ΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΔΙΚΑ ΤΟΥ ΦΑΝΗ

Μεζεδοπωλεία

  Σωκράτους 1 & Ευριπίδου 52, Ψυρρή [Χάρτης]
  210 3254184

Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα - Σάββατο, 12:00 - 23:00. Κρατήσεις, μόνο για Δείπνο (18:00-22:00). Κυριακή, κλειστά.
Παροχές:
Δέχεται κρατήσεις Έχει δίκτυο Wifi Δέχεται πιστωτική κάρτα Take away Υπάρχει εξωτερικός χώρος Φιλικό για οικογένειες/παιδιά

Λίγα λόγια για το εστιατόριο

Στο κλιματιζόμενο νεοκλασικό κτίριο συνυπάρχουν το παντοπωλείο μέσα στο εδεσματοπωλείο. Πρωταγωνιστούν ο παστουρμάς, το σουτζούκι & τα δραμινά αλλαντικά Sary, ΠΟΠ τυριά και ξεχωριστά προϊόντα μικρών παραγωγών.

Σπεσιαλιτέ μας τα παστιρμαδοπιτάκια, το καραμανλίδικο σαχανάκι, ο βοδινός καβουρμάς & οι ποικιλίες που διαμορφώνετε και μόνοι σας, από παλαιωμένα τυριά & εκλεκτά χειροποίητα αλλαντικά.

Επιλέγουμε για εσάς ελληνικά κρασιά, μπύρες & αποστάγματα καθώς και προϊόντα υγιεινής διατροφής (αντιοξειδωτικά, βιολογικής καλλιέργειας, ελεύθερης βοσκής, χωρίς γλουτένη, με χαμηλά λιπαρά, κλπ).

Επισκεφθείτε το μερακλίδικο «μεζετζίδικο» δίπλα στη Βαρβάκειο αγορά, όπου μπορείτε να ψωνίσετε εκλεκτά προϊόντα και να δοκιμάσετε νόστιμες, παραδοσιακές γεύσεις και αυθεντικές καραμανλίδικες συνταγές.



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Ιούλ
18
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Αλλάξανε τα πλάνα μου και οι υποχρεώσεις μα... με χαρά παρακολουθώ τις εξελίξεις και κάποια νέα άτομα που έχουν τακτικές κριτικές στο σάιτ. Μάλιστα βλέπω έναν ενθουσιώδη συνονόματο (και πολύ το χαίρομαι! ) να με αντικαθιστά τώρα που σιγά σιγά ίσως ήρθε η ώρα να δώσουμε χώρο εμείς οι παλιότεροι! Οι επισκέψεις δεν σταματούν στα εστιατόρια, άλλωστε μιλάμε για μια βασική ανάγκη (να τρέφεσαι).

Επανέρχομαι μετά από αρκετό καιρό (ευτυχώς! ), με ένα αρκετά αγαπητό μαγαζί που όσες φορές το έχω επισκεφθεί έχω μείνει αρκετά ικανοποιημένος και πάντα πηγαίνω με θετική διάθεση.

Τα Καραμανλίδικα του Φάνη είναι μια σοβαρή και τίμια επιχείρηση που έχει κάποια όρια και κάποιες συγκεκριμένες γραμμές. Στο δικό μου το μυαλό είναι κατανοητές. Μεγάλο πρόβλημα είναι ο χώρος, μιας και πρόκειται για στενό χώρο με μικρά τραπεζάκια που προσπαθούν να εξυπηρετήσουν αρκετό κόσμο. Πρόκειται για κεντρικό πέρασμα στην Αθήνα και πιθανότατα θα σας βάλουν στην αναμονή για κάποια λεπτά. Ακόμα και ο πίσω χώρος δεν είναι επαρκής. Σαν διακόσμηση δεν περιμένεις τίποτα ιδιαίτερο, κυριαρχεί η βιτρίνα με τα αλλαντικά και τα τυριά.

Η εξυπηρέτηση ευγενέστατη και γρήγορη, με πολυάριθμο προσωπικό. Αρκετοί στην κουζίνα,2-3 στις βιτρίνες και τουλάχιστον 4 στο σέρβις. Πραγματικά δεν αργούν καθόλου, έχουν αυτοματισμούς και μπράβο τους. Και οι αποδείξεις έρχονται όλες, αν και δεν αναγράφουν το κάθε πιάτο. Τίμιοι.

Στα Καραμανλίδικα δεν μπορείς να ρίξεις άγκυρα με τις ώρες, όσο πιασάρικο και αν είναι το κόνσεπτ. Είναι σχεδιασμένα για μια γρήγορη στάση μετά από βόλτα ή ψώνια. Άλλωστε και τα εδέσματα όσο νόστιμα και να είναι, έχουν αρκετές πιθανότητες να σας πέσουν βαριά.... Μιλάμε για παστουρμάδες, καβουρμάδες, σουτζούκια. Στα ψαρικά δε, σχεδόν όλα είναι καπνιστά!

Και όμως! Πέμπτη βράδυ μετά από καφεδάκι στο Θησείο, εγώ με άλλα 3 άτομα φύγαμε χορτασμένοι αλλά ανάλαφροι. Και τι δεν πήραμε!

Ξεκινήσαμε από μπύρες, Βεργίνα lager και weiss στα 3 και 4 ευρώ αντίστοιχα τα 500 ml. Η φάβα Δομοκού (3.5 ευρώ) που άνοιξε την αυλαία ήταν αρκετά νόστιμη και ανάλαφρη που δεν έμεινε ούτε ίχνος κρεμμυδιού και κάππαρης που την πλαισίωναν. Το ψωμί είχε την τιμητική του.

Στη συνέχεια ήρθαν παστουρμαδοπιτάκια καραμανλίδικα (6 ευρώ) και μπουρέκια με κασέρι και φέτα (5.5) ευρώ. Εξαιρετικό φύλλο και στα 2 χωρίς λαδίλα. Η μεν γέμιση στα μπουρέκια αρκετά τυρένια αλλά και με αρκετό δυόσμο. Τα παστουρμαδοπιτάκια κέρδισαν τις εντυπώσεις της παρέας, μιας και η γέμιση ήταν ψιλοκομμένη.

Για τη συνέχεια, αυγά μάτια με ροδέλες σουτζουκιού (5.5 ευρώ τιμή καταλόγου). Ενισχυμένα με 4 αυγά που εξαφανίστηκαν εν ριπή οφθαλμού. Μεζεδάκι...

Η ποικιλία λουκάνικων στα 15 ευρώ, νόστιμη και ενδιαφέρουσα. Νομίζω πως έχει αρκετές διαφορές από τις αντίστοιχες ποικιλίες που συναντάς σε μπυραρίες. Σέβονται το αλλαντικό και πλέον έχουν εμπειρία ώστε να το παρουσιάζουν ζουμερό και ελαφρύ (στο μέτρο του δυνατού). Κατά την άποψη μου, το μυστικό είναι στο κόψιμο του λουκάνικου. Κομμένο στη μέση και όχι ολόκληρο.

Για τον καβουρμά με τις πατάτες και τις πιπεριές έχω μόνο τα καλύτερα να πω (6.5 ευρώ). Για μένα ξεχώρισε. Έρχεται σε σαγανάκι, με τόσο ψιλοκομμένα υλικά που μόνο βαριά δεν σου πέφτουν. Αν και εμφανισιακά δεν σου γεμίζει το μάτι, πρόκειται για μια παρασκευή με καλοσυνδυασμένα υλικά και πολλά αρώματα.

Και αφού ακόμα θέλαμε κάτι να τσιμπήσουμε ακόμα, είπαμε να πάρουμε και μια ποικιλία τυριών και αλλαντικών (16 ευρώ). Δεν μπορώ να παρουσιάσω επαρκώς την ποικιλία μιας και συνδυάζει ήπιες αλλά και πιο πικάντικες γεύσεις, πολυποίκιλες σίγουρα. Δεν περιορίζονται σε 2-3 είδη, και πως άλλωστε! Μιλάμε εκεί μέσα χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα!

Στο τέλος κέρασμα γιαουρτάκι με γλυκό καρότο. για αλλαγή γεύσης!

Σύνολο στα 80 ευρώ, ακριβώς 20 ευρώ το άτομο. Αρκετά καλή τιμή για την εμπειρία και σίγουρα σου επιτρέπει να ξανακάνεις επίσκεψη.

Όπως ανέφερα παραπάνω, το μόνο "αρνητικό" που μπορώ να προσάψω στον Φάνη είναι ο χώρος. Κατά τα άλλα πρόκειται για καλοκουρδισμένη μηχανή, με γνώση και μεράκι. Άλλωστε και ο ίδιος ο Φάνης εργάζεται μέσα και τρέχει πιο πολύ και από τους υπαλλήλους του.

Με χαρά παρατήρησα πως η περιοχή (Ψυρρή) αρχίζει να γίνεται στέκι και πάλι. Εύχομαι να μην συμβαίνει αυτό μόνο λόγω εποχής (μιας και δεν είμαι τακτικός θαμώνας). Στη βόλτα μου μάλιστα παρατήρησα και νέες προτάσεις από επιχειρήσεις ενώ εντύπωση μου έκανε που υπάρχει το SVL, το Souvlaki Bar που τόσα χρόνια δεν το έχω δει ούτε να διαφημίζεται ούτε να ακούγεται (ναι φίλε George). Ο δε Οινέας (50-50) ήταν ασφυκτικά γεμάτος! Και για να κλείσω για να μην σας κουράζω άλλο, στη βόλτα μου στα "τουριστικά" εστιατόρια της περιοχής... παρατήρησα ανθρώπινες τιμές. Εύχομαι να έβαλαν κάποιοι μυαλό και να μην είναι η ιδέα μου!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη VAGELIS.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Μαι
23
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Πέρασε πολύ ευχάριστα το Πάσχα, συνοδευόμενο από τις γνωστές αργίες των ημερών. Κάπου ψιλοταξιδέψαμε και εμείς, λίγο στα ‘’πάτρια εδάφη’’ και κάναμε και μια εξόρμηση αστραπή στο πάντα ενδιαφέρον και γοητευτικό Ναύπλιο. Εκεί είχαμε την ευκαιρία μιας ενδιαφέρουσας Ιταλικής γαστρονομικής εμπειρίας, την οποία όσο και να το ήθελα, δυστυχώς για τους προφανείς λόγους, δεν μπορώ να αποτυπώσω σε αυτό τον ιστότοπο. Το ακόμα πιο ενδιαφέρον της ιστορίας ήταν ότι εκεί ξανασυναντήσαμε έναν ‘’παλιό γνώριμο’’, (πρώην) chef αγαπημένης ψαροταβέρνας των Β. Π, η οποία σίγουρα επαναφέρει ευχάριστες αναμνήσεις στις παλιοσειρές του site. Πάνε σχεδόν 2 χρόνια και κάτι μήνες από τότε, αλλά οι αναμνήσεις ακόμα καλά κρατούν. Ηλίας Κόκκορης λέγεται ο αξιόλογος chef. Τα λοιπά ψάξτε τα στον κ. Γούγλη, όπως χαριτωμένα τον αποκαλεί φίλη του site.

Δυστυχώς όλα τα παραπάνω δεν μου επέτρεψαν να είμαι παρών, στην υπό την νέα διεύθυνση, πρώτη (εστιατορική) συνάντηση μελών του site. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να ‘’παραχωρήσω’’ την καρέκλα μου στον πρώτο ‘’επιλαχόντα’’ και αγαπητό φίλο George G, τον οποίο και ευχαριστώ για τα καλά του λόγια. Χάρηκα που φάγατε και περάσατε καλά guys και επίσης χαίρομαι που τα νέα παιδιά του site επιτέλους αφουγκράζονται την ‘’κοινή γνώμη’’ (για κάποιους άλλους λίγο παλιότερα δεν είμαι και τόσο βέβαιος, ονόματα δεν λέμε νομίζω ότι με καταλαβαίνετε…. ).

Τι συνήθως αντικρίζεις στο σπίτι σου, όταν επιστρέφεις από ταξίδι; Μην κουράζεστε, άδειο ψυγείο είναι η συνηθισμένη απάντηση.

Εκμεταλλευτήκαμε λοιπόν το day off από την δουλειά, κατηφορίσαμε στο κέντρο και σε μια ζεστή μέρα το παίξαμε και εμείς ολίγον τουρίστες. Μετά τον απαραίτητο καφέ στην πλατεία Γιουσουρούμ (κατ’ άλλους Μοναστηρακίου), πήραμε την Αθηνάς και μετά από αποτυχημένη και καθυστερημένη άφιξη στα μπαχαρικάδικα της περιοχής (έκλεισαν για μεσημέρι) πέσαμε περίπου πάνω στα ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΔΙΚΑ ΤΟΥ ΦΑΝΗ. Δεν το πολυσκεφθήκαμε και ο λόγος ήταν οι κατά τεκμήριο θετικές κριτικές του εστιατορίου στο ask4food, τις οποίες αμυδρά ανακαλούσα στην μνήμη μου. Δυστυχώς όμως για εμάς τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν και πολύ θετικά. Η συνέχεια παρακάτω.

Ο χώρος έχει περιγραφεί λεπτομερώς από τους προλαλήσαντες αλλά εμένα δεν με ικανοποίησε. Μεγάλο ζωτικό χώρο ‘’κλέβει’’ το ψυγείο σε σχήμα Π, από το οποίο μπορεί κάποιος να αγοράσει τα ομολογουμένως εκλεκτά εδέσματα που πωλούνται. Απομένει εκμεταλεύσιμο μόνο ένα μικρό τμήμα για τα μικρά τραπεζάκια του εστιατορίου. Στην διακόσμηση κυριαρχεί η πέτρα, το ψυγείο που λέγαμε και τα κρεμασμένα ομοιώματα αλλαντικών και σκόρδων πάνω από αυτό. Ο στενόμακρος εξωτερικός χώρος περισσότερο θυμίζει τον καταθλιπτικό ακάλυπτο μιας πολυκατοικίας και εκτιμώ ότι δεν είναι άξιος σχολιασμού.

Η κάρτα του μενού είναι (μερικώς) διαθέσιμη on line (χωρίς τιμές) και κινείται στα πλαίσια του μεζεδοπωλείου. Λογικής εκτάσεως, ισορροπημένη, οπότε no complaints. Τα ίδια και με την κάρτα του αλκοόλ, λίγες μπύρες, ούζα, τσίπουρα, με την λίστα των κρασιών εμφανώς πλουσιότερη. Αυτοπροσδιορίζεται ως ‘’μεζετζίδικο’’ και ‘’παστιρματζίδικο’’, εγώ θα το κατατάξω στα Resto-μεζεδο-παντοπωλεία, μια κατηγορία σε ανοδική τροχιά με μπροστάρη το γνωστό Ergon. Πρωταγωνιστές ο παστουρμάς, το σουτζούκι, ο καβουρμάς, τα εκλεκτά αλλαντικά Sary, τα παλαιωμένα τυριά και τα προϊόντα μικρών παραγωγών.

Το service ξεκίνησε περίπου με αυτογκόλ από τα αποδυτήρια και σε αυτό το τέμπο συνεχίστηκε περίπου μέχρι την αποχώρησή μας.

Φάουλ Νο1: Η διοπτροφόρος κυρία και μεγαλύτερη (των λοιπών σερβιτόρων) σε ηλικία, hostess, manager δεν γνωρίζω την ιδιότητα της, η οποία μας ‘’υποδέχθηκε’’ και ποζάρει όλο χαρά με τουρίστες στο tripadvisor, μάλλον έχει τα εξής ‘’θεματάκια’’. Ή έχει καβαλήσει το καλάμι, ή δεν έχει καμία αίσθηση του χωροχρόνου, ή μάλλον περίμενε ‘’μαζική απόβαση’’ Κινέζων τουριστών στα επόμενα 10 λεπτά. Η ώρα είναι 16:30 και στον εσωτερικό χώρο είναι κατειλημμένο μόνο το ένα από τα περίπου δέκα τραπέζια. Κάναμε το ‘’λάθος’’ και ζητήσαμε να καθίσουμε σε ένα ευρύχωρο τραπέζι δίπλα στο παράθυρο. Αντί αυτού μας ζήτησε επιτακτικά να καθίσουμε σε ένα νανο-τραπεζάκι, κατάλληλο είτε για τρίχρονα νήπια, είτε για τους Κινέζους τουρίστες που λέγαμε παραπάνω. Θέλετε να μάθετε και την συνέχεια της ιστορίας; Ναι στην περίπου 1,5 ώρα που καθίσαμε, ήμασταν οι μοναδικοί πελάτες στον εσωτερικό χώρο, καθώς επίσης στο χώρο του παντοπωλείου δεν εμφανίστηκε ούτε ένας πελάτης.

Φάουλ Νο2: Το μαγαζί διαθέτει τρείς σερβιτόρους (εκείνη την ώρα) και δύο υπαλλήλους αποκλειστικά για το χώρο του παντοπωλείου, αριθμοί υπερεπαρκείς για την χωρητικότητα του. Κάναμε δεκαπέντε λεπτά να παραγγείλουμε, τα πρώτα τρία πιάτα ήρθαν πάνω κάτω σε λογικά πλαίσια και το τέταρτο πιάτο κάπου ‘’ξεχάστηκε’’ και ήρθε μετά από δική μας υπόμνηση. Κάποια στιγμή ζήτησα refill στην κανάτα νερού και η αλήθεια είναι ότι προσπάθησα κανένα πεντάλεπτο για να αποσπάσω την προσοχή των σερβιτόρων, οι οποίοι είχαν κάνει γκρουπάκι συζήτησης, με θέμα τον σχολιασμό της επικαιρότητας.

Φάουλ Νο3 και μάλλον σημαντικότερο: Τέλος πάντων, φάγαμε, μας κέρασαν το γιαουρτάκι μας, πληρώσαμε και σηκωνόμαστε να αποχωρήσουμε. Πριν βγούμε έξω, γυρνάμε ταυτόχρονα εγώ και η σύζυγός μου λέγοντας προς τους τρείς συγκεντρωμένους σερβιτόρους και τους δύο υπαλλήλους του παντοπωλείου. ‘’Γεια σας, ευχαριστούμε’’, ότι συνήθως κάνει από ευγένεια ένας τυπικός άνθρωπος. Αν σας τρώει η περιέργεια, ναι δεν λάβαμε πίσω ούτε ένα τυπικό ‘’ευχαριστούμε και εμείς να πάτε στο καλό’’, από τους πέντε προαναφερθέντες υπαλλήλους. Η απόλυτη μούγκα. Συγχαρητήρια παιδιά, έτσι θα προκόψετε εν μέσω κρίσης.

Παραγγείλαμε:
-Συμπαθητικό ψωμάκι.

-Πλιγούρι με μανιτάρια, πορτοκάλι (με επιφύλαξη) και κουρκουμά.

-Μελιτζάνες, με κολοκυθάκια, τριμμένη φέτα και καραμανλίδικη σάλτσα.

-Σαγανάκι με καραμανλίδικο παστουρμά, σουτζούκι πολίτικο, αυγά και ντομάτα.

-Καβουρμά βοδινό, με πατάτες και πιπεριές.

-Μια συμπαθητική μπύρα Ζέος από την Αργολίδα, την οποία δοκίμαζα για πρώτη φορά.

Σχόλια επί του φαγητού. Το πιάτο με το πλιγούρι και αυτό με τις μελιτζάνες κινήθηκαν από καλά έως και αρκετά καλά. Εμείς όμως, όπως και λογικά οι περισσότεροι των πελατών, ήρθαμε στα ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΔΙΚΛΑ ΤΟΥ ΦΑΝΗ για τους πρωταγωνιστές των υλικών και όχι για τους κομπάρσους. Όταν λοιπόν στο σαγανάκι κυριαρχεί γευστικά η ντομάτα και ψάχνεις να βρεις με το μεγεθυντικό φακό τον παστουρμά και το σουτζούκι, τότε κάτι δεν πάει καλά και κάπου ο κ. Φάνης είτε κάνει οικονομία, είτε απευθύνεται σε πολύ cool ουρανίσκους. Copy paste των εντυπώσεων και στο πιάτο με τον καβουρμά, όπου την κατάσταση προσπαθούσε να σώσει ο άφθονος άνηθος και κάτι πήραμε γευστικά, ειδάλλως……..

Check please
Στα 27,50€ με νόμιμη (‘’παλιομοδίτικη’’) απόδειξη με αναγραφές τύπου ‘’τμήμα 2’’, οπότε και δεν μπορείς να προσεγγίσεις το κόστος του κάθε πιάτου. Πληρωμή με πιστωτική κάρτα χωρίς προβλήματα.

Κατέληξα ότι:

Βαθμολογικά θα είμαι τσεκουράτος και δεν συμμερίζομαι τον (γενικό) ενθουσιασμό των προλαλησάντων χρηστών.

Κύριοι συνέταιροι της επιχείρησης, η αλήθεια είναι ότι έπρεπε να καταβάλετε μια άλφα, λογική προσπάθεια (τίποτε το τρομερό), για να κερδίσετε τον υποφαινόμενο, ο οποίος έτσι και αλλιώς δεν τρέφει και τα φιλικότερα των αισθημάτων για την περιοχή του ιστορικού κέντρου, όπου και δραστηριοποιήστε επιχειρηματικά. Αποτύχατε παταγωδώς στο service, το δε φαγητό απέχει πολύ από το να αναδείξει τα εκλεκτά προϊόντα, τα οποία όντως διαθέτετε.

Όμως για να μην κατηγορηθώ ως κακοπροαίρετος θα το προτείνω σε:

Αυτούς που εργάζονται στην περιοχή και τους αρέσουν τα after office τσιμπολογήματα και οι μεζεδο-τσιπουρο καταστάσεις.

Σε ημεδαπούς και πολύ περισσότερο σε αλλοδαπούς τουρίστες, με τον οδηγό lonely planet ανά χείρας. Ειδικά οι τελευταίοι θα βρουν την χαρά τους.

Σε όσους ‘’έχουν άγνοια κινδύνου’’ και θεωρούν την πέριξ βρωμιά, το σκουπιδαριό, τα γκράφιτι, την εγκατάλειψη, την ‘’γειτνιάζουσα’’ παραβατικότητα και όλα τα συμπαραμαρτούντα, χαριτωμένα, γραφικά, cult, ενίοτε και trendy.

Για τις νυκτερινές ώρες μετά την δύση του ηλίου, αυστηρά σε όσους διαθέτουν bodyguards με καλώδια ενδοσυνεννόησης. Το λαός και Κολωνάκι είναι μια ‘’σταθερά’’ που ακόμη κρατάει η μπογιά της.

Αν θα ξαναπάω; Η απάντηση είναι πιθανόν μετά το 2025, οπότε και ο δήμαρχος Καμίνης, μαζί με τους δημάρχους Παρισιού, Μαδρίτης και Πόλης του Μεξικό, στον απόηχο του dieselgate της VW, θα έχουν απομακρύνει τα ‘’διαβολικά’’ οχήματα ντίζελ από το ιστορικό κέντρο των πόλεων τους. Μέχρι τότε μπορεί να μην έχουμε λεφτά, αλλά τουλάχιστον θα έχουμε καλή ποιότητα του αέρα που αναπνέουμε!!

Υ. Γ Το τελευταίο χρονικό διάστημα, τα υστερόγραφα έχουν γίνει πολύ της μόδας σε αυτό το χώρο. Τρίποντα (για τους μπασκετόφιλους), πέναλτι (για τους ποδοσφαιρόφιλους) και καρφιά του βόλεϊ (πείτε το όπως εσείς θέλετε), πάνε και έρχονται. Δεν θα συμφωνήσω, ούτε και θα διαφωνήσω με κάποιον χρήστη. Απλά θέλω να επισημάνω ότι ορισμένοι έχουν αρχίσει να ‘’κουράζουν’’ το ακροατήριο.


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Δεκ
22
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Δεν ξέρω πόσοι από σας θυμούνται το παλιό Rock n’ Roll και τα αξέχαστα μεσημεριανά parties του Σαββάτου. Οι φίλοι μου κι εγώ πάντως και τα θυμόμαστε και τα νοσταλγούμε αφάνταστα αφού ήταν η σταθερά συνιστώσα της εβδομάδας μας. Δε χρειαζόταν κανένα τηλέφωνο, κανένα κανόνισμα, τελειώναμε τη δουλειά και απλώς πηγαίναμε ξέροντας ότι όλοι θα ήταν εκεί. Το πώς φεύγαμε βέβαια είναι μια άλλη ιστορία αφού είχαμε βρεθεί άπειρες φορές απέξω να αναρωτιόμαστε ποιοι είμαστε, πως μας λένε, τι ώρα είναι, μη σας πω και τι μέρα είναι.
Το πώς λοιπόν μετά απ αυτή την ηρωική εποχή καταντήσαμε να μη μπορούμε καλά καλά να μιλήσουμε έστω τηλεφωνικώς, να παίρνει φωτιά το messenger με αποτέλεσμα να απειλεί ο καλός μου ότι θα με στείλει για απεξάρτηση, να μη σταυρώνουμε μέρα για να βρεθούμε, έχει την εξήγησή του μεν, δεν παύει να μας ενοχλεί αφόρητα δε.
Έτσι λοιπόν μια Πέμπτη απόγευμα στις αρχές περίπου του προηγούμενου μήνα εκεί που μιλάμε και είμαστε μες τα νεύρα γενικώς διότι “είναι πολλές οι υποχρεώσεις Άρη” μας σκάει το φλασάκι και λέμε … αφού βράδυ θα μας κάτσει μάλλον απ τη νέα χρονιά και βλέπουμε δεν πάμε αύριο μετά τα γραφεία μας έστω και για λίγο βρε αδερφέ? Αμ έπος αμ έργον, ειδοποιήσεις στέλνονται, κρατάμε την ώρα προσέλευσης ανοιχτή, αποφασίζουμε κέντρο που βολεύει όλους και στην ερώτηση σχετικά με το που θα πάμε μου έρχονται στο μυαλό τα Καραμανλίδικα τα οποία είχα επισκεφτεί αρκετούς μήνες νωρίτερα σε ίδια φάση ακριβώς, αλλά με τις αγαπημένες μου φιλενάδες και η απόφαση παίρνεται με συνοπτικές διαδικασίες.
Το μόνο πρόβλημα που αφορούσε στο μαγαζί ήταν ότι δεν κάνει κρατήσεις το μεσημέρι και για αυτόν τον λόγο ήμουν λίγο ανήσυχη αλλά ο Θεός της φιλίας μας προστάτευσε οπότε οι πρώτοι που έφτασαν χρειάστηκε να περιμένουν κανένα δεκάλεπτο μέχρι να οδηγηθούν στο τραπέζι. Παρόλα αυτά και το κέρασμα τους το είχαν όσο περίμεναν, η σειρά τηρήθηκε και οι άνθρωποι έκαναν ότι καλύτερο να μας εξυπηρετήσουν. Εγώ για να πω την αλήθεια μόλις μπήκα φουριόζα μέσα, ένα σοκ το έπαθα. Κόσμος, πολύς κόσμος, με τους τουρίστες να υπερτερούν κατά πολύ οπότε και στη μετάφραση βοήθησα και με Γιαπωνέζους αντάλλαξα υποκλίσεις μέχρι φωτογραφίες έβγαλα έτσι, αν με δείτε να φιγουράρω στο Τόκιο, μην απορήσετε.

Πρόκειται για ένα παλιό, πέτρινο, νεοκλασικό κτίριο το οποίο έχει ανακαινισθεί κρατώντας όμως τον χαρακτήρα του. Στο εσωτερικό του δεσπόζει ένα μεγάλο ψυγείο με τα προϊόντα που μπορεί κάποιος να αγοράσει για το σπίτι ή να παραγγείλει και να σερβιριστούν επί τόπου. Μαρμάρινα τραπέζια, ψάθινες καρέκλες καφενείου, πάγκοι που χρησιμεύουν για φαγητό αλλά και για να περιμένει κανείς, λευκό χρώμα με χρωματιστές πινελιές, σχετική βαβούρα λόγω κόσμου φυσικά, αλλά καθαρή ατμόσφαιρα αφού το κάπνισμα απαγορεύεται αυστηρά. Για τους αμετανόητους καπνιστές σαν του λόγου μας υπάρχει στο πίσω μέρος μια αυλή να το πω, διάδρομο να το πω, ακάλυπτο να το πω, που δεν έχει τον χαρακτήρα του μέσα μαγαζιού μεν, αλλά τις γλαστρούλες του τις έχει, τις τέντες του τις έχει και θερμαινόταν επαρκώς οπότε όλα καλά, όλα ανθηρά.
Ο κατάλογος είναι μαζεμένος αλλά με ενδιαφέρουσες προτάσεις τόσο σε κρεατικά όσο και σε θαλασσινά αλλά κρατείστε στα υπόψη ότι πρωταγωνιστεί η πρώτη ύλη με λίγες απλές μαγειρικές παρεμβάσεις. Εξάλλου η φιλοσοφία του μαγαζιού από ότι κατάλαβα αυτή είναι, πίνω το τσιπουράκι/κρασάκι/μπυρίτσα μου και έχω και κάτι για να τσιμπάω.
Εμείς αφού κάτσαμε κάμποσες ώρες εκεί και κόσμος πήγε κι ήρθε, είχαμε τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε πολλές γεύσεις και πρέπει να πω απ την αρχή ότι ενώ κάποια μας άρεσαν περισσότερο και κάποια λιγότερο, όπως ήταν φυσικό, δεν υπήρξε, όμως, πιάτο που να θεωρηθεί κακό ενώ η ποιότητα των πρώτων υλών ήταν αδιαμφισβήτητη.

Η αρχή έγινε με το κέρασμα του μαγαζιού μέχρι να μελετήσουμε τον κατάλογο και δεν ήταν άλλο από παλαιωμένο κασέρι Ξάνθης και παστράμι το οποίο έβαζε κάτω χαλαρά όλα όσα κυκλοφορούν στα deli της Ν. Υόρκης. Εννοείται ότι η παραγγελία επαναλήφθηκε αρκετές φορές.
Ντολμαδάκια που θα τα ήθελα λίγο πιο ξινά αλλά τα έφαγα παρόλο που είχαν μάραθο μέσα τον οποίο και απεχθάνομαι. Το τελευταίο μη το πείτε στον καλό μου γιατί θα με σουβλίσει.

Πατατοσαλάτα που κι αυτή είχε άνηθο οπότε δεν πολυασχολήθηκα. Καλή όμως.

Παξιμαδάκια με ανεβατό τυρί και ντομάτα που ήταν ωραία και δροσιστικά.

Σαλάτα με πλιγούρι που ήρθε αρκούντως αρωματική και ωραία φορμαρισμένη.

Αγκινάρες τουρσί που ήταν τραγανές, ξιδάτες και τέλειος τσιπουρομεζές. Προσοχή όμως, στους φίλους που έπιναν κρασί άφησε μια δυσάρεστη αίσθηση στο στόμα οπότε προσέξτε τον συνδυασμό.

Παστιρμαδοπιτάκια τα οποία ήταν στεγνά, κριτσανιστά και νοστιμότατα. Το γιαούρτι δε που τα συνόδευε τους ταίριαζε πολύ.

Λουκάνικο κεφτέ γιαουρτλού με πίτες. Δεν το λες κι ακριβώς λουκάνικο, εμένα μου έκανε κάτι μεταξύ κεμπάπ και λουκάνικου και ήταν ωραιότατο.

Σαγανάκι με παστιρμά, σουτζούκι, αυγά και ντομάτα. Βόμβα γεύσεων όπως καταλαβαίνετε κι όμως δε μας βάρυνε.

Ποικιλία τυριών και αλλαντικών που ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο. Απλά εξαιρετικά.

Ήπιαμε και τι δεν ήπιαμε. Τσίπουρο, κρασιά, μπύρες τα πάντα όλα χωρίς να παραπονεθεί κανένας από τους παριστάμενους για βαρύ κεφάλι ούτε την ίδια ούτε την επόμενη μέρα.

Η εξυπηρέτηση ήταν γρήγορη παρόλο τον κόσμο. Σπάνια χρειάστηκε να ψάξουμε κάποιον από τους σερβιτόρους ενώ τα πιάτα, τα ποτά, η ανανέωση πάγου, νερού κι ότι άλλου χρειαζόταν γινόταν άμεσα. Προς το τέλος, μάλιστα, που είχε σπάσει το πλήθος και η υπεύθυνη ήρθε να ρωτήσει τις εντυπώσεις μας και κουβέντα πιάσαμε, μας κέρασαν κάποια απ τα ποτά, όπως, και γιαούρτι με γλυκό καρότο, κανένα παράπονο. Απόδειξη κανονικότατη και η τιμή στα 17 ευρώ το άτομο.

Αν θα πάτε? Μα και βέβαια. Ωραία, καθαρά και ψαγμένα ποτά, μεζεδάκια άριστης ποιότητας, καλές τιμές, χαλαρό περιβάλλον κι ένα άρωμα παλιάς Κωνσταντινούπολης. Χρησιμοποιήστε την τεχνολογία προς όφελός σας και κανονίστε να δείτε φίλους, ίσως αποδειχθεί πιο εύκολο από ότι φαντάζεστε. Μια βόλτα στο κέντρο είναι πάντα γοητευτική ακόμα και μόνοι σας να είστε, οπότε εκμεταλλευτείτε το. Καθίστε για ένα τσιπουράκι, φάτε και τον μεζέ σας, ψωνίστε για το σπίτι και φωνάξτε φίλους για ένα κρασί. Οι γιορτές έφθασαν και εγώ δεν έχω καλύτερο από το ανοίγω το σπίτι μου και να τις μοιράζομαι με τους αγαπημένους ανθρώπους της ζωής μου.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Φεβ
02
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Η πολύ υψηλή βαθμολογία στο ask4food και η ιδιαιτερότητα του μενού αρκούσαν για να δοκιμάσουμε τα Καραμανλίδικα. Είχε προηγηθεί μια επίσκεψή μας πριν 3-4 Σάββατα όπου χωρίς κράτηση φάγαμε "πόρτα", ωστόσο μας είχε μείνει ως θετικό το ωραίο περιβάλλον του μαγαζιού και η ευγένεια με την οποία μας αντιμετώπισαν. Το περασμένο Σάββατο όμως είπαμε να πάμε προετοιμασμένοι και προηγήθηκε τηλέφωνο.

Το εστιατόριο συστεγάζεται με το "αλλαντικοπωλείο" με αποτέλεσμα την old school εμφάνιση ενός μαγαζιού με τα λουκάνικα και τα σκόρδα (πλαστικά, δεν θα βρωμάτε μετά! ) να κρέμονται πάνω από τις βιτρίνες των διαλεχτών τυριών και αλλαντικών που προσφέρει το μαγαζί προς αγορά. Τα παραπάνω, συνδυασμένα με τον καθαρό χώρο (λίγο στριμωγμένος γενικά) και τη λαϊκή μουσική (μόνο τέτοια όταν έχει κόσμο, πιο χαλαρή τις υπόλοιπες στιγμές) που επιβάλλεται σε τέτοιο μαγαζί δημιουργούν μια ωραία ατμόσφαιρα για να πιει κανείς το κρασάκι ή το τσιπουράκι του, συνοδεία μερακλήδικων μεζέδων!

Το σέρβις είναι πολύ καλό. Υπάρχει ταχύτητα και ευγένεια, ενώ προσφέρεται το κάτι τις και για καλωσόρισμα αλλά και στο τέλος, κίνηση εξαιρετική και όχι συχνή.

Στα του γεύματος τώρα... Η δοκιμή μας (2 άτομα) περιελάμβανε:

- Για το καλωσόρισμα μας έφεραν τυράκι με ένα πολύ ενδιαφέρον ελαφρώς πικάντικο αλλαντικό που μου διαφεύγει το όνομά του, από μοσχάρι, ενώ στο τραπέζι ήρθε επίσης ψωμάκι φρέσκο και νόστιμο και κανάτα με νερό.

- Μελιτζάνες με φέτα και κόκκινη σάλτσα (5-5,5 ε): νόστιμο πιάτο, οι μελιτζάνες ήταν με τη φλούδα κομμένες (πολλά ζητάω οκ), η φέτα από πάνω θρυμματισμένη (8,5/10).

- 1/2 παστουρμαδοπιτάκια και 1/2 μπουρεκάκια με φέτα (5-5,5 ε): 2 και 2 τεμάχια από το καθένα, χωρίς περιττή λαδίλα, με έντονη γεύση ο παστουρμάς. Ειδικά τα παστουρμαδοπιτάκια θεωρούνται must στο μαγαζί (8/10 γιατί τα πήραμε στο τέλος και μου έκατσαν λίγο βαριά και αλμυρά γευστικά, το άλλο άτομο ενθουσιάστηκε).

- Σαγανάκι καπνιστό (με πιπεριές νομίζω) (5,5-6 ε): αρκετά νόστιμο, ελαφρύ το τυρί. Δεν ήταν κάτι συνταρακτικό βέβαια, λιωμένο τυρί με κάποια λαχανικά από κάτω (7/10).

- Ανάμικτη πράσινη σαλάτα με ανεβατό, σαλάμι Δράμας πικάντικο και ντομάτα (7,5 ε). Η σαλάτα είχε ρόκα και σπανάκι και σως μελιού με μουστάρδα. Ήταν εξαιρετικά ανακατεμένη και το τυρί πλούσιο. Το ίδιο και το σαλάμι Δράμας το οποίο ήταν ελαφρύ και όχι πολύ πικάντικο. Γευστικά ήταν εξαιρετικός ο συνδυασμός και κάθε μπουκιά ήταν και συγχώριο (9-9,5/10)!

- Καραμανλίδικο παρμάκ γιαουρτλού με πίτα (7,5 ε). Σαν κεμπάπ αλλά πιο "αλλαντικό". Σχετικά βαρύ το συγκεκριμένο πιάτο, οι πίτες μου φάνηκαν ολικής άλεσης. Χωρίς το γιαούρτι δεν θα άδειαζε εύκολα το πιάτο (7/10).

- Πριν φύγουμε μας προσέφεραν γιαούρτι με πολύ νόστιμο γλυκό του κουταλιού!

-Ήπιαμε ρετσίνα (500ml - 5 ε) ψάχνοντας κάτι οικονομικό σε αλκοόλ. Ήταν μια χαρά και ταίριαζε με όσα πήραμε.

Για τα παραπάνω δώσαμε 15ε το άτομο χωρίς τις 3-4 ρετσίνες που ήπιαμε. Σαν vfm τα Καραμανλίδικα πετυχαίνουν αρκετά καλό σκορ ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς ότι αυτά που θα φάει δεν θα τα βρει εύκολα αλλού. Γευστικά είναι τίμιο μαγαζί, και η πολύ καλή ατμόσφαιρά και εξυπηρέτησή του ταιριάζει γάντι σε μια καλή έξοδο με φίλους για κρασί-τσίπουρο και μεζέ!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Σεπ
18
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Η εν Ελλάδι γαστρονομική έκδοση της Αρβελέρ.

Στα 1071 ο Ρωμανός ο Δ’ ο Διογένης, λαμπρός κατά τα λοιπά αυτοκράτωρ Ρωμαίων, χάνει κατά κράτος από τους Σελτζούκους στο Ματζικέρτ (βορείως της λίμνης Βαν, κοντά στα σημερινά σύνορα Τουρκίας-Ιράν-Αρμενίας). Χάνει τα αυγά και τα καλάθια αλλά και την ελευθερία του καθώς τον συνέλαβε ο Σελτζούκος σουλτάνος Αλπ Αρσλάν, ο οποίος του συμπεριφέρθηκε με μεγαλύτερη τιμή από τους συμπατριώτες του (οι Δουκαίοι εποφθαλμιούσαν τον θρόνο), οι οποίοι του έκλεψαν την εξουσία και τον τύφλωσαν όταν την επαναδιεκδίκησε. Ποιο ήταν όμως το σημαντικότερο πράμα που χάθηκε τότε; Η Μικρασία.

Η Μικρασία πλάταινε και βάθαινε τον ελληνισμό. Εκτός από μεγάλους άνδρες (και γυναίκες) έβγαζε άλογα για το ιππικό καθώς είχε πεδιάδες και κάμπους, έβγαζε ξυλεία για τα καράβια καθώς είχε δάση, έβγαζε στρατιώτες καθώς στις πεδιάδες και τους κάμπους της μπορούσε να γεννηθεί πλούτος και άρα να γεννοβολούν κι οι Ρωμηές μανάδες γιους για τον στρατό της Βασιλεύουσας. Από την Μικρασία μας έρχεται ο δικέφαλος αητός, αρχαίο αρμένικο σύμβολο (πιο παλιά χιττιτικό), καθώς η δυναστεία των Λασκαριδών είχε καταγωγή από τα μέρη και ήθελε την στήριξη των συντοπιτών της, από την Μικρασία (Νίκαια) ξεκίνησε κι ο Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγος που ανακατέλαβε τον Κωνσταντίνου Πόλη από τους Φράγκους. Η Ρούμελη κι η Πελοπόννησος με τα συνεχή βουνά γεννάνε πιο μικρά πράματα (πχ πόλεις-κράτη ή απλά χωριά). Για να γεννηθεί μια μεγάλη επικράτεια θέλει κάμπους, θέλει άπλα.

Έτσι κι από κει πέρα, την παλιά αυτή μητρίδα του ελληνισμού, ήρθαν γεύσεις μεγάλες. Έντονες. Δυνατές. Σουτζούκια, παστουρμάδες, κεμπάπια, καβουρμάδες, πικάντικα και καυτερά να τραβάνε ούζο και τσίπουρο. Καραμανλήδες, Καππαδόκες, Καυκάσιοι, Τσερκέζοι, Θράκες, Πόντιοι, Σμυρνιοί, Αϊβαλιώτες Ρωμηοί που ζούσαν δίπλα δίπλα με Αρμεναίους, Εβραίους, Τούρκους, Πέρσες και δέχονταν τις επιρροές τους ήρθαν εδώ και πλούτυναν τις γεύσεις μας που βασικά ήταν τραχανάς με φέτα (βλ. το ειλικρινές κι ενδιαφέρον «Η αγροτική οικο-νομία στο Καπέσοβο» του Θουκ. Παπαγεωργίου), άντε κι ένα ψητό αρνί στο τσακίρ κέφι.

Όπως λέει κι ο Κάρολος ο Μπουκόφσκης το παν στη ζωή είναι το στυλ. Και στα Καραμανλίδικα του Φάνη φτιάχτηκε ένα ωραίο στυλ. Ανακαλύψαν και φτιάξαν μια ταυτότητα (αναβίωση βυζαντινού παστομαγειρείου το λένε οι ίδιοι, μπακαλοταβέρνα αλλαντικών θα μπορούσε να ειπωθεί πιο απλά) και αυτό είναι η βασική τους μαγκιά. Αυτούς τους επιχειρηματίες εγώ τους σέβομαι a priori. Σέβομαι ακόμα παραπάνω όσους κάνουν επένδυση στην Αθήνα. Όχι στο Μαρούσι, στην Γλυφάδα, στην Ερυθραία και στη Βάρη. Αυτά είναι cheating, ευκολάκια. Στην Αθήνα. Εκεί που κλείνουν όλα θέλει μαγκιά να ανοίγεις κάτι και αυτό να πηγαίνει καλά. Και τα Καραμανλίδικα του Φάνη είναι στην καρδιά της Αθήνας. Για την ακρίβεια στο στομάχι καθώς είναι πιο κει από τη Βαρβάκειο.

Μου θυμίζει τα μεζεδοπωλεία, όπως τα λέγαν τότες, της δεκαετίας του ‘80 στη Φιλαδέλφεια (εικάζω με βεβαιότητα ότι υπήρχαν και πιο πριν αλλά δεν υπήρχα εγώ) ή το Πέραν όταν είχε πρωτανοίξει στην Χαλκηδόνα. Όχι σαν στυλ ή σαν ντεκόρ αλλά σαν γευστική αυτοπεποίθηση. Σαν στέρεο γαστρονομικό πάτημα.

Το service έχει επαγγελματισμό αλλά ασφυκτιά καθώς ο χώρος –ασχέτως αισθητικής- είναι περιορισμένων δυνατοτήτων. Το μαγαζί είναι υπερβολικά φημισμένο (και δικαίως) για να νιώσεις ‘φιλικά’ με το service καθώς μέσα σε δυο ώρες πέρασαν τόσες λαότητες όσες υπήρχαν και στη βυζαντινή αυτοκρατορία: καλιφορνέζοι, κινέζοι, δανοί, ιάπωνες, φραντσέζοι, τοροντέζοι, βαράγγοι, ρως, βοστονιάτες, ρωμηοί…

Ο χώρος κάνει το μαγαζί να ασφυκτιά. Είτε έχει περισσότερα τραπέζια από αυτά που πρέπει είτε είναι μικρότερος από αυτό που του αρμόζει (βασικά αυτό). Η ορθή εμμονή με την εικόνα της μπακαλοταβέρνας που πρέπει να έχει τα προς πώληση αγαθά σε βιτρίνα σε κοινή θέα, μαζί με την μπάρα και τη στενή σούδα στο πίσω μέρος αφαιρούν ζωτικά τετραγωνικά για να χαρακτηριστεί ο χώρος ‘άνετος’. Σίγουρα είναι όμορφος και ζωντανός.

Για να φας πραγματικά είσαι στα 15-20 ευρώ το άτομο χωρίς ποτό. Το ερώτημα αν τα αξίζει είναι δι’ εμέ αστείον. ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ. Είναι μια πρωτοποριακή ιδέα, μια πολύ καλή εκτέλεση, μια γευστικότατη και μεζετζίδικη λύση για βόλτες στο κέντρο, μια ποιοτική πρόταση. Έτσι οι Σαρημπογιέοι με τη βοήθεια των Αραπιάν μπήκαν σφήνα σε Μιράν και Ζαρκαδιάν που για χρόνια είχαν προβάδισμα στην Ευρυπίδου (έχω και την υποψία μήπως το κομμάτι της παραγωγής είναι κοινό για Αραπιάν-Σαρήμπογια μιας και οι δύο παράγουν στην Προσοτσάνη). Πάντως κακά τα ψέματα, παστουρμάς σαν του Μιράν δεν υπάρχει, πάρε παστουρμά μπριζόλα με λιπάκι να γλείφεις και τα δάχτυλά σου…

Καραμανλίδικη ρεβυθάδα με παστουρμά 4,50 Χ 1
Θα ήθελα να το τρώω ως έχει στο σπίτι μου. Σε σχέση με τα υπόλοιπα πιάτα μάλλον ήπια γεύση και βοηθούσε στην επαναφορά των γευστικών καλύκων.

Μελιτζάνες με κολοκυθάκια και φέτα σε καραμανλίδικη σάλτσα 4,50 Χ 1
Πολύ καλό, και αυτό συνοδευτικό μεζέδων πιο δυνατών από το ίδιο. Το κολοκυθάκι το απογείωνε.

Τηγανιά σουτζούκι τ. Αδάνων (πύραυλος) 5,50 Χ 2
Ο απόλυτος τσιπουρομεζές. Αν τρως καυτερά είναι απλά καυτερό και όχι πύραυλος. Σε κάθε περίπτωση ήταν πολύ καλό. Δύο φετάκια ντομάτα. Πολλά φετάκια σουτζούκι αρκετά δυνατό. Ένα αυγό τηγανιτό μελάτο. Λίγο γιαούρτι (ή κάποιο αντίστοιχο προϊόν, αυτή η κρέμα που έμοιαζε λίγο με sour cream ήταν το χειρότερο από ό, τι φάγαμε, απουσίαζε η οξύτητα του γιαουρτιού).

Παστουρμαδοπιτάκια καρμανλίδικα 5,50 Χ 2
Τα καλλίτερα που έχω φάει. Τελεία. Αμφισβητώ αν μπορούν να γίνουν καλλίτερα. Απίστευτα τραγανά, χωρίς ίχνος λαδιού.

Καβουρμάς βοδινός με πατάτες και πιπεριές 6,50 Χ 1
Ο άνιθος βοηθούσε ένα κατά τα λοιπά άνευρο πιάτο να αποκτήσει ταυτότητα που ήταν ακριβώς ό, τι λέει ο τίτλος του.

Καραμανλίδικο παρμάκ κεμπάπ γιαουρτλού σε πίτα 7,50 Χ 1
Ήρθε τελευταίο και ήμουν ήδη αποκαμωμένος. Δεν το ευχαριστήθηκα αλλά ίσως φταίει και το γεγονός ότι κάμποσα από τα ανωτέρω είχαν παίξει σε επαναλήψεις. Μου έμοιασε περισσότερο με μοσχαρίσιο λουκάνικο παρά με οποιουδήποτε είδους κεμπάπ. Γύρω γύρω είχε πιτούλες κανονικές και ολικής, κρομμύδι, μουστάρδα, ολίγον τι ντομάτα και το ίδιο ‘γιαούρτι’ (βλ. ανωτέρω).

Τσίπουρο Γάτσιου (Άρτας) 7,50 Χ δε σου λέω
Άνευ γλυκανίσου. Γλυκόπιοτο. Στρογγυλό γευστικά και ισορροπημένο. Το οινόπνευμά του καθάριζε το στόμα και μπορούσες να συνεχίσεις. Όσο καλά καθάριζε το στόμα τόσο γλυκά θόλωνε το υπόλοιπο κεφάλι. Ούτε ίχνος πονοκέφαλου παρά τις επαναλήψεις. Το δεύτερο καλλίτερο εμφιαλωμένο (προφανώς δι’ εμέ) μετά το Άβατον του Τσάνταλη, το οποίο όμως δεν βγαίνει σε καραφάκι.
Για την ιστορία να πούμε ότι όλοι οι καλοί ρακιτζήδες κι αυτοί από απέναντι είχαν έρθει. Ο Γάτσιος σπούδασε στην Πόλη την τέχνη του ρακιτζή και βρήκε απάγγιο και ρακοκαζάνισε στο Συρράκο των Τζουμέρκων. Ίσως τα προϊόντα του Γάτσιου να δώσαν το έναυσμα στον συντοπίτη του ποιητή Κρυστάλλη...

Μπακλαβάς 4 Χ 2
Άριστα υλικά (με φυστίκι, καρύδι κτλ). Πιο μελένιος από αυτό που μπορώ εγώ.

Εκέρασαν εν τω συνόλω
Λίγο παστράμι με γραβιέρα στην αρχή.
Ένα γιαούρτι με κυδώνι (ή καρότο;;) στο τέλος.
Νεράκι αφειδώς κατά τη διάρκεια.

Εσημειώθη μικροδιαφωνία με το προσωπικό για το αν θα κάτσουμε σε δυάρι ή τεσσάρι τραπέζι. Να με συμπαθά η ‘πολιτική του μαγαζιού’ αλλά όταν δύο άτομα τρώνε για 6 πρέπει να κάτσουν τουλάχιστον σε τεσσάρι για να χωράνε και για κανένα άλλο λόγο.

Αν θέλεις κιούνεφε να το παραγγείλεις μισή ώρα πριν από τη στιγμή που σκοπεύεις να το φας.

Ασχέτως κριτικών και λοιπών δαιμονίων είναι από τα μαγαζιά που πρέπει να πας. Πάρε την καλή σου, έναν φίλο, τον πατέρα σου κι αντέστενες να πιείτε μια ολιά. Το μαγαζί είναι μια αυθύπαρκτη τουριστική ατραξιόν και σου θυμίζει ότι η φάρα μας είναι κάτι λίγο πιο ενδιαφέρον από ένα τσούρμο μωραΐτες-ρουμελιώτες-αρβανίτες.

ΥΓ Η μουσική είναι από ρεμπέτικο μέχρι ηπειρώτικο κι από έντεχνο μέχρι λαϊκό. Τώρα ή ήταν τα τσίπουρα ή όντως 'δένει' όλο αυτό.

ΥΓ2 Η εικόνα της δημοτικής αστυνομίας να κόβει κλήσεις αβέρτα σε ένα περιβάλλον που όζει είναι οξύμωρη… Αν βγάζεις λεφτά φροντίζεις (υποτυπωδώς τουλάχιστον) και για την καθαριότητα. Ουδέν δικαίωμα άνευ ευθύνης.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Σεπ
29
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Σάββατο μεσημέρι για πρώτη φορά στα "Καραμανλίδικα του Φάνη" (που τα είχα στο μάτι για καιρό), δύσκολη μέρα/ώρα, όλα τα τραπέζια γεμάτα φυσικά κι εμείς δεν ξέραμε το σύστημα και ψάχναμε μόνοι μας αρχικά και στον εσωτ. χώρο και στην αυλή-στοά... Μέχρι που μας είπε ένας σερβιτόρος " συνεννοηθήκατε με την κ. Μαρία;".

Η κ. Μαρία είναι υπεύθυνη τοποθέτησης, σοφό και δίκαιο να προσέχουν να τηρούν σειρά προτεραιότητας. Σταθήκαμε στον πάγκο να περιμένουμε (ήμαστε οι πρώτοι σε αναμονή) και μόλις την είδαμε ήρθε άλλο ένα ζευγάρι και της είπε για τραπέζι πριν προλάβω να ψελίσω "μα εμείς ήρθαμε πρώτοι" για να λάβω άμεσα απάντησή της "σάς είδα, μην ανησυχείτε"! Δε μας αρέσει γενικά να περιμένουμε για τραπέζι και θα είχαμε φύγει αν δεν υπήρχε αυτή η ευγένεια και συνέπεια (και δικαιοσύνη, αχ, πόσο δυσεύρετη! ), γιατί εντωμεταξύ ένας σερβιτόρος μάς έφερε το γνωστό κέρασμα στη λαδόκολλα με το παστράμι και το τυράκι (δε χρεώνεται αγαπητέ Βαγγέλη) παρόλο που του είπαμε ότι δεν ξέρουμε ακόμα αν θα μείνουμε, αν θα βρεθεί γρήγορα τραπέζι κ. λ. π., κι εκείνος μάς σκλάβωσε λέγοντας "δεν πειράζει, να σας κεράσουμε τουλάχιστον να μας γνωρίσετε"...

Σε δευτερόλεπτα η σειρά αναμονής μεγάλωσε μέσα κι έξω, αλλά πολύ γρήγορα βρέθηκε τραπέζι για εμάς και άλλα 2 ζευγάρια που ακολουθούσαν. Τα τραπέζια χωρίζονται και ενώνονται ανάλογα, βέβαια οι αποστάσεις είναι σχεδόν ανύπαρκτες και κάποια στιγμή πιάσαμε κανονική κουβέντα με τους διπλανούς μας και κάναμε κανονική παρέα!

Νεράκι σε κανάτα άμεσα, παραγγελία ταχύτατα και τα πιάτα έφθασαν επίσης γρήγορα παρά το χαμό που επικρατούσε. Εύγε σε όλα τα παιδιά που κινούνταν με χάρη στο στριμωγμένο χώρο (δύσκολο να περάσεις, σε κάποια σημεία δεν είναι καθόλου για εύσωμους πελάτες) και μας φρόντιζαν όλους χωρίς προβλήματα!

Πήραμε παστιρμαδοπιτάκια (4 παχουλά, με την περισσότερη γέμιση παστουρμά και λίγο τυρί-νομάτα, φύλλο τραγανό και λίγο γιαούρτι στο πλάι), μελιτζάνα-κολοκυθάκι σε σάλτσα Καππαδοκίας με τριμμ. φέτα (νόστιμο, απαραίτητο το καλό φρ. ψωμάκι για βούτες) και ένα σαγανάκι καβουρμά με πατάτες-πιπεριές (μπόλικος καβουρμάς), μια μπύρα Argos Star και μία Ζέος pilsner (500ml, 3,5 ευρώ) και ο λογαριασμός 24 ευρώ με αποδείξεις και κέρασμα γιαούρτι με γλυκό καρότο.

Ελαφρύ μεσημεριανό (μεζεδάκια έχει το μαγαζί, όχι κανονικά φαγητά-μερίδες) που μας χόρτασε και δεν παρακόστισε, σ'ένα χώρο όλο ζωντάνια, ψηλοτάβανο, περιποιημένο και νοσταλγικό (μπακάλικο-φαγάδικο όπως παλιά) αλλά με όρους νέας εποχής...

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Μαι
31
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Η κριτική του φίλου piperman με στοίχειωνε εδώ και καιρό. Μετά ήρθε η σειρά του VAGELI να με αποτελειώσει... ο οποίος, μάλλον, έχει εντοπίσει ότι μου αρέσει η πολίτικη κουζίνα γιατί δεν εξηγείται αλλιώς, ο εύσχημος τρόπος με το wifi, που βρήκε για να με επηρεάσει στο να πάω στα Καραμανλίδικα, χαχαχα....

Μια προκαθορισμένη επίσκεψη σε συμβολαιογράφο για υπογραφές, ακριβώς μια μέρα μετά την κριτική του VAGELI, θεωρήθηκε οιωνός και έτσι ο κύβος ερρίφθη, να η κάθοδος των βόρειων στο κέντρο της Αθήνας, απομεσήμερο Παρασκευής.

Ο οδικός χάρτης έτοιμος στο μυαλό μου ( με τα πόδια από Ομόνοια ), οι κριτικές όλες διαβασμένες για τα must πιάτα, οι προσδοκίες υψηλές, ειδικά μετά και το τελευταίο μας φιάσκο, η ώρα παραπάνω από βολική για να βρούμε εύκολα να κάτσουμε, όλα ευνοικά.

Το περπάτημα μέσω Αιόλου, Ευρυπίδου και τέλος Σωκράτους ήταν ευχάριστο, μιας και ήταν 6 παρά, το απόγευμα, και δεν είχε ζέστη. Αν και δεν είχα ξαναβρεθεί στην πίσω πλευρά της Βαρβακείου αγοράς και ομολογώ ότι δεν τρελάθηκα με την όλη εικόνα, καθώς τα μαγαζιά ήταν κλειστά και το σκουπιδαριό ήταν αρκετό, ήμουν αποφασισμένη να μην χαλάσω τη διάθεσή μου με τέτοια πράγματα.

Το μαγαζί εξωτερικά, εσωτερικά, αλλά και γευστικά, αποτελεί μια πραγματική όαση για την περιοχή στην οποία βρίσκεται, και θεωρώ ότι πολύ σωστά φιγουράρει σε υψηλή θέση σε ξένες λίστες και περιοδικά, άξια έχει βραβευθεί, και δίκαια αποτελεί πόλο έλξης για Έλληνες και ξένους. Και για μένα προσωπικά ήταν μεγάλη μου χαρά που δικαιώθηκαν τα καλά λόγια που διάβασα από τους έμπιστους φίλους εδώ.

Ήμουν παρέα με την αδερφή μου, και όταν φτάσαμε μια από τις σερβιτόρες μας εξυπηρέτησε αμέσως και με ευγένεια, ρωτώντας μας αν καπνίζουμε, και μας πρότεινε 2 τραπέζια στο μέσα χώρο των μη καπνιζόντων, για να διαλέξουμε. Επιλέξαμε αυτό δίπλα στην πόρτα, ώστε να έχουμε καλύτερη εποπτεία του χώρου, που στα δικά μου μάτια είναι μια ζωγραφιά, από το ταβάνι μέχρι τις βιτρίνες του, βγαλμένο από άλλη εποχή.

Για το χώρο έχουν περιγραφεί όλα επαρκέστατα σε προηγούμενες κριτικές, εγώ απλά θα προσθέσω ότι το μαγαζί ίσως είναι κάπως άβολο για μεγάλες παρέες, αν και όλα λύνονται με λίγη καλή θέληση. Τα μαρμάρινα τραπέζια είναι όντως μικρά, αλλά είπαμε εδώ γκρίνιες δεν χωρούν. Εμείς πάντως, μπροστά μας είχαμε ένα ζευγάρι Δανών αρκετά ευτραφών ( να το πω κομψά ), που έτρωγαν με ανείπωτη έκσταση και δεν τους είδα ούτε στιγμή να δυσανασχετήσουν, με τα άπειρα πιάτα που παράγγειλαν και που οι σερβιτόρες τους βοηθούσαν να τα χωροθετήσουν στο τραπεζάκι τους.

Πάμε πάλι στα δικά μας λοιπόν. Γρήγορη ματιά στον κατάλογο, οι τιμές είναι άλλες από αυτές που αναφέρει ο VAGELIS, ίσως το επισκέφθηκε σε προγενέστερο χρόνο; Ίσως ανέβηκαν λόγω του φπα; Δεν γνωρίζω, αλλά και δεν με πειράζει καθόλου. Το έχω ξαναπεί, οι βόλτες μπορεί να είναι περιορισμένες, όμως δεν με πειράζει όταν κάτι αξίζει πραγματικά, αντί για 22 ευρώ να δώσω 25, αρκεί να αισθανθώ ότι δεν τα πέταξα στον κουβά.

Ξεκινώντας λοιπόν, νεράκι σε μεταλλική κανάτα, και λαδόκολλα με γενναία ποσότητα παστράμι ( θεέ και Κύριε τί μεζές είναι αυτός.... ) και κασέρι σε κύβους, μαζί με ένα υπέροχο ζυμωτό ψωμί, το καλύτερο και νοστιμότερο καλωσόρισμα που μου έχει τύχει μέχρι τώρα, όπου κι αν έχω πάει.

Εν συνεχεία, πήραμε τη σαλάτα με τις ανάμεικτες πρασινάδες, που σε εμάς ήταν τραγανές και υπέροχες ( νομίζω ήταν μαρούλι, σπανάκι και ρόκα, όπου η ρόκα ήταν πολύ αισθητή, όπως μου αρέσει σε αυτές τις σαλάτες, να γεύομαι την πικράδα της ) με μπαλίτσες τυρί ανεβατό, με πινελιές βινεγκρέτ όπου υπάρχει έντονη η παρουσία πικάντικης μουστάρδας, ντομάτα σε κυβάκια και το υπέροχο πικάντικο σαλάμι Δράμας. Σε τέτοιο πάντρεμα γεύσεων και αντιθέσεων, ομολογώ ότι υποκλίνομαι. Ποσότητα πλουσιώτατη για 3 άτομα, φανταστείτε για 2. Τιμή 7,50 ευρώ, άξιος ο μισθός της.

Κατόπιν ήρθε σε μπακιρένιο σκεύος ο καβουρμάς με τις πιπεριές και τις πατατούλες, νοστιμότατος μεζές και σε καλή ποσότητα, δίκαια προτείνεται στα must πιάτα για να δοκιμάσει κάποιος. Εγώ που δεν είχα ξαναφάει καβουρμά, μου άρεσε πολύ. Τιμή 6,50 ευρώ.

Τέλος δοκιμάσαμε και το λουκάνικο κεφτέ γιαουρτλού, που είναι μια μερίδα με υπέροχα ψητά λουκάνικα, πικάντικα αλλά όχι βαριά, 8 στον αριθμό, σε μέγεθος δαχτύλου, με όμορφα ποτισμένες πιτούλες σικάλεως από κάτω, ντομάτα, αγγούρι και κρεμμύδι δίπλα, και μουστάρδα / γιαούρτι συνοδευτικές σως. Εννοείται πως φαγώθηκε μέχρι τέλους και αυτό. Τιμή 7,50 ευρώ.

Ήπιαμε και μια μπύρα Βεργίνα ( 2,50 ευρώ ) αν και εγώ ήθελα τσιπουράκι, για το οποίο όμως επιφυλάσσομαι σε επόμενη επίσκεψη. Επίσης να πω ότι, όταν χρειαστήκαμε επιπλέον ψωμί, πρόθυμα μας το έφεραν, χωρίς να χρεωθεί από ότι είδα. Χρεώθηκε μόνο το αρχικό που μας έφεραν ( 1 ευρώ ).

Στο τέλος ήρθε και ο ίδιος ο Φάνης προς το μέρος μας, με τον οποίο είχαμε μια ολιγόλεπτη συζήτηση, άνθρωπος απλός, προσιτός, χαμογελαστός και ευγενικός, και ο ίδιος μας έφερε και το γλυκό, κέρασμα, στο τραπέζι ( γιαούρτι με γλυκό καρότο ) για να κλείσουμε γλυκά, όπως μας είπε.

Και θα μου πείτε τώρα, καλά, πήγες στο ναό του παστουρμά, και αυγά με παστουρμά, γιατί δεν έφαγες ;;

Γιατί πολύ απλά, είχα άλλα σχέδια στο μυαλό μου. Όταν ολοκληρώσαμε την υπέροχη εμπειρία στο τραπέζι μας, κατευθύνθηκα προς τις βιτρίνες που με καλούσαν επίμονα. Ρώτησα τον Φάνη ποιό παστουρμά μου προτείνει να πάρω για το σπίτι, για να φτιάξω σαγανάκι στραπατσάδα, μου πρότεινε να πάρω Καραμανλίδικο μπούτι μόσχου, χτύπησα και αρκετές φέτες παστράμι, και τώρα φίλοι μου, ξεσκονίζω τα τηγάνια μου που με περιμένουν.

Συνοψίζοντας, δοκιμάσαμε υπέροχες, νόστιμες, ξεκάθαρες γεύσεις, φάγαμε πολύ χορταστικά με 25 ευρώ ( απόδειξη κανονικά ), η εξυπηρέτηση άψογη σε όλα, το περιβάλλον είναι ιδιαίτερο και ασυνήθιστο, ως εμπειρία αξίζει να το επισκεφθούν όλοι, τουλάχιστον για μια φορά, τα εδέσματα δεν μας έπεσαν καθόλου βαριά στο στομάχι, και εννοείται ότι θα ξαναπάω και ότι το προτείνω σε όλους.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Δεκ
24
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Κυριακή 20/12, τα μαγαζιά όλα είναι ανοιχτά, αφού βρισκόμαστε φουλ στα προεόρτια των Χριστουγέννων. Απόψε λοιπόν έχουν σειρά ΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΔΙΚΑ ΤΟΥ ΦΑΝΗ (ΚΦ) στη γωνία Ευρυπίδου & Σωκράτους, που λειτουργούν απ’ τον Μάη του 2014. Πρόκειται περί ενός μοναδικού σε σύλληψη και λειτουργικότητα ντελί-παστουρματζίδικου-μπακάλικου-μαγειρείου, κατά τα πρότυπα των βυζαντινών παστομαγειρείων, με συνταγές Καππαδοκίας και όχι μόνο, και όλη τη γκάμα των σύγχρονων ρωμέικων λιχουδιών, χωρίς ωστόσο ίχνος γλουτένης!

Η ευρύτερη περιοχή της Δημοτικής Αγοράς, που σε λίγες μέρες συμπληρώνει 130 χρόνια λειτουργίας (! ) έσφυζε από κίνηση, λόγω των ημερών. Στον συγκεκριμένο δρόμο που βρίσκονται τα ΚΦ, δηλαδή στην οδό Ευρυπίδου, απ’ την Αιόλου μέχρι τη Μενάνδρου, δηλ. μόνο σε 4 τετράγωνα, υπάρχουν 15 καταστήματα μπαχαρικών και 12 τροφίμων!! Τα ΚΦ προέρχονται απ’ τη σύμπραξη του δισέγγονου του Σαρκίς Αραπιάν και του ιδιοκτήτη της αλλαντοποιίας απ’ τη Δράμα Sary.

Πράγματι, ο κ. Φάνης Θεοδωρόπουλος, ιδιοκτήτης 3ης γενιάς του καταστήματος Αραπιάν και ο κ. Παρασκευάς Σαρήμπογιας, της Sary, άνοιξαν τον περσινό Μάη το μαγαζί αυτό, όπου συνδυάζεται η πώληση των προϊόντων τους μέσα στον χώρο εστίασης! Στην κατάρτιση του μενού βοήθησε η Θρακιώτισσα συγγραφέας βιβλίων γαστρονομίας κ. Στέλλα Σπανού.

Διατίθενται προς πώληση αλλά και βρώση περί τα 100 είδη αλλαντικών, τυριών κ. λπ. προϊόντων. Ανάμεσα στα πρώτα: παστουρμάς (πρόβειος και καμήλας), καβουρμάς, μουχτερό, ζεϊμπέκ σαλάμ, σουτζούκια διάφορα, παρμάκ, Sardinella, παστράμι, προσούτο, κ. α., σε τιμές -από ό, τι είδα- συνήθως μεταξύ 15-33 €.

Αφού μάθαμε για τον Φάνη (και τον Παρασκευά) η επόμενη βασική ερώτηση είναι: γιατί Καραμανλίδικα;; Οι Καραμανλήδες λοιπόν της Καππαδοκίας, είναι Τουρκόφωνοι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, που δεν μιλούσαν ελληνικά, αλλά έγραφαν τα τούρκικα με γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου, τα ‘καραμανλίδια’!! Αυτοί είναι που εδώ και περίπου 5 αιώνες λάνσαραν τον παστουρμά: κρέας που παστώνεται και πρεσάρεται, χωρίς θερμική επεξεργασία αλλά μόνο με φυσικά καρυκεύματα. Από την εποχή των Ρωμαίων, οι κάτοικοι της περιοχής-κόμβου μεταξύ Περσίας, Μέσης Ανατολής και Ευρώπης, διέδωσαν το ‘παστόν’, αργότερα δε, διέδωσαν στους Οθωμανούς το ‘ακρόπαστον των Βυζαντινών’!

Μετά την ιστορική αυτή αναδρομή, επανέρχομαι τώρα στο μαγαζί και τα φαγητά του. Λειτουργούν από Δευτέρα μέχρι Σάββατο: 12.00-23.00, ενώ για πώληση από 07.00-21.00. Τις Κυριακές, κατά τη συμβουλή της αείμνηστης Μελίνας, το μαγαζί παραμένει κλειστό, αλλά επειδή ποτέ δεν πρέπει να λέμε ποτέ, αυτές οι 3 γιορτινές Κυριακές συνιστούν την εξαίρεση του κανόνα, με το μαγαζί ανοιχτό, και εμένα με τη φίλη μου, τυχερούς θαμώνες που χόρτασαν με ρωμέικα ντελικατέσεν!

Το κατάστημα στεγάζεται στο ισόγειο ενός πέτρινου νεοκλασικού κτιρίου, όπου την προηγούμενη δεκαετία λειτουργούσε κινέζικο εστιατόριο και προηγουμένως κάποιο ξενυχτάδικο, ενώ, ακόμα πιο πριν στεγάζονταν εκεί διάφορα μπακάλικα. Ο χώρος ήταν πολύ φωτεινός, με τις βιτρίνες των ειδών προς πώληση, και με 10 περίπου τραπέζια για τους πελάτες, διατεταγμένα σε σχήμα γάμμα, ενώ παραπλεύρως της αίθουσας υπήρχε διάδρομος-αυλή, με καμιά 12αριά ακόμη τραπέζια, όλα κατάμεστα με 60-80 άτομα, λόγω και της ημέρας.

Απ’ την ανοιχτή κουζίνα βλέπαμε 4-5 μάγειρες επί το έργον, καθώς και τα διάφορα σαλάμια, σκόρδα, κ. λπ. που ήταν κρεμασμένα από ψηλά, ενώ πιο μπροστά υπήρχαν γύρω στις 5-6 ψηλές καρέκλες, όπου κάθονταν επίσης ορισμένοι απ’ τους θαμώνες. Η οροφή της αίθουσας ήταν διακοσμημένη με περίτεχνα μπλε σχέδια και στη μέση ένα μεγάλο ξύλινο δοκάρι, και μου θύμισε την παλιά καλή εποχή με τους άρχοντες ιδιοκτήτες και τους μερακλήδες μαστόρους, που σπανίζουν στις μέρες μας…Εμείς σταθήκαμε τυχεροί, γιατί καθίσαμε στο τραπέζι μιας φοιτητοπαρέας που μόλις έφευγε, εξασφαλίζοντας έτσι πολύ ωραία θέση, μπροστά από μια μεγάλη τζαμόπορτα που έβλεπε στην Ευρυπίδου.

Όπως τα φαγητά τους, που θα αναφερθώ στη συνέχεια, ήταν του ευρύτερου ιστορικά ελληνικού χώρου, έτσι και η μουσική απ’ τα μεγάφωνα ήταν αποκλειστικά ελληνική, με μια φοβερή ποικιλία ακουσμάτων (λαϊκή, δημοτική, τραγούδια νησιώτικα, αλλά κι απ’ τον ελληνικό κινηματογράφο, κ. λπ. ). Έτσι, ο Διονυσίου κι ο Πανταζής συνυπήρχαν ακουστικά με τη Βλαχοπούλου και τη Σαπουντζάκη…

Μέσα σ’ αυτή την τόσο διαφορετική ατμόσφαιρα, χαζεύαμε για ώρα τον μεγάλο τους κατάλογο, για να καταλήξουμε κάποια στιγμή στα εξής φαγητά & ποτά:

• Ένα σουτζούκι Καραμανλίδικο, σε λεπτές ροδέλες, με 2 αυγά μάτια, σε παραδοσιακό τσίγκινο ταψάκι: 5.50 €

• Ένα Καραμανλίδικο παρμάκ-κεμπάπ (δηλ. μοσχαρίσιο λουκάνικο σε 7-8 φέτες) με μουστάρδα, κρεμμύδι και sauce γιαουρτιού: 7.50 €

• Μία σαλάτα ανάμικτη (πράσινη, με μπάλες λευκού τυριού πασκιτάν, σαλάμι Δράμας και ντομάτα): 6 €

• Μία ρεβυθοπουρές Καραμανλίδικος: 3.50 €

• Ένα ποτήρι λευκού κρασιού ‘κυδωνίτσα’, που ήταν αρωματικό και φρουτώδες: 3.50 €, και

• Φετούλες λευκού ψωμιού στην αρχή: 1 €.

Στην αρχή ήρθε νερό βρύσης και στο τέλος κέρασμα γιαουρτιού με λευκό καρώτο, που ήταν απαραίτητο για την αλλαγή της γεύσης μας. Δυστυχώς, τους είχε τελειώσει το κιουνεφέ, αλλά γι’ αυτό θα επανέλθω προσεχώς με κριτική μου για το πολίτικο ΑΣΙΑ της Πλατείας Αμερικής (ή Πλατείας Αγάμων, για μας τους μεγαλύτερους! ).

Ο λογαριασμός, στα 27 €, δηλ. 10/16 το άτομο χωρίς ποτά, θεωρώ ότι κινείται σε αρκετά εύλογα πλαίσια για το φαγητό αλλά και το όλο βίωμα ενός διαφορετικού χώρου. Στη συνέχεια, θα παραθέσω μερικές ακόμα τιμές απ’ τον κατάλογό τους.

Φαγητά: Ρεβίθια Καρ. Με παστουρμά: 4.50, γίγαντες μπουγιουρντί: 4.50, παστουρμαδόπιτα Καρ.:5.50, τηγανιά σουτζούκι Αδάνων: 5.50, σαλάτες διάφορες: 3.50-7.50 €, καβουρμάς βοδινός με πατάτες και πιπεριές: 5.50, ποικιλία τυριών και αλλαντικών ωρίμανσης: 14.00, ποικιλία ζεστών λουκάνικων: 15.00, λουκάνικο κεφτέ, γιαουρτλού με πίτα: 6.50, ψαρικά - γαύρος, σαρδέλα, τσίρος, πέστροφα, σολομός, λακέρδα, κ. α.: 5-8 €, & τα γλυκά: μπακλαβάς, κιουνεφέ: ~5 €.

Ποτά: 8 ούζα 200 ml.: 7 €, 4 τσίπουρα 200 ml.: από 4 μέχρι 10 € (για το Μπαρμπατζίμ Θεσ/νίκης). 5 μπύρες (Βεργίνα, Ζέος…): 2.50-4.50 €, ενώ τα αναψυκτικά τους, στα 2.50 €.

Λευκά κρασιά: 9-14 €, ροζέ: 12-14 €, και καμιά 10αριά κόκκινα κρασιά: από 9 μέχρι 40 €. Η τελευταία τιμή αφορά το περίφημο Κτήμα Αργυρού Σαντορίνης, μαυροτράγανο, 14 βαθμών και παλαίωσης 18 μηνών σε γαλλικά βαρέλια, και είναι λογική, αφού στην κάβα κυμαίνεται ~25-30 €, ανάλογα με τη χρονιά! Υπάρχει επίσης ποτήρι κρασί, λευκό ροδίτης στα 3.50 €, κόκκινο αγιωργήτικο στα 4 €, όπως και ημίγλυκο σαμπανίτσα.

Επομένως, η τεράστια ποικιλία μεζέδων και ποτών, σε συνδυασμό με τον χαβαλέ απ’ την κίνηση μεζεδοπωλείου και μπακάλικου, συνιστά μια εμπειρία που αξίζει τον κόπο μιας τουλάχιστον επίσκεψής σας. Αν μη τι άλλο, οι έξυπνες επιχειρηματικές ιδέες πρέπει να επιβραβεύονται!

Με τις πιο θερμές ευχές μου για ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ σε όλες και όλους τους φίλους της μεγάλης πια οικογένειάς μας του ask4food!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Νοε
12
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Λοιπον, λοιπον αλλη μια κριτικη σε περιγραφη. Ητανε Δευτερα μεσημερι και ειπα να παω προς το αγαπημενο κεντρο μια βολτα με τη γυναικα ωσπου σε καποια φαση περι τις μια το μεσημερι μας ηρθε μια μυρωδια απο βρωμικο πλανωδιου και ειπαμε να πιουμε καμοια ρετσινα. Ειμασταν Ψυρρη και προτεινα να παμε στα καραμανλιδικα οπου και πηγαμε. Μολις μπηκαμε μεσα ειδαμε εναν χωρο καθαρο και πολυ προσεγμενο για τα προτυπα της περιοχης. Η σερβιτορα πολυ φιλικη μας κερασε λιγο παστουρμα και λιγο κασερι και κατσαμε. Πηγαμε στην αυλη του καταστηματος η οποια βρισκεται στο πισω μερος του μαγαζιου και ειναι μακροστενη με 5 διπλα και 5 μονα τραπεζια. Ο χωρος ομορφος αλλα οχι τοσο εντυπωσιακος για μεζεδοπωλειο οπως ο εσωτερικος. Τωρα παραγγειλαμε λιγη ρετσινα και κοκα κολα (η κοκα κολα ητανε απο μια μικρη ελληνικη εταιρια αλλα δεν θυμαμαι το ονομα της, ο σερβιτορος ητανε κατηγορηματικος και μας ελεγε συνεχεια οτι ολα τα προϊοντα του μαγαζιου ειχανε προελευση απο μικρους αλλα ποιοτικους Ελληνες παραγωγους) για να πιουμε και απο μεζεδες πηραμε μια χωριάτικη με ρόκα σφέλλα και μπαλσάμικο (πολυ καλη και γευστικη σε νορμαλ ποσοτητα και με αρκετα υλικα), σουτζούκι καραμανλίδικο με αυγά μάτια (πολυ καλο το σουτζουκι με δυο αυγα ματια), ποικιλία λουκάνικων η οποια αποτελουνταν απο μικρα αλλά πολυ γευστικα λουκανικακια χωριατικα 5 - 6 ψιλοκομενες πιττες και μαγιονεζα με κοκκινο πιπερι (πολυ καλο και γευστικο πιατο αλλα με ξενισε λιγο η ποσοτητα διοτι τα λουκανικα ητανε μικρα και λεπτα ενω εγω περιμενα τις κλασσικες λουκανικαρες). Επισης πηραμε και ενα μεζεδακι που αποτελουνταν απο μελιτζανες, κολοκυθακια, τυρι φετα και σαλτσα ντοματας με κρεμμυδι το οποιο ητανε αριστο. Απλο σε εμπνευση αλλα πολυ γευστικο. Εν κατακλειδι περασαμε καλα και στο τελος μας κερασαν και γιαουρτι με γλυκο του κουταλιου καροτο για να μας φυγει λιγο η λουκανικιλα και η σουτζουκιλα και μπορω να πω οτι κατι εγινε. Εμεινα αρκετα ικανοποιημενος και μαλλον θα ξαναπαω!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Οκτ
13
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

πρώτη μου επίσκεψη χθες στο μαγαζί αυτό που είναι έντονο σε όλα του.
Φασαρία μεγάλη σε όλον τον χώρο, κόσμος μπαινοβγαίνει για να ψωνίσει και να ψάξει τραπέζι, στριμωχτός χώρος, τουρίστες σε φωτογραφίζουν.
Έχει ωραία ατμόσφαιρα, όχι πολύ παραδοσιακή, όπως την φανταζόμουν, σύγχρονο μαγαζί που σερβίρει αυτά που πουλάει-για παράδειγμα, δεν σερβίρει πατάτα τηγανιτή. Αμφιβάλλω αν έχει πατάτες γενικά.
Έχει όμως κρεατικά πικάντικα και αυτό το στυλ της κουζίνας το κάπως βαρύ και με αρκετά μπαχαρικά που καταλήγουν να έχουν όλα παρόμοια γεύση.
Τιμές ανέλπιστα καλές, σέρβις μπορούσε καλύτερα.

Είμασταν τέσσερις και μοιραστήκαμε: παστουρμαδοπιτάκια, σαλάτα πράσινη, φλογέρες, λουκάνικα με αυγά, σουτζουκάκια, κεμπαμ, σαλάτα πληγούρι, δύο ποτήρια κρασί, δύο κοκακόλα ελληνικές, μία μπύρα ελληνική, ένα κιουνεφέ 62€