Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Αν νοσταλγήσατε την κλασική μαμαδίστικη μακαρονάδα ο “Ακάκιος” άνοιξε και μας τη θυμίζει. Η ομάδα του “Κυρ – Αρίστου” στη γνωστή γειτονιά του Παλαιού Φαλήρου μας υποδέχεται σε ένα μαγαζί που θυμίζει έντονα μοναστηριακό σκηνικό. Μακαρόνια με κοτόπουλο, με κόκορα, με μοσχαρίσιο κιμά, με πεκορίνο και πολλά ακόμα εκλεκτά πιάτα με έμφαση στην παραδοσιακή κουζίνα και στη γευστική φινέτσα συνθέτουν την πληθωρική κουζίνα του “Ακάκιου”.
Στο μενού θα πρέπει να προσθέσουμε τη μεγάλη επιλογή του “Ακάκιου” με πίτσες παραδοσιακών υλικών και εκπληκτικών γεύσεων. Γιαουρτλού, ιμάμ, φρέσκων λαχανικών, χωριάτικης και πολλών ακόμα επιλογών σε προσκαλούν να δοκιμάσεις και να απολαύσεις τις προτάσεις ενός από τα ελάχιστα μαγαζιά που υποστηρίζουν φανατικά την ελληνική εκδοχή της μοντέρνας κουζίνας.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

18.00-01.30 ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13.00-01.30 ΣΑΒΒΑΤΟ-ΚΥΡΙΑΚΗ

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Έχει parking
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Take away

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

21 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αποχωρώντας από τον Κυρ Αρίστο ένα βραδάκι Παρασκευής που τον επισκέφθηκα, το μάτι μου έπεσε και στα υπόλοιπα μαγαζιά της πιάτσας του Π. Φαλήρου και ιδίως στον Ακάκιο. Ήταν 9 το βράδυ, το μαγαζί ήταν σχεδόν γεμάτο και το όλο σκηνικό μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον. Διαβάζοντας και τις κριτικές στο site, η απόφαση είχε ήδη παρθεί, η επίσκεψη στον ΑΚΑΚΙΟ δεν θα αργούσε να πραγματοποιηθεί. Όπερ και εγένετο, το Σάββατο πριν από την Καθαρή Δευτέρα, φθάσαμε, μετά από τηλεφωνική κράτηση, στον ΑΚΑΚΙΟ για να δοκιμάσουμε τα πιάτα του.

Για το πάρκινγκ τα είπαμε στην προηγούμενη κριτική για τον Αρίστο. Έχει τα θεματάκια του, κάπου ωστόσο θα βολευτείτε σε κάποιο γειτονικό στενό. Ο χώρος, προσωπικά μου άρεσε πολύ. Σε μοναστηριακό στυλ, με ανάλογα διακοσμητικά (μανουάλια, πάγκοι εκκκλησίας, παγκάρια, κεριά) και με ξύλινες καρέκλες, σε κάποιους ίσως φανεί υπερβολικός, εμένα πάντως μου άρεσε. Ο φωτισμός επίσης χαμηλότερος από το αναμενόμενο για χώρο εστίασης, ταιριαστός ωστόσο με το όλο κλίμα που επικρατούσε. Στα συν μάλιστα, η απόλυτη απαγόρευση του καπνίσματος, κάτι για το οποίο μάλιστα είχαμε ενημερωθεί και τηλεφωνικά κατά την κράτησή μας.

Ως προς την εξυπηρέτηση επίσης τα πράγματα κύλησαν ομαλά. Στην αρχή μας υποδέχθηκε κάποιος που μας οδήγησε στο τραπέζι της κράτησης μας, το πολυάριθμο προσωπικό (σε αντίστοιχη αμφίεση με το χώρο) μας εξυπηρέτησε χωρίς προβλήματα, ενώ και στο τέλος κάποιος βρέθηκε να μας ξεπροβοδίσει. Απόδειξη κόπηκε με την παραγγελία, το νεράκι ήταν εμφιαλωμένο, δεν ζητήσαμε ωστόσο να αλλαχθεί με βρύσης, ενώ και στο τέλος μας έφεραν και 2 σφηνάκια με γρανίτα λεμόνι.

Το μενού είναι επικεντρωμένο, όπως θα ήταν αναμενόμενο, σε ζυμαρικά και δευτερευόντως σε πίτσες. Αναλυτικότερα ο κατάλογος περιλαμβάνει 8 ορεκτικά, με έμφαση ιδίως σε πίτες και ζύμες, καμιά δεκαριά σαλάτες, άλλες τόσες πίτσες και περίπου 20 πιάτα με ζυμαρικά. Για τιμές μπορείτε να ανατρέξετε στο site της επιχείρησης, όπου βρίσκεται αναρτημένος αναλυτικός κατάλογος και με τιμές. (εγώ δυστυχώς τον είδα μετά, για αυτό και οι τιμές μου έκαναν αρκετή εντύπωση, όπως θα δείτε παρακάτω). Τέλος πάντων, εμείς 2 άτομα παραγγείλαμε:
- Στην αρχή ήρθε ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό (1,5 €), χωρίς ψωμί ή κάποιο συνοδευτικό. Ενδεχομένως το ψωμί έπρεπε να το παραγγείλουμε, ωστόσο λόγω ζυμαρικών δεν ασχοληθήκαμε.
- μία σαλάτα ανάμεικτη (9,30 €), δηλαδή σαλάτα πράσινη, με κολοκύθι σε λεπτές φέτες, κρητική φρέσκια ξινομηζύθρα, ντοματάκια και σπανάκι. Νόστιμη σαλάτα, με φρέσκα και «ζωντανά» λαχανικά, ικανοποιητική ποσότητα. Η σως σε λογική επίσης αναλογία, ενδεχομένως σε κάποιους φαινόταν λίγη, εμένα δεν με ενόχλησε. Το τυρί θα μπορούσε να είναι και περισσότερο. Η τιμούλα δυστυχώς αρκετά τσιμπημένη, καθώς δεν υπήρχε, τουλάχιστον για μένα, κάποιο υλικό που αύξανε το κόστος της, σκεφθείτε μάλιστα ότι ήταν και από τις πιο οικονομικές του καταλόγου.
- μανιτάρια γεμιστά πορτομπέλο με γέμιση τυριών, φρέσκο κρεμμύδι και κρέμα, πάνω σε φύλλα ρόκας (8,20 €). 4 φυσιολογικού μεγέθους μανιτάρια, ωραία ψημένα και αρκετά νόστιμα. Για την τιμή, ας τα πούμε καλύτερα στο τέλος συνολικά.
- από ζυμαρικά εγώ επέλεξα γιαουρτλού με χοντρό μακαρόνι, σάλτσα ντομάτας, σκόρδο, μπούκοβο, ψιλοκομμένο καυτερό σουτζούκι και γιαούρτι μυρωδικών (11.50 €). Ωραία βρασμένα τα ζυμαρικά, το πιάτο δεν ήταν ιδιαίτερα καυτερό, καθώς και το σουτζούκι το βρήκα αρκετά ήπιο, έδινε πάντως ωραίο άρωμα στο πιάτο. Θα την προτιμούσα ενδεχομένως τη σάλτσα σε μικρότερη ποσότητα.
- η γυναίκα μου πήρε παπαρδέλες με κυβάκια κολοκυθιού, κίτρινη πιπεριά, καπνιστό χοιρινό τρικάλων, καραμελωμένο κρεμμύδι και ζεστή κρέμα τυριού (10,90 €). Σωστά βρασμένα και εδώ τα ζυμαρικά, πιο ήπια σαφώς σε γεύση, με υλικά ωστόσο που ταίριαζαν μεταξύ τους, νόστιμο συνολικά πιάτο. Εδώ, ωστόσο, η ποσότητα της κρέμας τυριού ήταν πραγματικά υπερβολική, με αποτέλεσμα, μετά από λίγη ώρα και αφού το πιάτο είχε κρυώσει, η κρέμα ομογενοποιήθηκε με τα ζυμαρικά και το οπτικό θέαμα δεν ήταν ιδιαίτερα θελκτικό.
Συνολικά, οι γεύσεις μας άφησαν ευχαριστημένους. Εγώ τα απόλαυσα τα ζυμαρικά μου, το ίδιο και η γυναίκα μου, έως κάποιο σημείο τουλάχιστον. Η σαλάτα και τα μανιτάρια επίσης δεν έκρυβαν δυσάρεστες εκπλήξεις.

Από άποψη τιμών, ωστόσο, θα τα χαλάσουμε. Λοιπόν έχουμε και λέμε, για δύο ζυμαρικά, μία σαλάτα, ένα ορεκτικό και δύο μπύρες alfa (4 € έκαστη) πληρώσαμε 49,40 €, τιμή που από μόνη της μου φαίνεται κάπως τσιμπημένη, αλλά θα μπορέσω εν μέρει να τη δικαιολογήσω, λόγω των ωραίων πιάτων και του προσεγμένου και ιδιαίτερου περιβάλλοντος. Δεν μου άρεσε ωστόσο, η υπερβολική αύξηση των τιμών που διαπίστωσα, ανατρέχοντας σε παλαιότερες κριτικές που δημοσιεύθηκαν στο site. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος: η ανάμεικτη σαλάτα σε κριτική του φίλου Mavtasos (Νοέμβριος 2016) κόστιζε 7,50 € (αντί για 9,30 €) και οι παπαρδέλες 8.50 € (αντί για 10,90 €). Ακόμη, διαβάζοντας και την μεταγενέστερη κριτική του φίλου George G (Μάιος 2017), ο οποίος είχε ήδη αναφερθεί σε αύξηση των τιμών, διαπιστώνει κανείς και επιπλέον άνοδο. Ενδεικτικά τα σχιουφιχτά μακαρόνια Κρήτης από 6,90 € το Νοέμβρη 2016, σε 7,80 το Μάιο 2017 και σήμερα στον αναρτημένο κατάλογο κοστίζουν 9,50 €!
Ίσως σας κούρασα με τις εκτενείς αναφορές στην τιμολόγηση κάποιων πιάτων, για αυτό και σταματάω εδώ, απλώς δεν περίμενα να συναντήσω τέτοιες αποκλίσεις. Υπό άλλες συνθήκες, η αξιολόγηση της σχέσης ποιότητας/τιμής θα μπορούσε να είναι και στο «3», λόγω όμως της τόσο σημαντικής διαφοροποίησης με το πρόσφατο παρελθόν, η βαθμολογία μου θα πέσει στο «2».

Κλείνοντας, παρά την γκρίνια μου για τις τιμές, στον ΑΚΑΚΙΟ πέρασα πολύ ωραία, σε ένα ιδιαίτερο περιβάλλον και έφαγα νόστιμα πιάτα. Κάποια στιγμή θα ήθελα να ξαναπώ (για να δοκιμάσω και κάποια πίτσα) και σε καμιά περίπτωση δεν θα σας αποθάρρυνα από το να τον επισκεφθείτε, λαμβάνοντας ωστόσο υπόψη όσα προανέφερα.

06 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Δεν θα αρχίσω την κριτική με την γνωστή ρήση για τον Ακάκιο μιας και το Π. Φάληρο έχει μείνει στην καρδιά μου από άλλα γεγονότα. Αναμνήσεις πολλές, κυρίως ευχάριστες που δεν είναι της παρούσης, τις αναφέρω άλλωστε σε παλαιότερη μου κριτική (λέγε με Δρυίδη).
500 μέτρα από το παλιό μου σπίτι, το σημείο όπου η Φιξ συναντά τη Ζησιμοπούλου δεν έχει καμία σχέση με ότι άφησα φεύγοντας. Μόνο το Ρακάδικο έχει μείνει από την παλιά φρουρά, χωρίς τις αφες Κανονίδου πλέον.
Όλα τα υπόλοιπα ανήκουν στον κυρ - Αρίστο που δεν ξέρω αν είναι λεβεντόπαιδο, αλλά σίγουρα με τη δουλειά που κάνει, ήρθε για να μείνει.
Ο μοναχός ‘’Ακάκιος’’ λοιπόν, αποτελεί αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος του. Μακαρονάδικο ελληνικότατο και ουχί ιταλικό εστιατόριο ή ταβέρνα.
Και σαν μακαρονάδικο τα καταφέρνει μια χαρά.

Το στυλ της διακόσμησης είναι μοναστηριακό, με παγκάρι με κεριά, σερβιτόρους στα μαύρα ως δόκιμοι μοναχοί και όχι καλόγεροι, πολυέλαιοι σιδερένιοι με κεριά, μανουάλια, κολυμβήθρα, κόσκινα στα φώτα, άνετα μοναστηριακά τραπέζια, μπουγάδα από ασπρόρουχα απλωμένη στην οροφή, ανοιχτή κουζίνα με τον μοναχό μάγειρα επί το έργον και μπροστά του όλα τα καλούδια της ελληνικής γης, ζυμαρικά, κεφάλια τυριών, μποτίλιες οίνου κλπ. Μου άρεσε. Ένα τικ ακόμα και η μοναστηριακή προσέγγιση θα άγγιζε το άριστα.

Με το που περάσαμε την είσοδο και μετά τα καθιερωμένα ‘’ευλόγησον’’, ο ευγενής κύριος μας παρέλαβε και μας τοποθέτησε σε ευρύχωρο τραπέζι, στο κέντρο του μαγαζιού. Στην επόμενη επίσκεψή μας η δεσποινίδα της εισόδου, μας είχε για λίγο στο περίμενε προφανώς γιατί συνομιλούσε με τον Πατέρα Προκόπιο στο Άγιο Όρος και δεν μπορούσε να διακόψει.
Αφού καθίσαμε στο τραπέζι μας ανέλαβε ένας δόκιμος μοναχός, ο οποίος έκανε τις προτάσεις του και τις αναλύσεις σε ότι τον ρωτήσαμε. Σχεδόν τέλεια, αφού μάλλον λόγω επερχόμενου όρθρου, πριν τελειώσουμε τα πρώτα πιάτα έφθασαν και οι μακαρονάδες και για λίγο χάθηκε ο ψαλμός.
Κάναμε την προσευχή μας και ξεκινήσαμε με τυροπιτάρια και καγιανά.
Ο καγιανάς απίθανος, στο τηγάνι του, με πολλές γεύσεις και αρώματα που γαργαλούσαν τον ουρανίσκο. Αν και φοβήθηκα το φρέσκο κρεμμύδι που μπήκε μετά, εν τούτοις έδεσε τέλεια με τα υπόλοιπα υλικά και απογείωσε το καπνιστό χοιρινό και την τριμμένη γραβιέρα.
Τα τυροπιτάρια 2 τον αριθμό ωσάν μεγάλα κουρού, με 3 είδη τυριών μέσα και λίγο δυόσμο. Δεν με ενθουσίασαν, η γεύση ήταν αρκετά επίπεδη και δεν κατάλαβα τα 3 τυριά στο εσωτερικό.
Αντιθέτως στη δεύτερη επίσκεψη, το πεινερλί με απάκι κοτόπουλο, παρμεζάνα, αυγό και βούτυρο με αφράτη και μυρωδάτη ζύμη ήρθε για να μείνει.
Η πίτσα με καπνιστό μπέικον και φρέσκα μανιτάρια απλά καλή, η πίτσα γιαουρτλού όμως της δεύτερης φοράς με σουτζούκι, κασέρι και δροσερή sauce γιαουρτιού στο κέντρο πολύ καλή. Τραγανή και λεπτή ζύμη και στις 2 πίτσες φτιαγμένη σίγουρα με τέχνη και μεράκι.
Η μακαρονάδα με τα μπιφτεκάκια και την κόκκινη σάλτσα που είναι η αδυναμία μου, δεν με εξίταρε. Τα μακαρόνια σωστά βρασμένα όπως τα προτιμώ, αλλά τα κοκκινιστά μπιφτέκια αρκετά σκληρά με αποτέλεσμα να μην διαλύονται άνετα για να τα ανακατέψω με τα μακαρόνια.
Η κουλουρίδα (ζυμαρικό σαν παπαρδέλα αλλά πιο παχύ) κλασσικά της δεύτερης φοράς, ήταν απόλαυση. Ανάμεικτα λαχανικά και μανιτάρια ψιλοκομμένα και σκεπασμένα με κρέμα τυριού, όλος ο ελληνικός αγρός σε ένα πιάτο.
Δοκίμασα επίσης χοντρό μακαρόνι γιαουρτλού, με σουτζούκι, μπούκοβο, σκόρδο και δροσερό γιαούρτι. Η μίξη του πιάτου έγινε μπροστά μας από τον δόκιμο μοναχό Ευσέβιο. Όλες οι γεύσεις -χωρίς να ενοχλείται από τα καυτερά ο ουρανίσκος- σε μία πιρουνιά.
Κέρασμα στο τέλος sorbet λεμόνι.
Μαζί με μπύρα και νερό, η τιμή και στις 2 επισκέψεις κυμάνθηκε στα 18 - 20 ευρώ pp. Και για να ακριβολογώ φίλτατε pass, σε αυτή την τιμή υπολογίζω 2 ορεκτικά τα 2 άτομα, 1 πίτσα ανά 4 άτομα και 1 μακαρονάδα ο καθένας μαζί με μπύρα και νερό γνωστής πηγής εκτός Αθηνών.
Συμπερασματικά αν και μετράει πάντα η πρώτη φορά, η δεύτερη είναι αυτή, που γεμάτος εμπειρία θα σε εντυπωσιάσει αφού θα κάνεις καλύτερες επιλογές.
Αξίζει και της προσοχής, αξίζει και της επίσκεψης αξίζει και των χιλιομέτρων για όσους μένουν μακριά και γενικά κερδίζει χαλαρά μια υψηλή θέση ανάμεσα στα μαγαζιά της πόλης που σερβίρουν με αξιώσεις μακαρόνια ή pasta.

07 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Το μακαρονάδικο "Ακάκιος" ήταν η πρώτη μου επιλογή προκειμένου να βγάλω μια υποχρέωση, γι αυτό και έκλεισα τραπέζι από την αρχή της εβδομάδας. Και μην σας φανεί παράξενη η κίνηση αυτή, γιατί κάθε δράση έχει μια αντίδραση. Και εξηγούμαι. Σε παλιότερες προσπάθειες κράτησης έβρισκα πάντα στην άλλη πλευρά του τηλεφώνου απρόθυμον θήλυ-εκπρόσωπο του μαγαζιού, που στο άκουσμα και μόνο της φράσης "τραπέζι για δύο" ανακαλούσε από την μνήμη της (ή την χολή της;;;) την απάντηση "δυστυχώς δεν έχουμε" κι εκεί η τηλεφωνική επικοινωνία έληγε άδοξα. Γι αυτό και ένα βράδυ Κυριακής, περνώντας απ έξω, έκανα την κίνηση να ρωτήσω για τραπέζι κι αυτό ήταν. Επιτέλους, είχα χακάρει το σύστημα κρατήσεων του Ακάκιου κι άλωνα τον χώρο του, με το να κάθομαι σε ένα από τα τραπέζια του, που σθεναρά αρνιόταν η μυστηριώδης κυρία των κρατήσεων, που ποτέ φυσικά και δεν συνάντησα δια ζώσης. Συμβαίνουν κι αυτά και τα αποδεχόμαστε, όπως πολλά αλλά, όχι χωρίς κριτική, αλλά μάλλον αρχειοθετώντας τα στα ήσσονος σημασίας...

Επανέρχομαι όμως στην πιο επίσημη βραδιά, μιας και επρόκειτο για φιλική έξοδο ζευγαριών, εκ του οποίου ο καβαλιέρος του ενός ήταν και στενός συνεργάτης μου επί οκτώ μήνες και άνθρωπος από τον οποίο μυήθηκα στα μυστικά της "γραφειοκρατίας", με την καλή έννοια.

Αν κρίνω λοιπόν από τις αντιδράσεις των καλεσμένων μου, μόνο θετικά σχόλια μπορώ να γράψω. Ο χώρος τους έκανε μεγάλη εντύπωση, το φαγητό τους άφησε ικανοποιημένους κι ακόμη πιο ικανοποιημένους και εύχαρεις το ροζέ κρασί που καταναλώσαμε, σε ποσότητα τέτοια ώστε η βραδιά να κυλήσει ευχάριστα και να χαρακτηρισθεί άκρως ενδιαφέρουσα.

Ο λογαριασμός κυμάνθηκε στα επίπεδα που σημείωσα στην κριτική και το σέρβις ήταν άψογο, φιλικό και με... μνήμη, αφού θυμόταν ακόμη και τις ιδιοτροπίες της συζύγου μου για το σερβίτσιο. Γι αυτό και μόνο τον λόγο αξίζουν συγχαρητήρια στον σερβιτόρο, που ασκεί τα καθηκόντα του επαγγελματικά και όχι ως φοιτητής-σερβιτόρος του σαββατοκύριακου.

Η μόνη μου ένσταση, σε αντίθεση με την υπόλοιπη παρέα είναι ότι αν και ο Ακάκιος έχει δημιουργήσει ήδη την φήμη που αντικειμενικά του αξίζει, δεν έχει δώσει μαγειρικά το κάτι διαφορετικό που θα τον απογείωνε. (γι αυτό και το 2 της αντίστοιχης βαθμολογίας). Αλλά αυτό είναι στο χέρι των υπευθύνων, από την στιγμή που το αρχικό εγχείρημα πέτυχε και το μαγαζί αποτελεί ήδη σημείο αναφοράς για την περιοχή του Παλαιού Φαλήρου. Στα μείον θα προσθέσω και την δυσκολία στάθμευσης που αντιμετώπισαν οι καλεσμένοι μου που αν προστεθεί και στο γεγονός ότι έρχονταν από τα βόρεια προάστεια, τους κόστισε μια γενναία δόση ψυχικής οδύνης, εν αντιθέσει με τους τύποις οικοδέσποτες, που γνωρίζοντας αυτό το πρόβλημα, φτάσαμε με ταξί.

Ευχαριστούμε Ακάκιε για την όμορφη βραδιά κι ελπίζουμε να μην ξαναβρεθούμε αντιμέτωποι με στριφνές και παράξενες υπεύθυνες κρατήσεων στο μέλλον.

06 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Βρεθήκαμε στο εν λόγω μαγαζί Σάββατο βράδυ, μία παρέα 3 ατόμων. Ευτυχώς είχαμε κάνει κράτηση καθώς ήταν γεμάτο και περίμενε και κόσμος. Στα ουσιαστικά τώρα:
Χώρος: Πολύ όμορφος και άνετος. Λόγω ονόματος προσπαθεί να θυμίσει μοναστήρι ή περισσότερο εκκλησία. Βλέπεις κ την κουζίνα που ετοιμάζονται τα πιάτα, κάτι που το θεωρώ θετικό.
Προσωπικό: Πολύ ευγενικό και πολύ γρήγορη εξυπήρετηση. Όπως είπα είχαμε κάνει κράτηση και δεν ταλαιπωρηθήκαμε. Χάνει ένα αστεράκι όμως γιατί μας έδωσε την εντύπωση ότι βιάζονταν μας ξεφορτωθούνε (δεν προλάβαινες να αδειάσεις το πιάτο και το έπαιρναν-κυριολεκτικά). Περίμενε κόσμος βλέπετε..
Γεύσεις: Μείναμε ευχαριστημένοι απ'ότι πήραμε. Για ορεκτικά διαλέξαμε κολοκυθάκια γεμιστά (πολύ νόστιμα αλλά λίγο, Καγιανά (εξαιρετικό, το καλύτερο πιάτο κατά τη γνώμη μου και αρκετή ποσότητα) και Τυροπιτάρι (2 απλές τυρόπιτες με νόστιμη ζύμη). Για κυρίως Πεκορινάδα (δεν το δοκίμασα αλλά το άτομο που την πήρε έμεινε πολύ ευχαριστημένο) Παπαρδέλες με κοτόπουλο και κρέμα τυριού (νοστιμότατο με ήπιες γέυσεις) και Παπαρδέλες με κυβάκια κολοκυθιού (καλό αλλά πιο αλμυρό κι έντονο απ'ότι θα ήθελα). Στο σύνολό τους οι μερίδες φαίνονται μικρές στο μάτι αλλά είναι πολύ χορταστικές. Θα μπορούσα να υπάρχει κάποιο κέρασμα πιστεύω.
Για αυτά και για μια μπύρα και 2 coca cola δώσαμε 62 ευρώ. Το περίμενα πιο οικονομικό αλλά σε γενικές γραμμές το πρόσημο ήταν θετικό. Θα ξαναπήγαινα αλλά δεν το βάζω και στα αγαπημένα μου.