Loader

Περιγραφή

Cosy Italian Resto

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Δευ-Κυρ: 13:00 μ.μ. - 12:30 π.μ.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

23 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Το Ramino είναι ένα “love me or hate me” μαγαζί. Ή, καλύτερα, για να το προσαρμόσουμε σε μια πιο εστιατορική φράση είναι “eat me or beat me”.

Καταρχάς ανήκει στον Όμιλο Καστελόριζο. Κάποιοι ενθουσιάζονται στο άκουσμα του ονόματος, ενώ κάποιοι άλλοι βγάζουν φλύκταινες στην ιδέα της “αλυσίδας” και της συχνής υπερκοστολόγησης που τη συνοδεύει.

Μάλιστα οι φλύκταινες αυξάνονται από το γεγονός ότι είναι το μόνο ιταλικό εστιατόριο του Ομίλου, άρα δεν έχουμε να κάνουμε με μια αλυσίδα που εξειδικεύεται σε μία συγκεκριμένη κουζίνα, ώστε να μπορούμε να περιμένουμε συνεχή βελτίωση και εξέλιξη.

Ο χώρος του είναι κι αυτός eat me or beat me. Σχεδιαστικά ακολουθεί το ύφος της ονομασίας του (στα Ιταλικά rame σημαίνει χαλκός) κι έτσι έχει αποχρώσεις στο χρώμα του χαλκού και αρκετές χάλκινες λεπτομέρειες οι οποίες συνδυάζονται αρμονικά με λίγο πράσινο. Τα καθίσματα δεν είναι και τα πιο βολικά της Γλυφάδας. Όλα καλά ως εδώ. Το beat me, της υπόθεσης, προκύπτει λόγω του αρκετά μικρού μεγέθους του εστιατορίου, το οποίο είναι σε μεγάλο βαθμό καλυμμένο από πλαστικές τζαμαρίες. Κάποιοι θα το βρουν ζεστό και γλυκό, κάποιοι άλλοι όχι αντάξιο του ονόματος “Καστελόριζο”.

Το σέρβις ακολουθεί το ίδιο μοτίβο. Από τη μία έχουμε τους ομοιόμορφα και προσεγμένα ντυμένους σερβιτόρους. Από την άλλη έχουμε το ότι θα σου φέρουν το εμφιαλωμένο νερό χωρίς να το ζητήσεις και, μάλιστα, ίσως σου χρεώσουν ένα ακόμη στο τέλος, ασχέτως αν δεν ήπιες δεύτερο. Από τη μία, επιπλέον, έχουμε το ότι θα σου γεμίσουν το ποτήρι με ευλάβεια και στυλ, όντας, ταυτόχρονα, όσο ευγενικοί θέλεις. Από την άλλη μπορεί και να περάσεις κάμποση ώρα με άδειο ποτήρι, μέχρι να δουν ότι χρειάζεσαι refill. Από τη μια στο τέλος θα σε κεράσουν το κατιτί, ενώ από την άλλη, δεν αποκλείεται να κάνουν λάθη στην απόδειξη ή να σου φέρουν άλλο πιάτο αντί αυτού που παρήγγειλες. Φυσικά, θα είναι πρόθυμοι να διορθώσουν το λάθος τους, αλλά δεν θα σε ταράξουν και στις συγνώμες.

Το φαγητό είναι και αυτό eat me or beat me. Το μενού περιλαμβάνει ορεκτικά, σαλάτες, πίτσες, ζυμαρικά, ριζότο και κρεατικά. Εξαιρουμένων των κρεατικών, τα υπόλοιπα, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, κινούνται όλα στην κλίμακα 8,5-13,0€. Δηλαδή, αρκετά για τα πρώτα πιάτα, συνηθισμένα για τα κυρίως.

Πρώτο eat me or beat me, στο φαγητό: το κουβέρ. Άσπρα και μαύρα ψωμάκια. Eat. Κρύα. Beat. Με (σαν) χειροποίητα κριτσίνια. Eat. Τίγκα στο λάδι. Beat. Συνοδεύονται από yummy ντιπ πέστου βασιλικού με ρικότα και ροζ πεπέρι on top. Eeeeat. Κόστος: 1,8€ κατ’ άτομο. Beeeat.

Δεύτερο: Σαλάτα Caprino με σπανάκι, ρόκα, εσκαρόλ, καραμελωμένα καρύδια, φρούτα του δάσους, κατσικίσιο τυρί, βινεγκρέτ κόκκινων φρούτων (9,5€). Όμορφη παρουσίαση. Eat. Καλή ποιότητα και ποσότητα υλικών. Eat again. Όταν γεύεσαι τη βινεγκρέτ: beat. Ο συνδυασμός της με τα υπόλοιπα υλικά πιο πολύ χαλάει το τελικό αποτέλεσμα, παρά το αναδεικνύει. Καβουρδισμένα καρύδια: τη σώζουν, την ανεβάζουν, την κάνουν ξεχωριστή. Eat.

Τρίτο: Risotto Milanese, με σαφράν και βοδινή ουρά (13€). Ξανά όμορφη παρουσίαση. Eat. Το λίπος στο κρέας αναζητήθηκε, μα τζίφος. Eat. Το σαφρόρυζο ήταν σχετικά πιπεράτο. Eat. Η συνολική γεύση όμως ήταν κάπως μπεδεμένη. Όχι ξεκάθαρο eat, ούτε ξεκάθαρο beat.

Τέταρτο: οι πίτσες. Δοκιμάστηκαν η Αλλαντικών (ζαμπόν, πεπερόνι, προσούτο, πάπρικα, πέστο) και η Corona (πιπεριά, πεπερόνι, ρόκα, porchetta). Και οι δύο στα 12,5€. Ήρθαν σε ψηλή βάση, με ένα γιγαντιαίο τσιμπιδάκι για τα φρύδια (όντως), να τις συνοδεύει για το σερβίρισμα. Eat. Με αρκετά καλή ζύμη. Eat. Με λαδίλα (ευτυχώς όχι πολλή). Beat. Με αρκετά νόστιμη σάλτσα ντομάτας και τυρί. Eat. Με αρκετά καλή ποσότητα υλικών από πάνω. Αξίζουν αρκετά.

Εξαιρέσεις προς επιβεβαίωση του κανόνα:

* Just Beat It: Calamarata, δηλαδή ζυμαρικά με καλαμάρι, γαρίδα, πράσο, μύδια και καυτερή πιπεριά (14,5€). Ζυμαρικά σαν φαρδιές κυλινδρικές ταλιατέλες. Χωρίς αίσθηση καυτερού. Με μέτρια κόκκινη σάλτσα. Χωρίς τα θαλασσινά που χρησιμοποιήθηκαν να δίνουν το παραμικρό στη γεύση. Απλά κοκκινιστά ζυμαρικά. Αν τα αποζητάς θα σου αρέσουν, αν όχι, απόφυγέ τα καλύτερα.

** Just Eat It: Gnocchi Fonduta, ήτοι νιόκι με κρέμα παρμεζάνας, μοσχοκάρυδο και λάδι μαύρης τρούφας (9,5€). Έλα να μιλήσουμε για τρούφα. Έλα να την αναλύσουμε για ώρες. Γιατί αυτό το πιάτο το αξίζει. Αν αγαπάς την τρούφα, μην το χάσεις. Η γεύση είναι έντονη, αρκετά έντονη. Δεν είναι λεπτή. Είναι μια βόμβα για τον ουρανίσκο σου. Αν σου αρέσουν οι εκρήξεις, δοκίμασε αυτά τα νιόκι. Η σάλτσα τους, την πρώτη φορά ήταν βελούδο, τη δεύτερη ένα κλικ πιο σφιχτή. Δεν πειράζει. Η γεύση τους ήταν ακριβώς η ίδια. Εκρηκτική.

Αλκοόλ δεν δοκιμάσαμε για να έχουμε άποψη για το την ποιότητα και το κόστος του. Αρκεστήκαμε στο νεράκι. Την πρώτη φορά τους προλάβαμε στο τσακ να μην μας ανοίξουν εμφιαλωμένο και να φέρουν κανάτα. Τη δεύτερη δεν τα καταφέραμε και καθώς, μάλλον, μας θυμόντουσαν από την πρώτη, έφεραν και δεύτερο εμφιαλωμένο μόλις τελείωσε το πρώτο, το οποίο χρεώθηκε κι ας μην ανοίχθηκε ποτέ. Beat.

Τουλάχιστον μαζί με το τσέκι έρχεται κέρασμα σφηνακίου λιμοντσέλο. Eat.

Ο οικονομικός απολογισμός των επισκέψεών μας ήταν τσουχτερός. Ένα πλήρες γεύμα δύο ατόμων θα πλησιάσει, πιθανώς, τα 30€, κατ’ άτομο, μετά ποτού. Ίσως τα ξεπεράσει κιόλας. Βέβαια, οι μερίδες είναι αρκετά χορταστικές και οι τιμές όχι ιδιαίτερα προσγειωμένες. Αν, λοιπόν, το γεύμα στο Ramino αντιμετωπιστεί περισσότερο σαν τσίμπημα (με 3-4 πιάτα ανά δύο άτομα) θα είναι και πάλι σχετικά χορταστικό, χωρίς να είναι αντίστοιχα υπερκοστολογημένο. Υπολόγισε γύρω στα 20-25€ για μέτριο κορεσμό σε αυτή την περίπτωση.

Εν κατακλείδι, το Ramino είναι eat me or beat me. Τρώγεται στις γεύσεις (3,5/4), τρώγεται στο στυλ, τρώγεται σε μερικά κομμάτια της εξυπηρέτησης (2,5/4). Είναι για ξύλο στο οικονομικό, είναι για ξύλο σε κάποια άλλα κομμάτια της εξυπηρέτησης, είναι για ξύλο και στον τομέα άνεση.

Προτείνεται σαν κάτι αρκετά νόστιμο, όχι για κάθε φορά όμως, ούτε για να έρθεις από μακριά για χάρη του, όμως ο Αθηναϊκός νότος αξίζει να κάνει μια βόλτα για μια δοκιμή.

• Αν αποφασίσεις να το δοκιμάσεις, προς θεού, μη χάσεις τα νιόκι με την τρούφα, ειδικά αν είσαι τρουfan.

04 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Λίγο πριν μπούμε στις χειμερινές υποχρεώσεις μας (επιτέλους), είπαμε να χαβαλεδιάσουμε λίγο ακόμα. Καιρό έψαχνα ένα νέο εστιατόριο να δοκιμάσω και ήμουν αποφασισμένος! Εκεί που όμως είχα θέμα... ήταν στην επιλογή. Έβλεπα το ένα, έλεγα καλό είναι. Μήπως να πάμε σε αυτό καλύτερα όμως;

Τελικά το πήρα απόφαση και επέλεξα Ιταλικό. Μπήκε και η παράμετρος για καφεδάκι στην παραλιακή πρώτα, οπότε περιόρισα και τις επιλογές. Είχα φροντίσει κάποιους μήνες νωρίτερα να στείλω και τον Μπούτση να κάνει γευστική δοκιμή, έδωσε το ΟΚ... οπότε βρήκαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε το τέκνο του ομίλου Καστελόριζο.

Δευτέρα βράδυ 28/8/2017 με πολύ κίνηση σε γνωστό cafe-restaurant της παραλιακής αλλά όχι τόσο κόσμο στην περιοχή της Γλυφάδας, βρήκαμε πολύ κοντά να παρκάρουμε, δίπλα από τις γραμμές του τραμ. Το Ραμίνο είναι κολλητά με το "αδελφάκι" του Mezze και μάλιστα αν καθίσετε στην άκρη θα ακούσετε και το διαφορετικό στυλ μουσικής που παίζουν. Σαν χώρος είναι μικρός, ειδικά ο εσωτερικός και για να πάτε στην τουαλέτα θα χρειαστείτε να κατεβείτε σκαλιά. Το στυλ του καταστήματος είναι χαλαρό, με αρκετά ψεύτικα φυτά. Τα τραπεζοκαθίσματα δεν δίνουν την αίσθηση πολυτέλειας αλλά μιλάμε για cosy εστιατόριο. Όπως θα έχετε διαβάσει "Rame" στα ιταλικά σημαίνει χαλκός, έτσι και στο Ramino εμπνευσμένο από το ομώνυμο χάλκινο μαγειρικό σκεύος με open κουζίνα, το εστιατόριο σας υπόσχεται πως θα απολαύσετε Ιταλική κουζίνα με κλασικές και ανανεωμένες συνταγές.

Η εξυπηρέτηση βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο, με ευγενέστατα παιδιά στο σέρβις που έχουν εκπαιδευτεί κατάλληλα από τον όμιλο. Μας φάνηκε λίγο υπερβολικό βέβαια που μόλις άδειαζαν τα ποτήρια μας από νερό, βλέπαμε τους σερβιτόρους να τρέχουν να μας τα γεμίσουν. Ο Μπούτσης μάλιστα έκανε και ένα πείραμα να τελειώσει το ποτήρι του και το παιδί έτρεχε.... Υπερβολή. Ιδιαίτερα καλή εντύπωση μας έκανε επίσης και η άψογη χρήση ξένων γλωσσών, μιας και αρκετοί τουρίστες βρέθηκαν να τρώνε στον χώρο. Μόνο ψεγάδι, χωρίς ιδιαίτερη σημασία ήταν η (θεωρώ) μη έκπτωση του 10% λόγω E-table. Βέβαια κίνητρο της επίσκεψης μας δεν ήταν αυτή συμβολική έκπτωση.

Ο κατάλογος έχει αρκετές επιλογές χωρίς να κουράζει. Περιλαμβάνει 7 πίτσες,3 ριζότα,5 σαλάτες,7 ορεκτικά (2 μπρουσκέτες,2 νιόκι, ταρτάρ, καρπάτσιο),9 ζυμαρικά και 4 secondi piatti (2 ψάρια,2 κρέατα). Για το τέλος υπάρχουν και 4 γλυκά. Εμείς φανήκαμε σχετικά λιτοί στην παραγγελία μας...

- Νιόκι Botarga με νιόκι από μωβ Περουβιανές πατάτες, γαρίδες και σάλτσα μπισκ στα 12.5 ευρώ. Τεράστιο πιάτο, μικρή μερίδα. "Ρε παιδιά η σάλτσα θυμίζει μαγειρίτσα" είπε ο Μπόυτσης. Πέρα από την πλάκα, νοστιμότατα νιόκι, φρέσκα. Όμως γευστικά δεν μας φάνηκε τίποτα το ιδιαίτερο.2 μεγάλες γαρίδες, ζουμερές και αυτό ήταν όλο. Ίσως κάποιο καρύκευμα χρειαζόταν. Μας προσφέρθηκε πάντως τριμμένο αυγοτάραχο.

- Πίτσα αλλαντικών με ζαμπόν, πεπερόνι, προσούτο, καπνιστή πάπρικα και πέστο βασιλικού στα 12.5 ευρώ. Πεντανόστιμη, αξίζει να την πάρετε σαν κυρίως πιάτο. Τραγανή ζύμη χωρίς να φέρνει κορεσμό, πολύ καλή γέμιση με το τυρί να είναι ακριβώς όσο χρειάζεται. Tο καλύτερο πιάτο κατά τη γνώμη μου.

- Ριζότο παντζάρι με κρέμα κατσικίσιου τυριού και δεντρολίβανο στα 9 ευρώ. Εξαιρετικό πιάτο, ωραία χυλωμένο με έντονη γεύση. Έχει μια ευχάριστη γλυκύτητα χωρίς να κουράζει. Το κατσικίσιο τυρί είναι μια καλή σκέψη αλλά εγώ θα το τερμάτιζα με εξτρά παρμεζάνα.

- Casarecce με μανιτάρια στα 11.5 ευρώ. Πρωταγωνιστής του πιάτου ήταν φυσικά τα μανιτάρια, με κομμάτια πανσέτας σε βοηθητικό ρόλο και παρμεζάνα στην κορυφή. Αλ ντέντε πιάτο, ζουμερά μανιτάρια αλλά γενικότερα δεν μας ξετρέλανε. Έχουμε συνηθίσει να παστώνουμε τα ζυμαρικά με σάλτσες!

- 2 μπουκάλια εμφιαλωμένο νερό στα 3 ευρώ.
- Κόκα Κόλα zero στα 2.5 ευρώ.
- Fanta στα 2.5 ευρώ.

- Lemon Curd στα 6.5 ευρώ. Μαρέγκα, μπισκότο, φρούτα του δάσους και σορμπέ βατόμουρο. Φρεσκοφτιαγμένο, ευπαρουσίαστο και γλυκό όσο πρέπει. Το σορμπέ βατόμουρο ταίριαζε στο όλο αποτέλεσμα. Το μπισκότο έρχεται σε μεγάλα κομμμάτια. Σερβίρεται σε ποτήρι.

- Cioccolato στα 7 ευρώ. Παγωτό σοκολάτας, κρεμέ σοκολάτας, κέικ σοκολάτας, honey comb και μαρέγκα. Πιάτο σαν πίνακας ζωγραφικής πραγματικά! Πολλές διαφορετικές γεύσεις που έδιναν ένα απίστευτα καλό αποτέλεσμα. Αν το φας μόνος σου ίσως μπουχτίσεις, η καλύτερη λύση είναι στη μέση. Αυτό το κρεμέ σοκολάτας...

Σύνολο στα 67 ευρώ.

Η τελική εντύπωση είναι σίγουρα θετική. Ο όμιλος Καστελόριζο δημιούργησε ένα καλό Ιταλικό εστιατόριο που προσφέρει μια Α εγγύηση ποιότητας. Από κει και πέρα, δεν μας άφησε ξετρελαμένους, ούτε φύγαμε με την ανυπομονησία πότε θα γυρίσουμε πίσω. Είναι μια καλή επιλογή, όμως το value for money θα μπορούσε να ήταν και καλύτερο. Ειδικά όταν πρόκειται για τον όμιλο Καστελόριζο που τα τελευταία χρόνια έχει λάβει σοβαρά υπ'όψιν του τους δύσκολους καιρούς που ζούμε και παίζει με αρκετά μενού και προσφορές.

Όπως και να'χει....

You can't make EVERYONE HAPPY... You are not PIZZA...

18 Μάρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Ένα ακόμα εξαιρετικό γεύμα που κέρδισα από ραδιοφωνικό σταθμό, μας περίμενε στο Ramino. Ο Όμιλος Καστελόριζο στο παρελθόν δεν μας έχει απογοητεύσει με την εμπειρία μας στο Όμικρον, παρά το γεγονός ότι έμπιστος φίλος και χρήστης που το επισκέφθηκε πρόσφατα δεν έμεινε ευχαριστημένος πράγμα που υποδηλώνει πως κάτι έχει αλλάξει δυστυχώς όχι ως προς το καλύτερο. Μακάρι απλά να έτυχε.

Με κάποια επιφυλακτικότητα εκ φύσεως και ένας λόγος παραπάνω που επρόκειτο να διανύσουμε αρκετά χιλιόμετρα για να φτάσουμε ως την άλλη άκρη της Αθήνας, σε περιοχή που ούτε μας αρέσει ιδιαίτερα για επισκέψεις, ούτε ταιριάζει στα γούστα μας γενικότερα, κατηφορίσαμε νότια.

Παρότι καθημερινή βράδυ (Πέμπτη 26/1/2017), η δυσκολία στο παρκάρισμα ήταν εξίσου μεγάλη. Στα του χώρου δεν ικανοποιηθήκαμε ιδιαίτερα όταν τραβώντας με δυσκολία την ασήκωτη συρόμενη σιδερένια πόρτα, διαπιστώσαμε ένα μεγάλο μέρος πεζοδρομίου, να έχει κλειστεί με τζάμι μέχρι τη μέση και νάυλον από τη μέση και πάνω. Αυτό είναι και το μοναδικό ίσως -πλην όμως τεράστιο- μειονέκτημα του Ramino.

Αυτός ο χώρος είναι βέβαια πολύ μεγαλύτερος από τον εσωτερικό χώρο του εστιατορίου, ο οποίος χαρακτηρίζεται από τα χάλκινα διακοσμητικά, από φωτιστικά, μέχρι σκεύη που κρέμονται ολόγυρα, σήμα κατατεθέν της ονομασίας του εστιατορίου αφού Rame σημαίνει χαλκός στα ιταλικά όπως αναφέρουν και στην σελίδα του site τους, οπότε και το Ramino παραπέμπει σε συγκεκριμένο χάλκινο μαγειρικό σκεύος.

Δεν έχει νόημα να περιγράψω λεπτομερώς την διακοσμητική προσπάθεια με τα λουλουδάκια, τα κεριά και τα συναφή από τη στιγμή που το μαγαζί έμπαζε στην κυριολεξία αέρα και κρύο από ΠΑΝΤΟΥ με αποτέλεσμα όλος ο ρομαντισμός να έχει πάει έναν μεγάλο περίπατο! Το βράδυ εκείνο έτυχε και οι καιρικές συνθήκες να είναι εντελώς κόντρα σε όλα.

ΟΜΩΣ όταν βρίσκεσαι σε μια χλιδάτη περιοχή, επικαλείσαι την αίγλη και το κύρος του ονόματος “Καστελόριζο” και ο τιμοκατάλογός σου είναι αρκετά τσουχτερός… τότε επιβάλλεται να πληροίς όλο το πακετάκι προϋποθέσεων, στο οποίο οφείλεις να συμπεριλάβεις και την κατηγορία “αξιοπρεπές περιβάλλον”. Και είναι το λιγότερο προσβλητικό να υποδέχεσαι όλους τους πελάτες σου καθ’ όλη την διάρκεια της επισκέψεώς τους, με τα πανωφόρια τους!

Αρκεί μόνο να πω ότι επιλέξαμε να καθίσουμε στον εσωτερικό χώρο που εστιατορίου, σε μια μάταιη προσπάθεια εύρεσης υποτυπώδους ζεστασιάς και πάλι η κατάσταση ήταν τραγική, με το κρύο αεράκι να φτάνει αβίαστα στα πρόσωπά μας. Και παρακολουθώντας όλο τον κόσμο γύρω μου, άκουγα τα ίδια παράπονα απ’ όλους.

Είναι κρίμα πραγματικά και αναφέρω όπως το είπα και στους ίδιους, ότι αν δεν είχαμε διανύσει τόσα χιλιόμετρα και εάν καλούμασταν να πληρώσουμε για το συγκεκριμένο δείπνο... δεν θα επιτρέπαμε στον εαυτό μας να μείνει, κάτω από αυτές τις συνθήκες.

Η εξυπηρέτηση ήταν άριστη. Ευγένεια, χιούμορ, επαγγελματισμός και αμεσότητα ήταν τα χαρακτηριστικά του κυρίου με το τσιγκελωτό μουστάκι, που σε συνδυασμό με την πρωτότυπη ποδιά με τις δερμάτινες τιράντες είχε ένα ιδιαίτερο και πολύ ξεχωριστό στυλ. Μου άρεσε. Ταίριαζε απόλυτα με την φύση του εστιατορίου.

Δεν θα σταματήσω βέβαια ποτέ να λέω πόσο μ’ ενοχλεί έως με αγχώνει… η φιλοσοφία του “δεν θα κάνεις τίποτα εσύ εκτός από το να τρως”. Όλα τα υπόλοιπα θα τα κάνουμε εμείς για σένα, θα σε κάνουμε να νιώσεις βασιλιάς.

Το γέμισμα του ποτηριού μου για παράδειγμα είτε με κρασί, είτε με νερό σε χρόνο και ποσότητα που επιθυμεί κάποιος άλλος κι όχι εγώ, το τρίψιμο του πιπεριού στο πιάτο μου και τα σχετικά μου προκαλούν περισσότερο εκνευρισμό θα έλεγα, γιατί θεωρώ ότι μου στερούν την άνεση, την ελευθερία κινήσεων αλλά και την ιδιωτικότητα κατά τη διάρκεια του γεύματός μου.

Επιπλέον θεωρώ άβολο να έχω έναν άνθρωπο απέναντί μου ο οποίος συμπεριφέρεται σα να είναι δούλος μου (βάλτε μου πιπέρι-φτάνει, τρίψτε μου τυρί-φτάνει…κτλ).
Τι να πω, άλλοι το λένε κώδικα καλής-υψηλής κοινωνίας, άλλους τους κάνει ίσως να αισθάνονται περισσότερο σημαντικοί, άλλοι πάλι μπορεί να με θεωρήσουν χωριάτισσα με αυτά που γράφω, αλλά πιστέψτε με αν και δεν γεννήθηκα (που πολύ θα το ήθελα) στο χωριό της μητέρας μου το οποίο λατρεύω, είμαι πολύ υπερήφανη γι’ αυτό και για το μεγαλείο των ανθρώπων που ζουν εκεί.

Εγώ λοιπόν όλη την παραπάνω φιλοσοφία την θεωρώ δήθεν και πραγματικά μου είναι περιττή. Και βέβαια σε καμία περίπτωση δεν το χρεώνω στην εξυπηρέτηση, γιατί οι άνθρωποι εκτελούν συγκεκριμένη γραμμή που τους έχει ζητηθεί.

Η παραγγελία μας επέτρεπε ελεύθερη επιλογή από τον κατάλογο αξίας 60€, το οποίο εάν υπερβαίναμε θα χρεωνόμασταν επιπλέον. Επιλέξαμε:

- Πίτσα αλλαντικών με σάλτσα ντομάτας, ζαμπόν, πεπερόνι, προσούτο, καπνιστή πάπρικα και πέστο βασιλικού χ 12,50€

Αριστοτεχνικά ψημένο, λεπτό και τραγανό ζυμάρι, με πρώτες ύλες α’ ποιότητας. Aπό τις πλέον αξιοπρεπείς πίτσες που έχω δοκιμάσει, για την ακρίβεια την συγκαταλέγω στις καλύτερες και είναι η σοβαρότερη αιτία για την οποία θα ξαναγύριζα στο Ramino!

- Ρυζότο Quattro formaggi (τέσσερα τυριά) χ 10€

Όπου τέσσερα τυριά σημειώστε πεκορίνο, παρμεζάνα, προβολόνε και ταλέτζιο. Στο σύνολό του ήπιο το αποτέλεσμα χωρίς ιδιαίτερες εντάσεις. Τόσο όσο ψημένο, και χυλωμένο ένα τικ παραπάνω απ’ όσο θα έπρεπε για να διατηρηθεί περισσότερη ώρα ζουμερό στο τραπέζι μας. Κατά τα άλλα γευστικά ήταν αρτιότατο. Την επόμενη φορά βέβαια θα επέλεγα αυτό με το πατζάρι που μου είχε κεντρίσει από την αρχή περισσότερο το ενδιαφέρον.

- Casarecce di funghi x 10€

Ζυμαρικά στριφτά σαν τα σκιουφιχτά περίπου, με πανσέτα (σε αρκετή ποσότητα όχι σε ποσότητα δείγματος), ποικιλία μανιταριών και παρμεζάνα. Εξαιρετική γεύση, καλή μερίδα, θα τα επέλεγα ξανά.

- Παπαρδέλες μοσχάρι χ 14€

Λαιμός μοσχαρίσιος μπρεζέ με κόκκινο κρασί και γκοργκοντζόλα. Τα ζυμαρικά άριστα βρασμένα, το μοσχάρι έλιωνε στο στόμα. Η μερίδα αυτή θα έπρεπε να ήταν μεγαλύτερη για την τιμή της, τουλάχιστον ως προς τα ζυμαρικά... δεν κοστίζουν και μια περιουσία!

Κλείσαμε με δύο γλυκά

- Τιραμισού χ 6,50€

Σερβίρεται σε μια ασυνήθιστη εκδοχή, σε ωραίο ποτήρι πάνω σε μαντεμένια πλάκα, με τα γνωστά μπισκότα στη βάση του και την κρέμα του σε αρκετή ποσότητα, όχι τόσο δεμένη όσο συνηθίζεται, παρόλα αυτά αυτό μαρτυρά ότι μάλλον στήθηκε εκείνη τη στιγμή και σε κάθε περίπτωση η γεύση της ήταν πάρα πολύ καλή. Πασπαλισμένη με λίγο κακάο από πάνω και σε μια άκρη της πλάκας γκοτζι μπέρι μαριναρισμένα σε κρασί. Ωραίο και το foodstyling λοιπόν.

- Ζεστή μηλόπιτα χ 6€

Επίσης πρωτότυπο στήσιμο και ωραίο food styling, με την μηλόπιτα καυτή με σταφίδες μέσα σε κεραμικό σκεύος για ατομικό σουφλέ, ροδοκοκκινισμένη και τραγανή από πάνω, γευστική και μυρωδάτη μέσα, πάνω σε τετράγωνη μαντεμένια πλάκα και παγωτό καραμέλα πάνω σε κράμπλ μπισκότου. Δεν είμαι fan της μηλόπιτας αλλά τίμησα δεόντως το παγωτό με το κράμπλ. Η μηλόπιτα ήταν εξαιρετική απ’ ότι είπε (και καθάρισε) η παρέα μου. Για τους λάτρεις του γλυκού αυτού προτείνεται με κλειστά μάτια.

Το δείπνο αυτό βάσει τιμών καταλόγου, θα μας στοίχιζε 59€ συνολικά χωρίς ποτά, κουβέρ και χωρίς το εμφιαλωμένο νερό που μάλλον δεν συμπεριλήφθηκε στην τελική σούμα γιατί μας ενημέρωσαν πως δεν οφείλουμε τίποτα και αδυνατώ να πιστέψω ότι στοιχίζει μόνο ένα ευρώ.

Ποσό που ο καθένας θα αξιολογήσει αν είναι υπερβολικό η όχι βάσει των προτιμήσεών του και των κριτηρίων του. Για μένα ναι, θεωρείται μεγάλο.
Η ποιότητα βέβαια και η γεύση είναι αδιαπραγμάτευτα, αλλά ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η Ιταλική κουζίνα είναι τόσο υπερεκτιμημένη και γιατί για παράδειγμα μια μερίδα λαχανοντολμάδες -που πέρα από το γευστικό κομμάτι υπάρχει από πίσω και μια αρκετά δύσκολη και χρονοβόρα διαδικασία παρασκευής-, τιμάται αρκετά λιγότερο από ένα πιάτο ζυμαρικών... ?

Συμπερασματικά λοιπόν, την εμπειρία μας στο Ramino θα την χαρακτήριζα εξαιρετική αν δεν μας έκοβε το μαύρο κρύο! Επισήμανση που μεταβίβασα την άλλη μέρα και στην ευγενική κυρία του ομίλου που με κάλεσε για να με ρωτήσει πως μας φάνηκε η εμπειρία (πάγια τακτική του ομίλου Καστελόριζο) και η οποία με διαβεβαίωσε πως γνωρίζουν το πρόβλημα και προσπαθούν να βρουν την καλύτερη δυνατή λύση, καθώς το μαγαζί είναι σχετικά καινούριο και ακόμα βρίσκονται σε βελτιώσεις.

Σίγουρα λοιπόν τουλάχιστον για τους καλοκαιρινούς μήνες αποτελεί μια αξιοπρεπέστατη προσπάθεια και προτείνεται με κλειστά μάτια για τον κόσμο που κινείται νότια. Και σε καμία περίπτωση δε νομίζω πως κάποιος θα έμενε δυσαρεστημένος από το γευστικό κομμάτι, ακόμα κι αν ερχόταν από λίγο πιο μακριά. Άρα θα παραβλέψω το μεγάλο αρνητικό… αναμένοντας να διαβάσω άμεση βελτίωση, και θα πω έστω και υπό προϋποθέσεις ότι…

Προτείνεται!

08 Οκτ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ενδιαφέρον Ιταλικό μικρό bistrot επί της οδού Δημάρχου Αγγέλου Μεταξά στο κέντρο της Γλυφάδας...
Ως λάτρεις της Ιταλικής κουζίνας, βρήκαμε ενδιαφέρουσα αυτή τη νέα είσοδο και αποφασίσαμε να γίνει η επιλογή μας για ένα κλασσικό γεύμα Σαββατόβραδου...
Ο χώρος είναι αρκετά μικρός αλλά παράλληλα ζεστός, τον χειμώνα φαντάζομαι ότι θα είναι ακόμα πιο μικρός λόγω του ότι ο έξω περίχωρος θα είναι πιο περιορισμένος αν όχι τελείως κλειστός. Στον έξω χώρο υπήρχαν μικρά τραπεζάκια διακοσμημένα ρομαντικά με μικρά ρεσώ, καθώς και υπήρχε η επιλογή να κάτσεις και στον μέσα που είναι για τους μη καπνίζοντες που πάλι προσέφερε την πρωτότυπη πρόταση τα ζευγάρια να έχουν την δυνατότητα να κάτσουν σε χαμηλούς πάγκους δίπλα δίπλα αντί για απέναντι, κάτι που προσωπικά το βρήκα πολύ προχωρημένο.
Έτσι και κάναμε δύο άτομα σε έναν μικρό πάγκο καθισμένοι δίπλα δίπλα, υπό το άκουσμα κλασσικής μουσικής και τον σεφ να μας καλωσορίζει συστήνοντας μας παράλληλα και το υπόλοιπο προσωπικό που δημιουργούσε μαζί του.
Το μενού είναι περιορισμένο, κάτι που προσωπικά το επικροτώ γιατί οι πιο πολλές πιθανότητες είναι τα πιάτα να είναι από καλά μέχρι εξαιρετικά. Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά προσφέρει αρκετά ενδιαφέροντα πιάτα, εκ των οποίων αρκετά είδη πίτσας αλλά και spaggetti καθώς και ποικιλία ορεκτικών. Στο ριζότο η ποικιλία περιοριζόταν.
Το γεύμα μας ξεκίνησε με προσφορά από ζεστό ψωμάκι και κριτσίνια, και dip αλοιφής με cream cheese, βούτυρο και μυρωδικά βότανα.
Η παραγγελία μας ήταν:
-Σαλάτα σπανάκι με καραμελωμένα καρύδια, μοτσαρέλλα και μήλο, η οποία ήταν υπέροχη με τον συνδυασμό καραμελωμένου καρυδιού και μήλου να ξεχωρίζει... το μόνο αρνητικό ήταν η ποσότητα που έφτανε ακριβώς για τους δυο μας χωρίς να περισσεύει λίγο να συνοδέψει το κυρίως...
-Καρμπονάρα παραδοσιακή, σερβιρισμένη με ένα ολόκληρο αυγό ποσέ η οποία ήταν αρκετά γευστική αν και ο φίλος μου θα ήθελε λίγο ακόμα στο πιάτο του...
-Ριζότο παντζάρι με κρέμα τυριού στην μέση το οποίο ήταν εκπληκτική και η μερίδα σε αποζημίωνε... Ζουμερό διατηρώντας το χρώμα του άκρως ζωντανό και μια γεύση εξαιρετική.
Συνοδεύσαμε το γεύμα μας με δύο ποτήρια ροζέ κρασί εξίσου πολύ καλό.
Ο λογαριασμός έκλεισε και για τους δυο μας στα 42 Ευρώ. Μεγάλο μειονέκτημα η κλασσική φιάλη του εμφιαλωμένου νερού καθώς και το μη κέρασμα κάποιου γλυκού ή χωνευτικού ποτού στο τέλος.
ΓΡΗΓΟΡΟ ΠΡΟΦΙΛ: Πολύ γευστικά πιάτα, μέτριες μερίδες, ζεστός χώρος, φιλικό σέρβις. Μέτρια σχέση τιμής-ποσότητας.

16 Οκτ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Με αφορμή μια κερδισμένη από ραδιοσταθμό της Αθήνας "πρόσκληση σε γεύμα " επισκεφτήκαμε (έχοντας κάνει τηλεφωνική κράτηση) μια ζεστή βραδιά εκεί στα τέλη Ιουλίου το Ramino Resto (Λεωφ. Δημάρχου Αγγέλου Μεταξά 34)
1. ο Χώρος: πρόκειται για ένα μικρό, προσεγμένο restaurant (θα το ‘λεγα Τrattoria ) στο κέντρο της Γλυφάδας. Όμορφα διακοσμημένη σε ευχάριστες αποχρώσεις του χαλκού με λίγα τραπεζάκια μέσα-έξω. Επιλέξαμε τον εξωτερικό χώρο με το "ενδιαφέρον" μαρμάρινο μικρό τραπέζι και τις μαύρες μεταλλικές καρέκλες (που για μένα ήταν κάπως "αφιλόξενες")
Ο χαμηλός ατμοσφαιρικός φωτισμός και η ευχάριστη μουσική στο background συνέβαλαν στη δημιουργία μιας πραγματικά όμορφης ατμόσφαιρας.

2. το Μενού: Το για την εποχή άκρως αναγκαίο κρύο νερό ήρθε αμέσως (εμφιαλωμένο για το οποίο ρωτηθήκαμε). Ο λιτός, ευπαρουσίαστος και σωστά δομημένος κατάλογος περιλαμβάνει κλασσικά (και μη) ιταλικά πιάτα από τα οποία γευθήκαμε:
α) ανάμικτη σαλάτα Ramino: με λαχανικά, μαλακά κομματάκια μοσχάρι, κι «ευχάριστη» sauce που όμως της έλειπε το «κατιτίς» για να μας ενθουσιάσει (3/4).
β) Pizza Μαργαρίτα: με λεπτή ζύμη, ευχάριστη σάλτσα ντομάτας, μοτσαρέλα και πικάντικη ρόκα. Πραγματικά ιταλική! (3,5/4).
γ) Παπαρδέλες μοσχάρι με γκοργκοντζόλα: Εύγευστο πιάτο (3,5/4) και δ) Lasagna Bolognese: με μια λέξη εξαιρετικά! (4/4) Συνοδεύσαμε το φαγητό με ένα μπουκάλι ροζέ ιταλικό κρασί (η ετικέτα μου διαφεύγει) που «αναπαυόταν» (όσο προλάβαινε!!! ) σε παγοθήκη –«σαμπανιέρα» δίπλα μας. Η βραδιά έκλεισε με δροσερή καλοκαιρινή Panna Cotta. Με τον λογαριασμό (εκδόθηκε κανονικά απόδειξη) μας προσέφεραν ευγενικά Λιμοντσέλο ως κέρασμα.

3. το service: Από την πρώτη στιγμή μας υποδέχτηκαν με ένα πλατύ χαμόγελο βάζοντας τα δυνατά τους για να μας περιποιηθούν. Γρήγορο, χαμογελαστό, ενημερωμένο και ευγενικό μας κέρδισε!.

4. το Κόστος-V. f. m.: Στα 75e με το φιλοδώρημα (που ήταν «πλούσιο»). Όπως λέγεται: «οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια». Πράγματι με απόλυτους αριθμούς για τέτοιου είδους (ιταλικά) “Restaurant” το Ramino Resto ίσως να μην προσφέρει και το καλύτερο V. f. m. όμως οι γεύσεις και η ποιότητα του.....

5. το Συμπέρασμα: - "τσιμπημένες τιμες", + Γευσεις, Ποιότητα, Ευγένεια = Προτείνεται!