ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ

Τσιπουράδικα - Ουζερί

  Κουντουριωτη 8, Λαύριο [Χάρτης]
  2292 023690



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Λαύριο, Αθήνα
Μάρ
02
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Η πόλη του Λαυρίου, μια μικρή πόλη στη ΝΑ Αττική, από τους περισσότερους Αθηναίους δεν θεωρείται και ο καλύτερος προορισμός. Είτε γιατί ποτέ δεν ήταν θέρετρο, είτε γιατί θύμιζε δύσκολες εποχές αφού από εκεί μεταφέρονταν οι αντιφρονούντες για Μακρόνησο –άλλωστε φαίνεται με γυμνό μάτι- είτε τέλος γιατί με την βιομηχανική ανάπτυξη που είχε στο παρελθόν επήλθε μια μαζική περιβαλλοντική καταστροφή, της οποίας τα αποτελέσματα και οι συνέπειες είναι ορατές ακόμα και σήμερα.

Παρ΄ όλα αυτά η πόλη, έχει αξιοπρόσεκτη ρυμοτομία, μεγάλες πλατείες, άλση, πολλά νεοκλασικά κτήρια και πλήθος από φοίνικες που κοσμούν τις λεωφόρους. Αποπνέει βέβαια μια μουντάδα, απομεινάρι μιας άλλης εποχής που σε κάνει να μελαγχολείς.

Όλα αυτά βέβαια τα ανακάλυψα στην τελευταία μου επίσκεψη, γιατί τις προηγούμενες φορές που περνούσα διερχόμενος πότε για Τζια πότε για Άνδρο, πότε για Σύρο, το σνομπάριζα.

Κυριακή πρωί λοιπόν αν και συννεφιά, είπαμε να εξερευνήσουμε ξεχασμένες περιοχές όπως το Κορωπί, το Μαρκόπουλο, η Κερατέα, το Δασκαλιό με τελικό προορισμό το Λαύριο. Κάτι η επιμονή της συζύγου, κάτι οι φίλοι που ξέραν ένα πολύ καλό μαγαζί εκεί, πείστηκα να φάμε στο Λαύριο.

Κάπως έτσι γνώρισα το ‘’Λιμάνι’’. Ξεκινώντας από το είδος του μαγαζιού, διαπιστώνω ότι υπάρχει μπέρδεμα που δείχνει ανοργανωσιά και με προδιαθέτει αρνητικά. Οι καρτούλες το γράφουν καφέ ουζερί, ο κατάλογος και η μαρκίζα καφέ μεζεδοπωλείο. Το καφέ δεν ξέρω που κολλάει γιατί δεν είδα να σερβίρουν καφέ, σίγουρα όμως τα άλλα 2 συνθετικά τα έχει. Εκείνο που δεν έχει είναι ο χώρος.

Ουσιαστικά βρίσκεται στο ισόγειο πολυκατοικίας με πολύ μικρό έως ανύπαρκτο χώρο εσωτερικά και όλα του τα τραπέζια στο πεζοδρόμιο, περικλειομενα από το γνωστό νάιλον που σου θυμίζει ντομάτες σε θερμοκήπιο. Το καλοκαίρι βέβαια ανοίγει και η αυλή στα πλάγια του μαγαζιού. Στην πρόσοψη υπάρχουν οι μεγάλοι τύπου κράχτη, κατάλογοι Καθαρά δηλαδή τουριστικό μαγαζί σε μεγάλο νησί ή για την περίπτωση μας ότι πιάσουμε από τους διερχόμενους.
Μέχρι εδώ ήταν τα άσχημα.

Το μαγαζί όπως λέει και η ονομασία του βλέπει λιμάνι, άρα έχει πολύ καλή θέα. Έχει πρόσφατα ανακαινισθεί, άρα διαθέτει καρέκλες μεζεδοπωλείου σε απόχρωση του άσπρου, ωραία μακρόστενα μαρμάρινα τραπεζάκια με γλαστρούλες με βασιλικό πάνω σε αυτά, όμορφα φωτιστικά και στην πρόσοψη, φαναράκια με πολλά κεριά.

Το service άκρως επαγγελματικό αλλά πάντα με χαμόγελο, επεξήγηση στα πάντα και με τη σωστή σειρά. Μας εξήγησε τι έχει φρέσκο και τι όχι, γεγονός που υποδηλώνει ότι ‘’δεν ήρθες για να σε κοροϊδέψω’’.

Στην αρχή ήρθε φρεσκότατο ψωμί με ένα πολύ καλό dip γιαουρτιού. Δροσερό και αρκετό για όλη την παρέα. Νερό σε κανάτα στο οποίο γινόταν συνέχεια refill, όπερ σημαίνει ότι ο σερβιτόρος είχε συνέχεια το νου του στις ανάγκες του κάθε τραπεζιού.

Πατάτες τηγανητές, που αν και ήταν κομμένες χοντρά, ήταν τραγανές και ροδοκόκκινες, με τριμμένο τυράκι και ρίγανη, χωρίς ίχνος λαδίλας, σαν αυτές που μαγείρευε η γιαγιά μας.

Καλαμάρι γεμιστό με τυριά λευκά και κομματάκια πιπεριάς όλων των χρωμάτων, έλιωνε στο στόμα, σκέτο ποίημα.
Χόρτα βραστά μαζί με κολοκυθάκια βραστά με λαδάκι και λεμόνι υπέροχα για βούτες. Μεγάλο πλοκάμι χταπόδι, γευστικό και όχι σκληρό.

Αθερίνα ψηλή, αλάδωτη, θα μπορούσα να τρώω χωρίς σταματημό. Γαρίδες σαγανάκι, γενναία μερίδα με ντοματούλα και λιωμένα τυριά αλλά και καυτερή πιπεριά.

Κολοκυθάκια τηγανητά συνοδεία τζατζικιού, τραγανά και αλάδωτα, με το απαραίτητο κουρκούτι, εκπληκτικά. Τυρί σαγανάκι, απαραίτητο πλέον σε όλα τα μαγαζιά, τίποτα ιδιαίτερο.

Άφησα για το τέλος το κλου του μαγαζιού. Γαρίδες πανέ. Ψιλές γαριδούλες περασμένες από αρωματισμένο κουρκούτι, πασπαλισμένες με σουσάμι, συνοδεία μιας μυρωδάτης sauce που θύμιζε tartare αλλά δεν ήταν. All the money. Εννοείται ότι το πήραμε δις. Όλα αυτά τα συνοδέψαμε από χύμα λευκό κρασί γευστικό και χωρίς παρενέργειες μετά.

Στο τέλος μας κέρασαν ζεστό χαλβά σιμιγδαλένιο με κανέλα και τριμμένο καρύδι.
Τελικά ήταν μια υπέροχη Κυριακή, που συνδύασε την εκδρομή με το καλό και φθηνό φαγητό.

Δεν ξέρω πώς θα λειτουργήσει το μαγαζί καλοκαιρινή περίοδο, υπό την πίεση του πολύ κόσμου και του εύκολου κέρδους αλλά σε νεκρή περίοδο λειτουργεί άψογα. Όχι βέβαια ότι του έλειπε και τώρα ο κόσμος. Αξίζει τον κόπο, αν σας φέρει ο δρόμος από Λαύριο και όχι επί τούτου γιατί 60 χλμ είναι πολλά, να αφήσετε στην άκρη τα πολυδιαφημισμένα μαγαζιά και να καθίσετε στο ‘’Λιμάνι’’. Είναι σίγουρο ότι θα φύγετε ευχαριστημένοι.