Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

10 medium

05 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Επισκεφθήκαμε το Point A Bar and Restaurant, ως καλεσμένοι φίλων από το εξωτερικό που έτυχε να μένουν στο ξενοδοχείο Ηerodiοn. Η παρέα ήμασταν τρία ζευγάρια, αρχές Σεπτέμβρη. O καιρός ακόμα καλοκαιρινός.

Η πρώτη εντύπωση ήταν καταπληκτική. Η θέα στη ανατολική πλευρά της Ακρόπολης είναι το κάτι άλλο, και μάλιστα, σε απόσταση αναπνοής από το Μουσείο Ακρόπολης, η εγγύτητα, καταλαβαίνετε, είναι μεγάλη. Πραγματικά, όσες ταράτσες βρίσκονται σε αυτή την περιοχή εξαργυρώνουν στο έπακρο την εκπληκτική τους θέα στον Ιερό Βράχο. Και αποζημιώνουν τους τουρίστες για το ταξίδι τους.

Από την άλλη, το πάρκιγκ στην περιοχή είναι επιεικώς δράμα κατά την καλοκαιρινή περίοδο. Οφείλετε οπωσδήποτε να ενημερωθείτε αν έχει συναυλία / παράσταση το Ηρώδειο την βραδιά που ενδιαφέρεστε να επισκεφθείτε κάποιο εστιατόριο στα πέριξ της Ακροπόλεως. Αν υπάρχει κάτι προγραμματισμένο, μην το επιχειρήσετε καν με το αυτοκίνητο, πάρτε ωραιότατα το μετρό ή παρκάρετε κάπου αλλού και κινηθείτε πάλι με το μετρό. Ιδιωτικό πάρκινγκ απ' όσο ξέρω, στην εγγύς περιοχή δεν υπάρχει, πλην ενός βενζινάδικου λίγο πιο πάνω, που χρεώνει χρυσάφι για λίγες ώρες ή το εστιατόριο Διόνυσος, αρκετά πιο ψηλά. Εμείς κάναμε το λάθος να πάμε οδικώς, βιαστικά από την δουλειά, χωρίς να σκεφτούμε το Ηρώδειο, και δυσκολευτήκαμε τόσο πολύ στο παρκάρισμα (ώρα 20.30), που φτάσαμε με μισή ώρα καθυστέρηση στο τραπέζι. Μετά από απανωτές, απέλπιδες προσπάθειες να παρκάρουμε... κουρασμένοι, ζαλισμένοι, συγχισμένοι και απολογούμενοι στους φίλους μας...

Όμως η θέα και η ατμόσφαιρα στην ταράτσα αυτή ήταν τόσο καθηλωτική και χαλαρωτική, που γρήγορα μας πέρασε η σύγχιση. Το εστιατόριο έχει στηθεί κυρίως για τις ανάγκες των επισκεπτών του ξενοδοχείου, γι' αυτό δεν αποκλείεται να συναντήσετε κυρίως τουρίστες. Αλλά, επειδή το επίπεδό της κουζίνας του είναι υψηλό, ο κόσμος είναι κάποιας οικονομικής άνεσης. Το κηροπήγιο, ο χαμηλός φωτισμός και η απαλή μουσική ολοκληρώνουν το καλοκαιρινό σκηνικό.

Η εξυπηρέτηση είναι ανωτάτου επιπέδου, από σερβιτόρο που αναλαμβάνει αποκλειστικά το τραπέζι σας, γνωρίζει καλά τα πιάτα και την δουλειά του και φροντίζει να δημιουργήσει ένα κλίμα οικειότητας με το απαραίτητο, διακριτικό χιούμορ. Όταν φτάσαμε εμείς, είχε ήδη σερβιριστεί ένα καλωσόρισμα, αλλά εμείς δεν το δοκιμάσαμε, καθότι καθυστερημένοι.

Ο κατάλογος όλος δίνει έμφαση στις ελληνικές γεύσεις και στην ελληνική πρώτη ύλη (αναμενόμενο για τουριστική περιοχή) και ο σεφ, σε μεγάλα κέφια, προτείνει πιάτα απολαυστικά σε σύλληψη, παρουσίαση και γεύση, που καθόλου δεν στερούνται ποσότητας. Έχοντας διαβάσει προηγούμενες κριτικές, συμπεραίνω ότι ο κατάλογος, αν όχι ο ίδιος ο σεφ, έχει αλλάξει σε σχέση με πέρσι, γιατί εγώ είδα και δοκίμασα ένα εντελώς διαφορετικό μενού από αυτό που διαβάζω εδώ.

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, ξεκινώ με την παραγγελία μας:

Στις σαλάτες, αν θυμάμαι καλά, δοκιμάσαμε την Αλοννησιώτικη και την Μυκονιάτικη.

- Η Αλοννησιώτικη ήταν μια κλασική δροσερή σαλάτα με λαχανικά, αλοννησιώτικο τόνο, κινόα, σε ένα μεγάλο μπολ. Ό, τι χρειάζεται για μια δροσερή έναρξη.

- Η Μυκονιάτικη ήταν μια παραλλαγή του μεξικάνικου γκουακαμόλε. Ένα μαύρο, βαρύ μπολ, όπου συνήθως βάζουν το γκουακαμόλε, περιείχε πολτοποιημένη σαλάτα από αβοκάντο, αγγούρι, τοματίνια, λούζα Μυκόνου και από πάνω έσπαγε μια τραγανή κρούστα από κάποιο πικάντικο τυρί (?) και ανακατευόταν με το μείγμα της σαλάτας. Πρωτότυπη ιδέα, αλλά πρέπει να είναι στις γεύσεις σου για να την εκτιμήσεις.

Τα ορεκτικά ήταν εξίσου πρωτότυπα σε σύλληψη, παρουσίαση και γεύση:

- Σεβίτσε λαυράκι με λουκούμι. Φρεσκότατο το λαυράκι, αλλά πολύ όξινο για τα γούστα μου. Το λουκούμι δεν το διέκρινα.

- Ντομάτες γεμιστές: ένα signature πιάτο τους, όπως μας είπαν. Το οποίο, μόλις το είδα, μου θύμιζε κάποιο που παλιότερα είχα δοκιμάσει στο Hytra και μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση. Εδώ, το πιάτο παρουσιάστηκε πάνω σε ξύλινο δισκάκι με κλαδάκια, οι ντοματούλες κρέμονταν τσαμπάκι και μια αγκινάρα αναπαυόταν κάτω. Όλη η σύλληψη ήταν για φωτογραφία στο ίνσταγκραμ. Όπως και τα περισσότερα πιάτα, όπως θα διαπιστώναμε σύντομα. Ως προς την γεύση, μιλάμε για ένα δροσερό, ντελικάτο ορεκτικό, που άφηνε όλα τα αρώματα της φρέσκιας ντομάτας και του αρωματικού ρυζιού. Ενα ορεκτικό που πρέπει να δοκιμάσετε ακόμη και αν δεν σας αρέσουν τα κανονικά γεμιστά!

- Οι λουκουμάδες! Ποίημα, όνειρο! Λουκουμάδες γεμιστοί με μανούρι Ελασσόνας και βουτηγμένοι στο μέλι, μεγάλοι, με την χαρακτηριστική τρύπα στη μέση, και περασμένοι μέσα σε στικ που ισορροπούσε σε ειδική ξύλινη κατασκευή. Πραγματικά δεν ξέρω πώς να περιγράψω τα σκεύη σερβιρίσματος που χρησιμοποιούσαν. Πέρα από την όμορφη παρουσίαση, η γεύση τους ήταν ελαφριά, υπέροχη. Οι ξένοι φίλοι ενθουσιάστηκαν!

Για κυρίως είχαμε την ευκαιρία να επιλέξουμε και να απολαύσουμε - οπτικά και γευστικά- διαφορετικά πιάτα. Όλοι είχαμε να μοιραστούμε τις καλύτερες εντυπώσεις.

- Κακαβιά από μικρά ψαράκια, αχινό και ξινοτύρι Μυκόνου.

- Αρνάκι Νάξου με γλυκοπατάτες και σκόρδο.
Ήταν ολόκληρο το μπουτάκι, πάνω σε ψητές πατατούλες, ίσως και λαχανικά (δεν διέκρινα από εκεί που καθόμουν... ). Ένα πολύ χορταστικό πιάτο. Κάποιος που δεν πεινάει πολύ σίγουρα θα το μοιραστεί.

- Καραμελωμένο κοτόπουλο με γάλα αμυγδάλου. Υπέροχο πιάτο γευστικά, μου είπε το ζευγάρι που το παρήγγειλε. Το έχω σοβαρά στα υπόψιν για μια μελοντική επίσκεψη.

- Γαρίδες ψητές για εμένα. Μεσαίου μεγέθους γαρίδες, καθαρισμένες και σωστά ψημένες, πάνω σε ένα μείγμα από ψητά λαχανικά και κινόα. Ένα ελαφρύ πιάτο, αρκετής ποσότητας (οι γαρίδες ήταν 6, αν θυμάμαι). Τα συνοδευτικά δεν κατάφερα να τα τελειώσω.

- Αφήνω για το τέλος άλλο ένα signature πιάτο τους, το χοιρινό ρολάκι με φυστίκι Αιγίνης και BBQ sauce. Συνοδεύεται από τηγανιτές πατάτες, χοντροκομμένες που έρχονται σε ξεχωριστό μπολάκι. Το ρολάκι αυτό, επειδή έτυχε να το δοκιμάσω, ήταν ένα κομμάτι καθαρού χοιρινού κρέατος, πολύ νόστιμο, τρυφερό και ταυτόχρονα αρωματικό. Είχε πασπαλιστεί τριγύρω, ως γλύκισμα, με ψιλοκομμένο φυστίκι Αιγίνης. Μας εντυπωσίασε όλους.

Για επιδόρπια, επειδή έτυχε να γιορτάζουμε κάποια γενέθλια και ήμασταν έξι άτομα, πήραμε τρία γλυκά. Για την ακρίβεια, μας δημιουργήθηκαν τόσο μεγάλες προσδοκίες όταν μας τα παρουσίασε ο σερβιτόρος (τι κάνει το μάρκετινγκ! ), που δεν ξέραμε ποιο να πρωτοδιαλέξουμε! Πάμε λοιπόν:

- Churros με mousse πουτίγκας ριζιού, λευκής σοκολάτας και μούρων. Τα churros, οι ισπανικοί λουκουμάδες, κάτι σαν τις δικές μας τουλούμπες, περιέβαλαν μια πάστα πουτίγκας που πάνω στολιζόταν απά σάλτσα μαύρων φρούτων. Απολαυστικό και ιδιαίτερο!

- Μελόπιτα Σίφνου με λευκή τρούφα και κουμκουάτ. Δεν ξέραμε τι να περιμένουμε και είχαμε αρκετή περιέργεια. Τελικά ήταν ένα γλυκό σαν μαλακή πίτα, σε μορφή βασιλικού πολτού, λιγότερο μελένια, με διακριτικό άρωμα. Άρεσε πολύ!

- Mousse σοκολάτας με γαρύφαλο και αλόη. Μας την παρουσίασε σαν μια απλή μους (εδώ το μάρκετινγκ δεν έπιασε), αλλά τελικά ήταν το γλυκό- αποκάλυψη της βραδιάς.
Ένα βαθύ μπολ σαλάτας, γεμάτο σούπα ρευστής σοκολάτας, πάνω στο οποίο αναπαυόταν ένα σοκολατένιο φύλλο φραγκοσυκιάς, πράσινο, σε φυσικό μέγεθος, που, σωστά μαντέψατε, το έσπαγες με το κουτάλι, τραγανό, και μέσα ήταν γεμιστό με σοκολατένια μους, άριστης ποιότητας. Από τα ωραιότερα σοκολατένια γλυκά που έχω δοκιμάσει τον τελευταίο καιρό! Συνήθως σε ένα τέτοιου είδους γλυκό δεν μπορείς να φας πολλές κουταλιές, εδώ όμως δεν έμεινε τίποτα στο πιάτο! Μπράβο στον pastry chef! Έξοχο!

Για κλείσιμο μας κέρασαν λικέρ μαστίχας (υπήρχε επίσης επιλογή ανάμεσα σε τσίπουρο ή λιμοντσέλο). Είχαμε ήδη συνοδεύσει το δείπνο μας με δύο μπουκάλια κόκκινο Μαγικό Βουνό, Κτήμα Λαζαρίδη.

Με αυτά και με εκείνα φύγαμε υπερευχαριστημένοι από το Point A, έχοντας περάσει μια υπέροχη βραδιά από κάθε άποψη. Ο λογαριασμός, πραγματικά δεν ξέρω που κυμάνθηκε, γιατί ήμασταν καλεσμένοι, αλλά, από τις τιμές που είδα, υπολογίζω περίπου 40- 50 ευρώ το άτομο για μια μετρίου μεγέθους παραγγελία, με ένα ορεκτικό, σαλάτα, κυρίως πιάτο και γλυκό.

Μακάρι να ήταν ανοιχτό όλη την χρονιά σ' αυτή την καταπληκτική ταράτσα - μας είπαν ότι λειτουργεί Μάιο έως Οκτώβρη- μακάρι να ήταν πιο προσιτό οικονομικά για πιο συχνές επισκέψεις. Εννοείται ότι προτείνεται για ένα δείπνο αξιώσεων, σε ένα άριστο περιβάλλον, για μια ιδιαίτερη καλοκαιρινή βραδιά!

Εμείς, αν έχουμε ξανά την ευκαιρία - να είμαστε καλά ως του χρόνου το καλοκαίρι- θα ξαναπάμε!

28 Οκτ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Πρόσφατη καλοκαιρινή πανσέληνος και κράτηση τραπεζιού έξι (6) ατόμων στο εστιατόριο POINT-a του ξενοδοχείου HERODION δίπλα στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Κατάμεστο το roof garden που στεγάζει το εν λόγω εστιατόριο-bar – τόσο λόγω του καταπληκτικής θέας στον “ιερό βράχο”, όσο και της ιδιαιτερότητας της βραδυάς. Ζητήθηκε από το πρώτο ζευγάρι που έφθασε στον χώρο, να περιμένουν λίγο γιατί το τραπέζι δεν ήταν ελεύθερο, ενώ όταν λίγο μετά κατέφθασαν και τα άλλα δύο ζευγάρια, η παράκληση επαναλήφθηκε.

25 λεπτά αργότερα, το τραπέζι μας εξακολουθούσε να μην είναι διαθέσιμο και με την γενικότερη αντιμετώπιση μας από την υπεύθυνη υποδοχής, να απέχει από το να θεωρηθεί επαγγελματική, και την υπομονή μας να αρχίζει να εξαντλείται, εμφανίσθηκε ένας από μηχανής θεός. Αυτή τη φορά όχι με τη μορφή του άρματος με τους δράκοντες στην “Μήδεια” (συνειρμός λόγω του χώρου), αλλά με την μορφή μίας νέας ευγενέστατης σερβιτόρας που ενημέρωσε την υπεύθυνη κρατήσεων, ότι επιτέλους το τραπέζι μας ήταν ελεύθερο. Τέλος καλό, όλα καλά...

Το τραπέζι που καθήσαμε ήταν από τα πλέον προνομιούχα από πλευράς θέας της Ακρόπολης. Η βραδυά θαυμάσια, σωστή μουσική στην σωστή ένταση, καλός κόσμος και παρά την έντονη κινητικότητα και πληρότητα στον χώρο, καμία ιδιαίτερη αίσθηση αναστάτωσης ή πολυκοσμίας.

Η κυρία που πήρε την παραγγελία μας ήταν πρόθυμη να απαντήσει στα ερωτήματα μας, ενώ ο κύριος που στη συνέχεια ανέλαβε το σερβίρισμα ήταν εξίσου αποτελεσματικός και γρήγορος.

Το concept της κουζίνας του POINT-a είναι μία ιδιαίτερα δημιουργική Ελληνική κουζίνα, με προσεγμένες πρώτες ύλες και σαφώς έξυπνα δομημένο menu με ταυτότητα και επιλογές για όλους. Τα πιάτα έρχονται επίσης στο τραπέζι με το σκεπτικό - “το μάτι χορταίνει πρώτο”.

Πολύ δημιουργικά στησίματα, πρωτότυπα σερβίτσια, σωστοί χρόνοι σερβιρίσματος και – κατά ριπάς, άκρως ενδιαφέρουσες αλλά και μη - γεύσεις στην πλειονότητα των πιάτων.

Αντίθετα με το μάτι, το στομάχι στο POINT-a δεν χορταίνει – και δεν θα χορτάσει ποτέ. Εικάζω παρακάτω που μπορεί να οφείλεται αυτό, μιας και τόσο – ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ – μικρές μερίδες δεν έχω ξαναδεί ΠΟΤΕ σε εστιατόριο τουλάχιστον τέτοιας κατηγορίας. Στα πρώτα πιάτα,

- Λουκουμάδες με μανούρι, μέλι και σουσάμι στα 9 ευρώ. Πολύ νόστιμο και ισορροπημένο, σπάνιας επίγευσης, πολύ πρωτότυπα παρουσιασμένο. Πήραμε αζιμούθιο και διόπτευση για να μοιράσουμε 4 λουκουμάδες σε 6 άτομα, κάποιοι στο τραπέζι υποχώρησαν, ένα τρίμμα που έφθασε στο στόμα μου ήταν έκρηξη γεύσης.

- Σαλάτα Χιώτικη με σπανάκι, πατζάρι, καρύδι και τυρί μαστέλλο στα 8.5 ευρώ. Φρεσκότατη, όσο έπρεπε ψημένο το τυρί ώστε να μην σκληρύνει μέχρι να φθάσει στο τραπέζι, ενδιαφέρουσα η βινεγκρέτ μαστίχας, ποσότητα ανεπαρκής - ούτε καν για 4 άτομα, εμείς είμασταν 6, οι ίδιες ευγένειες πάλι... μας σας παρακαλώ, μα δεν το τρώμε το κοπτόν, δεν είμαι φίλος της σαλάτας – με νυστάζει το σπανάκι, αφήστε θα κρατηθώ για το κυρίως, κλπ. κλπ.. Έγινε ο σχετικός δειγματισμός σε όλα τα πιάτα, ε, εντάξει, ενδιαφέροντα τα 1-2 φύλλα που δοκίμασα, αλλά μέχρι εκεί.

- Το τρίτο πιάτο (από τα πρώτα) ήταν και η αποθέωση της “ανυπαρξίας”. Το πεινιρλί με αυγό ορτυκιού, τρούφα και ενός τυριού από την Ξάνθη που κατέφθασε στο τραπέζι μας, ήταν ίδιο ακριβώς σε διαστάσεις, με το κρουασανάκι κέρασμα που προσφέρουν στα ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΝ με τον πρωινό καφέ – αν έχει τύχει να το δοκιμάσετε. Δεν ξεπερνούσε τα 5-6 εκατοστά σε μήκος, και οι πρεσβύωπες της παρέας, έπρεπε να φορέσουν τα γυαλιά τους για να το σχολιάσουν. Το μοιράσαμε στα 3 για τις 3 κυρίες του τραπεζιού και εκεί τελείωσε η υπόθεση, έτσι δεν μπορώ να αναφερθώ στη γεύση του, δεν παρατήρησα όμως και καμία ψυχική ανάταση – για τα 9 ευρώ του πιάτου-μπουκιά παρακαλώ.

- Όπως γίνεται αντιληπτό, στο τραπέζι είχε αρχίσει να γίνεται ένας ευχάριστος ψιλοχαβαλές με το μέγεθος των πρώτων πιάτων, αλλά παράλληλα μας έζωναν και τα φίδια για τα κυρίως πιάτα, γιατί ναι μεν θαυμάσιο το σημείο και ο περίβλεπτος Παρθενώνας, εξαιρετική η παρέα μας, ωραίο το κρασί και σε πολύ καλή τιμή (για το σημείο) αλλά θέλαμε να μην φύγουμε και εντελώς νηστικοί.

- Στα κυρίως, 2 “κάπρικα” χοιρινά. Ως γνωστό, η κοινή πρακτική εστιατορίων είναι ότι αν το πιάτο βγαίνει γευστικά αδιάφορο, του δίνει κανείς πρωτότυπη ονομασία για να το κάνει ενδιαφέρον. Το POINT-a δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα. Αδιάφορο γευστικά το χοιρινό, περιορισμένη ποσότητα στην μία άκρη του πιάτου πάνω σε φύλλα, εξαιρετική η άψογα δεμένη και γευστικότατη λεμονάτη σάλτσα που το συνόδευε. Αυτή την σάλτσα εγγυημένα δεν την φτιάχνει τυχαίος μάγειρας. Το ίδιο δυστυχώς δεν ισχύει και για την γεύση του κρέατος που ήταν αδιάφορο και "σπογγώδες". Στα 16 ευρώ. Αν δεήσετε να πάτε στο POINT-a, απλά προσπεράστε το σαν πιάτο. Ή ζητήστε μία μερίδα λεμονάτη σάλτσα. Μόνον. Δεν θα σας την φέρουν, αλλά μπορείτε να γίνετε στιγμιαία και εσείς προκλητικοί, όταν η κουζίνα του POINT-a το κάνει με την ποσότητα σχεδόν κάθε πιάτου που στέλνει στα τραπέζια.

- Σοφρίτο. Ενδιαφέρον σαν συμβατικό φιλέτο με μια τυχαία σάλτσα, καμία σχέση με το Κερκυραικό έδεσμα που περιέχει σκόρδο, μαιντανό, βούτυρο, αλεύρι και ξύδι. Στα 21 ευρώ. Σωστή ποσότητα σαν μερίδα – για πρώτη φορά στο τραπέζι μας. Έμελλε να είναι και η μοναδική.

- Κριθαρώτο με καλαμάρι – σε εμένα. Απογειωτική γεύση, από τα signature εκείνα πιάτα που σε ξαναφέρνουν στο εστιατόριο μόνο και μόνο για να ξαναγευθείς αυτή την απόλαυση. Στο χύλωμα του, πέρασε οπωσδήποτε από τα χέρια του μάγειρα που συνθέτει την λεμονάτη σάλτσα στο Κάπρικο που αναφέρθηκε πριν λίγο. Στα της ποσότητας – take a wild guess…4 στην κυριολεξία πηρουνιές και 1.5 καλαμαράκι γόνος. Το τελείωσα σε ένα λεπτό και βάλθηκα να χαζεύω τα πέριξ. Στα 14 ευρώ.

- Ραβιόλια με χταπόδι ραγού και πατζάρι. Πολύ νόστιμο από ότι άκουσα, 4 μικρά ραβιόλια ή 4 μπουκίτσες ή 4 πηρουνιές. Στα 13 ευρώ.

- Κεμπάπ από αρνίσιο και μοσχαρίσιο κιμά σε κυπριακή πίτα με ψητή ντομάτα. Γευστικά εφάμιλλο καλών ψητοπωλείων. Μέχρι εκεί. Στα 14 ευρώ. Εδώ ειδικά, αξίζει να κάνεις το food cost math.

Με τα πολλά, μόνο μία εξήγηση υπάρχει που να εξηγεί επαρκώς την ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ επαναλαμβάνω ΕΛΑΧΙΣΤΗ (όχι μικρή, όχι περιορισμένη) ποσότητα σχεδόν όλων των πιάτων που πέρασαν από το τραπέζι μας: ): )

Οι επικεφαλής μάγειρες του POINT-a πιθανολογώ ότι συμμετείχαν λίαν προσφάτως σε εκπαιδευτικό σεμινάριο προβεβλημένου chef στο εξωτερικό. Εκεί στη διάρκεια της σεμιναρίου, ο ξένος chef έκανε αναφορά στην ποσότητα των 380 γραμμαρίων, και τον τρόπο που πρέπει να σχεδιάζεται σε ποσότητες ένα μενού γευσιγνωσίας, ώστε να μην ξεπερασθεί ο σχετικός κορεσμός. Τα 380 γραμμάρια είναι η μέση καταγεγραμμένη παραδεκτή σε βάρος ποσότητα τροφής, που ένας ενήλιξ φυσιολογικός στόμαχος (όχι ο στόμαχος 18χρονου στοιχηματία σε σουβλατζίδικο) χρειάζεται ώστε να κορεσθεί, ώστε ο κάτοχος του να απολαύσει ένα γεύμα χωρίς να παρουσιάσει συμπτώματα φουσκώματος, δυσφορίας κλπ.. Αυτό τον κανόνα χρησιμοποιούν πολλοί chef στον σχεδιασμό μενού γευσιγνωσίας με πολυάριθμα πιάτα, ώστε να μοιράζουν ανάλογα τη μερίδα που παρουσιάζεται.

Επειδή όμως οι δικοί μας – ως συνήθως - μιλούσαν μεταξύ τους μέσα στο σεμινάριο, την κρίσιμη στιγμή της αναφοράς από τον ξένο chef στο concept των 380 γραμμαρίων, κάποιοι από αυτούς άκουσαν 180 γραμμάρια, και κάποιοι από αυτούς άκουσαν 80 γραμμάρια. Όταν επέστρεψαν στην Αθήνα, μη μπορώντας να συμφωνήσουν μεταξύ τους, αποφάσισαν να πάνε σε ένα μέσο όρο και έτσι να σχεδιάσουν πιάτα που η ποσότητα τους απευθύνεται σε πελάτες, που τελείωσαν το κανονικό δείπνο τους αλλού, πριν από μόλις 30 λεπτά...

Προσοχή εδώ για τον συσχετισμό με άλλα εστιατόρια που το μενού τους εκ σχεδιασμού δεν μπορεί να υποστηρίξει το φαγητό σε πιάτα που μπορεί να μοιραστεί η παρέα, αλλά αφορούν πρώτο, κυρίως και γλυκό ανά άτομο. Το POINT-a δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Προσφέρει πιάτα - κυριολεκτικά - μινιατούρες, με έξυπνη τιμολογιακή πολιτική που εύκολα τα παραγγέλνεις, αλλά δύσκολα τα χωνεύεις, ειδικά στο VFM. Οι 3 ντομάτες παραπάνω στο VFM αφορούν τον συσχετισμό πρωτίστως της θέας και του χώρου, και δευτερευόντως του φαγητού vfm, που δεν θα έδινα παραπάνω από 2.

Και τα 5 γλυκά του καταλόγου που πήραμε στο τέλος, εξαιρετικά στυλιζαρισμένα και από πλευράς γεύσης, το ένα καλύτερο από το άλλο. Επαρκή σε ποσότητα, από 5 έως 7 ευρώ, πρέπει να τα δοκιμάσει κανείς. Ειδικά το μαύρο λεμόνι και το αμυγδαλωτό, που ήταν πολύ ιδιαίτερα.

Εν κατακλείδι, ένας υπέροχος χώρος με άπλετη θέα στην Ακρόπολη (το καλοκαίρι στην ταράτσα), αποτελεσματική και επαγγελματική εξυπηρέτηση, καθόλου αποστειρωμένη – όχι όμως με την έννοια της φιλοξενίας (αναμενόμενο γιατί κατά την άποψη μου στοχεύει σε περαστικούς ενοίκους του ξενοδοχείου, παρά σε σταθερούς πελάτες), κόστος ανά ζευγάρι 45-50 ευρώ με 2 μπουκάλια κρασί σε μία παρέα 6 ατόμων, κάποια ενδιαφέροντα και κάποια κορυφαία πιάτα - προκλητικά μικρής ποσότητας, ξεκάθαρη αίσθηση ότι κάποιοι μάγειρες στην κουζίνα του POINT-a ξέρουν τι κάνουν (δυστυχώς όχι όλοι), εξαιρετική λίστα κρασιών σε πολύ καλές τιμές για τον χώρο που τα απολαμβάνεις, εύκολη στάθμευση σε παρακείμενα parking.

Αν πάτε μεγάλη παρέα με πρόθεση να μοιρασθείτε πιάτα, πιθανότατα θα απογοητευθείτε. Συστήνεται οπωσδήποτε για επίσκεψη σε ρομαντική καλοκαιρνή έξοδο ενός - το πολύ-πολύ 2 ζευγαριών. Το αυτόν και για επαγγελματικά δείπνα – περιορισμένου πάντα αριθμού ατόμων - για να θαυμάζουν οι ξένοι καλεσμένοι απέναντι τους, το σημείο απαρχής της κοιτίδας του πολιτισμού και της δημοκρατίας στην ανθρωπότητα.