LOS GATOS

Wine Restaurants

  Ρόμβης 17 & Κλειτίου , Αθήνα [Χάρτης]
  210 3240100
  210 300 1590   για τηλ. κρατήσεις μέσω e-table.gr
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια

Ώρες λειτουργίας:
Γράψε τη δική σου κριτική
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Wine Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιουν
11
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Κανονικά η κριτική αυτή έπρεπε να ακολουθήσει την κριτική μου για το FEEDΕΛ, μια και τα δύο αυτά μαγαζιά δεν απέχουν ούτε εκατό μέτρα μεταξύ τους. Η αλήθεια όμως είναι ότι η κριτική της PP_TINA, σαφής και ακριβής όπως πάντα, δεν είχε κινήσει το ενδιαφέρον μου να επισκεφθώ το LOS GATOS, ενώ η κριτική μαμούθ του ΙΩΓΙΑΝΝΗ ήρθε αφού είχα αποκτήσει οπτική εικόνα της location φεύγοντας από το FEEDΕΛ, με αποτέλεσμα μια Κυριακή μεσημέρι ο δρόμος να μας φέρει σχεδόν αυτόματα και ορεξάτους στη μικρή οδό Κλειτίου, όπου στη γωνία με την οδό Ρόμβης στεγάζονται ΟΙ ΓΑΤΟΙ.

Επειδή οι δύο φίλοι τα είπαν σχεδόν όλα, ο καθένας όμως με ελαφρά διαφορετική ματιά, θα προσπαθήσω να μην μακρηγορήσω, απλά να τοποθετηθώ κάπου ανάμεσα στο πνεύμα των δύο προηγούμενων κριτικών (και να περιμένω άλλα έγκριτα μέλη της τσακαλοπαρέας, φαντάζεστε ποιους και ποιες εννοώ, να αποφανθούν τελεσίδικα – smile).

Η εμφάνιση του LOS GATOS είναι καθ’ όλα ελκυστική, δένει μάλιστα ιδιαίτερα με την εμφάνιση του BLISS, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι, κάποιος απληροφόρητος υποθέτω ότι θα διστάσει μέχρι να αποφασίσει ποιο από τα δύο θα προτιμήσει. Ο μέσα χώρος, σχετικά μικρός, έχει στηθεί με πάρα πολύ μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια. Δεν είναι μόνο τα αμέτρητα μπουκάλια που σκαρφαλώνουν μέχρι την οροφή, ούτε τα διαλεγμένα vintage στοιχεία που μαγνητίζουν το μάτι όπου και να κοιτάξει κανείς, αυτό που μένει ως αρχική και τελική εντύπωση είναι ότι εδώ θέλεις πραγματικά να καθίσεις με τις ώρες και να απολαύσεις το όμορφο περιβάλλον.

Όμως και ο έξω χώρος είναι αξιόλογος, κυρίως επειδή είναι σκιερός και ήσυχος. Ωραία φερ φορζέ τραπεζάκια και καθίσματα σε μαύρο χρώμα σε άνετη απόσταση μεταξύ τους σε καλούν να αράξεις και να χαζεύεις τους περαστικούς της οδού Ρόμβης. Χαρακτηριστικό της φροντίδας για ωραία συνολική εμφάνιση είναι το γεγονός ότι όλα τα τραπέζια είναι στρωμένα με σεμεδάκια, που θυμίζουν διακόσμηση αστικού καθιστικού στη δεκαετία του ’50. Μαζί με τα χάρτινα σουπλά, που αναγκαστικά χαλάνε το τοπίο του τραπεζιού και τα vintage μαχαιροπήρουνα (που το ξαναφτιάχνουν) θα έπρεπε όμως να φέρνουν χαρτοπετσέτες και αλατοπίπερο και να μη χρειάζεται να τα αναζητήσεις.
Το σέρβις πάσχει γενικά κατά ένα παράξενο τρόπο.

Όταν επισκεφθήκαμε εμείς το LOS GATOS, ήταν κατειλημμένα τέσσερα, πέντε τραπέζια έξω, μέσα δεν καθόταν κανείς. Ο νεαρός, καλοβαλμένος και ευγενικός σερβιτόρος έκανε λοιπόν την εμφάνισή του κάθε φορά που είχε να φέρει κάτι, την υπόλοιπη ώρα καθόταν μαζί με την αφεντικίνα του μαγαζιού στον πάγκο με τα διάφορα καλούδια και κουβέντιαζαν, η κυρία μάλιστα σε σχετικά υψηλό τόνο, τόσο που σχεδόν άκουγα όλα όσα περί ανέμων και υδάτων έλεγε. Δεν καταλαβαίνει ότι έτσι κάνει κακό στην επιχείρησή της; Ο σερβιτόρος τέτοιες ώρες πρέπει να κάνει περιπολία στο εξωτερικό, αντί να κάθεται στο εσωτερικό του μαγαζιού.
Ας έρθουμε τώρα στα της κουζίνας. Ξεχάστε τους διάφορους τίτλους και χαρακτηρισμούς που δίνει το LOS GATOS στον εαυτό του ή του δίνουν διάφοροι καλοπροαίρετοι πελάτες. Ιταλικό; Ούτε κατά διάνοια! Ισπανικό; Εν μέρει, αλλά δεν το παλεύει όσο πρέπει. Μεζεδοπωλείο; Διεθνές μεζεδοπωλείο και wine bar θα μπορούσα να το πω, όμως όλα αυτά ελάχιστη σημασία έχουν. Εδώ έρχεσαι για ένα ποτό μετά μεζέ σε ωραία ατμόσφαιρα, τέλος.

Γι’ αυτό οι «μερίδες» είναι σχετικά μικρές. Το κατσικίσιο τυρί π. χ. ήταν μια ροδέλα διαμέτρου 6 cm και πάχους 6 mm. Νόστιμο, όπως αναμένεται, με ένα τσιπ από μπέικον καρφωμένο στο κέντρο, και ένα μπολάκι με μαρμελάδα του εμπορίου (μέτριας μάλιστα ποιότητας) δίπλα. Η μπρουσκέτα ήταν το πιο ευμεγέθες και νόστιμο πιάτο, μόνο που μάλλον απουσίαζε το προούτο που υπόσχεται η περιγραφή στον κατάλογο, ενώ και η ρόκα πρέπει να ήταν η ψιλοκομμένη πρασινάδα που διέκρινα στο φρέσκο τυρί που ήταν απλωμένο πάνω στο σωστά φρυγανισμένο ψωμί. Από το αυγό μάτι με λάδι τρούφας και παστράμι Δράμας έλειπε εντελώς το παστράμι (κακώς δεν έκανα παρατήρηση, να μη μας παίρνουν για αμερικανάκια), ενώ η ψητή μελιτζάνα με ντομάτα και ολίγη από τυρί ήταν άψητη κοντά στο κοτσάνι. Γενικά όλα τα πιάτα είχαν φροντισμένη εμφάνιση, όμως διεκπεραιωτικό θα έλεγα χαρακτήρα, τους έλειπε το μεράκι. Ποιος ξέρει, μπορεί να κάναμε λάθος επιλογές.

Αν με ξαναφέρει ο δρόμος, ευχαρίστως θα τιμήσω το LOS GATOS μια δεύτερη φορά, ίσως ένα βράδυ στο μέσα, άκρως vintage και ρομαντικό χώρο. Για όσα προανέφερα και δύο βαρελίσιες KAIZER (η ζεστή μέρα δεν ευνοούσε την οινοποσία) πληρώσαμε σκάρτα 25 ευρώ, οφείλω όμως να πω ότι δεν σηκώθηκα χορτάτος από το τραπέζι. Νερό σε ποτήρι άμα τη αφίξει μας, ζεστά κρατσανιστά παξιμαδάκια και ψωμί ζυμωτό σε πανεράκι χωρίς χρέωση, λικεράκι μαστίχας στο τέλος, δυνατότητα πληρωμής με κάρτα, όλα καλά. Αν το LOS GATOS αποκτήσει ψυχή και γίνει όσο επικοινωνιακό πρέπει να είναι ένα τέτοιο μαγαζί, μπορεί να σταδιοδρομήσει με επιτυχία στην πιάτσα της οδού Ρόμβης. Οψόμεθα!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Wine Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μαι
28
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Συνεχίζω το «ταξίδι» μου στα μεζεδοπωλεία/εστιατόρια του κέντρου, παρατηρώντας ότι συχνά-πυκνά ακολουθώ τα χνάρια της φίλης PP TINA, αφού δεν είναι και λίγες οι φορές που επισκέπτομαι κάποιο εστιατόριο στο οποίο έχει προηγηθεί δική της επίσκεψη και κριτική. Αν σκεφτείς για τις απίστευτα πολλές επιλογές που μας δίνει η πρωτεύουσα, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ίσως να μην είναι μία απλή σύμπτωση αλλά μάλλον να υπάρχει «κούμπωμα» στα γούστα μας αφού ταιριάζουν αρκετά.

Ακριβώς ένα μήνα μετά το τελευταίο μου ταξίδι στη Μαδρίτη, επέλεξα για βραδινή Σαββατιάτικη έξοδό μας ένα σχετικά νέο tapas που ξεπήδησε στο κέντρο της Αθήνας. Το Los Gatos.

Επειδή το σημείο στο οποίο βρίσκεται είναι από τα πιο αγαπημένα μου στην Αθήνα, το είχα ξαναδεί σε παλαιότερα περάσματά του. Αυτό το σοκάκι το αγαπώ. Αρκετά μακριά από την βαβουριάρικη πλέον Αγία Ειρήνη και με θαμώνες που είναι πολύ κοντά στο ηλικιακό target group που και ο ίδιος ανήκω. Στο ίδιο στενό υπάρχει και το- ίσως- πιο αγαπημένο μου cocktailάδικο, το Baba au rum.
Θα ξεκινήσω από τον χώρο. Θα επιλέξω να βάλω 3 αν και στην δική μου αισθητική και για το είδος του, θα μπορούσε να λάβει και 4άρι.

Δεν θέλω όμως να δημιουργήσω μεγάλες προσδοκίες στους μελλοντικούς επισκέπτες τους.
Ο εσωτερικός χώρος είναι αρκετά μικρός αλλά πολύ περιποιημένος και καλαίσθητος. Ένας τοίχος με τα είδη ποτών και κρασιών τους, ένας ανοιχτός πάγκος που βλέπεις την καλοσυντονισμένη κουζίνα τους και μερικά ξύλινα τραπέζια. Ιδιαίτερη μνεία θα ήθελα να κάνω στον τοίχο με τα διαφορετικού ύφους, πολύχρωμα πλακάκια. Επειδή φαντάζομαι ότι το μέγεθος του εσωτερικού τους χώρου ίσως τους δημιουργήσει πρόβλημα κατά τους χειμερινούς μήνες αφού ίσως να μην είναι σε θέση να καλύψει τις ανάγκες του πλήθους των πελατών μας, θα τους έκανα την πρόταση να σκεφτούν το να βάλουν πάγκους για όρθιους.

Ο Έλληνας δεν έχει πρόβλημα με αυτό για να μη πω ότι το γουστάρει κιόλας. Εξάλλου, τα περισσότερα tapas στην Ισπανία λειτουργούν με την φιλοσοφία «στο όρθιο».
Ο χώρος έξω είναι τραπεζάκια απλωμένα στον πεζόδρομο που περνάει από μπροστά τους. Το δέντρο που υπάρχει εκεί, κάποια φυτά και τα φωτάκια από τα γειτονικά μπαράκια και καφέ, συνθέτουν μία πολύ γλυκιά ατμόσφαιρα που είμαι σίγουρος ότι δεν θα αφήσει κανένα ασυγκίνητο. Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον περαστικό, τουρίστα ή όχι, που θα περάσει από εκεί κάποιο βραδάκι και δεν θα χαμογελάσει γλυκά.

Ένα μικρό αρνητικό, είναι η μικρή κλήση που έχει σε κάποια σημεία το δάπεδο, κάτι που όμως αντιμετωπίζουν όλες οι επιχειρήσεις της περιοχής που έχουν τραπέζια έξω. Ίσως όμως να είναι παραξενιά μου που το αναφέρω, αφού δεν δημιουργεί κάποιο ουσιαστικό πρόβλημα ή ενόχληση.

Αντίθετα, ουσιαστικό πρόβλημα και ενόχληση προκαλούν οι ελληνάρες που στα 45 τους, βγήκε από μέσα τους ο easy rider κι αγόρασαν με τις όποιες οικονομίες είχαν μαζέψει (μια ζωή την έχουμε, βρε αδερφέ! ) την μηχανάρα των ονείρων τους που είχαν σε πόστερ πάνω από το κρεβάτι τους στο εφηβικό τους δωμάτιο. Το θέαμα είναι αστείο αφού το όλο σύνολο έρχεται σε πλήρη κόντρα με το clean cut προφίλ τους.

Αγαπητοί, το ότι έχετε χτυπήσει στον καρπό σας το «Σ αγαπώ μαμά» με ασιατική γραμματοσειρά ή στο αγύμναστο μπράτσο σας έναν σκορπιό/καρχαρία/λύκο/ταραντούλα, αυτό δεν σας κάνει αυτόματα και dangerous guy. Είναι άκρως ενοχλητικό να περνάνε επιδεικτικά, απτόητοι ανάμεσα στα τραπέζια του πεζοδρόμου λες και είναι το παρκινγκ της πυλωτής τους. Αγαπητοί, το βλέμμα με το οποίο σας αντιμετωπίζουμε δεν είναι θαυμασμού αλλά αποστροφής. Μόνο αποστροφή μου προκαλεί το να πρέπει να ανεχτώ τον θόρυβο και την εξάτμισή σας ενώ προσπαθώ να απολαύσω με την ησυχία μου το φαγητό μου. Ο πεζόδρομος έχει συγκεκριμένη χρήση. Μην εκμεταλλεύεστε την γενική ατιμωρησία που επικρατεί στην χώρα μας.

Μία πάρα πολύ χαρούμενη πινελιά είναι οι μαύρες φιγούρες από κεραμειδόγατους που θα προσέξεις αν στρέψεις το βλέμμα σου ψηλά, δίπλα από την επιγραφή τους. Όπως μάθαμε αργότερα από την συμπαθέστατη ιδιοκτήτριά τους, επέλεξαν το όνομα αυτό γιατί όταν ανέλαβαν την επιχείρηση, το ακριβώς απέναντι ακατοίκητο κτίριο ήταν γεμάτο από γατάκια. Φυσικά, εμένα μου έφερε στο μυαλό μου το Los Gatos de Madrid που είναι το πιο αγαπημένο μου tapas στην πρωτεύουσα της Ισπανίας. Αν σας φέρει ο δρόμος σας από εκεί, κάντε δώρο στον εαυτό σας μία επίσκεψη σε αυτό. Κατά κύριο λόγο λειτουργεί σαν ορθιάδικο που από κάποια στιγμή γεμίζει σχεδόν ασφυκτικά.

Διαλέξτε τα tapas σας από τον εντυπωσιακό σε ποικιλία πάγκο τους και απολαύστε τα χαζεύοντας την διακόσμηση που οργιάζει σε κάθε τοίχο τους, ακόμα και μέχρι το ταβάνι τους. Θα δείτε από ομοιώματα ταυρομάχου σε φυσιολογικό μέγεθος, μέχρι γνήσιο σχέδιο του Picasso (το οποίο φυλάσσεται από συστήματα συναγερμού). Ξέρω ότι ίσως να ακούγεται λίγο κιτς όλο αυτό, αλλά εγώ χαίρομαι απίστευτα κάθε φορά που τους επισκέπτομαι.
Κι έρχομαι τώρα στο service τους για το οποίο τα σχόλια και η βαθμολογία που έχω δει δεν είναι και πολύ κολακευτικά. Αυτό οφείλω να ομολογήσω ότι ήρθε σε πλήρη αντίθεση με την εντύπωση που αποκόμισα εγώ. Όση ώρα μείναμε εκεί μας εξυπηρέτησε η ιδιοκτήτρια και ένας ακόμα νεαρός. Ήταν και οι δύο άψογοι. Και κυρίως η ιδιοκτήτριά τους με την οποία μιλήσαμε για την απόφασή τους να ανοίξουν το Los Gatos, το παρελθόν τους στον χώρο της εστίασης, τα πως μάζεψαν διάφορα αντικείμενα που χρησιμοποιούν για το σερβίρισμα. Αυτό που είδα εγώ, ήταν μια προσγειωμένη επιχειρηματίας, καλός επαγγελματίας, που βιώνει τα άγχη της εποχής μας. Γλυκιά και ανθρώπινη. Φιλική, άμεση και χωρίς τουπέ.

Επειδή πιάσαμε ψιλοκουβεντούλα και της είπαμε ότι ταξιδεύουμε αρκετά, μας είπε ότι την ενδιαφέρει ουσιαστικά η άποψη μας για την προσπάθειά τους. Γιατί ο σωστός επιχειρηματίας ξέρει να ακούει τους πελάτες του.
Η πρώτη επαφή μαζί της ήταν όταν περαστικοί από εκεί κοντασταθήκαμε και δεν ξέραμε αν μπορούμε να κάτσουμε από τη στιγμή που θέλαμε μπυρίτσα και το στυλ τους θυμίζει περισσότερο wine bar, οπότε και την ρωτήσαμε. Με ένα χαμόγελο μας απάντησε θετικά και μας βρήκε τραπέζι. Εκείνη τη στιγμή υπήρχαν διαθέσιμα 3-4 τραπέζια ενώ στο επόμενο μισάωρο δεν υπήρχε ούτε καρέκλα ελεύθερη. Κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια, μετακινώντας τραπέζια και καρέκλες στον εξωτερικό τους χώρο ώστε να βολέψουν και εξυπηρετήσουν τους νέους πελάτες που κατέφθαναν συνεχώς. Τους εύχομαι να είναι πάντα γεμάτοι. Πάνω από τους μισούς από τους θαμώνες τους δεν ήταν Έλληνες. Από περιεργαστικές ματιές που τους έριχνα, έδειχναν να είναι επισκέπτες από κάποιο πανεπιστήμιο στο εξωτερικό. Καθηγητές και φοιτητές που το επέλεξαν για να απολαύσουν το σαββατόβραδό τους.

Επιλέξαμε και οι δύο draft μπύρες. Εγώ προτίμησα την Grinbergen Weiss που δεν είχα ξαναδοκιμάσει. Θα την χαρακτήριζα πιο πυρρόχρωμη από τις κλασικές Weiss και λιγότερο θολή. Είναι μπύρα της Βέλγικης (αν δεν κάνω λάθος) σχολής και με νότες που θυμίζουν φρούτα. Αν και είμαι φίλος της μπύρας με μη φρουτώδη γεύση, ταίριαξε απόλυτα με τη διάθεση που είχα εκείνο το βράδυ. Τώρα που καλοκαιριάζει είναι πιο ευχάριστες οι πιο δροσερές και λιγότερες βαριές μπύρες.
Αν και γύρω μας είδαμε διάφορα πιάτα, εμείς είχαμε πάει κυρίως για μπύρα και μια ποικιλία για να τη συνοδέψουμε. Έτσι παραγγείλαμε μία ποικιλία με tapas. Αυτή μας προσφέρθηκε σε υπερυψωμένο, ξύλινο σκεύος που θύμιζε μικρό τραπεζάκι. Πάνω του υπήρχαν μικρές μπουκίτσες, τακτοποιημένες άψογα. Άλλες ήταν με βάσει την μελιτζάνα και άλλες μπουκίτσες ήταν μανιτάρια με γέμιση. Σαφώς πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιζαν τα tapas με αλλαντικά, τυριά και αλοιφές. Θα χαρακτήριζα την ποικιλία πλούσια για την τιμή της αλλά κυρίως πάρα πολύ νόστιμη. Ότι κι αν δοκίμασα ήταν σε αξιοπρεπέστατο επίπεδο.

Όταν αργότερα ρωτηθήκαμε από την ιδιοκτήτρια σχετικά με την άποψή μας, της απαντήσαμε ακριβώς αυτό. Ότι όλα ήταν πολύ νόστιμα αλλά σε σχέση με τα κλασικά tapas, ήταν αρκετά πιο εξευγενισμένα. Φυσικά αυτό έχει να κάνει με την άποψη που έχουν επιλέξει να προσανατολιστούν. Ούτως ή άλλως και στην Ισπανία οι μοντέρνες τάσεις επιτάσσουν τα tapas τους να γίνονται συνεχώς πιο ψαγμένα και εκλεπτυσμένα σε γεύσεις. Έτσι στην ίδια περιοχή μπορεί να βρεις από το πιο λαϊκό tapas που είναι αδύνατο να φύγεις από αυτά χωρίς το χέρι σου να έχει λιγδωθεί και να μυρίζει ψαρίλα, μέχρι το πιο κυριλέ στου οποίου τα ψωμάκια θα βρεις «ξαπλωμένο» ότι μπορεί να βάλει ο νους σου. Το μόνο κοινό σε όλα τα tapas τους και κάτι που πραγματικά δεν μπορώ να δικαιολογήσω είναι ότι σε όλα τους πετάνε τις χρησιμοποιημένες χαρτοπετσέτες –πάμφθηνης ποιότητας- στο πάτωμα!!!!!

Κατά την κουβέντα μας με την ιδιοκτήτρια του Los Gatos, της προτείναμε να βάλει και κάποια με θαλασσινά και μάλιστα με καπνιστές ή μαριναρισμένες γεύσεις ή άλλα πιο «λαϊκά».
Στην παρούσα η κουζίνα τους έχει και αρκετά ζυμαρικά, αφού έχουν την απαραίτητη τεχνογνωσία κάτι που έχουν αποκτήσει από δεύτερο εστιατόριο που διατηρούν. Από τα πιάτα που έβλεπα να χαίρουν μεγάλης εκτίμησης από όσους έτρωγαν παραδίπλα μας, ήταν κάτι μεγάλα κεφτεδάκια σερβιρισμένα σε μακρόστενο σκεύος. Μου κίνησαν την περιέργεια και την επόμενη φορά λέω να τα τιμήσω.

Στο τέλος μας κέρασαν ένα κομμάτι φανταστικής μηλόπιτας που ήταν από τις πιο νόστιμες που έχω ποτέ δοκιμάσει. Δεν κατάλαβα εάν ήταν κέρασμα που προσφέρουν σε όλους τους πελάτες μας ή μας ξεχώρισαν και μας τίμησαν με αυτή τους την κίνηση μετά την συνομιλία μας και την χημεία που δημιουργήθηκε μεταξύ μας, αλλά σαφώς ήταν κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτο.
Κληθήκαμε να πληρώσουμε γύρω στα 16 €, κάτι που ήταν υπέρ του δέοντος θετικό αν σκεφτείς ότι με το ίδιο ποσό μπορείς να πιεις απλώς δύο ποτάκια σε κάποιο μπαρ. Μπορεί να μη πήραμε κανονικό γεύμα αλλά απλώς μπύρα και μια συνοδευτική ποικιλία, αλλά μπορώ να απαριθμήσω δεκάδες μεζεδοπωλεία/εστιατόρια στην Αθήνα που για την ίδια ποσότητα θα είχαμε κληθεί να πληρώσουμε αρκετά περισσότερα.

Για να κλείσω κι αυτή την κριτική μου.
Το Los Gatos δείχνει να έχει ήδη αποκτήσει το κοινό του. Το μυστικό της επιτυχίας του? Πρώτα απ’ όλα οι ιδιοκτήτες που δείχνουν να έχουν μεγάλο μεράκι σε αυτό που κάνουν αλλά και την απαραίτητη πείρα. Φαίνονται να είναι άτομα που το «ψάχνουν» αφού δεν αφήνουν λεπτομέρειες στην τύχη. Το χαμόγελο, η αμεσότητα και η περιποιητικότητά τους στα μεγάλα ατού τους. Σε αυτά θα προσθέσω και το σημείο, που το βράδυ είναι γλυκύτατο.

Με την κριτική αυτή ξορκίζω και φαντάσματα του παρελθόντος μου που δεν με αφήνουν σε ησυχία, αφού για τον ίδιο χώρο που παλαιότερα λειτουργούσε υπό άλλη διεύθυνση κάποιο άλλο μεζεδοπωλείο, είχα γράψει όχι και τόσο κολακευτικά σχόλια.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Wine Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
20
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Το " Los Gatos " αποτελεί εκκρεμότητα του 2015 (12/15) αλλά γράφεται τώρα λόγω του ότι άργησε ατυχώς να μπει στο σύστημα.... Επειδή τα πράγματα πρέπει να κρίνονται στην ώρα τους, γιατί πολλά μπορεί να έχουν αλλάξει...., ελπίζω τα παρακάτω σχόλια να είναι όσο το δυνατόν επίκαιρα ή να έχουν διορθωθεί τα κακώς κείμενα!

Πηγαίνοντας λοιπόν προς το " Momo ", για το οποίο έχω γράψει ήδη, συναντώ ένα μικρό και άκρως συμπαθητικό μέρος μπροστά μου και παρακαλώ την παρέα να τσιμπήσουμε κάτι εκεί... Χατήρι δεν μου χάλασαν και έτσι αρχίζει η εξιστόρηση των παρακάτω εντυπώσεων....

Ο χώρος είναι μικρός με ρετρό διακόσμηση και απόλυτα ζεστός. Νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε κάποιο αντικέρ. Τα τραπέζια είναι μικρά και κομψά. Τριγύρω υπάρχουν έπιπλα με συρτάρια άλλα στρογγυλά, ένα μοναστηριακού τύπου στο βάθος και κοντά στην είσοδο ξεχωρίζει ένα μαρμάρινο.. Τα τραπέζια κοσμούν όμορφα σεμέν της γιαγιάς.

Στο μοναστηριακό τραπέζι όπου καθίσαμε εμείς ξεχώριζε ένα όμορφο ρουστίκ πολύφωτο με κεράκια. Αριστερά της εισόδου υπάρχει πάγκος με κάθε λογής τάπας σε μακρόστενες πιατέλες και άλλα φαγητά, όπως ζυμαρικά συν ράφια με κρασιά και ποτά.
Ακόμα, στον εσωτερικό χώρο, υπάρχουν τζαμαρίες με ωραία θέα στους δύο πολύβουους πεζοδρόμους (Ρόμβης και Κλειτίου) που διακόπτονται από λευκούς σαγρέ τοίχους με όμορφες απλίκες!!

Στον όμορφο εξωτερικό χώρο, εκείνον που βρίσκεται επί της γραφικής Κλειτίου, υπάρχουν απλά σιδερένια τραπεζάκια με σιδερένια καθίσματα που έρχονται σε αντίθεση με την κλασική εσωτερική διακόσμηση.

Ο κατάλογος του εστιατορίου έρχεται σε ένα σχολικό μπλε σκούρο τετράδιο, όπου επισυνάπτεται μια κάρτα του εστιατορίου με τον χαρακτηριστικό γάτο επάνω!

H μουσική, ρομαντική Ισπανίζουσα, ταιριαστή με το περιβάλλον!

Το μενού είναι αρκετά μεγάλο και συμπαθητικό.

Εκεί που έχω πολλές, μα πολλές, ενστάσεις είναι όσον αφορά την ταυτότητα της κουζίνας. Γενικά με χαλάει το γεγονός του ψαξίματος.... Τι εννοώ: Ανοίγεις κυρία μου ένα φαγάδικο OK, δεν μπορεί στην κάρτα του καταστήματος να αυτοπροσδιορίζεσαι ως all day cafe - vino - tapas, στο internet (όπως είδα εκ των υστέρων) να το αναφέρεις ως Ιταλικό εστιατόριο, τώρα να το γράφεις vineria-prosciutteria...!! και στο δια ζώσης να το χαρακτηρίζεις ως τάπας μπαρ αλλά και wine bar (στατιστικώς μάλλον αυτό επικρατεί)! Και μάλιστα, να μας λέει ο σερβιτόρος, μάλλον συγγενής (βλ. στην Ελλάδα πάει σόι το βασίλειο ), ότι ο Ισπανός σεφ έφυγε για την Ισπανία αφού τους έδωσε τα φώτα του.... Ο Ιταλός τι να απέγινε άραγε ? Εν τέλει, ξέρω έναν ταλαντούχο Ελληνάρα σεφ, μήπως και σας κάνει ;;

Κατά την γνώμη μου, όταν ανοίγει ένα μαγαζί θα πρέπει να γνωρίζουν ιδιοκτήτης-πελάτης, σαν τι λειτουργεί ο υπόψιν χώρος... Κάθε βελτίωση ας γίνεται πάνω σε συγκεκριμένα πράγματα για να υπάρχει και αποτέλεσμα.

Εγώ πάντως θα το βάπτιζα wine bar (όπως και το πέρασα στο ask4food) πράγμα που του πάει και στο ύφος και στην όλη ατμόσφαιρα του χώρου. Άλλωστε τα μπουκάλια κρασιού αλλά και ο εκτενής κατάλογος κρασιών (ροζέ, κόκκινα αφρώδεις οίνοι) συνηγορούν σε κάτι τέτοιο. Μάλιστα, ο όρος wine bar θα μπορούσε να τους βγάλει και από την δύσκολη θέση...

Η ασαφής σύλληψη του όλου concept συνεχίζεται και στο θέμα των αποδείξεων. Δεν μπορείς να έχεις ανοίξει μερικούς μήνες πριν και η απόδειξη να γράφει αποκλειστικά ΠΟΤΑ αντί για φαγητά και ποτά. Πρέπει να ξέρω τι στην ευχή πληρώνω.... Αφήστε που την έφεραν, αφού την ζητήσαμε, πράγμα που δεν με τσατίζει τόσο όσο το να μην ξέρω τι πληρώνω, αφού τα τάπας μου βαφτίστηκαν ως ποτά!!
Στην απόδειξη χαρακτηρίζεται ως ΣΝΑΚ ΜΠΑΡ!!!
Ελλαδάρα αθάνατη!

Στο σέρβις τα πράγματα κάπως έτσι, ο νεαρός που μας εξυπηρέτησε έπαιζε το χαλασμένο τηλέφωνο με την κουζίνα για να λύσει τις απορίες μας και αφού μας έφερε ένα ποτήρι κρασί παραπάνω και μας ρώτησε αν θέλουμε να το πάρει πίσω και του απαντήσαμε αρνητικά από ευγένεια στο τέλος μας το χρέωσε.... Εμείς θα το πληρώναμε ούτως ή άλλως αλλά θα θέλαμε να γίνει η κίνηση του κεράσματος έτσι για τα μάτια του κόσμου...!! Δεν θα το προχωρήσω άλλο γιατί αγαπητοί καλοφαγάδες, χρόνια στο κουρμπέτι, μπορείτε να καταλάβετε την απόχρωση που δίνω στο συμβάν...
Τελικά, πολύ σημαντικό κεφάλαιο, στην κάθε είδους επιχείρηση, το να " κόβεις " τον πελάτη!!!!

Άντε, τουλάχιστον, μας αποζημίωσε κάπως το φαγητό...

Δοκιμάσαμε τα εξής:
Τάπας με παστράμι και κοπανιστή προς ΕΥΡΩ 1,50 /τεμ. Αρκετά νόστιμο, πάνω σε φρέσκο λευκό ψωμί.

Τάπας με προσούτο, πέστο και βασιλικό συν μοτσαρέλα. Εξίσου νόστιμο και εξαιρετικής παρουσίασης καθώς η μοτσαρέλα αγκάλιαζε το πράσινο πέστο έτσι που έμοιαζε με φυλλαράκι! ΕΥΡΩ 1,50/τεμ.

Τάπας με πλούσια ποσότητα φρέσκων και νόστιμων μανιταριών, 1,50 /τεμ

Ψητό καβουρμά με αυγό μάτι και σος ντομάτας πάνω από το αυγό. Εξαιρετικό!
ΕΥΡΩ 5,00

Τάρτα με κολοκύθι και μανούρι και γαρνιτούρα πράσινης σαλάτας. Μέτρια γεύση, ΕΥΡΩ 5,00

Τα φαγητά ήρθαν όλα μαζί, ένα επιπλέον λάθος του σέρβις...

Ό, τι δοκιμάσαμε σερβιρίστηκε σε μακρόστενα όμορφα πιάτα και ήταν εμφανής-και αποτελεσματική - η προσπάθεια εντυπωσιασμού!

Υπάρχουν και γλυκά που δεν δοκιμάσαμε όπως κέικ σοκολάτας, μηλόπιτα, καρυδόπιτα ( γύρω στα 4,00 ) κ. ά.

Ήπιαμε κρασί Αγιωργίτικο, Παπαϊωάννου, 4,50 / ποτήρι (το μπουκάλι στα 18,00).
Πέρα από την μεγάλη ποικιλία σε κρασιά υπάρχουν και μπύρες(3,50-4,50), grappa, παλαιωμένη grappa, limoncello, ρούμι, ούζο και τσίπουρο.

Οι τιμές των ποτών και των φαγητών κάπως υπερτιμημένες αλλά θα το συγχωρούσα υπό προϋποθέσεις, διότι το περιβάλλον είναι άκρως συμπαθητικό και ρομαντικό. Από την άλλη πλευρά, μια στάση για ένα ποτήρι κρασί και καναδυό τάπας δεν θα ήταν χάσιμο χρόνου.

Συνοψίζοντας, θα έλεγα ότι ενώ το μαγαζί υστερεί αρκετά στο σέρβις (ελπίζω να έχει κάπως βελτιωθεί.. ) οι γεύσεις δεν είναι απαγορευτικές.
Διαλέγετε και παίρνετε....

Προσωπικά, θεωρώ ότι το σέρβις είναι καθοριστικής σημασίας ας υπάρχει και η καλύτερη γεύση..!!!
Τέλος πάντων, θα έδινα μια δεύτερη ευκαιρία!
Life's too Short for - Long - Goodbuyes!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Wine Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
26
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Βολτάροντας στο κέντρο τις μέρες των εορτών, το βλέμμα μου στράφηκε στο συμπαθέστατο los gatos.

Από το στήσιμο του μαγαζιού που έφερνε σε μίνι macelleria (με τα αλλαντικά να φαίνονται στις προθήκες του μαγαζιού κ την μηχανή κοπής στην πρώτη θέση), το μυαλό μου πήγε ότι πρόκειται για wine bar με ιταλικές επιρροές.

Χωρίς δεύτερη σκέψη... καιρού επιτρέποντος καθίσαμε στα τραπεζάκια στον πεζόδρομο. Το εσωτερικό του μαγαζιού είναι πιο ρομαντικό αλλά εξυπηρετεί μετά βίας 3-4 παρέες.

Έρχεται ο κατάλογος λοιπόν, με πολλές επιλογές ειδικά σε σύγκριση με αλλα wine bar, από τον οποίο επιλέξαμε μια μπρουσκέτα, μια τάρτα με κολοκύθι & μια μερίδα μανιτάρια. Όλα κυμαίνονταν στα 4-6Ε, οι γεύσεις μας ικανοποίησαν & το μέγεθος της μερίδας αλλά κ η παρουσίαση ηταν εξαιρετικά.

Επίσης ήπιαμε ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί ονειροπαγίδα (16Ε) στην σωστή θερμοκρασία.

Θεωρώ ότι vfm ήταν πολύ καλό.

Πάμε τώρα στα αρνητικά, το σέρβις ήταν εντελώς ξεκούρδιστο, τι κι αν οι προθέσεις τους ήταν καλες, τι κι αν η ευγένεια περισσεύει... πρέπει να προσπαθήσουν να οργανώσουν καλύτερα την εξυπηρέτηση. Δεν δικαιολογείται άλλωστε αυτή η αναμονή από το μέγεθος του μαγαζιού. Επειδή επισκέφτηκα κ άλλη μια φορά το μαγαζί μέσα στον μήνα, διαπίστωσα ότι δεν είχε βελτιωθεί το σερβις, αρα δεν οφειλόταν στο οτι ήταν οι πρώτες μέρες λειτουργίας.

Επίσης αυτό που με χάλασε ήταν αυτό που επεσήμανε η PP_tina, όταν στο ύφος του μαγαζιού διακρίνεις αυτό που λένε... "για αλλού η ζωή ξεκίνησε κ αλλού η ζωή με πάει"... εμένα τα πάντα μου θύμισαν ιταλικό(το στήσιμο, οι γεύσεις, τα πάντα), το ισπανικό los gatos πως τους ήρθε? Θα πρέπει να αποφασίσουν ξεκάθαρα κ να ακολουθήσουν ένα στυλ.

Θα το σύστηνα, με τις παράπάνω επιφυλάξεις. Ελπίζω να διαβάζουν τα σχόλια κ να διορθώσουν αυτές τις λεπτομέρειες γιατί πραγματικά φαίνονται οι καλές προθέσεις τους.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια