέλασαν μπροστά μου. Και φυσικά δοκίμασα από όλα! Ξεχώρισα με διαφορά την μους από χαλβά που ήρθε απλωμένη σε ένα χαλάκι από τριμμένο μπισκότο. Γενικά είμαι φαν του χαλβά αλλά συχνά τον βαριέμαι εύκολα αφού μετά τις 2-3 πρώτες μπουκιές νιώθω να με λιγώνει. Από τον συγκεκριμένο θα μπορούσα να απολαύσω ακόμα και δύο μερίδες χωρίς δεύτερη σκέψη. Μου άρεσε τόσο πολύ που αποχωρώντας ζήτησα από το άτομο που έφευγα μαζί να ξετρυπώσει από κάπου την συνταγή και να μας την φτιάξει. Πάντως, εκτός από τον χαλβά κατά την παρασκευή του πρέπει να είχε χρησιμοποιηθεί και κρέμα γάλακτος για να το βοηθήσει να πάρει αυτήν την υφή και πλούσια γεύση.
Το άλλο γλυκό που ξεχώρισα ήταν το μιλόφι που για τα δικά μου γούστα είναι ανώτερο από το μπανόφι. Είναι ένα γλυκό που γενικά αποφεύγω να παραγγέλνω γιατί τις περισσότερες φορές υπερβάλουν στην προσθήκη της καραμέλας και το αποτέλεσμα είναι πολύ γλυκό για τα γούστα μου. Το συγκεκριμένο ήταν απόλυτα ισορροπημένο.

Ήπια «ψαγμένη» μπύρα Weiss αλλοδαπής προέλευσης που την έχω ξανασυναντήσει μόνο σε χώρους που είναι αμιγώς προσανατολισμένοι στην μπυροποσία και τα συνοδευτικά της. Αφού όπως είδα στον κατάλογό τους προτιμούν και προωθούν τα ελληνικά προϊόντα, πιστεύω πως θα ήταν καλή ιδέα να προσθέσουν και 1-2 ετικέτες από ελληνική ζυθοποιία γιατί υπάρχουν εξαιρετικές προτάσεις στις εγχώριες Weiss.

Τελικά, κλείνοντας την κριτική και φέρνοντας στο μυαλό μου στιγμές από το τραπέζι, αισθάνθηκα να πλημυρίζομαι από ενθουσιασμό που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Έτσι μία από τις επόμενες ημέρες θα δείτε αυτή την κριτική να φιγουράρει ανάμεσα σε άλλες, αγαπημένων μου χρηστών.
Ελπίζω όμως να κάνω και 2η (και γιατί όχι και 3η…και 4η… ) επίσκεψη και να επανέλθω με νέο feedback που έχω το προαίσθημα πως απλά θα επιβεβαιώσει την αρχική, πολύ θετική εμπειρία μου.

Υ. Γ. 1 Για να νοιώθω πιο εντάξει τόσο με τον εαυτό μου όσο και με όσους από εσάς αποφασίσετε να το επισκεφτείτε, να αναφέρω πως ο χώρος θα αντιπροσωπεύνονταν πιο σωστά με ένα «3,5». Όμως από την στιγμή που το Ask4food δεν μας παρέχει την δυνατότητα μεγαλύτερης ακρίβιας κι επειδή θεωρώ πως με το «3» (που έχω βάλει σε σαφώς υποδεέστερους χώρους) θα το αδικούσα, κατέληξα στην βαθμολογία που τελικά επέλεξα.
Υ. Γ.2 Αγαπητέ ΤΡΩΓΩΝ, σ ευχαριστώ πολύ για την πρότασή σου. Είναι ο καλύτερος τρόπος να ξετρυπώνονται καλές περιπτώσεις για τις οποίες ποτέ δεν θα μαθαίναμε κάτι και είναι κρίμα.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χολαργός, Αθήνα
Απρ
13
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Θυμάμαι μικρή όταν τελείωναν οι Χριστουγεννιάτικες διακοπές και ήμουν μέσα στη μαυρίλα, τη μαμά μου να λέει…Έλα σιγά. Πως κάνεις έτσι? Έρχεται το Πάσχα. Το πόσο με εκνεύριζε αυτό δε μπορώ να σας περιγράψω. Τι έρχεται καλέ? Έχουμε τρείς ή και παραπάνω μήνες μπροστά μας. Πόσες φορές έχω σκεφτεί αν μία μητέρα είχε κατορθώσει να κατοχυρώσει το copyright όλων των κλασσικών φράσεων που έχουν ειπωθεί και που τις έχουμε επαναλάβει και εμείς με τη σειρά μας στα δικά μας παιδιά, θα της ανήκε, όχι μόνον ο πλανήτης Γη αλλά, πιθανότατα, και ο γαλαξίας.

Τώρα το πώς, όντως, έφτασε, φέτος, το Πάσχα ομολογώ ότι δεν κατάλαβα. Εκεί, λοιπόν, που αρμενίζω αμέριμνη, για να μη βάλω και το γνωστό πρώτο συνθετικό του ρήματος το οποίο, είναι η αλήθεια, θα απέδιδε ακριβώς την εικόνα, συνειδητοποιώ ότι η Κυριακή 2/4 είναι η τελευταία εύκαιρη για να δούμε τους νονούς της μικράς και να ανταλλάξουμε τα καθιερωμένα δώρα. Τραπέζωμα στο σπίτι δεν έπαιζε ως πιθανότητα, για δεύτερη συνεχή χρονιά, γιατί εκτός των άλλων είμεθα διεθνής οικογένεια όπερ σημαίνει ότι και τα τρία μέλη ευρισκόμεθα σε διαφορετικές χώρες το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ευτυχώς εντός της ΕΕ, με τελευταία αφικνούμενη την κόρη νωρίς το απόγευμα.

Το κανόνισμα για το μέρος υπήρξε εξαιρετικά εύκολη υπόθεση αφού μόλις αναζητήθηκε μαγαζί η νονά είπε αμέσως…. εκεί που πήγαμε και πέρσι, οπότε με την κράτηση μέσω συχνού θαμώνα, ο οποίος έτυχε να βρίσκεται ακριβώς εκεί όταν πάρθηκε η απόφαση, το τραπέζι μας ήταν έτοιμο και μας περίμενε.

Δε νομίζω να υπάρχει άλλο μαγαζί στην Αθήνα που το τελευταίο που θα σε απασχολήσει να είναι το παρκάρισμα. Όσες φορές έχουμε πάει και είναι αρκετές, βρίσκουμε πάντα σχεδόν απέξω, γεγονός εξαιρετικά βολικό στην περίπτωση που α) έχεις βγάλει μαμά και θεία για τραπέζι, β) βρέχει ή βράζει ο τόπος, γ) κουβαλάς διάφορα δώρα και δ) έχεις φάει τόσο πολύ που δε μπορείς να πάρεις τα πόδια σου. Σημειώστε όμως ότι απέχει λιγότερο από 5 λεπτά απ το σταθμό του μετρό οπότε η πρόσβαση είναι πανεύκολη, με όποιο μέσο επιλέξετε να κινηθείτε.

Ο χώρος για μένα είναι καθαρό τεσσάρι γιατί μου αρέσει το ξύλο, τα άνετα τραπέζια, το ότι δεν αισθάνομαι στριμωγμένη, με χαλαρώνει αλλά πάνω από όλα γιατί καταφέρνει να δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι κάπου αλλού κι όχι πάνω στη Μεσογείων.

Όσον αφορά στο φαγητό θα διαφοροποιηθώ από τη συνήθη τακτική μου να αναφέρω όλα τα πιάτα που πήραμε στην τελευταία επίσκεψη. Θα προτιμήσω να σας πω τα πιάτα που έχω ξεχωρίσει εγώ, η οικογένεια και οι φίλοι.

Ας αρχίσουμε με τις σαλάτες. Όποια μα όποια κι αν έχω φάει μου έχει αρέσει πολύ. Τόσο πολύ που δε θα με ξένιζε να την παραγγείλω και ως κύριο πιάτο. Δεν ξέρω τι κάνουν και πως το κάνουν αλλά με αφήνουν απόλυτα ικανοποιημένη και πιάνω τον εαυτό μου να τσιμπολογάω στο τέλος σαλάτα παρά οτιδήποτε άλλο έχει μείνει στο τραπέζι, όχι ότι μένουν και πολλά δηλαδή.

Μαύρη ταραμοσαλάτα. Φετινή προσθήκη στην κάρτα με τα νηστίσιμα. Ακόμα κι αν δεν αγαπάτε τη γεύση του ταραμά σας προτείνω να τη δοκιμάσετε αν προλάβετε. Ελαφριά γεύση ψαριού αλλά τόσο μεστή, πολύπλοκη, δουλεμένη, βαθιά γεύση. Θα παρακαλέσω να ενταχθεί στο κύριο μενού κι ελπίζω να μου κάνουν τη χάρη. Συνοδεύεται από tortilla chips τα οποία δε μπορείτε να φανταστείτε πόσο της πάνε.

Σαγανάκι φορμαέλας. Η κόρη το παραγγέλνει κάθε φορά διευκρινίζοντας…. μόνο για μένα εντάξει?

Το συκώτι τους που είναι βελούδινο, ψημένο όπως μου αρέσει και με σάλτσα για κολύμπι ψωμιού.

Το εμβληματικό λουκάνικο με τραχανά. Για μένα που δεν τρώω τραχανά και που η περιγραφή του συγκεκριμένου πιάτου και δύο άλλων μου έχει κοστίσει μία μεγαλοπρεπή μούντζα και τη φράση … πάρταναμησταχρωσταωμαρσυχάϊδω …. μία ανάσα …μία λέξη …από την αγαπημένη μου ξαδέρφη στο χωριό.

Χόρτα τσιγαριαστά με καβουρμά. Πιάτο που δοκίμασα το καλοκαίρι και ήταν εξαίσιο.

Τα spare ribs με sweet chili sauce. Τα σκέφτομαι και δακρύζω μετά από σχεδόν 50 μέρες νηστείας.

Την τηγανιά κοτόπουλου mohito. Τρυφερές μπουκιές κοτόπουλου, μαύρη ζάχαρη, lime, ρούμι κι ελαφρύ άρωμα δυόσμου. Αν το παιδί μου καταλήξει αλκοολικό στην Κούβα θα ξέρω τους υπαίτιους. Τουλάχιστον ας γράφει τόσο καλά όσο ο Hemingway και θα το αντέξω.

Τα μπριζολάκια με δενδρολίβανο στα οποία ορκίζεται ο νεώτερος της παρέας. Που είναι μεγάλος στρίτζος στο φαγητό πρέπει να σας πω.

Το χταπόδι με μαυροδάφνη του οποίου είναι απόλυτος fan ο μπαμπάς του ανωτέρω αγοριού, κι εγώ δηλαδή, όταν καταφέρνω να κλέψω μπουκιές.

Το βουβαλίσιο κεμπάπ που είχα φάει το καλοκαίρι.

Τη φωλιά πατάτας με τα αυγά.

Τις πατατόφλουδες που είναι τόσο νόστιμες και τόσο δροσερές.

Το black angus που έφαγα τον χειμώνα. Εξαιρετικά σιτεμένο κρέας αλλά βάλτε και μια ποικιλία αλατιών για μας τους περίεργους.

Το μηλόφι. Την κρέμα με φράουλες. Τη mousse χαλβά. Όλα τα υπέροχα γλυκά τους.

Θα σταματήσω εδώ αν και έχω πολλά ακόμα να πω στο θέμα φαγητού. Εν κατακλείδι… αγαπάτε τις γνώριμες γεύσεις με ένα twist που δε σας κάνουν να βαριέστε ή να πείτε.. αυτό μπορώ να το φτιάξω κι εγώ ε, τότε, μια επίσκεψη κρίνεται επιβεβλημένη.

Δικαίως θα αναρωτηθείτε για την ανάγκη και τη χρησιμότητα της συγκεκριμένης κριτικής. Τι έχει να προσθέσει εξάλλου μετά από έναν μόλις χρόνο στο σύνολο των χρηστών που έχουν ήδη επισκεφτεί το μαγαζί? Τίποτα, απολύτως, θα απαντήσω.
Θεωρείστε τη σα μια προσωπική ανάγκη να ευχαριστήσω το μαγαζί, τους υπεύθυνους και τα παιδιά που δουλεύουν εκεί, για πολλούς λόγους. Γιατί τον χειμώνα σε ένα διάλλειμα, της τελευταίας στιγμής, απ’ το νοσοκομείο, έκαναν τα αδύνατα δυνατά να μας βρουν τραπέζι.
Γιατί τους έχω κάνει καψόνια όσον αφορά στην ώρα κράτησης σε ένα υπερπλήρες μαγαζί and they delivered.
Γιατί πάντα είναι χαμογελαστοί, προσηνείς, με χαριτωμένες ατάκες, χωρίς να υπερβαίνουν τα όρια.
Γιατί αισθάνομαι να με φροντίζουν.
Γιατί έχω συνδέσει το συγκεκριμένο μαγαζί με ευτυχισμένες, χαρούμενες στιγμές κι ανθρώπους.
Γιατί κάποιοι απ΄ αυτούς τους ανθρώπους θα λείπουν πλέον απ τη ζωή μου αλλά αυτό δεν έχει σημασία.
Θα εξακολουθήσω να πηγαίνω γιατί περνώ καλά, τρώω νόστιμα, πληρώνω ελάχιστα για τη συγκεκριμένη ποιότητα και ποσότητα και γιατί ξέρω ότι θα με βγάλουν ασπροπρόσωπη σε οποιαδήποτε περίπτωση. Περισσότερο όμως απ όλα γιατί είναι ένα μαγαζί που με κέρδισε και αποτελεί το δεύτερο αγαπημένο μου μέρος, ασχέτως καλών ή κακών αναμνήσεων.
Να πάτε και να το αφήσετε να κερδίσει κι εσάς!
Καλή Ανάσταση!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη tzia.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χολαργός, Αθήνα
Απρ
28
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Στη "Φυσαρμόνικα" έχω πάει αρκετές φορές, αλλά δεν είχα βρει το χρόνο να γράψω κριτική. Οφείλω ευχαριστίες στο αγαπητό jim που την υπέδειξε ως εξαιρετικό μεζεδοπωλείο και σπεύδω να γράψω ότι η κριτική μου σε αυτήν την κατεύθυνση θα κινηθεί.

Πριν από λίγες μέρες λοιπόν, Τετάρτη βράδυ, και παρέα με έναν φίλο που είχαμε αρκετό καιρό να βρεθούμε, σκεφτόμασταν αν θα πάμε για καφέ ή φαγητό. Με δεδομένο ότι το ραντεβού είχε δοθεί στο σταθμό του μετρό "Εθνική Άμυνα", η λύση στο δίλημμα ήταν εύκολη: Για μεζέδες στη "Φυσαρμόνικα"!

Το χώρο του καταστήματος έχουν περιγράψει πολλοί αγαπητοί χρήστες (jim, tzia, fratello, ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ). Είναι πραγματικά όμορφος και λειτουργικός με βάση το ξύλο. Επίσης, ωραία ιδέα είναι τα πολλά φυτά και τα πλαστικά ηχοπετάσματα που μειώνουν το θόρυβο της κίνησης από τη Λεωφόρο Μεσογείων. Αυτό είναι και το μόνο μειονέκτημα του χώρου, ότι αν καθίσετε έξω, όσο νά 'ναι ακούγεται η πολύβουη λεωφόρος...

Για την εξυπηρέτηση μόνο καλά λόγια έχω να γράψω: Οι υπεύθυνοι του μεζεδοποτείου (όπως το αποκαλούν) είναι ευγενέστατοι, πρόθυμοι να απαντήσουν σε κάθε ερώτηση και να λύσουν κάθε απορία. Οι σερβιτόροι είναι πάντα δίπλα στα τραπέζια, έτοιμοι να προλάβουν αυτό που θα ζητήσει ο πελάτης (π. χ. να ανανεώσουν την κανάτα με παγωμένο νερό βρύσης πριν καν αδειάσει) και εξυπηρετούν με χαμόγελο και ανυπόκριτη ευγένεια.

Ας έρθουμε όμως στα του φαγητού και το τι δοκιμάσαμε:

- Σαλάτα ντάκος κρητικός (τιμή 4,40 ευρώ). Για την ακρίβεια μικρά κρητικά παξιμαδάκια με τριμμένη ντομάτα και ξύγαλο Σητείας. Πάρα πολύ δροσερή και νόστιμη η γεύση, εξαιρετικό το τυρί.

- Φωλιά πατάτας με τριμμένη γραβιέρα Ηπείρου, αυγά και κρητικό απάκι (τιμή 5,90 ευρώ). Δυο λέξεις μόνο: Πιάτο-ποίημα! Απίστευτος ο γευστικός συνδυασμός της τραγανής φωλιάς πατάτας με τη γραβιέρα, τα αυγά και το απάκι. Πιάτο που προτείνεται για τα must μιας επίσκεψης στη "Φυσαρμόνικα"!

- Μιλφέιγ μελιτζάνας με λιωμένη γραβιέρα Νάξου (τιμή 5,10 ευρώ). Τέλειος ο γευστικός συνδυασμός της μελιτζάνας με τη γραβιέρα Νάξου και μια σάλτσα ντομάτας.

- Μπιφτεκάκια γεμιστά με καπνιστό τυρί Μετσόβου (τιμή 6,30 ευρώ). Έφτασαν στο τραπέζι μας 5 μικρά ζουμερά μπιφτεκάκια πολύ σωστά ψημένα με μια πολύ εύγευστη σάλτσα. Μας άρεσαν πολύ!

- Οι μεζέδες συνοδεύτηκαν από φέτες εύγευστου μαύρου και λευκού ψωμιού, για τις οποίες ερωτηθήκαμε αν τις θέλουμε και η τιμή τους ήταν 1,20 ευρώ για τα δύο άτομα.

- Για επιδόρπιο, προτιμήσαμε το -περίφημο πια- μηλόφι (τιμή 4,50 ευρώ). Ε-ξαι-ρε-τι-κό!!! Τέλεια, απίστευτα ισορροπημένη γλυκιά γεύση! Απλά δοκιμάστε το, όταν πάτε στο μεζεδοποτείο!

Όταν ζητήσαμε λογαριασμό, μας προσφέρθηκε για κέρασμα ένα σφηνάκι λικέρ μαστίχα, για ν' αλλάξει η γεύση. Καλόπιοτο και καλοδεχούμενο!

Το value for money είναι αδιαμφισβήτητα πολύ καλό. Συνολικό κόστος (χωρίς ποτά) 27,40 ευρώ τα δύο άτομα, κάτω από 14 ευρώ το άτομο. Απλά είναι καλό να έχετε υπόψη σας ότι η λογική της "Φυσαρμόνικας' είναι να δοκιμάσετε όσα περισσότερα πιάτα-μεζέδες γίνεται, οπότε όσο μεγαλύτερη η παρέα, τόσο καλύτερα!

Συνολική αποτίμηση: Φυσικά, θετικότατη! Εξαιρετικοί μεζέδες, ευγενέστατη και ταχύτατη εξυπηρέτηση, πολύ καλό value for money, συμπαθητικός χώρος. Η "Φυσαρμόνικα" προτείνεται ανεπιφύλακτα!

ΥΓ. Αγαπητέ φίλε ΙΩΓΙΑΝΝΗ, στην πιο πρόσφατη κριτική σου έγραψες ότι: "κλείνεις γλυκόπικρα έναν κύκλο" και ότι: "Για την ώρα θα απομακρυνθείς από την αγαπημένη σου συνήθεια ανάρτησης κριτικών". Ελπίζω και εύχομαι σύντομα να αναθεωρήσεις και να αρχίσεις έναν νέο κύκλο. Το αγαπημένο μας site είναι φτωχότερο χωρίς τις πάντα εύστοχες και αναλυτικές κριτικές σου!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χολαργός, Αθήνα
Ιαν
06
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Νέο έτος, πρώτη κριτική, συνδυασμός που θέλει προσοχή. Προτιμώ κάτι σίγουρο για να πάει καλά η χρονιά, για να μην απογοητεύσω όσους με διαβάζουν αλλά και όσους δεν με διαβάζουν (sic και σε αυτή την κριτική). Σκέψη αρκετή δεν χρειάστηκε, απόφαση δύσκολη δεν πάρθηκε, διότι όλοι έχουν κατά νου, χώρους εστίασης που σε βγάζουν ασπροπρόσωπο και δεν πρόκειται να σε εκθέσουν.
Φυσαρμόνικα λοιπόν. Update της προ 2 χρόνων κριτικής. Αρκετές σκέψεις για το τι θα γράψω και τι δεν θα γράψω για να μην είναι κουραστικά τα γραφόμενα.
Να γράψω για την καλοκουρδισμένη ορχήστρα που αν και πέρασαν 2 χρόνια, συνεχίζει με τις κατάλληλες αλλαγές – μάγειρα, 1-2 σερβιτόροι– όπως όλες οι καλές ορχήστρες να μαγεύει;
Να γράψω για τον Κώστα και τον Κώστα που διευθύνουν την ορχήστρα με το ίδιο μεράκι και την ίδια όρεξη, όπως όταν άνοιξαν τον χώρο;
Να γράψω για το ότι είναι δίπλα στον πελάτη, ρωτώντας τι άρεσε και τι δεν άρεσε και πάνω εκεί στηρίζονται οι αλλαγές του καταλόγου που καθιερώθηκαν ανά 3μηνο;
Να γράψω ότι είναι δίπλα στον σταθμό μετρό ‘’Εθνική άμυνα’’ άρα δεν χρειάζεται να πολυσκεφτείς που θα παρκάρεις;
Να γράψω ότι αν και δίπλα στη Μεσογείων, η έντεχνη-ροκ μουσική, το τζάμι και τα φυτά που έχει πέριξ του χώρου, σου δίνουν την εντύπωση ότι είσαι κάπου όμορφα, ήσυχα και μακριά από την πολύβουη Αθήνα;
Να γράψω για τον μικρό αλλά κουκλίστικο χώρο με τις πρασινωπές παστέλ χρωματικές αποχρώσεις, τα καδράκια με τις vintage διαφημίσεις προϊόντων πόσης και βρώσης, τα φαναράκια, τις ξύλινες προθήκες με τις τσίγκινες γλαστρούλες, τα ξύλινα τραπέζια με τις old time classic ψάθινες καρέκλες, τις πόρτες, παραθυρόφυλλα και πατζούρια που διακοσμούν τον χώρο;
Να γράψω για το χαμόγελο, την αμεσότητα, την γνώση των υλικών των πιάτων, τη συνεργασία με την κουζίνα, τη συνεχή ροή, την έλλειψη καθυστερήσεων και αστοχιών του Γιάννη, του Γιώργου, της Σπυριδούλας, της Μαρίτας και όλων των υπολοίπων παιδιών του service;
Να γράψω για τον top of the top μεζέ τις πατατόφλουδες, τρανό παράδειγμα ότι τίποτε δεν πρέπει να πετιέται από την πατάτα, που απογειώνονται με την σάλτσα γιαουρτιού με γλυκό μπούκοβο, το ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμύδι και την ντομάτα;
Να γράψω για το σαγανάκι φορμαέλας, παναρισμένο με δημητριακά και χαρουπάλευρο και σιροπιασμένο με γλυκό κουταλιού τριαντάφυλλο, το contrast γευστικής απόλαυσης που δημιουργεί στον ουρανίσκο έτσι ώστε, εξαφανίζεται άμεσα μόλις ακουμπήσει στο τραπέζι, γιατί όπως είπε και ο ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ, ‘’και καλά ότι το τυρί σαγανάκι πρέπει να τρώγεται αμέσως μετά το σερβίρισμα’’;
Να γράψω για τα τραγανά παστουρμαδοπιτάκια με την απαλή αλλά αισθητή γέμιση παστουρμά, και την σάλτσα από χειροποίητη μαρμελάδα ντομάτας, αντάξια ανατολίτικων μαγαζιών που δεν χορταίνεις να τρως;
Να γράψω για την φωλιά πατάτας με τα αυγά, την γραβιέρα και το ψιλοκομμένο απάκι που αφού το φωτογραφήσεις, σπας τα αυγά, κάνεις την μίξη και βουτάς;
Να γράψω για το τηγανάκι με το λουκάνικο, το γεμιστό με τραχανά και φέτα που χάρη σε αυτό αγάπησα τον μισητό των παιδικών μου χρόνων τραχανά;
Να γράψω για την έκρηξη γεύσεων του πιάτου με τον καβουρμά, την φρέσκια ντομάτα και τα τσιγαριαστά βλήτα;
Ή να γράψω για τα βουβαλίσια κεμπαπάκια, κιμαδίσια με ωραία μυρωδικά, σφαιρίδια όμοια αυτών που προσφέρονται στα μαγαζιά στη στοά Μοδιάνο στη Σαλονίκη, συνοδευμένα από πληγουρίσια σαλάτα και σάλτσα γιαουρτιού;
Θα μπορούσα να γράφω σελίδες και για τους υπόλοιπους κρεατομεζέδες, ορεκτικά και σαλάτες ακόμα και για τους λίγους υπέροχους ψαρομεζέδες, αλλά θα σταματήσω κάπου εδώ, για να αναφερθώ στα κυρίως πιάτα.
Εδώ ο σολίστας της κουζίνας ξεφεύγει από τον χαρακτηρισμό του μεζεδο - ποτείου, και συνθέτει κυρίως πιάτα εφάμιλλα gourmet εστιατορίου, τόσο σε εμφάνιση όσο και σε γεύση.
Επάνω σε μαύρο πιάτο-πέτρα, απλώνονται είτε, μοσχαρίσια μάγουλα λουσμένα με κρέμα μελιτζάνας και γαρνιτούρα πουρέ πατάτας, είτε πανσέτα που ραχατεύει για ώρες στον φούρνο, συνοδεία βουτυράτου πουρέ πατάτας και περιχυμένη με σάλτσα από γλυκό chili, είτε εκπληκτικά spare ribs με bbq sauce, πάνω σε πατατόφλουδες, που είναι τόσο καλά μαγειρεμένα έτσι ώστε το κρέας ξεχωρίζει από το κόκκαλο, ακόμα και με την καρδιά ενός μαρουλιού.
Άφησα τελευταίο ένα πιάτο που στη φυσαρμόνικα έμαθα ότι εκτός από εκπληκτικός τσιπουρομεζές μπορεί να γίνει και φοβερό κυρίως.
Σκουμπρί boys and girls. 2 φιλέτα καπνιστά, στη σχάρα με υπέροχη γλυκιά σάλτσα, ψιλοκομμένη ντομάτα και μυρωδικά που βολεύονται νωχελικά πάνω σε καραμελωμένα κρεμμύδια. Θα το αγαπήσετε.
Γλυκά δεν έχει;
Χμμμμμ… Μηλόφι όπως λέμε μπανόφι. Εγγύηση. Δεν το περιγράφω γιατί θα χάσει την αξία του.
‘Άλλο;
Μους μακεδονικού χαλβά με σάλτσα από γλυκό του κουταλιού και τρίμματα μπισκότου. Θα το αγαπήσεις για την κρεμώδη υφή του και την απίθανη γεύση του. Δεν σε λιγώνει αντίθετα σε ταξιδεύει κάθε κουταλιά του.
Άλλο;
Αφράτη, μυρωδάτη, πανάλαφρη κρέμα patisserie στη βάση του πιάτου, σπασμένα φύλλα κρούστας, φρέσκες κομμένες φράουλες και όλο το πιάτο χιονισμένο με άχνη. Θα το λατρέψετε. Προτείνεται και για αυτούς που προσέχουν τη σιλουέτα τους.
Και επειδή το ξεροσφύρι κανείς δεν αγάπησε, προτείνω ρακί χύμα μυρωδάτο και ελαφρύ για να καταναλώσετε όσο θέλετε, μπύρα Νήσος από το νησί της Μεγαλόχαρης, με πλούσιο χρυσοχάλκινο χρώμα, γλυκιά αίσθηση βύνης και μία επίγευση ευχάριστης πικράδας και κρασί λευκό χύμα μοσχοφίλερο.
Ο λογαριασμός για τα νορμάλ πιρούνια δεν θα ξεφύγει από τα 13 ευρώ, για τους ‘’δεν χόρτασα ακόμα’’ πελάτες 18 ευρώ με το ζόρι.
Θα μπορούσα να γράψω και άλλα πολλά για την ‘’Φυσαρμόνικα’’ και την αρμονία στις γεύσεις, τη ζεστή σχέση ιδιοκτητών, προσωπικού – πελατών, τις άριστες πρώτες ύλες, το σίγουρο vfm αλλά νομίζω δεν χρειάζεται.
Θα μπορούσα επίσης να γράψω πολλά για το γκρουπάκι που είχα στα εφηβικά μου χρόνια και τον Βασίλη, που με την φυσαρμόνικα του, παίζοντας το ‘’Whammer Jammer’’ των J. Geils Band, μάγευε τo γυναικείο κοινό και όχι μόνο τους συγγενείς και φίλους, αλλά θα ήμουν εκτός θέματος.
Η ουσία είναι ότι το μεζεδο - ποτείο ‘’Φυσαρμόνικα’’, στη Μεσογείων κοντά στην Εθνική Άμυνα, σε κερδίζει με το καλωσόρισμα, δεν σε απογοητεύει, δεν σε εκθέτει, σε βγάζει ασπροπρόσωπο σε όποιον το προτείνεις και σίγουρα θέλεις να ξαναπάς για νέες γευστικές εμπειρίες.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χολαργός, Αθήνα
Ιαν
17
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Όχι μία, όχι δυό αλλά πολλές κριτικές και η περίοπτη θέση στην πρώτη 10αδα των εστιατοριών του ask4food μας οδήγησαν στο συγκεκριμένο εστιατόριο 2 φορές μέσα στον ίδιο μήνα.

Χώρος (3/4):

Ένα στενόμακρο μαγαζί με μια απλή συνηθισμένη διακόσμηση πάνω στην Λ. Μεσογειών στον παράδρομο. Διακριτοί χώροι για τους καπνίζοντες και μή.
Τίποτα το μεμπτό στον χώρο αλλά ούτε κάτι το ξεχωριστό!

Γεύση (4/4):

Ωραίο μενού με αρκετή ποικιλία. Δοκιμάσαμε:

Φωλιά πατάτας με αυγά (8.5/10)

Πατάτες τηγανιτές (φρέσκιες βεβαιώς,8/10)

Σαγανάκι (πολύ νόστιμο,8.5/10)

Σαλάτα με σπανάκι και μανούρι (8/10)

Κρητικός Ντάκος (7/10)

Σαλάτα φυσαρμόνικα (8/10)

Τηγανιά κοτόπουλο mojito (8/10)

Μπιφτέκι γαλοπούλας (9/10)

Μπιφτεκάκια μοσχαρίσια με καπνιστό τυρί Μετσόβου (9/10)

Αυτά είναι μερικά και όχι όλα τα πιάτα που δοκιμάσαμε καθώς κάποια μου διαφεύγουν. Την πρώτη φορά είμασταν 5 άτομα και την δεύτερη 3 άτομα και τις 2 φορές μας είχε πιάσει μανία να τα δοκιμάσουμε όλα.

Όπως καταλαβαίνετε όλα τα πιάτα ήταν φανταστικά!!

Εξυπηρέτηση (4/4):

Η κουζίνα απίστευτα οργανωμένη (αναρωτιέμαι πόσοι εργάζονται εκεί μέσα) και απίστευτα γρήγορα (λές και τα είχαν έτοιμα).

Τα παιδιά ακούραστα έτρεχαν σε όλο το μαγαζί για να εξυπηρετήσουν άμεσα!!

Value for money (4/5):

Εάν υπήρχε 5 θα το έβαζα!! Οι τιμές είναι πολύ οικονομικές για την ποιότητα και την εξυπηρέτηση. Τρώς του σκασμού με 25 ευρώ το άτομο σε μεγάλη παρέα!

Θα ξαναπάω και σύντομα να δοκιμάσω ότι μου εμεινε απο τον κατάλογο.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χολαργός, Αθήνα
Δεκ
02
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Ήρθε λοιπόν πανηγυρικά και η σειρά του δεύτερου Φ, αξιότατου τέκνου του ask4f, να το επισκεφθώ επιτέλους κι εγώ. Φυσικά, δεν περιμένετε να ακούσετε από εμένα τίποτε διαφορετικό από όσα έχουν υπεραναλύσει οι περισσότεροι φίλοι που ήδη το έχουν υμνήσει, και όχι άδικα. Απλά, είναι μια ακόμη από εκείνες τις περιπτώσεις που αναρωτιέμαι γιατί δεν είχα πάει νωρίτερα, αν και την απάντηση βαθιά μέσα μου την γνωρίζω.

Όταν συναντιούνται φίλοι αγαπημένοι, Κυριακή μεσημέρι, για κουβέντα, χαλάρωση, ανταλλαγή απόψεων επί παντός επιστητού αλλά και τρωγοπίνειν... ένα είναι το μόνο βέβαιο, ότι θα τους βρει το βράδυ.
Άλλη μία στιγμή στο χρόνο για να έχουμε και να θυμόμαστε, που θα μπει και αυτή στο πάνθεον με τις υπόλοιπες, και θα κλειστεί μέσα σε εκείνο το κουτάκι που κρατάει ο καθένας μας σαν πολύτιμο φυλαχτό, τραβώντας στο φως κάτι για ονειροπόληση, όταν μένει μόνος του.

Το τραπέζι μας ήταν στρωμένο στην πρόσοψη του μαγαζιού, για να μας χωρέσει όλους, και η γιορτινή εικόνα που εγώ είχα στο οπτικό μου πεδίο, ήταν οι γλάστρες με τις πρασινάδες και με τα φωτάκια παντού και τα γελαστά πρόσωπα των φίλων απέναντί μου, ενώ μου πέρασε εντελώς απαρατήρητο ότι βρισκόμασταν στην μπροστινή πλευρά της λεωφόρου Μεσογείων, όπως απαρατήρητα μου πέρασαν και αρκετά άλλα.
Επειδή όμως έχω κι ένα κατασκοπευτικό δαιμόνιο, που πρέπει να δικαιώσω, μια βασική αυτοψία την έκανα και μέσα, και θυμάμαι ότι ο χώρος είναι κι εκεί όμορφος, ανάλαφρος, παιχνιδιάρικος και με μοντέρνα στοιχεία, αν και λίγο στριμωγμένος όσον αφορά τα τραπέζια, πάντως ζεστός και γλυκός.

Μια έκπληξη αναπάντεχη και ιδιαιτέρως ευχάριστη για όλους, υπήρξε. Άφθονα και απλόχερα χαμόγελα, υπήρξαν. Δέσιμο της παρέας με κουβέντες σοβαρές αλλά και πιο ανάλαφρες, υπήρξε. Όρεξη για φαγητό, είναι δεδομένο ότι πάντα υπάρχει, όταν μάλιστα βρίσκεσαι μπροστά σε τόσο φίνες γεύσεις, και προσεγμένες σε σύλληψη κι εκτέλεση συνταγές, η όρεξη πιάνει άλλες συχνότητες.

Το μενού της Φυσαρμόνικας το βλέπω και το στομάχι μου γουργουρίζει... είναι από αυτά που θέλεις να τα δοκιμάσεις όλα, αλλά την πρώτη φορά που θα πας πρέπει να αναγκαστείς να επιλέξεις τί θα αφήσεις για την δεύτερη και την τρίτη φορά.
Ευτυχώς που οι γνώστες είχαν δώσει τις κατευθύνσεις τους για τα must του πρωτάρη και οι επιλογές τελικώς αποδείχτηκαν ολόσωστες και υπερχορταστικές, με μια ευρεία γκάμα γεύσεων, από νοστιμιά δε, άλλο να σας τα περιγράφω και άλλο να τα βλέπετε και να τα απολαμβάνετε.

Τα πιάτα τους είναι όντως επιμελημένα και με αρκετή φαντασία, και παντρεύουν πολλές διαφορετικές ιδέες, που τις έχουμε συναντήσει βέβαια και αλλού, όμως οι δημιουργικές πινελιές εδώ είναι εμφανείς, όπως και η εικόνα των πιάτων που γοητεύει πρώτα από όλα το μάτι. Στο σταθερό κατάλογο από ό, τι είδα, μπαίνουν και νέα πιάτα, πράγμα που κάνει το όλο εγχείρημα ακόμα πιο ενδιαφέρον.

Η υπερπαραγωγή λοιπόν, που έκανε παρέλαση στο τραπέζι μας, φτάνοντας κατά κύματα, ήταν η εξής:

- Ψωμάκι λευκό και μαύρο, μαλακό και νόστιμο, έφαγα αρκετό παρέα με την τυροκαυτερή.

- Τυροκαυτερή, χτυπητή, ροδοκόκκινη και σπιτική, με καπνιστό μπούκοβο. Υπήρχαν χοντρά κομμάτια φέτας που τα ένιωθες στο στόμα και πάπρικα από πάνω. Εξαιρετική, πυκνή, ήπια πικάντικη αλλά όχι μπαρούτι, όπως τη θέλω να είναι, και σε πολύ μεγάλη ποσότητα. Ωστόσο ίσως σε κάποιους φανεί πολύ ήπια, είναι καθαρά θέμα γούστου.

- Σαλάτα Σπανάκι, με άφθονο baby σπανάκι, ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι, μπέικον, ντοματίνια, ένα μεγάλο κομμάτι ψητό μανούρι από πάνω ( το οποίο δεν δοκίμασα ) και σως από μέλι και μπαλσάμικο. Ωραία παρουσίαση, φρεσκότατα υλικά, ιδανική ισορροπία στις γεύσεις, μεγάλη ποσότητα, άρεσε πολύ.

- Σαλάτα Φυσαρμόνικα, με φύλλα μαρουλιού και iceberg, δυόσμο, κρουτόν, πεκορίνο Αμφιλοχίας σε φλοίδες ( άφθονο σε ποσότητα ), κυβάκια μήλου ( το καλοκαίρι αντικαθίσταται από πεπόνι ) και σως μουσταρδομελένια. Και εδώ η εικόνα αντάξια των γεύσεων, με το τυρί και το μήλο να δίνουν ένα τόνο διαφορετικό.

- Πατατόφλουδες, με άφθονο φρέσκο κρεμμυδάκι και ντομάτα σε καρέ και μια ωραία γιαουρτένια σως με βάση το γιαούρτι, και ίσως κάτι ακόμη ( λεμόνι ; ) που την έκανε δροσερή και λαχταριστή. Ένα πιάτο που δεν πρέπει να παραλείψετε.

- Τηγανιά μανιταριών με απάκι κοτόπουλο ( νέο πιάτο ), έρχεται μέσα στο τηγανάκι του ζεστό, πολύ νόστιμο το μπλέξιμο των μανιταριών με το απάκι κοτόπουλο ( που πρώτη φορά δοκιμάζω ) και με ωραία δεμένη σαλτσούλα, φαγώθηκε μέχρι κεραίας.

- Σαγανάκι φορμαέλα Αράχωβας. Έρχονται 2 τεμάχια, στρογγυλά και μεγάλα σε σχήμα, όπου το τυρί έχει παναριστεί σε χαρουπάλευρο και σε κρούστα δημητριακών και έχει λιώσει άψογα στο εσωτερικό, παραμένοντας κριτσανιστό στο εξωτερικό. Η μαρμελάδα που το ντύνει από πάνω, είναι γλυκιά μα όχι λιγωτική και υποπτεύομαι ότι είναι η ίδια με του γλυκού που αναφέρω πιο κάτω.
Υπέροχο, δεν έμεινε για πολύ στο πιατάκι του και άκουσα πολύ κολακευτικά σχόλια, από άνθρωπο ιδιαιτέρως καλοφαγά!!

- Φωλιά πατάτας, εντός της οποίας κρύβονται 2 αυγά μάτια, με ρευστό κρόκο, με τριμμένη Κρητική γραβιέρα και κρητικό απάκι ψιλοκομμένο. Ένα εντυπωσιακό πιάτο, που θεωρώ ότι τρώγεται καυτό, και πιθανόν η δική μου αβλεψία να το δοκιμάσω χλιαρό, καθότι είχα πιάσει τη συζήτηση, ίσως δεν με άφησε να το θυμάμαι με ενθουσιασμό. Πάντως είναι νόστιμο.

- Λουκάνικο Καρπενησίου, γεμιστό με φέτα και τραχανά και λουσμένο με γλυκιά σως μουστάρδας. I rest my case. Απίστευτη γεύση!! Ακόμη και οι ορκισμένοι εχθροί του... τραχανά ( όχι εγώ ), εδώ ορκίζονται αιώνια λατρεία. Έρχεται στο τηγανάκι του, σε 3 μεγάλα τεμάχια, καλοψημένο, ζουμερό, και όπως λέει και μια φίλη μου, μακάρι να είχαμε τη δυνατότητα να βάζουμε εδώ και φωτογραφίες. Παίρνει εισητήριο και για την επόμενη φορά.

- Μπιφτεκάκια, γεμιστά με καπνιστό τυρί Μετσόβου του Ιδρύματος Τοσίτσα πάνω σε φρέσκια σάλτσα ντομάτας. 5 μπιφτεκάκια, κρεατένια και νόστιμα. Δοκίμασα και μου άρεσε αρκετά η γεύση τους, αν και δεν είμαι πολύ φίλος του μπιφτεκιού εκτός σπιτιού, ήταν από τα πιο καλά που έχω δοκιμάσει κατά καιρούς έξω.

- Τηγανιά κοτόπουλο mojito ( νέο πιάτο ). Πρωτότυπη γεύση!! Άμα το φας ζεστό ζεστό είναι ανεπανάληπτο, αλλά κι όταν κρύωσε, πήρα σχεδόν μπροστά μου μια μισοτελειωμένη μερίδα στο τηγανάκι της, και την αποτέλειωσα κάνοντας παρέα στην μπύρα μου.
Στα συστατικά του θα βρείτε ό, τι περιλαμβάνει το μοχίτο, δηλ. lime, δυόσμο, μαύρη ζάχαρη και ρούμι. Πολύ ιδιαίτερη γεύση, ίσως κάποιος το βρει αδιάφορο, εγώ το λάτρεψα. Αφήνει ένα γλυκό κάψιμο στο στόμα και τα φιλετάκια του κοτόπουλου σε μέγεθος ιδανικό και πολύ ζουμερά. Προάγεται και για την επόμενη φορά.

- Χοιρινά spare ribs, με sweet chili sauce, συνοδευόμενα από πατατόφλουδες. Εντυπωσιακό σε όψη και γεύση. Η σως έρχεται σε συνοδευτικό μπωλ αλλά είναι απλωμένη και επάνω στα παϊδάκια και έχει καραμελώσει. Εδώ αφήστε τις ντροπές και χρησιμοποιήστε χεράκι, δεν σας βλέπει κανείς, μην ντρέπεστε. Μεζές πρώτος, κρεατάκι καλοψημένο, με το ξεροψημένο λιπάκι του, να γλείφεις και τα δάχτυλά σου.....

- Η παρέα ήπιε κρασάκι λευκό και κόκκινο, τσίπουρο, ωραίες μπύρες Schneider weisse ( εγώ ήπια 2, θα τις ήθελα λίγο πιο παγωμένες ), αναψυκτικά μπόλικα, νεράκι σε κανάτες, και ύστερα... Ύστερα, ήρθαν οι Μέλισσες.... αχ αυτά τα γλυκά τους....

- Τη στιγμή που κοντεύαμε να χυθούμε στο πάτωμα από το φαί, άρχισαν να καταφθάνουν.... πρώτο και καλύτερο το πιο χαρακτηριστικό γλυκό τους, το μηλόφι, και κατόπιν κατά σειρά το εντυπωσιακό και ευμεγέθες cheesecake με τη σπιτική μαρμελάδα φράουλα, το γνωστό πια Οreo Cookie γεμισμένο με παγωτό και σιρόπι καραμέλας, και η ασυνήθιστη mousse μακεδονικού χαλβά, πάνω σε βάση θρυμματισμένου μπισκότου ( ή μήπως χαλβά ; ) και στεφανωμένη με σπιτικό γλυκό του κουταλιού, αν δεν απατώμαι, τριαντάφυλλο.

Να σημειώσω ότι τα γλυκά τους είναι όλα χειροποίητα και φτιάχνονται από τους ίδιους μέσα στο μαγαζί, δεν αγοράζονται έτοιμα. Δοκίμασα λίγο από όλα, εκτός του μηλόφι ( μην βαράτε ρε παιδιά... ) που λόγω ανωτέρας βίας δεν το πρόλαβα, μου άρεσαν, και αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιο λίγο παραπάνω, θα έλεγα πρώτο το oreo με το παγωτό και δεύτερο το cheesecake, που ήταν ελαφρύ και αρκετά όξινο.
Η mousse χαλβά από την άλλη, που όντως είναι ή λατρεία ή χμμμ, κάποιους τους εντυπωσίασε με την ιδιαιτερότητά της. Θάνοοο... Άσε κάτω επιτέλους το τέταρτο κουτάλι γιατί σε βλέπω...!!

Για το σέρβις έχω να πω, ότι ήταν πολύ ευγενικό και ακούραστο, τα παιδιά ανταποκρίνονταν γρήγορα και με χαμόγελο σε ό, τι κι αν τους ζητάγαμε, σε ένα μαγαζί που άδειαζε και ξαναγέμιζε συνεχώς από κόσμο.
Τα πιάτα μας ευτυχώς προσγειώνονταν στο τραπέζι με ρυθμό ρελαντί, για να προλαβαίνουμε να τα αδειάζουμε χωρίς να σπιντάρουμε, και ο χώρος που καθόμασταν, αν και δίπλα στις τζαμαρίες, θερμαινόταν παραπάνω από επαρκώς, τόσο που ζήτησα κάποια στιγμή να χαμηλώσουν την ένταση σε μια από τις θερμάστρες γιατί καιγόμουν!!

Θεωρώ μετά περισσής βεβαιότητας, ότι η πολύ καλή θέση στην οποία φιγουράρει στο ask, δίκαια έχει κερδηθεί, και ότι οι γνώμες των έμπιστων φίλων που έχουν γράψει γι αυτό, ανταποκρίνονται πλήρως στην σταθερή ποιότητα που έχει παγιώσει η Φυσαρμόνικα. Εξάλλου, είδα με τα μάτια μου, στην άποψη αυτή να συγκλίνουν και οι φίλοι που ήρθαν και το δοκίμασαν για πρώτη φορά.

Βέβαια, να πω την αλήθεια, κάποια πιρούνια και κουτάλια, τα είδα να εργάζονται με ρυθμούς πολυβόλου, σε στυλ "όσο εσείς μιλάτε και γελάτε, εγώ πυροβολώ... " Αλλά δεν πειράζει... σας αγαπάμε κι εσάς, κι ας τρώτε δίχως αύριο, χαχαχα!!

Σοβαρολογώντας τώρα, να πω ότι, αν και η μεγάλη παρέα ενέχει πάντα το ρίσκο να μην χορτάσεις φαγητό, εδώ πήγαμε στο άλλο άκρο, όχι μόνο φάγαμε μέχρι λιποθυμίας και έκρηξης στο διάστημα και το ευχαριστηθήκαμε, αλλά κυρίως απολαύσαμε όμορφες και χαλαρωτικές Κυριακάτικες στιγμές μεταξύ μας.
Και κάποιοι φίλοι, στα μετόπισθεν, φρόντιζαν να γεμίζουν τα πιάτα μας συνεχώς, οπότε τα credits έχουν συγκεκριμένους αποδέκτες ακόμα και γι'αυτό. Γιατί ο Κλουζώ είχε παντού τις κεραίες του!!
Αναλυτικά τιμές δεν παραθέτω, καθώς με τη διαίρεση επί του συνολικού λογαριασμού, ήρθε γύρω στα 20 ευρώ το άτομο.

Και τί θέλει τελικά ένας άνθρωπος για να περάσει καλά ;; Να έχει γύρω του ανθρώπους που να νιώθει άνετα κοντά τους, να υπάρχει ένας ελάχιστος κοινός παρονομαστής στην επικοινωνία μαζί τους, να μπορεί να γελάει ανέμελα και να είναι ο εαυτός του δίπλα τους. Όλα τα άλλα, βρίσκονται.
Νομίζω λοιπόν, ότι μπορώ να κλείσω αυτή την κριτική μου με κάτι δανεικό αλλά τόσο οικείο, σωστά Δημήτρη ;;

"Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες και πριγκήπισσες, αλλά τα κουρέλια ακόμα τραγουδούν". Και θα συνεχίσουν να τραγουδούν. Σε πείσμα των καιρών.

Η Φυσαρμόνικα προάγεται με πολύ καλό βαθμό. Θα μας ξαναδεί πολύ σύντομα.
Ήδη κοιτάζω το σκονάκι μου με τα πιάτα της επόμενης φοράς.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χολαργός, Αθήνα
Οκτ
14
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Φυσαρμονικα λοιπον!!! Ανυπομονουσα να τη δοκιμασω ηταν εξαιρετικες οι συστασεις απο τους κορυφαιους του site...
Λιγο η αποσταση, λιγο οι χωροι εστιασης που ολο και αυξανονται δεν την ειχα επισκεφτει.
Ο φιλος Jim (και η υπεροχη σελιδα τους με ειχαν προετοιμασει καταλληλα). Βρεθηκα στην ευρυτερη περιοχη ενα μεσημερι για αλλη δουλεια, αλλα το τερπνόν μετά του ωφελίμου.
Αφου βρηκαμε πολυ ευκολα να παρκαρουμε καθίσαμε δυο ατομα στον εξωτερικο χωρο. Γενικα επικρατει μια ευχαριστη ατμοσφαιρα, δε θα σας κανω αναλυτικη περιγραφη υπαρχουν ηδη αρκετες κριτικες! Θα εστιασω σε κατι πολυ θετικο παροτι ουσιαστικα το μαγαζι βρισκεται σε πολυ κεντρικο σημειο, ο θορυβος απο τον δρομο δεν ενοχλει καθολου. Ενα μικρο αρνητικο ισως για καποιους, (εμενα δεν με ενοχλησε) οτι δεν υπαρχει καποιος διαχωρισμος σε αυτους που πινουν τον καφε τους και σε αυτους που τρωνε.
Η εξυπηρετηση υπηρξε αψογη, απο την αρχη εως το τελος. Σιγουρα επαιξε ρολο το τηλεφωνο του Jim, αλλα η ευγενια ηταν φυσικη. Το ενδιαφερον πραγματικο και απεναντι σε ολους τους πελατες, πχ ενα μικρο ατυχηματακι που συνεβη στο διπλανο τραπεζι αντιμετωπιστηκε ταχυτατα.
Με το φαγητο δηλωνω ενθουσιασμενη! Δυο ατομα δοκιμασαμε μελιτζανοσαλατα (υπεροχη καπνιστη γευση, βελουδινη υφη), πατατοφλουδες με ντοματα φρεσκο κρεμμυδακι και γιαουρτι (τραγανες νοστιμες και ταυτοχρονα δροσερες), το λουκανικο με τον τραχανα( το οποιο ηταν προταση ολης της γνωστης παρεας καλοφαγαδων, γευστικο και ζουμερο σιγουρα αξιζει μια δοκιμη) και τη σιγοψημενη πανσετα με πουρε πατατας, για την οποια ο σερβιτορος μας προειδοποιησε οτι εχει το λιπακι της, αλλα ηταν τοσο νοστιμο το συνολικο αποτελεσμα που την προτεινω ανεπιφυλακτα. Ηθελα να δοκιμασω οπωσδηποτε το μηλοφι, οποτε σχεδον δεν κοιταξα τον καταλογο με τα γλυκα! Οτι και αν σας πει καποιος για αυτο το γλυκο δεν αποτυπωνει στο 100% τη γευση, οποτε απλα δοκιμαστε το!! Ενα ειναι σιγουρο πολυ καλυτερη αυτη η εκδοχη απο την αντιστοιχη με την μπανανα. Ο ιδιοκτητης ομως, θελοντας να μας περιποιηθει και επειδη ο καιρος ηταν καλος, μας προτεινε το παγωτο σαντουιτς με μπισκοτο ορεο και οταν επιμειναμε στο μηλοφι, μας το κερασε για να εχουμε συνολικη γνωμη. Το μπισκοτο ηταν τραγανο, φρεσκοτατο ωραιοτατος ο συνδυασμος με τις δυο μπαλες παγωτο. Επιμενω βεβαια στο μηλοφι. Οπως και να εχει αφηστε οπωσδηποτε χωρο για γλυκο.
Ολα τα παραπανω (εκτος του κερασμενου γλυκου)συν ενα αναψυκτικο κοστισαν περιπου 15 ευρω το ατομο! Εξαιρετικο το vfm, οπως καταλαβαινετε! Χρειαζεται, να σας πω κατι παραπανω για να σπευσετε??
Υγ 1 ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πολυ ολους τους νεους φιλους για μια εξαιρετικη βραδυα λιγες μερες πριν, σε ενα αλλο εξαιρετικο μεζεδοπωλειο, επισης γνησιο τεκνο του site τα φουρνομαγειρεματα.
Υγ 2 θα συμφωνησω με τον Vaggeli αγαπουλα... πουλα... ή μηπως απλα ειναι πολλα τα λεφτα Αρη??

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χολαργός, Αθήνα
Νοε
29
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Οι Κυριακες του φθινοπωρου ηταν παντα για μενα ισοδυναμες με τη βαρια και ασηκωτη μελαγχολια. Μιλαμε για ενα βημα πριν την κατημαυρη καταθλιψαρα, που απαραιτητως συνοδευεται απο ρομαντικες κομεντι, κουτες softex και διλιτρα haagen danz σοκολατα. Αυτη η ρημαδα η βροχη των προαστιων ευθυνεται και το ενοχλητικο, υπουλο κρυο που τρυπωνει απο το κουβερτακι και σε ενημερωνει οτι ηρθε καιρος να κατεβασεις παπλωματα και χαλια απ το παταρι. Και να πνιγεις και στη σκονη.

Αλλα, χαρη στη μετακομιση μου απο τα κοκκαλοπερονιαστικα Βορεια, αλλα, πολυ περισσοτερο, χαρη στην απροσδοκητη προσκληση για γευμα στη Φυσαρμονικα, προβλεπω τις φετινες Κυριακες να τις περιμενω οπως τα παιδακια τα Χριστουγεννα.

Ειναι μεγαλο πραγμα οι πρωτες φορες. Πρωτη φορα πηγα στο εν λογω μεζεδοπωλειο. Πρωτη φορα αγνοησα το GPS που ειχε βαλθει να με στειλει στα Τουρκοβουνια και καταφερα, ως αλλος Βεσπουκι, να χαραξω την πορεια μου ως εκει. Πρωτη φορα οδηγησα τη Μεσογειων επισης ( μη δω τιποτα ειρωνικα μειδιαματα εδω, το εσωτερικο μου συστημα πλοηγησης ειναι πιο περιορισμενο απο τις οδους στη Μονοπολη). Και πρωτη φορα κινησα να συναντησω ενα ματσο ανθρωπους που, μπορει να τους διαβαζω αρειμανιως, αλλα ποτε δεν περιμενα οτι θα τους γνωριζα επιτελους απο κοντα!

Τρεις το μεσημερι το πολυαναμενομενο ραντεβου, αλλα χαρη στο πιο απορυθμισμενο GPS του πλανητη αργησα κοντα ενα μισαωρο, οποτε οταν εφτασα, ολη η παρεα βρισκοταν ηδη εκει. Περιμενα και γω οτι θα υπαρχει αμηχανια, δεν προλαβαινω να ανοιξω την πορτα και ορμα πανω μου η πιο πολυχρωμη, πληθωρικη φιγουρα νεραϊδονονας που φανταζεστε, με μια εγκαρδιοτητα και μια θερμη, σα να της εφερα το κερδοφορο πρωτοχρονιατικο λαχειο.

Αυτη η κριτικη λιγο θα μοιαζει με κριτικη μαγαζιου, και ζητω προκαταβολικα συγνωμη γι αυτο. Βασικα, το "αγαπητο μου ημερολογιο" λειπει στην αρχη για να καταταχθει και επισημα στην πιο προσωποκεντρικη σαχλα που εχετε ματαδει. Αν βαριεστε τα μακροσκελη, προσπεραστε παραυτα, θα κοψετε φλεβα και κριμα ειναι να λιμνασει το πληκτρολογιο στο πλασμα. Δε θα σας δωσει και πολλες πληροφοριες για το μαγαζι, εξ ου και δε τη γραφω για σας. Για μενα τη γραφω, για να μην ξεχασω λεπτο απο αυτη την τοσο ιδιαιτερη εξοδο.

Θα ειμαι οπως παντα ειλικρινης: δε θυμαμαι ουτε μια λεπτομερεια του χωρου που με φιλοξενησε για ενα τετραωρο. Ουτε μια. Χρειαστηκε να ανατρεξω σε φωτογραφιες για να θυμηθω τον ομορφο τζαμαριοφορεμενο εξωτερικο χωρο που μοιαζει με κηπακο, το πλακοστρωτο πατωμα, τον αειθαλη φραχτη και τα βαρια ξυλινα τραπεζοκαθισματα. Το παιχνιδισμα με τα πρασινα, πορτοκαλι και καφε χρωματα σε τοιχους, επιπλα και διακοσμετικα το βρηκα πολυ ξεκουραστο στο ματι. Αφου, καποια στιγμη νομιζω πως καπου στο βαθος ειδα να ξεκουραζεται ενα σκιουρακι, που θα λεγε και ο αειμνηστος μπομπ Ρος.

Ο εσωτερικος χωρος στις ιδιες αποχρωσεις αλλα πιο καφενειακου στυλ, μου αρεσε λιγοτερο. Θεμα γουστου ειναι βεβαια αυτα, και το δικο μου δεν ειναι και το πιο αξιοπιστο. Εχω μανα τρελοζωγραφο, που να δεις χαΐρι. Γενικως παντως, πολλα πολλα δεν προσεξα, μονο το σουπλα θυμαμαι που ηταν ασπρομαυρο μσ εικονες απο ελληνικες ταινιες, και αυτο το προσεξα οταν τα μαζευαν απο το τραπεζι. Για να καταλαβετε παρατηρητικοτητα δηλαδης.

Στο θεμα του σερβις θα ειμαι αδικη. Οχι βαθμολογικως, αλλα περιγραφικως και αυτο γιατι, οση ωρα τα παιδια εξυπηρετουσαν το τραπεζι μας, ημουν τοσο αφοσιωμενη στα λογια των συνδαιτημονων μου, που ουτε που τους εδωσα σημασια. Θυμαμαι οτι ηταν ταχιστοι, ομοιομορφα ντυμενοι και πολλοι σε αριθμο, αλλα, μεταξυ μας, και πλοκαμια να ειχαν αντι για χερια, χαμπαρι δε θα επαιρνα. Μονο πιατα και κανατια εβλεπα να προσγειωνονται παντου γυρω μου, αλλα δεν εστρεφα την κεφαλα μου να αντικρισω τον μεταφορεα. Για να το θεσω απλα, αν επαιζα μια παρτιδα "μαντεψε ποιος;" με το προσωπικο της φυσαρμονικας, δε θα μπορουσα να αναγνωρισω τους περιποιητες μας ακομα και αν εξαρτιοταν η ζωη μου απο αυτο. Συγνωμη παιδια, ησαστε αψογοι εσεις, και γω μουλαρα ολκης!

Οσον αφορα στο θεμα του φαγητου, δεν θα μπορεσω να ειμαι ιδιαιτερα κατατοπιστικη, δειξτε κατανοηση. Το μενου ηταν αντικειμενο προσυνεννοησης και κατι που ειμαι γνωστη Αργοποριδου, κατι που, οπως δολιως ανεφερα και πριν ωστε τωρα να δηλωνω αναισχυντα δικαιολογημενη, δεν ακουσα λεξη των σερβιτορων οταν τα εφερναν, θα το παω λιγο σε υφος kinder εκπληξη. Ευτυχως στο τραπεζι ειχα διπλα μου την υπεροχη καπελοφορουσα μαμα του λοχου που μου γεμιζε ασταματητα το πιατο με αυτοθυσια ( δε σταυρωσε μπουκια η ιδια), οποτε σε αυτη χρωστατε τις οποιες, πενιχρες, διαπιστωσεις μου για τη γευση.

Μας εφεραν τα αορατα πλοκαμια:

- Ψωμι σε φετουλες, λευκο και μαυρο, ζυμωτο νομιζω. Δεν το αγγιξα, γνωμη δεν εχω, αλλα ψωμι ειναι, δεν νομιζω οτι θα εκπλαγειτε απο το γευστικο αποτελεσμα.

-χτυπητη τυροκαυτερη με μπουκοβο, η οποια πρεπει να μετονομαστει παραυτα σε βελουδινη ντροπαλοροδαλη τυροακαυτη, αφου δεν εκαιγε καθολου. Προσωπικα τη λατρεψα, αλλα γι αυτο ευθυνεται ο φλουφλης στα πικαντικα ουρανισκος μου.

-2 πρασινες σαλατες που, οσο και αν στιβω το μυαλουδακι μου, αλλα υλικα δεν ενθυμουμαι. Δοκιμασα μονο τη μια, που στεφανωνοταν απο μια κομματαρα ψητο μανουρι, που μου φανηκε πολυ σωστα δομημενη και μου αρεσε.

-Τηγανια με μανιταρια και απακι, ενα πραγμα μουρλια, γευστικοτατο και καλοδεμενο. Αναγνωρισα πλευρωτους και ασπρα μανιταρακια σιγουρα, και ειμαι μεγαλη μυκητοφαγος. Το απακι δεν προσφερει απολυτως τιποτα και να λειπε μαντηλι δεν θα του κουνουσα. Παντως ο αμανιτης ειναι για πολλους αμανεδες.

- Κοτοτηγανια mojito, με το ευφανταστο ονομα λογω του δυοσμου, του lime, της μαυρης ζαχαρης και του τελικου ποτισματος σε ρουμι που μοιραζονται το πιατο και το γνωστο ποτο. Μονο ο τριμμενος παγος και το καλαμακι ελειπαν. Ενω οι μπουκιες κοτοπουλο ηταν σωστα ψημενες και ζουμερες, ο συνδυασμος ολων των αλλων δεν κουμπωσε στις γευσεις μου και το αποτελεσμα δεν με πολυαρεσε. Καντε μια τηγανια daquiri που το προτιμω και τα ξαναλεμε.

- Λουκανικο σφακιων με παπρικα (νομιζω ε! ) πολυ καλο. Αλλα λογια δεν εχω. Πολυ καλο.

- Φωλια πατατας με αυγα ματια, γραβιερα Ηπειρου και απακι Κρητης. Ηρθε ενα χωνι απο τριμμενη τηγανιτη πατατα που μου θυμησε ορθανοιχτο στομα φαλαινας που ξεβρασε 2 αυγα ματια. Πολυ καλοστημενο πιατο, που με ξενερωσε οσο γρηγορα με ενθουσιασε. Ενω η πατατα ηταν αλαδη και τραγανη, τα αυγα δεν μου χαρισαν το πολυποθητο μπανιο σε κροκο που ανεμενα. Ολοι ξερουν τι ιεροσυλια ειναι να στερεις το σχεδον τελετουργικα ηδονικο ρευστο κροκο απο την πατατα. Ενιωσα οτι μου κλεψαν το μελομακαρονο, που αυτο και αν ειναι ανιερο.

-Μπιφτεκακια γεμιστα με καπνιστο τυρι Μετσοβου και μαρμελαδα ντοματα. Ηταν καλα, λιγο στεγνα για τα κανιβαλε ημιωμα γουστα μου, αλλα μυρωδατα και με ωραια συνοδευτικη σως.

- Πατατοφλουδες με υποτυπωδη σαλτσα γιαουρτιου και ντοματοκρεμμυδα κον κασσε απκ πανω. Η πατατιτσα καλη και πρωτοτυπη, τα συνοδευτικα εχουν πιο πολυ το ρολο της γαρνιτουρας, δεν δινουν κατι στη γευση.

-Σαγανακι απο φορμαελα Αραχωβας παναρισμενη σε δημητριακα και χαρουπαλευρο και συνοδευμενη με γλυκο του κουταλιου αγνωστων λοιπων στοιχειων. Τραγανομπισκοτενιο περιβλημα, μαστιχωτολαχταριστη γεμιση, μιλαμε για superstar επιπεδου Dio. Μην το ξεχασετε για κανενα λογο.

- Το κυριως αποτελει ακομα και σημερα αλυτο μυστηριο. Δεν ακουσα, πως ειπατε, οριστε, συγνωμη παϊδακια μου, τι ειστε? Μας ηρθαν πεντανοστιμα παϊδακια κοκκινωπης αποχρωσης απο εμβαπτιση σε σως προ ψησιματος, χοιρινα θα πω και κλειδωνω την απαντηση μου. Αραχτα πανω απο τηγανιτες πατατοφλουδες και ενα μπολακι γλυκοπικαντικη σως, ηταν ζουμεροτατα και απολαυστικα. Προτεινονται και ας αγνοω πληρως τι εφαγα.

Στα γλυκα τωρα, δωσανε τα ρεστα τους. Αν το φαγητο τους ειναι καλο, το επιδορπιο ειναι τρικαλο, Κορυτσα και Μετσοβο μαζι.

-Μηλοφι. Μια λεξη, πολλες εκρηξεις στον ουρανισκο. Dulce de leche. Μπουμ! Μηλο. Μπουμ! Σοκολατα. Μπουμ! Αναλαφρη κρεμα. Μπουμ! Κουφαθηκα απο τα πολλα μπαμ μπουμ, και αξιζε τρελα. Πανυπεροχο και οτι καλυτερο εχει να επιδειξει η κουζινα τους.

- Cheesecake με σαλτσα φραουλας. Πολυ γεματη γευση, πολυ ωραια σαλτσα.

- Μους μακεδονικου χαλβα με σπιτικο γλυκο του κουταλιου. Ψαγμενο και ιδιαιτερο, με μια φινετσα διακριτικη, αν ηταν ανθρωπος θα ηταν η πολυ ομορφη συζυγος του πατερα της παρεας που καθοταν απεναντι μου και αποδειχθηκε εξαιρετικη συντροφια και ενθερμη υποστηρικτης αυτου του γλυκου.

- Μπισκοτο Oreo με παγωτο βανιλια, που ηθελες ηλεκτρικο πριονι να το κοψεις και που δεν μου ειπε και πολλα. Μπροστα στα αλλα εχασε ποντους και ηταν σαν τον φτωχο συγγενη.

Απο ποτα ερεαν αφθονα γυρω μου λευκα και κοκκινα κρασια, μπυρες, ουζα, γενικως οτι με βαθμους αλκοολης το προτιμησαμε. Μην περιμενετε απο μενα κριτικη σε θεματα αλκοολ, ειναι σαν να ζητατε συμβουλες μοδας απ την Ελενη Λουκα. Δοκιμασα το κοκκινο, δεν με κερδισε, αλλα μην αυταπαταστε, το μονο κρασι που πινω και αυτο ενιοτε ειναι αυτο της θειας κοινωνιας.

Τι μου εμεινε απο αυτη την εξοδο? Πρωτα απο ολα οτι η φυσαρμονικα ειναι ενα πολυ καλο μεζεδοπωλειο. Βασικα ομως μου εμεινε το πως μια μεγαλη ομαδα τελειως ετεροκλητων ανθρωπων, γελαστων και προσχαρων οπως η τζια, η Τοmie, o George g,, η ucook και ο ιωγιαννης, σοβαρων και καλλιεργημενων, οπως ο fratello και ο Jim, ηπιων τονων ή τσαμπουκαδων (οπως το καλο μου pontiki) δενουν τοσο αρμονικα και ταιριαζουν οσο η φακη με τη φετα. Και ειναι χαρα και τιμη για μενα που βρηκαν μια θεση στο τραπεζι τους και για την αφανα μου.

Στο κοστος, στο οποιο δεν αναφερθηκα, εμεις πληρωσαμε προκαθορισμενο τιμημα και δυστυχως στο σαιτ τους δεν βρηκα τιμες να αναγραψω. Αλλα επειδη καπου επεσε το ματι μου, ενα κλικ παρακατω μπορουν να πανε, και ας χρησιμοποιουν ποιοτικα ελληνικα προϊοντα, ωστε να συμβαδισουν λιγο περισσοτερο με την Ελλαδα της ανεργιας και της λαιμαργιας.

Συνολικα περασα καταπληκτικα, και, εν μερει, αυτο αποδιδεται και στο πολυ καλο εστιατοριο που φιλοξενησε τη συναντηση μας. Να πατε αφοβα και κρατηστε χωρο γιαα το μηλοφι. Εν αναγκη, το κερναω εγω.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χολαργός, Αθήνα
Μάρ
01
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Τέλη Νοεμβρίου 2016 και συνειδητοποιώ πως σαν πολύ καιρό έχω να πάω στη Φυσαρμόνικα. Έτσι, μόλις προέκυψε μια έξοδος της τελευταίας στιγμής την πρότεινα χωρίς δεύτερη σκέψη.

Έξω είχε κρύο αλλά μέσα ήταν μια χαρά ζεστά, και ως θερμοκρασία και ως καλωσόρισμα από τα καταπληκτικά παιδιά που έχουν και τρέχουν το μαγαζί. Όσα και να πω είναι λίγα, οι σερβιτόροι είναι όλοι ένας κι ένας, θα μπορούσαν να παραδίδουν μαθήματα σωστής εξυπηρέτησης σε χώρους εστίασης.

Το μενού είχε ψιλοαλλάξει πρόσφατα και δεν χάσαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε κάποια καινούρια πιάτα και να απολαύσουμε κάποιες σταθερές αξίες. Μετά και από προτροπή του ευγενέστατου παιδιού που μας πήρε παραγγελία, διαλέξαμε τα εξής:

-Τηγανητές πατάτες με στάκα. Σταθερή αξία της Φυσαρμόνικας, αν ποτέ βγάλουν αυτό το πιάτο από το μενού θα οργανώσω διαμαρτυρία και θα κλείσω τη Μεσογείων.
-Αρνίσιο κότσι με πουρέ σελινόριζας. Το πιάτο σχολιάζεται μόνο έτσι: Ω ΡΕ ΜΑΝΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΤΟ! ?! ?! ? Από τα νοστιμότερα φαγητά που έχω δοκιμάσει. Ψημένο στην εντέλεια, το πουρέ βελούδινο, η σάλτσα ονειρεμένη, τα σάλια μου τρέχουν ενώ γράφω... Μαγεία!
-Καβουρμά με βλήτα. Εντάξει. Δεν ξέρω ποιος τον σκέφτηκε, αλλά μιλάμε για τον κορυφαίο συνδυασμό. Έχω φάει καβουρμά με δέκα τρόπους, αυτό το πιάτο όμως τον απογείωσε σε άλλα επίπεδα. Εύγε!
-Τυροπιτάρι. Και ναι, κυρίες και κύριοι, επιτέλους ένα εστιατόριο στην Αθήνα λέει τυροπιτάρι και σερβίρει τυροπιτάρι! Όλοι οι άλλοι κάνουν κάτι τηγανόψωμα, κάτι απόπειρες με τηγανητές τυρόπιτες, αλλά μέχρι τώρα μόνο στην Εύβοια, στη Σκύρο και στη Φυσαρμόνικα κάνουν κανονικό τυροπιτάρι.
-Μπιφτεκάκια. Η άλλη σταθερή αξία. Δεν γινόταν να μην τα πάρουμε, δεν ήταν σωστό...
-Μπουρεκάκια με κιμά κοτόπουλο. Εξαιρετικα. Τηγανητά μεν, ανευ λαδίλας δε, με πλούσια και νόστιμη γέμιση, και μπόλικα στη μερίδα.

Ήπιαμε κόκκινο κρασί (ή ένα ή ενάμιση κιλό, δεν θυμάμαι και μην σας πω ψέματα), πληρώσαμε 40 ευρώ, και φάγαμε ένα ωραιότατο παγωτό/γλυκό Oreo κερασμένο εκ της διευθύνσεως βεβαίως βεβαίως.

Να μην σας τα πολυλογώ και σας πολυζαλίζω, το ότι θα ξαναπάω και το ότι σας το συνιστώ είναι ευκόλως κατανοητό κι ελπίζω να ξαναπετύχω το αρνίσιο το κότσι (νομίζω ήταν στα πιάτα ημέρας) και να του ξηγήσω ένα όνειρο που είδα.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Thalia13.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια