Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

6 medium

18 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Πριν από λίγες μέρες συναντηθήκαμε με δύο καλούς παλιούς φίλους στα Ιλίσια για απογευματινό καφέ. Ο ένας από τους δύο, λάτρης της καλής ελληνικής κουζίνας, πρότεινε να συνεχίσουμε με δείπνο στο COOKOOVAYA, γνωστό και ως εστιατόριο των πέντε σεφ (Σπύρος Λιάκος, Βαγγέλης Λιάκος, Περικλής Κοσκινάς, Νίκος Καραθάνος και Μάνος Ζουρνατζής) που έχουν εμπιστευτεί έναν έκτο, τον Σπύρο Παυλίδη, να υλοποιεί τις γευστικές τους προτάσεις. Μάλιστα, όπως αναφέρει στην κριτική της και η αγαπητή PP_TINA, ένας πίνακας που απεικονίζει τους έξι σεφ δεσπόζει στην πλευρά του εστιατορίου που έχει είσοδο από την οδό Χατζηγιάννη Μέξη.

Για τον χώρο και την περιγραφή του φυσικά θα παραπέμψω στην αριστοτεχνική, λεπτομερή περιγραφή στην κριτική που έγραψε η PP_TINA. Υπάρχουν δύο είσοδοι, επί των οδών Χατζηγιάννη Μέξη και Βεντήρη, αντίστοιχα. Υπάρχουν τέσσερις διακριτοί χώροι: Ο εξωτερικός, από την πλευρά της Χατζηγιάννη Μέξη, ιδανικός για τα ζεστά καλοκαιρινά βράδια, δύο εσωτερικοί, ο ένας με θέα στην ανοιχτή κουζίνα και το πατάρι. Αξιοσημείωτο είναι ότι τα τραπέζια είναι στρωμένα με πολύ καλής ποιότητας τραπεζομάντιλα και σερβίτσια. Μοναδικό "φάουλ" ότι σε μέρος του εσωτερικού χώρου επιτρέπεται το κάπνισμα...

Μόλις φτάσαμε, ρωτηθήκαμε από τον ευγενέστατο υπεύθυνο αν είχαμε κάνει κράτηση και μετά μας κατεύθυνε να διαλέξουμε ένα τραπέζι στον εσωτερικό χώρο, μια και τα "τραπεζάκια έξω" ήταν ασφυκτικά γεμάτα, κυρίως από τουρίστες με υψηλά βαλάντια που έμεναν στα ευρισκόμενα στην περιοχή πολυτελή ξενοδοχεία. Πράγματι διαλέξαμε ένα τραπέζι κοντά στην ανοιχτή τζαμαρία και αμέσως, ένας ευγενικός σερβιτόρος έφερε καταλόγους άνοιξε, χωρίς ερώτηση, ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό και γέμισε τα ποτήρια μας. Ο κατάλογος είναι συνεκτικός, αλλάζει καθημερινά και χωρίζεται στις εξής πέντε κατηγορίες: σαλάτες, κρύα πιάτα και ωμά, ξυλόφουρνος, κάρβουνα, τηγάνι και κατσαρόλα και γλυκά και παγωτά.

Μετά από σύντομη μελέτη παραγγείλαμε:
- Χωριάτικη σαλάτα με ξινοτύρι Κρήτης, κάπαρη και ελιές. Φρεσκοκομμένα και καλής ποιότητας λαχανικά, πολύ ιδιαίτερη γεύση το ξινοτύρι. Μας άρεσε πολύ.

- Μουσακάς: Σερβιρίστηκε ο γνωστός, παραδοσιακός ελληνικός μουσακάς σε μια άψογη εκτέλεση. Ο φίλος που παρήγγειλε το πιάτο, έμεινε ενθουσιασμένος.

- Μακαρόνια fusilli στα κάρβουνα, χτένι κοτόπουλο, σπανάκι, μανιτάρια, κρεμμυδάκι και παλαιωμένη γραβιέρα. Σερβίρεται σε ένα πυρίμαχο σκεύος και ο φίλος που το διάλεξε, ικανοποιήθηκε πλήρως από τον γευστικό συνδυασμό.

- Κοιλιά τόνου με φασολάκια στα κάρβουνα, gazpacho ντομάτας και δροσερή σως γιαουρτιού. Αυτό το πιάτο παρήγγειλα και έμεινα ενθουσιασμένος, γιατί ο τόνος ήταν απόλυτα σωστά ψημένος και έδενε γευστικά με τα φασολάκια και την εξαιρετική σως γιαουρτιού.

Να σημειωθεί ότι στην αρχή μας έφεραν εξαιρετικά νόστιμο φρέσκο χωριάτικο και μαύρο ψωμί δικής τους παραγωγής συνοδευόμενο από αγελαδινό βούτυρο Γαΐτανίδη και αυγοτάραχο Τρικαλινού, ένας πολύ προκλητικός και ενδιαφέρων γευστικός συνδυασμός.

Καθώς η ώρα είχε περάσει και ο ένας φίλος έπρεπε να επιστρέψει σπίτι του, δεν παραγγείλαμε γλυκό, παρότι εντυπωσιαστήκαμε από την όψη και μόνο της τάρτας αχλαδιού με καραμέλα βουτύρου και παγωτό βανίλια.

Η εξυπηρέτηση ήταν τυπικά ευγενική και αρκετά γρήγορη. Οι σερβιτόροι είναι εξαιρετικά καλά εκπαιδευμένοι και μας εντυπωσίασε η ταχύτητα, με την οποία έστρωναν και ξέστρωναν σερβίτσια και μετακινούσαν τραπέζια, ανάλογα με τον αριθμό ατόμων που αποτελούσε κάθε παρέα.

Ως προς τις τιμές, σίγουρα δεν πρόκειται για ένα οικονομικό εστιατόριο. Πληρώσαμε λίγο κάτω από 30 ευρώ το άτομο, θεωρώ πάντως ότι το value for money είναι σχετικά καλό, δεδομένων των πρώτων υλών που χρησιμοποιούνται, της ποιότητας της μαγειρικής, της εξυπηρέτησης και του χώρου. Σίγουρα, το value for money επιδέχεται σημαντικής βελτίωσης και η ιδέα ενός μενού προσφοράς θα μπορούσε να συμβάλει σε αυτό. Να σημειώσω πάντως, ότι στον ιστότοπο του εστιατορίου αναγράφονται με ακρίβεια οι τιμές για όλα τα είδη, ώστε οι πελάτες να μη βρεθούν προ εκπλήξεων.

Πληροφοριακά, το εστιατόριο λειτουργεί 13:00-01:00, έχει ως μότο το "Wise Cuisine" -
Σοφή κουζίνα, γιατί σύμφωνα με τους ιδιοκτήτες "είναι ο ορισμός του ελληνικού φαγητού. Της οικιακής οικονομίας, της θυμοσοφίας, της γνώσης, της εποχικότητας, της διαχείρισης των υλικών και του τρόπου λειτουργίας της κουζίνας. " Διαθέτει μια εξαιρετικά πλούσια λίστα κρασιών και το δικό τους κρασί που δημιουργείται ειδικά για την Cookoovaya από το οινοποιείο Γκιρλέμη σε τέσσερις ποικιλίες και σερβίρεται και ατομικά, σε ποτήρι.

Κλείνοντας την κριτική μου, θα συνόψιζα πως το εστιατόριο Cookoovaya προσφέρεται να το επισκεφτεί κάποιος σε ειδικές περιστάσεις. Άριστης ποιότητας φαγητό, πολύ καλή εξυπηρέτηση, όμορφος χώρος και σχετικά υψηλές τιμές (αλλά με καλό value for money) είναι το τετράπτυχο που περιγράφει τα χαρακτηριστικά λειτουργίας του.

01 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Ένα εστιατόριο υψηλής γαστρονομίας που σίγουρα κάνει τη διαφορά. Μας ενθουσίασαν τόσο οι γεύσεις του εστιατορίου όσο και το πρόθυμο και ευγενικό σέρβις!

Το " Cookoovaya " θεωρείται το εστιατόριο των 5 Σεφ, Μάνου Ζουρναζή ( Cucina Povera ), Περικλή Κοσκινά (Milos, Αλάτσι ), Σπύρου και Βαγγέλη Λιάκου και Νίκου (Τραβόλτα, Base Grill ) και Νίκου Καραθάνου ( Hytra). Την εκτέλεση των συνταγών έχει επάξια αναλάβει ο Σεφ Σπύρος Παυλίδης. Μια επιβλητική και εξαιρετική ζωγραφιά στον εσωτερικό χώρο του εστιατορίου απεικονίζει τα χαμογελαστά πρόσωπα των παραπάνω γνωστών συντελεστών της εστίασής μας.

Υπάρχουν δύο είσοδοι, ή πρώτη επί της Βεντήρη και η δεύτερη επί της Χατζηγιάννη Μέξη. Σε κεντρικό σημείο και σε απόσταση αναπνοής από το ξενοδοχείο Χίλτον, αποτελεί πόλο έλξης όχι μόνο πολλών τουριστών αλλά, όπως διαπίστωσα, και πληθώρας εργαζομένων στην γύρω περιοχή. Οι τιμές του μενού σίγουρα αφορούν υψηλά βαλάντια - όταν μάλιστα πρόκειται για συχνές επισκέψεις- αλλά έστω και μια δοκιμή αξίζει τον κόπο, καθώς πολλές πατροπαράδοτες πρώτες ύλες και παραδοσιακά πιάτα φορούν τα καλά τους και βγάζουν τον καλύτερο εαυτό τους. Η συμμετοχή πέντε διαφορετικών και διακεκριμένων Σεφ στην κουζίνα, όπου ο καθένας εναποθέτει την " σχολή" του και την εμπειρία του στο κάθε πιάτο, αποτελεί, κατά την γνώμη μου ένα ακόμη ελκυστικό στοιχείο προκειμένου να επισκεφθεί κάποιος τη " σοφή " αυτή Κουκουβάγια....

Ό επισκέπτης που εισέρχεται από την Βεντήρη αντικρίζει έναν μεγάλο, μακρόστενο και εκλεπτυσμένο χώρο χωρίς κάτι το εξεζητημένο. Ένα τεράστιο και καλόγουστο ξύλινο μπαρ (χωρίς στουλς ) με τέλειο φωτισμό βρίσκεται κατά μήκος του χώρου. Κυρίως πρόκειται για ένα έξυπνο εφεύρημα του διακοσμητή, αλλά χρησιμεύει και ως μέρος της ανοιχτής κουζίνας, καθώς και ως χώρος εναπόθεσης διαφόρων πιάτων και άλλων σκευών. Στον χώρο αυτό βρίσκονται ακόμα διαλεχτά σκούρα ξύλινα τραπέζια, όπου ξεχωρίζουν 2-3 πολλών θέσεων, ενώ το ζεστής απόχρωσης σκούρο πάτωμα ταιριάζει απόλυτα με τα λίγα όμορφα χαλιά. Εδώ δεν επιτρέπεται το κάπνισμα.

Στο βάθος συναντάμε τον δεύτερο εσωτερικό χώρο, όπου συνεχίζεται η ίδια γοητευτική διακόσμηση, μόνο που ο σχεδιασμός των καθισμάτων διαφοροποιείται. Επιπλέον, το στυλ αυτού του δεύτερου χώρου γίνεται πιο εξωστρεφές, καθότι γειτνιάζει και με τον εξωτερικό χώρο.. Χαρακτηριστική πινελιά αποτελεί η μικρή ξύλινη γωνιά - κάβα που, προσωπικά, την εξέλαβα ως μέρος γευσιγνωσίας. Ο χώρος αυτός βρίσκεται σε άμεση οπτική επαφή με τον εντελώς απλό εξωτερικό χώρο με τα λευκά τραπεζοκαθίσματα, επί της Χατζηγιάννη Μέξη. Μερικά περιποιημένα φυτά αποτρέπουν την άμεση επαφή με τον δρόμο.
Ο τρίτος χώρος βρίσκεται στο πατάρι, και μέρος του διακρίνεται από τον παραπάνω χώρο.

Τα τραπέζια είναι στρωμένα με πολύ καλής ποιότητας σερβίτσια και με σεβασμό στον επισκέπτη. Σε συνδυασμό με το αεικίνητο και ευγενικό προσωπικό, αντάξιο του προφίλ του εστιατορίου, δημιουργείται μια ζεστή και αρχοντική ατμόσφαιρα. Το μόνο μείον είναι ο κακός εξαερισμός στον χώρο των καπνιστών!!

Το μενού είναι φυσικά ενδιαφέρον και σε νορμάλ μέγεθος, σε αντίθεση με την λίστα με τα κρασιά (Ελλάδα - Ευρώπη - Νέος Κόσμος ) και τα ποτά που είναι τεράστια, πράγμα επόμενο λόγω της κομβικής θέσης του εστιατορίου!

Από το μενού διαλέξαμε τα εξής πιάτα:

Σαλάτα Ρόκα (11,00 ), φρέσκια σαλάτα με κομμάτια κόκκινου και λευκού σταφυλιού, σπανάκι, ρόκα, μεγαλούτσικα κομμάτια ανθότυρου περιμετρικά του πιάτου σουσάμι και σάλτσα πετιμέζι. Το πιάτο χρωματίζεται ιδιαίτερα με μικρά παστελάκια!!

Τυρόπιτα (12,00) με γραβιέρα, φέτα και τυρομαλάκα ( από την ενότητα " Ξυλόφουρνος " ), πρόκειται για καταπληκτική γεύση. Ένα αφράτο και ελαφρύ κομμάτι πίτας με φύλλο σφολιάτας σε πλεξούδα στη μία πλευρά.

Μοσχαρίσια μάγουλα κοκκινιστά με πουρέ μελιτζάνας και γραβιέρα (21,00), επάνω σε ποσότητα πουρέ μελιτζάνας με διακριτική γεύση - και λίγη εσάνς τυριού- και κόκκινη σάλτσα, τοποθετείται τρυφερή ποσότητα κρέατος. Το πιάτο διακοσμείται γλαφυρά με μικρή πράσινη ποσότητα μελιτζάνας και κόκκους μαϊντανού.

Ο σερβιτόρος, και μπράβο του, μας πρότεινε να μην παραγγείλουμε άλλα πιάτα και είχε δίκιο διότι, συμεριλαμβανομένου του ψωμιού και του γλυκού στο τέλος, χορτάσαμε και με το παραπάνω..

Το ψωμί που έρχεται στην αρχή (5,00/ 2 άτομα) είναι τόσο ιδιαίτερο!! Σερβίρονται λίγες φέτες φρεσκοζυμωμένου ψωμιού ολικής άλεσης και δύο φέτες μοναδικού μαύρου ψωμιού από χαρουπάλευρο και κομμάτια καρυδιού. Συνοδεύονται από κομμάτι βουτύρου με ψήγματα αυγοτάραχου, όπου η γεύση του αυγοτάραχου δυστυχώς δεν είναι τόσο ευδιάκριτη....

Το εμφιαλωμένο νερό έρχεται απευθείας (1,00 ).

Κλείσαμε με τάρτα αχλάδι με παγωτό (12,50). Η αναμονή μέχρι να ψηθεί η τάρτα άξιζε τον κόπο και με το παραπάνω!!!!! Έρχεται ένα στρογγυλό κομμάτι αρκετά αφράτης ζύμης πασπαλισμένο με άχνη ζάχαρη και παγωτό βανίλια.... Το πιάτο διακοσμείται με στρογγυλές λωρίδες από σος αχλαδιού!

Ευχαριστηθήκαμε την απογευματινή μας έξοδό μας και τόσο η περιποίηση του προσωπικού όσο και η τέλεια γαστρονομία του εστιατορίου μας έφτιαξαν τη μέρα.

Το μόνο μελανό σημείο του σέρβις, που έχω βαρεθεί πια να σημειώνω, είναι το θέμα του ψωμιού που κατά την γνώμη μου δεν πρέπει να χρεώνεται! Και αυτό όχι τόσο λόγω του κόστους σε ένα τέτοιο μαγαζί, αλλά ως ένδειξη Υψηλής ευγένειας και φιλοξενίας που πόσο ταιριάζει και συμπληρώνει την Υψηλή γαστρονομία!!

Θεωρώ ότι οι τιμές είναι αντιπροσωπευτικές της γαστρονομίας και συνολικής σύλληψης και φιλοδοξίας των συντελεστών του χώρου.

Άλλα πιάτα που μου κίνησαν την περιέργεια: Κατσικάκι σπάλα με κους κους και μυρωδικά (23,50), Σαρδέλες με μελιτζάνα, φάβα σαλάτα και ντοματίνι (16,50), Μουσακάς (19,00 ) ή Αθηναϊκή σαλάτα (21,00) άντε και η μπουγάτσα (για 2-4 άτομα ) στα 16,00.
Από κρασί ? Ίσως, κυρίως λόγω ονομασίας, το λευκό " Ψίθυρος ", Κτήμα Δασκαλάκη (26,00)....

Φύγαμε happy και αυτό σημαίνει πολλά!!

01 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Επισκεφθήκαμε την Κουκουβάγια το προηγούμενο Σάββατο με το έτερον ήμισυ στις 7 το απόγευμα. Σημειωτέον ότι διαλέξαμε αυτήν την ώρα επειδή στις 9 είχαμε θέατρο εκεί κοντά, αλλά, όπως ενημερώθηκα κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας με το μαγαζί την Πέμπτη, από τις 9μιση και μετά ήταν όλα κλειστά! Οπότε προσοχή όσοι θέλετε να πάτε, θέλει κράτηση οπωσδήποτε!

Ο χώρος είναι πολύ όμορφος, με την κουζίνα να είναι ανοιχτή και να βλέπεις τις λευκές ποδιές να δημιουργούν, ενώ το πιο ωραίο κομμάτι του χώρου είναι η τζαμαρία στην αντίθετη πλευρά από την κεντρική είσοδο του καταστήματος που βλέπει το Χιλτον.

Παραγγείλαμε δύο ποτηράκια κόκκινο κρασί (4€ έκαστο), νερό εμφιαλωμένο,
μοσχαρίσια μάγουλα με πουρέ μελιτζάνας και γραβιέρα, το οποίο έμοιαζε με χιουνκιάρ μπεγεντί. Ήταν πολύ νόστιμο με έναν πουρέ όνειρο με έντονη τη καπνιστή γεύση της μελιτζάνας και το τυρί να δίνει την αλμυρότητα που πρέπει ( 21€),
μακαρόνια tortiglioni στα κάρβουνα με χτένι κοτόπουλου, σπανάκι, μανιτάρια και παλαιωμένη γραβιέρα (23,50€). Εδώ μπορείς να γκρινιάξεις για την τιμή αφού κανένα από τα υλικά δεν είναι ακριβό αλλά τουλάχιστον φέρνουν μεγάλη ποσότητα (ολόκληρο το πυρέξ).
Για το τέλος παραγγείλαμε μία τάρτα αχλάδι σε σφολιάτα με καραμέλα και παγωτό, η οποία ήταν πεντανόστιμη! Πολύ ωραία ψημένα τα αχλάδια και η καραμέλα έδενε καταπληκτικά με τη σφολιάτα και το φρούτο χωρίς να είναι λιγωτική (12,50€). Σύνολο με κουβέρ (διάφορα ψωμάκια ολικής, με χαρουπάλευρο κλπ, βούτυρο με αποξηραμένο αυγοτάραχο και ελαιόλαδο υψηλής ποιότητας) = 72,00€, ήτοι 36,00€ ανά άτομο.

Το προσωπικό ήταν πολύ εξυπηρετικό αλλά κάπως απόμακρο ταυτόχρονα. Μου έβγαλε ένα pretentious ύφος το οποίο πιστεύω ότι οφείλεται στο γεγονός ότι το εν λόγω μαγαζί ενδείκνυται για επαγγελματικά dinners (ακόμη και Σαββατιάτικα είχε πολύ κουστούμι μέσα).

Η ετυμηγορία είναι ότι φάγαμε καλά, χορτάσαμε με τα παραπάνω πιάτα, αλλά δεν αισθανθήκαμε τη ζεστασιά που έχουμε συνηθίσει σε άλλα μαγαζιά λόγω του επιτηδευμένου ύφους του. Οι δε τιμές είναι λιγάκι τσιμπημένες για τα πιάτα που προσφέρει, δεδομένου ότι το πρώτο πιάτο το έχω φάει ως χιουνκιάρ μπεγεντί το ίδιο νόστιμο στη μισή τιμή σε μαγαζιά με ανατολίτικους μεζέδες και το δεύτερο πιάτο θα μπορούσε να το φτιάξει η κάθε νοικοκυρά. Θα ξαναπάμε, αλλά δεν είναι και η Νο1 επιλογή μας γιατί δεν έπιασε το απόλυτο.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Βρεθήκαμε 2 άτομα το Σάββατο 18-11-17 το μεσημέρι στην Cookoovaya.

Το αποφασίσαμε τελευταία στιγμή και δεν είχαμε κάνει κράτηση αλλά ίσως λόγω και του βροχερού καιρού βρήκαμε και εύκολα να παρκάρουμε αλλά και τραπέζι. Μας υποδέχτηκε η κοπέλα στη είσοδο όπου αφήσαμε τις ομπρέλες μας και με το που μπήκαμε μέσα μας χαιρέτησαν κάποιοι από τους chefs που κάθονταν χαλαροί στο bar στην είσοδο. Μας οδήγησαν στη μέσα αίθουσα σε ένα άνετο τραπέζι για 4 άτομα.

Ο χώρος μεγάλος, καλόγουστος και η μακρόστενη ανοιχτή κουζίνα εντυπωσιακή. Στην αρχή μας έφεραν 2 είδη ψωμιού, βούτυρο με αυγοτάραχο και εμφιαλωμένο νερό. Στη συνέχεια ήρθε άλλος σερβιτόρος για να μας πάρει παραγγελία και μας βοήθησε να διαλέξουμε καθώς ήταν η πρώτη μας επίσκεψη.

Δοκιμάσαμε για πρώτο πιάτο τη σαλάτα με τηγανητό κοτόπουλο, χούμους, καρότο και λάχανο (4/4) η οποία ήταν δροσερή, νόστιμη και χορταστική. Ένιωθες όλα τα υλικά να αναμειγνύονται πετυχημένα σε κάθε μπουκιά και το κοτόπουλο ήταν φανταστικό.

Για κυρίως πήραμε τα μοσχαρίσια μάγουλα με τον πουρέ μελιτζάνας (4/4) και το διάφραγμα με πουρέ μανιταριών και μαύρο ρύζι (3/4). Τα μάγουλα ήταν εξαιρετικά, έλιωναν στο στόμα και ο πουρές πεντανόστιμος.

Τα αρώματα και τα μυρωδικά θύμιζαν Κυρικάτικο οικογενειακό τραπέζι. Το διάφραγμα σωστά ψημένο, ο πουρές πραγματικά μανιταρένιος και ταίριαζε ωραία με το al dente μαύρο ρύζι. Και στα δυο πιάτα η ποσότητα ήταν ικανοποιητική (ώστε να χορτάσεις χωρίς να φουσκώσεις).

Για γλυκό ζητήσαμε κάτι ελαφρύ και ο σερβιτόρος μας πρότεινε το ψητό κυδώνι με παγωτό καϊμάκι και μπισκότο αμυγδάλου (3/4) το οποίο ήταν τόσο όσο για να μας γλυκάνει χωρίς να μας βαρύνει. Το δε καϊμάκι εξαιρετικό.

Με λίγα λόγια η εμπειρία μας ήταν πολύ θετική, μείναμε ευχαριστημένοι από τις γεύσεις και την άψογη εξυπηρέτηση και σκοπεύουμε να ξαναεπισκεφθούμε την Cookoovaya με την πρώτη ευκαιρία!

Ξέχασα να αναφέρω ότι για τα παραπάνω πληρώσαμε 78,50€ (χωρίς κρασί) εξ ου και το 3/4 στο VFM αλλά αξίζει να το επισκεφθεί κανείς έστω και μια φορά.

10 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Μα τι ντόρος, τέλος πάντων κι αυτός για την Cookoovaya; Τι παίζει με αυτό το μαγαζί που είναι πάντα τίγκα και που δεν έχουν σταματήσει λεπτό να μιλάνε γι’ αυτό; Είναι τελικά δείγμα άκρως πετυχημένου μάρκετινγκ, φελλός που επιπλέει, ή πρόκειται πράγματι για γευστικό προορισμό περιωπής; Αυτά τα ερωτήματα τριβέλιζαν το μυαλό μου και για καιρό παρέμεναν αναπάντητα. Εν τέλει, το Dine Athens με κινητοποίησε κι αρχές Φλεβάρη πήρα σε αναζήτηση απαντήσεων έναν γκουρμεδιάρη φίλο, σταθερό σύντροφο σε τέτοιες εξορμήσεις!

Το εστιατόριο συμμετείχε στο εστιατορικό δεκαήμερο με δύο μενού, ένα lunch των 30 ευρώ κι ένα dinner των 60. Εμείς αποφασίσαμε να κινηθούμε σχετικά συντηρητικά κι έτσι επιλέξαμε να επισκεφτούμε την Cookoovaya για μεσημεριανό. Ευτυχώς, μιας και στην Ελλάδα είμαστε, το lunch menu σερβιριζόταν ως τις 19:30, άκου τώρα! Έτσι λοιπόν, κατά τις 7+, βαθύ απόγευμα καθημερινής, καταφθάσαμε μετά τις δουλειές μας προετοιμασμένοι για γαστρονομικές συγκινήσεις.

Με το που διασχίσαμε την είσοδο, μας προϋπάντησαν με θερμό καλωσόρισμα και άμεσα μας οδήγησαν στο τραπεζάκι μας, το οποίο προοριζόταν αυστηρά για δύο. Καθ’ όλη την παραμονή μας το σέρβις διατηρήθηκε σε υψηλό επίπεδο, όπως θα περίμενε κανείς από ένα τέτοιο μέρος. Πολύ επαγγελματικό, σε σημείο που να καταλήγει ελαφρώς απρόσωπο, σχετικά αναμενόμενο για το ύφος και την προσέγγιση του μαγαζιού. Οι χρόνοι ήταν πολύ καλοί, αλλά λάβετε κι υπόψη ότι η ώρα που πήγαμε ήταν ψιλοψόφια. Όταν πια φεύγαμε άρχιζε ο πανίκαρος.

Ο χώρος ιδιαίτερα μεγάλος και προσεγμένος, αποπνέων βιομηχανική πολυτέλεια, αντικειμενικά αξιόλογος, δεν ήταν όμως του γούστου μου. Το ιντάστριαλ στοιχείο προσωπικά μου έβγαλε μια απόμακρη αίσθηση, σαν να είναι δηλαδή πιο πολύ ένας χώρος για επαγγελματικές συνάξεις, παρά για ρομάντζα. Εμείς οδηγηθήκαμε στο περιποιημένο τραπεζάκι μας που ήταν αυστηρά για δύο, προς τη μεριά της εντυπωσιακής ανοιχτής κουζίνας.

Στα του φαγητού τώρα. Το μενού του μεσημεριανού/ δείπνου, πείτε το όπως προτιμάτε, ήταν προκαθορισμένο και πολύ συγκεκριμένο. Ξεκινήσαμε, λοιπόν, με καλωσόρισμα, το οποίο αποτελείτο από ψωμί με βούτυρο Γαϊτανίδη και αυγοτάραχο Τρικαλινού. Κατέφθασαν πανεράκι με τυλιγμένο ένα καρβελάκι ψωμί, φρέσκο και συμπαθητικό και πιατάκι με επαρκή ποσότητα βουτύρου και τρίμματα από αυγοτάραχο. Προσωπικά τρελαίνομαι για τη δυνατή κι αρωματική γεύση του αυγοτάραχου, εν προκειμένω όμως το αυγοτάραχο ήρθε σε δείγμα κι έτσι δεν το ευχαριστήθηκα όσο ήλπιζα. Μαζί ήρθε μπουκαλάκι με λάδι.

Τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ πιο δυνατά. Πρώτο πιάτο carpaccio από βοδινό μπούτι με gorgonzola dolce και βινεγκρέτ τρούφας. Το ορεκτικό αυτό δικαίωσε σε μεγάλο βαθμό τον ντόρο και τον πανικό γύρω από την Cookoovaya και τους πέντε σεφ της. Όμορφα παρουσιασμένο, γευστικό και με γεμάτη, πλούσια γεύση καρπάτσιο, που έδενε υπέροχα με την γκοργκονζόλα. Ταιριαστές ισορροπίες, εξαιρετικά γευστικό το αποτέλεσμα, άρεσε και στους δύο μας πολύ.

Ακολούθησαν τα κυρίως πιάτα. Ριζότο με μελάνι σουπιάς, παρμεζάνα και λεμόνι για μένα και κοκοράκι αρβανίτικο στο λάδι με χυλοπιτάκι, ντομάτα, μυζήθρα και αλατσοελιές για τον καλοφαγά φίλο. Το ριζότο μου ήταν εξαιρετικά χυλωμένο και λιγουρευτό. Η οξύτητα από το λεμόνι ήταν σαφώς ευδιάκριτη, ταιριαστή και πήγαινε ένα βήμα παραπέρα το πολύ καλό αυτό πιάτο. Η ποσότητά του ήταν ιδανική για να σε χορτάσει χωρίς να σε βαρύνει, δεδομένου ότι πρόκειται για ένα αναμφισβήτητα βαρύ πιάτο.

Το κοκοράκι του φίλου εμφανισιακά ήταν θελκτικό και τον φίλο τουλάχιστον και γευστικά τον άφησε βαθειά ικανοποιημένο. Εγώ η καψερή λίγο χυλοπιτάκι αποτόλμησα μόνο να φάω προς αποφυγή δραμάτων και μπορώ να πω ότι ήταν νοστιμότατο μέσα στην απλότητά του.

Το μεσημεριανό/βραδινό έκλεινε με ένα εκ-πλη-κτι-κό επιδόρπιο. Θεσπέσιο, ονειρεμένο, με καταενθουσίασε! Επρόκειτο, λοιπόν, για πολίτικο τσουρέκι με κρέμα μαχλέπι και παγωτό χαλβά. Τι; Σας ακούγεται ξενέρωτο; Αναρωτιέστε πόσο ονειρεμένο μπορεί πια να είναι ένα τσουρέκι; Αναθεωρήστε! Προσωπικά, τα τσουρέκια με αφήνουν παγερά αδιάφορη. Αν το σεταρισμένο μενού είχε δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε περισσότερα γλυκά, δεν υπήρχε η παραμικρή περίπτωση να διαλέξω το συγκεκριμένο. Εν τέλει, όμως, η τύχη βρέθηκε με το μέρος μου και κατέληξα να γεύομαι το καλύτερο πιάτο της μέρας, χωρίς να είμαι καν φίλη του γλυκού γενικότερα. Το τσουρέκι ήταν τέλεια ζαχαρωμένο, η κρέμα μαχλέπι αρωματική κι όμοιά της δεν έχω ξαναφάει και το παγωτό χαλβάς ένα πράμα αλλιώτικο! Τι να σας πω, ένα μικρούλι ποίημα. Πολύ βαρύ, όμως, οφείλω να παραδεχτώ.

Το γεύμα μας συνοδεύσαμε με το εμφιαλωμένο λευκό house wine τους ως πιο οικονομικό, το οποίο ήταν καλό και με νεράκι που μας έφεραν άμεσα από κανάτα. Συνολικά πληρώσαμε 40 ευρώ το άτομο, το οποίο αναλύεται στο μενού, το κρασί και το τιπ. Ασυζητητί πρόκειται για ακριβό γαστρονομικό προορισμό, ιδίως αν αναλογιστείτε ότι το συγκεκριμένο γεύμα εκτός προσφοράς θα ήταν πολύ πιο ακριβό. Προσωπικά, παρότι έμεινα ευχαριστημένη σε γενικές γραμμές, δύσκολα θα επέλεγα να ξανατιμήσω την Cookoovaya. Είναι ακριβή για τα δικά μου δεδομένα κι όταν θελήσω να τα σκάσω για μια σπέσιαλ περίσταση, θα κινηθώ σε άλλα δοκιμασμένα μονοπάτια που έχουν όλο το πακέτο, όπως βεβαίως αντιλαμβάνομαι εγώ κάτι τέτοιο!

10 medium

17 Οκτ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Επισκεφθήκαμε την Cookoovaya ένα Σαββατόβραδο 2 άτομα. Ήταν μία από αυτές τις βραδιές που επαναλαμβάνουμε λίγες φορές τον χρόνο με τον σύντροφό μου, για μια σημαντική γιορτή ή επέτειο. Αυτή την φορά, επέλεξα το εστιατόριο αυτό που είχε μπει καιρό στη wish list μου, απορρίπτοντας άλλες τσεκαρισμένες επιλογές.

Η περιοχή γύρω από το Hilton είναι από τις αγαπημένες μου γωνιές στην Αθήνα. Kέντρο απόκεντρο, μαζί με την γειτονική πλατεία Μαβίλη, πρόσφεραν πάντα αρκετές επιλογές νυχτερινής διασκέδασης. Αλλά ιδίως τα τελευταία χρόνια που έχουν ανοίξει κάποια αξιόλογα εστιατόρια και ένα από τα αγαπημένα μου μπαρ, το CV Distiller, λιγο πιο κάτω απ' το Cookoovaya, είναι δυο φορές πιο ενδιαφέρον να πάω.

Το πάρκινγκ πίσω απ' το Χίλτον, ως γνωστόν, θέλει τύχη ή λίγη προσπάθεια, αλλά αν κάνετε τον κόπο να παρκάρετε στην απέναντι πλευρά της Μιχαλακοπούλου, προς το νοσοκομείο Συγγρού, τις βραδινές ώρες θα βρείτε πολύ πιο άνετα.

Η Cookoovaya λοιπόν, βρήκε την θέση της στη γειτονιά αυτή και μάλλον έχει εδραιωθεί πλέον. Προσπάθησα να μην πάω με θετική ή αρνητική προκατάληψη, απ' όσα είχα διαβάσει και την διαφήμιση που έχει γίνει. Καμιά φορά η υπερβολική έκθεση φέρνει αντίθετα αποτελέσματα και δημιουργεί υπερβολικές προσδοκίες. Εκ των υστέρων, μπορώ να πω ότι η εμπειρία μου ήταν πολύ καλή και η βραδιά κύλησε χωρίς απρόοπτα.

Κατ' αρχάς εμείς, με κράτηση τρεις ημέρες πριν, βρήκαμε άνετα τραπέζι για δύο στην ώρα που θέλαμε. Φυσικά στη διάρκεια της βραδιάς σχεδόν γέμισε και μάλιστα κάποια κεντρικά τραπέζια άλλαξαν παρέες δύο φορές. Μιλάμε βεβαίως για έναν χώρο που μπορεί να εξυπηρετήσει μέσα-έξω πολλά άτομα.

Ας τα πάρουμε όμως απ' την αρχή. Το εστιατόριο βρίσκεται στη Χατζηγιάννη Μεξη, σε ένα ισόγειο πολυκατοικίας, ελαφρώς πιο κάτω απ' το επίπεδο του δρόμου. Κατεβαίνεις λίγα σκαλάκια και βρίσκεσαι στην αυλή του, η οποία, την βραδιά που πήγαμε, ήταν ανοιχτή για τους καπνίζοντες. Μέτρια κατάσταση εδώ, αλλά, αν κάπνιζα, ίσως να τον προτιμούσα. Μας υποδέχτηκε μία ευγενική κυρία που μας παρέδωσε σε κάποιον σερβιτόρο και μας οδήγησε στο τραπέζι μας.

Το προσωπικό γενικά ήταν ευγενέστατο από την ώρα που μπηκαμε μέχρι την στιγμή που φύγαμε. Σίγουρα δεν ήταν η πιο ζεστή εξυπηρέτηση, εφόσον είχαν τόσα τραπέζια, αλλά δεν μας έλειψε κάτι. Τα πιάτα ήρθαν σε σωστούς χρόνους, τα μαχαιροπίρουνα αλλάχτηκαν πριν τα κυρίως, το χαμόγελο, έστω συγκρατημένο, δεν έλειψε, ούτε το "ευχαριστώ". Επαγγελματίες και σωστοί.

Ο εσωτερικός χώρος τώρα, η κυρίως σάλα, μου φάνηκε μια χαρά. Δεν τον βρήκα τεράστιο, αλλά άνετο για να εξυπηρετήσει πολλούς. Σίγουρα το σημείο μπροστά στην ανοιχτή κουζίνα με τους σεφ εν δράσει, είναι το πιο ενδιαφέρον (και ευτυχώς δεν είναι λίγα τα τραπέζια που έχουν αυτή την θέα), αλλά όπου και να καθίσεις θα είσαι άνετα και για μένα αυτό είναι σημαντικό. Την στιγμή μάλιστα που σε άλλα εστιατόρια η επάρκεια χώρου είναι ένα ζητούμενο. Η Cookoovaya έχει τον χαρακτήρα μεγάλου, άνετου εστιατορίου, όπου θα δειπνήσουν μικρές και μεγάλες παρέες και θα γίνουν επαγγελματικά τραπέζια και οικογενειακές συνάξεις- για όσους έχουν την οικονομική ευχέρεια βεβαίως.

Γενικά αποπνέει μία αισθητική εστιατορίου παλαιάς κοπής, που καθόλου δεν με πείραξε. Ίσα- ίσα που μου φάνηκε σπάνιο για την εποχή μας ένα νέο εστιατόριο να τείνει στο κλασικό παρά στο μοντέρνο. Με αυτή την έννοια δεν θα δεις πολλούς wannabe στάρλετς και σταρλετίστες, με τολμηρές εμφανίσεις, αλλά μάλλον "καλό κόσμο" μέσης ηλικίας. Τουλάχιστον αυτή την εντύπωση εισέπραξα εγώ από αυτή την πρώτη μου επίσκεψη.

Ο κατάλογος απ' την άλλη, μου δημιούργησε ανάμεικτη εντύπωση. Δεν μπορώ να πω ότι με την πρώτη ανάγνωση κάτι μου έκανε κλικ για να το παραγγείλω οπωσδήποτε. Για την ακρίβεια, τα ορεκτικά, τα βρήκα λίγο ασύνδετα μεταξύ τους. Και τυρόπιτα και χορτόπιτα και ταρτάρ βοδινού και χέλι και μουσακάς. Ελληνική πρώτη ύλη και γκουρμέ πινελιά μαζί. Και οι πίτες στα 10-11 ευρώ;; Χμ.., θα ήθελα έναν καλό λόγο για να τις δοκιμάσω.

Τα δε κυρίως, αν εξαιρέσουμε τα ψάρια, μου φάνηκαν λίγο βαριά και ομολογώ ότι δυσκολεύτηκα να επιλέξω. Σίγουρα, αν ήμασταν περισσότεροι, θα τολμούσαμε να δοκιμάσουμε και το κάτι διαφορετικό. Οι δυο μας όμως κινηθήκαμε σε πιο ασφαλείς επιλογές.

Παραγγείλαμε λοιπόν:

- Μια σαλάτα πράσινη. Με 2 ή 3 είδη μαρούλι, φλοίδες ραπανάκι και κάποια κομμάτια ξεροψημένης πίτας. Η ποσότητα ήταν μεγάλη, τα φτηνά υλικά όμως δεν δικαιολογούν την τιμή της. (10 ευρώ)

- Χέλι καπνιστό πάνω σε μια επίσης ξεροψημένη πίτα με τυρί κρέμα και μάραθο. Υπερβολική η ποσότητα του τυριού- κρέμα (δεν θυμάμαι αν επρόκειτο για κάποιο ελληνικής προέλευσης παραδοσιακό τυρί ή απλό κριμ τσιζ), επικάλυπτε όλες τις γεύσεις και γενικά βρήκα κάπως ατυχή τον συνδυασμό του με το χέλι. Πάντως έφαγα αρκετό. (17 ευρώ)

Για κυρίως πήραμε:

- Χοιρινή μπριζόλα Νάξου με πουρέ από πατάτες φούρνου. Ο φίλος μου που το πήρε το χαρακτήρισε "θεσπέσιο", "καταπληκτικό πιάτο". Δεν μου εξήγησε τι ακριβώς ήταν το θεσπέσιο σε μια χοιρινή μπριζόλα, αλλά δεν έχω λόγο να τον αμφισβητήσω. Ίσως κάποια μαρινάδα υποπτεύομαι... Πάντως φαινόταν πολύ μαλακή και μάλιστα ήρθε κομμένη σε κομματάκια. Ο δε πουρές από τον οποίο δοκίμασα κι εγώ, ήταν ελαφρύς και βελούδινος, όπως ακριβώς μου αρέσει. Σε ξεχωριστό πιάτο (20 ευρώ).

- Μοσχαρισια μάγουλα σιγοψημένα με μακαρονάκι κοφτό, μανιτάρια και νιώτικο τυρί, για μένα. Ένα μεγάλο κομμάτι κοκκινιστού κρέατος πάνω σε πολλά- πολλά κοφτά μακαρονάκια και μανιτάρια. Μου άρεσε. Αν εξαιρέσουμε ότι το κρέας είχε ένα μικρό στρώμα λίπους από πάνω (μάγουλο, θα μου πείτε), το ψαχνό ήταν λουκούμι! Μπουκιά και συγχώριο που λένε! Το κοφτό μακαρονάκι ήταν μαμαδίστικης επίγευσης, αλλά δεν μπόρεσα να το καταφέρω όλο. (20 ευρώ)

Συνολικά για το μενού που δοκιμάσαμε βάζω 2,5/4, αλλά επειδή θα το έλεγα αρκετά καλό, παρά μέτριο, καταλήγω στις 3 ντοματούλες.

Να πω εδώ ότι οι μερίδες είναι χορταστικότατες, ενώ και τα ορεκτικά, αν κρίνω απ' το χέλι και άλλα που είδα σε διπλανά τραπέζια, έρχονται σε επαρκείς ποσότητες.

Στην αρχή, επίσης, μας έφεραν ψωμάκια. Δύο φετούλες λευκό και δύο μαύρο, πάνω σε ξύλο κοπής, σκεπασμένες με πετσετούλα. Συνόδευαν με μια φέτα βούτυρο πασπαλισμένο με αυγοτάραχο. Ενδιαφέρων συνδυασμός, αλλά μάλλον θα προτιμούσα ένα ντιπ με βάση το βούτυρο, παρά σκέτο βούτυρο (γιατί πόσο μπορείς να φας;). Χρεώθηκαν ως κουβέρ.

Συνοδέψαμε με 2 ποτήρια κρασί κόκκινο Πύλη, κτήμα Μιχαηλίδη (στα 6 ευρώ έκαστο). Για όποιον έχει όρεξη να περιηγηθεί στη λίστα κρασιών, προσφέρει πολλές επιλογές για όλα τα βαλάντια.

Γλυκό δεν πήραμε, γιατί είχαμε σκάσει από τις μεγάλες μερίδες. Αλλά από μια ματιά που έριξα στον κατάλογο, ούτε εκεί μου έκανε κλικ κάτι. Παρατήρησα μια εμμονή στο παραδοσιακό ελληνικό γλυκό (μπουγάτσα, κορμός σοκολάτα κ. α. ) σε τιμές μάλιστα 11 και 12 ευρώ! Κάπως υπερτιμημένα δεν νομίζετε, για γλυκά; Μια τάρτα με αχλάδι με τράβηξε περισσότερο, αλλά το αφήνω για την επόμενη φορά.

Πληρώσαμε περίπου 85 ευρώ με εμφιαλωμένο νερό και κουβέρ, που χρεώθηκε στο ψωμάκι- βουτυράκι. Και τα δύο αναγκαία κακά σε τέτοια εστιατόρια...

Η τελική αποτίμηση είναι λίγο ανάμεικτη και όσον αφορά στις επιλογές του καταλόγου και στις τιμές. Βάζω στο vfm 3/4 λόγω των χρημάτων που πληρώσαμε εμείς. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αρκετά από τα πιάτα δεν είναι υπερτιμημένα, ακόμα και για το επίπεδο αυτού του εστιατορίου (ανέφερα κάποια μικρά παραδείγματα).

Συνολικά όμως είχαμε μια ευχάριστη βραδιά. Χορτάσαμε και με το παραπάνω και δοκιμάσαμε ένα δείγμα της πολυδιαφημισμένης κουζίνας του Cookoovaya.

Ακούω ότι ο κατάλογος ανανεώνεται συχνά.

Ευκαιρίας δοθείσης, θα ξαναπάμε.

6 medium

27 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Επισκεφθήκαμε το εστιατόριο Κυριακή μεσημέρι, τέσσερα άτομα στα πλαίσια του Dine Athens, καθώς είχαμε ακούσει πολλά για το εν λόγω μαγαζί και, κυρίως, είναι δημιούργημα πέντε γνωστών σεφ, ένας εκ των οποίων, ο Νίκος Καραθάνος -του οποίου είμαστε φαν από την Χύτρα.

Ο χώρος πολύ όμορφος και καθίσαμε στο πίσω μέρος, το οποίο ήταν πολύ ομορφο και φωτεινό. Η υποδοχή προσωπικά δεν μου άρεσε, καθώς με το που έμπαινες ήταν μια κυρία με ένα τεφτέρι και ένα τυπικό χαμόγελο, η οποία μας υποδέχτηκε. Εν συνεχεία, σαν να ήταν σε ταβέρνα φώναζε στους σερβιτόρους να μας πανε στο τραπέζι μας. Πιστεύω ότι ένα καλό εστιατόριο πρέπει να έχει πιο διακριτικούς τρόπους υποδοχής.

Το τραπέζι ήταν ωραία στρωμένο και άνετο για τέσσερα άτομα. Το μενού ήταν προεπιλεγμένο και είχε καρπάτσιο τόνου με ραπανάκι και πορτοκάλι (3/4) και φακές με καπνιστή πέστροφα (3/4) για ορεκτικά, ζυμαρικά στο grill με χτένι κοτόπουλου, μανιτάρια και γραβιέρα (1/4) και αγριογούρονο στιφάδο με βερίκοκα και κρεμμύδια (2/4) για main και κυδώνι ψητό στον ξυλόφουρνο με παγωτό καϊμάκι και μπισκότο αμυγδάλου (2/4). Όλο το μενού είχε 30€ το άτομο.

Για το φαγητό:

Στην αρχή μας έφεραν 4 φέτες χαρουπόψωμου με καρύδια και ένα καρβελάκι ψωμί, μαζί με βούτυρο με αυγοτάραχο και λάδι. Τίποτα το ιδιαίτερο και το αυγοράταραχο -αν και του Τρικαλινού- δεν έδινε κάποια ένταση ή άρωμα.

Τα ορεκτικά ήταν και τα δυο αρκετά νόστιμα, αν και δεν ανέδυαν όλες τις γεύσεις όπως περίμενα. Για παράδειγμα, το πιάτο με τις φακές και την πέστροφα είχε γύρω γύρω μια σος από πορτοκάλι (;) η οποία δεν έδινε καμία ένταση στο πιάτο. Το πιάτο με το καρπάτσιο τόνου το βρήκαμε ανάλατο. Πολύ ωραίες ιδέες με καλά υλικά αλλά επίπεδες γεύσεις, χωρίς τις απαραίτητες εντάσεις.

Τα mains ήταν -κατ' εμέ- απαράδεκτα. Το μεν χοιρινό ήρθε σαν να είχε μαγειρευτεί την προηγούμενη και είχε ξαναζεσταθεί, ενώ το στήσιμο ήταν αστείο. Είχαν απομονώσει το μενταγιόν από το κόκκαλο και το είχαν κόψει σε φέτες. Είχαν αφήσει όμως το κόκκαλο στη μέση του πιάτου και από την μια ήταν η -εξαιρετικη! - σάλτσα με τα βερίκοκα και τα κρεμμυδάκια και από την άλλη το κρέας. Τι σκοπό είχε ένα κόκκαλο στην μέση, πραγματικά, δεν κατάλαβα! Το κρέας σαν κρέας ήταν ξερό και με αρκετό λίπος, η σάλτσα εξαιρετική, αλλά τα δυο δεν είχαν καμία σύνδεση μεταξύ τους!

Το ίδιο και με τα μακαρόνια βίδες. Έμοιζαν σαν ξαναζεσταμένα και χωρίς να συνδέονται μεταξύ τους. Ήταν ένα πιάτο με μακαρόνια, 3-4 πολύ μικρά κομμάτια κοτόπουλο, 2-3 χοντρές φέτες μανιταριών και ελάχιστη γραβιέρα αραιά και που. Όλα αυτά ασύνδετα, χωρίς να ενώνονται κάπως μέσα στο πιάτο.

Το γλυκό ήταν καλό, αλλά πρέπει να ήταν φουλ στο σιρόπι. Υπερβολικά γλυκό για κυδώνι στο φούρνο, που συνοδευόταν με παγωτό καϊμάκι (πολύ καλό! ) και περιχυνόταν από ένα σιρόπι και λίγο πιπέρι. Πολύ ωραίο σαν σκέψη αλλά χοντροκομμένη εκτέλεση για να βγει -βεβιασμένα- πιο γλυκό και πιο όμορφα οπτικά (σίγουρα ήταν φουλ στην γρεναδίνη).

Για το service:

Πολύ ευγενικά τα παιδιά στο service, αλλά αυτό δεν ήταν service καλού εστιατορίου. Πιο πολύ θύμιζε ταβέρνα. Σερβιτόροι υπερβολικά οικείοι, να σημειώνουν τις παραγγελίες σε μπλοκάκι και να σου εξηγουν το πιάτο (το βούτυρο με το αυγοτάραχο) λέγοντας "αυτό το κιτρινάκι που είναι πάνω στο βούτυτο είναι αυγοτάραχο". Πιστεύω ότι το service σε καλά εστιατόρια πρέπει να είναι πιο διακρτικό και αποστασιοποιημένο.

Η γενική εμπειρία:

Απογοητεύτηκα γιατί περίμενα κάτι πολύ δυνατό και οι γεύσεις δεν ήταν άξιες των προσδοκιών μου. Τα του service δεν είναι το σημαντικό. Αυτό που μετράει είναι ότι όλα θύμιζαν δήθεν εστιατόριο και μάλιστα κακό. Έμοιαζαν να μην είναι φρέσκα ή μαγειρεμένα όπως θα έπρεπε. Δεν ξέρω αν έφταιγε ότι ήμασταν με το "φθηνό" μενού. Πάντως και πελάτες με a la carte παραπονέθηκαν για ποιότητα. Εμείς τουλάχιστον πληρώσαμε 136 ευρώ τα τέσσερα άτομα (πήραμε και ένα μπουκάλι κρασί). Αλλά και πάλι ήταν υπερτιμημένο και κακό, δυστυχώς, φαγητό. Χρειάζονται αλλαγές!

6 medium

04 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Καλησπέρα σας,
Λογω επαγγελματικών υποχρεώσεων βρέθηκα με συναδελφους στο cookoovaya.
Ομολογώ οτι ποτε ίσως δεν θα επελεγα απο μονος μου το συγκεκριμενο εστιατόριο λόγω απόστασης / αισθητικής.

Καταρχας για το παρκιγκ μπορώ να αναφερω οτι μπορει κανεις να παρκαρει απο την μερια της κουκουβαγιας σε σημεια οριοθετημενα με ασπρες γραμμες επι πληρωμή οπου ευκολα απο το κοντινο περιπτερο μπορεις να αγορασεις ενα κουπόνι ξυστο και με 2 -3 ευρώ να μείνεις αρκετες ώρες.

Καθήσαμε ισως στο καλυτερο σημείο του μαγαζιού που για μένα ειναι διπλα απο παραθυρο αλλα γενικα υπαρχουν ανετοι χώροι και ο καθε ενας να βρει την γωνια που του ταιριαζει πχ να βλεπεις τους σεφ να μαγειρευουν η πιο κοντα στην εξοδο για μερικους που θελουν να βγαινουν και λιγο εξω.

Σαν χωρος θα έλεγα οτι μου θυμιζει κατι σαν θεατρο, οπου υπαρχουν ταυτοχρονα πολλα παλια ρετρο παντρεμενα με συγχρονα διακοσμητικα στοιχεια. Και οι καρεκλες καπως ετσι ειναι στημενες σαν να πας σε παρασταση. Βεβαια αναπαυτικες όπως και τα τραπεζια γενικα αναπαυτικα.

Οι θαμώνες γενικα φαινονται ειτε απο τα γυρω ξενοδοχεια είτε απο επαγγελματικα ραντεβου, περιποιημενος κόσμος.

Το μενου:

Κρασι: Το δικο τους κοκκινο 5/5

Ηπια ενα μπουκαλι και την επομενη μερα ήμουν μια χαρα!

Ψωμι με βουτυρο Γαιτανιδη και αυγοταραχο Τρικαλινου 2/4
Ενδιαφερον αν και δεν ξερω τους εν λογω κυριους, μικρο σε ποσοτητα. Απλα ψωμακια το ενα ειχε μια σαλτσα ενδιαφερουσα, μεχρι εκει, τιποτα παραπανω.

Πρώτο: Χωριατικη σαλατα με ξυνοτυρι Κρήτης. 4/4

Νομιζω οτι το βρίσκεις σε πολλα εστιατόρια. Η διαφορα εδώ ειναι οτι το εδώ δεν χρειαζεται να βαλεις αλατι, ξύδι λαδι... κλπ ειναι ήδη η τελεια αναλογια ετοιμη για.. μαμ! 4/4 γιατι για αυτο που ειναι δηλαδη ντοματες με λιγο τυρακι απο πανω με ωραια σαλτσουλα, ειναι απλο και τελειο.

Σασιμι τόνου με ραπανακι, πορτοκαλι και μοσχολεμονο 10000000/4!!!

Δεν χρειαζεται να πω περισσότερα μου αρεσουν τα θαλασσινα, ειναι κατι σαν σολωμο με απο πανω τα ωραια συνοδευτικα που το απογειώνουν, το πιατο δεν το βρισκεις ευκολα!

Χορτοπιτα: 1/4

Και να μην το παρετε δεν τρεχει τιποτα, νομιζω μια απλή σπανακοπιτα απ τον δρομο μπορει να παιζει στα ισια αυτο το πιατο. (σε γευση)

Φρεσκο χταποδι στα καρβουνα με φαβα Σχοινουσας και γλασο ξυδιου 3/4

Το πιατο αυτο δεν ειναι να το φας, το βγαζεις φωτογραφια, το παιρνεις σπιτι σου το δειχνεις στους γειτονες.
Χταποδι 1000000/4,!!!!!!
φαβα 2/4,
γλασο 0/4 ( γλασο =σκεφτειτε κατι σαν fairy πρασινο για τα πιατα σε υφη χωρις γευση σαν πινελιες σε ολο το πιατο)

Κυρίως:

Μοσχαρισιο διαφραγμα με πουρε απο μανιταρια και αγριο μαυρο ρυζι: 2/4

Ειναι φιλετακια νοστιμοτατου μοσχαρισιου φιλετου ψημενα στο γκριλ πανω σε πουρε και ντεκορ ρυζι. Η βαθμολογια ειναι χαμηλη διοτι το φιλετο ρωτησα και ηταν 200 γραμμαρια, δηλαδη μετα το ψησιμο 150-140 γραμμαρια δηλαδη ανυπαρκτο. Ο πουρες αδιαφορος γευστικα και το ρυζι κοτρονες. Το μοσχαρι όμως παιζει να ειναι οτι πιο νοστιμο εχω δοκιμασει σε κρεας εδω και μηνες! Αρα για αυτο το πιατο εχω αναμικτα συναισθηματα.

Γλυκα:

Πολιτικο τσουρεκι με κρεμα μαχλεπι και παγωτο χαλβα. 1/4

Η τεχνικη του να περιγραφεις το απολυτο τιποτα με μπολικη κανελα σε ολο της το μεγαλειο... Σκεφτειτε κατι σαν κεικ-ψωμι με λιγη κρουστα στην πανω επιφανεια ζαχαρης με μια μπαλα παγωτου απο πανω, αδιαφορα και τα δυο ειτε γευστικα ειτε σαν εικονα

Σοκολατα Κουκουβαγια: 1/4
Μια απλη σοκολατα ιον απο το περιπτερο μου κανει πειρσσοτερο κλικ.
Ειναι κατι σαν μουσ σοκολατας ψευτικης απο ζαχαροπλαστειο β διαλογης η έτοιμη απο το μαρκετ. Απορω..

Γενικα στην γευση εβαλα 3/4 διοτι καποια πραγματα πιστευω δεν τα βρισκεις αλλου αλλα αραια.... Θα ξαναπάω αγιου βαλεντινου ή σε καποια πολλη σημαντικη επετειο ή επαγγελματικα!

8 medium

10 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Ευρύχωρη αίθουσα, ψηλοτάβανη με λιτή διακόσμηση και ωραία "ατμόσφαιρα".
Ανοικτή κουζίνα σχεδόν κατά μήκος της μισής σάλας με ένα επίμηκες τραπέζι, εν παραλλήλω, προς εξυπηρέτηση πολλών συνδαιτυμόνων.
Οι ομοτράπεζοι με θέα στην κουζίνα απολαμβάνουν μιά θεατρική παράσταση με έντονη κινητικότητα που μπορεί, δυστυχώς, να τους απομονώσει από την υπόλοιπη παρέα τους.
Το προσωπικό ευπροσήγορο η δε εξυπηρέτηση ταχύτατη!
Ο κατάλογος των κρασιών αρκετά μακρύς αλλά με υπερβολικές τις τιμές κάποιων ετικετών.

Αρχικά καταφθάνει μία μικρή φρατζόλα λευκού ψωμιού και κάποιες φέτες χαρουπόψωμου που συνδυάζονται θαυμάσια με ένα μυρωδάτο βούτυρο Γαïτανίδη πασπαλισμένο με αποξηραμένο αυγοτάραχο Τρικαλινού.

Η πράσινη σαλάτα με μυρωδικά και βινεγκρέτ με μέλι ήταν απλά δροσερή και ευχάριστη (δικαιολογεί τα 10 Ευρώ;;;)

Η τυρόπιτα στον ξυλόφουρνο με γραβιέρα, φέτα και τυρομαλάκα αποδείχθηκε γευστικότατη η δε ζύμη της αρκούντως τραγανή. Δεν δοκιμάσαμε την ανοικτή κρεατόπιτα με αυγό (επιθυμία παρέας γαρ).

Το Ribeye περισσότερο ψημένο από το επιθυμητό medium, τρυφερό και ζουμερό ωστόσο, με αδιάφορο τον συνοδευτικό πουρέ πατάτας (μπλεντεροποιημένος:! ) με ραγού μανιταριών.

Το μοσχαρίσιο διάφραγμα εξαιρετικό, αλλά και πάλι η συνοδεία του υποτιθέμενου πουρέ μανιταριών (βελουτέ θύμιζε) και του του άγριου μαύρου ρυζιού, το οποίο είχε προφανώς παραμείνει στο προπαρασκευαστικό σκεύος της κουζίνας επί μακρόν και ήταν σχεδόν αποξηραμένο.

Το πιάτο με τα κεφτεδάκια σε πίτα με γιαούρτι και σάλτσα ντομάτας, ετερόκλητη συμμετοχή στο μενού, με σχεδόν ψωμοειδή πίτα ( καμμία σχέση με την νοστιμότατη και τραγανή του εθνικού μας "σουβλακίου") ιδιαίτερα λαδερή παρουσία, με νόστιμο το μικροσκοπικό κρεατικό.

Τέλος το Αρβανίτικο κοκκοράκι στο λάδι με χυλοπιτάκι, ντομάτα και μυζήθρα ήταν καλοφτιαγμένο, ζουμερό και το ζυμαρικό επιτυχώς χυλωμένο. ΜΕΓΑΛΟ πιάτο όμως.

Από τα γλυκά η τάρτα αχλαδιού με καραμέλα βουτύρου και παγωτό βανίλια στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και απείχε παρασάγγας από την σοκολάτα Cookovaya.
Η απόλυτη παραφωνία, καθώς αφορούσε σε μία απροσδιόριστη γευστικά, κρεμώδη υφή μεταξύ πραλίνας και σοκολάτας γάλακτος σε χρώμα, αναμεμειγμένη με σαντιγύ.
Ογκωδέστατο πιάτο (ίσως κατάλληλο γιά παιδικά πάρτυ) και 17 Ευρώ παρακαλώ!!
Εμβυθισμένα ήταν κάποια μεγάλα κομμάτια από ζαχαροπλαστική ζύμη ( σου;;, σφολιάτα;;) και ευτυχώς στο μέσον το σορμπέ από σκούρα berries μαζί με 2 τεμάχια raspberries και 3 blueberries (! ) φάνταζαν σαν μία γευστική όασις.
Ουδείς βέβαια ενδιαφέρθηκε να μάθει το λόγο για το σχεδόν ανέπαφο signature dish του pastry chef

Θυμίζει παλαιάς κοπής, φιλόξενο εστιατόριο μεν, αλλά θεωρώ ότι απαιτείται περαιτέρω γευστική.. μεταρρύθμιση, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις χρεώσεις του και την αίγλη την οποία υποτίθεται ότι εκπέμπει στον χώρο της εστίασης.

30 Δεκ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Μπαίνοντας στο εστιατόριο Cookoovaya νομίζεις ότι μεταφέρεσαι πίσω στο χρόνο. Μπαίνεις σε ένα μεγάλο χώρο που ξεδιπλώνει μπροστά σου την παλιά ανεπιτήδευτη αστική αθηναϊκή αισθητική. Θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω ως συνέχεια του αξέχαστου Ideal.

Το πρώτο μου συναίσθημα ήταν αυτό της ηρεμίας. Αισθάνθηκα ότι όλα τα πράγματα είχαν μπει στη θέση τους, ότι ήταν όπως πρέπει. Ξεχασμένες έννοιες όπως της ευγένειας και των καλών τρόπων βρίσκονται εδώ.

Ένα άλλο στοιχείο που προσδίδει ζεστασιά στο χώρο, είναι η μεγάλη ανοιχτή, πεντακάθαρη κουζίνα. Χώρος προσεγμένος, που μαγνητίζει το βλέμμα σου από την αρμονία των κινήσεων όσων εργάζονται εκεί. Σαν μία πολύ καλή παράσταση, μια τέλεια αλυσίδα με όλους τους κρίκους ενωμένους. Ακούς τους θορύβους, βλέπεις πως δουλεύουν και καταλαβαίνεις την προσπάθεια τους για να ετοιμαστεί το τέλειο πιάτο. Επίσης για πρώτη φορά έχεις τη δυνατότητα να δεις πέντε μεγάλα ονόματα, πέντε καταξιωμένους σεφ επί τω έργω.

Οι μάγειροι Σπύρος Λιάκος, Βαγγέλης Λιάκος, Περικλής Κοσκινάς, Νίκος Καραθάνος και Μάνος Ζουρνατζής κρύβονται πίσω από αυτή την εικόνα.
Πέντε μάγειροι διαφορετικοί, γνωστοί από άλλους χώρους στο παρελθόν, που εδώ όμως έχουν καταφέρει να δουλεύουν σαν ομάδα, αλλά συγχρόνως ο καθένας τους χωριστά να προσθέτει τη δική του πινελιά στο πιάτο.

Ο κατάλογος, που αλλάζει συχνά ανάλογα με την εποχή, χωρίζεται στις εξής κατηγορίες: σαλάτες, κρύα πιάτα και ωμά, ξυλόφουρνος, κάρβουνα, τηγάνι και κατσαρόλα και τέλος γλυκά. Τα πιάτα, ευτυχώς μεγάλα σε ποσότητες για να μπορέσεις να δικαιολογήσεις τις λίγο τσουχτερές τιμές τους, είναι δημιουργίες της ελληνικής κουζίνας, με μία όμως διαφορετική έμπνευση, μια διαφορετική ματιά ακόμα και στις απλές και συνηθισμένες γεύσεις. Διαβάζοντας το μενού, με την πρώτη ματιά, ίσως φανούν πιάτα ασύνδετα μεταξύ τους. Όμως η επιλογή είναι εύκολη και καλύπτει όλες τις επιθυμίες. Οι δημιουργίες τους σε κάνουν να καταλαβαίνεις την προσπάθεια να βγει στο πιάτο κάτι πρωτότυπο, δουλεμένο με αγάπη, και με την καλύτερη πρώτη ύλη που έχω συναντήσει ποτέ. Αισθάνθηκα την επιθυμία τους, να μη γευθείς μόνο αυτό που θα σου προσφέρουν, αλλά και να το απολαύσεις. Να σου ξυπνήσει μνήμες, να το νοσταλγήσεις και να θελήσεις να το γευθείς ξανά.

Στον κατάλογο κρασιών, υπάρχει house wine, που δημιουργείται ειδικά για την Cookoovaya από ένα οινοποιείο στο Δομοκό και λέγεται 270 μοίρες, γιατί όπως έχουν εξηγήσει σε 270 μοίρες γυρίζει ο λαιμός της κουκουβάγιας. Υπάρχουν επίσης ετικέτες από τους ελληνικούς αμπελώνες αλλά και ξένες.

Το έχω επισκεφθεί τρεις φορές και ομολογώ ότι με εξέπληξε θετικά η συνέπεια τους και ότι τα πιάτα ήταν κάθε φορά, πιο καλά από την προηγούμενη. Η εξυπηρέτηση άψογη, επαγγελματικού επιπέδου, με προσοχή, ευγένεια και φροντίδα να μη μας λείψει τίποτα. Θετικό και ευχάριστο το γεγονός ότι οι ίδιοι οι σεφ κυκλοφορούν στο χώρο και επιβλέπουν τα τραπέζια. Θα περιγράψω την τελευταία μας επίσκεψη το βράδυ του Σαββάτου.

Ότι δοκιμάσαμε δηλώνω από την αρχή ότι ήταν καταπληκτικό στη γεύση.

Σαν αρχή σου φέρνουν ψωμί λευκό και ψωμί μαύρο με καρύδι, που συνοδεύονται από βούτυρο Γαϊτανίδη και αυγοτάραχο Τρικαλινού. Αυτό χρεώνεται σαν κουβέρ.

Στη συνέχεια παραγγείλαμε σαν ορεκτικά:

-carpaccio από μπούτι βοδινό με gorgonzola dolce και βινεγκρέτ τρούφας. Πολύ φρέσκα υλικά, σε σωστή ποσότητα η βινεγκρέτ, με τη gorgonzola να απογειώνει τη γεύση σε έναν απίστευτα αρμονικό συνδυασμό.

-σαλάτα φασόλια τσαουλιά, με πέστο βασιλικού, πορτοκάλι, κολοκυθάκια και κροκέτα φέτας Νάξου. Πρώτη φορά δοκίμαζα τέτοια σαλάτα, διαφορετική από ότι βρίσκουμε συνήθως στα μενού, και ήταν πραγματικά πολύ επιτυχημένη.

-Τυρόπιτα με γραβιέρα, φέτα και τυρομαλάκα.

-ανοιχτή πίτα με τρούφα, μανιτάρια με κρέμα, βοδινό φιλέτο στη σχάρα και τραγανά κρεμμύδια. Δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψουν τη νοστιμιά του πιάτου στο οποίο κυριαρχεί η γεύση της τρούφας.

Για κυρίως παραγγείλαμε:

-Λαδένια δηλαδή πίτες με μπιφτεκάκια στη σχάρα και φέτα. Κλασσικό πιάτο, με σπιτικής γεύσης και σωστά ψημένα μπιφτεκάκια.

-Μπριζόλα χοιρινή Νάξου με πουρέ από πατάτες φούρνου. Το κρέας πολύ μαλακό, όπως πρέπει ψημένο για να μη στεγνώσει και σου την σερβίρουν κόβοντας την μπροστά σου σε φιλετάκια. Εδώ μόνο οι πατάτες φούρνου που συνόδευαν είχαν παραπάνω αλάτι από όσο χρειαζόταν.

-Παστιτσάδα με χτένι κοτόπουλο και αρσενικό Νάξου. Κλασσική γεύση.

-Μοσχαρίσια μάγουλα σιγοψημένα, μακαρονάκι κοφτό με μανιτάρια και Νιώτικο τυρί. Δεν έχω λόγια να το περιγράψω. Πρέπει να το γευτείτε για να μπορέσετε να καταλάβετε.

Τα ορεκτικά τα συνοδεύσαμε με λευκό κρασί, μαλαγουζιά ΚΙΚΟΝΕΣ και τα κυρίως με pinot noir DIO FILI από τη Σιάτιστα.

Για επιδόρπιο οι επιλογές μας ήταν Baked Alaska δηλαδή παγωτό μέσα σε παντεσπάνι σκεπασμένο με εντυπωσιακού σχήματος μαρέγκα την οποία σου καίνε με φλόγιστρο στο τραπέζι και Σοκολάτα Cookoovaya. Και τα δύο ήταν κατώτερα των προσδοκιών μου ίσως γιατί είχα ανεβάσει πολύ ψηλά τον πήχη σε σχέση με το φαγητό που είχα γευτεί.

Μας κέρασαν όμως, σαν δική τους επιλογή το τρίτο γλυκό. Πολίτικο τσουρέκι με κρέμα μαχλέπι και παγωτό χαλβά που ήταν πεντανόστιμο, πρωτότυπος συνδυασμός και μπορώ να πω ότι μας αποζημίωσε πλήρως, μετά από την απογοήτευση που δεχθήκαμε από τα άλλα δύο γλυκά. Πάντως το θέμα των γλυκών θα πρέπει να το επανεξετάσουν για να μπορέσουν να ακολουθήσουν επάξια τα πιάτα του μενού.

Στο δια ταύτα λοιπόν, λέω ότι είναι ένα εστιατόριο που αξίζει να περάσεις το κατώφλι του, να γευθείς αυτό το μοναδικό και υπέροχο φαγητό ακόμα και αν πρέπει να πληρώσεις τις λίγο ακριβές τιμές του (έχουμε πληρώσει πολύ ακριβότερα μενού που δεν αξίζουν), να ζήσεις την εμπειρία της καλής γεύσης και του περιβάλλοντος με στυλ, οικειότητα και ευγένεια.

Αξίζει να αισθανθείς την αύρα μιας Αθήνας που έρχεται από τα παλιά.