Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Αsian food and sushi bar στο κέντρο της Αθήνας. Για ένα γευστικό διάλειμμα από την δουλειά και τα ψώνια σας ή και μια βραδινή έξοδο μετά το σινεμά ή το θέατρο.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Καθημερινά από 12:00 εώς 24:00.Δευτέρα με Παρασκευή 13:00 -16:00 μεσημεριανός μπουφές.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Έχει δίκτυο Wifi
Κάνει delivery
Φιλικό προς χορτοφάγους
Take away
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

01 Σεπ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αυτός ο ιστότοπος δεν είναι πολιτικού περιεχομένου. Είναι για το φαγητό. Και το φαγητό είναι πολιτισμός. Άρα είναι έμμεσα πολιτιστικού περιεχομένου... Η πολιτική έχει σχέση με τον πολιτισμό; Αυτό είναι μια άλλη κουβέντα που ίσως την κάνουμε κάποτε μεταξύ τυριού και αχλαδιού σε ένα από τα καταστήματα που έχουν αναλυθεί εδώ νανα...

Το συγκεκριμένο multi asian εστιατόριο είναι επί της οδού Εμμανουήλ Μπενάκη 9. Εκεί που τα Εξάρχεια συναντάνε την Ομόνοια. Ή εκεί που σκάει ο δρόμος του Καπετάν Μιχάλη (Φειδίου). Εμμανουήλ Μπενάκη... Ο Μπενάκης, μάλλον Μανιάτες οι Μπενάκηδες, πήγε από την Σύρο στην Αγγλία για σπουδές και από εκεί στην Αίγυπτο που έκανε πολλά λεφτά εμπορευόμενος βαμβάκι που παρήγαγαν οι αραπάδες του Νείλου (έτσι τους λέγαν τότες αγαπητέ politically correct αναγνώστη). Καλοπαντρεύτηκε κι όλας (όπως είχε καλοπαντρευτεί κι ο πατέρας του κόρη Μαξίμου, της οικογενείας με το επώνυμο μέγαρο) κι έκανε αμύθητη περιουσία. Για να καταλάβετε το Μουσείο Μπενάκη λειτουργεί με λεφτά που είχε αφήσει ο γιος του, Αντώνης (ο Τρελαντώνης)...

Ο Μπενάκης ήταν δραστήριος άνθρωπος. Ήταν πρώτος πρόεδρος του Επιμελητηρίου Αλεξάνδρειας, εκ των ιδρυτών του Κολλεγίου Αθηνών, δήμαρχος Αθηναίων, υπουργός σε κυβερνήσεις Βενιζέλου, μάλλον ηθικός αυτουργός στη δολοφονία του Ίωνα Δραγούμη (πρώην εραστή της κόρης του Πηνελόπης Δέλτα)...

Τόσο δραστήριος που μας άφησε μια σειρά επωνύμων απογόνων να μας κυβερνάν, να μας διασκεδάζουν και να αποκερδαίνουν από το γεγονός ότι κατάγονται από αυτόν: η Πηνελόπη Δέλτα έγραψε τον Μάγκα, ο Σαμαράς τον έκανε. Γερουλάνος και Μηταράκης αφηγούνται ένα παραμύθι χωρίς όνομα. Κάποτε εργαζόμουν επί της Μπενάκη και θυμάμαι ότι οι μισοί λογαριασμοί της ΔΕΗ στην πολυκατοικία να έρχονται σε μια επίσης απόγονο. Ακόμα και σήμερα αποκερδαίνουν από τις επενδύσεις του παλιού τους προγόνου... Old money.

Αυτά όμως δεν έχουν καμία σχέση με το φαγητό, μόνο με την οδό επί της οποίας μπορείτε να το φάτε.

Παρασκευή 19-8-2016. Μεσημέρι... Τζι τζι τζι... Πρώτη φορά το είδα το Wabi e Sabi σε σημείο που να ορκίζομαι ότι είναι καινούριο. Ίσως φταίει ότι τις υπόλοιπες φορές με τυφλώνει ο Καπετάν Μιχάλης και με πλανεύει η μυρωδιά των κεφτέδων. Χαλάλι.

Κάτσαμε να τσιμπήσουμε.

Πήραμε

- Μία spring rolls στα 3,50. Μετριότητα. Ή και super market.
- Ένα κοτόπουλο με bamboo και κινέζικα μανιτάρια. 7,50. Ενώ δεν ήταν κακό η σάλτσα είχε μια μυρωδιά άσχημη. Σαν έτοιμη.
- Noodles λαχανικών στα 5 ευρώ. Συμπαθέστατα.
- Sushi ura maki shake avocado. 10 τεμάχια για 8 ευρώ. Μια χαρά με σχετικά ήπιο wasabi.

3/4 στη γεύση εδώ είναι 55% όχι 75% ή πες δύο κόμμα δύο στα τέσσερα.

Η εξυπηρέτηση είχε μια φυσική ευγένεια και μια συστολή που εμένα με σκλαβώνει.

Ο χώρος είναι άνετα άνω του αξιοπρεπούς και ευχάριστα δροσερός/νεανικός. Κάτσαμε έξω, που είχε από καλαίσθητα μεταλλικά έπιπλα μέχρι καλοδουλεμένα έπιπλα από παλέτες και όχι από αυτά που γεμίζει αγκίθες ο πυθμήν σου. Είχε καλύψει τις κολώνες της υπερκείμενης πολυκατοικίας με καλάμια και είχε βάλει ζαρντινιέρες. Μέσα, αν δεν σφάλω, αποπειράται να υλοποιήσει τον τίτλο του. Δηλαδή την γιαπωνέζικη έκδοση του κάλλους σε μια πιο pop έκδοσή του. Η αισθητική wabi sabi, το wiki με μορφώνει (βλ. σχετικό λήμμα) δεν είμαι ειδήμων, είναι ακριβώς η αισθητική του παροδικού, του χειροποίητου, της ασυμμετρίας και της αυστηρότητας. Του μη είναι.

Γενικά ο χώρος, δεδομένου του πλαισίου (το οποίο είναι η εν ελευθέρα πτώση Μπενάκη), είναι καλλίτερος από την βαθμολογία του. Το μαγαζί ανεβάζει το πλαίσιο. Ομορφαίνει την Μπενάκη. Σε αυτό το κομμάτι της Αθήνας χρόνια είχα να δω επένδυση. Από τότε που άνοιξαν Αλεξανδρινό, Ρακουμέλ (10 χρόνια plus) και τα υπόλοιπα εκεί ψηλά.

VfM. Με 12 ευρώ το κεφάλι φαγητό οριακά άνω της βάσης. Γιατί 4/4 θα πει κανείς; Διότι έχει θάρρος (ανοίγει σε μια περιοχή που υπάρχει αποεπένδυση για χρόνια), δημιουργεί ποικιλία (μέσα στο ολιγοπώλιο του κουλτουροτσιμπήματος και της κατεψυγμένης τυρόπιτας), έχει αισθητική (σίγουρα ο διακοσμητής του Wabi e Sabi κουράστηκε παραπάνω από αυτόν του Τζερεμέ ή της Γωνιάς του Οδυσσέα). Διότι, εν τέλει, φρονώ ότι έχει cojones. Πρέπει να στηριχθεί.

ΥΓ Για το ιδιότυπο γαστρονομικό (sic) πραξικόπημα που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στα Εξάρχεια θα πω απόξω απόξω: το Ζάχαρη κι Αλάτι πάει, μετακόμισε, αφού του δείραν τους πελάτες, πελάτες του Γιάντες ενίοτε κινδυνεύουν, το Floral κλείνει, και κάποιοι εκ των επωνύμων ενοίκων της ίδιας (μπλε) πολυκατοικίας έπαψαν επί τούτου να μένουν πια εκεί, το Ιντεάλ έκλεισε για κάποιους συγκεκριμένους λόγους και αφέθηκε στον βανδαλισμό. Το DaDa μύρισε την αλλαγή πριν χρόνια και την έκανε.

Το πάλαι το ποτέ (1992 νομίζω) ο Johnny o Ramone συνεντευξιαζόμενος στο Metal Hammer διερωτήθηκε "wtf? για ποιο λόγο βόμβες και σπασίματα σε μια συναυλία;"

"Είναι τα ματωμένα δόντια του ρινγκ ή της επανάστασης" ερωταπαντά ο ποιητής...

10 Οκτ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Wabi Sabi λοιπόν.... Ένα ασιατικό μαγαζι του κέντρου αρμονικά δεμένο με την ελληνική κουλτούρα

Πρόκειται για ένα μαγαζι ακριβως επάνω στην Εμ. Μπενάκη, στο ύψος των Εξαρχειων. Απ εξω αν δεν το κοιτάξετε προσεκτικά, θα νομίζετε οτι ειναι καφετέρια, αφου τα τραπεζάκια στον εξωτερικό χωρο απαρτίζονται απο παλέτες με αναπαυτικά μαξιλάρια, ωραια μεν, αλλα δε δειχνουν το ύφος ενός ασιατικού μαγαζιού. Αν θέλετε να δείτε την ασιατική πλευρα του πράγματος, θα πρεπει να εισέλθετε στα ενδοτερα του οικήματος, να κατεβείτε τα σκαλάκια, όπου θα αντικρύσετε κρεμασμένη στον τοιχο μια ασιατική στολή και το αντίστοιχο καπέλο. Αυτο. Τίποτα παραπάνω τίποτα λιγότερο.

Μπαίνοντας στο χωρο, τα τραπεζοκαθίσματα ειναι πλαστικά με μωβ μαξιλάρια, ενω στα αριστερά υπαρχει το μπαρ με μηχανές για καφέ. Και μολις εξήγησα αυτο το αρμονικό δέσιμο ανάμεσα στην ασιατική και την ελληνική κουλτούρα. Τζαμαρία περιμετρικά που ανοιγει κατα τους θερινούς μήνες, ενω η εσοχή στον τοιχο βαμμένη σαν να ειναι βιβλιοθήκη γεμάτη βιβλία, δίνει μια ωραια πινελιά, παραπέμποντας ομως σε καφέ!

Όσον αφορά την εξυπηρετηςη, χωρις να ειμαι ρατσίστρια αλλα οι Κινέζοι- Ιαπωνεζοι, δεν ειναι απο τους πιο ευγενικούς λαούς, του κόσμου, εδω η κατάσταση διαφέρει. Ο νεαρός που σερβίρει ειναι συμπαθητικός και ευγενικός, τίποτα περιςςοτερο ή λιγότερο, αλλα η ιδιοκτήτρια ειναι μια ελληνικοποιημενη Βιετναμεζα, ευγενέστατη, κατατοπιστική, και χαμογελαστή. Ο όρος ελληνικοποιημενη εχει να κανει επειδη η ιδια, κατόπιν συζήτησης που είχα μαζι της, ´οσο περιμενα το φαγητο μου να έρθει σε πακέτο, ζει παρά πολλα χρονια στην Ελλαδα, και τα ελληνικά της ειναι εξαιρετικά. Επειδη, πέρασα να πάρω φαγητο για το σπιτι, με παρότρυνε με πολυ ωραίο τροπο να δοκιμάσω το μπουφέ που απαρτίζεται απο 22 πιάτα και κοστίζει 15 ευρω το άτομο. Έχοντας διαβάσει κριτικες, ειναι στα επόμενα γευστικά projects μου!!!

Απο γευση, δοκίμασα το καντονεζικο ρύζι με αυγο, λαχανικά και κοτόπουλο, το οποίο ηταν αρκετα γευστικό, και με ωραίες αναλογίες, και το ρύζι είχε ευχάριστη γευση, χωρις να εχει βράσει πολυ, οπως μου εχει συμβεί αλλου.

Δοκίμασα επισης μοσχάρι με λαχανικά και σάλτσα στρειδιών, αρκετα καλο, με τα κομματια να ειναι μικρα αλλα μαλακά, τα λαχανικά βρασμένα τοσο ´οσο, και γενικά το αποτέλεσμα αξιοπρεπέστατο.

Πριν απο ένα δίμηνο είχα δοκιμάσει το μοσχάρι με σάλτσα σετσουαν, το οποίο μου είχε βγει αρκετα καυτερό κα δεν είχα ενθουσιαστεί. Αυτο βεβαια που παρατήρησαν οι γευστικοί μου κάλυκες, ειναι μια έντονη γευση αμμωνίας ή κάποιου αλλου συστατικού που χρησιμοποιούν όταν φτιάχνουν σάλτσες, το οποίο δε μου άρεσε, και μου εχει ξανασυμβεί σε τέτοιου είδους μαγαζια.

Στο σύνολο της η εμπειρια ηταν αρκετα καλή. Για αυτα τα δυο πακέτο πλήρωσα 14 ευρω, το οποίο δεν το λες και λιγο, και σε συνδυασμό με το μέγεθος των μερίδων, θεωρώ οτι θα έπρεπε να ειναι ένα κλικ χαμηλότερες οι τιμές. Όποτε στο value for money θα έβαζα μαλλον 2,5/4. Παρόλα αυτα, δεσμεύομαι να επιστρέψω με νεότερη κριτική, που θα προκύψει απο μελλοντική επίσκεψη στο μπουφέ.

Ως τότε, καλο φθινόπωρο σε όλους και καλα γευστικά ταξίδια!!!