LITTLE KOOK

Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι

  Καραϊσκάκη 17, Ψυρρή [Χάρτης]
  210 3214144

Περιγραφή
Coffee, Tea and Cake shop!
Ώρες λειτουργίας:


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Μαι
27
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Μετά το "Καφενείο της Ήβης" πήγαμε κατευθείαν στο "Little Kook" για γλυκό. Ακόμη και αν κάποιος δεν είναι γλυκατζής, όπως συμβαίνει με μένα, είναι αδύνατον βλέποντας τα εντυπωσιακής παρουσίασης γλυκά δίπλα του να μην μπει στον πειρασμό να δοκιμάσει τουλάχιστον ένα....

Το πρώτο που κερδίζει κάποιον είναι η παραμυθένια, στην κυριολεξία, ατμόσφαιρα του χώρου. Οι διάφορες φιγούρες από γνωστά παραμύθια κατακλύζουν όλο το χώρο μέχρι τις τουαλέτες με τα πολλά λουλούδια, το μπρούτζινο χέρι στην είσοδο των γυναικείων, τους νάνους και τις κούκλες...

Στην είσοδο σας περιμένει ένα "αραχνιασμένο" πιάνο, που προδιαθέτει για το ταξίδι στο χρόνο που μόλις αρχίζει...

Εάν τυχόν επιχειρήσω μια λεπτομερή περιγραφή του χώρου, σίγουρα δεν θα με φτάσει μια ντουζίνα σελίδων. Έτσι λοιπόν θα αποτυπώσω κυρίως τη κεντρική ιδέα....

Το σκούρο ξύλο, τα βαριά έπιπλα, βιβλιοθήκες και καθίσματα, οι κούκλες, τα όμορφα κάδρα, ο χαμηλός φωτισμός, οι βαριές κουρτίνες, τα κλασικά πολύφωτα και οι απλίκες, οι πολύχρωμοι τοίχοι, οι διάφορες κούκλες, το ξύλινο ταβάνι, διάσημες φιγούρες από γνωστά παραμύθια, πολυάριθμα σεντούκια, μανουάλια, τζάκια, χρωματιστά λαμπιόνια, στεφάνια και ατμοσφαιρικές γωνιές διαμορφώνουν το ιδιαίτερο αυτό κλασικό στυλ του "Little Kook". Οι περισσότεροι χώροι σχηματίζουν από ένα παραμύθι, όπως π. χ, τη χιονάτη με τους επτά νάνους, τη Σταχτοπούτα, τον Τζακ και τη φασολιά, ή το δωμάτιο των ιπποτών, όπου καθίσαμε εμείς. Βρίσκεται στο βάθος του ισογείου δίπλα στο παράθυρο και κύριο χαρακτηριστικό του, όπως φαίνεται και από τον τίτλο του παραμυθιού, είναι οι πολλοί θυρεοί των ιπποτών...!!
Ταχτοποιηθήκαμε σε ένα μεγάλο στρογγυλό τραπέζι με ένα τεράστιο βάζο από σχεδόν μαραμένους, δυστυχώς, ηλίανθους! Ζητήσαμε να μετακινηθεί το βάζο προκειμένου να μη μας πνίγει αλλά και για να έχουμε ανεμπόδιστη θέα προς στην οδό Καραϊσκάκη, προκειμένου να αποφορτιζόμαστε λίγο από την τόσο νοσταλγική αλλά εν μέρει βαριά ατμόσφαιρα. Είναι αυτό που λένε ότι, το πολύ το Κύριε Ελέησον το βαριέται και ο παπάς (ή ο Θεός)...!!

Σχεδόν δίπλα μας υπήρχε μια τεράστια πράσινη φασολιά από το παραμύθι " ο Τζακ και η φασολιά " που επιβαλλόταν πολύ όμορφα μέσα στο χώρο.... Πίσω στο βάθος κατάλαβα ότι βρίσκεται η κουζίνα.

Στον επάνω όροφο επικρατεί το πράσινο και το μωβ-ροζ χρώμα με αντίστοιχα κλασικά έπιπλα, μεγάλο τζάκι, λαμπιόνια, διαφόρων μεγεθών έπιπλα και μια όμορφη μπεζ γωνιά δίπλα από μια βιβλιοθήκη με διάφορα γλυκίσματα πάνω της

Γενικά, εδώ φαίνεται σαν όλα να έχουν παγώσει στον χρόνο!!

Στον πολύ μικρό εξωτερικό χώρο (επί της οδού Καραϊσκάκη) υπάρχουν μερικά απλά μαύρα τραπεζάκια, χρωματιστά λουλουδάκια και ένα εντυπωσιακό γκρι λιοντάρι. Σίγουρα ο εξωτερικός χώρος δεν ενδύκνειται για πολύβουες ημέρες, γιατί τα αυτοκίνητα κινούνται πολύ κοντά στον εξωτερικό χώρο του μέρους αυτού! Αφήστε που πολλά αυτοκίνητα παρκάρουν, παράνομα, κυριολεκτικά ξυστά στον υπαίθριο χώρο.

Το προσωπικό είναι ντυμένο με στολές εποχής, σαν πρωταγωνιστές κάποιου παραμυθιού...

Σίγουρα το μέρος αυτό θα είναι ιδανικό για τις κρύες ή μουντές μέρες του φθινοπώρου ή του χειμώνα, εξαρτάται βέβαια από το πώς αντιλαμβάνεται ο καθένας μας την κάθε εποχή του έτους. Επίσης, οι μικροί σας φίλοι θα ξετρελαθούν και οι μεγάλοι θα γίνουν για λίγο παιδιά!!

Τα γλυκά μάθαμε ότι παρασκευάζονται από γνωστό ζαχαροπλάστη ειδικά για το "Little Kook". Πλέον, στο κατάστημα σερβίρονται και κρέπες, γλυκές και αλμυρές, που παρασκευάζονται επί τόπου.

Πολλά από τα γλυκά δανείζονται την ονομασία τους από γνωστά παραμύθια!! Εμείς π. χ διαλέξαμε ένα γλυκό με την ονομασία "Το χιονισμένο βασίλειο της φράουλας" που αντιστοιχεί στη γνωστή Παύλοβα! Ένα εξαιρετικό γλυκό και χορταστική ποσότητα, σερβιρισμένο μέσα σε βαθύ ρετρό βεραμάν πιάτο "ποτισμένο" με σιρόπι φράουλας, πεντανόστιμη μαρέγκα, κρέμα, πολλά και φρέσκα κομμάτια φράουλας συν δυο-τρία μικρά φύλλα δυόσμου, που έδιναν ένα καταπληκτικό άρωμα στο πιάτο!!
ΕΥΡΩ 5,50

Για να πάρετε μια ακόμα ιδέα για τα γλυκά - παραμύθια, σας ενημερώνω ότι υπάρχει και το γλυκό " Η πριγκίπισσα με τα κόκκινα μάγουλα " (5,50), το "δικό μας" cheesecake!!

Επιπλέον, δοκιμάσαμε μια γλυκιά κρέπα με λευκή σοκολάτα, oreo και πορτοκάλι, μια πολύ μεγάλη και χορταστική κρέπα (ίσως και για δύο άτομα ) σερβιρισμένη σε μεγάλο ροζαλί πιάτο. Επάνω στην κρέπα υπάρχουν φέτες πορτοκαλιού και το πιάτο "πλημμυρίζει" από τρίμματα μπισκότου oreo και λευκή κρέμα ως γαρνιτούρα!! Τέλεια γεύση! ΕΥΡΩ 6,00 (5,50 η κρέπα + 0,50 το oreo), βέβαια ο κατάλογος γράφει ΕΥΡΩ 6,00...

Τα ποτήρια του νερού είναι βαζάκια μαρμελάδας και γενικά όλα τα σερβίτσια έχουν μια ρετρό πινελιά που δένει τέλεια με το χώρο!

Οι ευγενικές κοπέλες στο σέρβις χρειάζεται να είναι σε μεγαλύτερη εγρήγορση γιατί αρκετές φορές χρειάστηκε να τις ψάξουμε.....

Η απόδειξη για τα παραπάνω ήρθε αφού πληρώσαμε πρώτα και αφού την ζητήσαμε καθώς είχε υποτίθεται "ξεχαστεί"...
Για μένα η απόδειξη είναι Απαραίτητη, ώστε να μπορώ να γράψω...!! Ευτυχώς, η απόδειξη έγραφε με τις ονομασίες τους ό, τι παραγγείλαμε!

Οι αλμυρές κρέπες φαντάζομαι είναι το μόνο "φαγητό" και πιστεύω ότι σίγουρα χρειαζόταν κάτι τέτοιο προκειμένου να σπάει λίγο η απόλυτα γλυκερή ατμόσφαιρα και γαστρονομία του μέρους. Μάλιστα, κάποιος, αντί να αλλάξει μέρος, μπορεί να δοκιμάσει μια αλμυρή κρέπα και μετά να γευτεί το ωραίο γλυκάκι του!!

Παρά ταύτα, μας τα χάλασε ο υπεύθυνος και συνιδιοκτήτης, ο οποίος ήρθε ξαφνικά στο τραπέζι μας και μου είπε ότι δεν πρέπει να φωτογραφίζω τον κατάλογο ούτε το μέρος, γιατί μπορεί να υποκλέπτω συνταγές ή φωτογραφίες προσώπων που δεν θέλουν να φωτογραφηθούν ή μπορεί να θέλω να κλέψω την πρωτότυπη ιδέα τους... Ως ενός σημείου μπορεί να είχε δίκιο, αλλά θεωρώ ότι θα έπρεπε τουλάχιστον να ερωτηθώ πρώτα για τον σκοπό της από μέρους μου φωτογράφισης.... Αφήστε που οι κακόβουλοι άνθρωποι δεν φωτογραφίζουν τόσο εμφανώς ή, πάντως, έχουν τον τρόπο τους....!!!!
Ειλικρινά, πρώτη φορά στα χρόνια του ask4food, μου έχει τύχει τέτοιο περιστατικό...!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Μάρ
06
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Μια φορά κι έναν καιρό, στα χρόνια τα παλιά, πολύ πριν τον Harry Potter, τα Pokemon, τις gothic κούκλες που κατοικούν σε φέρετρα και τα Γιαπωνέζικα τέρατα που ξερνοβολάνε ριπές από ραδιενεργά, φωσφορούχα απόβλητα, στην Χώρα των παραμυθιών βασίλευε η ηρεμία. Τα λουλούδια άνθιζαν, πουλιά κελαηδούσαν, λαγουδάκια ξεπηδούσαν από κάθε θημωνιά και οι ιστορίες τελείωναν με το «έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα», περνώντας μηνύματα αγάπης. Οι κακοί άντε να ήταν μερικά τραπουλόχαρτα στρατιώτες ή κανένας τεράστιος αλλά συνήθως κατά βάθος καλοκάγαθος γίγαντας. Ο λύκος ο κακός ή η παμπόνηρη αλεπού. Στην ακραία τους μορφή, καμιά κακή μητριά ή καμιά μάγισσα με κρεατοελιά μεγέθους θρούμπα στη μύτη και το σκουπόξυλό της παραμάσχαλα.

Αν κι εσείς- όπως κι εγώ άλλωστε- έχετε μείνει με την απορία για το που έχουν βρει καταφύγιο όλοι αυτοί οι ήρωες παραμυθιών που μας έκαναν παρέα στα παιδικά μας χρόνια, σας έχω νέα!

Αν θέλετε να ξανακάνετε παρέα μαζί τους έστω και για έναν καφέ ή θα θέλατε να τους συστήσετε στα παιδιά σας, σας έχω πρόταση!

Λοιπόν, η διαδρομή είναι απλή. Σίγουρα πιο απλή από αυτή που υπήρχε στους μυστικούς χάρτες θησαυρών των πειρατών, στους οποίους σημείωναν με ένα Χ το μέρος που πρέπει να σκάψεις. Αφήστε τα φτυάρια στην άκρη λοιπόν, φορέστε την καλή σας διάθεση, σιγοτραγουδήστε τον ρυθμό του «Never ending story» του Limahl (όταν μετά την αποχώρηση του από τους Kajagoogoo ξεκίνησε την προσωπική του καριέρα- αθάνατα 80s!! ) και ξεκινήστε.

Μπορείτε να το προσεγγίσετε περνώντας από την πλατεία του Ψυρρή αλλά κι από άλλα –με απλούς μαθηματικούς υπολογισμούς μου- 317 στενάκια της δαιδαλώδους αυτής περιοχής.

Εγώ όμως θα σας πρότεινα να ανηφορίσετε/κατηφορίσετε την Ερμού και να στρίψετε στην οδό ΠΙΤΤΑΚΗ. Εκεί θαυμάστε πως μία απλή ιδέα και μερικά παλιά φωτιστικά μπορούν να ομορφύνουν τόσο ένα σοκάκι. Γιατί δεν κάνουμε έτσι όλους τους δρόμους του κέντρου της Αθήνας? Με υλικά την ευρηματικότητα και διάφορα αντικείμενα που είναι πλέον σε αχρηστία, μπορούμε να χαρίσουμε προσωπικότητα, χαρακτήρα κι εκατομμύρια hashtags και καταχωρήσεις στο INSTAGRAM και το FACEBOOK που θα διαφημίσουν την πόλη μας σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ενώ περνάτε από το στενό, στρέψτε το βλέμμα σας ψηλά και παρατηρήστε παλιά κτίρια με σπασμένα τα τζάμια στα καφασωτά τους παράθυρα, φαντάσματα πλέον του ένδοξου παρελθόντος τους. Κτίσματα πληγωμένα και αφημένα στη μοίρα τους από Θεούς κι ανθρώπους. Προσέξτε τις λεπτομέρειές τους και αποδώστε τους τα εύσημα για την αδιαπραγμάτευτη γοητεία τους.

Στο βάθος αυτού του δρόμου θα δείτε να ξεπροβάλει ένα κτίριο που δεν μοιάζει με τα υπόλοιπα. Θα φτάσετε πολύ σύντομα μπροστά από ένα διώροφο που η πρόσοψή του ανοίγει κι από μέσα της περνάει κι ανεβαίνει προς τον ουρανό… η φασολιά του Τζακ κι εκεί συναντάει έναν τεράστιο δράκο που έχει απλώσει τα φτερά του στην οροφή τους! Αυτό είναι ίσως ένα σημάδι για το τι θα επακολουθήσει όταν θα περάσεις την πόρτα σου. Ένα σημάδι όμως δεν είναι αρκετό για να σε προετοιμάσει αρκετά.

Περάστε λοιπόν από το χαλάκι της εξώπορτάς τους και σκουπίστε εκεί όλα τα βάρη που τα χρόνια της ενήλικης ζωής έχουν προσθέσει στους ώμους σας. Ψάξτε στις τσέπες σας τους βώλους που κερδίσατε λίγο πριν στην αλάνα της γειτονιάς σας, κρύψτε στην κωλότσεπη την σφεντόνα για να μη σας τις βρέξει η μάνα σας, πάρτε βαθειά ανάσα και περάστε σε μία άλλη διάσταση! Γιατί εδώ που τα λέμε, κάτι ήξερε και ο Πίτερ Παν που αρνιότανε να μεγαλώσει και παρέμενε ανέμελος και σκανδαλιάρης. Εντάξει… καταλαβαίνω ότι δεν είναι εύκολο με τους ΕΝΦΙΑ, ΤΕΒΕ, φόρους κι ένα ακόμα σωρό υποχρεώσεις που τρέχουν στο κατόπι σας, αλλά αξίζει τον κόπο…

Αν στην παρέα σας δεν είστε τα μοναδικά «παιδιά» αλλά υπάρχουν κι άλλα, μικρότερα από εσάς φροντίστε να είστε σε σημείο που να μπορείτε να απολαύσετε την έκφραση και το βλέμμα τους κατά την είσοδό τους. Γιατί, τι πιο γλυκό από το χαμόγελο ενός παιδιού!!!

Είμαι πραγματικά περίεργος για το πόσο χρόνο χρειάστηκαν για να μαζέψουν και τοποθετήσουν όοοοολα αυτά τα αντικείμενα. Είμαι επίσης περίεργος για το ποιος έχει αναλάβει το –φαντάζομαι- άκρως χρονοβόρο καθάρισμα και ξεσκόνισμά τους.

Εγώ και η παρέα μου ανεβήκαμε στον πάνω όροφο αφού στο ισόγειο δεν έπεφτε ούτε καρφίτσα. Όχι πως στον πάνω όροφο τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα. Δεν υπήρχε ελεύθερη καρέκλα ούτε για δείγμα. Ευτυχώς μείναμε μερικά λεπτά για να χαζέψουμε τον χώρο κι έτσι σταθήκαμε άκρως τυχεροί αφού έφυγε μία παρέα και ελευθερώθηκε ένα τραπέζι βολικό για την τετραμελή παρέα μας.

Θρονιαστήκαμε λοιπόν σε ένα δωμάτιο που η διακόσμηση θύμιζε αίθουσα έκθεσης πινάκων στο Μουσείο του Λούβρου και αρχίσαμε να περιεργαζόμαστε με την άνεσή μας πλέον τον χώρο, έχοντας καρφωμένο στο πρόσωπό μας ένα χαμόγελο μέχρι τ’ αφτιά!! Στον χώρο που ήμασταν δέσποζε ένα τεράστιο, λευκό κεφάλι ρινόκερου με χρυσή κορώνα, ένας λαγός που παράπεμπε στο «η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων», ενώ στην οροφή είχε στρωθεί ένα… τραπέζι που θύμιζε το ίδιο παραμύθι. Όμως και τα υπόλοιπα δωμάτια ήταν το ίδιο εντυπωσιακά, το καθένα με τον δικό του χαρακτήρα και στοιχεία διακόσμησης. Θα μπορούσα να μιλάω για ώρες για τον χώρο τους και αλλά και πάλι δεν θα κατάφερνα να μεταφέρω ούτε τα μισά και κυρίως την αίσθηση που αυτός ο χώρος αποπνέει.

Το μόνο μικροπταίσμα του χώρου είναι ότι κάποια τραπέζια είναι λίγο παραπάνω στριμωγμένα από όσο θα έπρεπε. Έχουν προσπαθήσει να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τον χώρο κι αυτό σου δίνει την αίσθηση ότι κάπου πνίγεσαι. Επίσης η ζέστη εκείνη την ημέρα ήταν λίγο παραπάνω ανεβασμένη από το αρεστό. Ποιος θα το περίμενε ότι εγώ που συνήθως γκρινιάζω για το κρύο σε εστιατόρια, θα έφτανα στο σημείο να παραπονιέμαι για τη ζέστη!!!

Πάμε τώρα στο service. Θα το χαρακτήριζα λίγο άνισο. Όλες οι κοπέλες είναι ντυμένες με στολές που θυμίζουν παραμύθι, όπως επίσης κι ένας κύριος με ψηλό καπέλο που τριγυρίζει στον χώρο και εξηγεί διάφορα στους πελάτες τους. Όμως μέσα στον πανικό που επικρατούσε δεν ήταν σε φάση και διάθεση να είναι όλες χαμογελαστές και άνετες. Σε έναν χώρο σαν κι αυτόν, θα περίμενα ένα πιο παιχνιδιάρικο service.

Αντίθετα, κάπου σου έδινε την αίσθηση του ασυντόνιστου. Έπρεπε εμείς να τους υπενθυμίσουμε ότι τα όσα βρίσκονταν στο τραπέζι μας δεν ήταν δικά μας και έπρεπε να μαζευτούν ενώ στην συνέχεια ήρθαν δύο άτομα σε χρονικό διάστημα 10 λεπτών για να πάρουν παραγγελία, κάνοντάς μας να πιστέψουμε ότι κάπου δεν τους είναι ξεκάθαρα τα καθήκοντα που έχουν μεταξύ τους. Επίσης, επειδή το τραπέζι μας ήταν αρκετά χαμηλό και ήταν σχεδόν αδύνατο να μαζεύουν τα πράγματα των προηγούμενων από αυτό και να τα βάζουν στον δίσκο τους, μας ζήτησαν να βοηθήσουμε δίνοντάς τους τα. Σαφώς και βοηθήσαμε, αλλά προσπαθώντας να αποφύγω τον τίτλο του «υποχόνδριου», να αναφέρω ότι δεν με ενθουσιάζει η ιδέα να πιάνω χαρτοπετσέτες που πριν λίγο έχουν χρησιμοποιήσει άλλοι πελάτες τους. Ένα άλλο αρνητικό ήταν ότι δεν μας ήρθαν όλα τα πιάτα μαζί. Ενώ είχαμε παραγγείλει τέσσερα ροφήματα και 2 γλυκά (με αναφορά του ότι θα τα μοιραστούμε όλοι μας), αρχικά μας ήρθε το ένα γλυκό με 2 μόνο κουταλάκια. Χρειάστηκε να το κοιτάμε ανήμποροι, αφού τα ροφήματα και το άλλο γλυκό με τα υπόλοιπα κουταλάκια ήρθαν αργότερα.

Τα σερβίτσια που χρησιμοποιούν για το τσάι είναι πραγματικά όμορφα και έρχονται σε ταύτιση με το όλο ρομαντικό και παραμυθένιο κλίμα. Τα σερβίτσια για τα espresso freddo κάπου χαλάν αυτήν την εικόνα γιατί είναι μοντέρνα και ασύνδετα.

Σε όλα τα τραπέζια έβλεπες ότι έχουν πάρει και από κάποιο γλυκό κι έτσι μας ήταν δυνατό να ξεφύγουμε από τον κανόνα. Από τον κατάλογό τους διαλέξαμε τα «Καυτή ανάσα δράκου» με διευκρινήσεις καταλόγου ότι περιέχει τριπλή στρώση σοκολάτας με γέμιση πραλίνας και επικάλυψη μαρέγκας φλαμπέ και «Villa Hazelnut» που περιείχε πλούσια γέμιση πραλίνας φουντουκιού, λουσμένο σε σοκολάτα με φουντούκι (Ferrero Roche). Όταν ήρθαν στο τραπέζι μας, παρατηρήσαμε ότι σε εμφάνιση ήταν ακριβώς τα ίδια. Δύο κομμάτια κέικ σοκολάτας, με ραβδώσεις λευκής και μη σοκολάτας. Αλλά και στο εσωτερικό τους ήταν σχεδόν παρόμοια, με την μόνη διαφορά ότι το δεύτερο είχε μία γενναία δόση πραλίνας φουντουκιού. Τα βρήκα και τα δύο συμπαθητικά αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι κανένα τους δεν ξετρέλανε ούτε εμένα, ούτε και την υπόλοιπη παρέα. Βρήκα αυτό με την πραλίνα πιο νόστιμο αν και μου φάνηκε λίγο βαρύ. Όμως προβλέπω ότι οι μπόμπιρες να παθαίνουν πλάκα με αυτό το γλυκό. Εκτός από αυτά τα δύο, στον κατάλογό τους υπάρχουν πολλά γλυκά για να επιλέξετε και να βρείτε αυτό που σας ταιριάζει. Ξεχάστε τις θερμίδες και τα αποτελέσματα του τελευταίου σας check up, και συνοδέψτε το ρόφημά σας με ένα γλυκάκι. Το αξίζετε!

Η τιμή αυτών που πήραμε, ίσως λίγο πιο τσιμπημένη από όσο θα έπρεπε. Κόστισαν 5,5 € έκαστο που τα θεωρώ λίγο υπερβολικά αφού στην ουσία ήταν και τα δύο μία μορφή κέικ. Επίσης και οι τιμές στα ροφήματα είναι λιιιιγο πιο τσιμπημένες από αυτές που βρίσκουμε στα καφέ των γύρω περιοχών. Μη φανταστείτε καμιά τρελή διαφορά. Μιλάμε για 0,20-0,30€ παραπάνω. Όμως σε σχέση με την συνολική εμπειρία που σου προσφέρουν, τα αξίζουν και με το παραπάνω.

Κατέβηκα στο ισόγειό τους για να πληρώσω και να αποφύγω τσακωμό με την παρέα για το ποιος θα κεράσει, ζητώντας να χρεώσω την κάρτα μου, αλλά ενημερώθηκα –λίγο αποστασιοποιημένα- ότι δεν γίνονται πληρωμές με αυτόν τον τρόπο. Αυτό θα πρέπει να το κοιτάξουν αφού και η μέση τιμή κόστους του κάθε τραπεζιού τους συνήθως ξεπερνάει τα 20-25 € αλλά και γιατί πλέον μάλλον θα χρειαστούν σε όλους μας οι σχετικές αποδείξεις για τις φορολογικές μας δηλώσεις. Οι επιχειρηματίες δεν μπορούν να κλείνουν πλέον τα μάτια τους σε αυτή την ανάγκη των πελατών τους. Αυτό φυσικά δεν αφορά μόνο το Little Cook αλλά όλους τους αντίστοιχους χώρους.

Υ. Γ. Φτάνουν οι μέρες των Αποκριών και νομίζω ότι μία επίσκεψη στο Little Κook ενδείκνυται απολύτως!!!!!!!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Ιαν
29
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Επιτέλους, να κι ένας παραμυθένιος, ΑΚΑΠΝΟΣ χώρος για σοκολάτα, καφέ και γλυκίσματα!!!

Ξεκινάω λέγοντας ότι δεν είναι της φιλοσοφίας μου να γράφω ούτε για καφετέριες, ούτε για ζαχαροπλαστεία, ούτε για φαστφουντάδικα, χωρίς να κατακρίνω βέβαια όσους φίλους το κάνουν από την στιγμή που δίνεται αυτή η δυνατότητα από το site. Έτσι λοιπόν, μιας κι έχουμε διαβάσει για πίτες, τσάι, κοκτέιλ, πατάτες και τυρόπιτες, είπα κι εγώ να κάνω την καλή μου πράξη και να ενημερώσω τους φίλους, για έναν πολύ ιδιαίτερο χώρο.

Οι λόγοι που μπαίνω σε αυτή την διαδικασία είναι δύο:
* Πρώτον γιατί πρόκειται για έναν πάρα πολύ όμορφο και γουστόζικο χώρο κατά την γνώμη μου, που αξίζει έστω και μιας επίσκεψης.

* Δεύτερον γιατί πρόκειται για έναν χώρο που πρωτοτυπεί, καθώς είναι no smoking…ONLY…τελεία και παύλα! Ούτε εδώ καπνίζουν και ένα τραπέζι παραπέρα δεν καπνίζουν, ούτε πάνω καπνίζουν-κάτω δεν καπνίζουν και κουραφέξαλα!

Έχω κουραστεί να βγαίνω για καφέ και να χρειάζομαι μάσκα οξυγόνου για να επιβιώσω στο επόμενο δίωρο. Να επιστρέφω σπίτι λες και γύρισα από σκυλάδικο, να βάζω τα μοσχοβολιστά μου ρουχαλάκια και μετά να πρέπει να τα περάσω από κλίβανο. Να πρέπει επειγόντως να ξαναμπώ στη μπανιέρα για να αποβάλλω την βρώμα της νικοτίνης από το δέρμα μου!

Τώρα θα μου πείτε, εδώ δεν μπορούμε να βρούμε δίκιο στα εστιατόρια με αυτό το θέμα. Θα το βρούμε στις καφετέριες; Να λοιπόν που εγώ τουλάχιστον το βρήκα.

Ένας άνθρωπος (ίσως και περισσότεροι, δεν γνωρίζω) εμπνεύστηκε έναν χώρο, όμορφο, γουστόζικο, παραμυθένιο γι’ αυτούς που μπορεί να έχουν μεγαλώσει εξ’ όψεως αλλά στην πραγματικότητα παραμένουν ακόμα παιδιά, ο οποίος ταυτόχρονα είναι καθαρός, χαλαρωτικός και ανθρώπινος.

Αφήνω λοιπόν τις γενικότητες και μπαίνω στο θέμα. Η πρώτη γνωριμία έγινε Τετάρτη 6 Ιανουαρίου (των Θεοφανείων) όντας ακόμα σε άδεια Χριστουγέννων, 2 άτομα κατεβαίνουμε στο κέντρο για γλυκό σε συγκεκριμένο πολυδιαφημισμένο γλυκοπωλείο. Παρκάρουμε από τύχη γρήγορα. Περνάμε έξω από το Little Kook και μένουμε με ανοιχτό το στόμα!

Απ’ έξω μοιάζει με μαγαζί Χριστουγεννιάτικων ειδών, αλλά και με cookies shop…αλλά και με πολλά άλλα, εκτός από αυτό που πραγματικά ήταν. Βγάζουμε μερικές φωτογραφίες σαν χαζοτουρίστες και συνεχίζουμε την πορεία μας. Είχε διαγραφεί εντελώς από την μνήμη μου η ωραία κριτική της φίλης kot. opoulaki την οποία είχα ψηφίσει κι όλας, προ λίγων ημερών.

Φτάνουμε στο γλυκοπωλείο που γίνεται “πατείς με πατώ σε”! O κόσμος πρέπει να έχει σοβαρά ψυχολογικά θέματα για να κάθεται σε ένα πεζοδρόμιο μέσα στο ψοφόκρυο που έκανε εκείνο το βράδυ, για ένα γλυκό που θα μπορούσε να το απολαύσει και κάπου αλλού αξιοπρεπώς.

Βεβαίως δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να το ζήσει αυτό, γι’ αυτό περιμένουμε λίγο σε αναμονή για να καθίσουμε μέσα. Καθόμαστε κακήν κακώς σχεδόν στα πόδια ενός ζευγαριού, τρώμε άρον-άρον τα γλυκά μας και όπου φύγει-φύγει από την οχλαγωγία και το στριμωξίδι. Το μυαλό μου ήταν στην επόμενη στάση που είχα προαποφασίσει από την ώρα που περνούσαμε απ’ έξω.

Little Kook. Στον στενό διάδρομο της εισόδου μπροστά από ένα παλιό πιάνο μας υποδέχεται ένα παλικάρι με ενδυμασία εποχής 18ου αιώνα…ψηλό καπέλο, γιλέκο και τα σχετικά. Τον ευνοεί και το μούσι του και η εικόνα παραπέμπει σε ταινία. Μας καλωσορίζει και μας οδηγεί σε ένα μεγάλο ορθογώνιο τραπέζι που φιλοξενεί κι άλλα άτομα, αλλά είναι τόσο μαγικό αυτό που αντικρίζουμε στον χώρο και τόσο ήρεμη και ήσυχη η ατμόσφαιρα, που δεν μας ενοχλεί καθόλου. Άλλωστε δεν είχαμε άλλες επιλογές…δεν έπεφτε καρφίτσα.

Δεν έχει αξία να τον περιγράψω λεπτομερώς γιατί είναι τόσα πολλά τα θέματα και οι εναλλαγές που κι εσείς θα βαρεθείτε κι εγώ δεν θα καταφέρω να σας μεταφέρω ακριβώς την μαγεία της πραγματικής εικόνας. Τα Χριστούγεννα βέβαια έχουν ευνοήσει ακόμα περισσότερο την διακόσμηση. Παντού δέντρα, στολίδια και λαμπιόνια έχουν παντρευτεί με την υπόλοιπη διακόσμηση με τις βιβλιοθήκες, τα κάδρα και τους ιππότες.

Κάποιοι μπορεί να το ονομάσουν αχταρμά. Εμάς απλά μας μάγεψε. Δεν το συζητάμε ότι το πρώτο μισάωρο βγάζαμε διαρκώς φωτογραφίες, όπως ο περισσότερος κόσμος άλλωστε. Είναι δίπατο κι επάνω είναι ακόμα πιο μαγικά! Δωματιάκια, τζάκια, κάδρα, φωτιστικά, καρέκλες και καναπέδες, εποχής…!

Η μουσική; Αποκλειστικά και μόνο Χριστουγεννιάτικη, σε τέτοια ένταση που επιτρέπει την επικοινωνία, αλλά ταυτόχρονα και την ηρεμία. Σχετικά χαμηλή οπότε κι εσύ ο ίδιος δεν αναγκάζεσαι να γκαρίζεις. Όλο αυτό λοιπόν συνολικά συντελεί στο να επικρατεί μια ηρεμία γενικότερη στον χώρο. Λες και βρισκόμασταν στο σαλόνι ενός σπιτιού!

Στην δεύτερη επίσκεψή μας την περασμένη Κυριακή στις 24/1 η διακόσμηση ήταν ίδια. Μας είχαν ενημερώσει από την πρώτη φορά ότι θα παραμείνει έτσι για όλο τον Ιανουάριο και μετά θ’ αλλάξει θέμα. Αλλά η μουσική ήταν instrumental με πιάνο, μιας και τα Χριστούγεννα είναι πια παρελθόν.

Εξυπηρέτηση; Πάρα πολύ καλή. Όλες οι κοπέλες που σερβίρουν είναι ντυμένες όπως οι υπηρέτριες εποχής σε σπίτια υψηλής κοινωνίας. Ο κατάλογος που μοιάζει με πάπυρο, ανοίγει εντυπωσιακά από τις ίδιες μπροστά σας. Εμείς που δεν το περιμέναμε αναφωνήσαμε με θαυμασμό…ωχ! Το ίδιο αναφώνημα κι όταν βγήκε μια άλλη κοπέλα ντυμένη νεράιδα και περνούσε από τα τραπέζια χαιρετώντας μας, άλαλη βεβαίως.

Ο κατάλογος τώρα έχει, σοκολάτες, καφέδες, τσάι, χυμούς, ποτά, κέικ, cupcakes και κρέπες γλυκές.

Εμείς πήραμε την πρώτη φορά:

- Τσάι πράσινο αρωματικό με γεύση ψητού μήλου και κανέλας που μοσχοβολούσε. Χ 4€
Σερβιρίστηκε σε ωραίο μεγάλο φλυτζάνι αλλά θα προτιμούσαμε να έρθει με τσαγιέρα για έξτρα καυτό νεράκι, ώστε να προσθέσουμε εμείς αν θέλαμε κι άλλο κι όχι να είναι τύπου Lipton. Παρόλα αυτά ήταν πολύ αρωματικό.

- Σοκολάτα μαύρη Spicy Ursula για μένα με 68% κακάο με άρωμα γλυκών μπαχαρικών. Ήταν πρωτότυπη, πικρή όπως την ήθελα αφού είχα σερμπετιάσει από το γλυκοπωλείο νωρίτερα και ιδιαίτερη με τα μπαχαρικά να ακούγονται πολύ διακριτικά. Χ 5€

- Κέικ oreo χ 5,50€. Εντάξει είχαμε σερμπετιάσει, αλλά αφού στην αρχή ζητήσαμε cap cakes τα οποία είχαν τελειώσει, θέλαμε να δοκιμάσουμε έστω ένα κέικ για να έχουμε άποψη. Δε μπορώ να πω ότι μας ενθουσίασε ιδιαίτερα. Ωραίο σε εμφάνιση με σάλτσα λευκής και μαύρης σοκολάτας γαρνιρισμένο κι ένα πιρούνι καρφωμένο στη μέση.

Για τα παραπάνω πληρώσαμε 14,50€

Την δεύτερη φορά ήμασταν 4 άτομα και παραγγείλαμε

- Σοκολάτα γάλακτος Prince Charming (46% κακάο) με φρουτώδη οξύτητα και ανεπαίσθητη πικράδα. χ 5€
Μου άρεσε πολύ γιατί παρότι γάλακτος δεν ήταν πολύ γλυκιά.

- Σοκολάτα γάλακτος Squirrels delight nut (35% κακάο) με φυσική γεύση φουντούκι χ 5€.
Δεν την δοκίμασα αλλά η φίλη που την ήπιε είπε ότι ήταν πολύ γλυκιά.

- Σοκολάτα γάλακτος Trelawney’s crazy biscuit (35% κακάο) με γεύση μπισκότου. Χ 5€
Δοκίμασα και ήταν συμπαθητική.

- Κέικ σοκολάτας “η καυτή ανάσα του δράκου” για μένα χ 5,50€
Σοκολατένιο κέικ σε τριπλή στρώση με πραλίνα ενδιάμεσα και επικάλυψη μαρέγκας φλαμπέ. Από πάνω διακόσμηση με σάλτσα λευκής και μαύρης σοκολάτας και γύρω από το κέικ μπόλικο τριμμένο μπισκότο. Συμπαθητικό, νομίζω το πιο ωραίο από αυτά που δοκιμάσαμε. Και καλό κομμάτι.

- Κέικ carmelina χ 5,50€
Κέικ βανίλια με κύβους καραμέλας, στρώσεις σάλτσας καραμέλας και αλατισμένο βούτυρο. Συμπαθητικό αλλά μέχρι εκεί. Εγώ δεν θα το έπαιρνα ξανά.

- Κρέπα Kook’s precious delight με κρέμα βανίλιας, μήλο, ζάχαρη άχνη και κανέλα χ 6,50€ Πολύ ωραία επίσης με τριμμένο μπισκότο γύρω από την κρέπα

- Κρέπα kook’s precious delight με πραλίνα φουντουκιού χ 5€ με προσθήκη extra μπισκότου oreo +0,50€ απλά συμπαθητική.

Πληρώσαμε: 38,00€

Στα αρνητικά:

- Οι τιμές θα μπορούσαν να είναι χαμηλότερες. Ειδικά στις σοκολάτες θεωρώ ότι είναι πολλά τα 5€

- Οι τουαλέτες. Συμφωνώ απόλυτα με την φίλη Anna7, πρέπει να είναι φροντισμένες καθώς χαλάνε όλη την εικόνα του μαγαζιού. Ναι έχει πολύ κόσμο, όμως αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία στο ότι την πρώτη φορά δεν λειτουργούσε το καζανάκι, ούτε στο σπασμένο καπάκι, ούτε στο ότι δεν ήταν τόσο καθαρή, ούτε στο ότι δεν είχε χαρτί.

Πρέπει να υπάρχει άτομο που να αναλάβει να επιβλέπει τακτικά και αυτόν τον χώρο. Την πρώτη φορά ενημέρωσα την κοπέλα που μας εξυπηρέτησε και είπε ότι θα το μεταφέρει στον υπεύθυνο…αλλά και την δεύτερη δε μπορώ να πω ότι ήταν καλύτερα. Για την ακρίβεια, πάλι δεν υπήρχε χαρτί, δεν ήταν ιδιαιτέρως καθαρά plus ότι δεν άναβε το φωτοκύτταρο…άρα δε μπορώ να ξέρω αν άλλαξαν καπάκι…! Αυτά είναι βασικά πράγματα που σε σύγκριση με την υπόλοιπη εικόνα του μαγαζιού, είναι απαράδεκτο να συμβαίνουν!!!

- Τα τραπέζια είναι υπερβολικά κοντά το ένα στο άλλο. Όσο ήσυχο και ήρεμο κι αν είναι το περιβάλλον, θέλεις μια πιο άνετη συζήτηση.

Για να κλείσω σας λέω ότι δεν ξέρω αν τα κέικ τα φτιάχνουν εκεί ή τα προμηθεύονται, αλλά σίγουρα πρέπει να πέφτει πολύ μείγμα…γιατί οι γεύσεις και τα αρώματα δεν παραπέμπουν σε χειροποίητο κέικ, τουλάχιστον όσα έχω δοκιμάσει έως τώρα. Για τους καφέδες δεν έχω άποψη για να σας διαφωτίσω και ούτε θ’ αποκτήσω γιατί εκτός από το ότι δεν καπνίζω, δεν πίνω ούτε καφέδες. Οι σοκολάτες μπορεί να μην είναι οι ωραιότερες που έχετε πιεί αλλά είναι συμπαθητικές, το ίδιο ισχύει και για τις κρέπες.

Παράκληση. Αν είστε καπνιστές μην πάτε ως εκεί κι αρχίσετε την γκρίνια στον υπεύθυνο για το ότι δε μπορείτε να καπνίσετε. Γιατί συμβαίνει και αυτό δυστυχώς. Διότι ο Έλληνας δε μπορεί να σεβαστεί τίποτα (εκτός βέβαια κι αν του υποβληθεί πρόστιμο). Απλά ΔΕΧΤΕΙΤΕ το…αφήστε και κάτι για εμάς τους καημένους!

Συμπερασματικά, το δυνατό χαρτί του Little Kook είναι ο χώρος και η ατμόσφαιρα. Είναι κατά την γνώμη μου ο πιο όμορφος, παραμυθένιος και anti-smoking χώρος που έχω δει στην Αθήνα!
Έχω μεγάλη περιέργεια να δω το επόμενο concept διακόσμησης πως θα είναι; Πλησιάζουν και οι απόκριες. Εμείς παρότι μακριά, μάλλον βρήκαμε το στέκι μας!

Προτείνεται… για τους άκαπνους βέβαια!

Υ. Γ.1: Υπομονή στην αναμονή τα Σ/Κ…μαθεύτηκε κι ο κόσμος σπεύδει.

Υ. Γ 2: Στις 12 κλείνει. Κι εδώ δεν έχει…“κάνουμε ένα τσιγάρο και φεύγουμε”. Aπλώς, τα μαζεύουμε και φεύγουμε.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Ιουν
11
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
-

Θα μπορούσε να τα έκανε όλα καλά. Τα έκανε όλα λάθος.
Το πιάνω απ' την αρχή: Το μαγαζί είναι για χάζεμα. Ο τύπος που το 'χει, έριξε άπειρα χρήματα. Και έχει φτιάξει παραμυθοκατάσταση. Κάθεσαι σαν να λέμε και περιμένεις να σκάσει μύτη η Σταχτοπούτα, η Χιονάτη, η Κοκκινοσκουφίτσα και όλο τους το σόι. Αλλά δεν σκάει καμιά τους.

Θα ΄ρθει το ψιλοβαριεστημένο κοριτσάκι, που βαριέται, γιατί ήδη το έχει κάνει καμιά κατοστή φορές μόνο για σήμερα και θα σου αμολήσει ένα κύλινδρο/κατάλογο στα μούτρα, πράγμα που την πρώτη φορά έχει την τσαχπινιά του, αλλά την δεύτερη το ξέρεις το κόλπο και δεν μασάς. Και παραγγέλνεις. Αφού κοιτάς κανά τέταρτο όλες τις σοκολάτες του καταλόγου, που θα είναι καμιά δεκαριά, η μία με 72% σοκολάτα, η άλλη με 57,852% σοκολάτα, ή άλλη με σοκολάτα που την μάζεψε ο μάστορας από το σοκολατόδενδρο στις 06:35 με γέμιση φεγγαριού, στο τέλος λες φέρε μου ότι νάναι. Και σου 'ρχεται η σοκολάτα. Μόνο που δεν είναι σοκολάτα. Είναι νερόπλυμα.

Τέτοιου είδους που ο τελευταίος συνοικιακός καφενές στην Βιέννη δεν θα την έριχνε ούτε στον νεροχύτη του. Και σού 'ρχεται και το γλυκό. Που έχει και αυτό όνομα μυστήριο, του τύπου η καυτή ανάσα του φαφούτη δρακουμέλ. Που δεν είναι καν γλυκό αλλά κέικ. Που δεν τρώγεται. Γιατί είναι δυό ημερών. Και έχει γίνει πέτρα. Και είναι γλυκό το ρημάδι. Πολύ γλυκό. Τόσο που από την ζάχαρη κάνουν γκρουτς, γκρούτς τα δόντια. Και σκέφτεσαι τον οδοντογιατρό σου να χαμογελάει σατανικά. Και σε λιγώνει απίστευτα. Και πίνεις μια γουλιά από την ρημαδοσοκαλάτα και σού 'ρχεται να βγάλεις τα άντερα σου. Και αρχίζω και θυμάμαι ιστορίες από τον στρατό. Και μου φαίνεται ο φραπές του καψιμιτζή νέκταρ. Και μου φαίνονται τα κρουασάν τα τσιπίτα αμβροσία.

Και προσπαθείς να φας και να πιείς. Και σου στέκονται στον λαιμό. Δεν πηγαίνουν κάτω με τίποτα. Και λες δεν βαριέσαι. Θα κάτσω λίγο να χαζέψω. Αλλά δεν μπορείς ούτε αυτό. Γιατί κάθεσαι στο πιο στενάχωρο τραπεζάκι που έχεις δει στην ζωή σου. Και ούτε καν σε καρέκλα. Σε σκαμπουδάκι. Σαν αυτό που έχουν τα παιδάκια στους παιδικούς σταθμούς. Αλλά δεν είσαι τριών. Και η πλάτη πιάνεται. Και για να φας ή να πιείς πρέπει να κάνεις ασκήσεις ακριβείας. Και οι σερβιτόρες κάνουν ζογκλερικά για να περάσουν από πάνω σου με τους γεμάτους δίσκους. Και σκέφτεσαι, ότι κάποια θα μπουρδουκλωθεί και το γλυκό θα σου έρθει κατακέφαλα και θα 'σαι σαν τον μίστερ Μπιν. Και νιώθεις σαν ακροβάτης στο τσίρκο Μεντράνο. Μόνο που οι ακροβάτες πληρώνονται. Και εδώ πληρώνεις εσύ. Για να κάνεις άθελα σου τον ακροβάτη. Και σκέφτεσαι ότι έδωσες 5,5 ευρώπουλα για κάτι που φαντάζονται ότι είναι σοκολάτα και άλλα τόσα για ένα κομμάτι από κάτι που δεν τρωγόταν.

Και κοιτάς τις βαθμολογίες αποκάτω. Και σου έρχεται να κραυγάσεις βλέποντας τα απανωτά τεσσάρια στον χώρο. Καλά, μόνο εγώ είμαι ο περίεργος; Μόνο εγώ στριμώχτηκα; Μόνο εμένα με έπιασε το κεφάλι μου από τον σαματά; Μόνο μόνο εγώ κόντεψα να πάθω κρίση πανικού από την κλειστοφοβία; Μόνο εγώ κόντεψα να μείνω με το φανελάκι από την ζέστη; Και βλέπω και τα τεσσάρια στην γεύση. Και αναρωτιέμαι: καμιά σοκολάτα της προκοπής δεν έχουν πιεί οι αποκάτω. Kανά ζαχαροπλαστείο στην γειτονιά τους να φάνε κανένα γλυκάκι της προκοπής δεν έχουν; Και ξανακοιτάω το value for money και 'κει το τερματίζω: δηλαδή σοκολάτα και γλυκάκι στα 5,5 είναι κελεπούρι; ΕΛΕΟΣ.

Και για να ξεμπερδεύω. Δυο πραγματάκια προς το αφεντικό. Λυπάμαι που αναγκάζομαι να γίνω δυσάρεστος. Και λυπάμαι γιατί δεν πάς για αρπαχτή. Αν πήγαινες άλλωστε δεν θα ξόδευες ένα σκασμό λεφτά να φτιάξεις το μαγαζί σου. Βγάλε κανά δυό τραπεζάκια να ανασάνει ο χώρος. Σέρβιρε ροφήματα / γλυκά της προκοπής. Μην το κάνεις μαγαζί της μιας φοράς, που θα έρθει κάποιος να το δει και δεν θα ξαναπατήσει. Στο φινάλε εσύ αποφασίζεις: Πελάτες της μιας φοράς ή πελάτες για πάντα;

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Ιαν
09
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
1-9

Πραγματικα οτι και να πω για αυτο το μαγαζι ειναι λιγο!

Το ανακαλυψα εντελως τυχαια, αφου εχει μολις 20 μερες περιπου που ανοιξε, βλεποντας μια φωτογραφια της αδερφης μου σε check in στο fb, που αποικονιζε τους καφεδες τους σε κατι απιστευτα σερβιτσια παλιας εποχης και μου κεντρισε το ενδιαφερον. Η πραγματικοτητα ηταν χιλιομετρα περα απο τις προσδοκιες μου!!!

Δεν θα επεκταθω πολυ στην περιγραφη γιατι αν δεν το δειτε απο κοντα, οτι και να πω δεν θα ειναι αρκετο για αυτο το ονειρεμενο μαγαζι..
Εκει που περπατας αμερυμνος στα στενακια του Ψυρρη, ξαφνικα βρισκεσαι σε μια αλλη εποχη και διασταση, και για πολλη ωρα δεν μπορεις να συνειδητοποιησεις τι εχει συμβει! Προκειται για ενα δυοροφο παλιο σπιτι, διακοσμημενο σαν απο σκηνικο παραμυθιου, που συνδυαζει κατι απο σκηνικο Harry Potter, Αλικη στη χωρα των θαυματων και το σπιτι της Χιονατης! Το προσωπικο ολο ντυμενο αναλογα, με καποιες απο τις κοπελες να εχουν μπει για τα καλα στο πετσι του ρολου με αναλογες ατακες και υφος πρωταγωνιστη παραμυθιου!

Αυτη η νεα και ακρως πρωτοτυπη αφιξη, φαινεται ηδη να εχει διαδοθει, μιας και πηγαμε χθες 3/1/2016 και λογω καποιου τεχνικου προβληματος το μαγαζι ανοιξε μετα τη 13.00, με μπουγιο κοσμου να περιμενει απ εξω και να ρωταει ποτε θα λειτουργησει!
Στα θεματα μας τωρα..

Για τον χωρο σας ειπα ηδη, ξεχωριστος, με εμφανη διοχετευση πολλων χρηματων για να φτιαχτει και με απιστευτο μερακι. Απο οτι εμαθα που δεν ξερω αν ισχυει, το παληκαρι με το ψηλο καπελο στην υποδοχη ειναι ο ιδιοκτητης, ο οποιος ειναι σχεδιαστης εσωτερικων χωρων και μαζευε χρονια τα αντικειμενα για να κανει το ονειρο του πραγματικοτητα και να φτιαξει αυτο το πανεμορφο μαγαζι. Εχει δωθει βαση σε καθε λεπτομερεια (απο τα σερβιτσια, την αμφιεση του προσωπικου, μεχρι τον καταλογο που ειναι σε μορφη παπυρου).

Προτεινω να παει καποιος αμεσα για να προλαβει την χριστουγεννιατικη διακοσμηση που το κανει ακομα πιο ονειρεμενο!!! Πραγματικα για τον χωρο αν ειχε και 10 και 20 ντοματουλες η βαθμολογια θα τις εβαζα! Το καπνισμα απαγορευεται σε ολους τους χωρους, κατι που σε περιπτωση που ειναι καποιος καπνιστης, τον κανει να μην θελει να καθισει πολλη ωρα (καλο για την επιχειρηση, για τους μη καπνιζοντες και για τους επομενους που περιμενουν τραπεζι). Στα μονα μειον το γεγονος οτι ειναι αρκετα στριμωγμενα τα τραπεζακια και λογω των πολλων διακοσμητικων, υπαρχει ενα σχετικο αγχος στις κινησεις του κοσμου (που ειναι παρα πολυς συνεχεια), για να μην ριξει/χαλασει τιποτα.

Ακομα και για να βαλεις το μπουφαν σου να φυγεις, πρεπει να κανεις κινησεις νιντζα αν εισαι κοντα σε καποια απο τις βιτρινες η τα κρεμαστα για να μην κανεις ζημια. Λογω της μεγαλης προσελευσης, ισως να χρειαστει να περιμενετε λιγο για τραπεζι, κατι που καλυτερα θα ειναι να το κανετε εξω εχοντας λαβει σειρα προτεραιοτητας, γιατι δεν ειναι ευρυχωρο μαγαζι και γενικως η κυκλοφορια στο χωρο δεν ειναι οτι πιο ευκολο. Οι τουαλετες μπορω να πω ειναι το μονο μερος που δεν εχει λαβει τοση προσοχη, αν λαβει κανεις υπ οψην οτι ηδη το καπακι στις τουαλετες των γυναικων ητανε σπασμενο, αν και αυτο μπορει να ειχε γινει λιγο πριν και να μην ειχαν προλαβει να το φτιαξουν.
Η εξυπηρετηση σε γενικες γραμμες ηταν πολυ καλη, με μια μικρη αλλα ανευ σημασιας καθυστερηση στο γεμισμα των νερων μας (ακομα και η κανατα που καναν την αναγομωση ηταν παλιας εποχης! )

Ο κυριος που κατα τα λεγομενα αλλων ειναι ο ιδιοκτητης που ειπα και πριν, ασχολειται με την τοποθετηση του κοσμου στα καταλληλα τραπεζια και γενικως εχει το νου του να λειτουργουν ολα σωστα, κατι που ειναι πολυ λογικο αφου ειναι και ολοκαινουριο το μαγαζι και ψαχνει να βρει τους ρυθμους του. Παρολα αυτα, θεωρω το γεγονος πως 'ανεκατευεται΄ σε ολα, ακομα κι αν το κανει απο την καλη του τη διαθεση, οπως να μαζεψει αδεια πιατα απο τα τραπεζια κτλ, μπαινοντας στα χωραφια της σερβιτορας, ενω φαινομενικα εχει το ρολο της υποδοχης, ειναι κατι που αποσυντονιζει κατα την γνωμη μου τον πελατη, αλλα πανω απο ολα προσωπικο (εκ πειρας ως εργαζομενη σε αυτους τους χωρους), που ετσι κι αλλιως δειχνει να ξερει πολυ καλα τη δουλεια του.
Οσο αναφορα στη γευση τωρα που ειναι και το ζητουμενο... Μπορω να πω οτι περιμενα περισσοτερα δυστυχως, τουλαχιστον απο τη δικη μου παραγγελια..

Πηραμε απο γλυκα την ΄καυτη ανασα του δρακου', κεικ σοκολατας με στρωσεις πραλινας καλυμμενο με μαρεγκα (αρκετα καλο και σε καλο μεγεθος), ο συνοδος μου πρασινο τσαι με αρωμα ψημενο μηλο και εγω την πρωτη σοκολατα του καταλογου που ειναι οπως εγραφε 70% μαυρη σοκολατα και μπορεις να συμπληρωσεις εξτρα φυσικη γευση, εγω προτιμησα προσθηκη πιπεριου. Το τσαι μυριζε υπεροχα, σε σημειο που μπορουσες να το πιεις και σκετο χωρις καθολου προσθηκη ζαχαρης και να ειναι πολυ γευστικο. Η κανατα με το βραστο νερο για το τσαι εποχης και αυτη, εμαγιε πολυ ομορφη λεπτομερεια αλλα δυστυχως λιγο σκουριασμενη στο εσωτερικο. Μονο εγω την πατησα μαλλον απο την επιλογη μου, γιατι μου φερανε μια σοκολατα ανοιχτοχρωμη και σχετικα νερουλη, που δεν θυμιζε σε καμια περιπτωση μαυρη σοκολατα ουτε στο χρωμα, ουτε στη γευση. Το πιπερι δε, ανυπαρκτο!

Ουτε καν υποψια πιπεριου δεν ενοιωσα... Κριμα. Μπορω να πω οτι ειμαι και λιγο κακομαθημενη απο την μοναδικη ιταλικη σοκολατα του coffe Avenue στην περιοχη μου(Νεα Σμυρνη), που πλεον εχει καθιερωθει εδω και χρονια και ερχονται ακομα και απο αλλες περιοχες για να την απολαυσουν. Ελπιζω στην πορεια να διορδωσουν αυτου του ειδους τα ατοπηματα, γιατι οι τιμες ειναι αρκετα ανεβασμενες και θα πρεπει εκτος απο το πολυ ομορφο περιβαλλον, να ανταποκρινονται και στα προιοντα που προσφερουν. Μονο και μονο επειδη το μαγαζι ειναι ολοκαινουριο, του δινω αλλοθι και θα δωσω 3/4 στην γευση αντι για 2/4 που θα εβαζα υπο κανονικες συνθηκες, ελπιζοντας παντα στην βελτιωση της σοκολατας τους, μιας και ειναι απο τα βασικα προιοντα στα οποια πονταρει να πουλησει.

Για την συγκεκριμενη σοκολατα εδωσα 5 ευρω, το γλυκο 5.5 και το τσαι 4.5, συνολο 15 ευρω. Αν δεν με ειχε ξενερωσει το ροφημα μου, θα ελεγα οτι αξιζει τον κοπο το κοστος γιατι οπως και να εχει το πληρωνεις το περιβαλλον που σου προσφερει και αξιζει με το παραπανω.
Σιγουρα θα ξαναπαω, αλλα θα προτιμησω να πιω κατι αλλο την επομενη φορα.
Ρομαντικοι και ονειροπολοι, ΣΠΕΥΣΑΤΕ ΝΑ ΤΟ ΕΠΙΣΚΕΥΤΕΙΤΕ!!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Δεκ
27
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Καλησπέρα και Χρόνια Πολλά σε όλους!!!

Η ανακάλυψη του Little Kook, μαγαζιού που μετράει μόλις δέκα μέρες ζωής (άνοιξε το περασμένο Σάββατο), παραμονές Χριστουγέννων, αποτέλεσε για μένα την πραγματοποίηση ενός ονείρου χρόνων. Ξέρω ότι φαντάζει πάρα πολύ υπερβολικό αλλά αυτό το μαγαζάκι προσδίδει έναν αέρα κεντρικοευρωπαϊκών Χριστουγέννων στα αθηναϊκά Χριστούγεννα. Είναι ό, τι ακριβώς βλέπει κανείς στις φωτογραφίες από Βουδαπέστη, Βιέννη, Εδιμβούργο.. (μου θύμισε πολύ ένα μαγαζί με στολίδια στο Εδιμβούργο, βασικά).

Είναι απίθανο, μαγικό, παραμυθένιο, ονειρεμένο, ό, τι και να πω εν πάση περιπτώσει είναι λίγο και θα το αδικήσει και φοβάμαι μην κάνω και spoiler για όποιον πάει (πρέπει ΟΛΟΙ όσοι αγαπάτε τις γιορτές, τα γλυκά και τα παραμύθια να σπεύσετε πάραυτα). Χωμένο σε μία υπεράνω υποψίας γωνίτσα του Ψυρρή, από μακριά μοιάζει λίγο σαν ακόμα ένα μαγαζί με χριστουγεννιάτικα είδη.. Μόλις όμως πλησιάσεις καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για κάτι μαγικό που όμοιό του ΣΙ- ΓΟΥ- ΡΑ δεν έχεις ξαναδεί στην Αθήνα.

Μπαίνοντας μέσα, νομίζεις ότι βρέθηκες αλλού. Τελείως αλλού όμως. Αν το Cap Cap θεωρήθηκε πρωτοποριακό, θα σας πληροφορήσω ότι το Little Kook αποτελεί όχι το παιδί, αλλά το εγγόνι του. Είναι πολύ, πολύ μπροστά. Ένα διώροφο παλιό αρχοντικό έχει μεταμορφωθεί από άκρη σε άκρη και από γωνία σε γωνία στον παράδεισο κάθε παραμυθά και λάτρη των Χριστουγέννων. Κάτω από το ημίφως και τη λάμψη των εκατοντάδων λαμπιονιών (ο παλιός μου φίλος φοβήθηκε ότι δε θα βρει πρίζα να φορτίσει το κινητό του), ανακαλύπτεις έναν άλλον κόσμο. Πορτρέτα από άλλη εποχή, βάζα με ζαχαρωτά, μεταλλικά vintage κουτιά, ενώ στην κουζίνα έχουν φτιάξει μια πανέξυπνη κατασκευή που μοιάζει με καροτσάκι - τρένο γλυκών. Σε κάθε όροφο υπάρχει τζάκι (το οποίο δεν πετύχαμε αναμμένο δυστυχώς), τουλάχιστον τέσσερα τεράστια δέντρα.. Γενικώς φαίνεται ότι στο μαγαζί έχει πέσει πολύ χρήμα και πολλή, πολλή προετοιμασία. Δεν ξέρω τι να πω, είναι φανταστικό. Πήγα δύο φορές σε δύο μέρες μόνο και μόνο για την ατμόσφαιρά του!!!

Το service είναι άψογο, άμεσο και αποτελεσματικό. Ο κατάλογός του είναι μακρύς (αποτελείται μόνο από γλυκά, εφιστώ την προσοχή σας - κρέπες, κέικ, cupcakes), τσάι, ζεστές σοκολάτες και καφέ. Εμείς δοκιμάσαμε (εγώ μ' έναν παλιό φίλο) τις δύο μέρες που πήγαμε, carmelina (κέικ με αλμυρή καραμέλα και βούτυρο γάλακτος), ένα με βανίλια και μέντα που δυστυχώς δε συγκράτησα την ονομασία του, και εκτός καταλόγου, oreo cake και red velvet cake. Όλα κυμαίνονται στα 5,5 €. Παρόλο που οι μερίδες είναι μεγάλες και χορταστικές, και η γεύση σούπερ, θεωρώ ότι θα μπορούσαν να είναι ένα κλικ πιο κάτω. Η ζεστή σοκολάτα Squirrels (με φουντούκι) ήταν καλή, αλλά σε μικρή κούπα (στα 5 €) - παρόλα αυτά καμίιιιιια σχέση με τη σοκολάτα του Αριστοτέλη στο Dark Side- ενώ και το τσάι ήρθε σε μικρή, πολύ μικρή ποσότητα, ενώ αντιστοίχως σε τσαγιερίες (βλ. Παιώνια), γεμίζεις και ξαναγεμίζεις. Στα 4,5 € ένα που δοκιμάσαμε και έμοιαζε με τσάι των Χριστουγέννων (πορτοκάλι, κανέλλα). Γι' αυτό και το 3/4 στο vfm.

Εν ολίγοις, μακράν το αγαπημένο μου μαγαζί εντός πρωτευούσης και Ελλάδος. Γιατί όταν είμαι εκεί, νομιμοποιούμαι να γίνομαι παιδάκι (το οποίο θα ήθελα και εκτός μαγαζιού). Αν θα ξαναπάω όμως; Δεν ξέρω. Πολλές οι αναμνήσεις ρε παιδί μου. Πολλές από μόλις δύο μέρες. Oh, oh, the mistletoe...

Καλές γιορτές σε όλους.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Απρ
11
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Φανταστική ατμόσφαιρα και πολύ καλή εξυπηρέτηση. Προτείνω το κέικ με την καραμέλα (caramelita?), αυτό με το φυστικοβούτυρο-μαρμελάδα-ταχίνι (ο καλός λύκος?) και ένα με λεμόνι-μέντα (fresh κάτι). Αντιθέτως, το κέικ με τις 3 στρώσεις σοκολάτας και μαρέγκα (ανάσα δράκου?) και το red velvet με απογοήτευσαν.

Το έχω επισκεφτεί αρκετές φορές και θα συνεχίσω να το εμπιστεύομαι για τις γλυκές μου αποδράσεις.: )

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Μάρ
16
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Ή εξυπηρετεί ήταν πολύ καλή, παρόλου που ημασταν πολλά άτομα και είχε κόσμο, έκαναν ότι μπορούσαν για μας εξυπηρεσουν. Το ίδιο ωραία και εντυπωσιακά ήταν και τα γλυκά τους. Όμως κυρίως μου εκανε εντύπωση ή διακόσμηση. έχουν προσέξει και την παραμικρή λεπτομέρεια.

Χρήσιμη;
0
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Ιαν
25
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Ωραίο μαγαζί με ωραία διακόσμηση. Οι καφέδες οι σοκολάτες και τα γλυκά ειναι αρκετά γευστικά.

Ο χώρος ειναι στενός και αν είστε μεγάλη παρέα θα δυσκολευτείτε αρκετα. Το προσωπικό που σερβίρει ειναι ευγενικό και εξυπηρετικό με εξαίρεση τον μέτρ ή ιδιοκτήτη ο οποίος ειναι παράξενος και αναιδής χωρίς λόγο. Αυτό αφαιρεί αρκετα από την προσωπικότητα του μαγαζιού....

Χρήσιμη;
0
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Ιαν
06
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Λοιπόν το επισκέφτηκα όσο ακόμα ειναι στολισμένο με τη Χριστουγεννιατικη διακόσμηση και μ αρεσε πάρα πολυ! Τα φωτάκια και τα Χριστουγεννιατικα δέντρα κ. λ. π δημιουργούν ΟΝΤΩΣ πολύ ζεστή ατμόσφαιρα! Δεν ξέρω πως θα είναι μετα τα Χριστούγεννα αλλά σίγουρα όλοι οι χώροι του ειναι παραμυθένιοι. Ωστόσο σαν θεματική διακόσμησης προσωπικά θα προτιμούσα κάτι πιο συγκεκριμένο. Τώρα νιώθω οτι υπάρχει ενας αχταρμάς: κουκουβαγιες και νεκροκεφαλές απ τη μία, Χιονάτη και Μικυ Μαους απ την άλλη αλλά όπως και να 'χει αξίζει την προσοχή σας.

Στα θετικά θα έλεγα οτι είναι η διακριτική μουσική που δεν σε ξεκουφαίνει και οτι όσοι θέλουν να καπνίσουν βγαίνουν έξω(κι ευτυχώς δεν γυρνάς σπίτι σαν καπνιστός σολωμός). Επίσης η εξυπηρέτηση είναι πολύ καλή!

Στα αρνητικά τώρα: τα τραπεζάκια είναι αρκετά κοντά το ένα με το άλλο-ένιωσα δηλαδή μια κάπως στενότητα.

Όσον αφορά αυτά που παραγγείλαμε θα έλεγα ότι ήταν απλά καλά-για να μην πω μέτρια. Πήραμε: ενα freddo espresso ο οποίος ήταν καλός, ένα oreo cupcake το οποιο είχε βουτυρόκρεμα με λεμόνι το οποίο εμένα μ αρεσε καθ'ότι fan του λεμονιού αλλά θεωρώ ότι θα έπρεπε να το αναφέρει στον κατάλογο για τους υπόλοιπους, πήραμε επίσης ένα φυσικό χυμό μπανάνα ο οποίος είμαι σχεδόν σίγουρη ότι ο μισός ήταν φυσικός κι ο άλλος μισός Amita-ξενέρωσα- και τέλος πήραμε ένα Magic banana cake (κάπως έτσι λεγόταν) το οποίο ήταν ωραίο αλλά μπανάνα δεν ένιωθες και πολύ.

Τέλος, από τιμές είναι οι συνηθισμένες για τέτοιου είδους μαγαζιά. Ενδεικτικά: Χυμός μπανάνα 3.80e και cake 5.50e.

Οπωσδήποτε πάντως θέλω να ξαναπάω!