Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

08 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Την Τέταρτη 28/2, μετά από δουλειές στο Κέντρο, έφτασε κιόλας 3 μ. μ. και είμαι απ’ το πρωί μόνο με καφέ… Πεινασμένος λοιπόν, στις αρχές της Πανεπιστημίου, σκέφθηκα στην πιάτσα της Βαλαωρίτου το TUTTITALIA (T), το ιταλικό στέκι που κάποιοι φίλοι μού εξύμνησαν τα ζυμαρικά, ριζότο, τις πίτσες και τα γλυκά του.

Ήμουν τυχερός γιατί στον μικροσκοπικό αλλά ζεστό αυτό χώρο βρήκα αμέσως τραπέζι, παρότι ήταν σχεδόν γεμάτος και μέσα και έξω και μάλιστα ταχτοποιήθηκα σε μικρό τραπέζι που μόλις είχε αδειάσει, στον εσωτερικό χώρο δίπλα στη τζαμαρία!

Το μαγαζί άνοιξε τον Μάρτη του 2013, κλείνοντας αισίως την πρώτη πενταετία του. Βρίσκεται στον γραφικό κεντρικό πεζόδρομο της Βαλαωρίτου, απέναντι απ’ την PASTERIA, στον δρόμο που γράφει ιστορία το θρυλικό JIMMYS απ’ το 1981, και που δυστυχώς προ ετών έκλεισε απέναντι η κοσμική BRASSERIE της Σοφίας!

Το Τ λειτουργεί τις καθημερινές από 11.45 με 23.15, τα Σάββατα μέχρι 23.45 και τις Κυριακές από 11.30 μέχρι 17.30 το απόγευμα.

Όπως μου είπε ο ευγενέστατος, ιδιοκτήτης μάλλον, Αλέξανδρος, ο οποίος το λειτουργεί με σεφ τον ανιψιό του Άρη, που εκπαιδεύτηκε ενάμιση χρόνο στη Ρώμη, καθώς και την Βάσια, μαγείρισσα απ’ την Κροατία, έχουν και delivery αλλά μόνο σε καταστήματα και γραφεία των πολύ κοντινών περιοχών τους, καλύπτοντας κυρίως την περιοχή των γύρω δρόμων, απ’ την Πλατεία Συντάγματος μέχρι την Πλατεία Κολωνακίου.

Εξάλλου, μια νεαρή κοπέλα με εξυπηρέτησε και μάλιστα ήταν αεικίνητη, τακτοποιώντας αμέσως τα τραπέζια για τους επόμενους πελάτες. Ωστόσο, εξίσου ευγενής και άμεσος ήταν και ο κ. Αλέξανδρος, που προθυμοποιήθηκε να με κατατοπίσει σε ό, τι τον ρωτούσα!

Ο χώρος περιλαμβάνει από 6 τραπέζια μέσα και ισάριθμα έξω, για 32 περίπου πελάτες. Μέσα στην αίθουσα υπάρχει πλινθοδομή με ανθρακί / κεραμιδί αποχρώσεις, ενώ οι τοίχοι είναι βαμμένοι σε σκούρο πράσινο. Δεξιά μπαίνοντας υπάρχει η κάβα με τα ιταλικά κρασιά τους, τα τραπέζια είναι ομοιόμορφα στρωμένα με καρό κόκκινα τραπεζομάντιλα που θυμίζουν ιταλική τρατορία, ενώ στο βάθος βρίσκεται η κουζίνα, και αριστερά ένα γραφικό ταμπλό της Βενετίας έχει σκεπάσει τη βιτρίνα με τα υλικά.

Εξωτερικά, τόσο το διαχωριστικό τζάμι όσο και η επιφάνεια πάνω απ’ αυτό αναγράφουν με έντονα μαύρα γράμματα διάφορες ιταλικές πρώτες ύλες των φαγητών, καθώς και αλλαντικά, τυριά και γλυκά. Ο χώρος θερμαίνεται από δύο σόμπες και είναι περιμετρικά προστατευμένος με ζαρντινιέρες και φυτά. Είναι μια όμορφη γωνιά και γι’ αυτό ιδιαίτερα δημοφιλής.

Τα δύο καθαρά WC βρίσκονται στο πατάρι, προσβάσιμα μέσω κάπως στενής εσωτερικής σκάλας.
Η μουσική απ’ τα μεγάφωνα ακούγονταν σε πολύ απαλή ένταση, και ήταν συνδυασμός από ιταλικά κομμάτια, τζαζ και lounge ακούσματα.

Το μενού περιλαμβάνει 12 ορεκτικά από 4-15 € (για τη μεγάλη ποικιλία 2 ατόμων), 6 σαλάτες από 7-9.50 €, 5 καλτσόνι, στα 5-6 €, 6 κρεατικά από 10-15 €, 15 ζυμαρικά και ριζότο, στα 6-11.50 €, ισάριθμες πίτσες από 9-13 €, και 5 επιδόρπια γύρω στα 4.50-5 €.

Στα ποτά, εκτός από ποικιλία αναψυκτικών και ζύθων, έχουν συμπεριλάβει και 8 ετικέτες λευκών και κόκκινων κρασιών, κυρίως απ’ το Λάτσιο (την περιοχή με πρωτεύουσα τη Ρώμη), σε τιμές από 16-25 €, που θεωρώ ότι αντιπροσωπεύουν καλό vfm!

Εγώ λοιπόν πήρα μία μερίδα κοτολέτα Μιλανέζε, η οποία ήταν εκπληκτική σε ποιότητα και ποσότητα. Ήρθαν τέσσερα άψογα παναρισμένα ευμεγέθη κομμάτια εκλεκτού και τρυφερού μοσχαριού, ενδεχόμενα κόντρα φιλέτου! Συνοδεύονταν από 3-4 μεγάλες πατάτες φούρνου, καθώς και σαλάτα ρόκα με γλυκιά σκούρα σος!

Ζήτησα και μου έφεραν νερό σε ευπαρουσίαστη μεγάλη κανάτα, ενώ ψωμί δεν παράγγειλα.
Ομολογώ ότι χόρτασα με το κυρίως πιάτο μου, για το οποίο πλήρωσα 11.30 €.

Τους ζήτησα το δημοφιλές τους tiramisu, που ατυχώς μόλις τους είχε τελειώσει, και στη θέση του μου πρόσφεραν μια πανακότα. Με την ευκαιρία, έχουν στο ενημερωμένο σάιτ τους φωτογραφία του tiramisu που προσφέρουν σε ποτήρι, πλήρες μενού με φωτογραφίες και τιμές, ενώ στο Facebook ανέβασαν τις σχετικές πληροφορίες του κλασικού αυτού γλυκού.
Το tiramisu κατά λέξη σημαίνει ‘ανέβασέ με’, προφανώς γευστικά, λόγω του δυνατού καφέ που περιέχει σε συνδυασμό με mascarpone & marsala. Δεν πρόκειται για ένα παραδοσιακό γλυκό αιώνων, αφού ανακαλύφτηκε τυχαία από Ιταλό ζαχαροπλάστη απ’ το Τρεβίζο στα 1969 (!! ) και εμφανίστηκε στους οδηγούς ζαχαροπλαστικής μόλις το 1983!! Έκλεισε δηλαδή 35 χρόνια, κάτι σαν τον δικό μας φραπέ, που ανακάλυψε ο Δημήτρης Βακόντιος στη Διεθνή Έκθεση Θεσ/νίκης το 1957!!

Η κερασμένη λοιπόν πανακότα μού ήρθε κουτί, γιατί ήταν χορταστική, ποιοτική αλλά και περιλουσμένη με κρέμα κακάο nutella. Και δεν έφτανε αυτό, αφού πάνω στην ευπρεπέστατη μαύρη ορθογώνια βάση που μου τη σέρβιραν, υπήρχε μικρό τσαμπί με αρκετά κόκκινα φραγκοστάφυλα, που πετύχαιναν την εξισορρόπηση γλυκού και ξινού!

Διαβάζοντας τις προηγούμενες, τέσσερες μόνο, κριτικές στο σάιτ, θα ήθελα να σταθώ κυρίως σ’ αυτή του φίλου kandrik, θεωρώντας ότι τα δίκαια παράπονά του μπορεί να οφείλονταν σε ατυχή συγκυρία μιας ώρας αιχμής Σάββατο μεσημέρι, όπου το μικρό μέγεθος του μαγαζιού μπορεί να συντέλεσε σε ορισμένες καθυστερήσεις ετοιμασίας και σερβιρίσματος. Πάντως πιστεύω ότι από πρόπερσι έχουν σαφέστατα βελτιωθεί, χάρη στις παρατηρήσεις και υποδείξεις των πελατών, αρκεί τα δημοφιλή πιάτα και τα γλυκά τους, όπως π. χ. το tiramisu, να φροντίσουν να μην εξαντλούνται απ’ το μεσημέρι, και η ευπρεπής κουζίνα τους να ανταποκρίνεται πλήρως και στις βραδινές ώρες αιχμής!!

Συμπερασματικά θεωρώ ότι το TUTTITALIA, με τις άριστες πρώτες ύλες, το σωστό μαγείρεμα και το εξυπηρετικό του σερβίρισμα, όπως τουλάχιστον εγώ τα προσέλαβα, είναι τώρα απ’ τα καλύτερα ιταλικά του κέντρου, και γι’ αυτό το βαθμολόγησα με τριάρια και τεσσάρια, και φυσικά το προτείνω για ένα ενδιαφέρον γευστικό διάλειμμα το μεσημέρι ή για ένα ρομαντικό δείπνο το βράδυ!

15 Σεπ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Νωρίς το βραδάκι καθημερινής κι ενώ κάνουμε βόλτες στο κέντρο, μας έρχεται η διάθεση για ζυμαρικά. Έχω την εντύπωση ότι το κέντρο δεν έχει πολλές εναλλακτικές προτάσεις γι αυτή τη κουζίνα. Και δεν μιλάω για κάποιο εστιατόριο που απλά έχει 2-3 πιάτα με ζυμαρικά ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπά του. Μιλάω για αυτού καθ’ αυτού «μακαρονάδικο». Θυμάμαι τις εποχές που σε κάθε γειτονιά υπήρχαν 2 και 3 πιτσαρίες. Τότε που ανθούσε το είδος και πληρώναμε για δαύτες 12-15 €. Που όταν πήγαινες στην γνωστή αλυσίδα με το «καπελάκι» ένιωθες ότι έκανες έξοδο που έπρεπε να έχεις μαζί σου το πορτοφόλι σου γερά φουσκωμένο.
Κάπου όλο αυτό παράκμασε κι αν εξαιρέσεις δύο τρεις του χώρου που παραμένουν, οι υπόλοιπες έχουν γίνει αποκλειστικά deliverάδικα. Θεωρώ πως σε όλο αυτό φέρουν και οι ίδιοι ευθύνη αφού εκμεταλλευόμενοι το ρεύμα τις εποχής και την τότε μόδα, μας έβαζαν να χρυσοπληρώνουμε ένα κομμάτι απλωμένης ζύμης με τυρί και αλλαντικά κι ένα πιάτο με ζυμαρικά και σάλτσα, με χρυσάφι. Φυσικά, συνεχίζω να θεωρώ υπερβολικά κοστολογημένη αυτή την κουζίνα, αλλά εμείς οι Έλληνες είμαστε μακαρονάδες, τι να κάνουμε! Και οι αγαπημένες συνήθειες δύσκολα κόβονται.
Στο μυαλό μας ήρθε το Tuttitalia που είχαμε προσέξει σε προηγούμενη, άκρως αποτυχημένη μας επίσκεψη στο ακριβώς απέναντι Ιταλικό γνωστής αλυσίδας. Θυμόμασταν ότι σε αντίθεση με τις τιμές που «κυκλοφορούν» στην περιοχή, έξω από το εστιατόριο/τρατορία υπήρχε ένας πίνακας σύμφωνα με τον οποίο με 12 ή 13 euro μπορούσες να παραγγείλεις τα ατομικά μενού τους.
Βάλαμε λοιπόν πλώρη για την Βαλαωρίτου και λίγο αργότερα περνάγαμε στον χώρο τους. Αμέσως μας υποδέχτηκε ο –μάλλον- ιδιοκτήτης τους προκειμένου να μας καλωσορίσει και να μας βρει το ιδανικό για εμάς τραπέζι. Είχαμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε κάποιο που βρίσκεται στον εξωτερικό τους χώρο πάνω στον πεζόδρομο ή κάποιο στον εσωτερικό τους που η δροσιά του θα υποστηρίζονταν από τον κλιματισμό τους. Επιλέξαμε να κάτσουμε έξω, παρόλο που το βραδάκι ήταν αρκετά ζεστό.
Και μιας και ξεκίνησα με τον χώρο, είναι απλός αλλά πολύ γλυκός. Στην ουσία είναι τραπεζάκια και καναπεδάκια που έχουν τοποθετηθεί πάνω στον πεζόδρομο κι έχουν «απομονωθεί» από τους περαστικούς διαβάτες με την βοήθεια μεγάλων ζαρντινιέρων με φυτά. Επίσης εκεί υπάρχει κι ένα δεντράκι που το έχουν τυλίξει με μικρά φωτάκια.
Το όλο σύνολο είναι πολύχρωμο. Κόκκινα καρό τραπεζομάντηλα, ζωηρόχρωμα καλύμματα καναπέδων και μαξιλαράκια. Τον θεωρήσαμε πολύ φιλόξενο και ευχάριστο. Δεν σου θυμίζει τα «στημένα» και απρόσωπα εστιατόρια της περιοχής. Μοιάζει πιο πολύ σε συνοικιακό μαγαζάκι, κάτι που το λέω αποκλειστικά και μόνο ως θετικό.
Τα τραπέζια ήταν πολύ απλά στρωμένα, μόνο με τα αναποδογυρισμένα νεροπότηρα και κόκκινες & λευκές χαρτοπετσέτες. Σε πολλές επιφάνειες όπως σε τοίχους, καθρέπτη και οροφή, θα δεις να αναγράφονται λέξεις που αφορούν σε υλικά και γεύσεις της Ιταλικής κουζίνας. Ένας μεγάλος ανεμιστήρας υπήρχε κρεμασμένος ψηλά από πάνω μας, βοηθώντας να γίνει πιο άνετη η παραμονή μας. Φωτιστικά από τα οποία κρέμονταν πιρούνια. Δεν θα πω ότι είδα κάτι στη διακόσμηση που να με καταπλήξει ή που να το θεωρήσω άκρως πρωτότυπο, αλλά σαν σύνολο μου έδινε την αίσθηση ότι δεν είχε κραυγαλέες αισθητικές παρατυπίες κι ότι όλα έδεναν μεταξύ τους.
Ο εσωτερικός χώρος σχετικά μικρός αλλά και πάλι αρκετά γλυκός. Τοίχος με κόκκινα τούβλα και μπουκάλια κρασιών σε οριζόντια θέση. Στο βάθος η ανοιχτή τους κουζίνα και μια βιτρίνα που έδειχνε κάποια από τα είδη των ζυμαρικών τους. Αν ήμουν στη θέση τους μάλλον θα αφαιρούσα αυτή την βιτρίνα. Σου βγάζει κάτι που έχει χάσει εντελώς την φρεσκάδα του. Άσε που στο δικό μου το μυαλό με παραπέμπει σε κάτι τελείως τουριστικό. Σαν τις βιτρίνες και τις φωτογραφίες στα τουριστικά μας νησιά που σκοπό έχουν να προσεγγίσουν τον Γερμανό επισκέπτη με τα σανδάλια και την ελαφρώς ξεχειλωμένη καλτσούλα. Ανατρίχιασα!
Οι τουαλέτες απομονωμένες στον πάνω χώρο, όπου ανηφορίζεις περνώντας από αρκετά στενές σκάλες. Αν θυμάμαι καλά, με εκνεύρισε λίγο το φωτοκύτταρό τους, αφού με άφηνε στο σκοτάδι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Επίσης θεωρώ ότι χρήζουν λίγο παραπάνω προσοχής και περιποίησης.
Για το service έχω να πω μόνο τα καλύτερα. Μας ανέλαβε ένας νεαρός που απ’ ότι καταλάβαμε εκείνη τη στιγμή είχε πάρει στους ώμους του όλη την εξυπηρέτησή τους. Γρήγορος, άνετος και χαμογελαστός. Έκανε κάτι που έστω κι αν υπάρχει η περίπτωση να είναι προσποιητό, εμένα μου αρέσει πολύ όταν γίνομαι αποδέκτης του. Μας επιβράβευσε για τις επιλογές μας. Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτό δίνει σε εμάς τα πελατάκια την αίσθηση ότι σωστά πράξαμε. Σαν να δίναμε εξετάσεις και τελικά τις περάσαμε. Σαν να είχαμε να αντιμετωπίσουμε την Σκύλα και την Χάριβδη του καταλόγου τους κι όχι απλώς να περάσαμε ζωντανοί αλλά να βγήκαμε και νικητές. Γιατί όπως θα δείτε και παρακάτω, η παραγγελία μας ήταν μάλλον άκρως κοινότυπη και χωρίς εκπλήξεις.
Εκτός αυτού του νεαρού, ήρθαμε αρκετές φορές σε επαφή με τον ιδιοκτήτη. Μάλιστα κάποια στιγμή ήρθε στο τραπέζι μας για να μας πει ότι λίγο παραπέρα η τροχαία μοιράζει κλήσεις οπότε αν έχουμε παρκάρει σε εκείνο το σημείο να τρέξουμε για να αποφύγουμε για μπουγιουρντί. Και οι δύο ήρθαν αρκετές φορές στο τραπέζι μας για να μας ρωτήσουν αν όλα ήταν εντάξει.
Αποφασίσαμε να μη πάρουμε τα ατομικά menu τους αλλά μία σαλάτα και δύο κυρίως.
Ο σερβιτόρος μας ανέφερε τα πιάτα της ημέρας και τις προτάσεις του σεφ του όπως επίσης μας ρώτησε αν θα θέλαμε focaccia στο ξεκίνημά μας, κάτι στο οποίο ανταποκριθήκαμε θετικά.
Έτσι λίγο αργότερα μας ήρθε ένα μπολάκι με κομμάτια από Focaccia και δύο πολύ (μα πάρα πολύ) μικρά μπολάκια, το ένα με μαγιονέζα και το άλλο με πάστα ελιάς. Η focaccia ήταν αρκετά καλή αλλά είχαν υπερβάλει στο λάδι που είχαν ρίξει από πάνω, κάνοντάς την παραπάνω λιπαρή από όσο θα έπρεπε. Η τιμή της ήταν στα 1,40€ ανά άτομο.
Ακολούθησε η σαλάτα του Καίσαρα η οποία αν θυμάμαι καλά, χωρίς κοτόπουλο κοστίζει στα 7,20€ ενώ με την προσθήκη κοτόπουλου μόλις 0,30€ παραπάνω, ήτοι στα 7,50€. Εμείς ζητήσαμε την con pollo. Ανάμεσα σε όσες Caesar’s έχω δοκιμάσει στην ζωή μου, θα την κατάτασσα μάλλον σε μία μεσαία θέση. Σγουρό μαρούλι (γαλλική σαλάτα), καλαμπόκι, κρουτόν, κομματάκια από κοτόπουλο, παρμεζάνα και σος. Κάτι στην εμφάνισή της αλλά και στην γεύση της δεν με πολύσυγκίνησε. Στην θέα της μου ήρθαν αναμνήσεις από σαλάτες που έχω δοκιμάσει σε εστιατόρια που προσανατολίζονταν στην fast food εστίαση. Ίσως αν την είχαν βάλει σε ένα πιο μεγάλο και απλωμένο πιάτο να κέρδιζε πολλούς πόντους στην παρουσίασή της. Η σος δεν είχε αναμειχτεί με τα υλικά αλλά την είχαν ρίξει από πάνω με την τεχνοτροπία «ζιγκ-ζαγκ» όπως ρίχνεις το σιρόπι στα παγωτά (μάλλον χρησιμοποιούν το κλασικό σκεύος με το πολύ λεπτό στόμιο που βγάζει το περιεχόμενο σε μικρού πάχους λωρίδες ). Επίσης η παρμεζάνα ήταν σε πολύ λεπτές και ομοιόμορφες φέτες, σαν κι αυτές που παίρνουμε από τον πάγκο του σούπερ μάρκετ. Στα συν ότι το ότι όταν τους ρωτήσαμε αν η σαλάτα έχει μέσα αντζούγια, μας απάντησαν ότι υπάρχει στην σος. Επειδή κατάλαβαν ότι αυτό μας αρέσει, προθυμοποιήθηκαν να μας βάλουν και μερικά φιλετάκια αντζούγιας επιπρόσθετα, όπως και έκαναν, κάτι που εκτιμήσαμε. Η τιμή της όπως προείπα στα 7,50€.
Λιγκουίνι al salmone. Η κλασική συνταγή με σολομό, φρέσκο κρεμμύδι, κρέμα γάλακτος και vodka. Ήταν λίγο «λασπωμένα», ίσως γιατί είχαν χρησιμοποιήσει υπερβολικά μεγάλη ποσότητα από κρέμα γάλακτος με αποτέλεσμα όταν το πιάτο άρχισε να κρυώνει να γίνουν μία ομοιόμορφη μάζα και κάθε φορά που προσπαθούσαμε να πάρουμε μια πιρουνιά να σηκώνεται το μισό περιεχόμενο. Ο σολομός συμπαθητικός σε ποσότητα αλλά πάρα πολύ ψιλοκομμένος. Στην εικόνα του θύμιζε τα μικρά, αποφλοιωμένα γαριδάκια που συρρικνώνονται κατά το βράσιμο. Σχετικά νόστιμο πιάτο που θα ήταν πολύ καλύτερο αν το είχαν εκτελέσει σωστότερα. Επίσης μία μικρή μου ένσταση για το μέγεθος της μερίδας που είχε μεγάλα περιθώρια βελτίωσης. Η τιμή της στα 11,50 €.
Casarecce tuttitalia. Τα casarecce θυμίζουν αρκετά τα σιουφιχτά ζυμαρικά. Σύμφωνα με τον κατάλογό τους θα έπρεπε να μας έρθουν με τοματίνια αλλά το πιάτο τους ήρθε με μία κόκκινη σάλτσα που λυπάμαι που το λέω, αλλά μας θύμισε αρκετά τις ετοιματζίδικες. Ήταν τόσο μα τόσο ομοιοποιημένη που δεν έβρισκες μέσα κανένα κομμάτι από ντομάτα ή άλλο υλικό. Εκτός αυτού, είχε ωμή ρόκα που προφανώς είχαν προσθέσει μετά την ετοιμασία του πιάτου, κρεμμύδι (δεν το εντόπισα στην σάλτσα), μπέικον (σε χοντρά, νόστιμα κομμάτια), παρμεζάνα και φιλέτα κοτόπουλου. Και πάλι μας μπήκε η ιδέα ότι το κοτόπουλο είναι το κλασικό τυποποιημένο που βρίσκεις με την μορφή μικρών φιλέτων στις βιτρίνες από τα σαντουιτσάδικα και που μάλλον λίγο πριν κατοικούσαν στους ψυγειοκαταψύκτες τους. Πάντως ήταν τρυφερό και ζουμερό. Το πιάτο ήταν πιο πλούσιο σε υλικά, πιο εύγευστο και σε άκρως πιο μεγάλη μερίδα από το πρώτο. Η τιμή του στα 10,50 €.
Συνοδέψαμε το φαγητό μας με Μύθος draught των 500 ml που κόστισε 4,20 € έκαστη. Μας ήρθε σε σωστότατη θερμοκρασία.
Κλείνοντας ζητήσαμε για γλυκό tiramisu αλλά μας είπαν ότι λίγο πριν είχε καπαρώσει μία άλλη παρέα το τελευταίο τους κομμάτι. Απλά να θυμίσω ότι η ώρα δεν ήταν ούτε 9 μ. μ. ακόμα οπότε μας έκανε εντύπωση να ξεμένουν ήδη σε μία από τις συνηθέστερες προτάσεις και επιλογές. Μας αντιπρότειναν το cheese cake τους. Όταν μας το έφεραν στο τραπέζι μας ζήτησαν να κάνουμε λίγο υπομονή γιατί το είχαν βγάλει μόλις από την κατάψυξη (!! ). Ένα πολύ ΜΙΚΡΟ, ΛΕΠΤΟΤΑΤΟ κομμάτι που το πάχος της στρώσης ήταν ίσο με το πάχος της κρέμας. Το καθένα τους, σε πάχος μισού δαχτύλου. Θύμιζε μία λεπτότατη τάρτα. Πολύ δυσδιάκριτη η γεύση της κρέμας λόγω της πολύ μικρής της ποσότητας και εντελώς απογοητευτικό κλείσιμο του ήδη μετρίου γεύματός μας. Ίσως από τα πιο αδιάφορα γλυκά που έχω δοκιμάσει ποτέ σε εστιατόριο. Κόστος στα 4,40€.
Κέρασαν espessάκι στον ένα από τους δύο μας που το ζήτησε.
Με αυτά και αυτά, κληθήκαμε να πληρώσουμε στα 45€ που τα θεωρήσαμε λίγο υπερβολικά για την ποσότητα και ποιότητα του τραπεζιού μας. Μάλλον εδώ εισήρθε ο παράγοντας «Κολωνάκι».
Νομίζω ότι είναι μια φιλότιμη προσπάθεια που όμως λόγω της τακτικής του να χρησιμοποιούν προς ευκολία τους (και ίσως λόγω κόστους) υλικά που δεν ανήκουν στον χώρο που πρεσβεύουν, την τρατορία, κάπου αυτό επιβαρύνει το όλο αποτέλεσμα. Στα μεγάλα θετικά τους η τοποθεσία που είναι ένας ήρεμος και ήσυχος πεζόδρομος και το εξαιρετικό service. Με λίγο παραπάνω προσπάθεια και μεράκι, νομίζω ότι θα έχουν σαφώς καλύτερα αποτελέσματα.
Αν θα ξαναπήγαινα? Πραγματικά δε ξέρω… Ίσως σε φάση λύσσας για ζυμαρικά, αλλά νομίζω ότι θα προσανατολιζόμουνα στην λύση του ατομικού menu ώστε να ελέγχω καλύτερα τον συνολικό, τελικό λογαριασμό.

5 medium

28 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Μεσημέρι μετά από δουλειές στο κέντρο και αναζήτηση μιας ικανοποιητικής λύσης για φαγητό στο Κολωνάκι χωρίς να κλαις τα χρήματά σου ισοδυναμει με σαφάρι. Ευτυχώς ο δρόμος μας έβγαλε στην Βαλαωρίτου και βρεθήκαμε τυχαία στο Tuttitalia που ήταν γεμάτο αλλά έτυχε να αδειάζει μόλις εκείνη τη στιγμή ένα τραπέζι στον έξω χώρο, βοηθούσε και ο καλός καιρός.
Είναι καθαρό και τακτοποιημένο, με απλή διακόσμηση και φιλική εξυπηρέτηση, ότι πρέπει για ένα γρήγορο ευχάριστο διάλειμμα.

Οι επιλογές που σου δίνει είναι από οικονομικές μέχρι πιο ακριβές για τα πιο περίτεχνα πιάτα, ενώ οι πίτσες γίνονται και ατομικές και υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία. Οι μερίδες από αυτά που ειδα είναι μεσαίες ακολουθώντας μάλλον την ίδια φιλοσοφία με της τραττορίες της γείτονος χώρας που τα ζυμαρικά τα αντιμετωπίζουν ως πρώτο πιάτο θεωρώντας ας πουμε ότι θα πάρεις και δευτερο. Οι Έλληνες όμως είμαστε μακαρονάδες και θέλουμε τη διπλάσια μερίδα για να πούμε ότι χορτάσαμε. Τελωσπαντων.
Εμείς 2 ενήλικες θέλαμε να κινηθούμε πολύ οικονομικά, μιας και το δοκιμάζαμε για πρώτη φορά.
Μαζί με το νερό σε κανάτα λοιπόν ζητήσαμε τη φοκάτσια με ελαιόλαδο και 2 ντιπ, που ήταν ωραίο συνοδευτικό για τη συνέχεια. Από σαλάτα, πήραμε την οικονομικότατη capreze με ντομάτα, μοτσαρέλλα και σάλτσα πέστο, επίσης δροσερή και φρέσκια.
Το δικό μου ζυμαρικό ήταν το απλό αλλά νόστιμο σπαγγετι aglio olio e pepperoncino, θα ήθελα λίγο πιο γενναιόδωρη τη μερίδα. Και τέλος δοκιμάσαμε και ένα από τα καλτσόνε τους, το piccante pepperoni με σάλτσα, πεπερόνι, πιπεριές, μοτσαρέλλα και τσίλι, πάρα πολύ καλό. Ήπιαμε νερό και μια fix dark. Γλυκό δεν παραγγείλαμε αλλά ούτε και μας κέρασαν κάτι, κάτι που με προβληματίζει αρκετά.

Πληρώσαμε γύρω τα 22-23 ευρώ αν θυμάμαι καλά γιατί την απόδειξη την πέταξα. Πάντως το μενού τους υπάρχει αναλυτικά στην ιστοσελίδα τους για οποιον θελει να το ψαξει. Σε γενικές γραμμές δεν έφυγα δυσαρεστημένος. Ήταν αξιοπρεπές και συμπαθητικό σε μια κατά τα άλλα ακριβή περιοχή.
Θεωρώ ότι δεδομένης ευκαιρίας, θα το ξαναπροτιμούσα για ένα γρήγορο μεσημεριανό.

16 Νοε 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Tuttitalia

Αυτό δεν είναι ιταλία... ένας εναλλακτικός τίτλος

Επίσκεψη στον ιταλικό οίκο εστίασης το σάββατο 29/10 μεσημέρι. Τοποθεσία κολωνάκι. Καλό σημείο, στον πεζόδρομο της Βαλαωρίτου, απέναντι από το La Pasteria. Μικρός χώρος ο εξωτερικός, μικρός χώρος και ο εσωτερικός. Υποδοχή ευγενέστατη και εξυπηρετική. Βολευτήκαμε σχετικά άνετα 4 ενήλικες και 2 παιδιά στον εσωτερικό χώρο σε δύο κολλητά τραπέζια στη μέση της μικρής σάλας, οι κινήσεις όμως είναι περιορισμένες, άπλα δεν υπάρχει.
Η παραγγελία ήταν η εξής, αντιγράφω τις ονομασίες από το καλαίσθητο site του tuttitalia καθώς έχασα την απόδειξη:
Μία σαλάτα (rucola, parmigiano, prosciutto)
Δύο ορεκτικά (Bruschetta caprese και Verdure miste grigliate al balsamico)
Πέντε κυρίως πιάτα (Tagliatelle ala Bolognese, Casarecce tuttitalia X 2, Pollo al succo di limone και ένα πιάτο ζυμαρικών ημέρας με λαχανικά, που δεν μπορώ να βρω την ονομασία)
Δύο μπουκάλια κρασί λευκό ποικιλίας Pinot Grigio προσφορά στα 10 ευρώ έκαστο
Νερό βρύσης

Θετικά: ο κύριος και η αεικίνητη κοπέλα που εξυπηρετούσαν ήταν ευγενέστατοι και εξυπηρετικοί, ο κύριος, φαινόταν σοβαρός άνθρωπος, ίσως ο ιδιοκτήτης, πήρε τα μικρά μας και τα πήγε στην κουζίνα να δούν τους μαγείρους επί τω έργον. Εξτρα θετικό το καλαίσθητο site με πλήρη μενού και τιμές. Πληρωμή με κάρτα και απόδειξη. Θετικά τέλος.

Αρνητικά: βλέπω τρεις επιλογές σε ριζότο, μονολογούσα α ωραία βρήκα τι θα παραγγείλω, παρεμβαίνει η σερβιτόρα που περνούσε από πίσω μου και λέει με συγχωρείτε, αλλά επειδή σας άκουσα για το ριζότο να σας πω ότι δεν έχουμε (ή ότι έχει τελειώσει). Εεεε; λέω εγώ, δηλ. δεν φτιάχνετε; όχι λέει, γιατί αν πάρω παραγγελία για ριζότο τώρα θα κάνει πάαρα πολύ ώρα να ετοιμαστεί. Μάλιστα. Αλλάζω προσανατολισμό σε ζυμαρικά.
Παραγγελία της σαλάτας: ρούκολα... ξέρετε μας έχει τελειώσει η ρόκα, μπορούμε όμως να σας βάλουμε λόλα, δεν βαριέσαι λέμε, βάλε λόλα.
Ορεκτικό: θα θέλαμε το suppli (κροκέτες ρυζιού), α δεν έχουμε. Δεν πειράζει πήραμε τα ψητά λαχανικά και τις μπρουσκέτες. Προς τιμήν της η σερβιτόρα έδειξε να ντροπιάζετε για τις αστοχίες αυτές απολογούμενη.

Σερβιριστήκαμε αρχικά το κρασί, το νερό ξεχάστηκε, το ζητήσαμε ξανά αργότερα όταν διψάσαμε, τις φοκάτσιες που φέρνουν χωρίς να τις παραγγείλουμε με χρέωση για 4 άτομα (1,40 ευρώ Χ4) και δύο μικρούτσικα μπολάκια το ένα με πάστα ελιάς και ένα άλλο κρεμώδες. Κάποια κομμάτια φοκάτσιας ήταν καλά, κάποια άλλα είχαν περισσότερο λάδι απ' όσο έπρεπε. Αλλά τρώγονταν. Πάντως αυτό το πράγμα να σου φέρνουν πράγματα που δεν έχεις παραγγείλει, εγώ δεν το καταλαβαίνω. Πάμε παρακάτω.
Μετά ήρθε η σαλάτα και τα ορεκτικά... μέτρια πράγματα τόσο από εμφάνιση όσο και από γεύση. Η σαλάτα ήταν απλοική/πρόχειρα φτιαγμένη όχι εστιατορική. Λόλα με φετούλες προσούτο, κάποια σως ριγμένη χύμα από πάνω όχι ανακατεμένη με την σαλάτα και λεπτές φλοίδες παρμεζάνας... σπίτι σας την φτιάχνετε καλύτερα. Τα ψητά λαχανικά ήρθαν σε μια πιατέλα αλλά δεν ήταν αυτά τα λαχταριστά αχνιστά λαχανικά που περιμένεις πως και πως να γευτείς. Οι μπρουσκετούλες οκ, ελάχιστα φρυγανισμένες, απλά τρώγονταν. Τα κυρίως άργησαν παααάρα πολύ. Στην κουζίνα γινόταν ένας αναβρασμός. Το μαγαζί είχε σχεδόν γεμίσει για τα κουβεράκια που είναι να εξυπηρετήσει. Κάποια στιγμή μπήκε μια κοπέλα στην κουζίνα με τα πολιτικά της φορώντας ένα σκούφο και μαγείρευε (! Προφανώς, έδωσα μια εξήγηση στον εαυτό μου, θα ήταν προσωπικό της επιχείρησης που δεν πρόλαβε να αλλάξει λόγω κόσμου, αλλά η ανοιχτή κουζίνα δεν ευνοεί τέτοιες προχειρότητες μπροστά στους πελάτες). Δυστυχώς το πράγμα φαινόταν να έχει χαθεί, ήταν μια κακή ημέρα που θα ευχόμουν να αποτελούσε την εξαίρεση. Και περιμέναμε.

Η ώρα πέρασε και πέρασε... Ηρθαν πρώτα τα δύο ζυμαρικά καζαρέτσε, μετά το κοτόπουλο, ύστερα άλλο ένα ζυμαρικό και τέλος οι ταλιατέλες του ενός μικρού. Πολύ καθυστέρηση στην κουζίνα... τρώγαμε διαδοχικά ο ένας μετά τον άλλο, δεν είναι καλό αυτό. Αν, σε όλα αυτά σε αποζημίωνε η γεύση θα έλεγα χαλάλι, αλλά πάλι όχι... το μόνο που βρήκα συμπαθητικό στα καζαρέτσε ήταν ότι το βράσιμό τους ήταν αλ ντέντε, κατά τα λοιπά ήταν ένα άγευστο πιάτο, δεν καταλάβαινες την νερουλή κοκκινωπή σάλτσα ούτε τα συστατικά της... από τα υπόλοιπα κυρίως δεν δοκίμασα αλλά οι εντυπώσεις ήταν το ίδιο απογοητευτικές στην γεύση. Το είχαμε πάρει χαμπάρι πλέον ότι δεν ήταν η μέρα μας και το διασκεδάζαμε... κάποια στιγμή δε, βλέπουμε να προσγειώνεται σε απέναντι τραπέζι, μια σαλάτα που έμοιαζε με τη δική μας αυτή τη φορά με ρόκα (που σε μας είχε τελειώσει!! ), όλα καλά λέμε, ευρέθει η ρόκα!

Τι είπαν οι υπόλοιποι της παρέας: χειρότερα σχόλια από εμένα, μεγάλη απογοήτευση η έξοδος αυτή. Και είναι κρίμα. Και να φανταστείς ότι το πρότεινα κιόλας, τι τα θέλω τα κασκαντεριλίκια... είχα διαβάσει και την προηγούμενη κριτική που καταλαβαίνεις ότι υπήρχαν ψεγάδια - ο Ιωγιάννης τα έχει τετρακόσια - και ήταν πιο κόσμιος και συγκρατημένος στην κριτική του από εμένα. Περίεργο βέβαια που οι προηγούμενες κριτικές για το μαγαζί μέσα στο 2015 ήταν θετικές. Επίσης περίεργο που το site περηφανεύεται για τον ιταλό του chef... αν υπάρχει ακόμα ιταλός chef στο μαγαζί σίγουρα έλειπε εκείνη την μέρα.

Σκηνές λίγο πριν το τέλος: ο ιδιοκτήτης πιάνει κουβέντα με τον αδερφό μου για το ΦΠΑ και πόσο τον πονάει (ο ΦΠΑ)... λέω δεν θα τον ρωτήσει πως μας φαίνονται τα φαγητά, ο αδερφός μου έτοιμος ήταν... μπααα, τρελός είναι σκέφτομαι, ούτε πως μας φάνηκαν τα φαγητά, ούτε αν θέλουμε κάποιο γλυκό, τίποτα. Η εντύπωση που μου δόθηκε είναι ή ότι υπήρχε άγνοια του τι ακριβώς συνέβαινε στο μαγαζί εκείνη την ώρα ή ότι γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτό το επίπεδο φτάνει η κουζίνα και το έχουν αποδεχτεί θεωρώντας το φυσιολογικό. Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι θα πρέπει να αναθεωρήσουν την λειτουργία τους συνολικά και εύχομαι να το κάνουν γρήγορα.

Δεύτερες σκέψεις επί του οικονομικού: κάνοντας ένα πρόχειρο λογαριασμό ελλείψη αποδείξεως, κάτι δεν θα πρέπει να χρέωσαν... το σύνολο του λογαριασμού ήταν 78 ευρώ με πληρωμή μέσω κάρτας, αλλά από την παραγγελία βγαίνουν περισσότερα. Ή ξεχάστηκε κάποιο μπουκάλι ή μας κέρασαν ερήμην μας (χμμ).

Αυτή η επίσκεψη θα ξεχαστεί, θα σβήσει σαν ένα άσχημο όνειρο, θα χαθεί από τη μνήμη μου όπως χάθηκε η απόδειξη... ο μόνος λόγος που την έγραψα την κριτική ήταν να χρησιμεύσει ως προειδοποίηση για τους επόμενους... προσωπικά δεν θα το σύστηνα. Κρίμα που γράφω τέτοια πράγματα. Αλλά είναι μια αλήθεια. Sorry guys. Σας εύχομαι τα καλύτερα εφεξής!