Loader
SIXTIE'S DINNER
Μοντέρνα κουζίνα

Κεραμεικός

Το εστιατόριο έχει σηματοδοτηθεί ως κλειστό. Δείτε άλλες καταχωρίσεις με το ίδιο όνομα/τηλέφωνο: ΣΤΕΚΙ ΠΙΝΟΚΛΗΣ, Ελληνική κουζίνα, Κεραμεικός

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Το εστιατόριο λειτουργεί καθημερινά 14:00-12:30

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

12 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Το SIXTIE’S DINNER απέκτησε θέση στη wish list μου από τότε που άνοιξε και σίγουρα άργησα πολύ να το επισκεφθώ. Δεν ξέρω αν αυτό ήταν τελικά κακό ή καλό, διαβάζοντας τις κριτικές από τα πριν προς τα τώρα έχω την εντύπωση ότι το μαγαζί έχει βρει πια τα πατήματά του και συνδυάζει διάφορα θετικά στοιχεία (καλή κουζίνα, ωραίο περιβάλλον, τέλεια μουσική, καλές τιμές) που σε προδιαθέτουν να το επισκεφθείς. Εγώ τουλάχιστον δηλώνω πολύ ευχαριστημένος και πρόθυμος να το συστήσω σε όλους, αν και με έχουν προλάβει ως προς τούτο δεκάδες φίλοι του a4f.
Για να βρεθείτε στο SIXTIE’S DINNER είτε θα πάρετε τη Μεγάλου Αλεξάνδρου από την Ιερά Οδό (είναι ο τελευταίος δρόμος δεξιά πριν την Κωνσταντινουπόλεως και τις γραμμές του τρένου) είτε θα κατηφορίσετε την Πειραιώς από Ομόνοια και θα στρίψετε δεξιά στην Πλαταιών. Στο σημείο όπου τέμνονται οι δύο δρόμοι βρίσκεται το SIXTIE’S DINNER. Το παρκάρισμα σχετικά ζόρικη υπόθεση (6,5 στα 10, ανάλογα και με την ώρα). Η περιοχή είναι γεμάτη μαγαζιά και μαγαζάκια, τα περισσότερα μικρού μεγέθους, νεολαιίστικα, ατμοσφαιρικά και όχι υποχρεωτικά για φουσκωμένο βαλάντιο.
Μπαίνοντας στο SIXTIE’S DINNER το μάτι πέφτει στον τοίχο αριστερά, με ένα μεγάλο ζωγραφισμένο καθρέφτη που δίνει βάθος στο χώρο, και στον τοίχο δεξιά, με ένα σκαραβαίο Volkswagen σε στιλ pop art. Από το ταβάνι κρέμονται ωραία φωτιστικά και γενικά ο χώρος φωτίζεται πολύ γλυκά, τόσο όσο. Στο βάθος η ανοικτή κουζίνα, που δεν ενοχλεί καθόλου με μυρωδιές. Το σύστημα εξαερισμού λειτουργεί τέλεια, αυτό όμως από μόνο του δεν είναι δυστυχώς αρκετό για να μην κόψω μία ντοματούλα στη βαθμολογία του χώρου, μια και το κάπνισμα επιτρέπεται, με τρόπο μάλιστα θα έλεγα προκλητικό (τασάκια ήδη τοποθετημένα πάνω στα τραπέζια). Όχι πολλά τραπέζια, γύρω στα 10 για καμιά 30+ πελάτες, αν μέτρησα σωστά, στρωμένα με υφασμάτινο τραπεζομάντηλο, χάρτινα σουπλά και φροντισμένα σερβίτσια. Μου έκανε εντύπωση η ταχύτητα και η φροντίδα με την οποία καθαριζόταν και στρωνόταν ξανά κάθε τραπέζι που άδειαζε. Ο νεαρός που έχει αναλάβει την εξυπηρέτηση όλης της πελατείας, και τα καταφέρνει μια χαρά, συνεπικουρείται από την ιδιοκτήτρια, η οποία είναι αεικίνητη και πανταχού παρούσα.
Γενικά η αίσθηση που αποκόμισα είναι ότι το μαγαζί έχει πολλούς σταθερούς πελάτες, πράγμα όχι αυτονόητο για την περιοχή όπου βρίσκεται. Όσο για την πελατεία, αυτή είναι όλων των ειδών, και ζευγάρια και μεγαλύτερες παρέες, πολλές γυναικοπαρέες, και τριάντα κάτι και πενήντα φεύγα.
Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στη μουσική, η οποία επιλέγεται επί τόπου από μία DJ που έχει το σπάνιο χάρισμα να προσαρμόζεται στο εκάστοτε κοινό και δεν προσπαθεί να κάνει το κοινό να αγαπήσει τη μουσική που διάλεξε. Κάθε τόσο σταματούσαμε την κουβέντα και σχολιάζαμε το άκουσμα της στιγμής. Για μένα αυτή η μουσική συνοδεία είναι λόγος να πας και να ξαναπάς στο SIXTIE’S DINNER.
Ο κυριότερος βέβαια λόγος για να επισκεφθείς αυτό το γλυκύτατο μαγαζάκι είναι – όπως θα ‘πρεπε – η κουζίνα του. Ναι, ο κατάλογος είναι εντυπωσιακά (όχι όμως υπερβολικά) μεγάλος, όμως όλα όσα δοκιμάσαμε βαθμολογήθηκαν με «λίαν καλώς» έως «άριστα».
Απέφυγα να χειραγωγήσω με το σκονάκι μου τα γούστα της παρέας, έτσι επιλέξαμε και πιάτα άγνωστα από προηγούμενες κριτικές, π. χ. τη σαλάτα με κολοκύθι, αβοκάντο και παρμεζάνα και το αγριογούρουνο με πουρέ λαχανικών (πιάτο ημέρας, πολύ μεγάλη μερίδα), αμφότερα εξαιρετικά.
Κατά τ’ άλλα λουκάνικο κεφτέ, που έκανε καλή παρέα με τις τηγανιτές πατάτες country style, και λαχματζούν ενισχυμένο με σουτζούκι για το ξεκίνημα, παπαρδέλες με φρέσκα μανιτάρια και συκώτι με χειροποίητο πουρέ για το δεύτερο γύρο.
Πιθανώς τα παραπονάκια των προηγούμενων φίλων έπιασαν τόπο, πάντως το γεύμα έκλεισε με κερασμένο συνδυασμό τσιζ κέικ (η κάτω στρώση) με λεμονόπιτα (η πάνω στρώση), με μια λέξη τέλειο.
Νερό σε μπουκάλι του μαγαζιού, ενώ οι περισσότεροι ήπιαμε χύμα μοσχάτο Αλεξάνδρειας (πολύ καλό και στη σωστή θερμοκρασία, δηλαδή δροσερό και όχι παγωμένο).
Η τετραμελής παρέα μας δαπάνησε λίγο πάνω από 65 ευρώ (υπήρξε έκπτωση 10% λόγω ηλεκτρονικής κράτησης) και στο τέλος του γεύματος δεν είχε να πει παρά τα καλύτερα. Σας συστήνω το SIXTIE’S DINNER ανεπιφύλακτα!

07 Ιουν 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Ζωντοχηρίας το ανάγνωσμα μέρος δεύτερον..
Είμαστε λοιπόν στο Σαββατοκύριακο που ο καλός μου λείπει εκτός Αθηνών. Τα της Παρασκευής, τα έχετε, ήδη, διαβάσει στην κριτική της Πόλης, ας πάμε τώρα και στα του Σαββάτου.

Το αρχικό πλάνο των φιλενάδων προέβλεπε ένα επιμορφωτικό Σαββατόβραδο στη Μποφίλιου. Έχω μπλέξει και με έντεχνες, βλέπετε, οι οποίες καταβάλλουν απέλπιδες προσπάθειες να με μυήσουν στην πχοιότης, αν και αντιστέκομαι σθεναρώς μέχρι στιγμής. Εκείνο το βράδυ, όμως, έχω αποφασίσει να ενδώσω και έτσι έχω αρχίσει εντατικά μαθήματα ακούγοντας τα άπαντα της καλλιτέχνιδος, πρωτίστως, για να μην είμαι παντελώς άσχετη και, δευτερευόντως, διότι έχω αποφασίσει να τις καταπλήξω, τραγουδώντας τους στίχους. Το σύμπαν όμως αποφάσισε ότι δεν ήμουν έτοιμη ακόμα για τη συγκεκριμένη στροφή στην καριέρα μου κι έτσι, αντί της μουσικής βραδιάς, αποφασίζουμε να βγούμε για τι άλλο? Μα για φαγητό φυσικά.

Μετά από, όχι και τόσο, συνοπτικές διαδικασίες αφού οι προτάσεις πέφτουν βροχή, αποφασίζεται το sixties γεγονός που με χαροποιεί ιδιαίτερα, αφενός, γιατί το είχα στη wish list μου πολύ καιρό μετά από τις κριτικές που είχα διαβάσει και, αφετέρου, γιατί λόγω της περιοχής στην οποία βρίσκεται αποκλειόταν εντελώς η πιθανότητα κακών συναπαντημάτων. Η χαρά μου γίνεται ακόμα μεγαλύτερη όταν το τέταρτο κορίτσι, που δεν το βλέπουμε όσο συχνά θα θέλαμε καθότι μικρομάνα, είναι ελεύθερο υποχρεώσεων κι έτσι όχι μόνο θα την είχαμε μαζί μας αλλά θα μου έκανε και την ταξιτζού κατά την προσφιλή της συνήθεια.

Κατά τις 9.30 λοιπόν καταφθάνουμε και αφού κάναμε μερικές βόλτες στους γύρω δρόμους όπου κοντέψαμε να πλακωθούμε μεταξύ μας για την ίδια θέση, μη αναγνωρίζοντας σε πρώτη φάση οι μεν τις δε, παρκάρουμε και να μαστε. Έχουμε ήδη ενημερωθεί κατά την κράτηση ότι δεν υπάρχει διαθέσιμο τραπέζι στο εσωτερικό του μαγαζιού και δεν είχαμε πρόβλημα μ’αυτό, αφού η βραδιά ήταν γλυκιά, δεν είχαμε ενημερωθεί, όμως, ότι το εσωτερικό ήταν όλο κρατημένο για ένα reunion παλαιών καθηγητών και την ύπαρξη ζωντανής μουσικής. Κι εκεί που περιμένω να ακούσω ωραίες μουσικές καθότι θυμάμαι την κριτική του αγαπητού Ιωγιάννη και το πόσο μου είχε αρέσει η play list, βρίσκομαι να ακούω ότι μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νους, Γωγούς Τσαμπά περιλαμβανομένης με το απόλυτο hit…τα καγκέλια!

Έπρεπε να είστε από μία πλευρά να βλέπατε τον τρόπο που με κοιτούσαν.. λίγο με συμπόνια, λίγο με ανησυχία διότι σου λένε, δεν το έχει σε τίποτα η τρελή να μας αρχίσει στα μπινελίκια, αλλά φυσικά τίποτα τέτοιο δε συνέβη. Άμα είμαι με φίλους και αγαπημένους, δεν πάει να παίζει και Μάκη Τσίκο, ποσώς μ’ενδιαφέρει.
Για τον χώρο του μαγαζιού δεν έχω να πω τίποτα γιατί απλώς δεν τον είδα. Ήταν ασφυκτικά γεμάτο μέσα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει χώρος ούτε να βήξεις. Τώρα το πώς κατάφερα να επισκεφτώ το μπάνιο είναι άξιο απορίας και θαυμασμού, γιατί συλφίδα δε με λες, έτσι έσκυψα, έκανα αεροπλανικούς ελιγμούς, πήδηξα και, ναι, το τσίρκο MEDRANO βρήκε το καινούργιο αστέρι του. Το πως κατόρθωσαν δε αυτοί οι άνθρωποι να φάνε και να χορέψουν κιόλας στο τέλος, αποτελεί άλυτο μυστήριο για το φτωχό μυαλό μου.

Για τον έξω χώρο στον οποίο και καθίσαμε δεν έχω να πω κάτι παραπάνω πέραν του ότι είναι ένα πεζοδρόμιο που είχε και δύο τρία τραπέζια. Άνετο το τραπέζι και οι καρέκλες και πέραν τούτου ουδέν.

Η εξυπηρέτηση ήταν απόλυτα ταιριαστή με το ύφος του μαγαζιού, χαλαρή, εναλλακτική και ολίγον φευγάτη. Για να είμαστε δίκαιοι όμως, το παλικάρι που μας εξυπηρέτησε μας είπε ότι δούλευε εκτάκτως, εκείνο το βράδυ. Πάντως αν εξαιρέσει κανείς το αλλού του πράγματος δε μπορώ να πω ούτε ότι δε μας είχε στο νου του, ούτε ότι χρειάστηκε να τον ψάξουμε όταν χρειαστήκαμε κάτι, οπότε ένα τριαράκι είναι ότι πρέπει.
Και ας πάμε τώρα στα του φαγητού που από ότι έχω καταλάβει αποτελεί το δυνατό σημείο του μαγαζιού. Ξεκινήσαμε με ψωμάκι λευκό και μαύρο και νεράκι σε δικό τους γυάλινο μπουκάλι. Από τον κατάλογο μας έκαναν κλικ και παραγγείλαμε:
- Πράσινη σαλάτα με ρόκα και τυρί αν δεν απατώμαι. Δεν ήμουν σε salad mood οπότε δεν τη δοκίμασα πάντως στα κορίτσια άρεσε.
- Πλευρώτους ψητά. Ωραιότατα μπορώ να πω. Μέχρι που και η μικρή της παρέας που δεν τα τρώει δοκίμασε και της άρεσαν.
- Πατάτες τηγανητές. Ωραίες, χρυσαφένιες και καυτές, χωρίς λάδια.
- Φέτα με μέλι. Εδώ έχω τις ενστάσεις μου γιατί περίμενα κάτι καλύτερο. Ίσως το τυρί ήταν παραπάνω όξινο και αλμυρό από ότι θα ήθελα, ίσως το μέλι έπρεπε να είναι περισσότερο, δεν ξέρω πάντως δεν τρελάθηκα.
- Ρολάκια με προσιούτο. Τώρα μάλιστα. Ένα νοστιμότατο και δροσερό, μιας και πρόκειται για φέτες προσιούτο καλής ποιότητας που τυλίγονται γύρω από δεματάκια ρόκας, ορεκτικό, με τη μοναδική παρατήρηση ότι είναι τρία κομμάτια και το γεγονός αυτό μας δυσκόλεψε στο μοίρασμα.

- Συκώτι στη σχάρα. Ικανοποιητικού μεγέθους κομμάτι ενός πολύ τρυφερού και χωρίς ίνες συκωτιού αριστοτεχνικά ψημένου. Συνοδεύεται από ντομάτα και κρεμμύδι σε καρεδάκια και τα ζουμάκια αυτών μαζί με αυτά του κρέατος, αποτέλεσαν τη λιμνούλα στην οποία πνίγηκαν αρκετές μπουκίτσες ψωμιού.
- Κασιώτικο πιλάφι με κοτόπουλο. Now we are talking. Υπέροχο κοκκινιστό ρύζι με βούτυρο, κανέλα και γιαούρτι. Μελωμένο αλλά σε καμία περίπτωση παραβρασμένο, μου θύμισε το ατζέμ πιλάφι της μαμάς μου που, τώρα που το σκέφτομαι, έχει καιρό να μου φτιάξει καθώς και το κοκκινιστό γαμοπίλαφο της Ικαρίας. Και το κοτόπουλο όμως ήταν ζουμερό και νόστιμο. Αγαπημένο πιάτο της φιλενάδας και την καταλαβαίνω απόλυτα.
- Παπαρδέλες με σύγλινο. Κι αυτό ένα εξαιρετικό πιάτο με τα ζυμαρικά να κρατούν όσο ακριβώς έπρεπε, το σύγλινο τρυφερό και καθόλου αλμυρό, ρόκα, ντοματίνια και μανούρι να δένουν καταπληκτικά και συμπληρώνουν τη νοστιμιά του.
- Μοσχαρίσια φιλετάκια με μαυροδάφνη. Η δική μου επιλογή αφού ήμουν σε φάση που οποιαδήποτε πηγή σιδήρου ήταν ευπρόσδεκτη. Λεπτοκομμένες και γι’αυτό περισσότερο ψημένες, για τα δικά μου γούστα, φετούλες μοσχαριού με μία ωραιότατη γλυκίζουσα και κινεζοφέρνουσα σαλτσούλα και τραγανά λαχανικά.

Ήπιαμε 1 kg ροζέ κρασί που δεν έλεγε και πολλά πράγματα, δεν είχε όμως και παρενέργειες την επόμενη μέρα, μια μπύρα Chios, μία σόδα και μία zero και κληθήκαμε να πληρώσουμε το απόλυτα λογικό ποσό των 83 ευρώ.

Δεν τύχαμε κάποιου κεράσματος και τα γλυκά που ήταν διαθέσιμα δεν άρεσαν στην άντε μην πω της παρέας, η οποία στη συνέχεια μας τραβολόγαγε στις 2 η ώρα τα ξημερώματα, αν έχετε τον Θεό σας, σε γνωστό γλυκοπωλείο του Ψυρρή αλλά τις λεπτομέρειες της συνέχειας της βραδιάς τις ξέρετε ήδη, μέσα από την απολαυστική, πραγματικά, κριτική της.

Το μαγαζί προτείνεται ασυζητητί σε ανθρώπους χαλαρούς που δεν έχουν κολλήματα με συγκεκριμένες περιοχές και είδος θαμώνων. Οι υπόλοιποι ας το αφήσουν καλύτερα. Προσωπικά, λόγω δουλειάς, συμμετείχα στην Απογραφή Πληθυσμού του 11 με τομέα δικαιοδοσίας το "δύσκολο" κέντρο όπου περπάτησα, χαρτογράφησα και αγάπησα, οπότε το θεωρώ λίγο δικό μου, αφήστε που αρνούμαι κατηγορηματικά να επιτρέψω σε οτιδήποτε και οποιονδήποτε να με εμποδίσει να αισθάνομαι ελεύθερη να επισκεφτώ όποια γειτονιά της πόλης μου, μου κάνει κέφι.

3 medium

30 Μαι 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Επισκεφτήκαμε το εν λόγω μαγαζί με την επιστροφή μου στα πάτρια εδάφη μετά από αρκετό καιρό διαμονής στη Γαλλία. Η γνωριμία μου με την αυθεντική γαλλίκη κουζίνα έχει ανεβάσει τα στανταρτς με τα οποία κρίνω πια αλλα θα προσπαθήσω να είμαι οσο πιο αντικειμενικός γίνεται και με συνέπεια ως προς τις παλίες μου κριτικές. Η επίσκεψη μας έγινε Τετάρτη βράδυ και ήμασταν 4 άτομα.

Είχε κανα 2 παρέες οπότε ο χώρος ήταν ψιλοαδειος. Εκτός από αυτό όμως ο χώρος δεν έχει ιδιαίτερο χαρακτήρα και θα έλεγα οτι είναι κάπως μπερδεμένος. Δεν έχω ζήσει στα sixties αλλά ο χώρος και η ατμόσφαιρα δεν θύμιζαν sixties μόνο επειδή είχε τον john lennon στο καθρεφτή. Το σέρβις ήταν πολυ ευγενικό και συνάμα διακριτικό. Παμε στα του φαγητού τώρα. Παραγγείλαμε λοιπόν τα εξής. Οι τιμές κατα προσέγγιση.

-1 σαλατα με ρόκα και κοτόπουλο(7ε): Δεμένη σαλάτα με ωραία σος (3/4)
-1 φρικασέ μανιταριών (6ε): Διάφορα είδη μανιταριών σε μια νερουλή σάλτσα. (3/4)
-1 ριζότο μανιτάρια(7,5ε): Δεν είχε δέσει καλά η σάλτσα με το ρύζι. Μέτριο πιάτο (2/4)
-1 συκώτι σχάρας(7ε): Καλούλι αλλά το σύκωτι ήταν λίγο σκληρότερο σε σχέση με το τηγάνι (3/4)
-1 παπαρδέλες με συγκλινο κ μανούρι(8.5ε): Γευστικό πιάτο και παπαρδέλες σωστά βρασμένες. (3/4)
-1 μοσχαράκια φιλετάκια με σος μαυροδάφνης(10ε): Το μοσχαράκι καλά ψημένο μα τρυφερό και μαλακό. Η σαλτσούλα ήταν λιγο παραπάνω γλυκιά απο όσο θα έπρεπε. (3/4)

Γενικά ένα καλό εστιατόριο που το μόνο του μειονέκτημα είναι η έλλειψη ισχυρού χαρακτήρα. Δεν είναι ούτε κλασσική ταβέρνα αλλά ούτε και εστιατόριο ή τρατορία. Αυτό φαίνεται και στο χώρο αλλα και στο μενού. Είχε αρκετα διαφορετικά πιατα, απο πιο παραδοσιακά σε πιο "γκουρμε". Στο vfm θα μπορούσαν οι τιμές να είναι ένα κλικ πιο κάτω. Επίσης μας φάνηκε ακριβό το χύμα κρασί των 500 ml στα 10 ευρώ.

03 Νοε 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Πέρυσι τον χειμώνα πρωτοπήγαμε στο Sixties Dinner (οφείλω να ομολογήσω ορμώμενος από περιέργεια μετά τις θετικότατες κριτικές εντός τούτης της ιστοσελίδος). Αυτή (το δεύτερο 15 νθήμερο του Οκτώβρη ) θα ήταν η δεύτερη φορά.
Κατ εμέ η έξοδος ως βραδύ Δευτέρας ενδείκνυται (Π-Σ προτιμώ να μένω στο σπίτι αποφεύγοντας τοιουτοτρόπως τη «έξοδο των Μυρίων». ) Η εύρεση (κοντινής) θέσης Parking στην περιοχή του Μεταξουργείου είναι ένα θεματάκι αν και τούτη τη φορά σταθήκαμε τυχεροί παρκάροντας ακριβώς «προ των πυλών».

Έξω ακριβώς από το κατάστημα στο φαρδύ πεζοδρόμιο υπάρχουν κάποια τραπεζoκαθίσματα μια τέτοια επιλογή όμως για να απολαύσει κάποιος το δείπνο του εμπίπτει για μένα στη σφαίρα του ανεξήγητου. (Υπάρχουν δόξα τον Κύριο αρκετές επιλογές αν θέλεις να καθίσεις «Έξω». Κάπου… σε ένα εστιατόριο με κήπο, μια αυλή, έστω σε έναν πεζόδρομο.. ). Έξω όμως επί της Μεγάλου Αλέξανδρου δείπνο;

Στο εσωτερικό βρίσκονταν ήδη μια –δυο παρέες κι έτσι το που θα καθίσουμε ήταν μια εύκολη επιλογή. Μετά από παρότρυνση του Service (που μας υποδέχθηκε και ήταν εν γένει τυπικά-φιλικό) επιλέξαμε ένα τεσσάρι (πιθανόν και εξάρι για την λογική του καταστήματος) τραπέζι. Έτσι θα ήμασταν και θα νοιώθαμε πιο άνετα. Κι ερχόμαστε έτσι στο πρώτο θέμα μας: Ως χώρος το Sixties Dinner είναι μικρο! συμπαθητικό, «γλυκό», με χαμηλό φωτισμό, αλλά μικρό! Σου δίνει την αίσθηση της στενότητας. (Αυτό βέβαια συμβαίνει και σε αρκετά άλλα καταστήματα τέτοιου είδους που εμφανίζονται «ως ή τύπου Restaurant» άλλα δεν πληρούν κάποιες κατ εμέ βασικές «χωροταξικές προδιαγραφές»). Τρως και αισθάνεσαι τον άλλο κολλημένο στην πλάτη σου (κάτι που μπορεί να έχει και τα θετικά του μια κι έτσι υπάρχει η πιθανότητα να κάνεις νέους φίλους. Αν όμως σου αρκούν οι ήδη υπάρχοντες;; )
Επειδή όμως από άλλους χρήστες έχει ειπωθεί: «.. ο κάθε χώρος λειτουργεί διαφορετικά για τον καθένα…» μπορεί κάποιος την στενωσιά να την εκλάβει «ως αποπνέουσα σπιτική θαλπωρή και ζεστασιά» και να πετάξει τις επισημάνσεις μου στον κάλαθο των άχρηστων. Κλείνοντας με «τα του χώρου» να αναφέρω πως στο βάθος του καταστήματος βρίσκεται η ανοιχτή κουζίνα ενώ μια πόρτα στα αριστερά οδηγεί στον «κοινόχρηστο χώρο» που ναι μεν ήταν καθαρός αλλά κατ’ εμέ χρήζει «αισθητικής παρεμβάσεως- ανακαινίσεως» (εκείνη η «οπή –προχειράτζα» στον προθάλαμο δίπλα από τον νιπτήρα κάπως μου έκατσε! ). Τέλος πάντων. Επειδή όμως δεν είμαστε αρχιτέκτονες ή έστω διακοσμητές εσωτερικού χώρου άλλα απλώς δυο «πεινασμένα κορμιά» ας πάμε και στα της Γεύσεως.
Σε γυάλινη φιάλη λοιπόν μας προσφέρθηκε άμα τη αφίξεως μας δροσερό νεράκι από το δίκτυο της Ε. Υ. Δ. Α. Π. και λευκό ψωμάκι σε φέτες (φρέσκο αλλά άνοστο (1/4). Αυτή την φορά (σε σχέση με την προηγούμενη επίσκεψη μας) περιοριστήκαμε (ίσως υποσυνείδητα να φοβόμασταν το που θα ακουμπήσουμε τα πιάτα μας αν και τώρα δεν μας σέρβιραν σε δυάρι (;) τραπέζι όπως τότε που ψάχναμε καρέκλα για να ακουμπήσουμε μέρος της παραγγελίας) στα κάτωθι:
-Φιλετάκια χοιρινού με πατατούλες (8,50 €): ζουμερά και καλοψημένα κομμάτια κρέατος συνοδευόμενα από νόστιμες ψημένες με τη φλούδα τους πατατούλες (3/4)
-Ριζότο με σπαράγγια (7,80€): καλά εκτελεσμένο και χυλωμένο, εύγευστο, άρεσε ιδιαίτερα (3,5/4) και
-500 ml Cabernet (5,00 €): που ήταν απλώς καλό (2,5/4)
Ο λογαριασμός (για τον οποιο εκδόθηκε κανονικά απόδειξη) ηρθε στα 22,90 € ενώ κέρασμα δεν υπήρξε κατι που θεωρώ σε τέτοιου είδους καταστήματα ως Φάουλ!!

Συμπερασματικά: (Λαμβάνοντας υπόψη μου και την προηγούμενη επίσκεψη)
Το Sixties Dinner προσφέρει καλό φαγητό σε σωστές τιμές. Αν λοιπόν: α)είστε στην περιοχή και β) δεν έχει κόσμο («στενωσιά») συστήνεται.

M. Αλεξανδρου 102, Κεραμεικός

210 5777355