PARLO

Ιταλία

  Aδριανείου 25Α & Βεάκη, Ν. Ψυχικό [Χάρτης]
  213 0365719

Ώρες λειτουργίας:


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Ιαν
26
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

θα μπορούσα να ξεκινήσω την κριτική μου όπως ο φίλος ValueSeeker (ανάποδα) με μια αφιέρωση: https: //www. youtube. com/watch?v=…… “Παραμιλητό μου” - τάδε Έφη - Ελένη Τσαλιγοπούλου.

Parlo λοιπόν και δεν νομίζω ότι θα “μιλήσει” κάποιος αρνητικά γι’ αυτό.

Εγώ φλερτάρω μαζί του εδώ και καιρό μιας και βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την δουλειά μου. Τρανταχτά ονόματα του site έχουν περάσει από εκεί κι έχουν δώσει άκρως ελκυστικές περιγραφές. Σε συζήτηση με τον φίλο mavtaso στην τελευταία συνάντηση μελών, μιας και ήταν τότε πολύ πρόσφατη η κριτική του, μου άνοιξε ακόμα περισσότερο η όρεξη, παρότι η φίλη tetti ήταν λιγότερο ενθουσιώδης. Ίσως όντως να περίμενε περισσότερα όπως συμβαίνει συχνά σε όλους μας.

Όμως κανείς δεν έχει γράψει αρνητικά σχόλια. Κι αυτό από μόνο του δίνει ένα ακόμα πλεονέκτημα. Έτσι κάθε φορά που ένας έμπιστος χρήστης έγραφε γι’ αυτό…έβαζα ένα επιπλέον τικ για υπενθύμιση. Κι όλο μεγάλωνε η επιθυμία. Μέχρι την τελευταία -έως τώρα που γράφω- κριτική της Rose_Tyler. Εκεί ήταν που έφτασα στο zenith της επιθυμίας μου.

Σάββατο 17/1/2016, τρία άτομα. Ήταν τόσο μεγάλη η προσμονή, που ενώ τα τρία τέταρτα καθυστέρησης θεωρούνται 5λεπτο για τα δεδομένα μου, ήμουν εκεί στις 9 παρά κάτι, για να μην έχω καμιά δυσάρεστη έκπληξη και δεν βρω τραπέζι. Το σύστημα αυτό δεν μου αρέσει βέβαια όπως έχω ξαναπεί. Και δε νομίζω ότι ταιριάζει με τα δεδομένα της Ελληνικής διασκέδασης, διότι η πλειοψηφία του κόσμου βγαίνει Σάββατο μεταξύ 9:30 – 10:30 οπότε με αυτό το σκεπτικό αν δεν βρεις τραπέζι στο μαγαζί που δεν κάνει κρατήσεις, το πιθανότερο είναι να φας πόρτα από όλα τα υπόλοιπα, τα οποία όταν φτάσεις θα είναι γεμάτα. Κι εμένα δεν είναι του στυλ μου να περιπλανιέμαι Σαββατιάτικο χωρίς να ξέρω που θα βρω τραπέζι.

Ο χώρος μικρός σχετικά, δίπατος, αλλά πάρα πολύ λιτός οπότε δεν σε πνίγει. Μοντέρνος και φωτεινός την ημέρα, αφού κυρίαρχα υλικά είναι το γυαλί και το ξύλο. Με λίγα λόγια χωρίς να διεκδικεί δάφνες τον τομέα της διακόσμησης, είναι αρκετά ευχάριστος. Τα ωραία φωτισμένα (γεμάτα) μπουκάλια κρασιών που είναι σε σειρές πάνω από τον ενιαίο πάγκο με τα μαξιλάρια, με φοβίζουν λίγο τολμώ να πω, καθώς δεν θέλω να σκεφτώ τι μπορεί να πάθει ο άτυχος πελάτης που θα κάθεται από κάτω σε ενδεχόμενο σεισμό…!

Ο κάτω χώρος είναι για τους μη καπνιστές, ενώ η σκάλα οδηγεί στον επάνω (μικρό) χώρο για τους καπνίζοντες. Ας είναι…δεν είναι λύση αυτή τη στιγμή που ο χώρος είναι ενιαίος. Αλλά είναι έστω μια μικρή προσπάθεια και λαμβάνοντας υπόψη ότι ο καπνός πηγαίνει πάντα προς τα επάνω, αυτό παρηγορεί την όλη αστειότητα που λαμβάνει μέρος καθημερινά στα Ελληνικά εστιατόρια για το θέμα αυτό. Επάνω βρίσκονται και οι μικρές πλην όμως πεντακάθαρες τουαλέτες.

Εξυπηρέτηση άριστη. Οn time που λένε και οι Αγγλομαθείς. Όλα τα παιδιά ευγενικά και ειδικότερα ο ένας εξ’ αυτών ήταν πιο προσιτός και είχε και χιούμορ. Το 3 μπαίνει μόνο γιατί στην παράκλησή μας να ανοίξουν την θέρμανση, όπου μας έκαναν το χατίρι για λίγη ώρα, πάνω που είχε αρχίσει και ζεσταινόταν το κοκαλάκι μας, την έσβησαν. Όπως καταλαβαίνετε όλη την υπόλοιπη βραδιά έκλεινε και άνοιγε καθ’ υπόδειξή μας…Σκοτσέζικο ντους μας είχαν!

Σημειώστε ότι το βράδυ εκείνο έκανε πολύ κρύο κι έξω ο αέρας και η βροχή, κόντευαν να ξεριζώσουν στην κυριολεξία τα δέντρα! Το εστιατόριο ολόγυρα έχει τζαμαρία η οποία φυσικά έχει απώλειες. Ένας βέβαια σερβιτόρος, όταν εμφανώς ενοχλημένοι ρωτήσαμε τον λόγο που ο ένας ανοίγει τον κλιματισμό και περνώντας ο επόμενος τον κλείνει, μας εξήγησε ότι το κάνουν γιατί όταν είναι αναμμένος ο θερμοσίφωνας και το κλιματιστικό μαζί, πέφτει η ασφάλεια, κι 'ετσι τα ανοίγουν εκ περιτροπής. Αυτό είναι όμως κάτι που δεν πρέπει να αφορά τον πελάτη. Πρέπει να δοθεί λύση, άμεσα.

Η παραγγελία μας τώρα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως…η τρούφα στο μεγαλείο της! Μια εξαιρετική πρώτη ύλη που κατά την γνώμη μου θέλει τον χρόνο της για να εξοικειωθείς μαζί της και με την τόσο ιδιαίτερη γεύση της. Όταν όμως αυτό συμβεί, γίνεται μεγάλη εξάρτηση.

Καταρχήν μας ρώτησαν αν θέλουμε νερό εμφιαλωμένο ή βρύσης και φυσικά επιλέξαμε το δεύτερο. Έπειτα μας έφεραν το γνωστό μεταμφιεσμένο κουβέρ…βλέπε τα (χιλιοειπωμένα εδώ) ψωμάκια, σκέτα! Φρέσκα, ωραία…αλλά σκέτα! Χ 0,99€ / άτομο. Το μεγαλύτερο λάθος είναι ότι δεν υπάρχει ούτε στον κατάλογο έστω κάποια αλοιφή να παραγγείλεις για να τα συνοδεύσεις, να “γλιστράει” βρε αδερφέ. Αυτά στα υπόψη για διόρθωση.

Η παραγγελία μας:

- Ιnvoltini fritti, που είναι τραγανά ρολά (6 τμχ), με μανιτάρια και πανσέτα πάνω σε κρέμα τρούφας… εξαιρετικά!!! χ 6,90€.

Όντως τραγανά και νόστιμα αν και την πανσέτα δεν την κατάλαβα. Ελπίζω να έτυχε. Η κρεμούλα όμως από κάτω με την τρούφα, σκουπίστηκε όλη με το ψωμάκι μου το οποίο έψαχνε εναγωνίως σάλτσα για να γλιστρήσει! Η ορθογώνια μαντεμένια πλάκα στην οποία σερβιρίστηκαν, έφυγε δίχως ίχνος φαγητού. Τίποτα δεν μαρτυρούσε ότι είχε χρησιμοποιηθεί. Θα ήθελα πολύ να ήταν μαζί μας, γνωστή φίλη που έχει το savoir vivre για Ευαγγέλιο…θα τράβαγε τα μαλλάκια της!

- Τruffle fries, τσιπς πατάτας (φρέσκιας εννοείται και στο χέρι κομμένα) με παρμεζάνα τριμμένη και λάδι αλλά και κομμάτια μαύρης τρούφας. Τύφλα να’ χει η Ψυχούλη! Μουγκρίζαμε όλοι από ηδονή! Πολύ καλή μερίδα, χωρίς τσιγκουνιές στην παρμεζάνα ή στην τρούφα, με τις πατάτες κομμένες σε ροδέλες, όχι πάρα πολύ λεπτές αλλά πολύ καλά ψημένες και τραγανές. χ 6,40€

- Πίτσα fatboy…με μοτσαρέλλα, παρμεζάνα, ντοματίνια και καπνιστό χοιρομέρι. Λεπτό ζυμάρι, τραγανό και καλής ποιότητας πρώτες ύλες, αλλά την βρήκα λίγο στεγνή. Θα την ήθελα πιο ζουμερή με περισσότερα ντοματίνια. Καλό μέγεθος σε λογική τιμή χ 8,70€.

Θα ήθελα όμως να δοκιμάσω κι άλλες, αφού είχε ενδιαφέρουσες προτάσεις όπως την re-speck-t με την μαρμελάδα σύκου. Η παρέα όμως δεν σήκωνε περίεργες γεύσεις, είναι των κλασικών, οπότε την άλλη φορά.

- Παπαρδέλες με κοτόπουλο μανιτάρια πορτομπέλλο και κρέμα μαύρης τρούφας. Πιάτο που μου πήραν φίλε mavtaso κι εμένα μέσα από τα χέρια μου, δεν πειράζει όμως γιατί και η δική μου επιλογή ήταν εξίσου ωραία. Χορταστική μερίδα, σωστά τα ζυμαρικά στο ψήσιμο, και ζουμερό κοτόπουλο. θα ήθελα κι εγώ ένα τικ παραπάνω να ακούγεται η τρούφα. χ 10,90€

- Φετουτσίνι (φρέσκα) με μανιτάρια πορτσίνι και κρέμα παρμεζάνας για μένα και δεν το μετάνιωσα γιατί ήταν…θεσπέσια! Με μπόλικο πιπεράκι όπως μου αρέσουν, πλούσια σάλτσα παρμεζάνας-μανιταριών και έξτρα τριμμένη παρμεζάνα για επιπλέον προσθήκη (όπως και για τις παπαρδέλες). Θα μπορούσαν να είχαν τραβηχτεί από την φωτιά ένα λεπτό πριν, κατά το γούστο μου. Παρόλα αυτά ήταν πάρα πολύ ωραίο πιάτο. χ 9,90€

- Σουβλάκι κοτόπουλο μαριναρισμένο σε γιαούρτι με μπόλικα μυρωδικά, ζουμερό και πεντανόστιμο. Σε δύο (καλές σε μέγεθος) σούβλες, με συνοδεία πουρέ κατόπιν ειδικής παραγγελίας, γιατί κανονικά σερβίρεται με ψητά λαχανικά, αλλά το άτομο που το έφαγε έχει αλλεργία στην μελιτζάνα και τα απέφυγε. Νόστιμος και υπεραρκετος ο πουρές. Σερβιρισμένο σε μια στρογγυλή πρωτότυπη (ασήκωτη) ξύλινη βάση, που σε πάχος έμοιαζε με ντέφι. χ 9,50€

Κι όπως λέμε συχνά ότι τα καλύτερα έρχονται…ήρθαν και για μας με το καλύτερο τέλος:

- Affogato που είναι ουσιαστικά ένα παγωτό καραμέλας… “πνιγμένο” στον espresso! χ 6,20€

Ε, λοιπόν ομολογώ ότι αυτός ο πνιγμός είναι ο μόνος που έχω διαπράξει με τα ίδια μου τα χέρια και ο μοναδικός (ευτυχώς) που έχουν δει τα μάτια μου, και δεν με στεναχώρησε καθόλου! Σε ένα στενόμακρο λευκό σερβίτσιο, μια γυάλινη κούπα με το γευστικότατο παγωτό καραμέλας μέσα. Από πάνω του μπόλικο χοντροκομμένο φυστίκι Αιγίνης, ελάχιστες νότες αλατιού (όπως πρέπει) και δίπλα ο καφές σε θερμοκρασία δωματίου φυσικά. Παραδίπλα ένα μπισκότο που μοιραία έπαιξε το ρόλο του κομπάρσου, που κανείς δεν του έδωσε ιδιαίτερη σημασία, αφού είχαμε πέσει με τα μούτρα στο “αδικο…πνιγμένο” παγωτό! Με μια λέξη μοναδικό!

- Pavlova με σάλτσα φράουλας x5,80€. Τραγανή και αφράτη απ’ έξω, μαστιχωτή από μέσα, με επίσης μπόλικο χοντροκομμένο φυστίκι από πάνω. Κάτω-κάτω η αέρινη κρέμα-σαντιγύ και η ελαφρώς όξινη σαλτσούλα φράουλας. Έκπληξη αποτέλεσαν για μένα -που δεν συμπαθώ ιδιαίτερα αυτό το γλυκό-, οι “ορθοκουταλιές” που έριχνα! Τα μουγκρητά όπως καταλάβατε συνεχίστηκαν και από τα 3 μέλη της παρέας, που συνέπεσαν οι απόψεις μας για όλα όσα έπεσαν στο τραπέζι μας εκείνο το βράδυ.

Είπαμε να μείνουμε απεξαρτητοποιημένοι από κάθε είδους αλκοολούχου και μη ποτού ή αναψυκτικού. Έτσι. Για να ρυθμίσουμε την συντηρητική διατροφούλα μας, για την οποία ένα ζευγάρι κινέζων που κάθισε δίπλα μας και πολέμαγε όλο το βράδυ να φάει 2 κυρίως πιάτα με μια σαλάτα που έμεινε στο πιάτο τελικα…μας κοιτούσε καλά-καλά που τρώγαμε λες και δεν θα υπήρχε αύριο! Εδώ που τα λέμε έτσι εξηγείται ότι τα κινέζικα νούμερα στα ρούχα δεν έχουν ουδεμία σχέση με τα δικά μας. Το δικό τους large…είναι το δικό μας x-small!! Για να επανέλθω το δείπνο αυτό μας κόστισε συνολικά 67,27€ ήτοι 22,42€/άτομο τιμή που θεωρώ λογική για αυτά που φάγαμε.

Έχουν ειπωθεί πάρα πολλά κολακευτικά σχόλια για το Parlo τα οποία με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη. Δεν έχω να προσθέσω πολλά. Τίμια πρόταση στην περιοχή του Ψυχικού που δεν θα απογοητεύσει επισκέπτη κι από λίγο πιο μακριά. Έχει πολύ καλές μερίδες στα περισσότερα από τα πιάτα του όπως πρόσεξα και στα γύρω τραπέζια, που αξίζουν τα κοστολόγια τους 100% αφού συνδυάζουν αξιοπρεπέστατες γεύσεις, πολύ καλές πρώτες ύλες και σε αρκετά λογικές τιμές.

Θα ξαναπάμε σύντομα γιατί πάντα ο δολοφόνος γυρίζει στον τόπο του εγκλήματος, κι εγώ μετά την μακαρονάδα μου πλέον, θέλω να "πνίγω" ένα παγωτάκι καραμέλας στον espresso...

Προτείνεται!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Δεκ
20
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Βρισκόμαστε στην τελευταία Πέμπτη του Νοέμβρη, ο καιρός ακόμα κρατάει και η καπνίστρια φίλη μου γουστάρει ζυμαρικά και πίτσα. Μου θυμίζει το καινούργιο κόσμημα του Νέου Ψυχικού, το PARLO, στην Αδριανείου, που είναι και αδελφάκι της ΠΙΠΕΡΙΑΣ στη διπλανή γωνία!

Πάμε νωρίς χωρίς κράτηση και καθόμαστε έξω, δίπλα στη μοναδική σόμπα, για να καπνίσει ανενόχλητα. Η βραδινή ψύχρα και η υγρασία πάντως μας υποχρεώνουν σε λίγο να μεταφερθούμε μέσα, προτιμώντας τον άνετο χώρο του ισογείου, αποφεύγοντας τόσο το κάπνισμα όσο και τη μεταφορά μας στον χώρο καπνιζόντων στο πατάρι, που είναι μικρότερος και κάπως πιο άβολος.

Ρωτώντας πας στην πόλη. Έτσι και εμείς μαθαίνουμε από τα ευγενικά παιδιά που μας σερβίρουν, και δεν πνίγονται ακόμα στη δουλειά, κάποια στοιχειώδη πράγματα για το στήσιμο του χώρου, στα οποία -καλώς ή κακώς- εστιάζω συχνά την προσοχή μου! Όλα ξεκίνησαν πριν από 6 μήνες, αφού το μαγαζί άνοιξε τον Μάη του 2015, έχοντας στο γαστρονομικό του πηδάλιο 2 νέους και ταλαντούχους σεφ, τον Μάριο Τσακίρη και τον Αλέξανδρο Γιουσούφ, που πειραματίζονται καθημερινά, προσφέροντας μοντέρνες πινελιές στη σύγχρονη και ζεστή casual Ιταλική και Μεσογειακή Κουζίνα τους.

Ο χώρος τριγύρω είναι εντυπωσιακός, με συνδυασμό λευκών και σκούρων αποχρώσεων, ανοιχτόχρωμων ξύλινων τραπεζιών και επιφανειών τοίχων, καθώς και μεγάλων σιελ καναπέδων, που τους ομορφαίνει μια σειρά από μπλε μαξιλάρια. Στον τοίχο πάνω απ’ τον καναπέ φιγουράρουν δεκάδες φωσφοριζέ μπουκάλια κρασιών τους, σε 3 ράφια. Ένας χώρος λιτός και μινιμαλιστικός που σε προδιαθέτει ευχάριστα, και όπου σιγά-σιγά τον γεμίζουν θαμώνες κάθε ηλικίας. Λειτουργούν Τρίτη με Σάββατο μετά τις 6 μ. μ. για δείπνο, την Κυριακή από 1.00-6.00 μ. μ για γεύμα, ενώ τη Δευτέρα το κλείνουν για να ξεκουραστούν. Τα 2 WC τους στο πατάρι αστράφτουν από καθαριότητα, αφού κι αυτά συνάδουν με την καλαισθησία και την ευπρέπεια του όλου χώρου!

Στον κατάλογό τους παρελαύνουν διάφορες σαλάτες (με ντομάτα, πράσο, λαχανικά και αχλάδι, ή με ρόκα και μοσχαρίσιο φιλέτο…), μια ποικιλία από ψαγμένη pasta (involtini με μανιτάρια, μαύρα linguini με σολομό, ριγκατόνι με λουκάνικο, παπαρδέλες με κοτόπουλο, νιόκι με κολοκύθα, καζαρέτσι αραμπιάτα.. ), όπως και ριζότο που εναλλάσσονται, αλλά και πίτσες. Απ’ τα γλυκά τους, μη χάσετε το affogato: παγωτό καραμέλας με ανθό αλατιού και espresso, ή το τιραμισού. Στη λίστα των κρασιών αναφέρονται περί τις 15 ετικέτες και άλλες τόσες μάρκες από ελληνικές και ξένες μπύρες, σε τρέχουσες τιμές για την κατηγορία και την περιοχή του μαγαζιού.

Εμείς τελικά δοκιμάσαμε τα εξής πιάτα:

• Μια πίτσα Miracollo Giovedi, ασορτί με την ημέρα, με μελιτζάνα, λωρίδες από κολοκυθάκια, κομμάτια κόκκινης πιπεριάς, γαλλικό κατσικίσιο τυρί chevre, και δυόσμο, που ήτανε λεπτή σε ζύμη αλλά μεστή σε ουσία!
• Μια ριγκατόνι salsiccio, με λιαστές ντομάτες και μάραθο: φοβερά επίσης!
• Μια καρμπονάρα με πανσέτα, κολοκυθάκια, αυγό και παρμεζάνα. Πολύ καλή.
• Για επιδόρπιο, μοιράσαμε μια pavlova, φτιαγμένη από τέλεια κρέμα μασκαρπόνε, μαρέγκα, σαντιγί και φράουλες!

Ήπιαμε ½ λίτρο λευκό house-wine Sauvignon Blanc, με φρουτώδη και δροσερή επίγευση.

Με το ψωμάκι στην αρχή, καθώς και το νερό σε κανάτα που ζητήσαμε, πληρώσαμε τελικά 45 € (δηλαδή, το κεφάλι ~ 20 € χωρίς ποτό: άρα, είμαστε στην κατηγορία 17/25 €), απόλυτα δικαιολογημένη για το νόστιμο φαγητό και την όλη εμπειρία.

Όταν στο τέλος μάς κέρασαν λικεράκι limoncello, ακούσαμε απ' τους θαμώνες του διπλανού τραπεζιού την παράκληση να ξαναβάλουν στο μενού τους και κάποια από τα καλοκαιρινά δημοφιλή τους πιάτα με τα θαλασσινά, όπως το ριζότο με τις γαρίδες και τα φρέσκα ντοματάκια, καθώς και την κλασική πίτσα τους Gamberatta, με γαρίδες, φινόκιο, ντοματάκια και παρμεζάνα.
Προσωπικά επικροτώ και επαυξάνω!!

Συμπερασματικά, θεωρώ ότι πρόκειται για μια ακόμα ενδιαφέρουσα εναλλακτική πρόταση, στην πάντα ακμαία πιάτσα του Νέου Ψυχικού, η οποία αποπνέει τη φρεσκάδα των νέων και ευρηματικών ανθρώπων που την υλοποίησαν.

Το PARLO, όπως το λέει και το όνομά του, μίλησε στην καρδιά μας, αφού πρώτα πέρασε από την υπερώα, δηλαδή τον ουρανίσκο μας!!

Προτείνεται, έτσι, σαφέστατα, σαν ένας χώρος με αξιόλογο vfm, γεύση εδεσμάτων και προπαντός ποιότητα εξυπηρέτησης, παρά τη μοναδική πρόσφατα διχογνωμία κάποιου νέου φίλου ή φίλης χρήστη.

Πιστεύω ότι πάντα υπάρχει εξαίρεση σε κάθε κανόνα, είτε κάποια κακή στιγμή οιουδήποτε εμπλεκομένου, η οποία -ωστόσο- καταγράφεται και προσμετράται στατιστικά από το site μας, με όλο τον δημοκρατικό σεβασμό του στην ανεξαρτησία της γνώμης των καλοπροαίρετων σχολιαστών του!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Οκτ
13
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

To Parlo είναι ένα μοντέρνο ιταλικό εστιατόριο σε μια σχετικά ήσυχη (τις Κυριακές) περιοχή του Ν. Ψυχικού. Το παρκάρισμα είναι σχετικά εύκολο τριγύρω.

Ο χώρος είναι μοντέρνος και γενικά σε προδιαθέτει θετικά. Καθαρός και προσεγμένος. Στο διαταύτα το φαγητό του είναι πολύ καλό.
Πήραμε κοτόπουλο φιλέτο (σερβιρισμένο όπως το σουβλάκι) και επίσης ριζότο με μανιτάρια, πένες με κόκκινη σάλτσα και τσιπς με τρούφα και μια σαλάτα με ντομάτα και μοτσαρέλα. Όλα ήταν εύγευστα, και το σέρβις τα έφερε γρήγορα και ευγενικά.

Γενικά μείναμε ευχαριστημένοι. Για τα παραπάνω για 3 άτομα και 2 παιδιά δώσαμε 58 ευρώ, όχι λίγα αλλά όχι και υπερβολικά για την περιοχή. Στο τέλος κέρασαν λιμοντsέλο στους μεγάλους και μους σοκολάτα στα παιδιά (η καλύτερή τους).

Θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα καθώς και το περιβάλλον είναι πολύ καλό (τα τραπέζια μακριά το ένα από το άλλο) και σε όλα το μαγαζί παίρνει πολύ καλό βαθμό.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Οκτ
06
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Εξαιρετικά αφιερωμένο στον Domenico Elezaj (όπου και αν βρίσκεται), αυτόν τον ‘’καλλιτέχνη’’ και executive chef του Casa di Pasta.

Ελλάδα μέσα της δεκαετίας του ’90. Μέρος της ‘’γαστρονομικής αναγέννησης’’ της τότε εποχής, στο Ιταλικό κομμάτι, αποτελεί το θρυλικό Casa di Pasta, για όσους τουλάχιστον είχαν την τύχη και το γνώρισαν. Πιστεύω ότι είναι το εστιατόριο που έμαθε στους Έλληνες ότι Ιταλική κουζίνα δεν είναι η άθλια πίτσα και η ακόμη πιο τρισάθλια λασπιασμένη μακαρονάδα της γειτονικής τους πιτσαρίας. Είχα την τύχη να μυηθώ σε αυτή την πρωτόγνωρη για τα δεδομένα της εποχής εμπειρία και να γνωρίσω υλικά, τεχνικές και συνταγές, οι οποίες έως τότε μας ήταν περίπου άγνωστες. Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια, το Casa di Pasta δυστυχώς ‘’μας αποχαιρέτησε’’ και ισάξιος διάδοχος και φως στην άκρη του τούνελ δυστυχώς δεν έχει φανεί. Στενοχωρήθηκα πολύ όταν έκλεισε, αλλά φρόντισα να διατηρήσω την ανάμνηση ζωντανή.

Τον έχω εκεί στην βιβλιοθήκη του καθιστικού μας και με ‘’κοιτάει’’, όταν παρακολουθώ τηλεόραση. Όχι με τηλεπάθεια, αλλά μέσα από το βιβλίο του που αγόρασε η γυναίκα μου, στην τότε εξωφρενική τιμή των 6.000 δραχμών παρακαλώ. Στο εξώφυλλο φιγουράρει η εμβληματική μορφή του με την άσπρη ποδιά του chef. Με το αριστερό του χέρι κρατάει ένα τηγάνι ‘’στις φλόγες’’ και με το δεξί χέρι καπνίζει μια θηριώδη πουράκλα. Ιταλός παιδί μου το έχει με το στυλ αυτή η χώρα. Άσχετο αλλά θα το πω, τώρα που τον παρατηρώ πιο προσεκτικά, μου φέρνει λίγο προς τον ex coach της Εθνικής ποδοσφαίρου Φερνάντο Σάντος.

Οι συνταγές του βιβλίου, κρινόμενες με τα μέτρα και σταθμά της εποχής ήταν περίπου ‘’ξένη γλώσσα’’. Μετά από αυτό τίποτε δεν ήταν το ίδιο και το αίσθημα της ‘’ανικανοποίησης’’ σε οτιδήποτε Ιταλικό δοκίμασα εντός συνόρων, αποτελεί την συνηθισμένη κατάληξη.

Με αυτές τις γλυκές αναμνήσεις, η άφιξη του PARLO στον γαστρονομικό χάρτη της Αθήνας, δεν θα μπορούσε παρά να με χαροποιήσει. Νομίζω ότι είναι φυσιολογικό κάθε ‘’μακαρονάς’’, να χαίρεται με την άφιξη νέων ‘’Ιταλικών εγχειρημάτων’’, ειδικά όταν αυτά βρίσκονται στην εγγύτερη περιοχή γαστρονομικής δράσης του.

Δεν είχα προσδοκίες ότι θα βιώσω μια εμπειρία επιπέδου Casa di Pasta, αλλά θα ήθελα να αιτιολογήσω την επιλογή του PARLO, παρά την ανυπαρξία σχετικών κριτικών σε άλλους διαδικτυακούς τόπους και τις μόλις δύο κριτικές εδώ στο ask4food. Ο λόγος είναι η πολυτεσταρισμένη γειτονική ΠΙΠΕΡΙΑ, ένα εστιατόριο το οποίο τα τελευταία χρόνια έχω επισκεφθεί πολλές φορές, έχω τραπεζώσει εκεί πολλούς φίλους μου (Έλληνες και ξένους) και βεβαίως ανήκει στους ίδιους ιδιοκτήτες με του PARLO. Οι συστάσεις λοιπόν προϋπάρχουν, είναι όμως αρκετή η επιτυχία ενός μοντέρνου restaurant με βάση τα θαλασσινά, για να εξασφαλίσει ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις επιτυχίας και σε ‘’Ιταλικό έδαφος’’; Η απάντηση δόθηκε σε δύο διαδοχικές επισκέψεις.

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2015, ώρα 21:00, άτομα 2, χωρίς κράτηση, η πρώτη επίσκεψη και μια εβδομάδα αργότερα την ίδια ώρα η δεύτερη. Κρίνω σκόπιμο να τονίσω, ότι το PARLO δεν δέχεται κρατήσεις (γιατί άραγε;) και για να βρείτε τραπέζι με σχετική άνεση, καλό είναι να προσέλθετε πριν την 21:30.

Ο εσωτερικός χώρος είναι μικρού μεγέθους, συμπαθητικός, πολύ λιτός και από απόψεως διακόσμησης, κινείται στα όρια μεταξύ του minimal και industrial. Δεν έχει και πολλά στοιχεία να αποσπάσουν την προσοχή σου, οπότε θα κάνω highlight στην μεγάλη προθήκη κρασιών, η οποία αναδεικνύεται από τον φωτισμό ενός γλυκού σομόν χρώματος και στις λίγες αφίσες στο αριστερό τμήμα δίπλα στην σκάλα.

Πολύ ξύλο στους τοίχους, αρκετό μαύρο χρώμα ως κοντράστ και συμπαθητικά τραπεζοκαθίσματα με casual art de la table, θα δώσουν τις τελευταίες διακοσμητικές πινελιές, σε έναν χώρο ο οποίος ούτε θα σε ενθουσιάσει, αλλά ούτε και θα σε προβληματίσει. Τώρα το καλοκαίρι παίζει μέσα-έξω, με βασικά πλεονεκτήματα τον συμπαθητικό και σωστά φωτισμένο προαύλιο χώρο και το γεγονός ότι το βράδυ, η οδός Αδριανείου είναι σχετικά ήσυχη ως προς την κίνηση αυτοκινήτων. Και στις δύο επισκέψεις ήταν γεμάτο μέσα-έξω και εντύπωση μου προκάλεσε η (ηλικιακή) πολυσυλλεκτικότητα των πελατών.

Η εξυπηρέτηση είναι copy paste της ΠΙΠΕΡΙΑΣ, για όσους τουλάχιστον την γνωρίζουν. Νεανική, αποτελεσματική, οργανωμένη και σχετικά γρήγορη, λείπει όμως ένα πιο ‘’φιλικό touch’’ με τον πελάτη, γεγονός που θα φέρει και την τέταρτη ντομάτα στην βαθμολογία. Θετική εντύπωση προκαλεί, ότι παρά τον σχετικά μικρό αριθμό τραπεζιών, εξυπηρετούν 3 με 4 σερβιτόροι, ανάμεσα τους και η συμπαθέστατη κοπελίτσα που μας εξυπηρέτησε, ‘’εσωτερική μεταγραφή’’ από την ΠΙΠΕΡΙΑ.

Η κάρτα του menu είναι πολύ σωστά δομημένη, τόσο-όσο, με λίγες προτάσεις σε ορεκτικά και σαλάτες, επαρκείς και ισορροπημένες προτάσεις πίτσας και πάστας και σχετικά λίγες προτάσεις για ριζότο, κρέας και ψάρι. Οι τιμές ‘’ψιλοτσιμπάνε’’, θυμηθείτε ότι βρίσκεται και στα γεωγραφικά όρια του Ν. Ψυχικού και πολλά πιάτα, έχουν ''καβαλήσει'' το ψυχολογικό όριο των 10€.

Την πρώτη φορά δοκιμάσαμε:
-Για καλωσόρισμα ένα καλαθάκι με 3 συμπαθητικά ψωμάκια, χωρίς όμως κάποιο υποστηρικτικό ντιπ, το οποίο θα μας έβαζε ομαλά στο ‘’κλίμα’’ της βραδιάς.

-Πράσινη σαλάτα με ντοματίνια. Απλή και φρέσκια, με μια vinaigrette βελούδινη και καλοδουλεμένη. Μερικές λεπτομέρειες της vinaigrette, όπως η εξαιρετική ποιότητα του ελαιόλαδου και οι σωστές αναλογίες στο seasoning, δεν πέρασαν απαρατήρητες.

-Involtini fritti (τραγανά ρολά) με μανιτάρια και παντσέτα, σε μαγιονέζα τρούφας. Εξαιρετικό από όλες τις απόψεις, γεύση, εκτέλεση, ποιότητα υλικών και food styling.

-Σπαγγέτι καρμπονάρα, με παντσέτα, κολοκυθάκια, αβγό και παρμεζάνα για την γυναίκα μου. Η ποιότητα των πρώτων υλών ήταν εξαιρετική και η ποσότητα υπερεπαρκής. Που θα μπορούσε να βελτιωθεί αυτό το πιάτο; Κατά την γνώμη μου στο al dente και στην πιο brutal γεύση που περιμένεις να βγάλει το αβγό στο πιάτο. Μου φάνηκε λίγο πιο ραφιναρισμένο, πιθανόν καταλληλότερο να καταναλωθεί από Ελληνικούς ουρανίσκους.

-Μαύρα linguini με φρέσκο σολομό, σε κρέμα σαφράν και άνηθο για εμένα. Στο al dente άγγιξε το άριστα, το ίδιο και η ποιότητα των πρώτων υλών, η δε ποσότητα θα έλεγα ότι ‘’φλέρταρε’’ με τα όρια του extra large. Που θα μπορούσε να βελτιωθεί αυτό το πιάτο; Πρώτο και σημαντικότερο έλειπε ο άνηθος (μάλλον τον ξέχασαν), ο οποίος θα μπορούσε να δώσει ένα twist στην γεύση. Δεύτερο και εξίσου σημαντικό, στην ομογενοποίηση των υλικών, η οποία κανονικά έπρεπε να λάβει χώρα στο τηγάνι του chef και όχι στο πιάτο μου. Για να επιτευχθεί το δέσιμο της σάλτσας με την pasta, πέρασα περίπου ένα λεπτό ανακατεύοντας το πιάτο μου. Λεπτομέρειες θα πείτε, κρίνεις αυστηρά, αλλά αυτές συνήθως κάνουν την διαφορά.

-Affogato με παγωτό, τριμμένο φιστίκι Αιγίνης, ανθό αλατιού και espresso. Εξαιρετικό με εναλλαγές γεύσεων, το ιδανικό τελείωμα του δείπνου μας.

-Μισό λίτρο πολύ ευχάριστο χύμα λευκό κρασί Sauvignon Blanc.

Την δεύτερη φορά δοκιμάσαμε:
-Τα ίδια συμπαθητικά ψωμάκια.

-Σαλάτα προσούτο, με ανάμεικτα λαχανικά (πρασινάδες), κρέμα γκοργκοντζόλας, προσούτο και αχλάδι. Πιο περίτεχνη από την σαλάτα που επιλέξαμε την πρώτη φορά, συνίσταται για αυτούς που τους αρέσουν οι γευστικές αντιθέσεις.

-Ριγκατόνι με σαλσίτσια (ιταλικό λουκάνικο), λιαστές ντομάτες και μάραθο για εμένα. Εξαιρετικό σχεδόν άγγιξε το άριστα. Το al dente, η ποιότητα-ομογενοποίηση των υλικών και η ποσότητα ήταν για σεμινάριο.

-Παπαρδέλες με κοτόπουλο, μανιτάρια πορτομπέλλο και κρέμα μαύρης τρούφας για την γυναίκα μου. Ήθελα αυτό το πιάτο για εμένα αλλά καταλαβαίνετε.... στην συνέχεια ποιός το ''βούτηξε''…. Anyway γυναίκα, αφού δοκίμασα σε συγχωρώ. Εξαιρετικό, θα μπορούσα να τρώω αυτό το πιάτο κάθε μέρα, να ''μουγκρίζω'' από ευχαρίστηση και να ταξιδεύω νοερά στην ‘’Ιταλική μπότα’’.

-Και φτάνουμε στο γλυκό με 3 επιλογές, το πολύ καλό Affogato της προηγούμενης φοράς, ένα ''πειραγμένο'' σοκολατένιο tiramisu και την pavlova, η οποία τελικά αποτέλεσε την επιλογή μας. Δεν το μετανιώσαμε ήταν αεράτη, ντελικάτη, με μια κρέμα καταπληκτική. Όμως ένα κλασικό tiramisu δεν θα με χάλαγε καθόλου.

-Μισό λίτρο το ίδιο χύμα λευκό κρασί Sauvignon Blanc.

Check please
Την πρώτη φορά στα 45,38€ (με απόδειξη).

Την δεύτερη φορά στα 41,50€ (επίσης με απόδειξη).

Κατέληξα ότι:
Θα ξεκινήσω λίγο αδόκιμα από την Τζένη, την οποία ‘’πάω με χίλια’’. Σίγουρα θα αναρωτηθείτε, ποια είναι αυτή η Τζένη; Ελάτε βρε που δεν την ξέρετε, αναφέρομαι σε αυτή την τσαχπινούλα, tv πανελίστρια και ρεπόρτερ διαδικτυακού τζερτζελεδιάρικου site. Τζενάκι, όταν ο Domenico μαγείρευε στο Casa di Pasta εσύ το πολύ να πήγαινες νηπιαγωγείο και λογικά αγνοείς την ύπαρξή του. Επειδή το έχεις παρακάνει με τις burger/σουβλακο-δοκιμές και σε έχω κόψει για φαγανό κοριτσάκι, πιστεύω ότι σου αξίζει κάτι καλύτερο. Πρόσφατα είχες κάνει σχετικό αφιέρωμα στην περιοχή, οπότε αν διαβάζεις αυτές τις γραμμές, παρακαλώ απάντησε στην παρακάτω ερώτηση. Είναι η φάση PARLO; Αν πάλι δεν διάβασες την κριτική μου, εσύ θα χάσεις. Θα συνεχίσεις να τεστάρεις σουβλάκια. Πάμε τώρα στον Domenico.

‘’Μεγάλε’’ Domenico Elezaj, ξέρω ότι είναι πρακτικά αδύνατο να διαβάσεις αυτή την κριτική. Δεν πειράζει, έκρινα σκόπιμο μέσα από αυτή να ‘’υποβάλω τα σέβη μου’’ στον chef και το εστιατόριο, που ουσιαστικά με μύησαν στην πραγματική Ιταλική κουζίνα. Είμαι βέβαιος ότι και οι αναγνώστες του site που τώρα διαβάζουν αυτή την κριτική και σε γνώρισαν στο εστιατόριο στο οποίο μεγαλούργησες, καταλαβαίνουν πολλά και σε θυμούνται με τις ίδιες γλυκές αναμνήσεις. Αυτό που μας απομένει είναι να χρησιμοποιούμε πιο συχνά το βιβλίο σου, μαγειρεύοντας Ιταλικά στο σπίτι. Γυναίκα ακούς; Η ‘’αρπαγή’’ της παπαρδέλας δεν θα περάσει έτσι χωρίς απάντηση!! Και θα κλείσω με το PARLO.

Φυσικά και δεν θα μπω στον πειρασμό να συγκρίνω το PARLO με το Casa di Pasta, κάτι τέτοιο ίσως θα ήταν ‘’ιεροσυλία’’. Το εξαντλητικό test drive σε 2 διαδοχικές φάσεις, έδειξε ότι πρόκειται για μια αξιόλογη casual νέα προσπάθεια, η οποία παρότι βρίσκεται στο πρώτο τρίμηνο λειτουργίας, δείχνει να στέφεται από μεγάλη επιτυχία και εκτιμώ ότι βρίσκεται στο σωστό δρόμο. Πιστεύω ότι έχει όλα τα φόντα για να ικανοποιήσει τους φίλους της Ιταλικής κουζίνας, εάν δουλέψει λίγο περισσότερο στις μικρές αδυναμίες των πιάτων και δώσει σε αυτά μια πιο ενισχυμένη Ιταλική νότα. Αν τα παραπάνω συμβούν, είμαι βέβαιος ότι θα ‘’χτίσει’’ το όνομα και την αντοχή στο χρόνο που έδειξε το ‘’αδελφό μαγαζί’’.

Buon appetito. Salute!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Ιουν
15
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Μία ευχάριστη έκπληξη!
Βραδάκι καθημερινής, ημέρα Πέμπτη, τρείς φίλες επισκεφθήκαμε το Parlo ύστερα από τα θετικά σχόλια που είχαν διαδοθεί, παρά τις λίγες εβδομάδες λειτουργίας του εστιατορίου. Ένας λόγος παραπάνω για τον οποίο πήγαμε στο ιταλικό αυτό εστιατόριο αποτέλεσε και η είδηση ότι έχει ανοίξει από το team της αγαπημένης Πιπεριάς παραδίπλα. Τελικά, η οδός Αδριανείου αρχίζει να γίνεται ένα μεγάλο γευστικό στέκι!!

Με το που βλέπει κάποιος το Parlo καταλαβαίνει ότι έχει έρθει στο σωστό μέρος.
Ο εξωτερικός χώρος αποτελείται από ξύλινα τραπέζια με όμορφα και αναπαυτικά καθίσματα με μαύρες σιδερένιες λεπτομέρειες. Γενικά, κυριαρχεί το ανοιχτό ξύλο και οι μαύρες λεπτομέρειες. Σε πολλούς φίλους, ο εξωτερικός χώρος του εστιατορίου θα θυμίσει το Ivy όταν ήταν στο Ν. Ψυχικό.

Πιστεύω, όμως, ότι η καλύτερη διακοσμητική παρέμβαση είναι το σημείο που γράφει το όνομα του εστιατορίου: PΑRLO PIZZA & PASTA RISOTTI, CARNI, PESCE. Θυμίζει κάτι από Λας Βέγκας στην πιό ήπια μορφή του...
Εσωτερικά, ο χώρος είναι χαρούμενος και ζεστός. Εδώ, με κέρδισαν - αμέσως - τα φωσφορούχα μπουκαλάκια στα οποία έπεσε αμέσως το βλέμα μου όταν μπήκα στο χώρο προκειμένου να πάω στις τουαλέτες στον επάνω χώρο.

Δοκιμάσαμε τα εξής:

Στην αρχή μας έφεραν ένα πανεράκι με δύο ψωμάκια. Χωρίς κανένα ντιπ... ΕΥΡΩ 1,80

Σαλάτα με πάστα, με ζυμαρικό κουσκουσάκι ( το οποίο εμφανισιακά, παραδόξως, μοιάζει με κους κους ), πράσινα λαχανικά, μικρά κομματάκια ντομάτας και δυόσμο. Καταπληκτική (!!! ). Υπήρχε έντονη η μυρωδιά του δυόσμου που, όπως είναι φυσικό, μας θυμίζει το όμορφο καλοκαιράκι!! ΕΥΡΩ 5,70

Από τα ορεκτικά επιλέξαμε, Involtini Fritti με μανιτάρια. Το έδεσμα αυτό, στην κυριολεξία, σερβιρίστηκε πάνω σε μία ωραία μαύρη πυρίμαχη πιατελίτσα. Τραγανά, μακρόστενα στικς μπουρεκιού μανιταριών ( 7-8 τεμ. ), βρίσκονταν επάνω σε μαγιονέζα τρούφας. Πέρα από μια οπτική πανδαισία πρόκειται και για μια γαστρονομική έκπληξη!!! ΕΥΡΩ 6,40

Πάκερι με μυλοκόπι. Το δικό μου πιάτο. Ένα, επίσης, εξαιρετικό πιάτο με φρέσκο μυλοκόπι, χωρίς τσιγκουνιές στη ποσότητα, φινόκιο λαι κολοκυθάκια. ΕΥΡΩ 10,90. Εδώ, θα πρέπει να έγινε κάποιο λάθος διότι κοιτάζοντας εκ των υστέρων τον κατάλογο, στο μαγικό μου τηλέφωνο (! ), η τιμή που αναγράφεται είναι 12,90...

Ριζότο με κολοκυθάκι, παντσέτα και καπνιστό προβολόνε. Σερβιρίστηκε σε βαθύ πιάτο και ήταν εμφανής η φρεσκάδα των υλικών. ΕΥΡΩ 9,70

Πίτσα Un Miracollo Giovedi, μιας και πήγαμε Πέμπτη. Κατέφθασε μια μεγάλη πίτσα, με λεπτή ζύμη. Τη διακοσμούσαν πληθωρικές λωρίδες κολοκυθιού και κομμάτια κόκκινης πιπεριάς. Περιείχε κατσικίσιο τυρί και δυόσμο. Πολύ νόστιμη, με φρέσκα εποχικά υλικά. ΕΥΡΩ 8,70.

Από γλυκά πήραμε ένα Αffogatto. Πρόκειται για παγωτό με ανθό αλατιού και καφέ espresso. Επάνω σε ένα μαύρο μαντεμέμιο, επίπεδο, σκεύος υπήρχε ένα μεγάλο μπολ παγωτού με στικς καραμέλας, ένα κουλουράκι δίπλα και ένα φλυτζανάκι espresso παραδίπλα. Ρίξαμε το καφέ μέσα στο παγωτό. Ένα καταπληκτικό γλυκό τόσο σε παρουσίαση όσο και σε γεύση. Το αλάτι ήταν με τόση διακριτικότητα δοσμένο μέσα στο παγωτό πού δημιουργούσε ένα ΤΕΛΕΙΟ σύνολο!! ΕΥΡΩ 6,40.

Ήπιαμε κρασί σε κανάτα ( 500ml ) Sauvignon Blanc αναμεμειγμένο με ποικιλία Πλυτό Κρήτης. Ένα άκρως δροσιστικό κρασί και ολίγον φρουτώδες. Χωρίς να θέλω να φανώ υπερβολική, το πιό εύγευστο χύμα κρασί που έχω δοκιμάσει στα πέριξ. ΕΥΡΩ 4,40
Ήπιαμε νερό σε κανάτα, αφού ερωτηθήκαμε!!
Στο τέλος, μας ρώτησαν αν θέλουμε ως κέρασμα Grappa ή Limoncello. Επιλέξαμε το Limoncello.

Το σέρβις συμπαθητικό, χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις.

Οι τιμές είναι προσαρμοσμένες στο πνεύμα της εποχής και θα ήταν πολύ χρήσιμο, ιδιάιτερα για εμάς τους καλοφαγάδες..., να ακολουθήσουν και άλλοι το παραδειγμα του Parlo.

Ο Σεφ αξίζει τα εύσημα και επαίνους καθότι συνδύασε με οφθαλμοφανή μαεστρία την ιταλική κουζίνα με το comfort food. Εν ολίγοις, χωρίς να χάνεται το αυθεντικό ιταλικό στοιχείο, υπήρχαν με απόλυτη διακριτικότητα στοιχεία ή τεχνικές και από την παράδοση του τόπου μας.
Μια κουζίνα ανοιχτή σε καινοτόμους συνδυασμούς αλλά και σε άψογες τεχνικές!

Το συστήνω ανεπιφύλαχτα!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Ιαν
12
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Καλή χρονιά σε όλους τους καλοφαγάδες! Μακάρι το 2016 να μας φέρει όλους πιο κοντά στους στόχους μας και τις επιθυμίες μας, να κρατήσει τις στενοχώριες μακριά και να είναι γεμάτο με υπέροχες γεύσεις, ξεχωριστά ταξίδια, ενδιαφέροντες ανθρώπους και χαρούμενες στιγμές!

Πάρα πολύ χαίρομαι που ξεκινάω τη νέα ask4food-ική χρονιά με κριτική για ένα τόσο καλό εστιατόριο, που συνδυάζει τις χάρες όλες. Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε λίγο πριν από την αλλαγή του χρόνου, στην καρδιά της εορταστικής περιόδου και συγκεκριμένα στις 29/12, βράδυ Τρίτης. Εντυπωσιακό ήταν το γεγονός ότι παρόλο που είχαν προηγηθεί οι χριστουγεννιάτικοι εορτασμοί (οι οποίοι συνήθως μεταφράζονται σε φαγοπότια μέχρι τελικής πτώσης), αναμένονταν δε και τα πρωτοχρονιάτικα τσιμπούσια, το μαγαζί δεν άργησε να γεμίσει.

Η τετραμελής μας παρέα βέβαια επέδειξε μεγάλη συνέπεια στο ραντεβού των 21:00 που είχε κλειστεί δύο ολόκληρες εβδομάδες νωρίτερα κι έτσι δεν αντιμετωπίσαμε πρόβλημα στο να βολευτούμε σ’ ένα από τα άνετα τραπέζια της κάτω αίθουσας, που προορίζεται για τους μη καπνίζοντες. Να σημειώσω ότι όλοι μας είχαμε τιμήσει το Parlo στο παρελθόν, οπότε το μέρος είχε επιλεγεί πολύ συνειδητά από κοινού, καθώς ο στόχος ήταν να ευχαριστηθούμε ένα εγγυημένο γευστικά δείπνο και να απολαύσουμε μία συνολικά όμορφη βραδιά- στόχος που επετεύχθη και με το παραπάνω! Για τη δική μου πρώτη εμπειρία με το Parlo σας παραπέμπω βέβαια στην κριτική της underwater, με την οποία είχαμε μοιραστεί την ωραία εκείνη βραδιά.

Ο χώρος ενώ είναι αρκετά μινιμάλ κατορθώνει να δημιουργεί μία αίσθηση οικειότητας και μια ατμόσφαιρα μέσα στην οποία μπορείς να χαλαρώσεις και ν’ αφήσεις τις έγνοιες για λίγο κατά μέρους. Ίσως σ’ αυτό να βοηθάνε τα γήινα χρώματα που επικρατούν, με το ξύλο να δεσπόζει, ίσως το γεγονός ότι ο χώρος έτσι λιτός κι απέριττος που είναι, αποφεύγει να κουράζει. Σίγουρα βοηθάει η έλλειψη οχλαγωγίας, όπως επίσης η πολύ καλή απόσταση που διατηρείται ανάμεσα στα τραπέζια. Βασική διακοσμητική πινελιά αποτελούν τα όμορφα παραταγμένα κρασιά, που προσδίδουν μια διακριτική φινέτσα στο χώρο. Συμπερασματικά, αν και σίγουρα δεν πρόκειται για κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό, συνολικά ο χώρος δημιουργεί μια θετική προδιάθεση, η οποία στη συνέχεια συμπληρώνεται και επιβεβαιώνεται από όλους τους υπόλοιπους παράγοντες.

Η εξυπηρέτηση είναι τολμώ να πω εξαιρετική. Πρόσχαρη, ευγενέστατη, παρούσα, χωρίς όμως να γίνεται κουραστική, αντίθετα υπάρχει η απαραίτητη μέριμνα ώστε να διατηρούνται οι ισορροπίες και οι κατάλληλες αποστάσεις. Το σέρβις πάντως συντελεί αποφασιστικά στην αίσθηση αυτή της χαλάρωσης που σας έλεγα, καθώς δημιουργεί μία σιγουριά ότι θα είναι εκεί εφόσον κάτι χρειαστείς, κι έτσι εσύ μπορείς να απολαύσεις ήσυχος κι αστρεσάριστος τις ιταλικής προέλευσης πεντανοστιμιές.

Οι επιλογές που προσφέρονται στον μικρής έκτασης, αλλά εξαιρετικής εμπνεύσεως κι ακόμα εξαιρετικότερης εκτελέσεως κατάλογο, είναι πραγματικά διαλεχτές. Και συμβαίνει το απίθανο, να μην ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις, παρόλο που το μενού είναι περιορισμένο (γεγονός που προσωπικά αποτιμώ 100% θετικά! ) Θα σας πω λοιπόν τι λιχουδιές φάγαμε εμείς στην πιο πρόσφατη επίσκεψή μας. Έχουμε και λέμε λοιπόν.

Αρχικά καταφθάνουν συμπαθητικά ψωμάκια, τα οποία κοστολογούνται στα 0.99 ευρώ κατ’ άτομο και δεν έχουν κανένα συνοδευτικό. Ωραία θα ήταν να υπήρχε ένα κατιτίς, να κάνει πιο δελεαστικό το ξεκίνημα, λίγο πιο σπιρτόζικο. Στα θετικά ότι ρωτάνε εάν θέλουμε εμφιαλωμένο μπουκάλι νερό ή κανάτα, πάντα το εκτιμώ αυτό. Εμείς ζητήσαμε κανάτα και επίσης άμεσα ζητήσαμε να αρχίσει η οινοποσία, με το ωραιότατο χύμα λευκό κρασί τους, ένα αρωματικό και φρουτώδες sauvignon blanc, στα 4,40 το μισόλιτρο. Ήταν τόσο ωραίο που με περισσή άνεση ήπιαμε 3 κανάτες (Εγώ βέβαια θυμάμαι 4, η απόδειξη επιμένει 3. Μπας και μας κέρασαν την 4η; Ή ξέχασαν να τη χρεώσουν; Όου γουέλ! )

Από σαλάτες φυσικά και δεν θα μπορούσαμε ν’ αντισταθούμε στην υπερσαλάτα- κόλαση- τρελό highlight του προσφερόμενου μενού, τη σαλάτα ρόκα με τη λιαστή ντομάτα και τα μοσχαρίσια φιλετάκια, τα οποία έρχονται ακριβώς στο ψήσιμο που τα έχεις ζητήσει, ζουμερά, λαχταριστά και πεντανόστιμα. Φυσικά, μπορεί κανείς να την πάρει και χωρίς τα φιλετάκια, δεν βρίσκω όμως το λόγο να αποστερήσει κάποιος μη βετζετέριαν τον εαυτό του από αυτήν την ηδονή. Η ρόκα είναι επίσης υπέροχη, καθώς δένει με τη βινεγκρέτ σε απόλυτη αρμονία, αγγίζοντας την τελειότητα. Δοκιμάστε την.

Από ορεκτικά, επιλέξαμε την μπρεζάολα, δηλαδή λεπτοκομμένες φέτες του ιδιαίτερα νόστιμου αυτού ιταλικού αλλαντικού, οι οποίες συνοδεύονταν από πλούσια ρόκα και από παρμεζάνα, υλικά που ναι μεν έχουν συνυπάρξει αναρίθμητες φορές σε αυτόν τον χιλιοειπωμένο και τρομερά πετυχημένο βέβαια συνδυασμό, αλλά η εκτέλεσή τους και η ποιότητα των πρώτων υλών, κατέληγαν σ’ ένα εξαιρετικό και διόλου βαρετό αποτέλεσμα.

Συνεχίσαμε με τα involtini fritti, τα οποία είναι πανέμορφα παρουσιασμένα τραγανά ρολάκια γεμιστά με ψιλοκομμένα μανιταράκια και μία εξαιρετικής υφής, ιδιαίτερα μοσχομυριστή μαγιονέζα με τρούφα. Πολύ καλή και ιδιαίτερη επιλογή ορεκτικού, θα τα πρότεινα άνευ επιφυλάξεων.

Και μετά ήρθαν βεβαίως οι πάστες. Τεράστιο σουξέ στο τραπέζι μας είχαν τα φετουτσίνι με πορτσίνι, καθώς οι τρεις εκ των τεσσάρων επιλέξαμε να γευτούμε αυτό το πιάτο. Και όπως φάνηκε κάναμε πολύ καλά, καθώς είναι υπέροχο! Πλούσια, ωραία δεμένη και ευωδιαστή σάλτσα που έρχεται κι αγκαλιάζει αρμονικά τα καλοβρασμένα φετουτσίνι. Για όσους αγαπούν τα μανιτάρια πρόκειται για ένα πιάτο που κατά πάσα πιθανότητα θα τους ενθουσιάσει.

Ο τέταρτος καλοφαγάς της παρέας μας θέλησε κάτι καυτερό κι έτσι επέλεξε τα καζαρέτσι αραμπιάτα με τη σάλτσα ντομάτας, το τσίλι και το σκόρδο. Δοκίμασα βέβαια από το κλασικό αυτό πιάτο και δεν μπορώ παρά να αναφωνήσω ότι η εκτέλεσή του ήταν εξαιρετική. Υπέροχη ήταν η αίσθηση της αψάδας που κάθε μπουκιά άφηνε στο τέλος- ακριβώς όσο καυτερό πρέπει να είναι το συγκεκριμένο πιάτο.

Για να ολοκληρώσουμε την ιδιαίτερα όμορφη βραδιά μας, δεν αντισταθήκαμε στο επιδόρπιο. Πήραμε λοιπόν δύο affogato, που ίσως είναι το χιτ από τα επιδόρπιά τους, το εγκωμιασμένο παγωτό καραμέλα με ανθό αλατιού και τον εσπρέσο που περιχύνεις από πάνω και γίνεται κόλαση. Προσωπικά με ικανοποίησε στο έπακρον αυτή η γεύση (δεν μπορώ να πω το ίδιο για το πειραγμένο τιραμισού που είχαμε δοκιμάσει την προηγούμενη φορά και ομολογώ ότι με είχε απογοητεύσει συθέμελα). Η αδερφή μου από την άλλη που δεν είναι φίλος του καφέ δεν ενθουσιάστηκε με το affogato.

Στο διάστημα μεταξύ των κυρίως και του επιδορπίου μας κέρασαν γευστικό λιμοντσέλο, ιδανικό για ν’ αλλάξει η γεύση και να μπορέσουμε να απολαύσουμε το γλυκό μας. Και για όλα τα παραπάνω που σας περιέγραψα, κληθήκαμε στο τέλος να πληρώσουμε 95 ευρώ συνολικά, ήτοι 23,5 ευρώ κατ’ άτομο, ένα VfM δηλαδή εξαιρετικό. Κλείνω καταλήγοντας προφανώς ότι το Parlo αποτελεί μία θαυμάσια επιλογή για ιταλικό και σας παρακινώ να σπεύσετε να το διαπιστώσετε και εσείς.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Δεκ
13
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Ομολογώ ότι η κριτική του mavtasos ήταν αυτή που με παρακίνησε να το επισκεφτώ και τον ευχαριστώ γιατί ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία. Να ενημερώσω επίσης ότι ως προφίλ, είμαι πελάτης εστιατορίων με κόστος 15 ευρώ/άτομο ενώ εξαιρετικά σπάνια ξεπερνάω τα 20 ευρώ. Οπότε ουσιαστικά κινούμαι στο χαμηλού κόστους τμήμα της αγοράς. Σε αυτές τις τιμές, τουλάχιστον για τα γούστα μου, στο θέμα των ζυμαρικών πρώτη θέση έχει η La Pasteria (με επίκεντρο την καρμπονάρα της). Πλέον με χαρά μπορώ να πω ότι βρήκα, επιτέλους, και μια δεύτερη εξαιρετική επιλογή. Ας ξεκινήσω από την αρχή.

Πλέον έχω επισκεφτεί το Parlo 3 φορές βράδια Παρασκευής και Σαββάτου κατά τις 9.30. Πάντα έχω την τύχη να βρίσκω θέση πάρκινγκ ακριβώς δίπλα. Το μαγαζί δεν κάνει κρατήσεις οπότε ίσως είμαστε και λίγο τυχεροί αφού κατά τις 10 πάντα γεμίζει.

Ο κατάλογος σχετικά μικρός, κάτι που για πολλοστή φορά αποδεικνύεται θετικό. Από ορεκτικά έχουμε δοκιμάσει:
τα stick από μανιτάρια και πανσέτα (involtini fritti) που συνοδεύονταν από μια εξαιρετική σως με άρωμα τρούφας, που μας άφησε απόλυτα ικανοποιημένους και
τα τσιπς με παρμεζάνα και άρωμα τρούφας, τα οποία ήρθαν σε μεγάλη ποσότητα, ικανοποιητικά γευστικά, αλλά μείναμε με την αίσθηση ότι κάτι έλειπε.

Από "κύρια" πιάτα δοκιμάσαμε:
Καρμπονάρα. Είναι το πιάτο που θα καθόριζε αν θα ξαναπήγαινα ή όχι στο κατάστημα, και ήταν πραγματική απόλαυση. Τα μακαρόνια σωστά βρασμένα, σε κανονική (όχι μεγάλη) ποσότητα, χωρίς κρέμα γάλακτος. Η γεύση απίθανη, το κολοκυθάκι διακριτικό και ευχάριστο όχι μόνο στη γεύση αλλά και στην υφή. Συνοδευόταν από τυράκι για όποιον ήθελε. Εξαιρετικό πιάτο.

Παπαρδέλες με κοτόπουλο. Δοκίμασα από το πιάτο της συζύγου και έφαγα τελικά το 1/3 του. Κοτόπουλο ζουμερό, γευστικό, απολαυστικό. Παπαρδέλες σωστά βρασμένες. Πολύ καλή ποσότητα.
Φετουτσίνι με μανιτάρια πορτσίνι και κρέμα παρμεζάνας. Ένα δυνατό και εντυπωσιακό σε γεύση και μέγεθος πιάτο. Η σάλτσα πλούσια και "γεμάτη" σε χορταίνει.

Πίτσα Fatboy. Ίσως η πίτσα με την καλύτερη ζύμη που έχω φάει. Παρότι fatboy τελικά η πίτσα είναι για slim boys (όπως είπε εύστοχα και ο νεαρός που μας σέρβιρε). Λιτή σε υλικά, με καθαρές γεύσεις.

Συνοδεύσαμε το γεύμα με χύμα λευκό κρασί που ήταν ίσως το καλύτερο χύμα που έχω δοκιμάσει.

Στην αρχή έρχονται 3 απλά ψωμάκια (χρέωση 1 ευρώ το άτομο) ενώ για το τέλος έρχεται κέρασμα λιμοντσέλο (υπάρχει και άλλη επιλογή που δεν θυμάμαι).

Γενικά οι γεύσεις είναι πολύ καλές έως άριστες ενώ οι μερίδες κανονικές.

Εξυπηρέτηση: service γρήγορo, εξυπηρετικό και ευγενικό.

Χώρος:
Καθίσαμε στο κάτω εσωτερικό χώρο (μη καπνιζόντων), ενώ υπήρχε και πάνω όροφος (πατάρι). Ο χώρος είναι μοντέρνος αλλά παραδόξως ζεστός, ενώ το ξύλο παίζει βασικό ρόλο στη διακόσμηση. Η τζαμαρία που σε αφήνει να βλέπεις έξω δίνει μια αίσθηση χώρου μεγαλύτερη από την πραγματική, ενώ το ψηλό ταβάνι δίνει πόντους. Εκεί που χάνονται όμως όλοι οι πόντοι είναι η απόσταση των τραπεζιών. Αν θέλεις να μη σε ακούνε οι άλλοι έχασες. Εάν δεν θέλεις να ακούς τους άλλους πάλι έχασες. Έαν έχεις πρόβλημα να προσέχεις πως θα σηκωθείς από το τραπέζι ώστε να μη σκουντήξεις τους διπλανούς μάλλον ξανάχασες. Τα τραπέζια ανά ομάδες των 2 ή 3 είναι πάρα πολύ κοντά (ευκαιρία για γνωριμίες). (Φυσικά αν δεν έχει πολύ κόσμο τα πάντα γίνονται πιο φυσιολογικά)

Τιμές:
Κανονικές. Τα τρία πιάτα με χύμα κρασάκι περίπου 32-35 ευρώ.
Μια άριστη επιλογή. Πρόταση involtini fritti, carbonara, παπαρδέλες κοτόπουλο.

ΥΓ. Την τελευταία φορά το service μας τα χάλασε. Δεν έφερε ποτήρια νερού στην αρχή και όταν τα ζητήσαμε έφεραν ποτήρια του κρασιού (φυσικά στην πορεία κρασί/νερό μπερδεύτηκε). Έπρεπε επίσης να τις ζητήσουμε για να φέρουν χαρτοπετσέτες στο τραπέζι, ενώ κέρασμα στο τέλος δεν ήρθε.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Οκτ
20
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Αξιώνομαι να γράψω κριτική μετά από κάμποσο καιρό. Όχι ότι έχω σταματήσει την αγαπημένη συνήθεια του φαγητού έξω και της δοκιμής νέων γεύσεων και μαγαζιών, αλλά από τη μία ο πολύ περιορισμένος ελεύθερος χρόνος, από την άλλη μια σχετική απογοήτευση από τις πρόσφατες επιλογές μου, όλο και το άφηνα! Η χθεσινή όμως εμπειρία ήταν αξιοσημείωτη!

Από μέρες προγραμμάτιζαν μαμά και αδερφή μια έξοδο για φαγητό και πιο συγκεκριμένα για Ιταλικό! Το βραδάκι της Παρασκευής, μετά τη δουλειά και το πήξιμο της εβδομάδας, φάνηκε ιδανικό. Η επιλογή του PARLO έγινε βάσει περιοχής (πού να τρέχουμε! ), κριτικών και τιμής.

Άφιξη κατά τις 20.30, πρώτες-πρώτες (κρατήσεις δεν γίνονται). Με το που κάτσαμε οι παρέες άρχισαν να καταφτάνουν η μία μετά την άλλη και πριν τις 21.30 υπήρχαν ήδη άτομα στην αναμονή. Προσωπικά, όπως έχω ξαναπεί, θεωρώ ότι κανένα εστιατόριο δεν αξίζει την αναμονή, όσο καλή κουζίνα και να έχει. Αυτή η τάση με τις τεράστιες ουρές έξω από εστιατόρια που είχα πρωτοδεί στο εξωτερικό και τείνει να καθιερωθεί κι εδώ πάντα με ξένιζε. Ας μην πολυλογώ όμως. Εφόσον βρήκαμε και κάτσαμε όλα καλά.

Τον χώρο τον έχουν περιγράψει αναλυτικά οι προλαλήσαντες. Απλά συμπαθητικός, σίγουρα δεν αποτελεί το δυνατό σημείο του μαγαζιού. Αρκετά λιτός και βιομηχανικός για τα γούστα μου, αλλά σίγουρα προσεγμένος. Τα τραπέζια μεγάλα και άνετα, ενώ υπάρχει σαφής διαχωρισμός καπνιζόντων και μη (οι πρώτοι κάθονται στον πάνω χώρο, κάτι σαν πατάρι και η αλήθεια είναι ότι δεν αισθάνθηκα καθόλου κάπνα και δυσφορία, μια χαρά).

Το σέρβις άψογο! Καλές ταχύτητες, επαγγελματισμός και εύγενεια. Ο κύριος που μας εξυπηρέτησε ήταν εξαιρετικός, με διακριτικό χιούμορ και ευχάριστη διάθεση. Μας είπε βέβαια ότι παραγγείλαμε πολλά-πού να φανταστεί! Στην πορεία τον διαψεύσαμε.

Όσον αφορά το φαγητό πήραμε τα εξής:

Σαλάτα ρόκα με λιαστές ντομάτες και μοσχαρίσια φιλετάκια (12.90). Εξαιρετική! Τεράστια, με πολύ φρέσκα υλικά, καταπληκτικά ψημένα φιλετάκια (τα ζητήσαμε medium-well), εξαίρετη βινεγκρέτ, σε γενικές γραμμές ήταν μια πολύ νόστιμη και ποιοτική επιλογή.

Truffle fries (6.40). Τραγανά, λαχταριστά τσιπς με παρμεζάνα και τρουφέλαιο. Μεγάλη μερίδα, εύγευστα, καλό τηγάνισμα, εγώ ήθελα λίγο πιο έντονη τη γεύση της τρούφας (είμαι εθισμένη).

Μια πίτσα Fatboy (8.70) με μοτσαρέλα, παρμεζάνα, καπνιστό χοιρομέρι. Κανονικά έχει και ντομάτα, εμείς δεν βάλαμε επειδή δεν την τρώει η αδερφή μου. Έτσι κι έτσι. Νόστιμη ήταν, με παραδοσιακή λεπτή ζύμη, ποιοτικά υλικά, αλλά δεν είχε το κάτι ξεχωριστό. Βέβαια η αλήθεια είναι ότι είχε και πολύ πιο "παράξενες" κι ενδιαφέρουσες πίτσες, εμείς πήραμε μια από τις πιο "ανιαρές" του καταλόγου. Σίγουρα θα έδινα ξανά ευκαιρία.

Εγώ για κυρίως πήρα παπαρδέλες με κοτόπουλο, πορτομπέλλο και κρέμα μαύρης τρούφας (10.30). Κόλαση! Απλά. Πολύ εύγεστο πιάτο, τέλεια βρασμένο το ζυμαρικό, καλά υλικά. Η παρμεζάνα και το άφθονο πιπέρι που έριξα απογείωσαν το πιάτο.

Η αδερφή μου πήρε φρέσκα νιόκι με γλυκιά κολοκύθα (10.90), τα οποία από το λίγο που δοκιμάσα ήταν επίσης νόστιμα, ποιοτικά, με αρκούντως κρεμώδη υφή.

Η μαμά ακολούθησε την all time classic επιλογή της carbonara (9.30). Δεν δοκίμασα επειδή δεν μου αρέσει γενικώς αυτό το πιάτο, εκείνης όμως της άρεσε πολύ. Έχουν την ιταλική βερσιόν, όχι την ελληνική. Το μόνο που την ξένισε ήταν η προσθήκη κολοκυθακίων, καθώς θεώρησε ότι δεν πολυταίριαξαν.

Για γλυκό πήραμε ένα τιραμισού (6.20) στη μέση, αλλά δεν τρελαθήκαμε. Πολύ διαφορετικό από όσα τιραμισού έχουμε φάει τόσο εδώ, όσο και στην Ιταλία. Εμένα αυτό που με χάλασε κατά βάση ήταν ότι τα σαβαγιάρ δεν ήταν μουλιασμένα, αλλά στεγνά και κατά συνέπεια σκληρά και κριτσανιστά. Αλλά μετά από ένα τόσο καλό γεύμα μικρό το κακό!

Τα παραπάνω συνοδεύσαμε με δύο μισόλιτρα χύμα Sauvignon Blanc (4.40 η κανάτα). Πραγματικά καλό χύμα κρασάκι!

Στην αρχή μας έφεραν ψωμάκια για την καθεμία (0.99 έκαστο). Πολύ κλασσικά και τυποποιημένα, μου έλειψε κάτι πιο δημιουργικό. Νερό σε κανάτα (μας ρώτησαν πρώτα). Στο τέλος μας κέρασαν σφηνάκια limoncello.

Σύνολο 76.47 euro, μια χαρά για το είδος του, τα μεγέθη των μερίδων και την ποιότητα των υλικών, δεδομένου ότι τα Ιταλικά στην χώρα μας είναι ψιλοτσιμπημένα. Σίγουρα ένα μέρος που θέλω να ξαναπάω και που τολμώ να πω ότι πληροί τις προϋποθέσεις να γίνει στέκι για τις γεύσεις και την φιλική του ατμόσφαιρα! Σίγουρα αξίζει την προσοχή σας!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Οκτ
17
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Να 'μαι και γω, κάτι η πολλή δουλειά, κάτι το δημοψήφισμα, κάτι τα capital controls, κάτι οι (ξανα-μανα) εκλογές, με αποσυντόνισαν, με απομύζησαν, μου "ρούφηξαν" όλη την ενέργεια - όρεξη και με ανάγκασαν να απέχω από το πολυαγαπημένο "σπορ"...

Ολική επαναφορά, λοιπόν, με επίσκεψη στο καινούριο ιταλικό του Ν. Ψυχικού που τόσο έχει επαινεθεί από έμπιστους χρήστες, επ' αφορμής "μικρής" επετείου, λαχταρώντας κυρίως να δοκιμάσω αυτές τις θεϊκές παπαρδέλες που τόσο εύγλωττα είχε επαινέσει ο mavtasos στην κριτική του (θα μπορούσα να την έχω γράψει και γω αυτήν την παράγραφο, πάντως, καθ' ότι λάτρης του λαδιού τρούφας)...

Ωστόσο, δυστυχώς, δεν θα συμφωνήσω με τον ενθουσιασμό ούτε του mavtasou ούτε της PPTINAS, χωρίς, βεβαίως, να υποβιβάζω την προσπάθεια που γίνεται στο εστιατόριο αυτό.

Πιο αναλυτικά:

Ο χώρος θεωρώ ότι έχει επαρκέστατα περιγραφεί από τους προηγούμενους, οπότε θα περιοριστώ να αναφέρω ότι υπάρχει διαχωρισμός καπνιστών - μη καπνιστών, και συγκεκριμένα ο πάνω όροφος είναι για καπνιστές, ο κάτω για μη καπνιστές και ο εξωτερικός (τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο) για όλα τα τέκνα του Θεού. Μικρή παρατήρηση: στον πάνω χώρο, όπου και καθήσαμε, τα τραπέζια είναι σχετικά κοντά το ένα με το άλλο, με αποτέλεσμα να μην είναι (τελείως) εφικτή η ιδιωτικότητα, ενώ και τα τραπέζια των δύο ατόμων είναι σχετικά μικρά.

Η εξυπηρέτηση σβέλτη, ευγενική, χαμογελαστή, από 2 νέα παιδιά, μια κοπέλα και έναν νεαρό, με μικρή "προτίμηση" στην κοπέλα, που ήταν κατά τι πιο ευχάριστη, παράπονο κανένα πάντως, το αντίθετο.

Όσον αφορά το φαγητό, εκεί τα χαλάσαμε λιγάκι... Περιμέναμε (κυρίως εγώ! ) να γευτούμε το απόλυτο και τελικά μας περίμενε το αναμενόμενο; το απλά καλό; κάτι τέτοιο, πάντως...
Ειδικότερα, δοκιμάσαμε:

- Σαλάτα με πρασινάδες, λιαστή ντομάτα και κομματάκια μοσχαριού μέτρια ψημένα, εξαιρετική, τα λαχανικά ολόφρεσκα, η σαλάτα τέλεια αρτυμένη, ένα πολύ ωραίο και χορταστικό σύνολο (σημειωτέον ότι κάλλιστα αποτελεί ένα πλήρες γεύμα από μόνη της για κάποιον λάτρη των σαλατών)

- Τσιπς με λάδι τρούφας και παρμεζάνα, ένα πιάτο που μου δημιούργησε πολλές προσδοκίες (κυρίως λόγω του αντίστοιχου, ανυπέρβλητου που είχα δοκιμάσει στο Vezene), ωστόσο, αν και νόστιμο, δεν άγγιζε με τίποτα την τελειότητα του Vezene, τα τσιπς ήταν πιο χοντρά και μάλλον λίγο πιο τηγανισμένα απ' ό, τι έπρεπε, με αποτέλεσμα να είναι πιο έντονη η "τηγανίλα" απ' ό, τι η γεύση/μυρωδιά του λαδιού τρούφας

- Παπαρδέλες με κοτόπουλο, μανιτάρια πορτομπέλλο και κρέμα μαύρης τρούφας για μένα... Αχ βρε mavtaso, τι μου 'κανες!!! Το περίμενα με τόση ανυπομονησία αυτό το πιάτο... Αλλά τελικά αποδείχθηκε κατώτερο των προσδοκιών και των περιγραφών... Ναι μεν οι παπαρδέλες άψογα βρασμένες, ωστόσο τα μανιτάρια ήταν σχετικά άνοστα, το κοτόπουλο κάπως στεγνό (προσωπικά, θεωρώ ότι ούτως ή άλλως δεν προσδίδει κάτι στο πιάτο αυτό, καλύτερα να προσθέσουν άλλο ένα είδος μανιταριών και να αφαιρέσουν το, εκ φύσεως, συνήθως άνοστο κοτόπουλο) και η σάλτσα, η κρέμα μαύρης τρούφας λίγο άνευρη, όχι τόσο δεμένη και με τη βαθειά, χαρακτηριστική γεύση της τρούφας. Αστοχία της κουζίνας τη μέρα εκείνη; Διαφορετικές, αλλά σεβαστότατες, απόψεις; Όπως και να 'χει, το πιάτο αυτό θα το κατέτασσα στην κατηγορία "καλό προς αρκετά καλό", όχι όμως υψηλότερα.

- Ριζότο με κολοκυθάκι, πανσέτα και καπνιστό προβολόνε για τον φίλο μου, δεν τον ενθουσίασε, ούτε και εμένα, ομοίως σχετικά άνευρο, χωρίς να ξεχωρίζει κάποιο συστατικό, χωρίς κάποια ιδιαίτερη γεύση, αν και καλοεκτελεσμένο.

Στην αρχή μας έφεραν τρία ψωμάκια λευκά χωρίς κάποιο ντιπ, όπως ήδη έχει γραφτεί, και στο τέλος μας κέρασαν από ένα λικεράκι, 1 λιμοντσέλλο και μία γκράπα. Για γλυκό δεν υπήρχε χώρος, οπότε δεν μπορώ να εκφέρω άποψη.
Ο λογαριασμός, μαζί με ένα μισόκιλο καραφάκι Sauvignon Blanc (αρκετά καλό) ανήλθε στα 47.50 ευρώ, λογικός για την περιοχή, την ποιότητα των υλικών και την ποσότητα (η σαλάτα τεράστια, τα τσιπς πολλά, οι μερίδες κανονικότατες).

Και πάμε στο δια ταύτα:
- Αγαπητή Τέτη, θα ξαναπήγαινες;
- Αγαπητοί σύντροφοι (όχι της "πρώτης φοράς Αριστερά", αλλά του αγαπητού μας ask4food! ), μάλλον θα ξαναπήγαινα, αυτή τη φορά όμως θα δοκίμαζα μια πίτσα, που φάνηκε λαχταριστή όπως περνούσε από μπροστά μας, ή την καρμπονάρα. Η (σχετική) εγγύτητα στο σπίτι μου, η καλή ποιότητα, το καλό σέρβις και οι σχετικά νορμάλ τιμές είναι παράγοντες κάθε άλλο παρά αποτρεπτικοί... Απλώς δεν "βίωσα" αυτό που περίμενα και απογοητεύτηκα, ίσως αν είχα πάει χωρίς προσδοκίες, τα πράγματα να ήταν (κάπως) διαφορετικά - αν και δεν νομίζω...

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Ιούλ
04
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Το Parlo μετράει λιγότερο από 2 μήνες λειτουργίας και το έχω επισκεφθεί έως τώρα 2 φορές, λόγω της ιδιαίτερα ευνοικής (για το καθημερινό μου δρομολόγιο) τοποθεσίας του.

Η τόσο ενθουσιώδης κριτική της προλαλήσασας pp_tinas με προβλημάτισε ελαφρώς, γιατί δε με βρίσκει εξίσου τόσο πολύ ενθουσιασμένη, έτσι αποφάσισα να σας μεταλαμπαδεύσω τη μέχρι τώρα dining εμπειρία μου στο συγκεκριμένο μαγαζί.

Χώρος:
Ξύλο και μαύρο χρώμα, όπως επιτάσσει η μόδα στα καινούρια μαγαζιά εστίασης των τελευταίων ετών. Minimal και λιτή διακόσμηση, casual περιβάλλον, νιώθεις άνετα από το πρώτο λεπτό.

Εξυπηρέτηση:
Ευγενέστατοι, κυρίως άνδρες σερβιτόροι, φαίνονται έμπειροι και ιδιαίτερα πρόθυμοι.

Φαγητό:
Θα παραθέσω τα πιάτα που έχουμε δοκιμάσει και από τις δύο φορές που επισκεφθήκαμε το εστιατόριο.

Από σαλάτες:
Σαλάτα ρόκα.
Κα-τα-πλη-κτι-κή. Με παρμεζάνα, λιαστές ντομάτες, χοντρό αλάτι και ψητά-μέτρια ψημένα μοσχαρίσια φιλετάκια. Είναι μία τεράστια σαλάτα (εύλογα, ώστε να δικαιολογεί τα σχεδόν 12 ευρώ που κοστίζει), ολόφρεσκη με υπέροχο μοσχαρίσιο φιλέτο σε σωστή ποσότητα. Της βάζω 10'.

Ορεκτικά:
Μπουρεκάκια με μανιτάρια, πανσέτα και μαγιονέζα με τρούφα.
Άρεσαν σε όλους στο τραπέζι (μάλιστα παραγγέλθηκαν x 2), εμένα όμως δε μου άρεσαν. Τα βρήκα πολύ λαδερά και βαριά, δε θα τα ξαναπαρήγγελνα.

Τσιπς πατάτας με τρουφέλαιο και παρμεζάνα.
Τίμιο ορεκτικό για την τιμή του (6 ευρώ) και από άποψη γεύσης και από άποψη ποσότητας. Θα τις ξαναέπαιρνα, αν και φυσικά τις έχουμε ξαναδοκιμάσει σε άλλα πασίγνωστα εστιατόρια σε καλύτερη αλλά και πολύ ακριβότερη version.

Κυρίως:
Από ζυμαρικά:
Καζαρέτσι αραμπιάτα με φρέσκια ρίγανη, ντομάτα, σκόρδο και τσίλι.
Ελαφρύ πιάτο, λίγο αδιάφορο τομλμώ να ομολογήσω, μάλλον δε θα το ξαναπαρήγγελνα.

Παπαρδέλλες με κοτόπουλο, πορτομπέλλο μανιτάρια και κρέμα μαύρης τρούφας. Κλασικά ωραίο και χορταστικό πιάτο.

Από pizza:
Fatboy, μοτσαρέλλα, παρμεζάνα, ντομάτα και ζαμπόν μπούτι.
Απλή και πάρα πολύ ωραία, την παραγγείλαμε και τις 2 φορές.

Moster mama, ντομάτα, ιταλικό πικάντικο λουκάνικο, μοτσαρέλλα και φρέσκα αβγά. Η παρέα ενθουσιάστηκε, εγώ δε δοκίμασα, δεν μπορώ να εκφέρω άποψη.

Από risotto:
Ρυζότο με κολοκυθάκι, πανσέτα & καπνιστό προβολόνε.
Συγλονιστικό πιάτο, δεν έχω λόγια. Γευστικά απογειωτικό. 10'

Να σημειώσω σε αυτό το σημείο πως έχουμε βρει όλα τα πιάτα λίγο πιο αλμυρά από ότι θα θέλαμε - κατά κοινή ομολογία.

Από επιδόρπια:
Τα δοκιμάσαμε όλα. Δηλαδή:

Tiramisu, με κρέμα πραλίνας φουντουκιού. Άριστο.

Pavlova, με φυστίκι Αιγίνης. Άριστη.

Affogato, παγωτό καραμέλα με ανθό αλατιού & espresso. Δεν έχω ξαναδοκιμάσει ποτέ κάτι παρόμοιο, Συγκλονιστικό.

Τέλος και τις 2 φορές που έχουμε δειπνήσει στο Parlo, έχουμε πληρώσει το άτομο γύρω στα 25 ευρώ (με αναψυκτικά). Νιώθω πως έχει τρελά περιθώρια βελτίωσης, τα ζυμαρικά του προσωπικά δε με έχουν συγκλονίσει και οι πίτσες του θέλουν ένα "κάτι" παραπάνω. Όμως έχω διακρίνει μεράκι και θεωρώ πως μπορεί να απογειωθεί γευστικά στο προσεχές μέλλον.

Αν το επισκεφθείτε, κρατήστε σίγουρα χώρο για γλυκό. Ο σεφ κάνει πραγματικά θαύματα.