ΚΑΜΠΕΘΟΝ

Μεζεδοπωλεία

  Κεραμεικού 110, Μεταξουργείο [Χάρτης]
  21 5506414



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Μεταξουργείο - Πλ. Βάθης, Αθήνα
Μαι
31
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Καλοκαιράκι και ώρα για έξοδο με μεγάλη παρέα. Ευτυχώς το Καμπεθόν αποφασίστηκε νωρίς και χωρίς πολλά πολλά, καθώς δεν είναι σπάνιο η συζήτηση για το μέρος που θα πάει για να βγει μία παρέα που πλησιάζει το διψήφιο αριθμό ατόμων, να προσεγγίζει σε διάρκεια και πολυπλοκότητα τη διάσκεψη της Γιάλτας.

Το παρκάρισμα ήταν σχετικά εύκολο την καθημερινή, αλλά τα ΣΚ σε συνδυασμό με το επεκτεταμένο ωράριο του Μετρό και το άπειρο μποτιλιάρισμα που επικρατεί στην Ιερά Οδό για τα πάσης φύσεως μπουζούκια και τους παρκαδόρους να σου χαμογελούν, το κλείδωμα του ΙΧ φαίνεται άκρως ελκυστικό.

Φτάνοντας στην περιοχή, ομολογουμένως δεν την είχα περπατήσει ιδιαιτέρως πρόσφατα, και είναι ένα αμάλγαμα από κατεστραμμένες βιομηχανικές και βιοτεχνικές εγκαταστάσεις που μπορεί να είναι και ενός αιώνα μαζί με μαγαζάκια ποτάδικα και φαγάδικα με έντονες καλλιτεχνικές παρεμβάσεις. Ο παράδεισος του χίπστερ για να τα λέμε πιο λιανά τα πράγματα.

Φυσικά και το Καμπεθόν ακολουθεί αυτόν τον κανόνα οπότε μπαίνοντας στην λιτή, ημιολοκληρώμενη αυλή, θα παρατηρήσεις όλα τα κλισέ των χίπστερ όπως 5πλάσιο ποσοστό από το συνήθη Μ. Ο. ιδιοκτητών τατουάζ-μανίκι, αφανοράστες, ξεβαμμένες μπλούζες με λαιμόκοψη περιφέρειας 70+ πόντων, ακόμα και διεθνείς νεοχίπστερ συμμετοχές όπως τουρίστριούλες με φόρεματα κλεμμένα από την Αν Λόμπεργκ τότε που την κυνηγούσε ο μακαρίτης ο Βόγλης με μία χούφτα μύγδαλα να μιλούν την βαρβαρική, πετσοκομένη από το κρύο γλώσσα τους. Γενικά ο κόσμος είναι αρκετά νεανικός, κάνοντας σε να καταλάβεις πως έχεις μεγαλώσει εάν έχεις πατήσει τα -άντα. Η αυλή δεν φαίνεται να έχει κανενός είδους προστασία από τη βροχή και ο εσωτερικός χώρος είναι μάλλον στριμωγμένος, οπότε το μαγαζί έχει χαρακτήρα άκρως καλοκαιρινό, γεγονός που επιβεβαιωνόταν και στην συμμετοχή καθώς μία απλή καθημερινή τα τραπέζια έξω γεμίσανε από νωρίς. Τα μαγαζιά δεν γεμίζουν τυχαία, ας δούμε τι παίζει εδώ λοιπόν.

Ο σκοπός της εξόδου ήταν “να μαζευτούμε να τα πούμε”, “να πάμε για μία μπύρα” και τα λοιπά. Κάτι όμως η ταλαιπώρια να συντονιστούμε τόσα άτομα, κάτι το ότι μαζευτήκαμε στο τέλος μίας γεμάτης μέρας και με την εμφάνιση του καταλόγου, η σπίθα της πείνας άστραψε στα μάτια των συνδαιτυμόνων που μάταια προσπαθούσαν να την κρύψουν, προφασιζόμενοι ότι ψάχνουν να αποφασίσουν ποια μπύρα θα πάρουν.

Στο θέμα της μπύρας υπήρχε ένα καλό και ένα κακό. Το καλό ήταν ότι υπήρχαν μπύρες σε τιμές ταβέρνας και όχι ποτού όπως κάνουν πολλοί παπατζήδες ταβερνιάρηδες. Το κακό ήταν η λίστα με τις μπύρες.

Το μαγαζί προσπαθώντας να πλασαριστεί ως ποτάδικο με μεζέ, φέρνει υπεράγνωστες ξενόφερτες μπύρες με σχεδιασμό κουτιού που μπροστά του οι 24άδες σε προσφορά από το Λίντλ μοιάζουν με έργα του Μποτιτσέλι. Το αποτέλεσμα? Ο πολύς ο κόσμος θα διαλέξει μία ξανθιά με το πιο περίεργο όνομα και θα πει “εξαιρετική μπύρα, καμία σχέση με τις κλασσικές... ”.

Ας είμαστε ειλικρινείς, από τη στιγμή που οι ξανθιές βιομηχανικές μπύρες είναι πρακτικά πανομοιότυπες μεταξύ τους, είναι αμαρτία να μην κατεβαίνουν ελληνικές φίρμες στους καταλόγους εστιατορίων, πόσο μάλλον όταν εκτός από τις πανάκριβες ψηλομύτες μικροζυθοποιίες υπάρχουν αξιολογότατα προϊόντα από 100% Έλληνες παραγωγούς, που απαλλαγμένα από το κόστος της διαφήμισης προσφέρονται σε ανταγωνιστικές τιμές. Προφανώς το 95% δεν μπορεί να βρει τη διαφορά σε blind taste test από τις ψαγμένες που νομίζει ότι παραγγέλνει.

Αλλά ας επιστρέψουμε στην παραγγελία από τον εξαιρετικά περιορισμένο κατάλογο φαγητών. Με την πείνα να μας έχει ζώσει, την αναποφασιστικότητα να ξεχειλίζει από παντού και λαμβάνοντας τον easygoing χαρακτήρα της παρέας που ευτυχώς δεν έπασχε από τα σύνδρομα “δεν θέλω φέτα/μανιτάρια/ταμπάσκο/πιπεριά/μπακλαβά/είμαι βίγκαν/κάνω δίαιτα/θέλω κινόα στο σουβλάκι μου/γεμιστά τρώω μόνο με ρύζι μπασμάτι/το κοκορέτσι μου το θέλω gluten-free”, πήρα την πρωτοβουλία και λέω στην γκαρσόνα να μας φέρει όλο τον περιορισμένο κατάλογο πλην του γλυκού για να το μοιραστούμε στη μέση με ότι μας έκανε κλικ να μας το φέρνει εις διπλούν εφόσον απαιτηθεί.

Ναι, όλα ακόμα και μπέργκερ, τα οποία κόπηκαν με ακρίβεια βασιλόπιτας. Η επιλογή μας δικαίωσε καθώς δεν υπήρχε πιάτο που να μην ήταν νόστιμο. Οι σαλάτες ήταν πολύ καλές, δροσερές και καλοζυγισμένες (εξαιρετική αυτή με το με το μανιτάρι), τα τυρομπαλάκια με μυρωδικά και τραγανή κρούστα έκαναν απαιτητή την παραγγελία και δεύτερου γύρου, κάτι κρεατοσαλτσοειδή με κοτόπουλο και χοιρινό ήταν λίγο πιο χλωμά αλλά απέφυγαν έντεχνα τις βουτιές σε ζάχαρη που συχνά κάνουν πολλές νεοταβέρνες. Τα κοινόχρηστα μπέργκερ είχαν το κλασσικό πλαστικό μαλακό ψωμάκι, πολύ ωραία συνοδευτικά συνοδευτικά/σάλτσες και ένα μάλλον υπερδιαστασιολογημένο, σκληρούτσικο μπιφτέκι που χάζευε αμήχανα την δροσιά του γαρνιρίσματος του. Οι δεύτεροι γύροι από όποιο πιάτο μας άρεσε ήρθαν αρκετά σβέλτα από το διακριτικό προσωπικό, όπως και τα πρώτα πιάτα άλλωστε, συνεπώς μη διστάσετε να παίξετε αυτό το σύστημα. Γλυκάκι δεν κεράστηκε, αλλά μετά από δύο γύρους μπύρες, κεράστηκε και τρίτος, οπότε παράπονο δεν υπάρχει.

Βαθμολογώντας...

Γεύση 3/4
Τα φαγητά ήταν τα κλασσικά νεοταβέρνας, νόστιμα όμως εκτελεσμένα με ελάχιστες και μάλλον αμελητέες μικροαστοχίες. Θα φάτε όχι ιδαίτερα σύνθετα, αλλά καλά.

Εξυπηρέτηση 4/4
Το σέρβις αποφεύγει μεγαλοπιασίματα τύπου “να σας τρίψουμε την μοτσαρέλα”, “να σας κουνήσουμε τη μπύρα weiss”, “να σας πάρουμε το πιάτο 3 nanosecond αφού έχετε τελειώσει” οπότε καταλήγουμε σε ένα διακριτικό σέρβις το οποίο δεν σου σπάει τα νεύρα και να καταστρέφει τη συζήτηση και όντας απαλλαγμένο από τα βαρίδια του Ζαμπουνισμού, καταφέρνει να είναι γρήγορο και αποτελεσματικό.

Χώρος 3/4
Ο χώρος είναι επιμελώς ατημέλητος και προσεγμένος σε λεπτομέρειες σε περιοχή σχετικά ήσυχη από ΙΧ και με καλή συγκοινωνία. “Μα οι τοίχοι περιμετρικά είναι μισογκρεμισμένοι, κάτω έχει χαλίκι και στις τουαλέτες γκράφιτι” θα πει η κοπέλα με την αυθεντική Λουί Βιττόν που την είχε πάρει το 2009 και την φυλάει ως κόρη οφθαλμού. Δεν πειράζει, ο πολύς ο κόσμος θα βρει την ηρεμία του και ένα ευχάριστο περιβάλλον, απλά θα αγχωθεί για τις πρώτες ψιχάλες βροχής. Προσοχή επίσης μην κάτσετε σε πάγκο χωρίς πλάτη σαν νεοσύλλεκτοι σε στρατόπεδο εκπαίδευσης γιατί μετά το δίωρο θα ψιλιοπιαστείτε, βρείτε κάθισμα με πλάτη.

VFM 4/4
Με 14 ευρώ έφαγα καλό και πολύ φαγητό σε τίμιο χώρο και ήπια 1λ+ μπύρα. Είμαι καλά.

Θα ξαναπήγαινα...
... βασικά για να φάω καλά και οικονομικά, κάποιοι θα πάνε και για το check-in, αλλά γενικώς η συντριπτική πλειοψηφία θα βγει ευχαριστημένη.