Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Καλώς Ορίσατε!
Στην Κουζίνα ΜΑΡΤΙΝΗΣ, μαγειρεύουμε «ελληνικά» και προσφέρουμε παραδοσιακό φαγητό, εξαιρετικής ποιότητας και γνησιότητας.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Καθημερινά 11:30 - 00:30 Τις απογευματινές & βραδινές ώρες σερβίρεται επιπλέον το ειδικό μενού "Ο Κήπος του Μαρτίνη"

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Παροχές για ΑμεΑ
Κάνει delivery
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Take away
Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

13 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Το κλασικό μαγέρικο ΜΑΡΤΙΝΗΣ (Μ) επί της Πατησίων, που επισκέφθηκα σήμερα το μεσημέρι, δίπλα στον Άγιο Λουκά, συμπληρώνει ήδη 48 χρόνια ζωής, αφότου το 1969 οι αδελφοί Μαρτίνη εγκαινίασαν το ψητοπωλείο – εστιατόριό τους (ακριβώς δίπλα απ’ τη σημερινή του θέση), ενώ λίγο αργότερα, αγόρασαν τον συγκεκριμένο ιστορικό χώρο όπου και μετεγκαταστάθηκαν. Πρόκειται για ένα ιστορικό κτίριο που χτίστηκε το 1888 και μεταγενέστερα στέγαζε το θρυλικό καφενείο – κήπο – εξοχικό Σκοτίδα, που λειτουργούσε απ’ το 1908, στην τότε εξοχή των Πατησίων, για 60 ολόκληρα χρόνια. Στον Μεσοπόλεμο μάλιστα το συγκεκριμένο σημείο αποτέλεσε την αφετηρία τόσο της Αποκριάτικης παρέλασης, όσο και της γιορτής της Πρωτομαγιάς προς τη Νέα Φιλαδέλφεια!

Ακριβώς δίπλα βρισκόταν ο ιστορικός κινηματογράφος ΣΕΛΕΚΤ, που λειτουργούσε απ’ το 1958 μέχρι το 1990, ενώ στη συνέχεια έγινε σουπερμάρκετ. Ήταν μια μοναδική εποχή αίγλης της Πατησίων με τα 70 κινηματοθέατρα (!! ), απ’ τα οποία σήμερα απέμειναν μόνο 5-6 (Άλφα, Αλεξάνδρα, Τριανόν, Ίλιον, Αελλώ, Μπρόντγουαιη.. ), απομεινάρια της παλιάς Αθηναϊκής δόξας!

Οι μερακλήδες ιδιοκτήτες του μαγαζιού, αν και έχουν τις ρίζες τους απ’ την Ήπειρο (κάπου στα σύνορα Θεσπρωτίας και Ιωαννίνων), έζησαν και μεγάλωσαν στα Πατήσια, τα οποία και εκπροσωπούν επάξια με τον χώρο αυτό της γαστρονομικής πανδαισίας. Καμαρώνουν για τα Πατήσια, και αυτό, μεταξύ άλλων, φαίνεται στην όμορφη εξωτερική αυλή του μαγέρικου, όπου μια επιγραφή πάνω απ’ το μπαρ, μας θυμίζει συνοπτικά την ιστορία και το όνομα των Πατησίων. Κατά τον ιστορικό, συγγραφέα και ακαδημαϊκό Δημήτριο Καμπούρογλου, η περιοχή λέγονταν ‘Παραδείσια’, απ’ την οργιώδη βλάστηση, χάρη στα τρεχούμενα νερά και τα ρέματα που κατέβαιναν απ’ τον Υμηττό. Επί κατακτητών Οθωμανών, τα Παραδείσια, μετατράπηκαν σε ‘Πατήσια’ από παραφθορά!

Υπάρχει βέβαια και δεύτερη εκδοχή, η οποία δεν αναφέρεται στον κήπο του Μαρτίνη. Κατά τον πολεοδόμο Κώστα Μπίρη, η ονομασία Πατήσια προέρχεται απ’ τον αρχαίο Δήμο της Αττικής: «Βατής» και μάλιστα απ’ τον επιρρηματικό τύπο ‘Βατήσι’, που εν συνεχεία έγινε Βατήσια και Πατήσια. Ο Δήμος, ΒΑ Της Ακρόπολης, περιελάμβανε την ευρύτερη ζώνη Πατησίων, Γαλατσίου, Πολυγώνου και Τουρκοβουνίων. Πάμε όμως τώρα στο ψητό!!

Ο Μ, στη γωνία της Πατησίων με την οδό Ιακωβάτων (όπου μάλιστα έμενε κάποτε ο Φρέντυ Γερμανός), λειτουργεί καθημερινά, μεσημέρι και βράδυ, απ’ τις 12.00 μέχρι την 1.30 νυχτερινή. Πρόκειται για τον αρτιότερο συνδυασμό εστιατορίου και ψητοπωλείου περιωπής! Διαθέτει πολύ οργανωμένο delivery (εξωτερικά είδα 4-5 μηχανάκια) και πληροφορήθηκα ότι, εκτός των Πατησίων, φτάνουν μέχρι Αχαρνών, Γαλάτσι και Χαλκηδόνα, με ελάχιστη παραγγελία 5 €. Εντυπωσιάστηκα απ’ τον 8σέλιδο κατάλογο διανομής του καταστήματος, με το slogan: ‘Από το μαγαζί μας στο σπίτι σας’. Υπολογίζω ότι ο μεγάλος χώρος του μαγαζιού, που θα αναφερθώ, και το delivery, θα πρέπει να ταΐζουν περί τα 500 άτομα ημερησίως κατά μέσο όρο!

Πήγα νωρίς το μεσημέρι της 9ης Μαΐου, για να παρατηρήσω με άνεση τον χώρο, τα φαγητά, τους ανθρώπους και τη λειτουργία. Εσωτερικά λοιπόν εντυπωσιάστηκα από τη μεγάλη βιτρίνα με καμιά 30αριά μαγειρεμένα φαγητά πάσης φύσεως, και τρεις μαγείρους επί το έργον, και ακριβώς δίπλα της τους ψήστες με τις λευκές στολές τους και τις σούβλες (αρνάκι, εξοχικό, κοντοσούβλι, κοκορέτσι, κλέφτικο, πανσέτες, κοτόπουλα…).

Στη συνέχεια υπάρχουν δύο αίθουσες, συνολικής χωρητικότητας 100 ατόμων περίπου (καπνιζόντων και μη), όπου κυριαρχούν αποχρώσεις του γκρι στους τοίχους, ανοιχτόχρωμα τραπεζοκαθίσματα και λευκά υφασμάτινα τραπεζομάντιλα, γλάστρες σε παράθυρα και γωνιές, το αριστοκρατικό τζάκι στο βάθος, και φωτιστικά με τα σύμβολα του μαγαζιού, δηλαδή μαχαιροπίρουνα και κουτάλια. Ανάμεσα στους εσωτερικούς χώρους και την ήσυχη αυλή, υπάρχουν στον διάδρομο οι πεντακάθαρες τουαλέτες τους.

Εξωτερικά, η μακρόστενη αυλή με κάποιες ευωδιαστές λεμονιές και ελιές, όμορη με τον αύλειο χώρο του Αγίου Λουκά, έχει περί τα 30 ανοιχτόχρωμα στρωμένα τραπέζια, για 100 τουλάχιστον θαμώνες. Επειδή ήταν ακόμη νωρίς, κάποιοι μπογιατζήδες έκαναν διακριτικά μικρά μερεμέτια χωρίς να μας ενοχλούν, ενώ πηγαινοέρχονταν οι γυναίκες της λάντζας και της καθαριότητας των επιμέρους χώρων.

Ο ευγενής σερβιτόρος ήρθε αμέσως και μου έφερε τους καταλόγους φαγητών και ποτών. Με ρώτησε αν θέλω ψωμί που το απέφυγα, ενώ μου έφερε κρύο νερό βρύσης.

Παράγγειλα ελάχιστα, καθότι μόνος, που όμως αρκούν για να κρίνω:

• κασεροκροκέτες με τρία τυριά, που ήταν αφράτες και νόστιμες (5.50 €),
• και στη συνέχεια μία μερίδα μουσακά, (7.50 €), που ήταν από τους νοστιμότερους που έχω δοκιμάσει, με εξαιρετική μπεσαμέλ αλλά και άριστης ποιότητας φρέσκο κιμά, μελιτζάνα και μικρή στρώση πατάτας στη βάση του. Τρώγοντάς τον είχα μια εκπληκτική επίγευση, ίσως από κάποια διακριτικά μπαχαρικά της μπεσαμέλ, μοσχοκάρυδο, γαρίφαλο ή κανέλα… Φυσικά, τον προτείνω ανεπιφύλακτα!!

Με 13 € είχα μια μοναδική γευστική εμπειρία, η οποία δικαιώνει απόλυτα τη φήμη και την παράδοση του ιστορικού χώρου εστίασης.

Επειδή προφανώς δεν έφαγα ούτε το 1% της γαστρονομικής τους γκάμας, θα σας αναφέρω επιγραμματικά, όσα άλλα εδέσματά τους είδα και οσμίστηκα, απ’ την καθημερινή ‘σοδειά’ του πατέρα Χρήστου Μαρτίνη, του γιου Κώστα που διευθύνει το όλο εγχείρημα, και του σεφ Νίκου Μεντή, που έχει επεκτείνει το μενού με διάφορα ριζότο, εξωτικές σαλάτες και το πρωτότυπο μίνι σουβλάκι του, τυλιγμένο σε τορτίγιες!!

Προσφέρουν καμιά 15αριά ζεστά και κρύα ορεκτικά (σαγανάκια, κροκέτες, διάφορους κεφτέδες, χειροποίητες Ηπειρώτικες πίτες) από 4-6 €, 12 σαλάτες, 4-8 €, καλαμάκια, τυλιχτά και κεμπάπ, 2-9 €, καμιά 20αριά κρεατικά σχάρας, από 8-16 € (για το μοσχαρίσιο φιλέτο), κοντοσούβλι και εξοχικό στα 8.50 €, παϊδάκια ή αρνάκι σούβλας, 29.50 το κιλό ή 10 € η μερίδα, κιμάδες (μουσακά, παστίτσιο, λαχανοντολμάδες.. ) στα 7-8 €, καμιά 10αριά θαλασσινά (χταπόδι, σουπιές.. ) στα 8-9 €, καθώς και ψάρια, στα 8-15 € (για τον σολομό).

Η περίφημη καθημερινή βιτρίνα τους περιέχει όλα τα συνήθη μαγειρευτά (αρνάκι, μοσχαράκι, κόκορα κρασάτο, κουνέλι στιφάδο, κατσικάκι φούρνου, σουφλέ.. ) περί τα 9 €, καθώς και λαδερά – όσπρια (~4-6 €), σούπες και ζυμαρικά, ενώ από γλυκά έχουν μόνο καρυδόπιτα, καθώς και γιαούρτι με γλυκό κουταλιού. ΚΟΝΤΟΛΟΓΙΣ, ΤΟΥ ΠΟΥΛΙΟΥ ΤΟ ΓΑΛΑ!!

Από ποτά, σερβίρουν τα συνήθη αναψυκτικά, καμιά 10αριά ελληνικές μπύρες περί τα 3 €, καθώς και το φημισμένο κρασί απ’ την πατρίδα τους, τη Ζίτσα, σε χύμα λευκό, ροζέ και κόκκινο, στα 7.50 € το κιλό, ή 1.80 € το ποτήρι, για τους πιο εγκρατείς!

Όσοι είστε πελάτες του ΜΑΡΤΙΝΗ συμμερίζεστε τα σημερινά μου βιώματα και ελπίζω η περιγραφή μου να σας ταξίδεψε γευστικά στα οικεία σας λημέρια.
Οι υπόλοιποι, δεν έχετε παρά να το δοκιμάσετε με την πρώτη ευκαιρία, αποφεύγοντας κατά το δυνατόν τις γνωστές ώρες αιχμής.

28 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Τον Μαρτίνη τον είχα προσέξει πριν από 1-2 χρόνια που περνώντας από έξω παρατήρησα πως είχε αυλή για να εξυπηρετεί τους πελάτες του. Για να είμαι ειλικρινής, η εικόνα που είχα είναι πως πρόκειται απλώς για ένα ακόμα σουβλατζίδικο αλλά με λίγο πιο περιποιημένο χώρο. Επειδή θεωρώ πως τα εστιατόρια αυτού του χώρου είναι λίγο πολύ τα ίδια – με ελάχιστες εξαιρέσεις- ακόμα και η διαφοροποίηση του λόγω του χώρου, ήταν αρκετή για να το εντάξω στα μελλοντικά μου σχέδια.
Μία Κυριακή μεσημέρι που η όρεξή μας είχε διάθεση για απλό φαγητό χωρίς ιδιαίτερα οικονομικά ανοίγματα, μας βρήκε να παρκάρουμε –παραδόξως με μεγάλη ευκολία- μερικά μόνο μέτρα μακριά τους και λίγο αργότερα να περνάμε το κατώφλι τους.
Ότι εικόνα είχα σχηματίσει πήγε για βρούβες.
Ο Μαρτίνης δεν είναι η σουβλακερί που πίστευα. Είναι θα έλεγα ένα μοντέρνο μαγειρειό αφού κατά κύριο λόγο προσανατολίζεται σε μαγειρευτά. Ίσως τα σουβλάκια να ήταν μία αναγκαία λόγω της εποχής προσθήκη για να πιάσει κι αυτό το κοινό.
Ενώ ήμασταν μόνο 1-2 μέτρα από την είσοδό τους, ήρθε κοντά μας ένας ευγενέστατος σερβιτόρος για να μας πάρει υπό τις υπηρεσίες του. Και τι περιλάμβαναν αυτές? Πλήρη ξενάγηση στο μενού τους, αναφορά όλων των πιάτων τους. Μας οδήγησε μπροστά στην βιτρίνα με τις διαθέσιμες γεύσεις τους. Κι όχι μόνο αυτό. Με έναν μπαγάσικο τρόπο, κατάφερνε να σε δελεάσει με την περιγραφή και τα εύσημα που έδινε σε κάθε πιάτο ξεχωριστά. Ήταν άψογος και το ίδιο πολύ καλός παρέμεινε καθ’ όλη την παραμονή μας εκεί. Η εξυπηρέτηση ήταν αυτή ακριβώς που τους πηγαίνει. Λαϊκή (κάτι που λέω μόνο θετικά), επαγγελματική, γρήγορη, άμεση, χαμογελαστή. Ήταν το στυλ που μετά από εμπειρία χρόνων σε πάει ακριβώς εκεί που σε θέλει. Δεν είναι τυχαίο που μπήκαμε για σουβλάκια και τελικά καταλήξαμε με τα δύο πιάτα που εκθείασε περισσότερο. Ίσως θα πρέπει να είναι λιιιιγο λιγότερο καθοδηγητικός γιατί στο τσακ καταλάβαμε πως θα μας έφερνε κρασί αφού σχεδόν αποχωρώντας από το τραπέζι μας τον ακούσαμε να λέει «θα φέρω και κρασάκι». Πανικόβλητοι ζητήσαμε απλώς από ένα αναψυκτικό. Ήταν τόσο απολαυστικός που σου ήταν αδύνατο να του κρατήσεις μούτρα ή να ενοχληθείς.
Γενικά είμαι «εύκολος» με το φαγητό και δεν έχω ιδιαίτερες παραξενιές. Όμως μπορεί να με απωθήσει η εμφάνιση και ο τρόπος που τα παρουσιάζουν. Ευτυχώς, βρέθηκε μπροστά από μία πεντακάθαρη και τακτοποιημένη βιτρίνα. Ζωηρόχρωμα, φρεσκομαγειρεμένα φαγητά που θα μπορούσαν να καλύψουν όλα τα γούστα. Και το εννοώ! Όλα τα γούστα!!! Από θαλασσινά μέχρι γουρουνοπούλα και λαδερά. Κι εκτός από αυτά, είχαν κι άλλα διαθέσιμα που όμως δεν υπήρχαν σε κοινή θέα, όπως η ψαρόσουπά τους. Εκεί κάπου χάθηκε το παιχνίδι και τελικά αφήσαμε κατά μέρους την διάθεση μας για σουβλάκια (αν και κάποια που είδα να σουλατσάρουν σε διπλανά μας τραπέζια, μου φάνηκαν άκρως ελκυστικά).
Ο χώρος απλός αλλά περιποιημένος. Θα τον χαρακτήριζα μοντέρνο. Ένα πανέμορφο παλιό δάπεδο, ανοιχτόχρωμα τραπεζοκαθίσματα, τοίχοι σε απόχρωση σκούρου χακί-γκρι, γλάστρες με κυκλάμινα στα παραθυρα. Φωτιστικά από τα οποία κρέμονταν μαχαιροκουταλοπίρουνα. Τα έχω δει και ξαναδεί και πλέον με κουράζουν. Ένα τζάκι που σου έφτιαχνε την διάθεση μόνο και μόνο με την παρουσία. Και κάτι πολύ σημαντικό για εμένα και την παρέα μου. Ξεχωριστός χώρος για όσους καπνίζουν. Κι όταν λέω «ξεχωριστός», δεν εννοώ την γωνία ενός ενιαίου χώρου. Εννοώ για άλλο εντελώς δωμάτιο. Δεν θα επεκταθώ παραπάνω στο θέμα του χώρου/ατμόσφαιρας γιατί τα έχει ήδη περιγράψει με την καταπληκτική του πένα ο φίλος ΤΡΩΓΩΝ (που από τα κοινά μέρη που συχνάζουμε δεν το αποκλείω να έχουμε φάει ταυτόχρονα κάτω από την ίδια στέγη).
Αν δεν ήταν τόσο κοντά μας η βιτρίνα με τα φαγητά, το ταμείο τους με το συνεχόμενο αλισβερίσι για delivery και η σχετική φασαρία που δημιουργούσαν, θα μπορούσα να βάλω και «4», λαμβάνοντας πάντα υπόψη το είδος της εστίασης που εκπροσωπούν.
Μουσική από ραδιοφωνικές εκπομπές σε σωστή ένταση. Θα προτιμούσα κάτι με χαρακτήρα γιατί δεν μου πάει κι εύκολα η μπουκιά κάτω ακούγοντας διαφημίσεις.
Η παραγγελία δόθηκε γρήγορα και το ίδιο άμεσα ήρθαν όλα στο τραπέζι μας.
Νερό σε κανάτα και ψωμάκι για ξεκίνημα. Στο θέμα «ψωμί» υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης.
• Χόρτα βραστά. Τεράστια ποσότητα σε βαθύ πιάτο. Άχνιζαν και αγκάλιασαν αμέσως το λεμόνι που τους ρίξαμε. Ήταν οριακά παραβρασμένα. Μπορεί σε κάποιους να αρέσουν έτσι αλλά εγώ τα προτιμώ να κρατάνε λίγο. Αλάτι δεν είχαν. Λάδι ελάχιστο. Το πρώτο το διορθώσαμε όμως για το δεύτερο δεν υπήρχε στο τραπέζι μας κάποιο σκεύος με λάδι. Η τιμή τους στα 3,8€. Πιστέψτε με πως ίσως να ήταν η διπλάσια ποσότητα από όσο έχω συνηθίσει να μου σερβίρουν.
• Φιλέτο μοσχάρι νουά με άγριο –όπως μας διαφήμισε το service τους- ρύζι. Εντάξει, για να είμαστε σαφείς, αυτό δεν ίσχυε. Ήταν το κλασικό ρύζι που μπορείς να βρεις στο εμπόριο το οποίο αποτελείται από 98% κλασικό, λευκό ρύζι και το υπόλοιπο 2% με σκουρόχρωμο, ακαθάριστο. Η μερίδα επίσης μεγάλη (κάτι που δεν καταλάβαμε από την αρχή). Μας προσφέρθηκε σε μοντέρνο σκεύος. Το μοσχαράκι καλοετοιμασμένο και νόστιμο. Γενικά ένα πιάτο που άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Η τιμή του στα 9,5€.
• Μπριζόλα στον φούρνο με ταλιατέλες, καρότο και λιαστή ντομάτα. Οι υποψίες μου για λίγο παραβρασμένα ζυμαρικά επιβεβαιώθηκαν. Όμως το ήξερα από την αρχή που το παρήγγειλα. Δεν είναι δυνατόν να κρατήσεις τα ζυμαρικά που έχουν ετοιμαστεί πριν μισή, μία ή και παραπάνω ώρες και ζεστά και στο σωστό σημείο βρασίματος. Μόνο και μόνο από την θερμοκρασία που δημιουργείται μέσα στο ταψί, θα ξεφύγουν λίγο. Ευτυχώς όμως αυτό ήταν μικρό και το μοναδικό πταισματάκι στο πιάτο μου. Η μπριζόλα ήταν χοντρή, απίστευτα ζουμερή και έλιωνε στο στόμα μου. Πρέπει να την είχαν καλύψει με ψιλοκομμένο ξηρό κρεμύδι κατά την στιγμή της ετοιμασίας της και είχε δημιουργηθεί μία νοστιμότατη κρούστα. Το καρότο και η λιαστή ντομάτα έπαιξαν μάλλον διακοσμητικό ρόλο αλλά η μπουκίτσα τους ήταν ευχάριστο διάλειμμα ανάμεσα στις υπόλοιπες γεύσεις. Το απόλαυσα αυτό το πιάτο!!! Τιμή στα 8,5€.
Κέρασμα δεν είχαμε ούτε στην αρχή, ούτε στο κλείσιμο τους γεύματος. Μπορεί να ήταν παράλειψη, μπορεί και η πολιτική τους.
Για να κλείσω.
Το φαγητό ήταν κάτι παραπάνω από αξιοπρεπέστατο. Ήταν πραγματικά προσεγμένο και νόστιμο. Για όσους έχετε μπουχτίσει από τα ίδια και τα ίδια ή έχετε στερηθεί το μαγειρευτό φαγητό επειδή το χέρι σας δεν πιάνει, είναι μία πολύ καλή λύση. Μπορείτε να σας σερβίρουν το πιάτο σας και να το απολαύσετε στον συμπαθητικό χώρο τους ή να το πάρετε πακέτο για το σπίτι σας.
Οι τιμές είναι απόλυτα λογικές. Το δικό μας γεύμα κόστισε μόλις 26€. Στα μεγάλα συν η δυνατότητα πληρωμής με κάρτα. Έχουμε κι ένα αφορολόγητο να χτίσουμε…
Μια πολύ καλή πρόταση και προσπάθεια που νομίζω πως θα βάλω για τα καλά στο πρόγραμμά μου.