Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

13 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αν έπρεπε να κατατάξω τα τρία εστιατόρια για κρεατοφάγους που συμπτωματικά επισκέφθηκα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δηλαδή τη ΦΑΡΜΑ ΜΠΡΑΛΟΥ STEAK BAR, TO KREAS και το DRY & RAW κατά σειρά αξιολόγησης, TO KREAS θα καταλάμβανε ασυζητητί την τρίτη θέση, γιατί δηλώνει μεν χώρος κρεατοφαγίας, δεν διαθέτει όμως αυτό που είναι απαραίτητο για να στηρίξει το χαρακτήρα που θέλει να έχει, δηλαδή την αντίστοιχη πελατεία. Κατά τ’ άλλα είναι όμως ένας συμπαθητικός χώρος με καλό σέρβις και υποφερτές τιμές.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: Το να εντοπίσετε TO KREAS στο τέρμα της οδού Δημοφώντος, παράλληλης της οδού Τριών Ιεραρχών που διασχίζει τα Πετράλωνα, δεν θα σας δυσκολέψει καθόλου. Αν θέλετε όμως να παρκάρετε εκεί κοντά, σε μια περιοχή με πολλά μπαράκια κι εστιατόρια, οπλιστείτε με υπομονή και βασιστείτε στην τύχη (6,5 στα 10). Να έχετε πάντως υπόψη ότι ο σταθμός Πετραλώνων του ηλεκτρικού δεν απέχει ούτε 10 λεπτά με τα πόδια, το μετρό του Κεραμικού λίγο περισσότερο.

Το μαγαζί είναι γωνιακό, με τζαμαρία περιμετρικά στο ισόγειο και μια υπέροχη ταράτσα. Δεν της φαίνεται από κάτω, όμως αυτή η καταπράσινη ταράτσα που σας υποδέχεται στην καρδιά της πρωτεύουσας με μια ολάνθιστη μπουκαμβίλια είναι από μόνη της λόγος να επισκεφθείς TO KREAS.

Ένα χαμηλό λευκό τοιχάκι τη χωρίζει στα δύο. Ωραία φαναράκια και γλαστράκια παντού. Βαριά ξύλινα τραπέζια με καναπεδάκια και βολικά καθίσματα προσφέρουν χώρο για 80 – 100 άτομα και η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε πιο αραιά διάταξη. Από τον τοίχο της διπλανής πολυκατοικίας μάς ατενίζει περήφανα μια αγελάδα κρεοπωλείου, με τις ονομασίες των διάφορων μερών του ζώου, για να ξέρετε τι κομμάτι τρώτε.

Η ίδια εικόνα και στο ισόγειο πάνω από το πάσο της κουζίνας όπου είναι εγκατεστημένος ο ξυλόφουρνος Josper (λεπτομέρειες βλέπε στη μνημειώδη κριτική του φίλου algi). Ο ισόγειος χώρος, κι αυτός χωρισμένος στα δύο, είναι σαφώς μικρούλης, πλην όμως επίσης καλαίσθητος και με μια ζεστασιά χαρακτηριστική για κατασκευές της μεταπολεμικής Αθήνας, δεν θα είχα πρόβλημα να τον επισκεφθώ εκεί γύρω στα Χριστούγεννα.

Το σέρβις επαρκές σε προσωπικό και καλοκουρδισμένο, κατάφερε να τα βγάλει πέρα ακόμα και την ώρα που σαν συνεννοημένοι πλάκωσαν όλοι μαζί της γης οι πεινασμένοι. Η πελατεία τυπικά πετραλωνίτικη, 30+ σε μεγαλούτσικες παρέες, που επιλέγουν TO KREAS γιατί εδώ μπορούν εύκολα να επιλέξουν με τι θα συνοδεύσουν την κουβέντα και το κρασί τους. Θεωρώ ότι η οικονομική κρίση σαφώς επηρεάζει τις επιλογές αυτής της πελατείας, στα περισσότερα τραπέζια προσγειώνονταν πιάτα με μπιφτέκια, πουλερικά ή μπριζολάκια.

Αντιλαμβάνεστε τώρα την εισαγωγική μου επισήμανση: Καλό είναι να προσφέρεις μπριζόλα 100+ ημερών ωρίμανσης, πεκάνια rib eye και tomahawk black angus ή porterhouse steak του ενός κιλού, όμως, χωρίς να θέλω να γίνω δηκτικός, βλέποντας να μην κυκλοφορούν καθόλου τέτοια πιάτα στα πέριξ, μου ήρθε αθέλητα και με όλο το θάρρος στο μυαλό το γνωστό απόφθεγμα περί μεταξωτών βρακιών.
Η παραγγελία μας, με τρεις από τους τέσσερις να κάνουν διατροφή, δεν βοήθησε να κρίνουμε σε βάθος τις δυνατότητες της κουζίνας. Τα αρχικά (σαλάτα με κουκουνάρι και τυρί Chevres, τυροπιτάρι ψητό και ουχί τηγανιτό και λουκάνικο λεπτοκομμένο και γκρατιναρισμένο στο πήλινο) ήταν μια ικανοποιητική εισαγωγή. Από τα κυρίως πιάτα θεωρώ ότι η αφεντιά μου έκανε την επιτυχέστερη επιλογή (brisket = στήθος μοσχαριού κοκκινιστό, μαγειρεμένο επί ώρες στην άκρη του ξυλόφουρνου, με χειροποίητο πουρέ για γαρνιτούρα, ήταν ένα ωραίο, μαμαδίστικο πιάτο, πραγματικά νόστιμο).

Οι υπόλοιποι κυμάνθηκαν μεταξύ κοτόπουλου ψητού, μαριναρισμένου σε σάλτσα εσπεριδοειδών, γαλοπούλας και μοσχαρίσιων μπιφτεκιών, τι να πούμε τι, τι να τραγουδήσουμε. Ούτε τα δύο επιδόρπια που μοιραστήκαμε (αποδομημένο μιλ-φέιγ, απλά υποφερτό, και τσιζ-κέικ με nutella αντί βατόμουρα, υπερβολικά γλυκό) έδωσαν πόντους στο KREAS. Πολύ καλύτερο ήταν το γλυκάκι που συνόδευσε το λογαριασμό, μια μίνι λέμον-παϊ σε βαζάκι.

Νερό σε γυάλινο μπουκάλι του μαγαζιού, λίγο ψωμάκι με ένα ντιπάκι στην αρχή, δήλωση (μετά συγγνώμης) εξαρχής ότι το POS, που έχει μπει πια για τα καλά στη ζωή μας, έχει πρόβλημα. Ήπιαμε ένα μπουκάλι κρασί λευκό Αντωνόπουλου, ένα μπουκαλάκι τσίπουρο και μία μπύρα βαρελίσια και πληρώσαμε κοντά στα 25 σκληρά ευρώ το άτομο, έξω τα ποτά. Θα ξαναπήγαινα μόνο αν βρισκόμουν εκεί κοντά απρογραμμάτιστα.

13 Μάρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Δευτέρα βράδυ με τον γυιο μου σΤΟ KREAS στην γειτονιά της Δημοφώντος, στα Πετράλωνα.

Ζεστός, οικείος, πολυεπίπεδος χώρος, ολοκληρωτική μετατροπή παλαιάς μονοκατοικίας σε εστιατόριο. Προσεγμένος διάκοσμος, ζεστή κουζίνα μέσα στην κεντρική σάλα, κρύα κουζίνα σε μη ορατό χώρο. Ξυλόφουρνος Josper.

Δεν πεινάμε πάρα πολύ, έχουμε περισσότερη όρεξη για κουβέντα. Θέλει να μου μιλήσει για τα πρώτα βήματα του στην HTML. Θέλω να του μιλήσω για την "Χυδαία Κανονικότητα", ένα άρθρο του Θοδωρή Γεωργακόπουλου στην Καθημερινή. Θέλει να μου πει για την εξέταση του στα σήματα την ερχόμενη Τετάρτη. Θέλω να του υπενθυμίσω ότι όταν θα αρχίσει να οδηγεί, θα πρέπει να το κάνει με σύνεση, γιατί κάτω από το δεξί του πόδι θα ορίζει 1.5 τόνο σίδερα που εύκολα μετακινούνται, αλλά δύσκολα σταματάνε. Θέλει να μου πει για την κοπέλλα του που την αγαπάει πολύ. Θέλω να του πω ότι εφόσον το αισθάνεται πραγματικά, πρέπει να της λέει ότι την λατρεύει, το ότι την αγαπάει μόνο, δεν φτάνει. Θέλει να μου μιλήσει για την ταινία The Unbelievers που είδε πρόσφατα και τον "αναστάτωσε"- την προσεγγίζει με τόση ωριμότητα για την ηλικία του, που θυμώνω που δεν μοιράστηκα νωρίτερα μαζί του το κείμενο "Γιατί δεν είμαι Χριστιανός" του B. Russell. Η λίγο ξεσηκωτική rockenrolla τρόπω τινά μουσική, όσο πρέπει όμως δυνατά ανεβάζει την ήδη πολύ καλή μας διάθεση, εδώ σΤΟ KREAS στα Πετράλωνα, σε ένα σε πολύ ζεστό χώρο, σε άλλη μία από αυτές τις μικροτελετές ενηλικίωσης με τον γυιο μου.

Μας εξυπηρετεί ένας πρόσχαρος νεαρός που μας κερδίζει με την καλή του διάθεση και την ευγένεια του. Θέλω να πω στον γυιο μου για την σημασία αυτού που η προγιαγιά του συνήθιζε να μου λέει - "η ευγένεια ξεκλειδώνει όλες τις πόρτες παιδάκι μου... ".

Παραγγέλνουμε μία σαλάτα με σπανάκι, κουκουνάρι και κατσικίσιο τυρί. Tα αυγά με το λουκάνικο και cheddar σε πήλινο. Ένα ταρτάρ μοσχαριού και ένα t-bone steak 600 γραμμαρίων. Μία Alfa Weiss για τον νεαρό και ένα ποτήρι κόκκινο κρασί για εμένα.

“Για αυτούς που έχουν τα αυτιά να ακούσουν, την όραση να δουν, και την ευστροφία για να κατανοήσουν” – σε πιστή μετάφραση του περί Aural sculpture μανιφέστου των Stranglers (που επίσης ακούστηκε εκείνο το βράδυ), οι εντυπώσεις ακολουθούν.

O επιχειρηματίας του KREAS, είναι μερακλής, εκτός πεπατημένης και από αυτούς τους επαγγελματίες που έχει ανάγκη η εστίαση στην Ελλάδα. Έχει στήσει ένα χώρο με πολύ μεράκι και αυτό είναι εμφανές. Τίποτε δεν είναι περιττό και τίποτε δεν είναι κακόγουστο. Από την λεπτομέρεια στο σχέδιο της μεταλλικής βάσης στα τραπέζια, μέχρι το πολυεπίπεδο του χώρου, και από το πλακάκι στην κεντρική σάλα, μέχρι το σημείο που έχει στηθεί η κεντρική ιδέα του μαγαζιού, ο ξυλόφουρνος JOSPER.

Μόνο αυτός ο ξυλόφουρνος του στοίχισε 9-10 χιλιάρικα. Θα μπορούσε να τα είχε βάλει στην τσέπη και να είχε αγοράσει μια γκριλιέρα και ένα sous vide στο ¼ της τιμής (του Josper). Αν ήταν και μεταχειρισμένα στο 1/6 της τιμής (του Josper). Με έναν καλό μαγειράκο, θα πετύχαινε ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα. Δεν το έκανε.

Αγόρασε την LaFerrari (το La έχει την σημασία του) του ψηστικού εξοπλισμού, αλλά δεν την βάζει στην πίστα. Την κυκλοφορεί γύρω από το γκαράζ. Τουλάχιστον εκείνη την Δευτέρα. Δεν ξέρω που την πάει τις άλλες μέρες.

Μας φέρνουν στην αρχή 4 διαφορετικά αλάτια, ένα υπέροχο ελαιόλαδο (σαν αγουρέλαιο), δικό τους ψωμί (ωραίο) και με τα κρέατα, επιλογή από γαρνιτούρες που δεν έχει κανένας. Γιατί μας έρχεται ένα κρέας μέτριο γευστικά; Μην παρεξηγηθώ, τα λέω στην νύφη για να τ’ακούσει η πεθερά, έρχεται και η σειρά του μάγειρα...

Έχει ένα έξυπνο μενού, σχεδιασμένο με όλους τους κανόνες του menu engineering, που εξιτάρει τα μάτι, αλλά και που δημιουργεί υψηλές προσδοκίες. Με μία ατελείωτη – και ίσως άσκοπη για το εύρος της - ποικιλία κρεάτων και κοπών, προσφέρει επιλογές σε όλα τα γούστα και όλα τα βαλάντια. Έχει ενδιαφέρουσα κάρτα κρασιών μικρών Ελλήνων οινοποιών, όμως επειδή μιλάμε για κόκκινο κυρίως κρέας, λείπουν μερικά πιο "βαριά" χαρτιά στις επιλογές κόκκινου κρασιού. Οι τιμές τους είναι καλές. Έλα όμως που εκείνο το βράδυ επειδή θα οδηγήσω, και ο γυιος δεν πίνει κρασί, δεν μπορώ να πιω ένα μπουκάλι κρασί μόνος μου. Παραγγέλνω ένα ποτήρι κόκκινο. Μου έρχεται ένα χύμα, που στο χρώμα μοιάζει με βυσσινάδα, και στην γεύση με νερό. Δικό τους Αγιωργείτικο. Παίρνει κίτρινη κάρτα.

Έχει αξιοπρεπέστατες τιμές για αυτά που σερβίρει. Είναι μπροστά από τον ανταγωνισμό της περιοχής. Καιρός να βάλει την LaFerrari στην πίστα.

Η σαλάτα φρεσκότατη, δροσερή και ευχάριστη στη γεύση. Τα αυγά με το λουκάνικα και το τυρί στο πήλινο σαν πιάτο μέτριο, και για την επιλογή ενός πλαστικού τυριού (cheddar), αλλά και επειδή το λουκάνικο δεν σωταρίσθηκε και μπήκε ωμό στον φούρνο, οπότε απλά έβρασε θαμένο κάτω από το τυρί. Η σάλτσα με τα αυγά όμως από κάτω, πολύ νόστιμη και καθόλου λιγωτική.

Ο μάγειρας – κατά περίπτωση – δείχνει να είναι φέρελπις. Το μοσχαρίσιο ταρτάρ που έρχεται στο τραπέζι έχει θεσπέσια γεύση - σημειωτέον με ελάχιστα συστατικά. Σε σωστή ποσότητα. Και παρουσίαση.

Μας στέλνει στα ουράνια.

Έρχεται το t-bone. Ψημένο στον Josper. Εκεί, είναι ακόμη μαθητευόμενος μάγος. Έχει στα χέρια του ένα θάλαμο με πυρακτωμένα κάρβουνα, που του επιτρέπει να δουλέψει από 300 έως 450 βαθμούς Κελσίου. Πολλοί συμμαθητές του από την σχολή μαγείρων, δεν είναι το ίδιο τυχεροί. Είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν συνήθως με φτηνιάρικους ηλεκτρικούς Κινέζικους φούρνους πίτσας. Το t-bone που φθάνει στο τραπέζι μας, είναι εμφανισιακά ΙΔΙΟ με την ροζέ μοσχαρίσια μπριζόλα που έψηνε η γιαγιά μου σε μία ψηστιέρα - ρομπότ τη λέγανε τότε – 30 χρόνια πριν στον Βόλο. Στο δόντι, τρυφερό. Στη γεύση μέτριο, μιας και είναι εντελώς άπαχο, χωρίς καθόλου λίπος. Είναι επίσης, εντελώς ανάλατο. Πριν προσθέσουμε εμείς στο τραπέζι, ήθελε και λίγο το δικό του αλάτι στο ψήσιμο.

Μας στέλνει στα τάρταρα.

Στο πιάτο με το t-bone και φέτα λεμονάκι! Αιδώς Αργείοι! Καταλαβαίνω την αξία της προσθήκης λεμονιού ως βελτιωτικού γεύσης στο βαρετό σπανακόρυζο. Στο μοσχάρι που θυσιάστηκε για την δική μας απόλαυση, του πρέπει σεβασμός. Σε εκείνο το t-bone steak, το ζώο μόλις είχε θανατωθεί και δεύτερη συνεχόμενη φορά.

Μάγειρα... Θέλεις να βάλεις τη LaFerrari στην πίστα; Kάθεσαι και διαβάζεις. Μαθαίνεις για την ώσμωση, τις αντιδράσεις Maillard και το καραμέλωμα του κρέατος. Και πειραματίζεσαι. Αν τα Αγγλικά σου δεν είναι καλά, ξενυχτάς και μαθαίνεις. Ξεχνάς το συνάφι. Το Modernist Cuisine, γίνεται ο νέος καλύτερος φίλος σου. Αν σκοπεύεις να εντρυφήσεις πάνω στον Josper, λίγα βασικά Ισπανικά θα σε βοηθήσουν. Επενδύεις στον εαυτό σου, μην το ξεχνάς. Αποκτάς Εξειδικευμένη γνώση που ελάχιστοι κατέχουν. Ειδικά στην Ελλάδα. Ξεχνάς την καλοκαιρινή άδεια με τα φιλαράκια στην Ηρακλειά. Αναβάλλεις το επόμενο τατουάζ. Έχεις χρόνο γι αυτά. Κάνεις οικονομίες, βγάζεις ένα φτηνό εισιτήριο, ζητάς εκπαιδευτική άδεια από το αφεντικό σου, και πηγαίνεις στη Βαρκελώνη. Στο εργοστάσιο της Josper ζητάς τον Alvar Lorca. Αν λείπει – και λείπει πολύ συχνά – στήνεσαι και τον περιμένεις. Η βοηθός του η Milena, θα σε βοηθήσει. Τους λες ότι έρχεσαι από την Grecia, και δεν θα φύγεις μέχρι να μάθεις πως να δαμάσεις τον Josper. Τους παρακαλείς να σου αφιερώσουν χρόνο. Γυρνάς πίσω μετά από μία εβδομάδα. Είσαι σε πολύ καλύτερη θέση για να βάλεις την LaFerrari στην πίστα.

Ο νεαρός σερβιτόρος κάνει καλά την δουλειά του. Θέλει να εξυπηρετήσει και το κάνει σωστά. Στεναχωριέται όταν βλέπει ότι έχουν τελειώσει οι Mcfarland. Δεν χρεώνει το κακό κρασί στον λογαριασμό μας. Έρχεται στο τέλος και θέλει να προσφέρει ένα γλυκό ή ένα ποτό, Εξηγεί ότι αφήνει στο τραπέζι μας, και συστήνει πιο αλάτι ταιριάζει με τι. Επιλογή για περισσότερες από μία γαρνιτούρες με το κρέας, χωρίς επιπλέον χρέωση. Νοιώθει λίγο αμήχανα με την κυρία στο διπλανό τραπέζι που έχει λυσσάξει να είναι καλοψημένη η μπριζόλα που παρήγγειλε, γιατί δεν θέλει να δει αίμα!

Επειδή όμως - ειδικά σε ένα θεματικό εστιατόριο, δεν είναι κακό (δοθείσης της ευκαιρίας) να "εκπαιδεύεται" ο πελάτης, (για να μπορέσει κάποια στιγμή να πάει και στην Πόλη), ίσως να της έλεγε με ευγένεια και χωρίς καμία διάθεση χειραγώγησης, ότι δεν θα έπρεπε να ανησυχεί. Όλο το αίμα του ζώου έχει παραμείνει στο σφαγείο, και ότι για τα υγρά που πλημμυρίζουν το πιάτο στις διάφορες άλλες ψησταριές του συρμού μόλις πέσει η πρώτη μαχαιριά, δεν ευθύνεται ο βαθμός ψησίματος του κρέατος, ευθύνεται η ξεπέτα όταν το πιάτο φθάνει αμέσως στο τραπέζι, χωρίς να προλάβει το κρέας να "ηρεμήσει" λίγα λεπτά, ώστε να ανακατανεμηθούν οι χυμοί του στο κέντρο του κομματιού.

Καλωσόρισμα στην αρχή, ευγενικό ξεπροβόδισμα στο τέλος. Κανείς δεν κάπνιζε από τις άλλες 2 παρέες, έτσι εικάζω ότι στο KREAS πιθανότατα δεν επιτρέπουν το κάπνισμα. Εάν ναι, μπράβο τους και συγχαρητήρια.

Κανείς δεν θα δυασαρεστηθεί με την συνολική πρόταση. Το αντίθετο. Θα δοκιμάσει ποικιλία από ενδιαφέρουσες προτάσεις από έναν ψαγμένο κατάλογο, θα εξυπηρετηθεί με ευγένεια, και ειδικά μία μεγαλύτερη παρέα που μπορεί να μοιρασθεί πολλά πιάτα, θα περάσει όμορφα σε έναν παρεείστικο χώρο. Η τιμή ανά άτομο δεν θα ξεπεράσει τα 27-30 ευρώ. Θα ακούσει καλή μουσική. Θα περάσει καλά και θα αισθανθεί την έγνοια.

Και επειδή θα περάσει καλά, θα δικαιολογήσει και τυχόν αστοχίες. Που στην περίπτωση του KREAS, ίσως εύκολα βελτιώνονται. Στο πίσω τραπέζι μας, η παρέα μόνο που δεν χειροκρότησε για τα μοσχαρίσια μπιφτέκια, και ένα ανοιχτό; ψητό κοτόπουλο.

Μέχρι την επόμενη φορά.

10 medium

07 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Πήγαμε στο μαγαζί 3 άτομα Κυριακή μεσημέρι τον Μάιο. Καθίσαμε στην ταράτσα, και αν και η μέρα ήταν πολύ ζεστή, κάτω από την ομπρέλα ήταν αρκετά ευχάριστα.

Το σέρβις ήταν αργοοοοο, πολύ αργό!!!! Βέβαια το μαγαζί ήταν γεμάτο, αλλά Κυριακή μεσημέρι ήταν, δεν το περίμεναν;

Τα κρεατικά που παραγγείλαμε ήταν ωραία ψημένα και εύγευστα, αν και ο άντρας μου ήθελε την μοσχαρίσια του μπριζόλα μέτρια ψημένη και την έφεραν καλοψημένη. Τα ορεκτικά που πήραμε δεν μας ενθουσίασαν, αλλά από γεύση ήταν οκ.
Οι τιμές είναι αρκετά τσιμπημένες.
Ήπιαμε μπυρα, που ερχόταν πάντα κρύα, απλώς δεν ερχόταν αρκετά γρήγορα.
Στα μείον το γεγονός ότι μας ενημέρωσαν αφού κάτσαμε ότι δεν δέχονταν κάρτα γιατί είχε χαλάσει το μηχάνημα. Θεωρώ ότι θα έπρεπε να μας έχουν ενημερώσει στην τηλεφωνική κράτηση που έκανα λίγο πριν παμε στο μαγαζί.

Στα μείον και τα 45 λεπτά που περιμέναμε να έρθει ο λογαριασμός!!!!
Μπορεί και να ξαναπάμε, αλλά όχι Κυριακή μεσημέρι.

31 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Βράδυ Σαββάτου στο Κρέας. Η επιλογή μετά από μελέτη των κριτικών σε facebook κυρίως και από την επιθυμία να φάμε τι άλλο... κρέας. Συνοδεύω τον γιο μου ετών 15 όχι για βαθυστόχαστες συζητήσεις αλλά για να απολαύσουμε ένα αξιόλογο δείπνο. Καλούμαι το μαγαζί 1,5 ώρα πριν και ζητάμε τραπέζι για μέσα. Λένε εντάξει μας περιμένουν..... Φτάνουμε στην ώρα μας.... και μας ανεβάζουν στην ταράτσα.... και από εδώ ξεκινά το καλό....

Το τραπέζι μας δεν είναι έτοιμο. Μας βάζουν να περιμένουμε σε ένα δίπλα στη σκάλα. Ο χώρος στην ταράτσα θα μπορούσε να ήταν αληθινά πολύ όμορφος αν δεν είχε τόσα πολλά τραπέζια τα οποία παραδόξως ήταν γεμάτα, μια τέντα της Αμστελ ( σετ με τα αντιστοιχα διαφημιστικα ψυγεία) και ένας ανεμιστήρας μάλλον μέσα σε σκουπιδοσακούλα να αιωρείται πάνω από το κεφάλι μας. Μετά από 10 λεπτά μας λένε ελάτε. Το ελάτε σήμαινε.... ελάτε να δείτε πως χωρίζω τα τραπέζια στη μέση και τι όμορφα που μαζεύω τις λαδόκολλες των προηγούμενων. Μείναμε από πάνω να κοιτάμε... Καθόμαστε και η μια παμπάλαια καρέκλα με ψάθα ήταν σπασμένη. Κοντεύω να πέσω. Το λέω στον σερβιτόρο... παίζει και να μην με άκουσε καθόλου. Την αλλάζω μόνη από το διπλανό τραπέζι αλλά τους λέω ότι πρέπει να αλλαχτεί γιατί κάποιος θα πέσει.... καμία σημασία από κανέναν.... όντως μετά από μισή ώρα κάποιος πήγε να πέσει ο οποίος επίσης την άλλαξε μόνος του.

Στρώνεται το τραπέζι σε δόσεις.... Σουπλά, πιάτα, ένα σερβίτσιο μετά ένα άλλο. Κανάτα με νερό με μια φέτα λεμόνι. Στα συν αυτό και θα ήταν και στα πολύ συν αν η κανάτα δεν ήταν τίγκα στη δαχτυλιά προφανώς έκανε βόλτες όλη νύχτα.

Έρχονται κατάλογοι. Ποικιλία ορεκτικών ικανοποιητική και για όλα τα γούστα, σαλάτες και κυρίως. Επιπλέον κάποιες ιδιαίτερες κοπές κρεάτων σε λογικές τιμές. Περιμένουμε στωικά κάποιον να παραγγείλουμε.

Έχουν περάσει 3/4 από την ώρα που φτάσαμε. Έρχεται ο θεός παντογνώστης σερβιτόρος, ζητά συγνώμη για την καθυστέρηση μεν αλλά μας την ψιλολέει που πήγαμε Σάββατο βράδυ που θέλουν να βγουν όλοι μαζί. Λέμε την παραγγελία μας. Θέλουμε να ξεκινήσουμε με το πολλά υποσχόμενο Ταρτάρ.... έλα όμως που τελείωσε.... Ζητάμε μια σαλάτα με Chevre και σπανάκι, Λουκουμάδες γραβιέρας και μανιτάρια γεμιστά. Για κυρίως θέλουμε 2 σπαλομπριζόλες μια medium και μια medium- rare τολμάω να πω η αδαής με τον σερβιτόρο να με κατακεραυνώνει ότι το σωστό είναι rare- medium. Από γαρνιτούρες μπορούσαμε μόνο να έχουμε η πατάτες τηγανητές ή πουρέ ίσως και ρύζι. Τα λαχανικά δεν έπαιζαν για κάποιον λόγο που δεν κατάλαβα.
Ζητάμε πάγο για το νερό και η κοπέλα δίπλα που έκανε μάζεμα λάτζας αλλά και χρέη μπαρ γούμαν βάζει τον πάγο στο σκεύος σερβιρίσματος με τα γυμνά της χεράκια.
Έρχονται τα πρώτα σε λογικούς χρόνους. Ο σερβιτόρος λέει να η σαλάτα ce vrai (σεβρέ) ενώ το σωστό φυσικά είναι chevre( σεβρ).. Οι λουκουμάδες είναι νόστιμοι, αφράτοι και σε μια πολύ ταιριαστή και ενδιαφέρουσα, αν και αρκετά γλυκιά, μαρμελάδα ντομάτας. Τα μανιτάρια τα λες και αδιάφορα.

Ακολουθούν οι μπριζόλες τεράστιες σε μέγεθος είναι αλήθεια οι οποίες όμως δεν είχαν ουδεμία σχέση με τον τρόπο που ζητήσαμε να είναι ψημένες. Η medium ήταν Well done και σε κάποια σημεία και Rare και ναι οκ ήταν κοντά στο κόκαλο μα εδώ είναι και η τέχνη του ψήστη. Η rare- medium (μη φάμε και κανα ξύλο γιατι άκουσα να διορθώνει κ άλλους ο σερβιτόρος εκείνο το βράδυ) ήταν well και σε κάποια σημεία πολύ well. Παίζει να είχαν μπερδέψει τις μπριζόλες αλλά καμία από τις δύο δεν ήταν σωστή.

Ο δε πουρές που συνόδευε την μία ήταν κρύος.
Έχουμε τραγικά ξενερώσει απ' όλο το σκηνικό. Έχει μείνει πολύ κρέας το οποίο ζητάμε να πάρουμε μαζί και το οποίο πρόθυμα δε λέω... το φέρνουν σε ένα πλαστικό σκεύος μιας χρήσης ( ελπίζω) και σε μία πλαστική σακούλα μπλε χρησιμοποιημένη άπειρες φορές. Όχι δεν θέλαμε να το δώσουμε στον σκύλο όπου και πάλι πιο όμορφα έπρεπε να το δώσετε.
Ζητάμε λογαριασμό και μαζί με αυτόν φέρνουν και δυο πολύ όμορφα μικρά βαζάκια με Lemon Pie.... το αγαπημένο μου γλυκό. Έλα όμως που δεν χώραγε το κουταλάκι στο βαζάκι με αποτέλεσμα να περιμένω να τελειώσει ο γιος μου το δικό του για να φάω και το δικό μου.

Ζητώ να πληρώσω με χρεωστική και στην αρχή μου λένε ότι πρέπει να κατέβω κάτω και μετά ότι το POS δε δουλεύει και αν δεν έχω μετρητά έχει μηχάνημα 2 στενά πιο κάτω. Να πάω να βγάλω.....
Κατεβαίνω κάτω ξαναρωτάω λέω να ξαναρωτήσω ευτυχώς είμαι τυχερή και καταφέρνω να γλιτώσω την νυχτερινή περιπλάνηση στα Πετράλωνα.

Τελευταία φρίκη όταν αντιλαμβάνομαι ότι η κυρίως κουζίνα είναι σε ένα υπόγειο με πόρτα σχεδόν καταπακτή.
Πληρώσαμε 60 ευρώ με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί.

Εν κατακλείδι...... Ίσως από τις πιο απογοητευτικές εμπειρίες. Ο ιδιοκτήτης μόνο μερακλής δεν είναι. Το προσωπικό ελάχιστο και κακά εκπαιδευμένο για να μην πω και άσχετο. Το ψήσιμο του κρέατος που αν μη τι άλλο γι αυτό πηγαίνεις τελείως άκυρο. Οι γεύσεις των ορεκτικών αλλά και του κρέατος ικανοποιητικά αλλά με τόσο απαράδεκτο σέρβις μικρή σημασία έχει. Τέλος αν δεν μπορείτε να εξυπηρετήσετε αξιοπρεπώς τα Σαββατόβραδα κάτι κάνετε πολύ λάθος γιατί όπως είπα και στον απίστευτο σερβιτόρο κάποιοι άνθρωποι τότε μπορούμε να βγούμε, συγνώμη κι όλας. Το κόστος για την συνολική εμπειρία είναι δυσανάλογα μεγάλο.

Δε θα το συνιστούσα σε κανέναν.

13 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Γεια σας, φίλοι!
Σήμερα μόλις γυρίσαμε από το εστιατόριο ´To Kreas´ και παρόλο που ήμασταν παρέα 20 ατόμων, συν τα παιδιά, μείναμε όλοι καταενθουσιασμένοι!

Για να αρχίσω, δεν θα σας τρέλανω με υπερβολικές πληροφορίες, απλά κι ωραία!
Λοιπόν, πήραμε σχεδόν τα πάντα, υπενθυμίζω παρέα 20 ατόμων. Τα κρέατα ήταν όλα πολύ καλά ψημένα και σχεδόν χωρίς καθολου λιπος. Πολύ νόστιμα ιδίως τα μπιφτεκακια! Πήραμε και πολλά ορεκτικά, οι πατάτες όμως δεν μας εντυπωσίασαν καθώς δεν ήταν ιδιαίτερα τηγανισμένες. Μια σαλάτα όμως... Πήραμε δυο και μας φτάσανε όλους! Αυτά το μπαλσαμικο έδινε την νοστιμιά (πήραμε μια πράσινη σάλτσα με διαφορα λαχανικά)! Πήραμε και ριζότο το οποίο, πραγματικά, ήταν τόσο νόστιμο και απολαυστικό με τα μανιτάρια του... σκέτη απόλαυση, φιλοι μου να πάρετε κι εσείς!

Οι σερβιτόροι παρά τον πολυ κόσμο έφερναν τα φαγητά σε ελάχιστο χρόνο και (ήμασταν στον πάνω όροφο) έρχονταν συχνά να ελέγξουν αν θέλαμε κάτι, μπράβο στα παιδιά! Άλλωστε τους ζητήσαμε ποσά εξτραδακια... ούτε δισταγμός ούτε δυσαρεστο βλέμμα, πάντα ευγενικοί και εξυπηρετικοί.

Ο χώρος πολυ ωραίος, διώροφο το εστιατόριο. Βλέπεις έξω από όπου κι αν είσαι και βλέπεις θάλασσα. Εμείς καθίσαμε στον πάνω όροφο και περιέργως, παρόλο που κάτω δεν υπήρχε ούτε καρέκλα να πάρεις, πάνω δεν υπήρχε ψυχή. Μάλλον επειδή ήμασταν μεγάλη παρέα δεν θα χωραγαμε. Και οι δυο όροφοι πολυ καλοδιατηρημένοι και όμορφοι με επίσης ωραίο ντεκόρ.

Φάγαμε σχεδόν τα πάντα και πληρώσαμε γύρω στα 150-200€. Εντάξει, φυσικό για τόσα άτομα. Γενικώς οι τιμουλες λίγο ανεβασμένες αλλά όχι πολυ.

Πραγματικά, σας συστήνω τούτο το εστιατόριο για την παρέα ή την οικογένεια γιατί αξίζει. Όλα είναι τέλεια και εμείς σίγουρα θα το ξαναεπισκεφτουμε. Καλή όρεξη σε όλους!

7 medium

01 Ιουν 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Πήγαμε σήμερα κατά το απογευματάκι και είχαμε κλείσει τραπέζι αν και δεν χρειάστηκε τελικά γιατί δεν είχε πολύ κόσμο. Είχαμε ακούσει ότι έχει όμορφη ταράτσα όπου μπορείς να φας, όμως επειδή φύσαγε λίγο είχαμε αποφασίσει να κάτσουμε μέσα στο εστιατόριο. Φτάνοντας όμως εκεί κοιτώντας ψηλά μας άρεσε η ταράτσα με τα πολλά λουλούδια.

Η κοπέλα που μας καλωσόρισε μας άφησε να διαλέξουμε που θέλαμε να κάτσουμε και έτσι πιάσαμε ένα τραπέζι στην ταράτσα η οποία απλά διακοσμημένη μεν αλλά με γούστο δε. Δεν άργησαν καθόλου να μας πάρουν παραγγελία και η σερβιτόρα απάντησε σε όλες τις απορίες μας σχετικά με τα πιάτα του καταλόγου και μας πρότεινε και πιάτα.
Στην αρχή ήρθε ένας ξύλινος δίσκος με ένα μικρό καρβελάκι ψωμί για δύο άτομα που φαινόταν χειροποίητο, 2 φέτες από ένα σοκολατί ψωμί που όπως μας εξήγησαν ήταν φτιαγμένο από χαρουπάλευρο και ένα πιατάκι με ελιές.

Πήραμε τη σαλάτα με το κουλούρι θεσσαλονίκης, ντοματίνια, σταμναγγάθι και στακοβούτηρο (αν θυμάμαι καλά δεν είμαι και τόσο σίγουρη), απλά τέλεια.
Τα τσίπς από κολοκυθάκια πολύ σωστά τηγανισμένα (όχι να στάζουν λάδι) που συνοδεύονταν από ένα λεμονάτο ντιπ λίγο παραπάνω λεμονάτο για την γεύση μου αλλά δροσιστικό.
Το λουκάνικο Τρικάλων συνοδευόμενο από ένα πιατάκι μουστάρδα και ένα πιατάκι κέτσαπ ήταν ζουμερό και μας άρεσε.
Το χοιρινό κόντρα παρδαλό Νάξου ήταν χορταστικό και τέλεια ψημένο.
Το συκώτι γάλακτος ήταν λιγάκι πιο σφιχτό από ότι το τρώω συνήθως χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ήταν καλά ψημένο.
Αυτό που μας άρεσε ήταν ότι ως συνοδευτικό των κρεάτων είχε να διαλέξεις κάτι παραπάνω από πατάτες τηγανητές ή ρύζι. Εγώ το πιάτο μου το πήρα με χόρτα εποχής και ο σύζυγός μου με πουρέ πατάτας. Μπορούσε κάποιος να διαλέξει και μανιτάρια αν ήθελε.

Κάτι άλλο που μας έκανε θετική εντύπωση ήταν ότι μας έφεραν κανάτα με παγωμένο νερό και μετά από κάποια ώρα και ενώ δεν είχαμε τελειώσει το νερό της πρώτης κανάτας ο σερβιτόρος ήρθε το πήρε και μας έφερε φρέσκο με παγάκια.
Στο τέλος μας κέρασαν και λικέρ μαζί με το λογαριασμό.

Το μόνο αρνητικό αλλά όχι και τόσο σοβαρό ήταν ότι υπήρξε ένα κενό από τη στιγμή που μας έφεραν τα ορεκτικά έως τη στιγμή που ήρθαν τα κυρίως πιάτα.
Για μία σαλάτα, δύο ορεκτικά, δύο κυρίως πιάτα μαζί με μισό κιλό κρασί κόκκινο χύμα και δύο κόκα-κόλες (για τη χώνευση) πληρώσαμε κοντά στα 50 ευρώ. Σίγουρα θα ήταν λιγότερα αν είχαμε πάρει μόνο τα βασικά αλλά θέλαμε να δοκιμάσουμε και κάτι παραπάνω.

Θα ξαναπάμε και μόνοι μας και με παρέα γιατί έχει καλής ποιότητας κρέας και καλό ψήστη.