TUTTITALIA

Ιταλία

  Βαλαωρίτου 14, Κολωνάκι [Χάρτης]
  210 3389669



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Σεπ
15
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Νωρίς το βραδάκι καθημερινής κι ενώ κάνουμε βόλτες στο κέντρο, μας έρχεται η διάθεση για ζυμαρικά. Έχω την εντύπωση ότι το κέντρο δεν έχει πολλές εναλλακτικές προτάσεις γι αυτή τη κουζίνα. Και δεν μιλάω για κάποιο εστιατόριο που απλά έχει 2-3 πιάτα με ζυμαρικά ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπά του. Μιλάω για αυτού καθ’ αυτού «μακαρονάδικο». Θυμάμαι τις εποχές που σε κάθε γειτονιά υπήρχαν 2 και 3 πιτσαρίες. Τότε που ανθούσε το είδος και πληρώναμε για δαύτες 12-15 €. Που όταν πήγαινες στην γνωστή αλυσίδα με το «καπελάκι» ένιωθες ότι έκανες έξοδο που έπρεπε να έχεις μαζί σου το πορτοφόλι σου γερά φουσκωμένο.
Κάπου όλο αυτό παράκμασε κι αν εξαιρέσεις δύο τρεις του χώρου που παραμένουν, οι υπόλοιπες έχουν γίνει αποκλειστικά deliverάδικα. Θεωρώ πως σε όλο αυτό φέρουν και οι ίδιοι ευθύνη αφού εκμεταλλευόμενοι το ρεύμα τις εποχής και την τότε μόδα, μας έβαζαν να χρυσοπληρώνουμε ένα κομμάτι απλωμένης ζύμης με τυρί και αλλαντικά κι ένα πιάτο με ζυμαρικά και σάλτσα, με χρυσάφι. Φυσικά, συνεχίζω να θεωρώ υπερβολικά κοστολογημένη αυτή την κουζίνα, αλλά εμείς οι Έλληνες είμαστε μακαρονάδες, τι να κάνουμε! Και οι αγαπημένες συνήθειες δύσκολα κόβονται.
Στο μυαλό μας ήρθε το Tuttitalia που είχαμε προσέξει σε προηγούμενη, άκρως αποτυχημένη μας επίσκεψη στο ακριβώς απέναντι Ιταλικό γνωστής αλυσίδας. Θυμόμασταν ότι σε αντίθεση με τις τιμές που «κυκλοφορούν» στην περιοχή, έξω από το εστιατόριο/τρατορία υπήρχε ένας πίνακας σύμφωνα με τον οποίο με 12 ή 13 euro μπορούσες να παραγγείλεις τα ατομικά μενού τους.
Βάλαμε λοιπόν πλώρη για την Βαλαωρίτου και λίγο αργότερα περνάγαμε στον χώρο τους. Αμέσως μας υποδέχτηκε ο –μάλλον- ιδιοκτήτης τους προκειμένου να μας καλωσορίσει και να μας βρει το ιδανικό για εμάς τραπέζι. Είχαμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε κάποιο που βρίσκεται στον εξωτερικό τους χώρο πάνω στον πεζόδρομο ή κάποιο στον εσωτερικό τους που η δροσιά του θα υποστηρίζονταν από τον κλιματισμό τους. Επιλέξαμε να κάτσουμε έξω, παρόλο που το βραδάκι ήταν αρκετά ζεστό.
Και μιας και ξεκίνησα με τον χώρο, είναι απλός αλλά πολύ γλυκός. Στην ουσία είναι τραπεζάκια και καναπεδάκια που έχουν τοποθετηθεί πάνω στον πεζόδρομο κι έχουν «απομονωθεί» από τους περαστικούς διαβάτες με την βοήθεια μεγάλων ζαρντινιέρων με φυτά. Επίσης εκεί υπάρχει κι ένα δεντράκι που το έχουν τυλίξει με μικρά φωτάκια.
Το όλο σύνολο είναι πολύχρωμο. Κόκκινα καρό τραπεζομάντηλα, ζωηρόχρωμα καλύμματα καναπέδων και μαξιλαράκια. Τον θεωρήσαμε πολύ φιλόξενο και ευχάριστο. Δεν σου θυμίζει τα «στημένα» και απρόσωπα εστιατόρια της περιοχής. Μοιάζει πιο πολύ σε συνοικιακό μαγαζάκι, κάτι που το λέω αποκλειστικά και μόνο ως θετικό.
Τα τραπέζια ήταν πολύ απλά στρωμένα, μόνο με τα αναποδογυρισμένα νεροπότηρα και κόκκινες & λευκές χαρτοπετσέτες. Σε πολλές επιφάνειες όπως σε τοίχους, καθρέπτη και οροφή, θα δεις να αναγράφονται λέξεις που αφορούν σε υλικά και γεύσεις της Ιταλικής κουζίνας. Ένας μεγάλος ανεμιστήρας υπήρχε κρεμασμένος ψηλά από πάνω μας, βοηθώντας να γίνει πιο άνετη η παραμονή μας. Φωτιστικά από τα οποία κρέμονταν πιρούνια. Δεν θα πω ότι είδα κάτι στη διακόσμηση που να με καταπλήξει ή που να το θεωρήσω άκρως πρωτότυπο, αλλά σαν σύνολο μου έδινε την αίσθηση ότι δεν είχε κραυγαλέες αισθητικές παρατυπίες κι ότι όλα έδεναν μεταξύ τους.
Ο εσωτερικός χώρος σχετικά μικρός αλλά και πάλι αρκετά γλυκός. Τοίχος με κόκκινα τούβλα και μπουκάλια κρασιών σε οριζόντια θέση. Στο βάθος η ανοιχτή τους κουζίνα και μια βιτρίνα που έδειχνε κάποια από τα είδη των ζυμαρικών τους. Αν ήμουν στη θέση τους μάλλον θα αφαιρούσα αυτή την βιτρίνα. Σου βγάζει κάτι που έχει χάσει εντελώς την φρεσκάδα του. Άσε που στο δικό μου το μυαλό με παραπέμπει σε κάτι τελείως τουριστικό. Σαν τις βιτρίνες και τις φωτογραφίες στα τουριστικά μας νησιά που σκοπό έχουν να προσεγγίσουν τον Γερμανό επισκέπτη με τα σανδάλια και την ελαφρώς ξεχειλωμένη καλτσούλα. Ανατρίχιασα!
Οι τουαλέτες απομονωμένες στον πάνω χώρο, όπου ανηφορίζεις περνώντας από αρκετά στενές σκάλες. Αν θυμάμαι καλά, με εκνεύρισε λίγο το φωτοκύτταρό τους, αφού με άφηνε στο σκοτάδι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Επίσης θεωρώ ότι χρήζουν λίγο παραπάνω προσοχής και περιποίησης.
Για το service έχω να πω μόνο τα καλύτερα. Μας ανέλαβε ένας νεαρός που απ’ ότι καταλάβαμε εκείνη τη στιγμή είχε πάρει στους ώμους του όλη την εξυπηρέτησή τους. Γρήγορος, άνετος και χαμογελαστός. Έκανε κάτι που έστω κι αν υπάρχει η περίπτωση να είναι προσποιητό, εμένα μου αρέσει πολύ όταν γίνομαι αποδέκτης του. Μας επιβράβευσε για τις επιλογές μας. Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτό δίνει σε εμάς τα πελατάκια την αίσθηση ότι σωστά πράξαμε. Σαν να δίναμε εξετάσεις και τελικά τις περάσαμε. Σαν να είχαμε να αντιμετωπίσουμε την Σκύλα και την Χάριβδη του καταλόγου τους κι όχι απλώς να περάσαμε ζωντανοί αλλά να βγήκαμε και νικητές. Γιατί όπως θα δείτε και παρακάτω, η παραγγελία μας ήταν μάλλον άκρως κοινότυπη και χωρίς εκπλήξεις.
Εκτός αυτού του νεαρού, ήρθαμε αρκετές φορές σε επαφή με τον ιδιοκτήτη. Μάλιστα κάποια στιγμή ήρθε στο τραπέζι μας για να μας πει ότι λίγο παραπέρα η τροχαία μοιράζει κλήσεις οπότε αν έχουμε παρκάρει σε εκείνο το σημείο να τρέξουμε για να αποφύγουμε για μπουγιουρντί. Και οι δύο ήρθαν αρκετές φορές στο τραπέζι μας για να μας ρωτήσουν αν όλα ήταν εντάξει.
Αποφασίσαμε να μη πάρουμε τα ατομικά menu τους αλλά μία σαλάτα και δύο κυρίως.
Ο σερβιτόρος μας ανέφερε τα πιάτα της ημέρας και τις προτάσεις του σεφ του όπως επίσης μας ρώτησε αν θα θέλαμε focaccia στο ξεκίνημά μας, κάτι στο οποίο ανταποκριθήκαμε θετικά.
Έτσι λίγο αργότερα μας ήρθε ένα μπολάκι με κομμάτια από Focaccia και δύο πολύ (μα πάρα πολύ) μικρά μπολάκια, το ένα με μαγιονέζα και το άλλο με πάστα ελιάς. Η focaccia ήταν αρκετά καλή αλλά είχαν υπερβάλει στο λάδι που είχαν ρίξει από πάνω, κάνοντάς την παραπάνω λιπαρή από όσο θα έπρεπε. Η τιμή της ήταν στα 1,40€ ανά άτομο.
Ακολούθησε η σαλάτα του Καίσαρα η οποία αν θυμάμαι καλά, χωρίς κοτόπουλο κοστίζει στα 7,20€ ενώ με την προσθήκη κοτόπουλου μόλις 0,30€ παραπάνω, ήτοι στα 7,50€. Εμείς ζητήσαμε την con pollo. Ανάμεσα σε όσες Caesar’s έχω δοκιμάσει στην ζωή μου, θα την κατάτασσα μάλλον σε μία μεσαία θέση. Σγουρό μαρούλι (γαλλική σαλάτα), καλαμπόκι, κρουτόν, κομματάκια από κοτόπουλο, παρμεζάνα και σος. Κάτι στην εμφάνισή της αλλά και στην γεύση της δεν με πολύσυγκίνησε. Στην θέα της μου ήρθαν αναμνήσεις από σαλάτες που έχω δοκιμάσει σε εστιατόρια που προσανατολίζονταν στην fast food εστίαση. Ίσως αν την είχαν βάλει σε ένα πιο μεγάλο και απλωμένο πιάτο να κέρδιζε πολλούς πόντους στην παρουσίασή της. Η σος δεν είχε αναμειχτεί με τα υλικά αλλά την είχαν ρίξει από πάνω με την τεχνοτροπία «ζιγκ-ζαγκ» όπως ρίχνεις το σιρόπι στα παγωτά (μάλλον χρησιμοποιούν το κλασικό σκεύος με το πολύ λεπτό στόμιο που βγάζει το περιεχόμενο σε μικρού πάχους λωρίδες ). Επίσης η παρμεζάνα ήταν σε πολύ λεπτές και ομοιόμορφες φέτες, σαν κι αυτές που παίρνουμε από τον πάγκο του σούπερ μάρκετ. Στα συν ότι το ότι όταν τους ρωτήσαμε αν η σαλάτα έχει μέσα αντζούγια, μας απάντησαν ότι υπάρχει στην σος. Επειδή κατάλαβαν ότι αυτό μας αρέσει, προθυμοποιήθηκαν να μας βάλουν και μερικά φιλετάκια αντζούγιας επιπρόσθετα, όπως και έκαναν, κάτι που εκτιμήσαμε. Η τιμή της όπως προείπα στα 7,50€.
Λιγκουίνι al salmone. Η κλασική συνταγή με σολομό, φρέσκο κρεμμύδι, κρέμα γάλακτος και vodka. Ήταν λίγο «λασπωμένα», ίσως γιατί είχαν χρησιμοποιήσει υπερβολικά μεγάλη ποσότητα από κρέμα γάλακτος με αποτέλεσμα όταν το πιάτο άρχισε να κρυώνει να γίνουν μία ομοιόμορφη μάζα και κάθε φορά που προσπαθούσαμε να πάρουμε μια πιρουνιά να σηκώνεται το μισό περιεχόμενο. Ο σολομός συμπαθητικός σε ποσότητα αλλά πάρα πολύ ψιλοκομμένος. Στην εικόνα του θύμιζε τα μικρά, αποφλοιωμένα γαριδάκια που συρρικνώνονται κατά το βράσιμο. Σχετικά νόστιμο πιάτο που θα ήταν πολύ καλύτερο αν το είχαν εκτελέσει σωστότερα. Επίσης μία μικρή μου ένσταση για το μέγεθος της μερίδας που είχε μεγάλα περιθώρια βελτίωσης. Η τιμή της στα 11,50 €.
Casarecce tuttitalia. Τα casarecce θυμίζουν αρκετά τα σιουφιχτά ζυμαρικά. Σύμφωνα με τον κατάλογό τους θα έπρεπε να μας έρθουν με τοματίνια αλλά το πιάτο τους ήρθε με μία κόκκινη σάλτσα που λυπάμαι που το λέω, αλλά μας θύμισε αρκετά τις ετοιματζίδικες. Ήταν τόσο μα τόσο ομοιοποιημένη που δεν έβρισκες μέσα κανένα κομμάτι από ντομάτα ή άλλο υλικό. Εκτός αυτού, είχε ωμή ρόκα που προφανώς είχαν προσθέσει μετά την ετοιμασία του πιάτου, κρεμμύδι (δεν το εντόπισα στην σάλτσα), μπέικον (σε χοντρά, νόστιμα κομμάτια), παρμεζάνα και φιλέτα κοτόπουλου. Και πάλι μας μπήκε η ιδέα ότι το κοτόπουλο είναι το κλασικό τυποποιημένο που βρίσκεις με την μορφή μικρών φιλέτων στις βιτρίνες από τα σαντουιτσάδικα και που μάλλον λίγο πριν κατοικούσαν στους ψυγειοκαταψύκτες τους. Πάντως ήταν τρυφερό και ζουμερό. Το πιάτο ήταν πιο πλούσιο σε υλικά, πιο εύγευστο και σε άκρως πιο μεγάλη μερίδα από το πρώτο. Η τιμή του στα 10,50 €.
Συνοδέψαμε το φαγητό μας με Μύθος draught των 500 ml που κόστισε 4,20 € έκαστη. Μας ήρθε σε σωστότατη θερμοκρασία.
Κλείνοντας ζητήσαμε για γλυκό tiramisu αλλά μας είπαν ότι λίγο πριν είχε καπαρώσει μία άλλη παρέα το τελευταίο τους κομμάτι. Απλά να θυμίσω ότι η ώρα δεν ήταν ούτε 9 μ. μ. ακόμα οπότε μας έκανε εντύπωση να ξεμένουν ήδη σε μία από τις συνηθέστερες προτάσεις και επιλογές. Μας αντιπρότειναν το cheese cake τους. Όταν μας το έφεραν στο τραπέζι μας ζήτησαν να κάνουμε λίγο υπομονή γιατί το είχαν βγάλει μόλις από την κατάψυξη (!! ). Ένα πολύ ΜΙΚΡΟ, ΛΕΠΤΟΤΑΤΟ κομμάτι που το πάχος της στρώσης ήταν ίσο με το πάχος της κρέμας. Το καθένα τους, σε πάχος μισού δαχτύλου. Θύμιζε μία λεπτότατη τάρτα. Πολύ δυσδιάκριτη η γεύση της κρέμας λόγω της πολύ μικρής της ποσότητας και εντελώς απογοητευτικό κλείσιμο του ήδη μετρίου γεύματός μας. Ίσως από τα πιο αδιάφορα γλυκά που έχω δοκιμάσει ποτέ σε εστιατόριο. Κόστος στα 4,40€.
Κέρασαν espessάκι στον ένα από τους δύο μας που το ζήτησε.
Με αυτά και αυτά, κληθήκαμε να πληρώσουμε στα 45€ που τα θεωρήσαμε λίγο υπερβολικά για την ποσότητα και ποιότητα του τραπεζιού μας. Μάλλον εδώ εισήρθε ο παράγοντας «Κολωνάκι».
Νομίζω ότι είναι μια φιλότιμη προσπάθεια που όμως λόγω της τακτικής του να χρησιμοποιούν προς ευκολία τους (και ίσως λόγω κόστους) υλικά που δεν ανήκουν στον χώρο που πρεσβεύουν, την τρατορία, κάπου αυτό επιβαρύνει το όλο αποτέλεσμα. Στα μεγάλα θετικά τους η τοποθεσία που είναι ένας ήρεμος και ήσυχος πεζόδρομος και το εξαιρετικό service. Με λίγο παραπάνω προσπάθεια και μεράκι, νομίζω ότι θα έχουν σαφώς καλύτερα αποτελέσματα.
Αν θα ξαναπήγαινα? Πραγματικά δε ξέρω… Ίσως σε φάση λύσσας για ζυμαρικά, αλλά νομίζω ότι θα προσανατολιζόμουνα στην λύση του ατομικού menu ώστε να ελέγχω καλύτερα τον συνολικό, τελικό λογαριασμό.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Νοε
16
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Tuttitalia

Αυτό δεν είναι ιταλία... ένας εναλλακτικός τίτλος

Επίσκεψη στον ιταλικό οίκο εστίασης το σάββατο 29/10 μεσημέρι. Τοποθεσία κολωνάκι. Καλό σημείο, στον πεζόδρομο της Βαλαωρίτου, απέναντι από το La Pasteria. Μικρός χώρος ο εξωτερικός, μικρός χώρος και ο εσωτερικός. Υποδοχή ευγενέστατη και εξυπηρετική. Βολευτήκαμε σχετικά άνετα 4 ενήλικες και 2 παιδιά στον εσωτερικό χώρο σε δύο κολλητά τραπέζια στη μέση της μικρής σάλας, οι κινήσεις όμως είναι περιορισμένες, άπλα δεν υπάρχει.
Η παραγγελία ήταν η εξής, αντιγράφω τις ονομασίες από το καλαίσθητο site του tuttitalia καθώς έχασα την απόδειξη:
Μία σαλάτα (rucola, parmigiano, prosciutto)
Δύο ορεκτικά (Bruschetta caprese και Verdure miste grigliate al balsamico)
Πέντε κυρίως πιάτα (Tagliatelle ala Bolognese, Casarecce tuttitalia X 2, Pollo al succo di limone και ένα πιάτο ζυμαρικών ημέρας με λαχανικά, που δεν μπορώ να βρω την ονομασία)
Δύο μπουκάλια κρασί λευκό ποικιλίας Pinot Grigio προσφορά στα 10 ευρώ έκαστο
Νερό βρύσης

Θετικά: ο κύριος και η αεικίνητη κοπέλα που εξυπηρετούσαν ήταν ευγενέστατοι και εξυπηρετικοί, ο κύριος, φαινόταν σοβαρός άνθρωπος, ίσως ο ιδιοκτήτης, πήρε τα μικρά μας και τα πήγε στην κουζίνα να δούν τους μαγείρους επί τω έργον. Εξτρα θετικό το καλαίσθητο site με πλήρη μενού και τιμές. Πληρωμή με κάρτα και απόδειξη. Θετικά τέλος.

Αρνητικά: βλέπω τρεις επιλογές σε ριζότο, μονολογούσα α ωραία βρήκα τι θα παραγγείλω, παρεμβαίνει η σερβιτόρα που περνούσε από πίσω μου και λέει με συγχωρείτε, αλλά επειδή σας άκουσα για το ριζότο να σας πω ότι δεν έχουμε (ή ότι έχει τελειώσει). Εεεε; λέω εγώ, δηλ. δεν φτιάχνετε; όχι λέει, γιατί αν πάρω παραγγελία για ριζότο τώρα θα κάνει πάαρα πολύ ώρα να ετοιμαστεί. Μάλιστα. Αλλάζω προσανατολισμό σε ζυμαρικά.
Παραγγελία της σαλάτας: ρούκολα... ξέρετε μας έχει τελειώσει η ρόκα, μπορούμε όμως να σας βάλουμε λόλα, δεν βαριέσαι λέμε, βάλε λόλα.
Ορεκτικό: θα θέλαμε το suppli (κροκέτες ρυζιού), α δεν έχουμε. Δεν πειράζει πήραμε τα ψητά λαχανικά και τις μπρουσκέτες. Προς τιμήν της η σερβιτόρα έδειξε να ντροπιάζετε για τις αστοχίες αυτές απολογούμενη.

Σερβιριστήκαμε αρχικά το κρασί, το νερό ξεχάστηκε, το ζητήσαμε ξανά αργότερα όταν διψάσαμε, τις φοκάτσιες που φέρνουν χωρίς να τις παραγγείλουμε με χρέωση για 4 άτομα (1,40 ευρώ Χ4) και δύο μικρούτσικα μπολάκια το ένα με πάστα ελιάς και ένα άλλο κρεμώδες. Κάποια κομμάτια φοκάτσιας ήταν καλά, κάποια άλλα είχαν περισσότερο λάδι απ' όσο έπρεπε. Αλλά τρώγονταν. Πάντως αυτό το πράγμα να σου φέρνουν πράγματα που δεν έχεις παραγγείλει, εγώ δεν το καταλαβαίνω. Πάμε παρακάτω.
Μετά ήρθε η σαλάτα και τα ορεκτικά... μέτρια πράγματα τόσο από εμφάνιση όσο και από γεύση. Η σαλάτα ήταν απλοική/πρόχειρα φτιαγμένη όχι εστιατορική. Λόλα με φετούλες προσούτο, κάποια σως ριγμένη χύμα από πάνω όχι ανακατεμένη με την σαλάτα και λεπτές φλοίδες παρμεζάνας... σπίτι σας την φτιάχνετε καλύτερα. Τα ψητά λαχανικά ήρθαν σε μια πιατέλα αλλά δεν ήταν αυτά τα λαχταριστά αχνιστά λαχανικά που περιμένεις πως και πως να γευτείς. Οι μπρουσκετούλες οκ, ελάχιστα φρυγανισμένες, απλά τρώγονταν. Τα κυρίως άργησαν παααάρα πολύ. Στην κουζίνα γινόταν ένας αναβρασμός. Το μαγαζί είχε σχεδόν γεμίσει για τα κουβεράκια που είναι να εξυπηρετήσει. Κάποια στιγμή μπήκε μια κοπέλα στην κουζίνα με τα πολιτικά της φορώντας ένα σκούφο και μαγείρευε (! Προφανώς, έδωσα μια εξήγηση στον εαυτό μου, θα ήταν προσωπικό της επιχείρησης που δεν πρόλαβε να αλλάξει λόγω κόσμου, αλλά η ανοιχτή κουζίνα δεν ευνοεί τέτοιες προχειρότητες μπροστά στους πελάτες). Δυστυχώς το πράγμα φαινόταν να έχει χαθεί, ήταν μια κακή ημέρα που θα ευχόμουν να αποτελούσε την εξαίρεση. Και περιμέναμε.

Η ώρα πέρασε και πέρασε... Ηρθαν πρώτα τα δύο ζυμαρικά καζαρέτσε, μετά το κοτόπουλο, ύστερα άλλο ένα ζυμαρικό και τέλος οι ταλιατέλες του ενός μικρού. Πολύ καθυστέρηση στην κουζίνα... τρώγαμε διαδοχικά ο ένας μετά τον άλλο, δεν είναι καλό αυτό. Αν, σε όλα αυτά σε αποζημίωνε η γεύση θα έλεγα χαλάλι, αλλά πάλι όχι... το μόνο που βρήκα συμπαθητικό στα καζαρέτσε ήταν ότι το βράσιμό τους ήταν αλ ντέντε, κατά τα λοιπά ήταν ένα άγευστο πιάτο, δεν καταλάβαινες την νερουλή κοκκινωπή σάλτσα ούτε τα συστατικά της... από τα υπόλοιπα κυρίως δεν δοκίμασα αλλά οι εντυπώσεις ήταν το ίδιο απογοητευτικές στην γεύση. Το είχαμε πάρει χαμπάρι πλέον ότι δεν ήταν η μέρα μας και το διασκεδάζαμε... κάποια στιγμή δε, βλέπουμε να προσγειώνεται σε απέναντι τραπέζι, μια σαλάτα που έμοιαζε με τη δική μας αυτή τη φορά με ρόκα (που σε μας είχε τελειώσει!! ), όλα καλά λέμε, ευρέθει η ρόκα!

Τι είπαν οι υπόλοιποι της παρέας: χειρότερα σχόλια από εμένα, μεγάλη απογοήτευση η έξοδος αυτή. Και είναι κρίμα. Και να φανταστείς ότι το πρότεινα κιόλας, τι τα θέλω τα κασκαντεριλίκια... είχα διαβάσει και την προηγούμενη κριτική που καταλαβαίνεις ότι υπήρχαν ψεγάδια - ο Ιωγιάννης τα έχει τετρακόσια - και ήταν πιο κόσμιος και συγκρατημένος στην κριτική του από εμένα. Περίεργο βέβαια που οι προηγούμενες κριτικές για το μαγαζί μέσα στο 2015 ήταν θετικές. Επίσης περίεργο που το site περηφανεύεται για τον ιταλό του chef... αν υπάρχει ακόμα ιταλός chef στο μαγαζί σίγουρα έλειπε εκείνη την μέρα.

Σκηνές λίγο πριν το τέλος: ο ιδιοκτήτης πιάνει κουβέντα με τον αδερφό μου για το ΦΠΑ και πόσο τον πονάει (ο ΦΠΑ)... λέω δεν θα τον ρωτήσει πως μας φαίνονται τα φαγητά, ο αδερφός μου έτοιμος ήταν... μπααα, τρελός είναι σκέφτομαι, ούτε πως μας φάνηκαν τα φαγητά, ούτε αν θέλουμε κάποιο γλυκό, τίποτα. Η εντύπωση που μου δόθηκε είναι ή ότι υπήρχε άγνοια του τι ακριβώς συνέβαινε στο μαγαζί εκείνη την ώρα ή ότι γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτό το επίπεδο φτάνει η κουζίνα και το έχουν αποδεχτεί θεωρώντας το φυσιολογικό. Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι θα πρέπει να αναθεωρήσουν την λειτουργία τους συνολικά και εύχομαι να το κάνουν γρήγορα.

Δεύτερες σκέψεις επί του οικονομικού: κάνοντας ένα πρόχειρο λογαριασμό ελλείψη αποδείξεως, κάτι δεν θα πρέπει να χρέωσαν... το σύνολο του λογαριασμού ήταν 78 ευρώ με πληρωμή μέσω κάρτας, αλλά από την παραγγελία βγαίνουν περισσότερα. Ή ξεχάστηκε κάποιο μπουκάλι ή μας κέρασαν ερήμην μας (χμμ).

Αυτή η επίσκεψη θα ξεχαστεί, θα σβήσει σαν ένα άσχημο όνειρο, θα χαθεί από τη μνήμη μου όπως χάθηκε η απόδειξη... ο μόνος λόγος που την έγραψα την κριτική ήταν να χρησιμεύσει ως προειδοποίηση για τους επόμενους... προσωπικά δεν θα το σύστηνα. Κρίμα που γράφω τέτοια πράγματα. Αλλά είναι μια αλήθεια. Sorry guys. Σας εύχομαι τα καλύτερα εφεξής!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Φεβ
07
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Ο πεζόδρομος της Βαλαωρίτου είναι ίσως το πιο σταθερό meeting point της πόλης. Σημείο κομβικό και ιδανικό για μεσημεριανό break έχει καθιερωθεί στη συνείδηση των "downtown lovers".

Παλαιότερα δέσποζε ο διαχρονικός Jimmys και η πάλαι ποτέ Brasserie (η οποία a propos και υπερτιμημένη ήταν και είχαν ακουστεί διάφορα για την κουζίνα της). Σήμερα το τοπίο έχει αλλάξει, καθώς έχουν ξεπεταχτεί αρκετά μαγαζιά - άλλα μικρότερα, άλλα μεγαλύτερα - που διεκδικούν μερίδιο στην καρδιά των αμετανόητων οπαδών της περιοχής. Ένα από αυτά είναι και το μικρό το δέμας Tuttitalia. Το επισκεφτήκαμε 3 άτομα μετά την δουλειά και μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

ΧΩΡΟΣ 4/10
Ο χώρος είναι μικρός. Τέσσερα τραπεζάκια έξω και άλλα τόσα μέσα. Ώρα αιχμής σχεδόν αδύνατο να βρει κανείς. Ο προσανατολισμός του μαγαζιού είναι προφανώς το delivery και το quick food. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αρκεί να ξέρει κανείς τι να περιμένει. Και ιδίως από την στιγμή που ο μικρός χώρος γίνεται εύκολα ζεστός και φιλικός.

ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ 8/10
Ο μικρός χώρος βοηθάει στην αμεσότητα και στην καλύτερη επικοινωνία πελατών σερβιτόρων. Η εξυπηρέτηση ικανοποιητικότατη, ωστόσο θα μπορούσε να υπάρξει και κάποιο κέρασμα στο τέλος, κρίνοντας από τον λογαριασμό που τελικά κάναμε.

ΓΕΥΣΗ 9/10
Πήραμε
Μία πίτσα Μαργαρίτα στα 4,50 €. Κλασική, ιταλικό ζυμάρι και γευστικότατη.
Risotto Ai Funghi στα 7,90 €. Εξαιρετικό το δέσιμο χωρίς ιδιαίτερη κρέμα γάλακτος. Το προσούτο πλουσιότατο και νόστιμο.
Funghi Al Parmigiano 5,00 €. Αξίζει να το δοκιμάσετε!
Νιόκι με μανιτάρια. Πιάτο ημέρας στα 7,00 €. Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί ότι τα πιάτα ημέρας είναι κάθε φορά διαφορετικά και συναγωνίζονται σε ποιότητα αυτά του καταλόγου. Σωστή βράση και τα - συνήθως άγευστα - νιόκι ήταν νοστιμότατα χάρη στην τρούφα μανιτάρι.

Γενικώς οι γεύσεις ήταν εξαιρετικά προσεγμένες, την κουζίνα επιμελείται ο γιος του ιδιοκτήτη που έχει κάνει σεφ στην Ιταλία. Οι μερίδες είναι ικανοποιητικές σε ποσότητα και σίγουρα ξεχωριστές στην γεύση.

VFM 10/10
Για όλα τα παραπάνω και τρία ποτήρια κρασί πληρώσαμε 34 €. Θεωρώ ότι είναι εξαιρετική τιμή, από την στιγμή που η γεύση πραγματικά δεν υστερεί στο ελάχιστο.

Έχοντας πληρώσει στην Brasserie ένα σκασμό λεφτά κατά το παρελθόν, για κάτι που πραγματικά δεν άξιζε, σας προτείνω ανεπιφύλακτα το Tuttiitalia ως κάτι που πραγματικά αξίζει. Να το καθιερώσετε ως στέκι σας. Θα με θυμηθείτε!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μάρ
05
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Δεν συνηθίζω να γράφω κριτικές αλλά για το συγκεκριμένο μαγαζί είπα να αφιερώσω λίγο χρόνο γιατί είναι μία πολύ ευχάριστη έκπληξη.

Είναι ένα μικρό μαγαζί και μάλλον τις ώρες αιχμής δεν είναι εύκολο να βρεις τραπέζι. Στο πιο σημαντικό όμως που είναι το φαγητό πιστεύω πως είναι από τα πιο νόστιμα ιταλικά που έχω πάει με απλές και καθαρές γεύσεις.

Έχω πάρει εξαιρετική πίτσα με μελιτζάνα, με πολύ σωστή ζύμη και ισορροπημένα υλικά, καρμπονάρα με αυγό (πάρα πολύ καλή αλλά θα προτιμούσα πιο χοντροκομένο μπέικον/πανσέτα) και νιόκι ημέρας με κόκκινη σάλτσα και μοτσαρέλα (Ίσως τα καλύτερα νιόκι που έχω δοκιμάσει).

Τέλος οι τιμές είναι παραπάνω από τίμιες, ειδικά για την συγκεκριμένη τοποθεσία.

Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.