Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

04 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Αρκετές οι εκκρεμότητες από εξόδους που έγιναν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, οπότε αναγκαστικά κάποιες κριτικές μου θα είναι κάπως ετεροχρονισμένες. Αλλά ας ξεκινήσουμε σιγά – σιγά.

Επίσκεψη στο ΜΥΛΟΛΙΘΟ κατά τη διάρκεια του Ιουλίου. Βρίσκεται σε ένα πολύ όμορφο χώρο επί της οδού Πανόρμου, σε χώρο που για χρόνια κατά το παρελθόν στεγαζόταν το Blues. Για το Blues, ένα μπαρ που είχα την τύχη 2-3 φορές να επισκεφθώ, μας είχε γράψει ο φίλος Τρώγων σε μια από τις τελευταίες (δυστυχώς) κριτικές του για το ΜΥΛΟΛΙΘΟ, οπότε δεν έχω να προσθέσω κάτι. Το σίγουρο πάντως είναι ότι ο χώρος, παρά το γεγονός ότι άλλαξε σε κάτι τελείως διαφορετικό, εξακολουθεί να είναι πολύ ιδιαίτερος και προσεγμένος.

Στην είσοδο λοιπόν υπάρχουν μερικά τραπέζια, σε έναν όμορφο κήπο, αρκετά άνετα και με απόσταση μεταξύ τους. Ανεβαίνοντας τις σκάλες, θα συναντήσεις τον εσωτερικό χώρο (εκτός λειτουργίας κατά το καλοκαίρι, θα ήθελα σίγουρα κάποια στιγμή να τον επισκεφθώ το χειμώνα), για να φθάσεις στην ταράτσα που ήταν ο τελικός προορισμός μας. Δροσερή ταράτσα, σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή της Αθήνας, μας προδιέθεσε θετικά. Διάφορα φυτά και διακοσμητικά ομόρφαιναν το χώρο, τα τραπέζια κάπως στριμωγμένα, χωρίς ωστόσο να ενοχλεί το γεγονός. Στον τοίχο διπλανής πολυκατοικίας, ο προτζέκτορας πρόβαλλε ποδοσφαιρικό αγώνα (βρισκόμασταν σε περίοδο μουντιάλ βλέπετε), χωρίς ήχο. Όταν ο αγώνας τελείωσε, άρχισε η προβολή παλιάς ασπρόμαυρης ελληνικής ταινίας. Δεν ξέρω, εάν είναι κάτι που συνηθίζεται, σίγουρα πάντως δεν πιστεύω ότι προσέφερε κάτι στην όλη ατμόσφαιρα η συγκεκριμένη έμπνευση.

Η εξυπηρέτηση τυπική και ευγενική, χωρίς ωστόσο να σε «σκλαβώνει». Αν δεν με απατάει και η μνήμη μου, κεραστήκαμε και γλυκάκι στο τέλος και γενικά όλα κίνησαν φυσιολογικά.

Ο κατάλογος με αρκετές επιλογές, νομίζω κινείται περισσότερο στη λογική του να παραγγείλεις πιάτα στο κέντρο. Προς διευκόλυνσή σας είναι διαθέσιμος ηλεκτρονικά στο site του εστιατορίου. Εμείς 3 άτομα κάναμε την παρακάτω αρκετά λιτή, για τα δεδομένα μας, παραγγελία:
- για αρχή ήρθε εμφιαλωμένο νερό, χωρίς να ερωτηθούμε και ψωμί με ένα συνοδευτικό ντιπ (0,80 € ανά άτομο)
- ντάκος κρητικός με μους τυριών (6,80 €), αρκετά συμπαθητικός σε γενικές γραμμές, ήπιο το τυρί και νόστιμη η ντομάτα. Ενδεχομένως είχε περισσότερη υγρασία από το επιθυμητό.
- φέτα με μέλι και σουσάμι (4,70 €), κλασικό πιάτο που συναντάς παντού, σε κάθε περίπτωση ήταν νόστιμο,
- χοιρινά φιλετάκια με κρασί, κάππαρη, σκόρδο και πουρέ πατάτας (9,80 €). Θεωρώ το καλύτερο πιάτο που δοκιμάσαμε. Τρυφερά τα φιλετάκια χωρίς δυσάρεστες οσμές, βουτηγμένα σε μια πολύ γευστική και ελαφριά σάλτσα. Πιάτο που προτείνεται...

- μπιφτεκάκια μυλόλιθος (9,50 €). Επίσης πολύ νόστιμο πιάτο. Καλοψημένα τα μπιφτέκια, χωρίς ωστόσο να έχουν στεγνώσει, με ωραία μπαχαρικά, σίγουρα δεν είναι τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει, βρίσκονται ωστόσο άνετα πάνω από τον μέσο όρο. Συνοδεύονταν από νόστιμες τηγανιτές πατάτες και ρύζι με λαχανικά.

- μοσχάρι χουνκιάρ μπεγιεντί (9,80 €). Γενικά δεν είναι από τα αγαπημένα μου πιάτα, ειδικά για καλοκαίρι, αλλά έκανα τη χάρη στην παρέα. Για να μην είμαι άδικος πάντως ήταν νόστιμο, καλοψημένο και αρωματικό το κρέας, το ίδιο και ο πουρές μελιτζάνας.
- από ποτά παραγγείλαμε 1 λίτρο λευκό κρασί (9,20 €), καλής ποιότητας, θα το προτιμούσα μόνο λίγο πιο δροσερό.

Για τα παραπάνω πληρώσαμε κάτι περισσότερο από 50 €, κινούμενοι ωστόσο σχετικά συντηρητικά. Οι τιμές είναι λογικές, με περιθώριο ωστόσο βελτίωσης.

Σε γενικές γραμμές μείναμε ικανοποιημένοι από την επίσκεψη στο ΜΥΛΟΛΙΘΟ. Χωρίς να είναι κάτι εξαιρετικό, θεωρώ ότι δεν πρόκειται να απογοητεύει κάποιον.

Ευτυχώς μάλιστα δείχνει ότι ήδη έχει την πελατεία του, καθώς Παρασκευή βράδυ που πήγαμε εμείς (και σχετικά νωρίς μάλιστα κατά τις 9) βρήκαμε το τελευταίο διαθέσιμο τραπέζι. Οπότε, με μια κράτηση πιο πριν, να πάτε και εσείς...

23 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ο θάνατός σου η ζωή μου… Εκεί που είναι σήμερα ο Μυλόλιθος ήτο ένα εξαιρετικό μπαρ. Blues το έλεγαν. Καθαρά ποτά. Μουσικάρες. Ημίφως. Κεράκια. Ποτάρες. Από Gillespie σε Miles Davis και τύφλα να έχει το πολλά βαρύ Jazz in Jazz.

Αλλά μεγάλωσα. Άσπρισα. Κι ήρθε η θεία πρόνοια, ξαδέρφη της θείας Μαρίας, να με σώσει από τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια και στη θέση του έβαλε μία όμορφη και κομψή νεοταβέρνα. Θεία πρόνοια λέγεται η όρεξη του ιδιοκτήτη να μη μειώσει τα ενοίκια και ο μπλουζίστας που έτρεχε το αγαπημένο μου μπαρ περιορίστηκε για ένα χρόνο στον πάνω όροφο και μετά πάει, χάθηκε, τόκλεισε.

Στη θέση του ήρθε ο Μυλόλιθος. Μια επένδυση τω όντι. Στα αθηναϊκά μέτρα και σταθμά είναι μια μεγαλούτσικη επένδυση. Έχει φτιάξει ταράτσα ανθοφορούσα με τέντα, έχει βάλει plexyglass στην αυλή να βλέπεις μεν αλλά να κόβει τον βαρβαρισμό της Πανόρμου δε, έχει απογυμνώσει τους τοίχους όπου φαίνεται η τοιχοποιία με αδρά αγκωνάρια και διακριτικό κονίαμα, έχει ωραία πλακάκια με παλιομοδίτικα μοτίβα και ξύλο, έχει κι ένα όμορφο πρωταγωνιστικό αλλά όχι πομπώδες τζάκι. Σαν χώρος θα έλεγα εξαιρετικός. Ζεστός, φιλικός, ελαφρώς μοντέρνος αλλά δεκτικός στο πνεύμα και στην ουσία μιας ταβέρνας. Εκ των καλλιτέρων τέτοιων χώρων στην Αθήνα θα ξανάλεγα. Ξεπερνάει την καθεστηκυία τάξη των νεοταβερνών αναφορικά με τον χώρο διότι έχει ξεπεράσει τον ψυχαναγκασμό να σε πείσει ότι είναι μπακάλικο ή κάτι τέτοιο (πράγμα που το είχε όταν πρωτοάνοιξε αλλά ωρίμασε). Έχει τόσο μίνιμαλ στοιχεία (πχ το τζάκι) όσο και ρουστίκ (πχ η εμφανής τοιχοποιία με αγκωνάρια). Γενικά είναι ένα μαγαζί που από άποψης χώρου δύσκολα θα κρατήσει κάποιον αδιάφορο. Νομίζω ότι ακόμα πιο δύσκολα κάποιος θα πει ότι δεν του αρέσει ο χώρος.

Τώρα αναφορικά με το μενού νομίζω ότι αντιγράφει το Τζίτζικα και Μέρμηγκα πριν αυτός το γυρίσει σε ψησταριά. Αντιγράφει, κάποια πιάτα είναι κόπυπάστε, και τα παλιά Χρώματα εις Πικουλιάνικα Λακεδαίμονος. Πχ το ρουμελιώτικο ή το κοτόπουλο μαστιχάτο ή το κατσικάκι με τσίπουρο και αρωματικά. Και τα τρία, τα οποία τιμήσαμε εχθές, στην τελευταία έξοδο για κάμποσο καιρό, τα είχε ο ΤζουΜου. Αν με ρωτήσεις και τα τρία τα έκανε καλλίτερα ο ΤζουΜου αλλά ας πάμε με τη σειρά…

‘Ηρθεν ο άρτος ο προζυμένιος με το ντιπάκι του, ευχάριστο τυρώδες, μια χαρά στα 0,80 per capita.

Πήραμε μια κρεμμυδοκεφτέδες, που αντικειμενικά είναι, αν όχι οι καλλίτεροι, από τους καλλίτερους που έχεις φάει. Μπαμπάτσικοι, αφράτοι κι απόξω τραγανοί. Με φρέσκο κρεμμυδάκι, άνιθο, δυόσμο και -αν δεν απατώμαι- μάραθο. Είχαν και συνοδεία κρεμώδους τυριού με δυόσμο. Τέσσερις αυτοί εκόστιζαν 1,25 έκαστος, δηλ. 5 ευρώ.

Πατατούλες τηγανιτές σε μεταλλικό πλέγμα σαν φριτέζας με λαδόκολλα 3,80. Ωραίες, άξιες, χεράτες και τραγανιστές.

Μελιτζάνα ψητή με φέτα και ντομάτα. 5,50 ευρώ. Είχε επιτύχει τόσο ένα μοναδικό άρωμα καπνιστού στη μελιτζάνα όσο και φέτα με ντομάτα να δημιουργούν μια άριστη και ισορροπημένη συνοδεία. Από τις καλλίτερες ταβερνίσιες εκτελέσεις του είδους. Φοβερό και βαθύ το κάπνισμα της μελιτζάνας.

Μεζές ρουμελιώτικος. Το θυμάμαι ίδιο στα Χρώματα στη Σπάρτη και δεν το έχω φάει ποτέ στη Ρούμελη. Ψητά μπριζολάκια πάνω σε πιτούλα κι από πάνω των ψητή ντομάτα σε κυβάκια. 9,50. Αναμενόμενα άριστο, ήτοι πεντανόστιμο χωρίς έκπληξη. Ήρθε σε σέσουλα.

Κατσικάκι με βότανα και τσίπουρο. Εσυνοδεύετο από βραστή πατάτα και κολοκύθι. Απαριθμώ τα φάουλ (α) το κατσικάκι ήταν παϊδάκι, κομμάτι είτε για σχάρα είτε για φούρνο αλλά όχι για κατσαρόλα διότι κρατάει όλο το λίπος, (β) η πατάτα και το κολοκύθι ήταν μαγειρεμένα ξεχωριστά και πρωτοσυνάντησαν το κατσικάκι στο πιάτο. Χάνονταν μπροστά στην έντονη γεύση καθώς δεν είχαν πάρει λίγο άρωμα από τα πριν, (γ) σε πιάτο κατσαρόλας δεν δουλεύεις παϊδάκια διότι απλά δεν είναι εύχρηστο, δουλεύεις μπούτι ή χεράκι κι οριακά σπάλα, (δ) έδινε την αίσθηση του βραστού. Κατά τα λοιπά είχε όντως περάσει το άρωμα από τα βότανα και αυτό έσωζε λίγο την κατάσταση. Στα 9,80 νομίζω ότι ήταν το χειρότερο, δι’ εμέ, πιάτο. Λιπαρό και άνευρο.

Κοτόπουλο μαστιχάτο. Παλιά το έκανε με μαραθόριζα. Τώρα νομίζω ότι αντιγράφει συνειδητά το παλιό μαστιχάτο του Τζουμου επί το γλυκύτερον. Κρέμα γάλακτος, μαστίχα, μπέηκον, ζάχαρη και κοτόπουλο. Εμένα μου αρέσει πολύ αυτό το πράμα. Οι λοιποί συνδαιτυμόνες δεν ενθουσιάσθησαν. 9,80. Αν σου αρέσει έχει VfM. Αν όχι, όχι. Η μερίδα ήταν από μεγάλη έως τεράστια όπως και στο ανωτέρω κατσικάκι.

Ήπιαμε ωραίο, αρωματικό ροζέ Λήμνου, ίσα-που γλυκίζον αλλά ούτε κατά διάνοια ημίγλυκο. 5,20 το μισόκιλο και μπράβο του διότι δεν είναι ξυδιάς με χρώμα αλλά ένα κρασάκι με άρωμα, χρώμα και γεύση. Στέκεται και ως άνω του μετρίου εμφιαλωμένο. Γενικά, τα μοναδικά μέρη που έχω πάει και παντού μα παντού το χύμα κρασί ήταν καλό είναι Λήμνος-Άη Στράτης και στα γύρω της Ανδρίτσαινας χωριά.

Κέρασε 4 τεμάχια cheese cake με μαρμελάδα φράουλα. Εξαιρετικό και ίσα-που βουτυράτο το digestive μπισκότο στον πάτο. Λίγο –κακά- λιπαρή η κρέμα του τυριού. Γενικά, καλλίτερο από το cheese cake της πλειοψηφίας των ζαχαροπλαστείων.

Ήπιαμε, με κόπο, νερό κανάτας. Με κόπο διότι το κατάστημα έχει σαν πολιτική το εμφιαλωμένο του λίτρου (Νερά Κρήτης, αντικειμενικά σκληρό νερό) αλλά αν ζητήσεις νερό κανάτας σου φέρνει μία επίσης μικροσκοπική κανάτα που 4 ποτήρια δεν τα γεμίζει και κάθε αναγόμωση ύδατος καθυστερούσε χαρακτηριστικά. Βάλε ότι από τους τέσσερις που ήμασταν οι δύο ήταν νεροφίδες και η μία απλά διψασμένη. Fill in the details.

Πληρώσαμε, έξω τα ποτά, 11,65 το άτομο. Αν σκεφτείς ότι τα 2,5 ευρώ είναι το ΦΠΑ (κατ’ άτομο) καμιά φορά αναρωτιέσαι πώς γίνεται να είναι κάποιος ελεύθερος επαγγελματίας και να είναι και νόμιμος. Ξέρω ότι υπάρχουν φθηνότερα μαγαζιά αλλά η απορία παραμένει. Γι’ αυτό τον χώρο, για την ποιότητα του φαγητού και για τον αριθμό του προσωπικού το VfM είναι άνετα 4/4. Και μπράβο που επιβιώνει σε τέτοιο επίπεδο σε αυτό το επιχειρηματικό κλίμα.

Αρνητικά σχόλια; Τέσσερα, εσύ αξιολογείς την σοβαρότητά τους.
(α) Το προσωπικό τρέχει πολύ αλλά μάλλον υστερεί όταν έχει ελληνικό κοινό. Τους γνωστούς φέρε-και-φέρε-και-βάλε-και-βάλε, όπως είμαι κι εγώ.
(β) Είναι πανέμορφο μαγαζί αλλά ολίγον τι άψυχο. Δεν μπορώ να στο εξηγήσω απόλυτα. Αν σε ένα μαγαζί αναζητάς έναν όμορφο χώρο, καλό φαγητό και όχι ακριβό, θα σου αρέσει. Αν γουστάρεις και μια πατίνα χρόνου ή μια αίσθηση ότι το μαγαζί εξυπηρετεί κάτι παραπάνω από την ανάγκη εξόδου των θαμώνων του, ότι δηλαδή δεν υπάρχει απλά σαν ανταποδοτική επένδυση τότε κάτι θα σου λείπει.
(γ) Το νερό. Όσο κι αν είναι νεοταβέρνα παραμένει ταβέρνα. Και μάλιστα στους ηρωικούς Αμπελόκηπους. Φαντάζεσαι τον Τζανή τον Σταυρακόπουλο να μπαίνει μέσα μετά από προπόνηση και να πίνει νερό σε μπουκαλάκι του λίτρου; Τα μπουκαλάκια του λίτρου θα έπρεπε να απαγορεύονται στα εστιατόρια. Ακόμα κι αν θες να το χρεώσεις, πράγμα ακατανόητο σε μια πόλη σαν την Αθήνα που το νερό βρύσης είναι από τα καλλίτερα στον κόσμο, βάλε μεγαλύτερο μπουκάλι. Δεν γίνεται 4 άνθρωποι να μην μπορούν να πιουν από ένα ποτήρι νερό ο καθένας με τη μία…
(δ) Το τσιγάρο. Ως χρόνια αρειμάνιος καπνιστής, καίτοι το έχω κόψει εδώ και τέσσερα plus έτη, συμπονώ απόλυτα του τοξικομανείς και εθισμένους συνανθρώπους μου. Είμαι ένας από αυτούς. Νιώθω ως απέχων καπνιστής και όχι ως μη καπνιστής και ποσώ δε μάλλον δεν νιώθω αντικαπνιστής. Αλλά μάστορα, όταν έχεις άνετο χώρο μέσα-έξω, και δεν είσαι ένα κουτουκάκι τόσο δα, φρόντισε να διαχωρίσεις καπνιστές και μη. Αν δεν σεβόμαστε το νόμο, νόμο που κι εγώ παραβίαζα συστηματικά όσο κάπνιζα, ας σεβαστούμε την κοινή λογική. Μεγάλοι διακριτοί χώροι = δυνατότητα διαχωρισμού καπνιστών και μη.

Γενικά, είναι ένα καλό μαγαζί που ακολουθεί πιστά το δρόμο της νεοταβέρνας. Ο χώρος του είναι το μεγάλο ατού του ενώ το φαγητό ακολουθεί χωρίς να προδίδει.

Αμπελόκηποι, Παγκράτι, Πατήσια, Κυψέλη. Είναι η ραχοκοκαλιά του αθηναϊκού αστισμού. Έχει προστεθεί και το Χαλάνδρι ή η Αργυρούπολη. Αλλά η ανάκαμψη του κέντρου, που θα συμπαρασύρει την πρωτεύουσα, και -keep fingers crossed- τη χώρα περνάει από τις γειτονιές της ίδιας της πόλης. Εγώ τις βλέπω πιο λογικές και ισορροπημένες σε σχέση με πριν από 15 ή 5 χρόνια έχοντας περάσει από το wanna-be-Mykonos και την απόλυτη κατίφλα σε μια αυτογνωσία.

2 medium

28 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Πηγα πρωτη φορα στο μαγαζι αυτο εχοντας ακουσει πολυ καλες κριτικες. Κατααρχας ο χωρος ειναι ζεστος και σε προδιαθετει θετικα, με ζωντανη μουσικη και ικανοποιητικο service. Ωστοσο για μενα σε τετοιου ειδους μαγαζια σημασια εχει πανω απο ολα το φαγητο για το οποιο δυστυχως απογοητευτηκα.

Πηραμε το χριστουγεννιατικο μενου, σαλατα καλη, οχι κατι το ιδιαιτερο, η κρεπα συμπαθητικη αλλα το κυριως πιατο η γαλοπουλα μονο γαλοπουλα δεν θυμιζε. Δυσκολα θα καταλαβαινες οτι προκειται για γαλοπουλα αν δεν το ηξερες απο πριν...

Παλι καλα που το συνοδευε και ενας ωραιος πουρες. Τελος το γλυκο και αυτο αδιαφορο.... Πρεπει το μαγαζι να επανεξετασει και τα ποτα του διοτι και τι τσιπουρο και το χυμα λευκο κρασι που πηραμε ηταν απαραδεκτα.

Ξερω οτι τετοιες μερες δεν περιμενεις να φας και τελεια ωστοσο ενα εορταστικο μενου θα επρεπε να ειναι πολυ πιο προσεγμενο. Δυσκολα θα ξαναπηγαινα......