ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΟΙΝΟΣ & ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΓΕΥΣΕΙΣ

Πολίτικη κουζίνα

  Λ.Μεσογείων 376, Αγία Παρασκευή [Χάρτης]
  210 6008885
  210 300 1590   για τηλ. κρατήσεις μέσω e-table.gr
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια

Ώρες λειτουργίας:
Γράψε τη δική σου κριτική
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Πολίτικη κουζίνα - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Ιαν
03
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Με μια λέξη: Αποκάλυψη! Η καλύτερη ευκαιρία που θα μπορούσα να έχω για την τελευταία ως προς την ημερομηνία υποβολής και πρώτη ως προς την ημερομηνία δημοσίευσης κριτική μου πάνω στην αλλαγή του χρόνου.

Επιτρέψτε μου με την ευκαιρία να ευχηθώ σε όλους τους καλοφαγάδες που κυκλοφορούν στις σελίδες του ask4food, ειδικά στον Σπύρο και το Δημήτρη που είναι η ψυχές του site μας, αλλά και στις δεκάδες καινούριους φίλους που απέκτησα χάρη στις τρεις συνευρέσεις της χρονιάς που τελειώνει σήμερα, να έχουν μια καλή χρονιά, υγεία και ευτυχία. Last not least: Evi, σ' ευχαριστώ που σαν ευσυνείδητη χαρτογράφος των Β. Π. πρόσθεσες έγκαιρα το κατάστημα αυτό στον κατάλογο, καλή σου χρονιά!

ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ - ΟΙΝΟΙ ΚΑΙ (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) ΓΕΥΣΕΙΣ: Ένας Έλληνας με ρίζες στην Πόλη και τον Πόντο ως κινητήρια δύναμη και δύο σεφ, ένας Αιγύπτιος κι ένας Έλληνας, στην κουζίνα ξεκίνησαν πριν δέκα μήνες ένα τολμηρό εγχείρημα, να μετατρέψουν δηλαδή ένα επί χρόνια αδρανές κτίριο επί της Λεωφόρου Μεσογείων σε χώρο εστίασης με εντελώς συγκεκριμένη ταυτότητα. Έχουν ήδη κάνει πολλά, κάποιες λίγες λεπτομέρειες μένει ακόμα να προσεχθούν, ώστε να αποκτήσει η πρωτεύουσα ένα πρώτης τάξεως εστιατόριο προσανατολισμένο στις ανατολίτικες γεύσεις. Έχω βάλει, όπως βλέπετε, τη λέξη (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) συνειδητά σε παρένθεση, μια και η γκάμα των γεύσεων υπερβαίνει σαφώς τα όρια της Βασιλεύουσας, χαϊδεύει τον Εύξεινο και κατηφορίζει προς τα νότια. Άλλωστε η μοναδική, μινιμαλιστική μικρή ταμπέλα που κρέμεται έξω από το μαγαζί αναφέρει επιγραμματικά «ΟΙΝΟΙ - ΓΕΥΣΕΙΣ».

Αφήστε το GPS στο σπίτι και χαλαρώστε! Τόσο η πρόσβαση στη Μεσογείων 376 (δεξιά ανεβαίνοντας προς Αγία Παρασκευή, λίγο πριν φθάσετε στην πλατεία, δίπλα σε ένα βενζινάδικο ΒΡ) όσο και η στάθμευση (στους γύρω δρόμους ή και επί της Μεσογείων, αλλά και στην αυλή του καταστήματος τους κρύους μήνες) είναι εύκολη υπόθεση (το πολύ 3 στα 10). Μην περιμένετε να δείτε κάποια ενυπωσιακή φωτεινή επιγραφή στην πρόσοψη, είναι συνειδητή επιλογή η αποφυγή της, αν και εγώ προσωπικά νομίζω ότι μια παλιακού τύπου ξύλινη επιγραφή με αυστηρά στενόμακρα κεφαλαία γράμματα θα ταίριαζε μια χαρά.
Η πρώτη εντύπωση: Δημιουργεί ανάμεικτα συναισθήματα. Στα συν το πολυκαιρισμένο μωσαϊκό στο πάτωμα της εισόδου και η μαρμάρινη γούρνα στα αριστερά, η οποία πρέπει επειγόντως να αναδειχθεί περισσότερο (Συμβουλή δωρεάν: ο ΒΑΣΙΛΑΙΝΑΣ το έχει καταφέρει εξαιρετικά), στα πλην οι φιάλες από PVC με τα διάφορα κρασιά πάνω σ’ ένα μάλλον πρόχειρο πάγκο (η αναφορά στην προηγούμενη ζωή του χώρου ως οινοποιείο - οινοπωλείο είναι απαραίτητη, όμως όχι τόσο "χύμα") και η ανοιχτή προς την πλευρά της εισόδου κουζίνα που χρειάζεται περισσότερη διακοσμητική φροντίδα.

Ουάου! Αφήνοντας πίσω το χώρο της εισόδου θα μείνετε εντυπωσιασμένοι από τη διαρρύθμιση των υπόλοιπων χώρων. Ο μεσαίος (και μεγαλύτερος) και ο (μικρότερος) πίσω χώρος, που προορίζεται για τους καπνιστές (η διάκριση και ο νόμος τηρούνται αυστηρά, μπράβο στη διεύθυνση! ) με τους υποβλητικούς ψηλούς γυμνούς (= ασοβάτιστους) τοίχους, τα vintage φωτιστικά, τα διακοσμητικά στοιχεία που έχουν διαλεχτεί και τοποθετηθεί με προσοχή (παλιά κάδρα και φωτογραφίες, κάποια λαογραφικά αντικείμενα, ένα παλιό ραδιο-έπιπλο και - το απόλυτο highlight - η μαντεμένια σόμπα που μπουμπουνίζει γαργαλιστικά στην άκρη της κεντρικής αίθουσας) καθώς και η καθαρά «ταβερνιάρικη» επίπλωση με άνετα ξύλινα τραπέζια σε καλή απόσταση μεταξύ τους και κλασικές ψάθινες καρέκλες δημιουργούν ένα εξαιρετικά φιλικό και άνετο περιβάλλον, δεν σου κάνει καρδιά να φύγεις.

Το πρόσωπο είναι σπαθί. Από την πρώτη επαφή που είχα, για την τηλεφωνική κράτηση, με τον κύριο Τσιροζίδη, ψυχή της επιχείρησης, ως τα τελευταία λόγια που ανταλλάξαμε στο ξεπροβόδισμα μετά το γεύμα, ούτε μία στιγμή δεν είχα την εντύπωση ότι έχουμε να κάνουμε με ένα άνθρωπο που προσπαθεί απλά να κουμαντάρει μόνος του τα πάντα σε όλο το μαγαζί (γύρω στα 15 τραπέζια). Αντίθετα, ήταν πάντα παρών και καθόλου αγχωμένος, να σε εξυπηρετήσει άμεσα αλλά και να σε ακούσει, να πει το λογάκι του και να ενδιαφερθεί πραγματικά για το πώς σου φάνηκαν όλα. Θεωρώ ωστόσο ότι η προσθήκη ενός ακόμα βοηθού / σερβιτόρου θα επέτρεπε στον κύριο Τσιροζίδη να είναι περισσότερο μετρ και λιγότερο εξυπηρετητής.

Έχετε άγνωστες λέξεις; Μάλλον, εκτός κι αν ξέρετε τι σημαίνει κισίρ, γαής, τανομεζές, χαϊνταρί και μιτζβέρι. Κάποιες από αυτές εξηγούνται παραπλεύρως στον κατάλογο, άλλες όχι. Ο κατάλογος είναι ίσως το πιο αδύνατο σημείο του ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ - ΟΙΝΟΙ ΚΑΙ ΓΕΥΣΕΙΣ. Σωστά μεν ταξινομημένος, πλήν όμως κακοτυπωμένος, παιδική ασθένεια πολλών νέων επιχειρήσεων που πάντα κάνει κακή εντύπωση. Τα πιάτα που προσφέρονται είναι πάρα πολλά και, όπως με ειλικρίνεια μας εξομολογήθηκε ο μετρ, υπάρχει και δεύτερος, κρυφός τρόπον τινά, προφορικός κατάλογος που περιλαμβάνει πιάτα ημέρας και προορίζεται για τους ας πούμε μυημένους πελάτες. Εμείς το ανακαλύψαμε συμπτωματικά ρωτώντας γιατί δεν έχουν μαντί.

Τι να πρωτοδιαλέξεις; Η σύνθεση της παραγγελίας δεν κρύβει παγίδες, δοκιμάσαμε πάνω από δέκα πιάτα (πενταμελής παρέα δεινών γευσιγνωστών) και δεν θα έβαζα κανένα στην black list. Η γεύση είναι ούτως ή άλλως ατομική υπόθεση. Ενδεικτικά αναφέρω τα κατά την ταπεινή μου άποψη καλύτερα πιάτα. Από τις σαλάτες η εσμέ (5 €), μάλλον γλυκειά και όχι πικάντικη όπως την ξέρουμε, ίσως λόγω της παρουσίας μελιτζάνας, από τους κρύους μεζέδες ο τανομεζές (γιαούρτι με ρεπανάκι, 3,50 €), που δροσίζει τη γλώσσα και καίει κατόπιν γλυκά τον ουρανίσκο, από τους ζεστούς μεζέδες τα παστουρμαδοπιτάκια (5 €), εννοείται χειριποίητα, απόλυτα ισορροπημένα, τα καλύτερα που θυμάμαι να έχω φάει, από τα κεμπάπ το Άδανα (7,50 €), πικάντικο και όχι απλά καφτερό, με κάτι θεϊκές πατατούλες τηγανιτές για συνοδεία, από τα μαγειρευτά το κλασικό χουνκιάρ (7,50 €), με ασύλληπτα καλομαγειρεμένο το μοσχαράκι και ελαφρά γλυκίζοντα τον πουρέ μελιτζάνας, το μόνο πιάτο στο οποίο πρόσθεσα λίγο πιπέρι.

Μη μου κάνεις τα γλυκά μάτια. Μάλλον κακώς πήραμε φαγητό για επιδόρπιο, ένα καφεδάκι θα ήταν καλύτερο. Για το κιουνεφέ (5,50 €) οι γνώμες διχάστηκαν, προσωπικά βρήκα ελλειματική την τυρένια γέμιση, ενώ τα μπακλαβαδάκια, εισαγωγή κατευθείαν από την Πόλη, δεν με ενθουσίασαν, πρόβλημα που είχα όμως και όταν επισκέφθηκα την Πόλη, μάλλον έχω εθιστεί σαν Σαλονικιός στα σιροπιαστά του Χατζή και όλα τα άλλα μου φαίνονται απλές οδοντόκρεμες.
Να πάνε κάτω τα φαρμάκια. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία οίνων, γι’ αυτό ζητήστε καλύτερα να δοκιμάστε πριν παραγγείλετε. Εμείς μείναμε με την πρώτη στο ημίγλυκο, που σε πολλούς δεν αρέσει, γλυκόπιοτο και χωρίς παρενέργειες. Το ψωμί ήρθε, δύο φορές, σε φέτες με λάδι περασμένες από τη σχάρα, κέρασμα στην αρχή ή το τέλος δεν υπάρξε. Κύριε Τσιροζίδη, προσοχή σ’ αυτό το σημείο, η αθηναϊκή πελατεία είναι λίγο κολλημένη σ’ αυτό, ίσως δύο ποτηράκια κρασί στην αρχή και ένα λουκούμι στο τέλος να έκαναν τη δουλειά τους.

Το παράκανα! Ίσως η μακροσκελέστερη κριτική που έχω γράψει, και ακόμα δεν τέλειωσα. Value for money αχτύπητο (15 € χωρίς, 20 € με ποτά), και θα φύγετε με ένα χαμόγελο ικανοποίησης στο πρόσωπο. Θα επανακάμψετε όποια εποχή του χρόνου και να ‘ναι, γιατί υπάρχει μια πολύ γοητευτική αυλή στο πίσω μέρος, όπου δεν ενοχλεί η Μεσογείων. Παρέλειψα να αναφέρω ότι η πελατεία είναι ενετελώς μεικτή, ίσως με μέσο όρο τα 40+.

Με βάση το σύστημά μου δίνω στο ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ - ΟΙΝΟΙ ΚΑΙ ΓΕΥΣΕΙΣ προς το παρόν δύο αστέρια (αξίζει να κάνετε κάποια χιλιόμετρα παραπάνω για να το επισκεφθείτε) και του εύχομαι να καλύψει το ταχύτερο κάποιες αδυναμίες που επισήμανα καλή τη πίστει. Τότε θα είναι αχτύπητο - και τριάστερο.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Πολίτικη κουζίνα - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Νοε
30
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Ένα μαγαζί που ενθουσίασε και το ερωτεύτηκα με την πρώτη ματιά. Βρίσκεται πάνω στη λεωφόρο Μεσογείων, στην άνοδο προς Αγία Παρασκευή, λίγο πριν φτάσουμε στην ομώνυμη εκκλησία. Σήμα κατατεθέν, για να το βρείτε, είναι το βενζινάδικο της BP. Το μαγαζί βρίσκεται ακριβώς δίπλα. Πραγματικά δεν φαίνεται ούτε υπάρχει εμφανής πινακίδα, για να το εντοπίσει κάποιος. Σίγουρα δεν πάει κάποιος τυχαία. Το μαγαζί διαθέτει δικό του parking στο πίσω μέρος (είσοδος από λεωφόρο Μεσογείων) το οποίο όμως δεν φαίνεται, εκτός αν ήδη το γνωρίζεις.

Ο χώρος είναι κατά τη γνώμη μου αποκάλυψη. Με το που μπαίνεις, μεταφέρεσαι στο χρόνο. Αξιοσημείωτο γεγονός που πραγματικά μου έκανε εντύπωση γιατί δεν το έχω δει αλλού και δε συνηθίζεται είναι ότι στην είσοδο βρίσκεται η τεράστια και ανοιχτή κουζίνα του στα δεξιά, ενώ αριστερά ένας πάγκος στον οποίο εκτίθενται τα προς πώληση κρασιά, καθώς εμπορεύεται και οίνο εξ ου και μέρος της ονομασίας του καταστήματος. Κατά τα λοιπά προχωράς στο εσωτερικό του και διαπιστώνεις ότι το μαγαζί χωρίζεται σε δύο μεγάλους χώρους. Ο πιο μέσα προορίζεται για τους καπνίζοντες. Αυτό πραγματικά είναι πολύ θετικό, καθώς δεν ενοχλούνται οι μεν από τους δε. Το παλιακό δάπεδο, το μωσαϊκό, η ανακαινισμένη ξύλινη οροφή, η πέτρα σε όλο της το μεγαλείο, η πράσινη εξώπορτα εν είδει διακοσμητικού στοιχείου, τα ρετρό αντικείμενα, όλα συνδυασμένα αρμονικά και συνταιριασμένα άψογα σε οδηγούν πίσω στο βάθος του χρόνου, εκεί όπου ο ελληνισμός, η ιστορία, ο πολιτισμός, η ποντιακή και μικρασιατική κουλτούρα συναντιούνται, για να υπενθυμίσουν σελίδες του παρελθόντος.

Ο συμπαθέστατος και ευγενέστατος κύριος που μας πήρε την παραγγελία και που, όπως υποθέτω, ήταν και ο ιδιοκτήτης ή τουλάχιστον ένας εκ των ιδιοκτητών, κατάγεται από τη μια μεριά από τον Πόντο και από την άλλη μεριά από τη Μικρά Ασία. Πολύ δυνατός συνδυασμός.

Ο κατάλογος, όπως ήταν αναμενόμενο, περιελάμβανε ποντιακά και μικρασιατικά εδέσματα που όλα αναγράφονταν με τις παραδοσιακές τοπικές ονομασίες τους με αποτέλεσμα η παρουσία του παραγγελιολήπτη να είναι απαραίτητη ή ακόμη και επιβεβλημένη για τη μετάφραση, τη διευκρίνιση ως προς τα υλικά, το είδος και το περιεχόμενο των περισσότερων εδεσμάτων του κατάλογου. Εντύπωση μας έκανε το γεγονός ότι τα περισσότερα μας τα ανέφερε προφορικά. Υποθέτω ότι όσα αναγράφονται στον κατάλογο είναι τα στάνταρ, ενώ όσα μας είπε προφορικά εναλλάσσονται και γι΄ αυτό διαφοροποιούνται ανάλογα με την ημέρα. Πάντως τα εκτός καταλόγου ήταν πολύ ενδιαφέροντα.

Επίσης έχει και αρκετά πιάτα της ώρας τα οποία πραγματικά καταφτάνουν (από ό, τι είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω σε τεράστιες μερίδες). Μετά τις απαραίτητες εξηγήσεις και διευκρινίσεις καταλήξαμε σε κάποια, με μεγάλη δυσκολία -είναι η αλήθεια- γιατί πραγματικά η επιλογή είναι εξαιρετικά δυσχερής. Σίγουρα τα πιάτα σε βοηθούν να πάρεις μια μικρή -έστω- γεύση της ιστορίας, της κουλτούρας και του πολιτισμού μιας ολόκληρης περιοχής του ελληνισμού και σε οδηγεί να ταξιδέψεις νοερά πίσω στο χρόνο, στις αλύτρωτες και αξέχαστες πατρίδες. Το συγκεκριμένο μαγαζί είναι -κατά τη γνώμη μου- ο καταλληλότερος οδηγός.

Σίγουρα δεν μπορώ να θυμηθώ -γιατί οι περισσότερες ήταν και δύσκολες και καινοφανείς σε μένα- τις ονομασίες των πιάτων που παραγγείλαμε. Ωστόσο θα τα αναφέρω πιο περιγραφικά.

- πατάτες τηγανιτές κομμένες στο χέρι και πάρα πολλές σε ποσότητα.

- τυροπιτάκια με παραδοσιακό φύλλο που φέρνει από την Κωνσταντινούπολη, νομίζω ό, τι καλύτερο έχω δοκιμάσει με τυρί τώρα τελευταία

- μποχτσαδάκια που ήταν ρολά μελιτζάνας με γέμιση κοκκινιστού κρέατος, ιδιαίτερα

- κεφτεδάκια κοκκινιστά

- ένα φοβερό παραδοσιακό σαγανάκι με παραδοσιακό τυρί, πολύ ξεχωριστό

- περίπου 1 κιλό κόκκινο κρασί χύμα

- 2 μπακλαβαδάκια πολίτικα, απίστευτη νοστιμιά

- 1 μαχαλεμπί (κάτι σαν κρέμα ή ρυζόγαλο με ροδόνερο) απλό, όχι λιγωτικό, το καλύτερο κλείσιμο

- νερό εμφιαλωμένο

Στα συν:
-τα σερβίτσια που ήταν παραδοσιακά

- τα γλυκά, όλα πολίτικα, δεν ξέραμε τι να πρωτοδιαλέξουμε. Φιλική συμβουλή: αφήστε οπωσδήποτε χώρο στο στομάχι σας

-το μαύρο και λευκό ψωμάκι που ήταν ζυμωτό και κατέφτασε ψημένο

-η σβελτάδα του συμπαθούς κυρίου ο οποίος -αν και μόνος του και μάλιστα εξυπηρετούσε 2 αίθουσες-ήταν επαρκέστατος και πάρα πολύ πρόθυμος και γρήγορος. Στο τέλος μας ρώτησε αν μείναμε ευχαριστημένοι και γενικότερα είχε ειλικρινές ενδιαφέρον για το αν μας άρεσε η κουζίνα

- οι παραδοσιακές τουαλέτες που ακόμη και τα σαπούνια ήταν με άρωμα λεβάντας από την Τουρκία

Συμπερασματικά το μαγαζί συνδυάζει με 3 λέξεις: παράδοση, μεράκι, ιστορία. Τι άλλο να ζητήσει κανείς; Το συστήνω ανεπιφύλακτα!

Ως προς τις τιμές θεωρώ ότι είναι τσιμπημένες. Όχι ότι δεν το αξίζει. Το αξίζει και με το παραπάνω αλλά δεν είναι στοιχείο αμελητέο στην εποχή μας. Υπολογίστε μαζί με το κρασί περίπου 25 ευρώ το άτομο και πάντως σίγουρα πάνω από 20.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Πολίτικη κουζίνα - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Φεβ
22
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Τα διλήμματα μεγάλα και οι σκέψεις πολλές, όταν αποφασίσαμε με φιλικό ζευγάρι να επισκεφτούμε τον Παπαγεωργίου.

Έχοντας δοκιμάσει πολίτικη κουζίνα σε πολλές πόλεις και χωριά των παραλίων της Μ. Ασίας, έχω υψηλές απαιτήσεις. Συμπερασματικά στην Αθήνα και με την μικρή εμπειρία που έχω, διαπίστωσα ότι πολλοί προσπάθησαν να φέρουν τις γεύσεις της Ανατολής στην Ελλάδα, έντονες και δυνατές γεύσεις που στηρίζονται κατά βάση σε μυστικούς ή μη συνδυασμούς μπαχαρικών και μυρωδικών που έμαθαν από τις γιαγιάδες τους ή βρήκαν καταχωνιασμένες σε κάποιο παλιό μπαούλο. Κάποιοι απέτυχαν (Γι…, Κε…, Γε…), κάποιοι κάνουν φιλότιμες προσπάθειες αλλά δεν (Βο…, Τα…, Πε…) και κάποιοι άλλοι συνεχίζουν με αξιοπρέπεια βασιζόμενοι στην παράδοση και στην σωστή χρήση των υλικών (Βουρλιωτίνα, Αγοραστός κλπ).

Η δεύτερη σκέψη μου ήταν, κατά πόσο ένα μαγαζί που περνώντας από μπροστά του όταν ακόμα πουλούσε μόνο κρασί από τα Μεσόγεια και βλέποντας το σε μία τραγική κατάσταση με σκασμένους τοίχους, άθλια graffiti και γενικά εικόνα εγκατάλειψης, μπορούσε να μεταμορφωθεί σε ένα όμορφο και καλαίσθητο χώρο εστίασης.

Το αποτέλεσμα δικαιώνει σε μεγάλο βαθμό τους ιδιοκτήτες αλλά και τους χρήστες του ask που έχουν γράψει καλά λόγια. Βλέπεις λοιπόν έναν χώρο ο οποίος φτιάχτηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να σε μεταφέρει νοερά στο παρελθόν. Εμένα μου θύμισε χάνι ή ταβέρνα σε ορεινό χωριό της Θεσσαλίας.

Έντονη η πέτρα στις 2 σάλες που αποτελούν τον κυρίως χώρο, και ταυτόχρονα με τα γκιούμια, τα πήλινα αντικείμενα, τις φωτογραφίες από παππούδες, θείους και άλλους συγγενείς με τις φουστανέλες και άλλες παραδοσιακές ενδυμασίες, το παλιό ραδιόφωνο, τη ραπτομηχανή, τα φαναράκια, τη μαντεμένια σόμπα και τα ψηλά ξύλινα παράθυρα το ανεβάζουν επίπεδο και χαίρεται το μάτι να παίζει με τον χώρο.

Αυτά μέχρι να καθίσεις στα κλασσικά ξύλινα τραπέζια με τα καρό τραπεζομάντηλα και τα ψάθινα καθίσματα. Όταν κάνεις το λάθος και σηκώσεις το κεφάλι σου ψηλά βλέπεις τον πέτρινο τοίχο να σταματάει απότομα και να συνεχίζεται από απλό τσιμέντο και ξύλινη σκεπή που δεν δένει με το υπόλοιπο μαγαζί. Όπως δεν δένουν και τα βιομηχανικού στυλ μπουριά του εξαερισμού. Δεν μπορώ να καταλάβω τι πήγε στραβά σε αυτό το κομμάτι της διακόσμησης.

Στην δεύτερη σάλα που καθίσαμε, την σάλα χωρίς τη σόμπα επικρατούσε και μια σχετική παγωνιά. Πιστεύω ότι με ποιο κρύο καιρό δύσκολα κάθεσαι χωρίς μπουφάν.

Τελευταίο άσχημο του μαγαζιού ο κατάλογος του μενού. Όχι μόνο ο κανονικός ο οποίος είναι μια σελίδα Α4 κακοτυπωμένη που σε κάποια σημεία δεν φαίνεται τι γράφει, αλλά και ο άλλος με τα πιάτα ημέρας. Ήρθε ένα χαρτί κομμένο από μπλοκάκι, με γραμμένα χωρίς τιμές τα extra της ημέρας. Ναι μεν θες να δώσεις την εικόνα κουτουκιού ή παραδοσιακής ταβέρνας αλλά οι κατάλογοι εμένα με παραπέμπουν σε προχειρότητα. Ως εδώ οι παρατηρήσεις.

Όλα τα υπόλοιπα ήταν πολύ καλά. Ο σερβιτόρος, πάντα χαμογελαστός, εγκάρδιος και ομιλητικός, μας εξήγησε όσα πιάτα δεν είχαν περιγραφή στον κατάλογο. Μας έφερε στην αρχή, 2 ειδών ψωμί καψάλα (ψημένο στα κάρβουνα) που λένε στο χωριό, μου με ρίγανη και λάδι μαζί με το πολύ καλό κόκκινο κρασί. Όλα τα πιάτα ήρθαν με πολύ καλή σειρά, έτσι ώστε να υπάρχει μια συνέχεια στο φαγητό αφού, ούτε τα είχαμε όλα μπροστά μας, ούτε μείναμε χωρίς να τσιμπάμε κάτι.

Καλωσόρισμα με κρυφά χρεωμένα πιατάκια, όπως και κέρασμα στο τέλος δεν υπάρχει αλλά αυτό δεν με πείραξε καθόλου.
Δοκιμάσαμε από τα κρύα ορεκτικά του τα πάντα: και τυροκαυτερή και μελιτζανοσαλάτα και χούμους. Και τα 3 ήρθαν σε τεράστια ποσότητα που φοβήθηκα ότι θα μείνουν στο τέλος. Φαγώθηκαν όλα βάζοντας το ψωμί να κάνει άπειρες βουτιές. Με διαφορά καλύτερη η μελιτζανοσαλάτα, απαλή με έντονη την γεύση του καρυδιού χωρίς να παραγκωνίζει την γεύση της καπνιστής μελιτζάνας.

Η τυροκαυτερή ακολουθεί, κοκκινωπή και ολίγον τι καυτερή θυμίζει έντονα Β. Ελλάδα.

Από σαλάτα επιλέξαμε την πράσινη με παστράμι, αρκετά δροσερή με λόλα, ρόκα, iceburg, σταφίδες και καρύδια με αρκετή και καθόλου αλμυρή την ποσότητα από το παστράμι.

Παστουρμαδοπιτάκια με σπιτικό φύλλο, πολύ κασέρι και ήπιο παστουρμά που ενώ φαινόταν ότι το φύλλο κρατούσε λάδι δεν το ένοιωθες στη γεύση και φαγωθήκαν εν ριπή οφθαλμού.

Εκπληκτικό για τα ελληνικά δεδομένα χιουνκιάρ μπεγιερντί, must be σε κάθε επίσκεψη. Το μοσχάρι έλιωνε πραγματικά και η κόκκινη σάλτσα του έδινε εκπληκτική γεύση στον πουρέ μελιτζάνας. Ο μάγειρας έδωσε σεμινάριο μαγειρικής. Και λέω για τα Ελληνικά δεδομένα διότι, όπως μας είπε μια γιαγιά σε ένα χωριουδάκι στη μέση του πουθενά στο δρόμο Σμύρνης –Σιριντσέ, το πραγματικό χιουνκιάρ δεν έχει μοσχάρι αλλά αρνί.

Μαντί που το χειροποίητο ζυμαρικό αν και μικρό, έδινε ρέστα αλλά μέχρι εκεί. Δεν ξέρω τι με χάλασε περισσότερο. Η γεύση του κιμά μέσα στη ζύμη ή η καυτερή σάλτσα που είχε ο πελτές ντομάτας από πάνω.

Τα ψητά μας τέλος, ήταν μια ικανοποιητική μερίδα μπιφτέκια πολύ γευστική, αφού ο μικρός της παρέας δεν άφησε τίποτα και 2 από τα κεμπάπ του: Άδανα και γιαουρτλού. Συνοδεύονταν και τα 2, με ψητή ντομάτα, κρεμμύδι και χεράτες πατάτες.

Το κάψιμο του Άδανα ήταν πταίσμα μπροστά στο μαντί, φαγώθηκε άνετα και είχε πολύ ωραία ‘’γεμάτη, δεμένη’’ γεύση, λόγω μάλλον και της σύνθεσης του κιμά, σε αντίθεση με το γιαουρτλού που η γεύση του ήταν πιο light αλλά ήταν και αυτό πολύ καλό και δροσερό. Οι μερίδες είχαν 2 μέτριου μεγέθους κεμπάπ αλλά δεν μπορώ να πω ότι μετά από όλα τα παραπάνω πεινούσα ακόμη.

Στο τέλος δοκιμάσαμε μια αρκετά καλή, απαλή, λεμονάτη κρέμα γιαουρτιού και ένα καλό κιουνεφέ. Το κιουνεφέ ήρθε σε ταψάκι, σιροπιάστηκε μπροστά μας, αλλά είχε αρπάξει ελαφρά το φύλλο το οποίο υπερίσχυε της γεύσης του τυριού. Θα το δοκιμάσω ξανά.

Με αυτά και με αυτά 6 άτομα δώσαμε από 15 ευρώ το άτομο, τιμή πολύ καλή για αυτά που προσφέρει.

Θέλω σίγουρα να δοκιμάσω, όταν φτιάξει ο καιρός, την πίσω αυλή του και θέλω σίγουρα να δω και κάποιες βελτιώσεις στον χώρο. Διότι το μαγαζί, αν και νέο στο χώρο της πολίτικής κουζίνας έχει βάλει τα γυαλιά σε πολλούς που το παίζουν ειδήμονες.

Κλείνω με την φράση (ολίγον τι παραφρασμένη) που λέει ο αείμνηστος Ρίζος στον Ζήκο στην εκπληκτική ταινία ‘’Ο Μπακαλόγατος’’:
‘’Θα ξανάρθω ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ’’!!!!!!!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Πολίτικη κουζίνα - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Σεπ
19
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Διαβάζοντας τις κριτικές για το συγκεκριμμένο εστιατόριο και ων λάτρης τής Πολίτικης κουζίνας, το δοκίμασα μαζί με φίλους ένα φθινοπωρινό βράδυ.

Ο χώρος έχει περιγραφεί σε άλλες κριτικές, οπότε το μόνο επί πλέον σχόλιο μου είναι πως αν καθήσετε έξω, προτιμείστε τα τραπεζάκια τα οποία δεν έχουν οπτική επαφή με την Μεσογείων ώστε να περιορισθεί ο θόρυβος.

Το σέρβις σωστό και εξυπηρετικό σε όλη την διάρκεια της βραδιάς.

Εξαιρετικά τα ψωμάκια δύο ειδών τα οποία ήρθαν στο τραπέζι.

Με σκοπό να δοκιμάσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα πιάτα, αποφασίσαμε να μοιρασθούμε και τα πρώτα και τα κύρια. Έτσι παραγγείλαμε:
- Παστουρμαδοπιττάκια (1/4) φύλλο χοντρό και υπερβολικά λαδωμένο
- Τυροπιττάκια (3/4) Κριτσανιστά και σωστά τηγανισμένα
- Ισλί (0/4) Έλεος. Η γέμιση να χάνεται μέσα σε σβώλους από ζυμάρι. Πρέπει με διαφορά να είναι η χειρότερη εμπειρία μας διαχρονικά
- Λαχματζούν (2/4) Όχι κακό και με λεπτή βάση αλλά γευστικά τίποτα το ιδιαίτερο
- Γιαουρτλού (2/4) Εδώ τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ καλύτερα, μια που υπήρχε γευστική ισορροπία, αλλά το κεμπάπ ήταν εσωτερικά άψητο
- Αδανα (1/4) Δρόμοι εντελώς αντίθετοι με το κεμπάπ τόσο παραψημένο που οι άκρες του ήταν τραγανές.
- Χουνκιάρ (1/4) Εδώ χάσαμε τον δρόμο μας τελείως. Το κρέας μεν μαλακό και σωστά μαγειρεμένο, αλλά η μελιτζάνα υπερφορτωμένη με κανέλλα η οποία κουκούλωνε οποιαδήποτε άλλη γεύση.

Πολύ καλύτερη η εικόνα με τα γλυκα όπου:
- Το μαχαλεπί (2/4) ήταν γευστικότατο, αν και παραφορτωμένο με μαστίχα και το σχήμα του προσομοίαζε σε Pavlova
- To κιουνεφέ (3/4), πιθανόν το καλύτερο που έχω δοκιμάσει στην Ελλάδα, πράγμα που εκτιμάται ιδιαίτερα γνωρίζοντας την δυσκολία σωστής παρασκευής αυτού του κατά άλλα λιτού γλυκού.

Συνοψίζοντας. Κάποια από τα προβλήματα μπορεί να οφείλονται σε κακή βραδιά στα τηγάνια ή στην ψησταριά, αλλά οι αστοχίες ήταν πράγματι πολλές.

Θα ξαναπάμε? Ήταν τόσο διαφορετική η εμπειρία από αυτές άλλων φίλων στο site, που μας προκαλούν να ξαναπάμε, αλλά αυτό το ιτσλί πραγματικά δεν σερβίρεται, οπότε όχι.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Πολίτικη κουζίνα - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Σεπ
26
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

ΧΩΡΟΣ: Όμορφος κήπος στο πίσω μέρος του μαγαζιού, ο οποίος δε φαίνεται από τη Μεσογείων. Αλλά και το εσωτερικό του μαγαζιού (επεδή το διασχίσαμε για να βγούμε στον κήπο) είναι ξεχωριστό (με την καλή έννοια) λόγω της πέτρινης κατασκευής και του μαρμάρινου πατώματος των δύο "αιθουσών" που έχει, βγάζει κάτι "αρχοντικό" και συνάμα "ζεστό".

ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ: Πολύ γρήγορη και κατατοπιστική ως προς το μενού. Ίσως λίγοοοοο λιγότερο απότομη στις απαντήσεις της αλλά θα τη δικαιολογήσω γιατί τη μέρα που πήγαμε το μαγαζί ήταν γεμάτο λόγω βάπτισης.

ΓΕΥΣΗ: Ήμασταν τέσσερα άτμομα και πήραμε:

1) Μία σαλάτα με μαρούλι και άλλα πράσινα λαχανικά, ένα αλλαντικό και βαλσάμικο ξύδι: Μας άρεσε, ήταν πολύ δροσερή και το αλλαντικό από πάνω της πήγαινε... γάντι!

2) Πεϊνιρλί (μικρό, ήταν στα ορεκτικά) με κρέας (είχε μια περίεργη ονομασία που δε συγκράτησα): Πολύ γευστικό

3) Μπριζολάκια χοιρινά με πατάτες τηγανιτές: Σωστά ψημένα, λεπτοκομμένα, όμως ήταν μόνο δύο (θα μπορούσε να βάλει κανένα ακόμα).

4) Κεμπάπ γιαρτλού: Προσωπικά μου άρεσε αρκετά, είχε ένα μπαχαρικό που του έδινε ιδιαίτερη γεύση, ο κιμάς δε μύριζε καθόλου, θα μπορούσε να έχει και μερικές πιτούλες συνοδεία του γιαουρτιού. Οι άλλοι της παρέας δεν ξετρελλάθηκαν.

5) μοσχάρι χουνκιάρ μπεγεντί: Υπέροχος πουρές μελιτζάνας με χαρακτηριστική καπνιστή γεύση μελιτζάνας, το κρέας έλιωνε, η σάλτσα ήταν δεμένη και οι "παπάρες".... είχαν την τιμιτική τους!!!!

6) Ριζότο με μανιτάρια: Πολύ σωστό, έλιωνε στο στόμα. Δεν έμεινε ούτε κόκκος.

Μας έφεραν επίσης ωραίο ζεστό ψωμάκι (και λευκό και μαύρο).

Για επιδόρπιο: 1) Καζάν ντι πι (Δεν μας συνεπήρε, σαν ρυζόγλο ήταν γευστικά) και
2) Ένα γλυκό (δε θυμάμαι πως λεγόταν) με ροδόνερο και μαστίχα (καλύτερο από το πρώτο, δροσερό και ευχάριστο στη γεύση).

Ήπιαμε λευκό κρασάκι. (δικό τους όπως μας ενημέρωσε ο σερβιτόρος,
ενταξει... καλο! ).

Να σημειώσω εδώ, ότι ενώ περίμενα ότι θα χρειαστεί και μια σόδα (πολίτικη κουζίνα = βαριά στις γεύσεις της), όλα τα φαγητά είχαν "ραφιναρισμένη" γεύση και δεν ήταν καθόλου βαριά.

Ο λογαριασμός για τα παραπάνω ήταν 73,50, OK... καλά το λές (ίσως ένα δεκαευράκι πιο κάτω θα έπρεπε.. )

Στο δια ταύτα..... Έμεινα με θετικές εντυπώσεις, σίγουρα όσοι μένουν στα Βόρεια Προάστια αξίζει να το δοκιμάσουν.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Πολίτικη κουζίνα - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Ιουν
08
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Ένα νέο μαγαζί με αρκετά έντονη προτίμηση στις παρέες μου είναι ο Παπαγεωργίου. Χωρις να είμαι λάτρης της ανατολίτικης ή της πολίτικης κουζίνας έχω επισκεφθεί το χώρο ήδη αρκετές φορές.

Ο κατάλογος έχει ποικιλία, ειδικά αν προσθέσουμε και τα πιάτα ημέρας, τα οποία δεν είναι και τόσο ημέρας καθότι υπήρχαν και τις δύο φορές που πήγα. Τα πιάτα ημέρας βέβαια δεν έχουν τιμές κάτι που είναι ασυγχώρητο.

Από σαλάτες και ορεκτικά έχουμε δοκιμάσει:
Πατάτες τηγανιτές. Καμιά φορά αναρωτιέσαι πόσο σημαντική μπορεί να είναι μια μερίδα πατάτες για την γνώμη σου για ένα εστιατόριο. Τελικά εδώ είναι το πιάτο από το οποίο αρχίζεις την παραγγελία. Το μικρό μεταλλικό τελάρο στο οποίο σερβίρονται απλά είναι το κερασάκι στην τούρτα. (5/4)
Τυροπιτάκια. Το δεύτερο πιάτο που πρέπει απαραίτητα να υπάρχει στο τραπέζι. Απλά τέλειο (5/4).
Λουκάνικο μοσχαρίσιο. Μια μεγάλη μερίδα, που ίσως σε κάποιους φανεί βαρύ για το στομάχι.
Τυρί σαγανάκι με πετιμέζι!!!. Εξαιρετικό. Απελπιστικά μικρή όμως η μερίδα.

Μοσχαράκι με πουρέ μελιτζάνας (χουνκιάρ μπεγεντί). Από τα πιο μαλακά και γευστικά μοσχαράκια που έχω φάει. Εάν επίσης σου αρέσει και ο πουρές, που είναι ιδιαίτερος, τότε έπιασες το τζόκερ.
Κεμπάμπ γιαουρτλού και Άδανα (λίγο καυτερό). Ικανοποιητικά πιάτα, χωρίς να με τρελάνουν. Προτιμώ το γιαουρτλού.
Λαχματζούν. Εμένα δεν μου άρεσε. Λιτό, χωρίς το κάτι που θα σε κάνει να το ξαναπάρεις. Ίσως να με στοιχειώνει το αντίστοιχο του Pars.

Δοκιμάσαμε κόκκινο κρασί, που απλά συνόδευσε το φαγητό.

Σαν συμπέρασμα οι γεύσεις είναι αρκετά καλές και οι μερίδες καλές για τις τιμές τους.

Εξυπηρέτηση: service γρήγορo, χαμογελαστό.

Χώρος: Το μαγαζί είναι πάνω στη Μεσογείων και αν δεν είσαι υποψιασμένος δεν θα το παρατηρήσεις. Είναι μια παλιά πέτρινη μονοκατοικία, ψηλοτάβανη και ευρύχωρη.
Στην αρχή υπάρχει η κουζίνα!!!. Ακολουθούν δύο αίθουσες για καπνίζοντες και μη (η διάκριση τηρήθηκε και τις δύο φορές). Το καλοκαίρι έχει και κήπο στο πίσω μέρος, όπου είναι συμπαθητικός. Τα τραπεζάκια μεγάλα και οι αποστάσεις μεταξύ τους άνετες. Όταν έχει πολύ κόσμο η βαβούρα είναι αρκετή. Προσοχή στο πάρκινγκ. Αν παρκάρεις πάνω στο πεζοδρόμιο τότε ΟΚ, το αφηνεις έξω από το κατάστημα. Αν θέλεις να είσαι τυπικός, τότε υπάρχει πρόβλημα. Μάλλον θα παρκάρεις μακρυά ή από την απέναντι πλευρά της Μεσογείων.

Τιμές: Κανονικές για την ποσότητα και γεύση.

Μια καλη επιλογή. Πρόταση πατάτες, τυροπιτάκια, τυρί σαγανάκι με πετιμέζι, μοσχοράκι με πουρέ μελιτζάνας.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Πολίτικη κουζίνα - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Απρ
25
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Οφού, που λένε και στην Κρήτη... Η κριτική αυτή ξεκινά με βαθύ αναστεναγμό και ανάμεικτα συναισθήματα.

Κατ'αρχάς, θέλω να σας πω πως την Πολίτικη (τη Μικρασιάτικη, γενικότερα) κουζίνα την κατέχω και πολύ και καλά. Έχω προλάβει μία πρόγιαγιά, μία γιαγιά και πολλές θείες από Προύσα κι από Σμύρνη, έχω φάει τα φαγητά τους, και τα μαγειρεύω και εγώ. Χωρίς να θέλω, δέ, να περιαυτολογήσω τα μαγειρεύω καλά. Άρα, όσον αφορά το φαγητό θα είμαι αυστηρή. Γιατί αν μπορώ εγώ να κάνω κάτι καλά, ο επαγγελματίας οφείλει να το κάνει καλύτερα.

Πάμε τώρα στην ουσία της κριτικής...

Χώρος. Εμφανισιακά όμορφος. Πέτρινοι τοίχοι, απλά -ξύλινα- τραπεζοκαθίσματα, λιτή διακόσμηση. Ήταν όμως πάρα πολύ φωτεινός. Καμμία ατμόσφαιρα.
Επίσης, μόλις γέμισε η αίθουσα στην οποία ήμασταν η βαβούρα ήταν δυσβάσταχτη. Οι άδειοι πέτρινοι τοίχοι λειτουργούσαν ως ηχείο και πολλαπλασίαζαν τον θόρυβο. Δεν μπορούσες να ακούσεις τι σου λέει ο διπλανός σου, αναγκαζόσουν να φωνάζεις και ουσιαστικά -άθελά σου- προσέθετες στην χάβρα. Όπως μου είπε ο φίλος καλοφαγάς με τον οποίο συντρώγαμε "ο συνδυασμός φωτός και φωνών με κάνει να νοιώθω πως είμαι στην κρεαταγορά". Εν ολίγοις, πρέπει να μπουν υφάσματα και ξύλινα αντικείμενα στους τοίχους, να απορροφούν τον θόρυβο.

Το δεύτερο μείον του χώρου είναι πως δεν είναι λειτουργικός διότι χωρίζεται σε δύο αίθουσες, στη μια εκ των οποίων (για τους μη καπνίζοντες) είναι η κουζίνα και το πάσο. Η δεύτερη αίθουσα δεν έχει την παραμικρή οπτική επαφή με το προσωπικό. Αν θες κάτι, πρέπει να περιμένεις να περάσει σερβιτόρος από την αίθουσα για να φέρει κάποιο πιάτο και να ελπίζεις πως δεν θα το αφήσει και θα φύγει αλλά θα κοιτάξει λίγο γύρω του. Αυτό κάπως πρέπει να το λύσουν.

Σέρβις. Άνευρο, σχεδόν διεκπαιρεωτικό, από δύο άτομα που προφανώς δεν φτάνουν και που δεν έχουν και πολύ το "σερβίρω και κοιτάζω και γύρω μου ταυτόχρονα". Από τη στιγμή που καθίσαμε, πέρασαν 20 λεπτά για να μας δώσει κάποιος σημασία (μάταια προσπαθούσα να τραβήξω την προσοχή για να ζητήσω ένα τασάκι) και σχεδόν μισή ώρα για να παραγγείλουμε. Υπόψιν, όταν φτάσαμε πάνω από το μισό εστιατόριο ήταν άδειο. Μόνο στο τέλος μας ρώτησαν πως μας φάνηκαν τα φαγητά και δεν είμαι σίγουρη κατά πόσο η κριτική μου ήταν και πολύ ευπρόσδεκτη.

Μενού. Μία κάρτα Α4 κακοτυπωμένη (νομίζω ήθελαν να την κάνουν να μοιάζει old fashioned αλλά στην πραγματικότητα την έκαναν να φαίνεται cheap fashioned) και ένα πρόχειρο χαρτί με τα πιάτα ημέρας ΧΩΡΙΣ ΤΙΜΕΣ. Και τα δύο, απαράδεκτα. Επίσης, οι άσχετοι με την Πολίτικη κουζίνα σίγουρα θα έχουν πρόβλημα και να διαβάσουν και να διαλέξουν.

Φαγάκι. Σε γενικές γραμμές καλό. Σίγουρα άνω του μετρίου, αλλά τα δύο πιάτα που έκριναν -κατά τη γνώμη μου- τον σεφ είχαν αστοχίες. Πάμε να σας τα πω αναλυτικά.

Γαής (το ποντιακό τυρί που είναι σε μορφή πλεξούδας). Δύο ειδών, ένα με μυρωδικά και ένα με μπούκοβο. Στο μενού δεν λέει πως δεν πρόκειται για το απλό τυρί. Αν κάποιος δεν τρώει καυτερά, την πάτησε. Από νοστιμιά ήταν μια χαρά πάντως.

Παστουρμαδοπιτάκια. Τρία στον αριθμό, πολύ νόστιμα, με τον παστουρμά ίσα να ακούγεται (αυτό για άλλους είναι καλό, για άλλους κακό, διαλέχτε την μεριά σας), τραγανά και καθόλου λαδερά, με φύλλο σίγουρα χειροποίητο.

Ισλί κιοφτέ (στο μενού το έλεγε ιτσλί, εσείς μπορεί να τα ξέρετε και ως κούπες/κίμπε). Επίσης τρία, πολύ καλά εκτελεσμένα και στη ζύμη και στη γέμιση.

Πατάτες τηγανητές. Σπιτικές, καλοκομμένες και καλοτηγανισμένες χωρίς καθόλου λαδίλα.

Μαντί. Το πρώτο τεστ. Αν δεν είχα ξαναφάει θα είχα πάθει πλάκα! Ήταν πραγματικά πεντανόστιμο. Καλή ισορροπία γιαουρτιού/καυτερής σάλτσας, νόστιμη ζύμη (αν και την ήθελα λίιιγο πιο λεπτή), η γέμιση δεν πολυακουγόταν μεν αλλά ήταν νόστιμη δε, και το βουτυράκι ήταν επίσης πολύ καλής ποιότητας. ΟΜΩΣ, αυτό δεν ήταν μαντί. Ή τουλάχιστον δεν ήταν το μαντί που ξέρω εγώ.
Το μαντί που ξέρω είναι "βαρκούλες" από ζύμη, γεμιστές με κιμαδάκι, οι οποίες πρώτα ψήνονται στο φούρνο, μετά περιχύνονται με ζωμό, ξαναψήνονται, και στο τέλος ξαναπεριχύνονται με βουτυράκι, γιαούρτι και καυτερή κόκκινη σαλτσούλα.
Αυτό το μαντί που φάγαμε, ούτε βαρκούλες ήταν, ούτε ψημένες στο φούρνο ήταν. Ουσιαστικά ήταν κάτι σαν πελμένι (τα Ρώσικα ζυμαρικά που μοιάζουν με τορτελίνια) βρασμένα και σερβιρισμένα όπως το μαντί.
Με λίγα λόγια ήταν ένα πάρα πολύ νόστιμο πιάτο, που σίγουρα θες να το ξαναφάς, αλλά δεν ήταν μαντί.

Χιουνκιάρ μπεγιεντί. Η απογοήτευση της βραδιάς.
Στα συν: το κρέας ήταν μαλακό και καθόλου λιπαρό, και το πουρέ μελιτζάνας έβγαζε η γεύση του καπνιστού.
Στα πλην: το κοκκινιστό είχε όση κανέλα βάζω στο ριζόγαλο. Αντί να βγάζει γεύσεις και αρώματα, έβγαζε μόνο μια -ανεπιθύμητη για αλμυρό φαγητό- γλυκύτητα και ένα άρωμα κανέλας. Τίποτα άλλο...
Το πουρέ μελιτζάνας έβγαζε μια απίστευτα ενοχλητική γαλατίλα. Σα να τρώω μελιτζάνες με εβαπορέ. Ο κύριος που μας ρώτησε στο τέλος και του το είπα με βεβαίωσε πως δεν χρησιμοποιούν εβαπορέ, οπότε δεν ξέρω από που προέκυψε αυτή η έντονη γεύση, αλλά σας βεβαιώνων πως ήταν εκεί σε κάθε μπουκιά.
Εν ολίγοις, το χιουνκιάρ ήταν αποτυχημένο και έβγαζε γεύσεις και αρώματα που έχουν θέση σε ένα γλυκό, ίσως, και όχι σε κοκκινιστό κρέας με πουρέ μελιτζάνας. Η αιτιολογία "στους πολίτες αρέσει γιατί βάζουν πολύ κανέλα" μου φάνηκε κάπως περίεργη μιας που και στην Πόλη και στη Σμύρνη τα κρέατα ήταν καλής ποιότητας και δεν χρησιμοποιούσαν τόσα μπαχαρικά όσα στα βάθη της Ανατολής που τα κρέατα ήθελαν μισή σκάφη μπαχάρια για να μην μυρίζουν. Δεν λέω πως δεν χρησιμοποιούσαν καθόλου, απλά ήταν σε νορμάλ ποσότητες που αναδείκνυαν τις υπόλοιπες γεύσεις και δεν τις υπερκάλυπταν.

Τα παραπάνω συνοδεύτηκαν από 4 κατοσταράκια χύμα τσίπουρο (εξαιρετικής ποιότητας, χίλια μπράβο σε όποιον το διάλεξε) και ψωμάκι μαύρο και λευκό, ζυμωτό, ψημένο στα κάρβουνα, και πάαααρα πολύ νόστιμο.

Για γλυκάκι πήραμε έναν κιουνεφέ για δύο (για ενάμιση, αν είστε καλοφαγάδες, για έναν αν είστε η μαμά μου) τον οποίο και φτιάχνουν εκείνη την ώρα. Έφτασε ροδοψημένος, χωρίς πολύ βούτυρο (εύγε! ) και με το σιρόπι χωριστά για να βάλεις όσο θες (δεύτερο εύγε! ). Όπως μας ενημέρωσε ο μετρ (που νομίζω είναι και ιδιοκτήτης) δεν είχε το αυθεντικό τυρί που βάζουν στον κιουνεφέ γιατί δεν του είχαν στείλει από την Πόλη. Μαντεύω πως είχε βάλει ή ανθότυρο ή μασκαρπόνε. Δοκίμασα να του προτείνω να χρησιμοποιεί βουβαλίσια μοτσαρέλα όταν δεν βρίσκει το αντίστοιχο τυρί αλλά δεν του άρεσε η ιδέα. Ούτε εμένα μου αρέσει η ιδέα του κιουνεφέ που δεν "μαστιχώνει" το τυρί του, αλλά ΟΚ, εκείνος είναι το αφεντικό.

Ο λογαριασμός ήρθε στα 50 ευρώ. Χωρίς το παραμικρό κέρασμα. Αν σκεφτώ πως πήραμε μόνο δύο κυρίως και δύο ζεστά ορεκτικά και ήπιαμε ελάχιστα, το κατατάσω άμεσα στα ακριβά. Εξάλλου, αν εξαιρέσουμε το χιουνκιάρ, οι μερίδες δεν ήταν καν μεγάλες.

Θα ξαναπάω? Δεν ξέρω τι να σας πω... Από τη μία μου αρέσει η ιδέα να τρώω Πολίτικα χωρίς να κουραστώ να τα μαγειρέψω (δυστυχώς είμαι η μόνη πλέον στην οικογένεια που ασχολείται με αυτή την κουζίνα), από την άλλη θα ήθελα το επίπεδο του φαγητού που τρώω έξω να είναι -αν όχι καλύτερο, έστω- αντίστοιχο του δικού μου.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Πολίτικη κουζίνα - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Φεβ
11
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Νέος χώρος με πολίτικες γεύσεις!
Μαγαζί που αποσπά το 4Χ4 από τον μαθουσάλα γευσιγνώστη του site μας fratello, εντός της βορειοπροαστείτικης εμβέλειας μας, και δεν το έχουμε επισκεφτεί ?

Κάθισε γιά πολύ λίγο στην short list μας.
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες παρουσίασης του χώρου, παρά μόνο σε όσα πέσανε στο μάτι μου και δεν έχουν αναφερθεί ακόμα σε άλλες κριτικές.

Ο χώρος από έξω δεν παραπέμπει σε μαγαζί εστίασης, αν δε, έχεις ανοίξει και το street view της Google, μένεις άφωνος.
Το μαγαζί αυτό μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν εμπόριο οίνου, ίσως και χονδρικής πώλησης. Το φωνάζουν οι δυό μεγάλες δεξαμενές ζύμωσης ή αποθήκευσης στην πίσω αυλή.

Στην πρώτη αίθουσα καθώς μπαίνεις αριστερά σου έχεις ένα πάσο, ίσως το ταμείο? δεν πρόσεξα καλά, που πάνω του υπάρχουν μερικά μπουκάλια pet.
Φυσικά κάτι πρέπει να αλλάξει εδώ, πρέπει να πιστέψουν στο κρασί τους και να προχωρήσουν σε εμφιάλωση σε γυάλινο μπουκάλι.

Στην επόμενη επίσκεψη μου το φαντάζομαι κιόλας, άντε και με ιδιωτική ετικέτα Παπαγεωργίου. Φυσικά θα σερβίρεται στους πελάτες και θα υπάρχει και η δυνατότητα να το πάρουμε σπίτι. Ας το σκεφτούν λίγο, έτσι και αλλιώς το φαγητό τους ξεφεύγει από του απλού ταβερνείου, ας είναι εφάμιλλη και η παρουσίαση του κρασιού.

Δεξιά είναι ο ανοιχτός χώρος προετοιμασίας των πιάτων και η ψησταριά.
Αυτός ο χώρος δεν έχει τραπέζια, είναι ας πούμε η υποδοχή.
Από τους δυό επόμενους διαδοχικούς χώρους, ο πρώτος είναι καπνιζόντων. Λίγο στριμωγμένα εδώ καθώς υπάρχει και η είσοδος της τουαλέτας, καινούργια και καθαρή, αλλά και η μαντεμένια σόμπα με ξύλα που προσπαθεί να ζεστάνει τον χώρο.

Εμείς σαν μη καπνίζοντες οδηγηθήκαμε στην πίσω αίθουσα που σαφώς ήταν μεγαλύτερη, άνετη, με καλό φωτισμό από τα ευμεγέθη παράθυρα, και με καλύτερη απόσταση στα τραπέζια.

Το κτήριο καθώς είναι πέτρινο, εσωτερικά είναι πολύ όμορφο, φυσικά η ανάδειξη της πέτρας, του δίνει πόντους. Αν όμως σηκώσεις το κεφάλι θα δεις αυτό που λέμε βιομηχανικό στυλ, ελεύθερο μπουρί εξαερισμού που δεν δένει. Όπως και το ραμποτέ με το σουηδικό ξύλο στην οροφή. Εδώ η έλλειψη διακοσμητή αλλά και η επιλογή φτηνών υλικών του αφορούν πόντους.

Σε αυτό τον χώρο δεν υπάρχει σόμπα, και η ύπαρξη τόσων μεταλλικών παραθύρων, καθώς και το ύψος αυτού του χώρου, καθιστούν την έλλειψη της εμφανή.

Άλλωστε ο φίλος μας, μας δήλωσε ότι η επόμενη φορά θα είναι καλοκαίρι, πάγωσε ο άνθρωπος, ήταν και κοντά σε παράθυρο.
Αφού τελικά δεν κατόρθωσα να μικρύνω την εισαγωγή μου, δεν θα μακρηγορήσω στα επιμέρους.

Άφιξη 2.15 μμ, δυό ζευγάρια και δυό παιδιά, συνολικά έξι.
Αφού βολευτήκαμε άνετα, δώσαμε την παραγγελία μας από τον απαράδεκτο κατάλογο, φωτοτυπία. Είχα μεριμνήσει να έχω μαζί μου τα πρεσβυωπικά μου γιαλιά.

Σαλάτα πράσινη με παστράμι, ήθελα κι άλλη, πολύ καλή και μόνο με 6€.
Από αλοιφές σχεδόν όλες, τυροκαυτερή σαν Θεσσαλιώτικη με την πιπεριά της, ροζ απόχρωσης, μελιτζανοσαλάτα με μαγιονέζα και καρύδια, και χούμους.
Όλα σε μεγάλες ποσότητες και πολύ νόστιμα, κορυφαία η μελιτζανοσαλάτα, ευχάριστη έκπληξη το χούμους, με 3,5-4€.

Το ψωμί μας ήταν ψημένο, ζυμωτό, και σε προζύμι και σε μαύρο πολύσπορο.
Επαναλήφθηκε καθώς με τις αλοιφές το πρώτο πανεράκι εξαφανίστηκε αμέσως.
Η χρέωση του ήταν και για τα δυό πανέρια 1€ το άτομο.
Σαν ορεκτικό πήραμε τα παστουρμαδοπιτάκια, τρία στην μερίδα, πολύ νόστιμα με πολύ τυρί, μάλλον κασέρι, ο παστουρμάς ήπιος, αλλά για μένα το φύλλο κρατούσε πολύ λάδι. Αυτό φυσικά δεν πείραξε κανένα, και καταναλώθηκαν πάραυτα.

Πήραμε κι ένα καφασάκι τσίγκινο πατάτες για την μέση, χεράτες στα 2,90€
που ίσως να μην χρειάζονταν αν ξέραμε ότι οι μερίδες έχουν αρκετές από αυτές.
Σαν κύρια πιάτα μοιραστήκαμε ένα μεγάλο χιουνκιουάρ, ξέρουμε τώρα ο απίστευτος μελιτζανοπουρές με το κοκκινιστό μοσχαράκι, από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει.

Ακολούθησε το μαντί, που δεν ενθουσίασε από γεύση καθώς το μπούκοβο που είχε πέσει για γεύση και χρώμα στο πιάτο, το είχε κάνει απλησίαστο αν δεν είχες αμέσως το νερό δίπλα. Φυσικά εμφιαλωμένο, μια που είναι γνωστό ότι ακόμα στην Αγία Παρασκευή το νερό βρύσης δεν είναι και τόσο καλό!

Ακολούθησαν τα σχάρας, πολύ καλό το γιαουρτλού αλλά δυό τεμ. μόνο, το πικάντικο Άδανα κεμπάπ ήταν ιδιαίτερο, νόστιμο και αυτό όχι τόσο καυτερό. Μάλλον μετά το μαντί όλα τα άλλα ήταν σούπες, στο κάψιμο εννοώ.
Τα μπιφτέκια ήταν καλή μερίδα και τα προφυλάξαμε για τον μικρό που εκλιπαρούσε όσο, έβλεπε ορεκτικά που δεν τον ενδιέφεραν.

Όλες μα όλες οι μερίδες στα 7,5€. Παράξενο αλλά ίσως το έχει για ταβάνι στο κοστολόγιο. Εδώ άλλα πιάτα πρέπει να κατέβουν ή να ανέβει η προσφερόμενη ποσότητα, και άλλα, όπως το χιουνκιουάρ ή το μπιφτέκι, αν ήταν ακριβότερα δεν θα παραξενευόμασταν.

Από ποτά τιμήσαμε 1 1/2 λίτρο κόκκινο κρασί, ευκολόπιοτο, και μία σόδα.
Η τιμή στο κρασί ήταν στα αποδεκτά πλέον πλαίσια των 3,5€ το μισόλιτρο.
Από γλυκά παραγγείλαμε μιά μους λεμόνι και ένα κιουνεφέ της ώρας.
Ήρθε ζεστό σε σαγανάκι και μοιράστηκε σε όλους.

Είχε αρπάξει λίγο και μας χάλασε την ευχάριστη αίσθηση του τυριού, κρίμα.
Αρκετά μου φάνηκαν τα 9€ που χρεώθηκαν γι αυτά τα γλυκά που ήρθαν.
Η εξυπηρέτηση στο τραπέζι μας ήταν υποδειγματική και χάνει μόνο πόντους επειδή η διεύθυνση έδειξε χαλαρή, ως προς τους ρόλους που αυτή μας υπέδειξε.
Μετά στις 3.30 ο χώρος των καπνιστών γέμισε, και η διεύθυνση μας ζήτησε να μην ενοχληθούμε που μετέτρεψαν ένα τραπέζι σε καπνιζόντων στον χώρο μας.
Επειδή ημασταν στην άλλη άκρη δεν ενοχληθήκαμε, αλλά έδειξε ότι τελικά είναι πολύ χαλαροί και ευέλικτοι σε αυτό το θέμα.

Αστοχίες στην μαγειρική δεν υπήρχαν εκτός του αρπαγμένου γλυκού και του καφτερού μαντί, η εξυπηρέτηση ήταν ευγενική και πολύ καλή, αν ρυθμιστούν κάποιες λεπτομέρειες του χώρου και υπάρξει και κανένα κερασματάκι, ας μην είναι γλυκό, ας είναι ποτό ή από το κρασί, κέρνα όμως κάτι βρε αδερφέ, οι Μικρασιάτες ήταν χουβαρντάδες, θα πάει καλά.
Φυσικά το προτείνω, αλλά για τους φίλους μη καπνιστές επιφυλάσσωμε.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Πολίτικη κουζίνα - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Ιούλ
23
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Προχτές το βράδυ πήγαμε για φαγητό καθώς είχε η μητέρα μου τα γενέθλιά της. Στη διαδικασία του ψαξίματος για ένα εστιατόριο πέραν των συνηθισμένων (για εμάς), βρήκαμε μια ενδιαφερουσα πρόταση στην Αγία Παρασκευή. Ήμουν βέβαια πολύ επιφυλακτικός καθώς ο όρος "Πολίτικη κουζίνα" 'εχει κατ' επανάληψη βιαστεί στην Αθήνα. Ως λάτρης των γεύσεων της Πόλης και έλκοντας καταγωγή από τα χώματα αυτά, αποφάσισα να το ρισκάρω. Στη χειρότερη των περιπτώσεων θα ήταν άλλο ένα ντεμέκ πολίτικο μαγαζί.

Ο χώρος σαν μικρή αυλή, καλαίσθητος και χωρίς βαβούρα. Το σέρβις σχετικά γρήγορο, σίγουρα πρόθυμο και πολύ ευγενικό.

Όταν ήρθε η στιγμή της παραγγελίας είχα μια μικρή κουβέντα με τον κύριο που έπαιρνε παραγγελία...
- Έχετε εξοικείωση με τις πολίτικες γεύσεις; με ρώτησε ευγενικά.
- Η ερώτηση σας είναι μέχρι και προσβλητική, είπα χαριτολογώντας. Έχω καταγωγή από την Πόλη και έχω μεγαλώσει με αυθεντικές πολίτικες γεύσεις" συνέχισα χαμογελαστός.
- Σας ρωτώ γιατί κάποιοι δεν έχουν και άλλα περιμένουν και άλλα βλέπουν. Κατάλαβα αμέσως τι εννοούσε. Με τα δεδομένα και την αντίληψη που επικρατεί για τα μαγαζιά με Πολίτικη Κουζίνα φαντάζονται αποκλειστικά κάτι βαρύ, φορτωμένο με μπαχαρικά και ιδιαίτερα δύσπεπτο. Η κλασσική συνταγή στην Ελλάδα για α πλασάρουμε την κάθε αηδία ως πολίτική γεύση.

Παραγγείλαμε γιουφκά, παστουρμαδοπιτάκια, ιτσλί κεφτέ, σαλάτα πλιγούρι, φαλάφελ (ναι δεν είναι πολίτικα αλλά τους έχω μια αδυναμία), χιουνκάρ και άδανα κεμπάπ.

Τα τυροπιτάκια με το παραδοσιακό πολίτικο φύλλο (γιουφκάς) ήταν πολύ νόστιμα και τραγανά.

Τα παστουρμαδοπιτάκια ήταν τα πιο έυγεστα και απαλά που έχω δοκιμάσει ποτέ. Το τυρί και ο παστουρμάς ήταν σε σωστή αναλογία και δεν ήταν καθόλου βαριά. Δεν είναι τυχαίο ότι πήραμε τέσσερις μερίδες.

Το ιτσλί κεφτέ ήταν μέτριο. Η γέμιση ήθελε παραπάνω ένταση, ίσως και λίγη κανέλα. Λίγο κουκουνάρι θα ήταν επίσης μια καλή προσθήκη. Το περίβλημα ήταν κάπως μαλακό και ενδεχομένως με μεγαλύτερο πάχος για τα δικά μου γούστα. Εν ολίγοις θα το προτιμούσα πιο τραγανό, πιο λεπτή την έξω πλευρά και πιο έντονο σε γεύση το εσωτερικό.

Η σαλάτα πλιγούρι ήταν εξαιρετική. Σαν να τρώω την γέμιση από αυθεντικά γεμιστά από τη Σμύρνη (όποιος ξέρεις καταλαβαίνει απόλυτα τι εννοώ).

Τα φαλάφελ ήταν εξίσου νόστιμα και απαλά. ϊσως κράταγαν λίγο λάδι αλλά όχι πολύ.

Το άδανα κεμπάπ ήταν εξαιρετικό. Η μυρωδιά του ήταν μεθυστική και η γεύση του εξαίρετη. Επίσης καθόλου βαρύ ενώ ήταν τόσο πικάντικο όσο έπρεπε. Πραγματικά πολύ καλό πιάτο.

Και τώρα περνάμε στην αποκάλυψη της βραδιάς, το αδιαφιλονίκητα κορυφαίο πιάτο. Το χιουνκάρ!!!! Τι πράγμα ήταν αυτό.... Δεν υπάρχουν λόγια. Ήταν πραγματικά ασυναγώνιστο. Ο πουρές μελτζάνας ήταν απίστευτος, με φοβερή υφή, πολύ ελαφρύς ενώ σου άφηνε μια διακριτική νότα μπεσαμέλ (που δεδομένα είχε). Το μοσχαράκι ήταν πολύ μαλακό και πάλι η κόκκινη σάλτσα ήταν πολύ ελαφριά. Είχα πολλά χρόνια να φάω τέτοιο χιουνκάρ. Μπράβο πραγματικά στον άνθρωπο που μαγείρεψε αυτό το ποίημα.

Όλα τα παραπάνω συνοδευόμενα από ένα εκπληκτικό ροζέ κρασί το οποίο δεν ξέρω καν πως να χαρακτηρίσω. Σίγουρα όχι συνηθισμένο. Γλυκό και ευκολόπιοτο.

Για το τέλος άφησα τα γλυκά. Προτιμήσαμε κιουνεφέ και καζάν ντιπί. Λυπούμαι που θα πώ πως κανένα από τα δυο δεν με άφησε ικανοποιημένο. Το καζάν ντιπί δεν ήταν όσο κρεμώδες έπρεπε, είχε μια πιο συμπυκωμένη υφή και γεύση. Το δε κιουνεφέ ήταν άγλυκο ενώ το τυρί δεν είχε λιώσει επαρκώς και έμοιαζε με τοστ. Θα προτιμούσα να έιχε σιροπιαστεί παραπάνω και το τυρί να είναι πιο κρεμώδες.

Δεν χρειάζεται να πω ότι θα επισκεφτώ ξανά το μαγαζί. Θα έλεγα πως βρήκα ένα στέκι στο οποίο θα απολαύσω την αγαπημένη μου κουζίνα, γυρνώντας πίσω το χρόνο στα παιδικά μου χρόνια.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Πολίτικη κουζίνα - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Ιαν
13
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

ΓΕΥΣΗ: 3 - Κοντά στο 3,5
ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ: 2 – Απόλυτα διεκπεραιωτική και τίποτα παραπάνω (και με ένα μικρό φάουλ)
ΧΩΡΟΣ: 3 – Όμορφος, πέτρα και ξύλο σε αρμονία
VFM: 3 – Κι αυτό κοντά στο 3,5
ΘΑ ΞΑΝΑΠΑΣ; ΝΑΙ

Το συγκεκριμένο εστιατόριο ήταν στη λίστα μας εδώ και καιρό, από τότε που άρχισε να αναδύεται στον κόσμο του διαδικτύου. Ήρθαν και οι πρόσφατες κριτικές των φίλων του site και το ανέβασαν ακόμα ψηλότερα στην wish list μας. Σάββατο βράδυ λοιπόν και, κατά την προσφιλή μας συνήθεια για επίσκεψη σε off-peak ώρες, γύρω στις 7.30 καταφθάνουμε στη Λ. Μεσογείων 376, παρκάροντας πάνω στο πεζοδρόμιο διπλανού καταστήματος, κλειστού εκείνη την ώρα, οπότε το πάρκινγκ πολύ απλό (για εκείνη την ώρα).

Μπαίνοντας, στην «πρώτη» αίθουσα και αριστερά βλέπεις την ανοιχτή κουζίνα. Μας υποδέχεται κύριος, ρωτώντας μας αν έχουμε κάνει κράτηση. Τα φίδια άρχισαν να μας ζώνουν αλλά δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι, έστω και Σάββατο, τέτοια ώρα δεν θα βρίσκαμε τραπέζι. Η επόμενη ερώτηση για αν καπνίζουμε απαντάται αρνητικά και τότε, από την αντίδρασή του, κάπως ησυχάζουμε. Τελικά οδηγούμεθα στην πίσω αίθουσα, περνώντας από την «μεσαία» αίθουσα, όπου καθόμαστε στο τραπέζι μας. Στην άλλη άκρη της αίθουσας, μια παρέα τριών ατόμων και αυτό είναι όλο.

Τώρα, σύμφωνα με τα όσα διαβάσαμε εδώ, αυτή η αίθουσα είναι των καπνιζόντων… Πράγμα που επιβεβαιώθηκε σε λίγο καθώς το τσιγάρο άναψε στην απέναντι παρέα. Δεν ασχοληθήκαμε περαιτέρω καθώς η απόσταση ήταν μεγάλη και ο εξαερισμός καλός αλλά ας σημειωθεί το φάουλ… Συνολικά ο χώρος είναι πολύ ωραίος, πέτρινοι τοίχοι με ξύλινη οροφή, ταιριάζει απόλυτα με το concept του συγκεκριμένου μαγαζιού.

Ο κατάλογος μονοσέλιδος, εμπρός-πίσω, συμμαζεμένος, όπως πρέπει, χωρίς εκατοντάδες πιάτα, διευκολύνει πολύ την επιλογή σου. Όσο για την «κακή» εκτύπωση που αναφέρει ο συναγωνιστής fratello, δική μου εντύπωση είναι ότι πρόκειται για καλλιτεχνική πινελιά. Ποιος ξέρει.. Άβυσσος η μηχανή του εκτυπωτή. Μετά τη καθιερωμένη σύσκεψη, ιδού η παραγγελία και οι εντυπώσεις:

Σαλάτα Εσμέ (5 ευρώ): Ψιλοκομμένα κομματάκια μελιτζάνας, ντομάτας, ελιάς, πάνω σε μια φέτα μαύρο ψωμί. Δροσερή αλλά το πιο αδύνατο πιάτο της βραδιάς, άτονη κατά τη γνώμη μου. Σίγουρα άφηνε μια σπιρτάδα στο τέλος από το σχετικό σκόρδο.

Παστουρμαδοπιτάκια (5,50 ευρώ): Άπαιχτα. Στη όψη φοβήθηκα τη λαδίλα καθώς τα είδα όταν ήρθαν, αλλά δεν υπήρχε ίχνος λαδίλας, η ζύμη αφρός και η γέμιση με το κασέρι να λιώνει στο στόμα και τον παστουρμά στην σωστή ένταση. Απόλαυση στο ουρανίσκο. Φαίνονταν ότι είναι χειροποίητα από το ακανόνιστο μέγεθος και σχήμα του καθενός.

Χουνκιάρ (7,50 ευρώ): Μοσχαράκι που έλιωνε επίσης στο στόμα, πουρές μελιτζάνας από τους καλύτερους που έχω γευτεί, πραγματική «κρέμα».
Κεμπάπ γιαουρτλού (7,50 ευρώ): Καλοψημένο κεμπάπ, ζουμερό εσωτερικά, σερβιρισμένο με πατάτες τηγανητές, ψητή ντομάτα και κρεμμύδι.

Μια παρατήρηση τώρα για τις ποσότητες: Χωρίς να παραπονιέμαι ότι φύγαμε πεινασμένοι, οι ποσότητες ήταν στο απολύτως ελάχιστο. Τόσο το μοσχάρι στο χουνκιάρ, όσο και το κεμπάπ (δύο βέργες), αλλά και τα τρία παστουρμαδοπιτάκια εκπλήρωναν με το ζόρι τις απαιτήσεις για μία μερίδα. Νομίζω ότι εδώ επιδέχεται μια μικρή αλλά ουσιαστική βελτίωση.

Όλα τα παραπάνω, μαζί με ψωμάκι ψημένο (2 ευρώ), εμφιαλωμένο νερό (1 ευρώ) (ζητήσαμε νεράκι αλλά δεν ρωτηθήκαμε για το «είδος»), μισό ροζέ χύμα σαββατιανό-μερλό (3 ευρώ) (απλά ΟΚ, τίποτα ιδιαίτερο), ανέβασαν (ή μήπως κατέβασαν;) το λογαριασμό στα 31,50 ευρώ (2 άτομα) και με απόδειξη. Εξαιρετικό value for money για την ποιότητα και τη γεύση των παρεχομένων.

Α, κέρασμα δεν υπήρξε – ό, τι κι αν αυτό σημαίνει για τους υποψήφιους πελάτες. Όσο για τις μικρές «αστοχίες» θα επιβεβαιωθούν ή διαψευστούν στην επόμενη επίσκεψή μας!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια