Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

05 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Η σχέση μου με το hard rock δεν είναι και η καλύτερη. Λίγα καλά και προπάντων ανεκτά στα αυτιά μου. Είναι λάτρης των πιο παραδοσιακών ακουσμάτων rock ’n’ roll, classic rock αλλά και πιο extreme, garage, psychedelic rock κ. λπ.

Αντίθετα με το hard rock cafe έχω μια σχέση περίεργη που κρατάει χρόνια πίσω. Βερολίνο, Βρυξέλλες, Μαδρίτη, Αθήνα στον παλιό χώρο και βάλε.
Μ’ αρέσει το στυλ των μαγαζιών της αλυσίδας, με προσωπικά είδη καλλιτεχνών, από γυαλιά, t-shirts, δαχτυλίδια μέχρι μπαγκέτες, κιθάρες, χρυσούς δίσκους αλλά και τα ευπαρουσίαστα πιάτα με ναυαρχίδα τα smokehouse πιάτα.

Δεν συμφωνώ με την τιμολογιακή πολιτική. Δεν μπορεί ένα πιάτο να τιμάται στην Αθήνα παραπάνω από τη Μαδρίτη ή το ίδιο με τις Βρυξέλλες. Κάτι ή καλύτερα κάποιος δουλεύει τον πελάτη. Αυτός ήταν και ο λόγος που δεν είχα επισκεφτεί τον νέο χώρο του μαγαζιού, σε ένα υπέροχης αρχιτεκτονικής κτίριο της Αδριανού, δίπλα στην πλατεία Μοναστηρακίου.
Σκοπός της επίσκεψης, ήταν η επιτυχία μου σε διαγωνισμό γνωστού site γαστρονομίας, στο οποίο γινόταν promotion του ‘’world burger tour’’ του hard rock, και ταυτόχρονα το site γιόρταζε, τα 10 χρόνια λειτουργίας του.

Τι είναι το world burger tour? Για τους 2 πρώτους καλοκαιρινούς μήνες, η αλυσίδα παρουσίαζε burgers από όλα τα μέρη του πλανήτη με υλικά του κάθε τόπου.
Ναι, απουσίαζε το Ελληνικό burger.

3 άτομα μια Κυριακή του Ιούνη με αρκετή βροχή, πήραμε τις ομπρέλες μας, μπήκαμε στο μετρό και φτάσαμε στο Μοναστηράκι που παρ’ όλη τη βροχή ήταν γεμάτο από Γιαπωνέζους με selfie sticks, χοντρούς 60 plus Αμερικάνους, με φαρδιές βερμούδες, κάλτσα και πέδιλο Columbia και Γερμανίδες τουρίστριες που διψούσαν για να ρουφήξουν…. κάθε σπιθαμή του Αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού. Και ο Τζιμάκος γελούσε.

Δεν προτιμήσαμε το εκπληκτικό αίθριο με την γυάλινη οροφή αλλά καθίσαμε στον αρχικό χώρο με τη τζαμαρία για να χαζεύουμε την περατζάδα της Αδριανού.
Τα τραπεζάκια μαρμάρινα, μεγάλα για να χωρέσουν τις πιατάρες, οι καρέκλες άνετες, τα χρώματα φωτεινά, οι τοίχοι όπως είπα με προσωπικά είδη καλλιτεχνών αλλά και πίνακες με εξώφυλλα από βινύλια, το προσωπικό χαμογελαστό, εξυπηρετικό ομοιόμορφα ντυμένο αλλά το έχω ξαναπεί, αυτό το happy birthday όλου του προσωπικού σε άτομα ανεξαρτήτως ηλικίας που γιορτάζουν γενέθλια, με εκνευρίζει αφάνταστα.
Κεράσματα δεν έχει, ότι παραγγέλνεις πληρώνεις.
Στην αρχή παραγγείλαμε τα ποτά, έναν πολύ καλό φυσικό χυμό μήλου, σόδα και pepsi και στη συνέχεια το starter.
Προτίμησα τα κλασσικά nachos έχοντας υπόψη τα nachos άλλων παρόμοιων εστιατορίων αφήνοντας χώρο για τα burgers.

Την πάτησα. Ήρθε ένα μεγάλο πιάτο με chips τορτίγιας με φασόλια (1 είδος και όχι 3 που έλεγε ο κατάλογος), την κλασσική μεξικάνικη σάλτσα pico de gallo (ψιλοκομμένη ντομάτα, κρεμμύδι, κόλιανδρο, λεμόνι και πιπεριές jalapenos), φρέσκο κρεμμύδι και 2 λιωμένα τυριά, guacamole και sour cream. Γευστική, δροσερή, χορταστική κλασσική tex mex παραγωγή, με κάποια ελληνικά στοιχεία μέσα. To guacamole χειροποίητο με μεγάλο κομμάτι αβοκάντο σε ξεχωριστό μεταλλικό μπολάκι όπως και η pico de gallo. Θα τα ξαναέπαιρνα, μόνο αυτά συνοδεία cocktail (πολλά και καλά) ή μπύρας.
Συνεχίσαμε με μια σαλάτα (για κυρίως) και 2 burgers.
Η σαλάτα ήταν ρόκα (arugula) με κοτόπουλο στη σχάρα. Νορμάλ η ποσότητα, δροσιστική, γευστική, σωστά συντηρημένη η ρόκα, ωραία ψημένο και αρκετή ποσότητα το κοτόπουλο, ωραία και πικάντικα τα καρύδια τύπου pecan και τα cranberries, όπως και το φρέσκο πορτοκάλι που μαζί με τη vinaigretet λεμονιού πρόσδιδαν τη δροσιά στο πιάτο και η τριμμένη φέτα την ελληνικότητα. Όχι όμως 12 euro, κάπου ξεχνάμε που ζούμε.
Τα επετειακά burgers ήταν όλα τα λεφτά.
Κατ’ αρχάς δεν σέβεσαι τον εαυτό σου αν δεν δοκιμάσεις την Αμερικανική πρόταση. Το γιατί, γνωστό. Οπότε, Jambalaya Burger για μένα με πινελιές από την Louisiana. Ήρθε ένας πύργος που περιείχε ένα αρκετά μεγάλο (225 γρ) μπιφτέκι angus καρυκευμένο εξαιρετικά (ολίγον τι spicy), κλασσικά πίκλες, πικάντικη sauce με βάση τη μαγιονέζα (cajun), τυρί pepper jack (αγελαδινό κίτρινο τυρί με μπαχαρικά και καυτερή πιπεριά στη σύνθεση), μια τεράστια φέτα -ωσάν παχιά φέτα bacon- από λουκάνικο τύπου andouille (καρυκευμένο με ρίγανη και θυμάρι) και ένα jammin’ jambalaya rice cake (ένα στρογγυλό πράμα σαν κέικ παναρισμένο, που είχε βάση το ρύζι και διάφορα κομματάκια από λαχανικά μέσα). Συνοδευόταν από ένα μεταλλικό μπολ με καλές αλλά προκάτ πατάτες με την φλούδα και έξτρα μαγιονέζα.

Βλέποντας το, επιβεβαίωσα γιατί οι όμορφες αμερικανίδες είναι μόνο αυτές που παίζουν σε ταινίες ‘’ποικίλης’’ ύλης. Πολύ καλό, αλλά από τη μέση και μετά είχα σκάσει.
Ο μικρός προτίμησε μια πιο βατή εκδοχή, το Colombian Plantain Burger με στοιχεία από την Cartagena της Κολομβίας. Εννοείται ότι το μισό το πήραμε πακέτο. Περιείχε κλασσικά μπιφτέκι angus, καραμελωμένα κρεμμύδια γλυκά και αλμυρά, μεγάλη φέτα μπέικον, τυρί Monterey Jack με καρυκεύματα μελάσας, ψητή μπανάνα Αντιλλών (plantain) και μαρούλι. Τα ίδια συνοδευτικά αν και κανονικά ήθελε την mojo sauce αντί για μαγιονέζα.

Φάγαμε, πληρώσαμε μόνο τη σαλάτα, μιας και τα υπόλοιπα ήταν κερασμένα και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Κανονικά θα δίναμε γύρω στα 20 ευρώ το άτομο γιατί τα burgers τιμώνται στα 13-14 euro και τα nachos στα 12 σκέτα και ανάλογα τι προσθέσεις αυξάνεται η τιμή.
Θα το ξαναεπισκεφτώ;

Μόνο για να αγοράσω αναμνηστικά από το κατάστημα που λειτουργεί αριστερά της εισόδου, αλλά και να πιω τα cocktails υπερπαραγωγή. Καλές γεύσεις αλλά αρκετά υπερτιμημένο, λάθος η πολιτική της αλυσίδας, αλλά αφού πουλάει γιατί να χαμηλώσει τιμές;