ΜΑΚΑΡΟΝΑΔΙΚΟ ΑΚΑΚΙΟΣ

Ελληνική κουζίνα

  Αγίας Τριάδος 1, Παλαιό Φάληρο [Χάρτης]
  210 9803100

Ώρες λειτουργίας:
18.00-01.30 ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13.00-01.30 ΣΑΒΒΑΤΟ-ΚΥΡΙΑΚΗ
Παροχές:
Δέχεται κρατήσεις Έχει δίκτυο Wifi Έχει parking Δέχεται πιστωτική κάρτα Take away

Λίγα λόγια για το εστιατόριο

Αν νοσταλγήσατε την κλασική μαμαδίστικη μακαρονάδα ο “Ακάκιος” άνοιξε και μας τη θυμίζει. Η ομάδα του “Κυρ – Αρίστου” στη γνωστή γειτονιά του Παλαιού Φαλήρου μας υποδέχεται σε ένα μαγαζί που θυμίζει έντονα μοναστηριακό σκηνικό. Μακαρόνια με κοτόπουλο, με κόκορα, με μοσχαρίσιο κιμά, με πεκορίνο και πολλά ακόμα εκλεκτά πιάτα με έμφαση στην παραδοσιακή κουζίνα και στη γευστική φινέτσα συνθέτουν την πληθωρική κουζίνα του “Ακάκιου”.
Στο μενού θα πρέπει να προσθέσουμε τη μεγάλη επιλογή του “Ακάκιου” με πίτσες παραδοσιακών υλικών και εκπληκτικών γεύσεων. Γιαουρτλού, ιμάμ, φρέσκων λαχανικών, χωριάτικης και πολλών ακόμα επιλογών σε προσκαλούν να δοκιμάσεις και να απολαύσεις τις προτάσεις ενός από τα ελάχιστα μαγαζιά που υποστηρίζουν φανατικά την ελληνική εκδοχή της μοντέρνας κουζίνας.



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Νοε
24
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Ακάκιε και μην ξεχάσεις τα μακαρόνια να είναι al dente!!

Πολυάριθμες οι κριτικές που έχουν γραφτεί έως σήμερα για το ΜΑΚΑΡΟΝΑΔΙΚΟ ΑΚΑΚΙΟΣ, οι περισσότερες από αυτές με θετικό πρόσημο. Οι περισσότερες κριτικές προσεγγίζουν πολύ σωστά το concept της επιχείρησης, ενώ υπάρχουν και ορισμένες που είναι εκτός τόπου και χρόνου, δίνοντας την εντύπωση ότι αυτοί οι φίλοι ίσως ''επισκέφθηκαν κάποιο άλλο μαγαζί''.

Ας πιάσουμε όμως την κατάσταση από την αρχή. Θα είμαι όπως πάντα ειλικρινής μαζί σας. Δεν μπορώ να πω ότι ο ΑΚΑΚΙΟΣ με ιντρίγκαρε ποτέ ιδιαίτερα, ώστε να μπει στην short list μου. Θες ότι φταίει η περιοχή, η οποία δεν διεκδικεί ιδιαίτερες εστιατορικές περγαμηνές, θες το ιδιαίτερο του concept, πάντα κάτι με απέτρεπε για να τον προτιμήσω. Στο τέλος όμως ελλείψει άλλων αξιόλογων επιλογών και της δηλωμένης αγάπης μας προς την pasta, είπαμε, τι είχαμε και τι χάσαμε; Θα έλεγα ότι μάλλον κερδίσαμε, μιας και σε διάστημα μόλις δύο εβδομάδων, βρεθήκαμε να δειπνούμε ισάριθμες φορές στην ''γειτονιά'' του Κυρ Αρίστου.

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016, ώρα 18:00, άτομα 2, χωρίς κράτηση, η πρώτη μας επίσκεψη και 14 ημέρες αργότερα την ίδια ώρα, η δεύτερη επίσκεψη.

Ο ΑΚΑΚΙΟΣ είναι ευκολότερα προσεγγίσιμος από την Λ. Αμφιθέας, τουλάχιστον κατά το GPS μου, σε μια περιοχή που το παρκάρισμα πιθανόν είναι tricky business. To Κυρ Αρίστος ‘’group of companies'' είναι όντως το κάτι άλλο και πρέπει κάποιος να το δει με τα μάτια του για να το αντιληφθεί. Έχει γίνει σχεδόν ‘’ολική κατάληψη’’ του σταυροδρομίου Ζησιμοπούλου-Αγ. Τριάδος-Ιωάννου Φίξ, με τις λοιπές γειτονικές επιχειρήσεις να περιορίζονται μάλλον στο ρόλο του κομπάρσου. Απέναντι δε από τον ΑΚΑΚΙΟ προετοιμάζεται κάποιο άλλο κτίριο και αν υποπτευθώ ότι θα ανήκει και αυτό στον Κυρ Αρίστο, τότε ναι θα τον προτείνω για επιχειρηματία της χρονιάς, ο δε δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου, πρέπει να του απονείμει το χρυσό κλειδί της πόλης.

Ο χώρος όπως έχει γίνει πλήρως κατανοητό κινείται σε μοναστηριακά μονοπάτια διακόσμησης, προσπαθώντας να δώσει και μερικές πινελιές νεομπακάλικου. Παγκάρια, κεριά, μανουάλια, μοναστηριακά τραπέζια, κολυμπήθρες στις τουαλέτες, μια εικόνα του Χριστού πάνω από την κάβα, open kitchen, ράφια με κονσέρβες κύκνος και συσκευασίες ζυμαρικών, η κρεμασμένη μπουγάδα στην οροφή και τα κόσκινα για αλεύρι ως φωτιστικά σώματα, συνθέτουν το decor. Ίσως προκαλέσει αναφυλαξία στους έχοντες τέτοιου είδους ‘’ευαισθησίες’’, όπως ας πούμε στον τέως υπουργό παιδείας. Η δική μου προσέγγιση είναι ότι στις μέρες μας, αυτού του είδους οι θεματικές προσεγγίσεις διακόσμησης, είναι μάλλον ξεπερασμένες. Όμως αν τηρείται ένα σχετικό μέτρο και το decor δεν ξεπερνάει τα όρια ή δεν καταντάει ''καρναβάλι'', είναι πάντα αποδεκτό. Αυτό εκτιμώ ότι συμβαίνει και στην περίπτωση του ΑΚΑΚΙΟΥ, με τους διακοσμητές να έχουν ακολουθήσει σωστά το αρχικό σχέδιο που είχαν κατά νου.

Η εξυπηρέτηση από τους μοναχούς σερβιτόρους είναι πολυάριθμη, γρήγορη, ευγενική, αποτελεσματική και κατηρτισμένη. Δεν διεκδικεί δάφνες ιδιαίτερης πελατοκεντρικής προσέγγισης και σε αυτόν τον τομέα σίγουρα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Υποδοχή στην είσοδο και ξεπροβόδισμα κατά την έξοδο αμήχανα και υποτονικά, επίσης δεν θυμάμαι να μας ρώτησαν τις γευστικές μας εντυπώσεις. Αυτά θα αφαιρέσουν μόνο μια ντοματούλα από την βαθμολογία, όμως πολύ εύκολα διορθώνονται με ανάλογες κινήσεις της ιδιοκτησίας. Τέλος η ροή των πιάτων κινήθηκε σε πολύ σωστούς χρόνους.

Η κάρτα του menu (μαζί με τις τιμές), είναι διαθέσιμη στο άρτιο site της επιχείρησης και κατά βάση κινείται σε κλασικά αλλά και ολίγον ''πειραγμένα'' μονοπάτια της Ελληνικής γευστικής παράδοσης. Υπάρχει πληθώρα προτάσεων, εκτιμώ ότι θα καλύψει όλα τα γούστα και μετά τις σαλάτες και τα ορεκτικά, το βάρος δίνεται στις μακαρονάδες και τις πίτσες.

Παραγγελία της πρώτης επίσκεψης:

-Σαλάτα Ακάκιος, με ντομάτα, μαρούλι, ρόκα, κυθηριώτικα παξιμάδια λαδιού, μαριναρισμένα με τριφτή φρέσκια ντομάτα, λάδι και θυμάρι, στα 7€. Καλή ποσότητα και ποιότητα πρώτων υλών, με την τριφτή φρέσκια ντομάτα να κλέβει τις εντυπώσεις (λόγω μη εποχικότητας).

-Τυροπιτάρια φουρνιστά με γέμιση ξινομυζήθρας, πεκορίνο και δυόσμο στα 6€. Τα τυροπιτάρια ήταν δύο στον αριθμό και μπορώ να πω ότι ήταν από κάθε άποψη εξαιρετικά, άφηναν δε και μια μικρή υποψία απαλής βουτυρένιας αίσθησης, τουλάχιστον στον δικό μου ουρανίσκο.

-Παπαρδέλες με κυβάκια κολοκυθιού, κίτρινη πιπεριά, καπνιστό χοιρινό, ζεστή κρέμα γραβιέρας και πεκορίνο, το δικό μου πιάτο στα 8,50€. Πιάτο εκτελεσμένο εξαιρετικά, με άρτιο al dente και τα υποστηρικτικά υλικά να κρατάνε όσο πρέπει στο δόντι. Θα δώσω στον chef μια συμβουλή. Αν η κρέμα γίνει λιγότερο ''ραφιναρισμένη'' και στην γεύση κυριαρχήσει η γραβιέρα Νάξου (ΠΟΠ), τότε chef πίστεψε με, το πιάτο σου θα πάει σε άλλο επίπεδο, κοντράροντας στα ίσια ανάλογες Ιταλικές προτάσεις.

-Σκιουφιχτά Κρήτης μαγειρεμένα σε ζωμό κοτόπουλου, με στακοβούτυρο, ξινομυζήθρα και φρεσκοτριμμένο πιπέρι, το πιάτο της γυναίκας μου στα 6,90€. Μερίδα extra large, σωστά εκτελεσμένη, η οποία μπορεί να πάει πολύ καλύτερα αν γευστικά κυριαρχήσει το στακοβούτυρο, το οποίο είναι επιμελώς τοποθετημένο πολύ διακριτικά.

-Μισό κιλό χύμα ροζέ κρασί στα 4,60€, θα μπορούσα άνετα να το χαρακτηρίσω αξιοπρεπές και συμπαθητικό. Σερβιρίστηκε σε εντυπωσιακή παλιομοδίτικη καράφα, έμοιαζε δε με αυτές που έβαζαν τα χειροποίητα λικέρ οι γιαγιάδες μας.

Παραγγελία της δεύτερης επίσκεψης:

-Πράσινη σαλάτα ανάμεικτη, με σάλτσα μάραθου, τρυφερό κολοκύθι, φρέσκια ξινομυζήθρα και σπανάκι, στα 7,50€. Καλή ποσότητα και ποιότητα πρώτων υλών, μια απλή σαλάτα, στην οποία όμως την παράσταση έκλεψε η διακριτική σάλτσα μάραθου.

-Τυροπιτάρια όπως την πρώτη φορά.

-Κουλουρίδα με κυβάκια λαχανικών, πολύχρωμες πιπεριές και ζεστή κρέμα γραβιέρας, το δικό μου πιάτο στα 8,50€. Την κουλουρίδα να την φανταστείτε ως κάτι μεταξύ παπαρδέλας και ταλιατέλας και προέρχεται από την Χίο. Γενικές εντυπώσεις πολύ καλές, ίσως λίγο υποδεέστερες από το πιάτο που δοκίμασα την πρώτη φορά και εξακολουθεί να ισχύει η παρατήρηση, σχετικά με την κρέμα γραβιέρας.

-Η γυναίκα μου ζήτησε την πολυδιαφημισμένη πεκορινάδα αλλά έμεινε με την όρεξη, καθόσον ο σερβιτόρος μας ενημέρωσε ότι αυτή τελείωσε. Μείναμε με την απορία πως γίνεται να τελειώνουν τα μακαρόνια σε ένα μακαρονάδικο την Κυριακή απόγευμα!! Τελικά προτίμησε σκιουφιχτά Κρήτης, όπως την πρώτη φορά.

-Μισό κιλό χύμα ροζέ κρασί.

Check please
Με απόδειξη στα 33€ την πρώτη φορά και σχεδόν ισοπαλία στα 32,90€ την δεύτερη. Πληρωμή με πιστωτική κάρτα και τις δυο φορές χωρίς προβλήματα.

Κατέληξα ότι:
Δεν θα το κρύψω, ότι παρά τις επιφυλάξεις μου, ο ΑΚΑΚΙΟΣ με κέρδισε ολοκληρωτικά. Θα τολμούσα να πω ότι πλέον αποτελεί ένα νέο σιγουράκι μου, στον πολύπαθο (πάντα για τα Ελληνικά δεδομένα) τομέα της πάστας.

Τελικά θα αναρωτηθήκατε, τι είναι τελικά ο ΑΚΑΚΙΟΣ; Είναι, ας μου επιτραπεί ο όρος, μια πολύ τίμια Ελληνική τρατορία, η οποία βάζει κάτω χαλαρά πολλές αντίστοιχες Ιταλικές προτάσεις, κλείνοντας παράλληλα πολύ έξυπνα το μάτι, στην Ελληνική γευστική παράδοση και στην κουζίνα της μαμάς και της γιαγιάς.

Επόμενο βήμα, ποιός μπορεί να είναι σίγουρος; Ίσως ο Κυρ Αρίστος, μετά τον πάγο στους Εσκιμώους, να ετοιμάζεται να πουλήσει πετρέλαιο στους Σαουδάραβες. Όπως λέει και μια παλιά διαφήμιση, δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο.

Ευλογείτε

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Μάρ
11
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Την περασμένη Παρασκευή βρισκόμουνα στο σπίτι φίλου μου στο Παλαιό Φάληρο και του έριξα την ιδέα να θυμηθούμε τις κλασικές μακαρονάδες της μάνας μας, οπότε βέβαια καταλήξαμε στο ΜΑΚΑΡΟΝΑΔΙΚΟ ΑΚΑΚΙΟΣ (Α), νοσταλγώντας τον νεαρό καλόγερο που δεν ξεχνούσε την παραγγελία του ηγούμενου του, να προμηθευτεί τα μακαρόνια της εποχής τους, δηλαδή τα ΜΙΣΚΟ!!

Από τότε φυσικά οι εποχές άλλαξαν άρδην, τα μακαρόνια βαφτίστηκαν σπαγγέτι, η αγορά κατακλύστηκε από πολλές ιταλικές μάρκες, στις οποίες προστέθηκαν και τα χειροποίητα, φρέσκα ζυμαρικά, ενώ οι πιτσαρίες και τα σχετικά φαγάδικα κατέκλυσαν το σύμπαν!!

Οι οικολόγοι μας λένε συνεχώς ‘προστασία και επιστροφή στη φύση’, ενώ ο ευφυής επιχειρηματίας κ. Παναγιώτης Γιαννακόπουλος, επιστρέφοντας στην παραδοσιακή εστίαση, ιδρύει τα τελευταία χρόνια στο Παλαιό Φάληρο την αλυσίδα Κυρ Αρίστος, με την ψαροταβέρνα ΨΙΨΙΝΑ, το κεμπαπτζίδικο, το παντοπωλείο, το ντελικατέσεν – τσιπουράδικο, και, από τον περσινό Ιούνιο, τον ΑΚΑΚΙΟ!!

Ο Α βρίσκεται στην οδό Αγίας Τριάδας, ένα τετράγωνο μόλις απ’ τη διασταύρωση της Λ. Αμφιθέας με την Ανδρομάχης, καθώς κι απ’ την εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Το μενού το έχει επιμεληθεί ο γνωστός σεφ Γρηγόρης Τσακίρης, το δε μαγαζί λειτουργεί από Δευτέρα-Παρασκευή, από 18.00-01.00 (η κουζίνα), ενώ τα Σ/Κ, από τις 12.00 το μεσημέρι μέχρι την 01.00 νυχτερινή.

Ο χώρος έχει περιγραφεί αναλυτικά από προηγούμενους χρήστες, οπότε προσθέτω απλά την εντύπωση που μου προξένησε το όλο μοναστηριακό σκηνικό με τα μανουάλια και τα κεριά, τα παγκάρια, τους τεράστιους μοναστηριακούς ξύλινους πάγκους. Εξάλλου απ’ τη μεγάλη και ανοιχτή κουζίνα και τους μαγείρους με τις λευκές στολές, παρατηρούσαμε την ετοιμασία των φαγητών και το σβέλτο κι ευγενικό σερβίρισμα από τους μαυροφορεμένους σερβιτόρους με τα μαύρα καπέλα – καμηλαύκια τους!! Οι καθαρές τουαλέτες συμπληρώνουν το σκηνικό με τους εντυπωσιακούς νιπτήρες – κολυμπήθρες!!

Η αίθουσα εσωτερικά είναι ευρύχωρη, με πληθώρα ξύλινων τραπεζιών, μικρών και μεγάλων, ενώ η όλη διακόσμησή της, προσαρμοσμένη για τη συγκεκριμένη περίπτωση, έγινε ασφαλώς με μεράκι από τους ειδήμονες των εσωτερικών χώρων. Κυριαρχεί το ξύλο και το γυαλί στις τζαμαρίες των δύο όψεων του μαγαζιού. Εξωτερικά, καιρού επιτρέποντος, υπάρχουν επίσης καμιά δεκαριά μικρότερα τραπέζια, και έτσι, η συνολική χωρητικότητα του Α εκτιμώ ότι θα πρέπει να είναι της τάξης των 80-100 ατόμων περίπου.

Το αρκετά πλούσιο μενού, ταιριαστό με το όλο περιβάλλον, είναι κι αυτό τυπωμένο με την εκκλησιαστική γραμματοσειρά, φανερώνοντας το πόσο μεγάλη σημασία έχουν δώσει στην παραμικρή λεπτομέρεια…

Όσον αφορά τη μουσική, αγγλοσαξονική instrumental & jazz, κατά κύριο λόγο, έχουν εκφραστεί πολλές ενστάσεις για παραφωνία από το γενικό εκκλησιαστικό πνεύμα του χώρου. Επιτρέψτε μου, φίλες και φίλοι χρήστες, να διαφωνήσω, μιας και τα φαινόμενα κάποτε απατούν. Στο μαγαζί αυτό πάμε για μακαρονάδα και κρασοκατάνυξη και όχι για εκκλησιαστική κατάνυξη. Συζητάμε ευχάριστα με την παρέα μας, κάποτε μεθάμε λίγο και ξεχνιόμαστε. Έτσι λοιπόν, γιατί να είναι όλα εκκλησιαστικά, σοβαρά και σκυθρωπά;; Δεν βρισκόμαστε σε κάποιο μεσαιωνικό μοναστήρι, αλλά σε ένα σύγχρονο φαγάδικο. Αν τώρα η ιδιοκτησία θελήσει, μαζί με τα instrumental & jazz κομμάτια, να ρίξει και κάποιο εγκωμιαστικό τροπάρι ή κάποιο carol, εγχώριο ή ξένο, γιατί όχι;; Με γεια της, με χαρά της. Στην περίπτωση αυτή, θα έχουμε ένα μουσικό fusion, κάτι ανάλογο με τα ποικίλα γαστρονομικά fusions, που τον τελευταίο καιρό μάς έχουν κατακλύσει!!

Μετά τη μακροσκελή αυτή εισαγωγή μου (συγνώμη αν κάποιες φορές ξεχνιέμαι λίγο), νομίζω ότι ήρθε η ώρα για το μενού, τις τιμές και το value for money, που κάθε περιγραφική κριτική θα όφειλε να συμπεριλάβει. Ο κατάλογος, λοιπόν, των φαγητών αποτελείται από 7-8 ορεκτικά, στα 3-6 €, όπως π. χ. τυροπιτάρια, σπετζοφάι, μανιτάρια γεμιστά, πεϊνιρλί με απάκι και αυγό, κ. λπ. Υπάρχουν επίσης 6 σαλάτες (~ 7 €), 8 πίτσες, από 7-9 € και καμιά δωδεκαριά μακαρονάδες, οι περισσότερες παραδοσιακές, από 6-10 €, όπως: μακαρόνια με κιμά, με μπιφτεκάκια, με κοτόπουλο, με κόκορα κοκκινιστό τα Π/Σ/Κ, καθώς και παπαρδέλες, πεκορινάδα, κ. α. Ακόμη, στον κατάλογο βλέπουμε καμιά 10αριά γλυκά, στα 2-5 €, καθώς και αναψυκτικά και μπύρες, στα 2-4 €.

Το χύμα κρασί (λευκό, ροζέ, κόκκινο) τιμάται περί τα 6 € τα 750 ml., ενώ τα επιλεγμένα εμφιαλωμένα κρασιά τους δεν ξεπερνούν τα 15 €, όντας ελάχιστα ακριβότερα απ’ τις τιμές κάβας, οπότε έχουν το καλύτερο ίσως vfm στην κατηγορία τους!! Είπαμε, η κρασοκατάνυξη εντάσσεται στο γενικότερο πνεύμα του χώρου, αφού άλλωστε ο ευλογημένος οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου, σύμφωνα και με το Βιβλίο των Ψαλμών της Παλαιάς Διαθήκης!!

Μας έφεραν εμφιαλωμένο νερό που δεχτήκαμε, και στη συνέχεια δοκιμάσαμε:

• μία σιουφιχτά Κρήτης, με ζωμό κοτόπουλου, στακοβούτυρο και ξινομυζήθρα,

• μία κοκκινιστό κόκορα με χοντρά μακαρόνια και φρέσκο γιαούρτι στη βάση,

• μοιραστήκαμε μία πίτσα Καισαρείας, με καραμελωμένα κρεμμύδια, ροδέλες πιπεριάς, κασέρι Μυτιλήνης και πεντανόστιμες φετούλες παστουρμά,

• και για γλυκό πήραμε μια πίτα σοκολάτας για 2, που είχε επίσης κρεμώδες τυρί, μπανάνα και φουντούκι.

• Ήπιαμε, μια μπύρα Amstel Pils, 500 ml.

Οι μακαρονάδες νόστιμες, η πίτσα καταπληκτική και το γλυκό χορταστικό. Η όλη γευστική εμπειρία μας άξιζε το ποσό του λογαριασμού, που ήρθε στα 35 €, οπότε χωρίς τα ποτά είναι περίπου 15 € το άτομο, (κατηγορία 10/16 €). Σχέση ποιότητας – τιμής άριστη, 4 στα 4 με το σπαθί τους!

Όταν ανοίξει ο καιρός και εξορμήσετε στις νότιες θάλασσες για μπάνιο και τα σχετικά, μην παραλείψετε να συμπεριλάβετε τον Α στο πρόγραμμά σας!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Ιαν
15
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

O Ακάκιος είναι αυτό ακριβώς που αυτοπροσδιορίζεται…μακαρονάδικο! Δεν το παίζει ιστορία για αγρίους, ιταλικά φούμαρα και πράσινα άλογα για να δικαιολογήσει την υψηλή κοστολόγηση, σε μια φθηνή πρώτη ύλη όπως συνηθίζεται. Μην περιμένετε όμως ότι θ’ απολαύσετε γευστικά ταξίδια, που θα σας ταξιδέψουν νοερά μέχρι την Ιταλία. Όχι. Εδώ θα γευτείτε απλούς, μεσογειακούς αλλά ίσως λίγο ασυνήθιστους συνδυασμούς υλικών με τίμιο κόστος κατά την άποψή μου, ή για να το θέσω λίγο πιο σωστά, πιο τίμιο σε σχέση με τα υπόλοιπα εστιατόρια του είδους του.

Με αυτή λοιπόν την εισαγωγή που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και επίλογος, θα συνεχίσω λέγοντας ότι 19 Δεκεμβρίου 3 άτομα το επισκεφθήκαμε γύρω στις 21:30. Η πληροφόρηση ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κράτηση μας δυσαρέστησε, καθώς το ένα άτομο της παρέας δούλευε έως αργά το απόγευμα, κι έτσι ήταν δύσκολο να φτάσουμε από Φιλαδέλφεια νωρίτερα. Αν προσθέσουμε και τον βαθμό δυσκολίας στο παρκάρισμα που συμβάλει στον χρόνο καθυστέρησης…υπάρχει ένα θεματάκι παραπάνω.

Και αυτό είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη κι άλλα εστιατόρια που έχουν αυτήν την τακτική. Εμένα να σας πω την αλήθεια δεν με πείθουν ότι το κάνουν για να εξυπηρετούν περισσότερο κόσμο. Γιατί τελικά μάλλον τον ταλαιπωρούν και ο μόνος που στο τέλος εξυπηρετείται καλύτερα, είναι η τσέπη τους. Θα το αιτιολογήσω και παρακάτω αυτό.

Φτάσαμε λοιπόν και ήδη περνώντας απ’ έξω για να βρούμε parking, ήταν γεμάτο. Ευτυχώς είχαμε την έξυπνη ιδέα μέχρι να παρκάρω εγώ, να πάνε τα άλλα δύο άτομα να δουν αν υπάρχει διαθέσιμο τραπέζι κι αν όχι να μπουν στην σειρά προτεραιότητας. Έτσι ευτυχώς στο επόμενο 10λεπτο που μου πήρε για να βρω θέση, η παρέα είχε ήδη καθίσει.

Ο χώρος είναι συμπαθητικός, με τα Χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια να συμβάλουν ακόμα περισσότερο σε αυτό κι έτσι φαίνεται όμορφο και απ’ έξω. Μέσα μου άρεσε ότι είχε αρκετή ζέστη αρχικά, πράγμα που όμως όταν άρχισε να σπάει ο κόσμος άλλαξε, γιατί προφανώς είχαν κλείσει την θέρμανση. Για το θέμα αυτό τοποθετήθηκα στην προηγούμενη κριτική μου και δεν θα ήθελα να επεκταθώ κι εδώ.

Αυτό που δεν κατάλαβα αν συμβολίζει κάτι συγκεκριμένο, είναι τα λευκά φανελάκια που κρέμονται από ένα σημείο της ξύλινης οροφής…! Το concept είναι γνωστό από τις περιγραφές των φίλων που προηγήθηκαν. Μανουάλια, κεριά, κολυμπήθρες και ενδυμασία μοναχών για τους σερβιτόρους. Πρωτότυπη ιδέα.

Η μουσική τώρα; …Ήταν λίγο άκυρη θεωρώ. Στην αρχή ήταν solo instrumental με κύριο όργανο το σαξόφωνο. Αλλά λίγο αστεία. Νόμιζα κάποια στιγμή ότι θα ακουστεί η γνωστή γυναικεία αισθησιακή φωνή της υπαλλήλου των Anek lines, να ανακοινώνει “κυρίες και κύριοι ο καπετάνιος και το πλήρωμα σας καλωσορίζουν και σας εύχονται καλό ταξίδι. Το εστιατόριο έχει ανοίξει και σερβίρει παραδοσιακό γύρο και αυθεντική Ιταλική πίτσα, ενώ στη συνέχεια μπορείτε να απολαύσετε δροσερά κοκτέιλ στο bar που λειτουργεί στο κατάστρωμα…”

Ελπίζω να σας έδωσα μια εικόνα. Και για να σας δώσω και μια δεύτερη, ακούσαμε και το “πυρετός του έρωτα” της Βίκυς Λέανδρος πάντα instrumental, αλλά και το “καλοκαίρια και χειμώνες περιμένω να φανείς” στο οποίο φίλη της παρέας είπε σε έναν σερβιτόρο “χορεύετε πάτερ... ;;” και ξεραθήκαμε στα γέλια. Τέλος πάντων…θέλει βελτίωση το μουσικό χαλί οπωσδήποτε.

Η εξυπηρέτηση ίσως να έπαιρνε άριστα αν δεν γινόταν όλοι πιεστικοί από ένα σημείο και μετά για να μας μαζέψουν το τραπέζι. Κι εδώ κολλάει αυτό που ανέφερα παραπάνω. Το να θέλεις να εξυπηρετήσεις κόσμο τον οποίο κατ’ επιλογή σου τον έχει όρθιο να περιμένει, και ταυτόχρονα να πιέζεις τους υπόλοιπους που μόλις κατάπιαν την τελευταία τους μπουκιά να τους μαζέψεις το τραπέζι, με σκοπό να επισπεύσεις την αποχώρησή τους…δε νομίζω ότι είναι βολικό αλλά ούτε και ευγενές.

Η παραγγελία μας ήταν σχετικά λιτή για τα δεδομένα μας. Οι μερίδες όμως ήταν καλές, οπότε φύγαμε χορτασμένοι:

Ξεκινήσαμε με νερό εμφιαλωμένο το οποίο ζητήσαμε να αντικατασταθεί με κανάτα και το έκαναν χωρίς δυσανασχέτηση.

- Κουλουρίδα με κυβάκια λαχανικών (μανιτάρια και πιπεριές πολύχρωμες) με κρέμα από γραβιέρα Νάξου χ 6,50€

Η κουλουρίδα μοιάζει με τις παπαρδέλες αλλά είναι λίγο πιο φαρδιά αν θυμάμαι καλά. Νόστιμο πιάτο χωρίς ιδιαίτερες συγκινήσεις.

- Παπαρδέλες με καπνιστό χοιρινό, κυβάκια κίτρινης πιπεριάς και κολοκυθιού με κρέμα πάλι από γραβιέρα Νάξου για μένα χ 7,80€

Πολύ ωραία γεύση, άριστο βράσιμο των ζυμαρικών τόσο-όσο, με το καπνιστό χοιρινό εδώ να δίνει ωραία ένταση στο πιάτο. Ήταν το πιάτο που μου άρεσε περισσότερο και χαίρομαι που το επέλεξα εγώ.

- Μακαρόνια με κιμά χ 7,30€.

Τα κλασικά σπαγγέτι σε καλή ποσότητα αλλά η φίλη που τα έφαγε είπε ότι η μαμά της τα φτιάχνει πιο ωραία. Εγώ δεν δοκίμασα γιατί ενώ λατρεύω τα ζυμαρικά, η εκδοχή τους με τον κιμά είναι η μοναδική που δεν μου αρέσει. Είπε ότι δεν ήταν ο κιμάς πολύ αρωματικός, σαν να του έλειπε μπαχάρι ή μοσχοκάρυδο.

- Μια πίτσα γιαουρτλού με σάλτσα ντομάτας, κασέρι, σουτζούκι και στο κέντρο, σάλτσα γιαουρτιού με σάλτσα ντομάτας από πάνω…εξαιρετική χ 8,20€

Με ωραίο λεπτό και τραγανό ζυμάρι όπως μου αρέσει, το σουτζούκι δυνατό και αρωματικό έδινε την κατάλληλη ένταση που ερχόταν σε αντίθεση με την γεύση από το κασέρι.

Μία κόκα κόλα χ 1,80€ (για μένα φυσικά) και για τους υπόλοιπους νεράκι.

Για το τέλος, φάγαμε μια πορτοκαλόπιτα αυτή την πατσαβουριαστή με το φύλλο, αρκετά καλή αν κι εγώ δεν είμαι fun χ 3,50€ με μια μπάλα παγωτό καϊμάκι με φυστίκι Αιγίνης χ 1,90€ που ούτε το είδαμε, ούτε το γευτήκαμε.

Πληρώσαμε 37€ ακριβώς ήτοι 12,33€ έκαστος και νομίζω ότι το vfm παίρνει φωτιά στον Ακάκιο…!!!

Ο κατάλογός του υπάρχει στο διαδίκτυο, οπότε μπορείτε να πάρετε μια γεύση από τις επιλογές που υπάρχουν και τις αντίστοιχες τιμές.

Συμπερασματικά πρόκειται για μια άκρως Ελληνοποιημένη εκδοχή μακαρανάδικου, που κάνει αρκετά καλή προσπάθεια χωρίς να ενθουσιάζει τόσο στον τομέα των ζυμαρικών θα έλεγα, όσο στον τομέα της πίτσας.
Δεν είναι επιλογή που θα πρότεινα σε κάποιον από μακριά να πάει να δοκιμάσει, γιατί σίγουρα υπάρχουν κι άλλα αξιοπρεπή εστιατόρια της κατηγορίας του, αλλά από την άλλη δεν θα απογοητεύσει νομίζω κανέναν.

Σε κάθε περίπτωση αν βρεθώ ξανά προς τα εκεί θα ήθελα να δοκιμάσω την πεκορινάδα του η οποία είναι σπαγγέτι τα οποία όπως βγαίνουν στο πάσο καυτά, τα τοποθετεί ο αρμόδιος σερβιτόρος μέσα σε ένα τεράστιο κεφάλι πεκορίνο το οποίο έχουν μετατρέψει ουσιαστικά σε σκεύος, αφού λείπει το μεγαλύτερο μέρος του εσωτερικού του. Εκεί μέσα λοιπόν τ' ανακατεύουν αρκετά απ’ όπου παίρνουν το άρωμα και την γεύση του τυριού.

Αφού τελειώσουν έχουν ένα καπάκι το οποίο έχουν προσαρμόσει επάνω στο κεφάλι και κλείνει σαν κατσαρόλα. Έτυχε και το τραπέζι μας ήταν απέναντι ακριβώς από το πάσο της ανοιχτής κουζίνας, οπότε όλη η διαδικασία διαδραματιζόταν μπροστά μας κάθε φορά.
Επίσης θα ήθελα να δοκιμάσω την πίτσα Καισάρειας αλλά και αυτή με τον καβουρμά.

Προτείνεται κυρίως για όσους μένουν στις γύρω περιοχές ή βρίσκονται κοντά και κατά κύριο λόγο για τις πίτσες του κι έπειτα για τις μακαρονάδες.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Σεπ
05
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Λεβεντόπαιδο Αρίστο μπες στο μαγαζί και κλείστο!

Για μένα ο κυρ Αρίστος είναι ΜΑΓΚΑΣ. Βάσει της εμπειρίας που είχα, μου άφησε την εντύπωση πως δεν έχει σαν κύριο σκοπό να κονομήσει αλλά να έχει γεμάτα τα μαγαζιά του και να ικανοποιεί τους πελάτες του με το μικρότερο δυνατό κόστος (για τον πελάτη).

Ας τα πάρουμε από την αρχή... Δευτέρα βράδυ 31/8/2015 και ενώ είχαμε κλείσει για να κάνουμε τα γενέθλια της αδελφής μου στη Φυσαρμόνικα, 2 από τα άτομα που θα ερχόντουσαν μας το ακύρωσαν. Μάλιστα η κράτηση έγινε για πάρτη τους, καθώς θα ανηφορίζαμε εμείς προς τα εκεί για να τους κάνουμε το κέφι. Ακύρωση. Ξενέρωμα. Άντε τώρα να ψάχνεις μαγαζί στις 23:00 το βράδυ.

Η πρώτη επιλογή ήταν το Οινομαγειρείον Ζωοδόχος Πηγή αλλά μας συνέδεσαν με Κάιρο. Στο καπάκι κλείνουμε τηλεφωνικώς στον Ακάκιο που με μεγάλη τους χαρά μας υποδέχθηκαν. Φτάνουμε στο μαγαζί και ω του θαύματος... Όλα έγραφαν κυρ Αρίστος...

Ψιψίνα by Αρίστος
Κεμπαπτζίδικον κυρ Αρίστος
Σερμπέτια (γλυκά) κυρ Αρίστος
Παντοπωλείον του κυρ Αρίστου
Ακάκιος by Aρίστος

Σε λίγο ετοιμάζεται να πουλήσει και πάγο στους Εσκιμώους!

Παρκάρουμε σχετικά εύκολα, σημειώστε όμως πως μάλλον θα δυσκολευτείτε στα στενάκια. Μπαίνουμε μέσα και βλέπουμε παγκάρι και κεράκια. Προχωράμε και τοποθετούμαστε στα σκούρα τραπεζοκαθίσματα, στιβαρά αν και οι καρέκλες δεν είναι πλήρως αναπαυτικές για να καθίσεις με τις ώρες. Βλέπεις μανουάλια αλλά και την ανοιχτή κουζίνα που όπως και να έχει σου δημιουργεί μια αίσθηση ασφάλειας πως δεν έχουν τίποτα να κρύψουν.

Υπάρχουν λαδόκολλες στα τραπέζια, αρκετά απορροφητικές ενώ καλής ποιότητας είναι και τα υπόλοιπα σκεύη. Ιδιαίτερα καλή εντύπωση μας έκαναν τα ποτήρια κρασιού. Επίσης καλή εντύπωση μου έκαναν τα κεφάλια τυριού, τα μπουκάλια κρασιών και τα ζυμαρικά πάνω από την κουζίνα. Η δε τουαλέτα έχει κολυμπήθρες για να πλύνεις τα χέρια σου.

Εδώ κάνω μια παύση: Προσέξτε μην κολαστείτε! Κυκλοφορεί πολλή νεολαία με σορτσάκια στο μαγαζί! Σα δεν ντρέπονται, σε μοναστήρι βρισκόμαστε!

Δεν θεωρώ πως το όλο κόνσεπτ είναι χλευαστικό, γιατί θα την πω την αμαρτία μου, όταν είδα την παρουσίαση του μαγαζιού στο διαδίκτυο λυπήθηκα τους σερβιτόρους που ήταν αναγκασμένοι να φορούν σκούφους μοναχών για να δουλέψουν.

Νομίζω πως πολύ έξυπνα το σκέφτηκαν και πήραν το πάτημα από τη διαφήμιση της Μίσκο "Ακάκιε, μην ξεχάσεις τα μακαρόνια να είναι Μίσκο".

https: //www. youtube. com/watch?v=WEBx02Wo-BI

Η εξυπηρέτηση από νέα παιδιά, με χιούμορ και με ευγένεια όση χρειάζεται. Ετοιμόλογοι και με αρκετές ατάκες. Μπορώ να πω πως και αυτοί συνέβαλαν στην επιτυχία της βραδυάς με την προθυμία τους! Ακόμα και όταν η αδελφή μου σε κλίμα ευφορίας τους ζήτησε να φωτογραφηθούν, αυτοί προθυμοποιήθηκαν ακομπλεξάριστα να την ευχαριστήσουν.

Ο κατάλογος δεν κουράζει και έχει επιλογές αρκετά θελκτικές που σου αφήνει το περιθώριο να κάνεις επίσκεψη ξανά. Εμάς μας άνοιξε την όρεξη καθώς προσπαθεί να πρωτοτυπήσει και να χρησιμοποιήσει ελληνικά προϊόντα. Εντύπωση μου προκάλεσε η πίτσα ιμάμ αλλά και η μακαρονάδα με σάλτσα απο κοκκινιστά φασολάκια.

Σημείωση: Οι 2 από τους 5 είμασταν νηστικοί όλη μέρα.

Στην παραγγελία μας:

- Έρχονται 2 εμφιαλωμένα μπουκάλια νερό, χωρίς να ζητηθούν. Μικρό το κακό, Χρεώθηκε το 1 με τιμή 1.4 ευρώ.

- Σαλάτα με τοματίνια, λεπτές φέτες αγγουριού και καρότου, ελαιόλαδο, ρίγανη, φρέσκο βασιλικό και 4 μπουκιές παξιμαδιού αλειμμένες με κατίκι Δομοκού. Δροσερή με πολύ τραγανά παξιμαδάκια, καλή για ξεκίνημα αν και θα μπορούσε να ήταν λίγο μεγαλύτερη. Τα τοματίνια αρκετά γλυκά και οι φέτες αγγουροκαρότου ζουμερές.7 ευρώ.

- Μακαρόνια με κιμά που μαγειρεύεται με φρέσκια τομάτα στα 7 ευρώ. Πολύ ζουμερός κιμάς, με παρέπεμψε σε νοσταλγικές παιδικές εποχές, ενώ και το τριμμένο πεκορίνο προσέθετε μια σπιρτάδα αλμύρας. Μου άρεσαν πιο πολύ απο τα 3 που παραγγείλαμε.

- Σκιουφιχτά Κρήτης στα 5.5 ευρώ. Μαγειρεύονται σε ζωμό κοτόπουλου με στακοβούτυρο, ξινομυζήθρα και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Νόστιμα, εγώ προσωπικά θα τα ήθελα λίγο πιο σφιχτά.

- Πεκορινάδα στα 7 ευρώ. Έχω την εντύπωση πως ετοιμάζονται μέσα σε κεφάλι απο πεκορίνο Αμφιλοχίας. Αρκετά βου-τυράτα, ενώ δεν φαίνονται ιδιαίτερα πολλά, είναι χορταστικά λόγω "βαριάς" και πλούσιας γεύσης τυριού.

- Πίτσα με κιμά και ανθότυρο στα 6.9 ευρώ. Πετυχημένος συνδυασμός που δεν σε αναγκάζει να πιείς 3 λίτρα νερό λόγω αλμύρας. Συνδυάζεται η αλμύρα του κιμά με την ουδετερότητα του ανθότυρου. Αν πχ υπήρχε φέτα νομίζω θα μας "είχε στείλει"...

- Πίτσα με καβουρμά στα 8.5 ευρώ, εκτός καταλόγου. Την επιλέξαμε αμέσως λόγω καβουρμά... που ομολογώ πως στο κομμάτι που δοκίμασα δεν τον κατάλαβα ιδιαίτερα. Υπήρχε όμως λεπτοκομμένη τομάτα και πράσινη πιπεριά που με τα υγρά τους έκαναν αρκετά ζουμερή και ευχάριστη την πίτσα.

- Πίτσα γιαουρτλού στα 6.9 ευρώ, αναφέρεται ως σπεσιαλιτέ του μαγαζιού. Αν και βαριά γεύση λόγω σουτζουκιού και κασεριού, υπήρχε γιαουρτάκι στο κέντρο της με σάλτσα τομάτας, όπως λογικά βάζουν στα τυλιχτά στο απέναντι μαγαζί τους. Μου άρεσε περισσότερο απο τις άλλες λόγω κασεριού και γιαουρτιού. Μετά βέβαια χρειάστηκα και αρκετό νεράκι στο σπίτι αλλά χαλάλι!

Οι πίτσες τους ήταν τραγανές στην άκρη του ζυμαριού σαν μπισκότο και ελαφριές/μαλακές στο κέντρο τους χωρίς να διαλύονται. Και άκρως χορταστικές! Μου έκαναν καλύτερη εντύπωση από τα μακαρόνια!

- 1 Κόκα κόλα και μια πορτοκαλάδα 250 μλ από 1.80 έκαστη.

- 1 μπουκάλι κρασί Κατώγι Αβέρωφ που εδώ είχαμε μια διαφωνιούλα όταν ρωτήσαμε σε τι θερμοκρασία σερβίρεται. Μας είπαν δωματίου (εννοούσαν τον χώρο που μοιάζει σαν αυλίτσα με κληματαριά), τους είπαμε πως τότε θα είναι στους 30-35 βαθμούς. Τελικά για να μην πολυλογώ γιατί έγινε και αναφορά σε κτίρια Ελληνικά και Γαλλικά (για το πως προσφέρεται σε κάθε χώρα), μας έφεραν μια παγωνιέρα και τελείωσε εκεί το θέμα. Τιμή ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ, στα 11 ευρώ. Τους βγάζω το καπέλο, καθώς στο σούπερμάρκετ του Βασιλόπουλου προσφέρεται στα 7.5 ευρώ. Και είναι γνωστές οι περιπτώσεις εστιατορίων που κοστολογούν ακόμα και 3 φορές πάνω το κρασί από την τιμή αγοράς.

Σύνολο στα 64.8 ευρώ και με πακέτο μία σχεδόν πίτσα για το σπίτι.

Για γλυκό είχαμε την τουρτίτσα μας αλλά σε επόμενη επίσκεψη σίγουρα θα κάνουμε τις δοκιμές μας.

Συμπερασματικά τι να πω???

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΘΗΚΑΜΕ τη βραδυά μας πάρα πολύ, είπαμε τα αστεία μας και κάναμε σχέδια για το μέλλον. Μας "έβγαλε" τη χαρούμενη πλευρά του εαυτού μας! Οι τιμές είναι πολύ καλές ακόμα και για χαμηλά βαλάντια και θα ξανακάνουμε επίσκεψη για να δοκιμάσουμε τον υπόλοιπο κατάλογο.

Είμαι ΣΙΓΟΥΡΟΣ πως θα γραφούν πολλές κριτικές στο σάιτ και το ξεκίνημα τους είναι άκρως ενθαρρυντικό. ΝΑΙ ΝΑ ΠΑΤΕ!

Παρατήρηση 1: Αφού "δανείστηκε" το κόνσεπτ από την διαφήμιση θα ήθελα να υπάρχουν ζυμαρικά Μίσκο, αν και η De Cecco που διάβασα πως χρησιμοποιούν, είναι ακριβή και ποιοτική φίρμα.

Παρατήρηση 2: Το μόνο που έλειπε για να μας "στείλει" ήταν να παίζει εκκλησιαστική μουσική ή έστω.... Παπαροκάδες!

Το μόνο κόνσεπτ που του λείπει τώρα για να μας τρελάνει ο κυρ Αρίστος είναι να δημιουργήσει μαγαζί με χριστιανικές/θρησκευτικές συνταγές και να βλέπουμε να ξεφορτώνουν πούλμαν με παππούδια από τα ΚΑΠΗ!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Αυγ
04
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Ένα " μοναστηριακό " εστιατόριο στο Π. Φάληρο ήρθε πριν λίγο καιρό στο προσκήνιο. Πολλά ιντερνετικά περιοδικά το αναφέρουν ως κάτι το ξεχωριστό με πολύ καλές γεύσεις και τιμές. Η δική μου διαπίστωση δεν απέχει πολύ από τα καλά σχόλια που διαδίδονται.

Επισκέφθηκα τον Ακάκιο καθημερινή βράδυ και ενώ νόμιζα ότι λόγω εποχής θα ήταν χαλαρά τα πράγματα, το μαγαζί ήταν στη κυριολεξία φίσκα.

Ο Ακάκιος ανήκει στην ομάδα εστιατορίων του Κυρ Αρίστου που έχει κατακλύσει την περιοχή ( βλ. κεμπαπτζίδικο, παντοπωλείο- φαγάδικο και κανά δύο άλλα εστιατόρια ).

Το όλο διακοσμητικό στήσιμο του εστιατορίου παραπέμπει σε Μοναστήρι, μανουάλια, κεριά, παγκάρια, μοναστηριακά τραπέζια, κολυμπήθρες ( αντί γούρνας στο WC ), ενδυμασίες προσωπικού κ. ά. Μόνο η μουσική ξεφεύγει από αυτό το στύλ και γίνεται ξένη και σύγχρονη. Ωραίο το όλο εγχείρημα αλλά, κατά τη γνώμη μου, δεν δένει τόσο με το είδος του φαγητού ούτε με τον εξωτερικό περιβάλλοντα χώρο με τις πολλές πολυκατοικίες και τον άναρχο αστικό σχεδιασμό. Ίσως, κάτι τέτοιο να ήταν ελκυστικό σε κάποιον γραφικό ορεινό τόπο εντός ή εκτός Αττικής. Γενικά, θεωρώ ότι κάπου ξεπέρασαν το μέτρο στο θέμα διακόσμηση.

Οι γεύσεις είναι παραδοσιακές, από μακαρονάδες μέχρι μαγειρευτά φαγητά. Δυνατό σημείο του εστιατορίου τα ζυμαρικά και η παστιτσάδα που σερβίρεται ορισμένες ημέρες της εβδομάδες. Εμείς δεν τη προλάβαμε.

Όπως συμβαίνει βέβαια στα περισσότερα φαγάδικα της πατρίδας μας το φάουλ ήρθε από το σέρβις. Γιατί ένα τέτοιο εγχείρημα ο κάθε κύριος Χ που πάει να εργαστεί να το διαβάλει... ? Οι επιχειρηματίες γιατί βιάζονται να ανοίξουν κάτι χωρίς ενδελεχή ενημέρωση του προσωπικού??

Πιο αναλυτικά:
Ενώ η κοπέλα που μας εξυπηρέτησε ήταν άψογη, φιλόξενη και χαμογελαστή ένας νεαρός όταν τον ρωτήσαμε εάν χρησιμοποιούν ΚΑΙ ζυμαρικά De Cecco(Ιταλίας από το 1856 ), πέρα από τα χειροποίητα τα οποία προμηθεύονται από διάφορους κατασκευαστές της περιφέρειας λίγο διστακτικά μας απάντησε καταφατικά, λεγοντάς μας ότι είναι ελληνικά........!!! Δεν ήξερες δεν ρώταγες? Ως άνθρωπο που θέλει να εξελιχθεί μέσα από το επαγγελμά του, δεν σας ενδιαφέρει να μάθετε έστω τα βασικά ?

Το άλλο " κουφό " έγινε κατόπιν. Οι παπαρδέλες που πήραμε ήταν από τη δοξασμένη Ανδρίτσαινα και μας ρωτάει: " ξέρετε που βρίσκεται η Ανδρίτσαινα ? ".
Περισσότερα σχόλια δεν κάνω γιατί θα ανεβάσω πίεση καλοκαιριάτικα.

Δοκιμάσαμε:
Σαλάτα μαρούλι. Περιείχε γραβιέρα Νάξου, απάκι, κοτόπουλο και ρόκα. Πολύ νόστιμη με γενναίες ποσότητες υλικών!! ΕΥΡΩ 7,00

Ρολλά ψητού κολοκυθιού με κιμά και κρέμα γραβιέρας Νάξου συν πεκορίνο Αμφιλοχίας. Τέσσερα κομμάτια όλη η γεύση!! ΕΥΡΩ 4,90

Παπαρδέλες Ανδρίτσαινας με κομμάτια κολοκυθιού, κόκκινη πιπεριά και χοιρινό Τρικάλων. Ζεστή κρέμα τυριού γραβιέρας Νάξου και πεκορίνο Αμφιλοχείας σκέπαζε την νόστιμη πίτσα μας. Εξαιρετική!! ΕΥΡΩ 7,00

Πίτσα γιαουρτλού που θεωρείται σπεσιαλιτέ του εστιατορίου. Με λεπτή ζύμη και στρογγυλά κομάτια σουτζουκιού στην επιφάνεια. Περιείχε σάλτσα ντομάτας, κασέρι και, στο κέντρο, μια καταπληκτική ποσότητα σος γιαουρτλού την οποία απλώναμε σε κάθε μπουκιά πίτσας. Μας άρεσε πολύ!! ΕΥΡΩ 6,90

Ο κατάλογος είναι πλούσιος και οι μακαρονάδες πάνε και έρχονται.
Υπάρχουν: Μακαρόνια με μπιφτέκια, κοκκινιστά, μακαρόνια με Ροζ Μπιφ, απλά μακαρόνια με κιμά, Σκιουφιχτά Κρήτης, Κουλούρα χιώτικη και πολλά παρεμφερή
Ήπιαμε δύο μπύρες ΑΛΦΑ, ΕΥΡΩ 3,00 και ένα εμφιαλωμένο νερό, ΕΥΡΩ 1,40.

Γενικά, οι γεύσεις μας άρεσαν πολύ.
Μάλιστα, παρόλο που, δύο άτομα, φάγαμε αρκετά δεν αισθανόμασταν άσχημα. Προφανώς καλό λάδι!!
Οι τιμές πολύ καλές δεν το συζητώ.

Μια απορία μου έμεινε. " Τι έκαναν στα μακαρόνια μέσα σε ένα σκεύος παραδοσιακό που είδα ? " Δεν τόλμησα να ρωτήσω διότι δεν ξέρω αν θα έπαιρνα τη σωστή απάντηση....

Ωραία προσπάθεια με τόλμη και μεράκι...
Εάν βρεθώ στα πέριξ, σίγουρα θα ξαναπάω!


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Μάρ
18
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Παρασκευή βράδυ και αφού κάναμε κράτηση το επισκεφτήκαμε, μας άρεσε ο χώρος που θυμίζει μοναστήρι, με μανουάλια και ξύλινα τραπέζια σε μια μεγάλη αίθουσα με παράθυρα γύρω και θέα στο δρόμο.
Η εξυπηρέτηση γρήγορη, αναλυτική και ευγενική, γενικά υπήρχε αρκετό προσωπικό που εξυπηρετούσε με γρήγορους ρυθμούς.

Δοκιμάσαμε το πεϊνιρλί για αρχή, πολύ χορταστικό με πολύ τυρί, βούτυρο, αυγό και χοιρινό σε κομμάτια, νομίζω απάκι. Νόστιμο αλλά αρκετά βαρύ, περίπου 7-8 ευρώ.
Βέβαια το εμφιαλωμένο νερό που ήρθε χωρίς ερώτηση μας σχετικά αν θέλουμε βρύσης ή όχι, μας παραξένεψε δεδομένου του στυλ του μαγαζιού.
Ήπιαμε κόκκινο κρασί χύμα στα 7,5 ευρώ περίπου, καλό όχι όμως 1ης ποιότητας.
Πολύ ωραίες οι κανατούλες κρασιού.

Στα κυρίως πιάτα πήραμε κουλουρίδα (είδος ζυμαρικού που μοιάζει με παπαρδέλες) με λαχανικά (πιπεριές, μανιτάρια, κολοκύθα), πολύ μεγάλη μερίδα, σωστά βρασμένα όλα και το τυρί Νάξου αρκετό. (7 ευρώ).
Δοκιμάσαμε τις παπαρδέλες με το χοιρινό στα 8-9 ευρώ, μεγάλη μερίδα που όμως πολύ γρήγορα έγιναν μία μάζα λόγω του πολύ τυριού και κρέμας που ομογενοποίησαν τα υλικά δημιουργώντας μια όχι τόσο ελκυστική εικόνα.

Γενικά, τόσο ο κατάλογος, όσο και οι μακαρονάδες είναι ελληνικές, με κιμά, μπιφτέκια και γενικά ελληνικά προϊόντα και αρκετά "τυρένιες".
Όλα τα πιάτα ήταν πολύ χορταστικά και οι τιμές φιλικές!
Μας κέρασαν στο τέλος σορμπέ λεμονιού.

Γενικά θα ξαναπάμε να δοκιμάσουμε και άλλα πιάτα και σίγουρα θα είμαστε προετοιμασμένοι για τις μεγάλες μερίδες.
Θα προτείναμε να συμπεριλάβουν και κάποια άλλα είδη ζυμαρικών, πχ. πέννες, ριγκατόνι, επίσης περισσότερες κόκκινες σάλτσες και ίσως πιο πικάντικες.
Αξίζει πάντως για όσους τους αρέσουν τα ζυμαρικά με ελληνική υπογραφή.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Σεπ
08
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Ο Κυρ Αρίστος μας σύστησε έναν φίλο του απο τα παλιά, τον οποίον τίμησαν αρκετοί φίλοι του ask4food και έτσι αποφασίσαμε να επισκεφθούμε ένα βράδυ καλοκαιριού και εμείς.

Χώρος (3/4):

Ακριβώς απέναντι απο το σουβλατζίδικο στην "Κυρ Αριστούπολη"(όπως η Κηφισίας είχε άτυπα ονομαστεί Λεωφόρος Βωβού κάπως έτσι σα και την περιοχή με τα 2 σουβλατζίδικα του Κυρ Αρίστου, την Ψιψίνα, το παντοπωλείο και πλέον τον Ακάκιο) βρίσκεται ένας μοντέρνος χώρος με λιγοστά τραπεζάκια έξω και κάμποσα στον εσωτερικό καλά κλιματιζόμενο χώρο.

Το μαγαζί σε στύλ εκκλησιαστικό-μοναστηριακό, με μανουάλια και κολυμπήθρες για νεροχύτες στο μπάνιο. Ένα ωραίο μαγαζί με ωραία διακόσμηση. Καταλαβαίνεις ότι έχει ρίξει λεφτά.

Ποιότητα Φαγητού (3/4):

Ο κατάλογος μικρός αποτελείται μόνο απο μακαρονάδες και πίτσες με την παρουσία ολίγων ορεκτικών και σαλατών.

Πήραμε μια πίτσα απλή με τυρί και φρέσκια ντομάτα (μεγάλη σε ποσότητα, συμπαθητική σε γευση, βαθμολογία 7/10)

Μια μακαρονάδα με κεφτεδάκια με κόκκινη σάλτσα (καλή μερίδα, εξίσου συμπαθητική γευση, βαθμολογία 7/10)

Μια σαλάτα με κοτόπουλο, γραβιέρα Νάξου κτλ (νοστιμότατη, φρεσκότατη, βαθμολογία 8/10)

Τυρόπιτα με φέτα σχεδόν κρέμα σαν κουρού, μου θύμισε όμως το σχήμα κτλ σαν να πάιρνω τυρόπιτα απο τυροπιτάδικο στον δρόμο (γευση μέτρια, βαθμολογία 5.5/10)

Ωραίο φρέσκο ψωμί ζυμωτό (βαθμολογία 8/10)

Εξυπηρέτηση (4/4):

Τα παιδία του σέρβις ευγενέστατα και εξυπηρετικά. Μας έφεραν άμεσα καρεκλάκι για το μωρό και ψωμάκι που τους ζητήσαμε πρίν κάν παραγγείλουμε για να το απασχολήσουμε. Η κουζίνα άψογη σε σβελτάδα και όλα ήρθαν σωστά χωρίς κανένα λάθος. Οι άνθρωποι ήταν κυριολεκτικά απο πάνω μας για ότι ζητήσουμε λές και επρόκειτο για εστιατόριο 5αστερου ξενοδοχείου.

Value for money (4/4):

Εδώ χτυπάμε 4αρακι χαλαρά. Παρά το ωραίο περιβάλλον, το άψογο σέρβις, του όνομα brand name και το ωραίο και πλούσιο φαγητό με 15 ευρώ το πολύ με ποτά κτλ έχεις φάει, έχεις πιεί, έχεις αφήσει φιλοδώρημα και έχεις και την βενζίνη πληρωμένη για να γυρίσεις σπίτι!!! (υπερβάλω μάλλον, κυρίως εάν κάποιος μένει μακριά!!! )

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Μαι
05
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Επισκεφθήκαμε το μακαρονάδικο την Τρίτη του Πάσχα, μεσημέρι, τέσσερα άτομα. Εύκολη η πρόσβαση, πλησίον της Ζησιμοπούλου στο Παλ. Φάληρο, σε σημείο όπου βρίσκονται και άλλα καταστήματα φαγητού. Εύκολη και η στάθμευση, στην ευρύτερη περιοχή, τουλάχιστον τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα.

Το κατάστημα έχει εσωτερικό και εξωτερικό χώρο. Ο εσωτερικός χώρος είναι προσεγμένος με στοιχεία εκκλησιαστικής διακόσμησης. Ακόμη και οι νιπτήρες στις τουαλέτες είναι κολυμπήθρες. Καθίσαμε στον εξωτερικό χώρο. Ηταν πιο δροσερός και ήσυχος. Το προσωπικό ήταν ευγενέστατο, ντυμένο ομοιόμορφα- φορούσε μαύρη ενδυμασία παραπέμποντας σε καλόγερους. Η εξυπηρέτηση σχετικά γρήγορη, παρότι το μαγαζί ήταν γεμάτο και η πελατεία ανανεωνόταν συνεχώς. Στα μακαρόνια υπήρχε σχετική καθυστέρηση, διότι όπως μας ενημέρωσαν θα τα έβραζαν μετά την παραγγελία.
Εφεραν χωρίς να παραγγείλουμε εμφιαλωμένο νερό. Με τα κυρίως πιάτα άλλαξαν σερβίτσια.

Παραγγείλαμε σαλάτα κατίκι, ρολά ψητού κολοκυθιού-ιδιαίτερη γεύση, σκιουφιχτά, μακαρόνια με μπιφτέκι, παπαρδέλες, πίτσα με μπέικον, αναψυκτικά, μπύρα (ζητήσαμε και έφεραν παγωμένα ποτήρια). Οι μερίδες ήταν χορταστικές. Η πίτσα ήταν εύγευστη, μας άρεσε, απο τα μακαρόνια ενδιαφέρον είχαν μόνο οι παπαρδέλες. Στο τέλος υπήρχε κέρασμα- σφηνάκι με γρανίτα λεμόνι. Πληρώσαμε 50 ευρώ.

Σε γενικές γραμμές το μακαρονάδικο είναι μια ικανοποιητική πρόταση- όχι κάτι το ιδιαίτερο. Οι τιμές είναι χαμηλότερες ιταλικού εστιατορίου- θα μπορούσαν να είναι ακόμη χαμηλότερες. Το κατάστημα δεν έχει σχέση με ιταλικές γεύσεις, είναι μία ελληνική πρόταση.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Απρ
10
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Μόλις γυρίσαμε από τον ΑΚΑΚΙΟ, παρέα 3 άτομα και κάθομαι να γράψω αυτή την κριτική, γιατί είμαι πολύ ευχαριστημένος και από την έξοδο και από το μακαρονάδικο και από την εξυπηρέτηση και από τα φαγητά, που είναι να γλύφεις τα δάκτυλά σου, κυριολεκτικά.

Κατ' αρχήν ο χώρος είναι καλαίσθητος, με αναφορές στη μοναστηριαστική ζωή (μανουάλια στις κολώνες, φωτογραφίες καλογέρων κλπ) και σε προδιαθέτει ευχάριστα για το γεύμα/δείπνο σου. Η εξυπηρέτηση είναι υποδειγματική, τα παιδιά, που μας σέρβιραν, ο Γιώργος και ο Παναγιώτης, ευγενέστατοι, πολύ κατατοπιστικοί και προθυμότατοι να μας εξυπηρετήσουν.

Πήραμε πίτσα ιμάμ (με μελιτζάνες) σκέτη γλύκα και ταλιατέλες με λαχανικά, νοστιμότατες. Κάθε μερίδα, που ήταν χορταστικότατη, γύρω στα 6-8 €, συμφέρει πιό πολύ από το να μαγειρεύεις στο σπίτι. Γενικά θα έλεγα, ότι, μολονότι το μαγαζί έχει ιταλική κουζίνα, οι επιρροές της ελληνικής στα ιταλικά πιάτα είναι έντονες, κυρίαρχες και επιτυχημένες.

Κρασί κόκκινο χύμα, πολύ καλό, αλλά επειδή νηστεύουμε, λόγω σαρακοστής, δεν επεκταθήκαμε στα κρεατικά τους, που φαίνονταν νοστιμότατα. Θα το κάνουμε στο μέλλον. Αριστα σε όλα, λοιπόν. Μπράβο, τέτοια μαγαζιά ανεβάζουν το επίπεδο της εστίασης και μακάρι να βρούν μιμητές!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Δεκ
16
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Το Μακαρονάδικο Ακάκιος δεν θέλει ιδιαίτερες συστάσεις. Εχουν δε γραφεί αρκετές κριτικές ώστε ο κάθε υποψήφιος πελάτης να μπορεί να διαμορφώσει μαι αρκετά καλή εικόνα πριν το επισκεφθεί.

Με δεδομένο λοιπόν την πολύ καλή εικόνα που είχα και εγώ, επέλεξα τη βραδινή έξοδο του Σαββάτου 12/12 να τη συνδυάσω με φαγητό στον Ακάκιο.

Μετά από την αναμενόμενη mini ταλαιπωρία για εξεύρεση parking (η περιοχή δεν φημίζεται δυστυχώς για διαθεσιμότητα τέτοιων χώρων), φθάσαμε στο εστιατόριο (γωνιακό), το οποίο κατά την άφιξή μας είχε ήδη μια πληρότητα περί το 90%.

Παρέλειψα να αναφέρω ότι δεν ειχε καταστεί δυνατό να κλείσω τραπέζι για 3 άτομα τηλεφωνικά, μια και δεν μας δόθηκε αυτή η δυνατότητα, απλά μας εξηγήθηκε οτι λογικά δεν θα είχαμε πρόβλημα να βρούμε με ολιγόλεπτη καθυστέρηση.

Την ώρα που πήγαμε, όντως υπήρχαν άλλες δύο παρέες οι οι οποίες ήταν στην αναμονή για τραπέζι, όπότε πιάσαμε στην κυριολεξία "στασίδι" (το μαγαζί είναι όλο στημένο κατά το πρότυπο μοναστηριακού τύπου) και περιμέναμε πότε θα ελευθερωνόταν ανάλογο τραπέζι για 3 άτομα.

Το εστιατόριο αποτελείται από έναν κυρίως χώρο, από την ανοικτή κουζίνα που μπορείς να δείς όλη την προετοιμασία χωρίς ταυτόχρονα να διαχέονται μυρωδιές, από έναν υπο-χώρο δίπλα στην κουζίνα που φιλοξενεί ενα πολύ μεγάλο μοναστηριακού τύπου τραπέζι και από μια πρώην αυλή που έχει κλειστεί για το χειμώνα και έχει μετατραπεί και αυτή σε χώρο κύριας χρήσης.

Παντού βλέπεις διακόσμηση τύπου μοναστηριακού με μανουάλια, κεριά, παγκάρι κλπ, με σχετικά διακριτικό φωτισμό, μαρμάρινα βαρια τραπέζια, ξύλινα τραπεζοκαθίσματα κλπ. Οι περισσότερες παρέες στο εστιατόριο καθ όλη τη διάρκεια της παραμονής μας, ήταν νεανικές παρέες με λιγότερη παρουσία οικογενειών και μεγαλύτερων ηλικιών. Ολοι οι σερβιτόροι ντυμένοι στα μαύρα, γρηγοροι, με σβέλτες αλλά και διακριτικές κινήσεις στο χώρο και πολύ αποτελεσματικοί.

Στα συν το εστιατορίου, η ανυπαρξία καπνίσματος σε όλους τους χώρους, πράγμα που εγώ προσωπικά τιμώ και εκτιμώ δεόντως, ιδιαίτερα οταν θέλω να απολαύσω το φαγητό μου.

Η αναμονή μας, ήταν ακριβώς 20 λεπτά, χρόνος που κρίθηκε αναμενόμενος για Σάββατο βράδυ και με την προυπόθεση οτι γνωρίζαμε οτι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε πριν το επιλέξουμε.

Οδηγηθήκαμε στην "κλειστή αυλή", όπου εκεί βρέθηκε το τραπέζι για τους τρείς μας, το οποίο τολμώ να πώ οτι δυστυχώς ήταν το πιό άβολο του καταστήματος, διότι βρισκόταν μπροστά σε μια πόρτα μικρής αποθήκης που χρησίμευε πολύ συχνά στο να την επισκέπτονται οι σερβιτόροι του καταστήματος για διάφορες μικροεργασίες. Η ίδια αποθήκη χρησίμευε και ως αποδυτήρια για το προσωπικό που είτε έπιανε βάρδια είτε σχολούσε.

Υπό κανονικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να υπάρχει τραπέζι σε αυτόν τον χώρο (δηλ ακριβώς μπροστά στην αποθήκη), αλλά στο βωμό του να φιλοξενήσει το κατάστημα όσο το δυνατόν περισσότερους μπορούσε, έπρεπε να το δει κανείς με επιείκεια....

Στο χώρο αυτό που κάτσαμε δηλ στην κλειστή αυλή, το έτερο παράταιρο ήταν οτι ακριβώς επειδή ήταν κλειστή αυλή, και για να χωρέσουν περισσότερα τραπέζια, τα περισσότερα τραπεζοκαθίσματα ήταν τύπου φερ φορζέ που δεν είχαν καμία σχέση με του άλλου μοναστηριακού τύπου που ήταν σε όλο το υπόλοιπο κατάστημα.

Στον ίδο μάλιστα χώρο, υπήρχε και ένα μεγάλο τραπέζι μοναστηριακού τύπου ικανό να φιλοξενήσει μεγάλη παρέα με πάγκους που η συνύπαρξή του με τα φερ φορζέ, δεν έδενε καθόλου αισθητικά.

Το μικρό αυτό αλαλούμ στέρησε την τέταρτη ντοματούλα στην αξιολόγηση του χώρου.
Ο κατάλογος που μας ήρθε ήταν λιτός, αλλά περιεκτικός με έμφαση σε δύο κατηγορίες (μακαρονάδες που είναι και το φόρτε) όπως και πίτσες.

Οι σερβιτόροι ευγενέστατοι καθ όλη τη διάρκεια από την αναμονή μας, μέχρι και που παραγγείλαμε.
Παραγγείλαμε εντός 5-7 λετπών από τότε που κάτσαμε στο τραπέζι, και ζητήσαμε όλα τα πιάτα να έρθουν μαζί, καθ ότι δεν επιλέξαμε ορεκτικά αλλά κυρίως πιάτα.

Παραγγείλαμε τη γνωστή στους περισσοτέρους Πεκορινάδα, μια μακαρονάδα με σάλτσα φρέσκιας ντομάτας καθώς και μια "παιδική πίτσα".

Πρώτα ηρθε η πίτσα που μόνο παιδική δεν ήταν στο μέγεθος. Ηταν κανονική όπως και οι υπόλοιπες πίτσες του καταλόγου, απλά ήταν η πιό απλή στο γεύση και έτσι την θέλαμε, με τρικαλινό τυρί, που όντως έκανε πολύ μεγάλη διαφορά στη γεύση σε σχέση με όλες τις γνωστές πίτσες και τις γεύσεις που έχουν συνηθίσει οι περισσότεροι στα τυριά που χρησιμοποιούνται σε αυτό το είδος.

Ηταν όσο πρέπει ψημένη, λεπτή ζύμη, το ζυμάρι κοβόταν με ευκολία και γενικά μείναμε πολύ ικανοποιημένοι.

Οι μακαρονάδες ήραθν λίγο αργότερα (περί τα 5 λεπτά αργότερα).

Η πεκορινάδα, μάλον ήταν το πιό πετυχημένο πιάτο, σερβιρισμένη σε πολύ ωραίο βαθύ πιάτο κεραμιδί χρώματος. με ρίγανη και κομάτια πιπεριού, τα οποία είχαν γίνει "ένα" με τα μακαρόνια, αφού κατά την προετοιμασία της γίνεται ανάδευση και βουτύρωμα των μακαρονιών με όλα αυτά τα υλικά, οπότε τα μακαρόνια τα έχουν ρουφήξει και δεν τα έχουν απλά ρίξει από πάνω.

Ομολογουμένως εξαιρετικό πιάτο. Το μόνο φάουλ, ήταν ότι μας ήρθε λίγο πιό "κρύα" σε θερμοκρασία, αποτέλεσμα μάλον της ανωτέρω προετοιμασίας μετά το βράσιμο των μακαρονιών.

Η μακαρονάδα με φρέσκια σάλτσα ντομάτας, ήταν στη σωστή θερμοκρασία, με άρωμα δυσόσμου και σερβιρισμένη με μυζήθρα, πολύ καλής ποιότητας, με κοματάκια φρέσκιας ντομάτας. Εγινε ανάρπαστη και αυτή.

Το τυρί και στις δύο μακαρονάδες ήταν όσο έπρεπε γαι τα γούστα μας, απλά αναρωτήθηκα εαν θα έπρεπε να φέρνουν και επιπλέον σε κάποιον που θα επιθυμούσε περισσότερη ποσότητα τυριού. Ισως θα έπρεπε να το δούν.

Στο τέλος, μας κέρασαν το γνωστό σορμπε για να αλλάξει η γεύση μας και η βραδιά έκλεισε με πολύ καλή διάθεση από όλους μας από μια πολύ καλή εμπειρία, υποδειγματική εξυπηρέτηση, εξαιρετικό vfm (για όλα τα ανωτέρω και για μαι φιάλη εμφιαλωμένου νερού που μας ήρθε με το που κάτσαμε, πληρώσαμε 21,2 ευρώ).

Τα μόνα σημεία που ανέδειξα ήταν για το χώρο της αυλής και το τραπέζι που κάτσαμε (που ομολογουμένως ήταν το χειρότερο του καταστήματος), η δυνατότητα κράτησης, καθώς και η θερμοκρασία σερβιρίσματος της πεκορινάδας.

Παρέλειψα να αναφέρω σχόλιο για τη μουσική υπόκρουση που εγώ προσωπικά τη θεώρησα παράταιρη (κομάτια jazz αλλά και κάθε λογής που δεν "εδεναν" με την ατμόσφαιρα που θέλει να εκπέμψει το εστιατόριο), όπως επίσης και για τη σχετική βαβούρα από τις ομίλίες που σε ανάγκαζε να μιλάς αρκετά δυνατά για να ακουστείς, τουλάχιστον στο χώρο της κλεστής αυλής που κάτσαμε που γενικότερα δεν συνιστάται να προτιμηθεί σε όποιον επιλέξει να επισκεφθεί το εστιατόριο

Πολυ καλή όμως συνολική γευστική εμπειρία και συστήνεται ανεπιφύλακτα.