ΤΡΙ...ΓΥΡΟ ΑΠ'ΟΛΑ

Σουβλάκι & Σχάρα

  Λεωφόρος Βεΐκου 83, Γαλάτσι [Χάρτης]
  210 2221212

Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα έως Κυριακή 12:00 το πρωί με 02:00 το βραδυ .
Παροχές:
Έχει δίκτυο Wifi Κάνει delivery Take away Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες Υπάρχει εξωτερικός χώρος Φιλικό για οικογένειες/παιδιά

Λίγα λόγια για το εστιατόριο

Ξεκινώντας με γνώμονα τις αρχές που πήραμε απο τον πατέρα μας Νίκο Ροπόδη και μεγαλώνοντας μέσα σε αυτή τη δουλειά, μας δόθηκε η ευκαιρία να ανοίξουμε τα φτερά μας και να σας προσφέρουμε τις γευστικές μας γνώσεις μέσα απο έναν πλήρως ανακαινισμένο χώρο.

Διαλέγοντας καθημερινά τις καλύτερες πρώτες ύλες είμαστε σε θέση να σας προσφέρουμε την καλύτερη ποιότητα με σεβασμό και αγάπη, ώστε όλοι εσείς να είστε 100% ευχαριστημένοι. Θα χαρούμε να ακούσουμε νέες ιδέες, αλλά και παράπονα, για να γίνουμε ακόμα καλύτεροι σε αυτό που κάνουμε.

Σας ευχαριστούμε για τη συνεχή σας υποστήριξη.
Βασίλης & Θανάσης Ροπόδης



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Σουβλάκι & Σχάρα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Δεκ
16
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Πριν ξεκινησω τα της κριτικης, ηθελα να εκφρασω μια απορια που μου εχει γεννηθει καιρο τωρα... Μονο εμενα μου φαινονται υποπτες οι διθυραμβικες κριτικες ατομων που ξεπεταγονται σα τα μανιταρια για μια μονο guest εμφανιση και μετα το ραβουν, γιατι προφανώς εκοψαν το φαι και αρχισαν διαιτα? Διαβαζω ολοκληρα κατεβατα για μαγαζια με πολυ χαμηλες ή μετριες βαθμολογιες απο αντικειμενικα, πεινασμενα αξιοπιστους χρηστες και απορω... Μασαει η αίγα αυγοτάραχον?

Κλεινω την παρενθεση και προχωραω στα επικαιρα. Παρασκευη βραδυ γυρίζω απο συναυλια στο κέντρο με ένα φιλο, ο οποιος σε ολη τη διαδρομη μουρμουραει οτι εχει παχυνει, ενω παραλληλα ψαχνει ανοιχτο σουβλατζιδικο. Η ωρα ήδη 2 τη νυχτα, το Γαλάτσι φερνει λίγο σε πόλη ζωντανών νεκρών, και ο φιλος μου να έχει λυσσάξει στην πεινα και, παραγώγως, στη μουρμουρα. Εκει που εχει αρχισει να απελπιζεται και αυτος και το νευρικο μου συστημα, τσουπ, να σου το Τρι... γύρο ανοιχτο. Παροτι Γαλατσιώτης, δεν το είχε παρει ποτε πριν το ματι του, γιατι ειναι ενα μικρούλι μαγαζάκι στη δεξιά πλευρά της Βείκου, με κατέυθυνση προς Γαλατσιου. Το παρκάρισμα εκεινη την ωρα ήταν παιδικη υποθεση, αλλα και μεσα στη μερα δεν ειναι ιδιαιτερα δυσκολο. Ειναι βολικο το σημείο που βρίσκεται.

Ο χώρος μικρος και περιποιημενος, απο τα νεοσουβλατζιδικα με το μινιμαλ στυλ, απλα τραπεζακια και καρεκλιτσες, καμια ιδιαιτερη διακοσμηση αλλα χαριτωμενα παλ χρωματα στους τοιχους. Νομιζω τα πατωματα ειναι ξυλινα και σου βγάζει μια ζεστη, πιο χαχολικη ατμοσφαιρα, ευτυχως δεν ειναι καθολου ψυχρο, διοτι στο μυαλο μου βιομηχανοποιημενο φαγαδικο ισοδυναμει σε βιομηχανοποιημενο φαγητο και ποιος λιγουρευεται ημιπλαστικο σουβλακι? Εξτρα μπονους ποντοι για την απιθανη καθαριοτητα, σκεφτομαι να ζητησω τη μεθοδο να την εφαρμοζω και σπιτι. Ηταν λες και κανεις δεν ειχε φαει εκει μεσα, του κουτιου ο χωρος.

Η διαδικασια γνωστη και αγαπημενη, παραγγελνεις στο ταμειο, πληρωνεις επι τοπου και παιρνεις την πραματεια απο τον τυλιχτη. Σε αυτο το σημειο, κυριες και κυριοι, θελω την προσοχη σας γιατι η συγκεκριμενη τυλιχτης ειναι απο μονη της λογος να πας. (και να ξαναπας, και να ξαναπας... ) Ευγενικη με αυτο τον ειλικρινη τροπο, σε ακουει προσεκτικα και σου δινει ακριβως -και εννοω ακριβως- αυτο που ζητησες με γρηγορες, μελετημενες κινησεις. Της εκανα μονιμως υποδειξεις, οχι απο βιτσιο, εχω παλαβο σοϊ με ακομα πιο παλαβες διατροφικες συνηθειες, και αυτη αντι να αγανακτησει, ή απλως να με αγνοησει, οπως μου συμβαινει συνηθως, χαμογελουσε με κατανοηση και εκανε τα παντα να με γλιτωσει απο τη στερεοφωνικη γκρινια των αδελφων μου. Η γαντοφορουσα (να τα λεμε και αυτα) κοπελα με εξυπηρετησε σε λιγοτερο απο 5 λεπτα, και δεδομενου οτι τη ζαλισα με τις απαιτησεις μου, αξιζει 5ρι, και λυπαμαι που δεν εχω να το δωσω.

Φαγητο time. Στην πολη με τα εκατονταδες σουβλατζιδικα, που πλεον ειναι πιο πολλα απο τα περιπτερα, ειναι σκετη ειρωνια οτι δεν μπορεις να βρεις ευκολα καλο σουβλακι. Ο μαγαζατορας ξερει οτι, καλο, κακο, το φαγητο του στη μεγαλη πεινα ειναι παντα η φθηνη επιλογη και ετσι δεν πολυψαχνεται να προσφερει καλυτερη ποιοτητα, και η κακη μια χαρα πουλαει. Το τρι... γύρο δεν εχει γνωριστει με αυτη την πρακτικη, ουτε εξ οψεως.

Πηραμε:

2 τυλιχτα με καλαμακι κοτοπουλο απ ολα
2 τυλιχτα γυρο χοιρινο πατατα σως μαρουλι ντοματα
1 τυλιχτο γυρο χοιρινο απ ολα
1 τυλιχτο γυρο χοιρινο πατατα σως.

Εδω καπου αρχιζει ο παραλογισμος των απαιτησεων, που κρατησε καμποσο ("Πολλη σως, λιγο μαρουλι" "Λιγη σως, πολλες πατατες" κοκ για το καθενα), το αποτελεσμα ομως μας δικαιωσε. Ο γυρος πολυ τρυφερος, καθαρος, χωρις πολλα λιπη, οι πατατες προτηγανισμενες αλλα πολυ καλες περιεργως, τραγανες, χρυσαφενιες, καλης ποιοτητας. Η σως εδωσε ρεστα, ειναι αψογη, πεντανοστιμη, ειμαι σχεδον σιγουρη οτι στον παραδεισο κανουν απλωτες σε δεξαμενες γεματες με αυτο το βελουδινο κατασκευασμα. Ο πεινασμενος φιλος ειπε οτι το κοτοπουλο ηταν ζουμερο και νοστιμο, και οι αδερφες μου ξετρελαθηκαν, και ειναι δυσκολοι πελατες. Το αυστηρο 3 που εβαλα ειναι αποτελεσμα του συνδυασμου γυρος-τζατζικι-κρεμμυδι, οι αναλογιες δεν ηταν πετυχημενες και το συνολο ηταν στεγνο και κατεβαινε δυσκολα. Αμαρτια με τοσο καλο φαγητο, να στα χαλαει το τζατζικι, που μου αφησε μια παραξενη αισθηση τυποποιημενου. Ειδικος δεν ειμαι, αλλα σαν γευση με απογοητευσε, καμια αψαδα, καμια ενταση, καμια γευση.

Το καλυτερο ειναι οτι το πορτοφολι σας δε θα στεναξει, διοτι αφενος το τυλιχτο ειναι μπαμπατσικο και με πολλη γεμιση, αφετερου κυμαινεται απο 2.10 ο χοιρινος γυρος, 2.20 το κοτοπουλο και γενικα κινειται στα οικονομικα περιξ η τιμη. Το προτεινω, ω ναι, γιατι συνδυαζει οικονομια και ποιοτητα. Μασαζ δεν κανει, αλλα γι αυτο που προοριζεται, ειναι παραπανω απο ικανοποιητικο.

ΥΓ.1. Μην ξεχναμε οτι μιλαμε για σουβλατζιδικο και ως τετοιο κρινεται. Δεν παω να το κρινω με κριτηρια εστιατοριου, προφανως, οπως δεν κρινω ενα αστειο με βαση τη διαθεση μου. Τι ποιητικα που τα λεω ομως..

ΥΓ.2 Οποιος μπαινει στον κοπο να με διαβασει, και με τρελο ενθουσιασμο εχω παρατηρησει οτι υπαρχετε εκει εξω, θα εχει δει μια τρελη μου αδυναμια στα σουβλατζιδικα. Δεν ειναι γιατι δεν επισκεπτομαι αλλου ειδους χωρους εστιασης, ειναι γιατι παντα πιστευα οτι ο γαστριμαργικος πολιτισμος μιας χωρας κρινεται απο την απλουστερη διατροφικη μοναδα, και, κακα τα ψεματα, η Ελλαδα εχει προσφερει 3 πραγματα στην ανθρωποτητα: Την Ακροπολη, τη δημοκρατια και το σουβλακι. Ηδη κακοποιουμε τα 2 πρωτα, δεν μπορω να ανεχθω την καταστρατηγηση του τριτου, δε το αντεχει η εθνικη μου συνειδηση.

That's all, folks.