COOKOOVAYA

Ελληνική κουζίνα

  Χατζηγιάννη Μέξη 2, Χίλτον [Χάρτης]
  210 7235005

Ώρες λειτουργίας:


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Οκτ
17
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
37-49

Επισκεφθήκαμε την Cookoovaya ένα Σαββατόβραδο 2 άτομα. Ήταν μία από αυτές τις βραδιές που επαναλαμβάνουμε λίγες φορές τον χρόνο με τον σύντροφό μου, για μια σημαντική γιορτή ή επέτειο. Αυτή την φορά, επέλεξα το εστιατόριο αυτό που είχε μπει καιρό στη wish list μου, απορρίπτοντας άλλες τσεκαρισμένες επιλογές.

Η περιοχή γύρω από το Hilton είναι από τις αγαπημένες μου γωνιές στην Αθήνα. Kέντρο απόκεντρο, μαζί με την γειτονική πλατεία Μαβίλη, πρόσφεραν πάντα αρκετές επιλογές νυχτερινής διασκέδασης. Αλλά ιδίως τα τελευταία χρόνια που έχουν ανοίξει κάποια αξιόλογα εστιατόρια και ένα από τα αγαπημένα μου μπαρ, το CV Distiller, λιγο πιο κάτω απ' το Cookoovaya, είναι δυο φορές πιο ενδιαφέρον να πάω.

Το πάρκινγκ πίσω απ' το Χίλτον, ως γνωστόν, θέλει τύχη ή λίγη προσπάθεια, αλλά αν κάνετε τον κόπο να παρκάρετε στην απέναντι πλευρά της Μιχαλακοπούλου, προς το νοσοκομείο Συγγρού, τις βραδινές ώρες θα βρείτε πολύ πιο άνετα.

Η Cookoovaya λοιπόν, βρήκε την θέση της στη γειτονιά αυτή και μάλλον έχει εδραιωθεί πλέον. Προσπάθησα να μην πάω με θετική ή αρνητική προκατάληψη, απ' όσα είχα διαβάσει και την διαφήμιση που έχει γίνει. Καμιά φορά η υπερβολική έκθεση φέρνει αντίθετα αποτελέσματα και δημιουργεί υπερβολικές προσδοκίες. Εκ των υστέρων, μπορώ να πω ότι η εμπειρία μου ήταν πολύ καλή και η βραδιά κύλησε χωρίς απρόοπτα.

Κατ' αρχάς εμείς, με κράτηση τρεις ημέρες πριν, βρήκαμε άνετα τραπέζι για δύο στην ώρα που θέλαμε. Φυσικά στη διάρκεια της βραδιάς σχεδόν γέμισε και μάλιστα κάποια κεντρικά τραπέζια άλλαξαν παρέες δύο φορές. Μιλάμε βεβαίως για έναν χώρο που μπορεί να εξυπηρετήσει μέσα-έξω πολλά άτομα.

Ας τα πάρουμε όμως απ' την αρχή. Το εστιατόριο βρίσκεται στη Χατζηγιάννη Μεξη, σε ένα ισόγειο πολυκατοικίας, ελαφρώς πιο κάτω απ' το επίπεδο του δρόμου. Κατεβαίνεις λίγα σκαλάκια και βρίσκεσαι στην αυλή του, η οποία, την βραδιά που πήγαμε, ήταν ανοιχτή για τους καπνίζοντες. Μέτρια κατάσταση εδώ, αλλά, αν κάπνιζα, ίσως να τον προτιμούσα. Μας υποδέχτηκε μία ευγενική κυρία που μας παρέδωσε σε κάποιον σερβιτόρο και μας οδήγησε στο τραπέζι μας.

Το προσωπικό γενικά ήταν ευγενέστατο από την ώρα που μπηκαμε μέχρι την στιγμή που φύγαμε. Σίγουρα δεν ήταν η πιο ζεστή εξυπηρέτηση, εφόσον είχαν τόσα τραπέζια, αλλά δεν μας έλειψε κάτι. Τα πιάτα ήρθαν σε σωστούς χρόνους, τα μαχαιροπίρουνα αλλάχτηκαν πριν τα κυρίως, το χαμόγελο, έστω συγκρατημένο, δεν έλειψε, ούτε το "ευχαριστώ". Επαγγελματίες και σωστοί.

Ο εσωτερικός χώρος τώρα, η κυρίως σάλα, μου φάνηκε μια χαρά. Δεν τον βρήκα τεράστιο, αλλά άνετο για να εξυπηρετήσει πολλούς. Σίγουρα το σημείο μπροστά στην ανοιχτή κουζίνα με τους σεφ εν δράσει, είναι το πιο ενδιαφέρον (και ευτυχώς δεν είναι λίγα τα τραπέζια που έχουν αυτή την θέα), αλλά όπου και να καθίσεις θα είσαι άνετα και για μένα αυτό είναι σημαντικό. Την στιγμή μάλιστα που σε άλλα εστιατόρια η επάρκεια χώρου είναι ένα ζητούμενο. Η Cookoovaya έχει τον χαρακτήρα μεγάλου, άνετου εστιατορίου, όπου θα δειπνήσουν μικρές και μεγάλες παρέες και θα γίνουν επαγγελματικά τραπέζια και οικογενειακές συνάξεις- για όσους έχουν την οικονομική ευχέρεια βεβαίως.

Γενικά αποπνέει μία αισθητική εστιατορίου παλαιάς κοπής, που καθόλου δεν με πείραξε. Ίσα- ίσα που μου φάνηκε σπάνιο για την εποχή μας ένα νέο εστιατόριο να τείνει στο κλασικό παρά στο μοντέρνο. Με αυτή την έννοια δεν θα δεις πολλούς wannabe στάρλετς και σταρλετίστες, με τολμηρές εμφανίσεις, αλλά μάλλον "καλό κόσμο" μέσης ηλικίας. Τουλάχιστον αυτή την εντύπωση εισέπραξα εγώ από αυτή την πρώτη μου επίσκεψη.

Ο κατάλογος απ' την άλλη, μου δημιούργησε ανάμεικτη εντύπωση. Δεν μπορώ να πω ότι με την πρώτη ανάγνωση κάτι μου έκανε κλικ για να το παραγγείλω οπωσδήποτε. Για την ακρίβεια, τα ορεκτικά, τα βρήκα λίγο ασύνδετα μεταξύ τους. Και τυρόπιτα και χορτόπιτα και ταρτάρ βοδινού και χέλι και μουσακάς. Ελληνική πρώτη ύλη και γκουρμέ πινελιά μαζί. Και οι πίτες στα 10-11 ευρώ;; Χμ.., θα ήθελα έναν καλό λόγο για να τις δοκιμάσω.

Τα δε κυρίως, αν εξαιρέσουμε τα ψάρια, μου φάνηκαν λίγο βαριά και ομολογώ ότι δυσκολεύτηκα να επιλέξω. Σίγουρα, αν ήμασταν περισσότεροι, θα τολμούσαμε να δοκιμάσουμε και το κάτι διαφορετικό. Οι δυο μας όμως κινηθήκαμε σε πιο ασφαλείς επιλογές.

Παραγγείλαμε λοιπόν:

- Μια σαλάτα πράσινη. Με 2 ή 3 είδη μαρούλι, φλοίδες ραπανάκι και κάποια κομμάτια ξεροψημένης πίτας. Η ποσότητα ήταν μεγάλη, τα φτηνά υλικά όμως δεν δικαιολογούν την τιμή της. (10 ευρώ)

- Χέλι καπνιστό πάνω σε μια επίσης ξεροψημένη πίτα με τυρί κρέμα και μάραθο. Υπερβολική η ποσότητα του τυριού- κρέμα (δεν θυμάμαι αν επρόκειτο για κάποιο ελληνικής προέλευσης παραδοσιακό τυρί ή απλό κριμ τσιζ), επικάλυπτε όλες τις γεύσεις και γενικά βρήκα κάπως ατυχή τον συνδυασμό του με το χέλι. Πάντως έφαγα αρκετό. (17 ευρώ)

Για κυρίως πήραμε:

- Χοιρινή μπριζόλα Νάξου με πουρέ από πατάτες φούρνου. Ο φίλος μου που το πήρε το χαρακτήρισε "θεσπέσιο", "καταπληκτικό πιάτο". Δεν μου εξήγησε τι ακριβώς ήταν το θεσπέσιο σε μια χοιρινή μπριζόλα, αλλά δεν έχω λόγο να τον αμφισβητήσω. Ίσως κάποια μαρινάδα υποπτεύομαι... Πάντως φαινόταν πολύ μαλακή και μάλιστα ήρθε κομμένη σε κομματάκια. Ο δε πουρές από τον οποίο δοκίμασα κι εγώ, ήταν ελαφρύς και βελούδινος, όπως ακριβώς μου αρέσει. Σε ξεχωριστό πιάτο (20 ευρώ).

- Μοσχαρισια μάγουλα σιγοψημένα με μακαρονάκι κοφτό, μανιτάρια και νιώτικο τυρί, για μένα. Ένα μεγάλο κομμάτι κοκκινιστού κρέατος πάνω σε πολλά- πολλά κοφτά μακαρονάκια και μανιτάρια. Μου άρεσε. Αν εξαιρέσουμε ότι το κρέας είχε ένα μικρό στρώμα λίπους από πάνω (μάγουλο, θα μου πείτε), το ψαχνό ήταν λουκούμι! Μπουκιά και συγχώριο που λένε! Το κοφτό μακαρονάκι ήταν μαμαδίστικης επίγευσης, αλλά δεν μπόρεσα να το καταφέρω όλο. (20 ευρώ)

Συνολικά για το μενού που δοκιμάσαμε βάζω 2,5/4, αλλά επειδή θα το έλεγα αρκετά καλό, παρά μέτριο, καταλήγω στις 3 ντοματούλες.

Να πω εδώ ότι οι μερίδες είναι χορταστικότατες, ενώ και τα ορεκτικά, αν κρίνω απ' το χέλι και άλλα που είδα σε διπλανά τραπέζια, έρχονται σε επαρκείς ποσότητες.

Στην αρχή, επίσης, μας έφεραν ψωμάκια. Δύο φετούλες λευκό και δύο μαύρο, πάνω σε ξύλο κοπής, σκεπασμένες με πετσετούλα. Συνόδευαν με μια φέτα βούτυρο πασπαλισμένο με αυγοτάραχο. Ενδιαφέρων συνδυασμός, αλλά μάλλον θα προτιμούσα ένα ντιπ με βάση το βούτυρο, παρά σκέτο βούτυρο (γιατί πόσο μπορείς να φας;). Χρεώθηκαν ως κουβέρ.

Συνοδέψαμε με 2 ποτήρια κρασί κόκκινο Πύλη, κτήμα Μιχαηλίδη (στα 6 ευρώ έκαστο). Για όποιον έχει όρεξη να περιηγηθεί στη λίστα κρασιών, προσφέρει πολλές επιλογές για όλα τα βαλάντια.

Γλυκό δεν πήραμε, γιατί είχαμε σκάσει από τις μεγάλες μερίδες. Αλλά από μια ματιά που έριξα στον κατάλογο, ούτε εκεί μου έκανε κλικ κάτι. Παρατήρησα μια εμμονή στο παραδοσιακό ελληνικό γλυκό (μπουγάτσα, κορμός σοκολάτα κ. α. ) σε τιμές μάλιστα 11 και 12 ευρώ! Κάπως υπερτιμημένα δεν νομίζετε, για γλυκά; Μια τάρτα με αχλάδι με τράβηξε περισσότερο, αλλά το αφήνω για την επόμενη φορά.

Πληρώσαμε περίπου 85 ευρώ με εμφιαλωμένο νερό και κουβέρ, που χρεώθηκε στο ψωμάκι- βουτυράκι. Και τα δύο αναγκαία κακά σε τέτοια εστιατόρια...

Η τελική αποτίμηση είναι λίγο ανάμεικτη και όσον αφορά στις επιλογές του καταλόγου και στις τιμές. Βάζω στο vfm 3/4 λόγω των χρημάτων που πληρώσαμε εμείς. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αρκετά από τα πιάτα δεν είναι υπερτιμημένα, ακόμα και για το επίπεδο αυτού του εστιατορίου (ανέφερα κάποια μικρά παραδείγματα).

Συνολικά όμως είχαμε μια ευχάριστη βραδιά. Χορτάσαμε και με το παραπάνω και δοκιμάσαμε ένα δείγμα της πολυδιαφημισμένης κουζίνας του Cookoovaya.

Ακούω ότι ο κατάλογος ανανεώνεται συχνά.

Ευκαιρίας δοθείσης, θα ξαναπάμε.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Δεκ
23
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

ΓΕΥΣΗ: 4 – Και μάλιστα από δύο επισκέψεις
ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ: 4 - Όπως παραπάνω
Χώρος: 3 – Ένα μικρό ψεγάδι - βλ. ΥΓ2
VfM: 3 – Τσιμπημένο αλλά το αξίζει
ΘΑ ΞΑΝΑΠΑΣ; NAI

Στις συζητήσεις των μελών του ask4food πριν αρκετό καιρό, ήταν εμφανές ένα ερωτηματικό για την έλλειψη αρκετών κριτικών αλλά και για τα – στην πλειονότητα – αρνητικά σχόλια. Προφορικά, τότε, είχα εκφράσει την απορία μου, προτείνοντας ανεπιφύλακτα την επίσκεψη στο συγκεκριμένο εστιατόριο. Ήρθε η ώρα, μετά τη δεύτερη επίσκεψη, να «εκτεθώ» και γραπτώς.

Όπως και σε κάθε περίπτωση που ακους πολλά κεράσια κρατάς μικρό κοφίνι, έτσι ήταν και το mood πριν την πρώτη περσινή μας επίσκεψη, λίγο μετά τα εγκαίνια της κουκουβάγιας. Λίγο τα μαζεμένα ονόματα των σεφ, λίγο το (αναμενόμενο) στυλ, λίγο ο χώρος, η προδιάθεση ήταν αρνητική. Κάθε αμφιβολία όμως διαλύθηκε και το μόνο που έμενε ήταν να δούμε αν το εγχείρημα θα είχε διάρκεια.

Ένας χρόνος μετά λοιπόν, δεύτερη επίσκεψη, μια Δευτέρα βράδυ, κατά τις 9, λίγο πριν τις γιορτές, χωρίς κράτηση. Θεωρήσαμε ότι λόγω της ημέρας θα βρίσκαμε εύκολα τραπέζι, κάτι που επιβεβαιώθηκε. Από την άλλη μεριά, καθόλη την παρουσία μας το μαγαζί ήταν σχεδόν μόνιμα γεμάτο, κάτι που μας εξέπληξε θετικά. Ο κόσμος; Εντάξει, λογικό είναι ένα τέτοιο εστιατόριο να προσελκύει ένα μεγάλο μίγμα από celebrities, wannabees, γόνους, επιχειρηματίες, ντόπιους και ξένους, κ. λπ. Για όσους αρέσει και λίγο κουτσομπολιό, ιδανικό περιβάλλον. Για τους έχοντες σχετική αλλεργία, λίγο υπομονή, θα σας αποζημιώσει το φαγητό για το οποίο εξάλλου πήγατε εκεί. Με λίγα λόγια, χαλαρώστε και απολαύστε το.

Ο χώρος τεράστιος, σε σχήμα περίπου Γ με την ανοιχτή κουζίνα όπου μπορεί κανείς να βλέπει τους σεφ την ώρα της δημιουργίας αλλά και όλα τα πιάτα που βγαίνουν από εκεί. Ο χώρος για τους καπνίζοντες στη μία πλευρά (προς τη Χ, Μέξη) - ο καπνός δεν μας ενόχλησε.

Το σέρβις; Άψογο από την πρώτη στιγμή ως την τελευταία. Ευγένεια, σωστή (και λεπτομερειακή όπου χρειάζεται) πληροφόρηση, σωστό timing. Επίσης – ευχάριστη έκπληξη - οι ίδιοι οι σεφ κυκλοφορούν στον χώρο και επιβλέπουν τη λειτουργία του, παρεμβαίνοντας όπου χρειάζεται.

Καλωσόρισμα με καλαθάκι ψωμιών και βούτυρο πασπαλισμένο με αυγοτάραχο. Τα ψωμάκια – τρία είδη – φρεσκοζυμωμένα και πολύ νόστιμα. Εννοείται και μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό.

Στη συνέχεια:

Σαλάτα με παντζάρια, κατσικίσιο τυρί, χαρούπι, πορτοκάλι και σταφίδες (14 ευρώ): Πρωτότυπα στημένη, το τυρί «απλωμένο» στην επιφάνεια του πιάτου, κάτω από τα υπόλοιπα περιεχόμενα. Ένα εξαιρετικό σύνολο.

Λαδένια με μπιφτεκάκια στη σχάρα και φέτα (14 ευρώ): Η παραδοσιακή πίτα με μπιφτεκάκια και φέτα on top και, έξτρα μπόνους, τσιπς κρεμμυδιού.

Γύρος κατσικίσιος με γιαούρτι με δυόσμο, τομάτα και κρεμμύδι (21 ευρώ): Έχοντας δει το συγκεκριμένο πιάτο σε φωτό πριν την επίσκεψή μας, ήμασταν προετοιμασμένοι να το παραγγείλουμε. Δυστυχώς δεν υπήρχε στο μενού. Ο σεφ Μάνος Ζουρνατζής που έκοβε βόλτες εκεί τριγύρω μας πληροφόρησε ότι δεν υπήρχε εκείνη τη μέρα (που σημαίνει ότι εκτυπώνουν μενού κάθε μέρα;) και έτσι ξεκινήσαμε την αναζήτηση για κάτι άλλο. Ο σεφ όμως επέστρεψε για να μας πληροφορήσει ότι υπήρχαν 1-2 μερίδες και θα μπορούσαμε να παραγγείλουμε! Θα μου πείτε – και εύλογα: Πας στην coocouvaya για να φας γύρο; Ναι γιατί όπως καταλαβαίνετε το θέμα των πρώτων υλών παίζει σημαντικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα. Έτσι κι εδώ, το αποτέλεσμα ήταν λουκούμι.

Πρέπει να τονιστεί ότι όλες οι μερίδες είναι υπέρ του δέοντος πλούσιες – κόντρα στην πεποίθηση ότι σε τέτοιου ύφους εστιατόρια θα φύγεις πεινασμένος. Παρόλο που δεν υπήρχε αρκετός χώρος για γλυκό, το… αποτολμήσαμε.

Πολίτικο τσουρέκι με παγωτό χαλβά και κρέμα μαχλέπι (11 ευρώ): Γενικώς δεν είμαι των γλυκών και δεν ενθουσιάζομαι εύκολα. Όσο για το συγκεκριμένο: Άνετα προγραμμάτιζα μια επίσκεψη μόνο για αυτό. Τι να πρωτοσχολιάσω; Τη καραμελωμένη κόρα του τσουρεκιού; Το παγωτό χαλβά; Δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγράψω αυτήν την πανδαισία γιατί θα λογοκρίνονταν, οπότε σταματώ εδώ.

Το «χύμα» κρασί, όπως θα λέγαμε, είναι κρασί συσκευασμένο σε φιάλη από τον Γιάννη Γκιρλέμη και προσφέρεται και σε ποτήρι. Επιλέξαμε ένα μπουκάλι ροζέ syrah – τίμιο ταίρι του φαγητού μας.

Ο λογαριασμός έκλεισε στα 80 ευρώ. Προφανώς όχι το εστιατόριο της καθημερινής μας διατροφής αλλά σίγουρα μιας σπέσιαλ συγκυρίας. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.

ΥΓ1. Για την ιστορία, η πρώτη επίσκεψη περιλάμβανε χορτόπιτα, κοκκινιστό με πατάτες τηγανιτές και σουβλάκι άγριου χοίρου. Όλα βαθμολογούνται με 4. Αν τα βρείτε στο μενού, μην διστάσετε.

ΥΓ2. Ας προσέξουν λίγο τις αντρικές τουαλέτες – δεν συνάδουν με την υπόλοιπη εικόνα του μαγαζιού.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Νοε
07
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
26-36

Στην cookoovaya, ήθελα να πάω από την πρώτη ημέρα που άνοιξε (τι σου κάνει η διαφήμιση ε?), αλλά δεν έκατσε.

Πριν από δύο εβδομάδες προέκυψε επαγγελματικό δείπνο και πρότεινα να πάμε εκεί. Η αλήθεια είναι ότι διαβάζοντας τις κριτικές του ask4food, ήμουν διστακτικός και αν έπρεπε να πάω / πληρώσω, μόνος μου δεν θα το έκανα. Ευτυχώς.

Από που να ξεκινήσω λοιπόν. Πάρα πολύ κακό για το τίποτα. Δεν καταλαβαίνω για πιο λόγο γίνεται όλος αυτός ο πανικός.

Χώρος - 1/4
Χαοτικός, τεράστιος με πολλά τραπέζια, με ανύπαρκτη διακόσμηση και χαρακτήρα.
Τα τραπεζομάντηλα και οι καρέκλες (στη σάλα μπροστά στην κεντρική είσοδο), θύμιζαν ξενοδοχείο δεκαετίας '80 (ειδικά οι καρέκλες).
Εξαίρεση αποτελεί το κομμάτι μπροστά από την ανοιχτή κουζίνα, που θύμιζε εστιατόριο εξωτερικού.
Παρόλο που πήγαμε Τρίτη βράδυ, ήταν ασφυκτικά γεμάτο.

Εξυπηρέτηση - 3/4
Όλα ήρθαν σχετικά γρήγορα και με τη σωστή σειρά, πράγμα δύσκολο αν αναλογιστείς τον κόσμο που έπρεπε να εξυπηρετηθεί.
Δεν φτάνει το 4/4 γιατί μαγαζί με τη φήμη και το στήσιμο του συγκεκριμένου, θα έπρεπε να προσφέρει το κάτι παραπάνω.

Γεύση - 2/4
Πάμε και στην ουσία!!!!
Αν έτρωγα το συγκεκριμένο φαγητό σε άλλο εστιατόριο η γεύση, υπό προϋποθέσεις να έφτανε το 2.5 -3/4. Εδώ όμως όχι. Οι προσδοκίες είναι πιο ψηλές.

Χωριάτικη - 4/4
4/4 παρόλο που η ντομάτα δεν ήταν και η καλύτερη.
Φταίμε εμείς που την παραγγείλαμε τέτοια εποχή και το μαγαζί που την είχε στον κατάλογο. Παρόλα αυτά η πιο νόστιμη πειραγμένη χωριάτικη που έχω δοκιμάσει. Εύγε. (και μέχρι εκεί).

Πίτα με αυγά και προσούτο - 2/4
Απλά αδιάφορο.

Κόκκορα με χυλοπίτες - 2/4
Οι χυλοπίτες, ωραίες με διάφορα μέσα (σταφίδες κλπ), αλλά ο κόκκορας ήταν άνοστος.

Τα παραπάνω τα μοιραστήκαμε.

Μοσχαρίσια μάγουλα με μακαρονάκι κοφτό και μανιτάρια. - 1/4
Τα μακαρόνια ήταν πολύ ωραία, αν ήταν σκέτα χωρίς το μοσχάρι θα έβαζα 3/4, αλλά... είχα δύο κομμάτια μάγουλα, το ένα όπως έπρεπε, μαλακό τρυφερό με το λιπάκι του. Το άλλο μεντζοσόλα. Δε μπορούσα να το κόψω μπλιάχ. Το ίδιο έπαθε και φίλος που καθόταν δίπλα μου.

Ριζότο με τρούφα.
Δε βάζω βαθμολογία. Δοκίμασα και δε μου άρεσε, χωρίς όμως να έχω φάει ξανά τρούφα δε μπορώ να ξέρω αν ήταν καλό ή όχι.

Hot Dog με τόνο - 3/4
Το έφαγε συνάδελφος και άρεσε.

Χέλι καπνιστό
Δεν το δοκίμασα και δεν έμαθα αν άρεσε.

Από γλυκά.

Μπουγάτσα με παγωτό. 2/4
Εντυπωσιακή εμφάνιση και μέχρι εκεί.

Τάρτα αχλάδι με παγωτό. 3/4
Καλοοοο....

Ήπιαμε τρία μπουκάλια από το δικό τους κρασί, 4 μπύρες και δύο Coles.

VFM
375€ για 9 άτομα. (41€ το κεφάλι).
Πολλά για αυτά που φάγαμε.

Αν θα ξαναπήγαινα? Όχι.
Θα το πρότεινα? και πάλι όχι.

Η απορία της ημέρας? Γιατί τόσο μεγάλος πανικός για το συγκεκριμένο μαγαζί?

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Νοε
13
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Επισκεφτήκαμε Πεμπτη βραδυ το συγκεκριμένο εστιατόριο, τέσσερα άτομα. Ο χώρος τεράστιος με μεγάλο αριθμό τραπεζιών. Η διακόσμηση λιτή χωρίς ιδιαίτερο χαρακτήρα και ταυτότητα εκτός ίσως από την ανοιχτή κουζίνα στην οποία επικρατούσε ενα πανδαιμόνιο. Μας ρώτησαν όταν κάναμε την κράτηση αν καπνίζουμε. Επιλέξαμε μη καπνίζοντες ωστόσο ο χώρος ειναι ενιαίος και απλά στο μισό εστιατόριο καπνίζουν ενώ στο αλλο μισό όχι. Παρ' όλ' αυτα ο εξαερισμός ειναι καλός και δεν ενοχληθήκαμε ούτε από τον καπνό αλλα ούτε και από τις μυρωδιές της κουζίνας.

Παραγγείλαμε για πρώτα καρπάτσιο και ταρταρ ψαριού σε σος αγγουριού. Και τα δυο πολυ καλα. Μια πίτα με κιμά και αυγό πολυ μέτρια αφού μας φάνηκε ανάλατη και γενικώς ανοστη χωρίς καρυκεύματα, μπαχαρικά ή μυρωδικά. Συκωτακια με κάπαρη επίσης άνοστα αλλα καλοψημένα κ μαλακά. Έπισης ενα ριζότο με τρούφα το οποίο ήταν μεν νόστιμο κ η τρούφα πολυ καλη αλλα δεν ήταν σωστά χυλωμενο.

Για κυρίως πήραμε ενα βοδινό φιλέτο με πουρέ κ μανιτάρια (23€) αρκετά νόστιμο και ζουμερο. Ενα γύρο κατσικίσιο (νομίζω 20€) αλλα όπως μου ειπε ο σύζυγος μου μύριζε το κρέας. Ενα φιλέτο σφυριδας με κριθαράκι (28€!!! ) το όποιο ήταν νόστιμο και μια μερίδα μοσχαρίσια μάγουλα με μακαρονάκι το οποίο δυστυχώς δε θυμάμαι ποσό κόστιζε αλλα ούτε και ειχα κάποια σχόλια για τη γεύση.

Για επιδόρπιο πήραμε μια μους σοκολάτας με παγωτό, ενα από τα καλύτερα πιάτα που γευθήκαμε τη συγκεκριμένη βραδιά και μια καρυδόπιτα με κίτρινη κολοκύθα και παγωτό πολυ μέτριο. Επίσης ήπιαμε ενα μπουκάλι κρασί (25€) και ανθρακούχο νερό και ο λογαριασμός ήρθε 175€!!!

Γενικώς νομίζω ότι δεν ειναι ενα από τα εστιατόρια του οποίου τις γεύσεις θα αναζητούσα ξανά.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Μάρ
11
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Πολύ κακό για το τίποτα: Η Cookoovaya δεν είναι ούτε τόσο κακή όσο την θέλουν αρκετές από τις προηγούμενες κριτικές στο ask4food, ούτε βέβαια τόσο καλή όσο προσπαθεί να μας πείσει η υπερπροβολή της σε διάφορα μέσα από την ώρα που άνοιξε.

Πρόκειται για ένα μέτριο εστιατόριο, πολύ κατώτερο των επιμέρους προσπαθειών και επιχειρήσεων (παρόντων και παρελθόντων) των σεφ που συμμετέχουν στο εγχείρημα - π. χ. το Base Grill είναι ένα κλασικό πλέον spot της Αθήνας, που λειτουργεί με απόλυτο επαγγελματισμό, ενώ οι γεύσεις της πρώτης Hytra στου Ψυρρή μου έχουν δώσει μεγάλες συγκινήσεις - η δε κουζίνα είναι άνιση (ίσως αυτό να είναι αναμενόμενο όταν σε ένα μενού εμπλέκονται 5 σεφ).

Ας το δούμε όμως λεπτομερώς:
Πήγα καλεσμένος για τα γενέθλια καλής φίλης, Παρασκευή βράδυ. Ο χώρος είναι πολύ μεγάλος, αλλά σύντομα το μαγαζί γέμισε ασφυκτικά. Τα τραπεζια είναι άνετα τοποθετημένα και το ντεκόρ καλαίσθητο και προσεγμένο, αλλά όλα τα επιμέρους κάπως χάνονται λόγω του μεγέθους και τελικά ο χώρος είναι μάλλον αδιάφορος: καλά είναι μόνο τα τραπέζια που βρίσκονται στο κομμάτι προς την Χατζηγιάννη Μέξη (που είναι και η είσοδος) και αυτά που βρίσκονται μπροστά στην μακριά ανοικτή κουζίνα. Τα πίσω τραπέζια, στο ας πούμε "θερμοκήπιο" που βλέπει στο Χίλτον, δεν παρουσιάζουν κάτι ιδιαίτερο και δεν έχουν επαφή με την κουζίνα, που είναι και η καρδιά του χώρου. Λόγω του κόσμου δημιουργείται μία σχετική βαβούρα, αλλά όχι σε βαθμό ανυπόφορο.

Στο φαγητό: ο κατάλογος έχει αρκετές επιλογές ελληνικής κουζίνας με αναφορές στο κλασικό και δημιουργική διάθεση. Κρύα ορεκτικά, ζεστά ορεκτικά (τα λέει "από τον ξυλόφουρνο" νομίζω) και κυρίως (θαλασσινά και κρέας).

Η σαλάτα με το κουνουπίδι, την gorgonzola και το κανταϊφι ήταν μέτρια στην παρουσίαση και την γεύση, υπό την έννοια ότι δεν υπήρχε η επιθυμητή συνοχή μεταξύ των συστατικών και τελικά κατέληγε σε ένα άτονο αποτέλεσμα παρά τις "προσπάθειες" της gorgonzola να δώσει ένταση.

Οι οβριές με μανιτάρια, αυγό και σύγλινο ήταν το πιο απογοητευτικό πιάτο της βραδιάς: ανάλατο, άγευστο, το αυγό δεν το ένιωθες, ενώ το σύγλινο μου φάνηκε για κοινό μπέικον.

Η ανοιχτή κρεατόπιτα με αυγό ήταν σαφώς καλύτερη: σε στυλ πίτσας, με κιμά και ένα αυγό το οποίο σήκωνε λίγο περισσότερο ψήσιμο, ήταν ένα εύγευστο πιάτο χωρίς πάντως ιδιαίτερες συγκινήσεις.

Στα κυρίως - τα οποία, πάντως, καθυστέρησαν αρκετά - η κατάσταση βελτιώθηκε. Τα μοσχαρίσα μάγουλα που επέλεξα εγώ ήταν ένα πολύ καλό, ισορροπημένο πιάτο, το οποίο έσωσε κάπως την υπόληψη του καταστήματος.

Το κρέας ήταν εξαιρετικά μαλακό, αλλά και τραγανό εξωτερικά με μία κρούστα, συνοδευόταν δε από κοφτό μακαρονάκι σε νόστιμο ζωμό και σως γιαουρτιού. Το καλύτερο πιάτο της βραδιάς το οποίο συνιστώ. Εκ των συνδαιτυμόνων μου δοκίμασα την πανσέτα - αρκετά καλή, ίσως λίγο πιο γλυκιά απ' ό, τι θα έπρεπε και τον μαρουλοντολμά με τα συκωτάκια (καλός, αλλά κατώτερος του δικού μου).

Από τα γλυκά επιλέξαμε το συμπαθητικό προφιτερόλ (τα σου έχουν γέμιση παγωτού, ενώ εγώ τα προτιμώ με creme patisserie) και την μάλλον αδιάφορη τάρτα αχλαδιού.

Στο σέρβις έγιναν αρκετά λάθη, ενώ υπήρξαν και καθυστερήσεις. Ενώ στην αρχή μας έφεραν άμεσα ψωμί και wine list, η άφιξη των καταλόγων και η παραγγελία του φαγητού καθυστέρησε, ενώ μεγάλη ήταν η καθστέρηση μεταξύ των ορεκτικών και των κυρίως. Όταν δε στο τέλος ζητήθηκε ο λογαριασμός, αντ' αυτού έφτασαν στο τραπέζι μας τα ρέστα άλλης παρέας. Αρνητική εντύπωση μου έκανε επίσης ότι οι σερβιτόροι δεν έχουν ακριβή εικόνα και γνώση των πιάτων. Συνολικά το σέρβις χρήζει περαιτέρω συντονισμού, αυτό δεν είναι άλλωστε παράλογο σε ένα - σχετικά, πλέον - καινούριο μαγαζί.

Η wine list έχει αρκετές επιλογές. Ιδιαίτερα καλή σχέση ποιότητας-τιμής έχουν οι δικές τους εμφιαλώσεις στα 12,5 ευρώ: το ροζέ που επιλέξαμε ήταν πολύ ικανοποιητικό. Αντιθέτως, είναι τελείως αδιάφορο, σε βαθμό που το καθιστά περιττό, το οινόμελο που κερνούν στο τέλος - εύλογα ο κύριος που μας το σέρβιρε μας είπε ότι "δεν είναι άσχημο", σχεδόν δεν το αγγίξαμε.

Οι τιμές - χωρίς να έχω ακριβή εικόνα, αφού δεν πλήρωσα εγώ - είναι οκ, πρέπει να κυμαίνονται στα 30-35 το άτομο, αν όμως επιλεγεί ψάρι σίγουρα θα είναι περισσότερο.

Συμπερασματικά:
Καταρχήν, σε ένα μαγαζί του μεγέθους της Cookoovaya είναι ιδιαίτερα δύσκολο το επίπεδο της κουζίνας να κρατηθεί εκεί που πρέπει, ιδίως όταν η προσέλευση είναι εξαρχής τόσο μεγάλη, ώστε η κουζίνα και το σέρβις να μην έχουν προλάβει να δοκιμαστούν και να συντονιστούν.

Το συγκεκριμένο εστιατόριο θα πρέπει να κάνει πολλές αλλαγές για να εξακολουθήσει να έχει πελάτες με αξιώσεις - αν και σίγουρα μπορεί να επιβιώσει λόγω θέσης και μάρκετινγκ, προσελκύοντας όμως κυρίως τουρίστες και επισκέπτες της μίας φοράς. Εάν φιλοδοξούν, όμως, να γίνουν σημείο αναφοράς και να αποκτήσουν σταθερή πελατεία, χρειάζονται σοβαρότατες αλλαγές. Ας έχουν, επίσης, υπόψιν ότι η υπερβολική δημοσιότητα έχει και αρνητικές συνέπειες, μιας και δημιουργεί μεγάλες προσδοκίες.

Εγώ θα κάνω πολύ καιρό να ξαναπάω - δεν πρόκειται εύκολα να μπω στη διαδικασία της έγκαιρης κράτησης που πλέον απαιτείται για ένα εστιατόριο σαν την Cookoovaya και εν τέλει ο χρόνος μπορεί να βελτιώσει το επίπεδο.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Ιαν
30
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
26-36

Πήγαμε στο μαγαζί παρέα 6 ατόμων μετά από κράτηση που είχαμε κάνει 5 μέρες πριν.

Το τραπέζι που μας βάλανε ήταν στην πίσω μεριά του μαγαζιού σε χώρο που δεν βλέπεις την εντυπωσιακή ανοιχτή κουζίνα και με αρκετά περιορισμένο χώρο για 6 άτομα.

Παραγγείλαμε λαβράκι carpaccio και σαλάτα κουνουπίδι για πρώτα τα οποία ήταν ωραία πιάτα όχι όμως κάτι εντυπωσιακό.

Πήραμε 4 κυριώς από το οποία μόνο η ανοιχτή πιτα με τρούφα μανιτάρια με κρέμα ήταν πολύ καλό. Δυο πιάτα ήρθαν κρύα και δεν μπορώ να κάνω κριτική για τη γεύση.

Ο χώρος μέτριος.
Γενικά πολύ κατώτερο της φήμης του.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Φεβ
24
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
-

Το πιο πολυσυζητημένο νέο εστιατόριο της Αθήνας! Μάλιστα! Πολλές προσδοκίες που κατέληξαν σε φιάσκο και θα προσπαθήσω να εξηγήσω τους λόγους.

Στο συγκεκριμένο εστιατόριο γίνεται πανικός. Βρίσκεται σε πολύ καλό και εμπορικό για τέτοιου είδους επιχειρήσεις στην Αθήνα και διαφημίστηκε σε υπερβολικό βαθμό κυρίως για το μεγάλο ατού του που είναι η σύμπραξη των έξη γνωστών σεφ! Πέντε επιτυχημένοι μάγειροι ένωσαν τις γνώσεις τους και τις ιδέες τους και προχώρησαν σε αυτό το εγχείρημα. Το καλό για αυτούς είναι ότι οι ΄Ελληνες είναι ανεκπαίδευτοι στο καλό φαγητό και μπορεί ο καθένας να πουλά οτιδήποτε αρκεί να το πλασάρει καλά! Η καλή διαφήμιση με τους υποτιθέμενους celebrities chefs, παραμερίζει την μετριότητα τους και μπορούν εύκολα να επιβάλλουν στους αδαείς κάθε είδους μπούρδα που τους έρχεται στο μυαλό.

Ο χώρος είναι τεράστιος και με αισθητική ταβέρνας. Λευκά κουφώματα από PVC σε μοντέρνο στυλ, συνδυάζονται με ένα ταβάνι από διάτρητο πεπιεσμένο χαρτί είτε κακοβαμμένο η επιμελώς ατημέλητο (! ). Οι τοίχοι θυμίζουν κλασσικό εστιατόριο της Αθήνας της δεκαετίας του '50, με καπλαμάδες και χρώματα σε αποχρώσεις του μπεζ (ψιλονεοκλασσικου τύπου) που δεν ξέρω πως συνδυάζονται με την μοντέρνα μαύρη και με ανοξείδωτα στοιχεία κάβα και τα λευκά κουφώματα.

Το πατάρι που φυτεύτηκε καταστρέφοντας έναν ήδη μεγάλο χώρο εστίασης ( εδώ παίζει ρόλο η απληστία, να χωρέσουν διακόσια και πλέον άτομα), είναι απίστευτα κακοφτιαγμένο και το κάτω ταβάνι του έχει επενδυθει με βαμμένες καλαμωτές που παραπέμπουν σε ψαροταβέρνα στη Λούτσα! Τα δε φωτιστικά (φαναράκια σε χρυσαφί χρώμα ), είναι απαράδεκτα! Την κατάσταση σώζει η ανοικτή κουζίνα που φαίνονται οι σεφ επί το έργον.

Και ερχόμαστε τώρα στο έργον. Κρασί χύμα εμφιαλωμένο Merlot με 12.50 ευρώ. Καλή η σκέψη, απαίσιο το κρασί που κάθε άλλο από Merlot είναι! Είναι κυριολεκτικά ένα πολύ κακό χύμα κρασί σε εμφιάλωση και τελικά είναι ακριβό γιατί αν το κοστολογήσεις με το κιλό, πληρώνεις 16.70 ευρώ. Ο κατάλογος είναι δραματικός. Δεν υπάρχουν πολλές επιλογές από κύρια πιάτα και είσαι αναγκασμένος να παραγγείλεις άσχετα μεταξύ τους πράγματα που είναι αταίριαστα. Κρεατόπιττα, σπανακόπιττα, τυρόπιττα, μεδούλι ( αλήθεια που το βρίσκουν το μεδούλι και ποιός το τρώει άραγε), λαχανοντολμάδες, καρπάτσιο από μπούτι μοσχου (έπρεπε να είναι φιλέτο ) με ρίζες που μύριζαν χωματίλα, ταρτάρ και διάφορα άλλα που δεν έχουν νόημα ύπαρξης σε ένα σύγχρονο και σχετικά ακριβό εστιατόριο. Πληρώνεις 50 - 70- ευρώ το άτομο, αφού παρακαλέσεις για τραπέζι αρκετές ημέρες πριν, (τόσο αφελείς και με νεοπλουτιστική συμπεριφορά άτομα είμαστε) για να φας σπανακόρυζο, κουνουπίδι και σαλάτα με πατζάρια.

Ένα πατζάρι κομμένο σε φέτες με ελάχιστο κατσικίσιο τυρί σε τιμή πραγματικής σαλάτας! Στα δε κύρια πιάτα, δεσποζει το fish and chips που είναι ο "ταπεινός" μπακαλιάρος με 20 ευρω το πιάτο! Η σφυρίδα, το φιλέτο Wellington είναι πολύ μέτρια και τα βρίσκεις παντού, σε πολύ φθηνότερα μαγαζιά. Τα δε γλυκά, είναι χάλια! Το προφιτερόλ πολύ μέτριο, η σοκολατίνα θυμίζει ζαχαροπλαστείο της δεκαετίας του '60 σε επαρχία και τίποτα δεν παραπέμπει σε κάτι που θα ικανοποιούσε και τον πιό απλό γευσιγνώστη.

Είναι εκπληκτικό πως όλοι αυτοί οι celebrities chefs κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν μέτριο αισθητικά χώρο με μέτρια κουζίνα και να γίνεται πανικός!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Νοε
19
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
37-49

Χωρίς να θέλω να προσβάλω κάποιον... αλλά επειδή συχνά συμβουλεύομαι διαφορες σελίδες και κριτικες προτού επισκεφθώ κάποιο εστιατόριο (γιατι οι ημέρες απαιτούν το να είμαστε πιο ψαγμένοι)! Πολλές φορές έχω ματαιώση επίσκεψη σε κάποιο καλό εστιατόριο επειδή διαβαζα τις κριτικές κ τα value for money. Τυχαία όμως, έπεσα σήμερα στο cookoovaya που έχει τύχει να επισκεφθώ 2φορές και απόρησα διαβάζοντας τις κριτικές"Γιατί τέτοια χολή, βρε παιδια;".....

Το Cookoovaya αν και η αληθεια ειναι οτι σαν χώρος δεν σου προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο απο άποψη ότι άλλα μαγαζιά του είδους του έχουν μία ιδιαίτερη θέα ή διακόσμηση, ενώ αυτό έχει πιο απλή κ αυστηρή διακόσμηση! Αλλά σε όλες τις άλλες κατηγορίες υπερέχει...! Οι τιμές για το είδος του είναι καθόλα λογικές(για τα δεδομένα οτι πας σε ενα καλο εστιατοριο κ οχι σε χασαποταβερνα)!!! Οι γεύσεις είναι προσεγμένες, μοναδικές και σε αντίθεση με άλλα δήθεν "gourmet" εστιατόριο δεν επαναλαμβάνει το menu του, όπως σε άλλα εστιατόριο που νομίζεις οτι έχουν βγαλει φωτοτυπία το menu κάποιου άλλου εστιατορίου.

Η εξυπηρέτηση είναι φιλική και όχι αυστηρή, σε βοηθούν να παραγγείλεις και σε κάνουν να αισθάνεσαι άνετα από την πρωτη φορά!
Με λίγα λόγια αξίζει να επισκεφθείτε το Cookoovaya και όσο για το αν θα μεινετε ευχαριστημένη θ το καταλάβετε απο το πρώτο κιολας ορεκτικό!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Ιαν
01
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
26-36

Ήρθαμε στην Cookoovaya, το πλέον διαφημισμένο εστιατόριο της Αθήνας, με μεγάλες προσδοκίες.

Όχι μόνο σαν αποτέλεσμα των διθυραμβικών κριτικών σε διάφορα εξειδικευμένα sites και blogs, αλλά κυρίως γιατί όλοι μας πιστεύαμε ότι αυτοί οι έξι (6) ούτως ή άλλως γνωστοί και καταξιωμένοι chef, δεν υπήρχε περίπτωση (1) να μην υποστηρίξουν έμπρακτα την αναμφισβήτητα μεγάλη προσπάθεια που έκαναν στο στήσιμο του χώρου και στη διατήρηση του momentum που προέκυψε από το προσεκτικά σχεδιασμένο word of mouth πολύ πριν ανοίξουν, και (2) να μην τηρήσουν ευλαβικά την αρχή που σοφά λέει ότι "δεν έχεις δεύτερη ευκαιρία για μια πρώτη καλή εντύπωση".

Φύγαμε από την Cookoovaya απογοητευμένοι. Αν μπορούσα να περιγράψω την εμπειρία με μία κουβέντα, θα την αποκαλούσα "σκωτσέζικο ντους", με άλλα λόγια μία συνεχή εναλλαγή ζεστού και παγωμένου νερού (που μπορεί να κάνει καλό στην υγεία, αλλά δεν κάνει καλό σε μία ακριβοπληρωμένη γαστριμαργική εμπειρία).

Ας εξηγηθώ.

Η είσοδος στο εστιατόριο δημιουργεί αμέσως μία θετική αύρα που σε προδιαθέτει ότι τα καλύτερα έρχονται. Η αρχιτεκτονική/αισθητική σχεδίαση της Cookoovaya φέρνει αναμφισβήτητα έναν καινούργιο "αέρα" και εισάγει μία ατμόσφαιρα αστικού πολιτισμού που τόσο λείπει από την πόλη μας. Μινιμαλιστικά σχεδιασμένο, αλλά με ενδιαφέροντα διακοσμητικά στοιχεία (ξύλινο πάτωμα, χαλιά πλακάκια, ψυγεία κρασιών οροφής, χάλκινα dispensers μπύρας, μεγάλες επιφάνειες από γυαλί και ξύλο, high tech κουζίνα, ακριβά και άνετα τραπεζοκαθίσματα) και οπτικά ανεξάρτητους χώρους - πραγματικά no expense was spared, όπως θα λέγαμε και στην μητρική μας γλώσσα.

Η τυπική και αγέλαστη υποδοχή σε προσγειώνει στην νέα Ελληνική πραγματικότητα που ακόμη αδυνατεί - ή δεν θέλει - να καταλάβει ότι άλλο η διεκπεραίωση, άλλο η εξυπηρέτηση και άλλο η ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ. Πόσο δύσκολο τελοσπάντων είναι να χαμογελάσει κανείς και να καλωσορίσει τους πελάτες του;

Το πέρασμα από την σάλα των μη καπνιστών, η ησυχία και η ευρύχωρη διαμόρφωση του ψηλοτάβανου χώρου σε κάνει να ξεχάσεις την απρόσωπη υποδοχή και να αναθαρρήσεις.

Η κατάληξη στην αίθουσα των καπνιστών (που δυστυχώς μας είχαν κλείσει τραπέζι) μας φάνηκε σαν να μπήκαμε σε διαφορετικό εστιατόριο. Χαμηλό (πολύ) ταβάνι, οχλαγωγία, καπνίζοντες παντού (χωρίς όμως οσμή κάπνας στο χώρο), τασάκια για τσιγάρα και πούρα να περιφέρονται, τσιρίγματα και σαματάς, δημόσιες σχέσεις και στιγμιαία ανάμνηση από σχετικό εδάφιο του Anthony Bourdain στο βιβλίο του Medium Raw - "Why (some) Rich People eat differently than You and Me".

Και εκεί που κάθεσαι μέσα στο "Καπνιστήριον Η Ομίχλη" μέσα στα τσιγάρα και την φασαρία, προβάλλει μέσα από μαγειρικούς - αυτή τη φορά - καπνούς, η θέα μίας εντυπωσιακής ανοικτής κουζίνας με rotisserie, σχάρες ανοιχτής φλόγας μεταβλητού ύψους, φούρνο belle époque, "ξυλόφουρνο" (τελοσπάντων-ρε παιδιά μήπως να κρύβατε κάπως την ηλεκτρονική ένδειξη θερμοκρασίας), αχνίζουσες φριτέζες και βραστήρες ζυμαρικών, κατσαρόλες που σίγουρα έβραζαν σπουδαίους σπιτικούς ζωμούς και βάσεις για τις σάλτσες τους, φωτιές και φλαμπαρίσματα και κυρίως οι φυσιογνωμίες των έξι (6) πραγματικά σπουδαίων chef που έστησαν και λειτουργούν αυτό τον χώρο - όλων παρόντων - να εγγυώνται μία γαστρονομική εμπειρία άλλου επιπέδου.

Αμ δε.

Να προσπεράσω την ψυχρή και διεκπεραιωτική παραγγελιοληψία που στο δικό μας τραπέζι είχε ύφος "άντε τελειώνετε", αλλά σε κοντινό μας τραπέζι όπου θα δειπνούσε τέως εκπρόσωπος του Ελληνικού κοινοβουλίου είχε ύφος ιδιαζόντως χαμογελαστό και οσφυοκαμπτικό, και να πάω στα του φαγητού.

Νόστιμο στην σύλληψη του και ενδιαφέρον το βούτυρο με αυγοτάραχο, πολύ καλό το χαρουπόψωμο μεταξύ άλλων (και το προσεγμένο ψωμί φανερώνει πολλά πράγματα για ένα εστιατόριο).

Στα πρώτα πιάτα όμως, πάλι εκείνο το "παγωμένο νερό" που έλεγα νωρίτερα. Σαλάτα κουνουπίδι με gorgonzola ;;; και μία άλλη με φύλλα μαρουλιού (σε κάθε περίπτωση ολόφρεσκου και τριζάτου) αλλά με βραστά αυγά γεμιστά και κοτόπουλο στυλ cordon bleu! Αντιλαμβάνομαι την διάθεση πειραματισμού, αλλά πρέπει πρωτίστως να έχει γευστική ισορροπία (που δεν υπήρχε - ιδίως στην άγευστη, άχρωμη και άοσμη σαλάτα του κουνουπιδιού). Επίσης, δεν νομίζω ότι η gorgonzola και το κοτόπουλο a la cordon bleu προσφέρουν τίποτε στην διάσωση της πολύπαθης Ελληνικής κουζίνας, όπως περιγράφεται στο εισαγωγικό σημείωμα του menu. Στα στραβά μούτρα όλης της παρέας, η αλληλοϋποστήριξη "παιδιά κουράγιο, τα καλύτερα έρχονται" και να, ένα εξαίσιο carpaccio βοδινού με καπνιστό χέλι και μαγιονέζα, ένα πιάτο που θα μπορούσε να γίνει signature dish και έπρεπε να το είχαμε πάρει πολλές φορές αντί άλλων πρώτων. Πολύ καλή στη γεύση και η χορτόπιττα στα 9.50 ευρώ, όχι το ίδιο καλή σαν παρουσίαση. Ενδιαφέρον γευστικά και το μεδούλι στα 9.50 ευρώ, αλλά μικρή μερίδα όταν πηγαίνει σε τραπέζι > 2 ατόμων. Τέλος, εντελώς απαράδεκτο πιάτο οι 5-6 φλύδες! από ένα κοντοσούβλι ανάλατο και εντελώς άνοστο στα 12.00 ευρώ.

Ένα δεύτερο μπουκάλι κρασί (merlot δικής τους εμφιάλωσης στα 12.50 ευρώ) από ένα νέο παιδί σερβιτόρο, σεμνό, ευγενέστατο, με διάθεση να δώσει πληροφορίες και να αφιερώσει χρόνο - ένα από αυτά τα παιδιά στο επάγγελμα της Φιλοξενίας που πραγματικά αντλούν προσωπική χαρά όταν ο άνθρωπος που εξυπηρετούν περνάει καλά, και που πλέον εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα παντού, επειδή ο εργοδότης κατάφερε να εντοπίσει το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό που έχουν αυτοί οι άνθρωποι - μας ανέβασε ξανά την διάθεση. Για λίγο όμως, γιατί σε λίγο άρχισαν να έρχονται τα κυρίως πιάτα σε διάστημα 20 λεπτών! μεταξύ τους, με αποτέλεσμα άλλοι να τα φάνε ζεστά, και άλλοι να τα φάνε κόκκαλα!

Πολύ ωραίο το γεμιστό ζυμαρικό με μοσχαρίσιο και χοιρινό κρέας, αλλά μόνο τρία μικρά "ραβιόλια" στα 14.00 ευρώ. Νόστιμο και το πιάτο με τον τραχανά και το κατσικάκι σε σωστή μερίδα στα 16.50 ευρώ. Πολύ ενδιαφέρουσα η παρουσίαση της παστιτσάδας εν είδει γεμιστού κανελονιού με τραγανή πέτσα του πουλερικού από πάνω, αλλά και εδώ μάλλον μικρή μερίδα για ένα κόστος 15.50 ευρώ. Η στηθοπλευρά δεν έπρεπε να φύγει από την κουζίνα όπως έφθασε το τραπέζι μας, γιατί όταν χρεώνεις ένα κομμάτι σιδηρόδρομου 18.50 ευρώ, στέλνεις είτε δύο σετ πλευρών, είτε ένα, αλλά ποτέ ένα και κάτι από ολίγη…Τέλος, το πιάτο με τα καλαμάκια μαύρου χοίρου στα 12.00 ευρώ, ανάξιο γεύσης και λόγου, κακοψημένο, κακομοιριασμένο και με παρουσίαση συνοικιακού ψητοπωλείου.

Η πραγματικά ευχάριστη έκπληξη της βραδυάς ήταν τα γλυκά. Όλοι μας αποκαρδιωμένοι με το μέτριο φαγητό - παρά τους έξι (6) chef που ήταν απίκο, τα δοκιμάσαμε σχεδόν όλα. Εξαιρετικό το ρυζόγαλο εδώ, που αφήνει πίσω του πολύ πιο πλούσια γλυκά, θαυμάσια η lemon pie, και εξίσου καλή η τρούφα σοκολάτα με λιγότερο ενδιαφέρον στη τάρτα αχλαδιού σε τιμές μεταξύ 6 και 9 ευρώ.

Στα συν του εστιατορίου τέλος, η εξαιρετικά πλούσια κάβα κρασιών σε τιμές που σε κάποια πιο mainstream κρασιά, θα μπορούσαν να ήταν κατά τι χαμηλότερες.

Τελικός λογαριασμός με τρία (3) μπουκάλια δικό τους merlot (ενδιαφέρον) στα 85 ευρώ το ζευγάρι. Κανονική φορολογική απόδειξη με αναλυτική περιγραφή, που ήρθε αμέσως μόλις ζητήθηκε.

Τέλος, εξαιρετική καθαριότητα - αλλά και αισθητική - στις τουαλέτες, που επίσης λέει πολλά πράγματα για ένα εστιατόριο.

Φύγαμε απογοητευμένοι από την Cookoovaya. Κάτι οι φουσκωμένες κριτικές που για άλλη μία φορά επιβεβαίωσαν την λαϊκή ρήση "όπου ακούς πολλά κεράσια, βάστα μικρό καλάθι", κάτι η επιλεκτική εξυπηρέτηση, κάτι η αδυναμία των chefs να δοκιμάσουν επιλεκτικά, να διορθώσουν, να επιστρέψουν ή να αντικαταστήσουν άνοστα πιάτα - αν όχι όμως αυτοί οι 6 τότε ποιος, κάτι η τσιγαρίλα και ο σαματάς, μας στράβωσαν λίγο τη βραδυά.

Φύγαμε όμως και μπερδεμένοι από την Cookoovaya, γιατί για βράδυ καθημερινής δεν έπεφτε καρφίτσα, ακούσαμε από διπλανούς μας ότι είναι κλεισμένο για μερικές εβδομάδες μπροστά, και τέλος γιατί όλοι είπαμε ότι κάτω από κανονικές συνθήκες καλού φαγητού και σωστής φιλοξενίας - που μέχρι στιγμής μόνο τα σχετικά sites και blogs εστίασης φαίνεται να εντοπίζουν, αυτό το εστιατόριο - per se - έλειπε από την πόλη.

Αναμφίβολα εξαιρετική η πρόθεση, μάλλον χωλαίνουσα η επίτευξη, τουλάχιστον σε αυτό τη πρώτη περίοδο. Να είχε προτιμηθεί ένα soft opening με μεσοδιάστημα ώστε να βρει το προσωπικό τα πατήματα του; Αλλά πάλι, αν αυτοί οι 6 καταξιωμένοι chefs περιορίζονταν στο soft opening, ποιος άλλος θα μπορούσε να είχε κάνει επιτυχημένο πολυδιαφημισμένο hard opening;

Ανούσιοι προβληματισμοί ενός δυσαρεστημένου επισκέπτη, σε ένα εστιατόριο ασφυκτικά γεμάτο. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Απρ
05
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Επισκεφθήκαμε πριν μερικές μέρες την cookoovaya παρέα 7 ατόμων και φύγαμε με τις καλύτερες εντυπώσεις.

Δε ξέρω αν διάβασαν κάποιες κακές κριτικές και βελτιώθηκαν και άλλαξαν πράγματα παντως οι προηγούμενες κριτικές είναι σαν να αναφέρονται σε άλλο μαγαζι τι να πω ίσως έτυχε, ίσως πήραμε τα καλύτερα πιάτα δε ξέρω
πήραμε για αρχή δύο σαλάτες εξαιρετικές και έναν σολωμό μαριναρισμένο με παντζάρι επίσης εξαιρετικό.

Τυρόπιτα και χορτόπιτα από τον ξυλόφουρνο φανταστικές
και στα κυρίως πήραμε μοσχαρίσιο διάφραγμα με ριζότο τρούφας ήταν εξαιρετικό, κομματια κρεατος ψημενα και πολυ μαλακά με ενα ριζότο απίθανο, οι υπόλοιποι σφυρίδα με πουρέ πάλι εξαιρετική και μια πανσέτα επίσης πολυ καλο πιατο γενικα ο, τι φαγαμε ήταν παρα πολυ καλο είχα πολυ καιρο να παω καπου για φαγητο στην αθηνα και να θελω να παω ξανα και ξανα.

Έχοντας διαβάσει τις προηγουμενες κριτικες δεν περιμενα να μεινουμε τοσο ευχαριστημενοι πηγα πολυ επιφυλακτικη. Αξιζει η επισκεψη!!!!