Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

10 medium

18 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Επιλέξαμε το εστιατόριο του ξενοδοχείου AthensWas μια όμορφη Παρασκευή βράδυ, αρχές Σεπτεμβρίου, για να φάμε κάτι ελαφρύ και να απολαύσουμε την θέα.

Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ ότι τα μοντέρνα εστιατόρια των ξενοδοχείων στα πέριξ της Ακρόπολης και του Συντάγματος (Point A, the Zillers, Acropolis View, Metropolis κτλ) έχουν μπει δυναμικά στο παιχνίδι της γεύσης κι έχουν ανοίξει τις πόρτες του σε πιο ευρύ κοινό.

Παρασυρμένοι λοιπόν από τα πολύ καλά σχόλια που είχαμε ακούσει για το εστιατόριο του ξενοδοχείου αυτού και ευρισκόμενοι κοντά στο Μουσείο Ακρόπολης, αποφασίσαμε να το δοκιμάσουμε.

Βρίσκεται στην αρχή του πεζόδρομου της Δ. Αρεοπαγίτου και πέντε βήματα από τον σταθμό μετρό Ακρόπολη. Πρόκειται για ένα μοντέρνας αισθητικής urban ξενοδοχείο, καινούριο, με έξι ορόφους κι ένα όμορφο μπαλκόνι- roof garden που στεγάζει το εστιατόριο.

Για την τοποθεσία, την ατμόσφαιρα και την θέα με έχει καλύψει απολύτως η PP-TINA με την τόσο ακριβή περιγραφή της, οπότε δεν θα κουράσω περισσότερο. Θα πω μόνο ότι δεν πρόκειται για κάποια μεγάλη βεράντα, παρά για ένα άνετο μπαλκόνι που μπορεί να εξυπηρετήσει γύρω στα 30 άτομα σε σχετικά μικρά τραπέζια (με αυτά τα κάπως άβολα μεταλικά καθίσματα). Όσο για τη θέα, εκτός από τον λόφο της Ακρόπολης και τον Λυκαβηττό, παρατηρείς πολύ καθαρά την κίνηση στη λεωφόρο Αμαλίας, όπως και τη φωτισμένη Πλάκα.

Ανατρέχοντας λοιπόν σε παλαιότερη κριτική για το εστιατόριο αυτό, έπεσα στην κριτική της PP-TINA (η μοναδική προς το παρόν), η οποία αναφέρεται στη BRASSERIE MODERN που λειτουργεί από τις πρωινές έως τις απογευματινές ώρες στο roof top του ξενοδοχείου. στον 6ο όροφο. Το βράδυ την σκυτάλη παίρνει το νέο SENSE fine dining restaurant, το οποίο και δοκιμάσαμε. Υποθέτω λοιπόν ότι μάλλον θα έπρεπε να ανοίξω νέα "σελίδα κριτικών" για το SENSE, αλλά προτίμησα να συνεχίσω στη ίδια σελίδα που έχει ανοίξει για το Modern, εφόσον αναφέρεται στο ίδιο ξενοδοχείο.

Την βραδιά που πήγαμε εμείς, χωρίς κράτηση, όπως ήταν φυσικό, δεν βρήκαμε τραπέζι στο μπαλκόνι. Καθίσαμε όμως ακριβώς μέσα από τη τζαμαρία απ' όπου είχαμε την ίδια όμορφη θέα. Ο εσωτερικός χώρος, με πιο άνετα τραπεζοκαθίσματα, σε τόνους του σκούρο καφέ, δημιουργεί μια ζεστασιά και μία οικειότητα. Τα τραπέζια στρωμένα λιτά με λευκά τραπεζομάντιλα πάνω από μακρύτερα σκούρα, απλά σερβίτσια σε γήινους τόνους, απουσία μαχαιροπίρουνων, που στη συνέχεια ανανεώθηκαν δύο φορές...

Το σέρβις υψηλού επιπέδου, όσο πρέπει ευγενικό και προσήνες, με λεπτότητα και ακρίβεια στις κινήσεις, δεν μας έκανε να αισθανθούμε αμήχανα ούτε λεπτό. Μια μικρή ένσταση έχω μόνο, στην οποία θα αναφερθώ στη συνέχεια.

Ο κατάλογος που μας δόθηκε, μια καρτέλα με όχι πολλές επιλογές, μαρτυρά τον χαρακτήρα ενός μοντέρνου, προσεγμένου και εν τέλει ακριβού εστιατορίου, που πειραματίζεται με ελληνικές γεύσεις, προσαρμοσμένες σε ένα πιο απαιτητικό κοινό. Αυτό που μας εξέπληξε όμως ήταν η εξής ιδιορρυθμία του καταλόγου: περιελάμβανε μόνο ορεκτικά, κυρίως πιάτα και τρία γλυκά. Δεν υπήρχαν καθόλου σαλάτες, γεγονός που μας δημιούργησε μια δυσκολία, καθώς, κατά την ελληνική συνήθεια, θα θέλαμε να μοιράσουμε μια σαλάτα στη μέση (ήμασταν πέντε άτομα).

Υποθέτω ότι ο σεφ επιχειρεί να καλύψει πρώτα τις απαιτήσεις των ξένων επισκεπτών- ενοίκων του ξενοδοχείου, που προέρχονται από διαφορετικές κουλτούρες και πιθανότατα προτιμούν την φιλοσοφία του ατομικού ορεκτικού- κυρίως πιάτου- επιδορπίου, παρά να τους μυήσει στη λογική του ελληνικού sharing.

Ίσως υπό αυτό το πρίσμα θα πρέπει να δούμε και τα πιάτα του SENSE, αν θέλουμε να ακριβολογήσουμε.

Στην κατηγορία "ορεκτικά" λοιπόν, μπορείτε να βρείτε:
- τον Λαχανόκηπο: μια τύπου σαλάτα
- ένα ριζότο αλά πολίτα με αγκινάρες, μυρωδικά, γιαούρτι
- δύο ορεκτικά με θαλασσινά (το ένα εκ των οποίων έχει το τόσο ταξιδιάρικο όνομα "θαλασσογραφία")
- ένα πιάτο με αυγό ποσέ
- ένα πιάτο με ζυμαρικό τορτέλι (σαν λαζάνι μας περιγράφηκε) με γεύσεις χωριάτικης σαλάτας σε στρώσεις.

Στα κυρίως υπάρχουν:
- τρία πιάτα με ψάρι: λαβράκι, μπακαλιάρος, σφυρίδα
- κόκορας πατσιτσάδα
- γουρουνόπουλο
- πιτσούνι (!!! ) etoufee (δλδ μια εκδοχή κοκκινιστού... πουλερικού, με σάλτσα κρασιού)

Όλα ωραία και ανθηρά λοιπόν... αφού μελετήσαμε ενδελεχώς τον κατάλογο και τις τόσο ενδιαφέρουσες προτάσεις του σεφ, είπαμε να πάρουμε για την μέση έναν Λαχανόκηπο, να μοιράσουμε 2 άτομα το πιάτο με το γουρουνόπουλο, άλλοι δύο τον κόκορα και να πάρουμε και το ριζότο.

Στην αρχή μας έφεραν πιάτο με κομμάτια ψωμάκια και φοκάτσιες σε διάφορες γεύσεις (πχ πράσινη φοκάτσια με σπανάκι), συνοδεία παρθένου ελαιολάδου. Ήταν όλα πολύ νόστιμα και πρωτότυπα, τα τιμήσαμε δεόντως και μας τα ανανέωσαν με προθυμία. Στην συνέχεια κατεφθασε καλωσόρισμα σούπα από φασόλια με λαχανικά. Καλοδεχούμενη και αυτή.

Η αρχή λοιπόν έγινε πολύ καλή, το γεύμα μας προδιαγραφόταν λουκούλειο... μέχρι που κατέφθασε ο Λαχανόκηπος. Επρόκειτο για ένα πιάτο- έργο τέχνης, σαν ζωγραφικός πίνακας, μια πανδαισία χρωμάτων από λαχανικά, γεμιστά ζυμαρικά και σάλτσες, τόσο αριστοτεχνικά τοποθετημένα ένα- ένα μέσα στο πιάτο, σε κυκλική περίμετρο, που πραγματικά για αρκετή ώρα πέσαμε και οι πέντε από πάνω και το παρατηρούσαμε.

Το μάτι χόρτασε, η όρεξη ούτε κατά διάνοια. Προκειμένου έστω να δοκιμάσουμε όλοι τις πολλά υποσχόμενες γεύσεις, βρεθήκαμε να τεμαχίζουμε τα ζυμαρικά στα τρία, πράγμα που θεωρώ τουλάχιστον αστείο.

Υποψιαστήκαμε την συνέχεια. Για να μην τα πολυλογώ, όλα τα πιάτα ήρθαν ακριβώς στην ίδια λογική. Άψογο serving, ελάχιστες ποσότητες. Το γουρουνόπουλο, τέσσερις μπουκιές, με λίγο πουρέ- αφρό πατάτας στο κέντρο, η μοιρασιά μόνο ως αστείο φαινόταν. Μόνο το ριζότο ήταν κάπως πιο χορταστική μερίδα. Έτσι κατέληξαν όλα στη μέση και δοκιμάσαμε όλοι. Η γεύση βεβαίως, φίνα, μεστή, ελληνική, με την μικρή της "γκουρμεδιάρικη πινελιά" σε κάθε πιάτο (για μένα ο κόκορας πατσιτσάδα, γεμισμένος μέσα σε χοντρό ζυμαρικό- σωλήνα, με αφρό παρμεζάνας, ήταν το κορυφαίο). Αλλά ως εκεί.

Και επανέρχομαι στη λογική του τρίπτυχου ορεκτικό- κυρίως- επιδόρπιο, που έλεγα παραπάνω. Για κάποιον λιτοδίαιτο, ενδεχομένως, τουρίστα, ένα ορεκτικό, ένα μίνιμαλ σε ποσότητα κυρίως, ένα επιδόρπιο και ολίγον κρασί είναι το ιδανικό δείπνο. Αν είναι δε άψογο σε παρουσίαση όσο και σε γεύση, τόσο το καλύτερο, δικαιολογεί την φήμη και την τιμή του.

Για τον Έλληνα όμως και την παρέα του, που δεν βγαίνει μόνο για να ξεσκάσει αλλά κυρίως για να χορτάσει, οι ποσότητες αυτές θα φανούν αστείες. Μεταξύ μας, αστειευτήκαμε σκεπτόμενοι ότι κατά την διάρκεια της παραγγελίας μας προβληματιζόμασταν ποιοι θα μοιραστούμε το "γουρουνόπουλο" και τον "κόκορα", ενώ ο άψογος κατά τ άλλα μετρ δεν μας έβγαζε από την αμηχανία προειδοποιώντας μας τουλάχιστον για τις ποσότητες. Θεωρώ ότι θα έπρεπε να μας δώσει κάποιες οδηγίες για το ύφος των πιάτων, ώστε να παραγγείλουμε ανάλογα. Εδώ βάζω τον αστερίσκο στο σέρβις, που κανονικά τους αφαιρεί μισή ντοματούλα.

Για να κλείσω γλυκά και ευχάριστα, περνάω στα επιδόρπια. Δοκιμάσαμε δύο από τα τρία γλυκά του καταλόγου
- το λεμόνι
- τους κίονες
(-το σταφύλι δεν υπήρχε)

Το ΛΕΜΟΝΙ ήταν ένα αληθινό λεμόνι κατεψυγμένο και τεμαχισμένο οριζόντια, γεμισμένο με σορμπέ λεμονιού στο ένα κομμάτι και παγωτό λεμόνι με λουίζα και μπαχαρικά στο άλλο. Τοποθετημένο μέσα σε ξύλινο, μικρό τελάρο με φύλλα λεμονιάς. Εντυπωσιακό!

Οι ΚΙΟΝΕΣ όμως ήταν το αποκορύφωμα αυτής της ενδιαφέρουσας βραδιάς, ένας λόγος για να επισκεφθεί κανείς αυτό το εστιατόριο απλά και μόνο για να απολαύσει αυτό το επιδόρπιο μαζί με τον καφέ του. Σοκολάτα σε σχήμα αρχαιοελληνικού κίονα με το κιονόκρανο (ιωνικού μάλιστα ρυθμού! ), ένας όρθιος κι ένας "σπασμένος", πάνω σε κέικ- σφουγγάρι από μπαχαρικά και παγωτό τσουρέκι. Θεσπέσιο! Στην όψη και στη γεύση. Παρά την κάπως φολκλορική σύλληψη, πιστεύω ότι ο pastry chef καταφέρνει να περάσει το γλυκό αυτό σε άλλο επίπεδο.

Τέλος η λίστα κρασιών-αν και δεν πρόλαβα να τη μελετήσω καλά- είναι πλούσια και περιλαμβάνει πολλές ξένες ετικέτες.

Ο λογαριασμός δεν θα σας πω πού κυμάνθηκε, για να αποφύγουμε τα πολλαπλά εγκεφαλικά. Ενδεικτικά θα πω ότι όλα τα κυρίως φλερτάρουν τα 30 ευρώ, ενώ και τα ορεκτικά με δυσκολία κρατιούνται κάτω από τα 25 (ο Λαχανόκηπος, αν θυμάμαι στα 19). Τα δε γλυκά μεταξύ 12 και 15. Κατανοώ ότι για τον πολίτη της Ν. Υόρκης, του Λονδίνου, των μεγαλουπόλεων του δυτικού κόσμου γενικά, οι τιμές αυτές ίσως ειναι αναμενόμενες γι αυτού του επιπέδου την κουζίνα και σε έναν τέτοιο χώρο. Για τον Έλληνα όμως, ασχέτως οικονομικής κατάστασης, που ζει στην γνωστή ελληνική πραγματικότητα, το εστιατόριο του Athenswas Hotel είναι ένα ακριβό εστιατόριο, που προσφέρεται για την εμπειρία του διαφορετικού, την υπέροχη θέα, την ευκαιρία να δειπνήσει σε ένα κοσμοπολίτικο περιβάλλον, στο μπαλκόνι ενός όμορφου, ντιζαϊνάτου ξενοδοχείου.

Για όποιον θεωρεί ότι έχει αξία να πληρώσει αρκετά παραπάνω για μια τέτοιου είδους εμπειρία, όσο κρατάει ακόμα ο καλός καιρός, ας σπεύσει!

6 medium

07 Μάρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Εντυπωσιακός λιτός, αλλά και vintage χώρος. To service επαγγελματικό, αλλά λιγουλάκι αργό.

Οι γεύσεις εντυπωσιακές και gourmet. Πολύ καλά, αλλά λίγο περισσότερο αλμυρά τα χτένια με φοβερή σως από μέλι, κανέλα και ξηρούς καρπούς...

Πήραμε επίσης πανσέτα από ισπανικό χοιρινό, εξαιρετικά ψημένη και με πολύ ωραία τρούφα και κάστανο.

Ακόμα πιο απογειωτικό το τελείωμα με εκμέκ από καταϊφι και μαστίχα.

Θα ξαναεπισκεφτώ το μαγαζί γιατί περάσαμε όμορφα

Διονυσίου Αρεοπαγίτου 5, Αθήνα

210 9249954