FEEDEΛ

Μοντέρνα κουζίνα

  Κτενά 1, Αθήνα [Χάρτης]
  210 3210551

Ώρες λειτουργίας:


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
06
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Για το Feedελ μου είχαν εξάψει την περιέργεια και μου είχαν κινήσει το ενδιαφέρον, διάφορα άρθρα που έκαναν γνωστή την άφιξή του. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, προσανατολίζονταν στην αυθεντική urban γαστρονομία (πόσο πιασάρικος όρος…), υποστηρίζοντας και προωθώντας προϊόντα με καθαρά Ελληνική προέλευση. Κάτι που έχει γίνει πολύ της μόδας τα τελευταία χρόνια.

Όμως για να είμαι ειλικρινής, ούτε οι γνώσεις μου είναι σε τέτοιο επίπεδο ώστε να αντικρούσουν αν το τυρί που σύμφωνα με τον κατάλογο προέρχεται όντως από το Κάτω Χιλιομόδι, ούτε οι δυνατότητάς μου φτάνουν για να επιβεβαιώσουν πως το αρνάκι πράγματι τράφηκε στα καταπράσινα λιβάδια της Ροδόπης. Καλή την πίστει όμως, τα δέχομαι.

Έχοντας ως σημαία του τις πρωτότυπες δημιουργίες, σε πολύ προσιτές τιμές για το μέσο πορτοφόλι, έκανε αμέσως αισθητή την παρουσία του. Πρωτοξεκίνησε στα τέλη του 2015 και πρωτεργάτης του είναι ο σεφ Λεωνίδας Κουτσόπουλος ο οποίος έχει βάλει το χεράκι του και στην κουζίνα του αγαπημένου Rock & Balls, το οποίο είχα ως στέκι αλλά δυστυχώς παραμένει κλειστό από το Αύγουστο του 2016.

Στην αρχή είχε μία πινακίδα, προς ενημέρωση του κοινού, πως έχει κλείσει για ανακαίνιση κι ότι θα ανοίξει πάλι τον Σεπτέμβρη. Όμως επειδή από τότε έχουν ήδη κυλίσει αρκετοί μήνες στο ρυάκι του χρόνου, μου φαίνεται λίγο δυσοίωνο το ότι παραμένει ακόμα κλειστό. Δυσοίωνο μεν, αδικαιολόγητο δε, γιατί πάντα έσφυζε από ζωή και πελάτες οπότε δεν μπορώ να πιστέψω πως ήταν θέμα επιβίωσης. Εκτός κι αν έχουν μπλέξει στα γρανάζια του δυσκοίλιου κράτους μας και κρατιούνται όμηροι στις διαδικασίες του…

Για να επανέλθω στο Feedελ που το όνομά του παραπέμπει παιχνιδιάρικα κάπου ανάμεσα στο «Feed» και τον Fidel Castro (Θεός σχωρέστον), την πολύ καλή εικόνα ήρθαν και ενδυνάμωσαν οι κριτικές αγαπημένων και έμπειρων χρηστών. Κάποια στιγμή, το καλοκαίρι που μας πέρασε, το έψαξα και το βρήκα καλά κρυμμένο σε ένα εσωτερικό άνοιγμα μεταξύ ψηλών πολυκατοικιών του κέντρου της Αθήνας. Κάτι σαν εσωτερική αυλή. Σας ακούγεται λίγο κλειστοφοβικό αυτό? Δεν είναι!!! Σε εκείνο το σημείο υπήρχε μία μικρή και καταπράσινη όαση.

Την φρόντισαν ακόμα περισσότερο και το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό. Καταπράσινα, πυκνά δέντρα, φυτά-πουλιά του παραδείσου κι ένα μικρό μονοπάτι ανάμεσά τους που σε κατευθύνει στην αγκαλιά του. Τι κι αν είναι μερικά μόνο βήματα από την πολύβουη Ερμού, είναι ένας άλλος κόσμος. Ο εξωτερικός χώρος πραγματικά είναι από τους πιο γλυκούς στην Αθήνα.

Όμως και ο εσωτερικός είναι το ίδιο ατμοσφαιρικός, προσεγμένος σε κάθε λεπτομέρειά του. Παρόλο που έχουν επιλεγεί γήινα χρώματα και ένας άκρως ταιριαστός και σχετικά χαμηλός φωτισμός, παραμένει ευχάριστα φωτεινός. Αγάπησα το παλιό ξύλινο πάτωμά του που αν και το συντήρησαν, δεν υπερέβαλαν σε αυτό ώστε να το αφήσουν να δείχνει τα χρονάκια του. Και πολύ καλά έκαναν.

Οι τοίχοι του είναι καλυμμένοι από τουβλάκια σε αποχρώσεις του καφέ και σε ένα σημείο τους είναι ζωγραφισμένο ένα ασπρόμαυρο πορτραίτο της Frida Kahlo, σε μία τεχνοτροπία που παρέπεμπε αρκετά στην διακόσμηση του Rock & Balls. Κατά πάσα πιθανότητα να έχουν χρησιμοποιήσει τον ίδιο καλλιτέχνη. Από την οροφή, υπάρχουν σημεία που «ξερνάνε» χρυσό χρώμα. Ένα ομοίωμα κεφαλής από ελάφι, ένα απίστευτα γλυκό και τακτοποιημένο μπαρ και μικρές πινελιές από χριστουγεννιάτικα αντικείμενα, λόγω των ημερών, συνέθεταν ένα πολύ καλαίσθητο περιβάλλον. Επειδή ο εσωτερικός χώρος είναι σχετικά μικρός, πολύ καλή ιδέα του τύπου «κλειστού κήπου» στο βάθος, με τα κλαδιά δέντρων και τις λωρίδες από καθρέφτη που σου έδινε την αίσθηση του επιπλέον βάθους.

Ο χώρος είναι ίσως το μεγαλύτερο ατού τους. Και λέω «ίσως» γιατί έχει να συναγωνιστεί το service τους.
Ο κύριος που ανέλαβε την εξυπηρέτηση μας ήταν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ, κάτι που δεν άντεξα και του το είπα συνωμοτικά φεύγοντας. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, δεν το χειρίστηκα σωστά

. Έπρεπε να μεταφέρω τις πολύ καλές εντυπώσεις στον υπεύθυνό τους, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν μου φάνηκε το ίδιο οικείος. Για να επανέλθω στον κύριο που μας εξυπηρέτησε, ήταν απίστευτα άνετος, χαμογελαστός, ευφυέστατος (αφού έπιανε όλες τις ατάκες μας και τις πήγαινε ένα βήμα παρακάτω), επεξηγηματικός, ανεπιτήδευτα ευγενέστατος.

Μια απίστευτη ισορροπία μεταξύ της αμεσότητας και του επαγγελματισμού. Και αυτό δεν είναι θέμα μόνο τυχόν σπουδών που έχει ακολουθήσει στο αντικείμενο. Είναι κυρίως θέμα πηγαίας ευγένειας. Μιας άλλης μορφής service σε ένα τέτοιον χώρο και concept θα με ξένιζε. Το ίδιο απόλυτα θετικά σχόλια δεν μπορώ να δώσω και για τους υπόλοιπους με τους οποίους συναναστραφήκαμε. Μια κυρία που έπαιξε συμπληρωματικό ρόλο στην εξυπηρέτησή μας (μας σέρβιρε το νερό και πήρε κάποια άδεια πιάτα από το τραπέζι μας), ήταν λίγο άχρωμη, άνευρη και εντελώς διεκπεραιωτική.

Όχι μόνο με εμάς, αφού την παρατηρούσα πως λειτουργούσε γενικά στον χώρο. Επίσης ένας κύριος που μας καλωσόρισε κατά την είσοδό μας και μας αποχαιρέτησε κατά την έξοδό μας (ο οποίος ίσως να είναι ο υπεύθυνος ή ακόμα και ο ιδιοκτήτης), ήταν μεν τυπικά ευγενικός αλλά με ύφος που όλοι μας μεταφράσαμε σε «τουπέ». Λίγο χαμόγελο και αμεσότητα δεν έχει βλάψει ποτέ κανέναν. Εντελώς λάθος κίνηση προς κάποιους που πριν από λίγο σε/σας τίμησαν με την επιλογή, επίσκεψη και παρουσία τους. Παρόλα αυτά, θα επιλέξω «4» στο service, κάτι που κέρδισε αποκλειστικά και μόνο με το σπαθί του, ο κύριος που μας εξυπηρέτησε. Την ίδια πολύ καλή βαθμολογία θα επιλέξω και για τον χώρο.
Εντύπωση μου έκανε πως παρά του ότι ήταν ώρα φαγητού, 9 στους 10 πελάτες τους το είχαν επισκεφτεί για καφέ. Ίσως να ήμασταν και η μοναδική παρέα που έπαιρναν το γεύμα της.
Λίγο πριν την παραγγελία, μας μύησαν στην φιλοσοφία τους. Μας αυτοσυστήθηκαν ως ένα γαστρονομικό μεζεδοπωλείο. Πως τα πιάτα τους μπαίνουν στην μέση του τραπεζιού ώστε να γευτούν όλοι από όλα. Διευκρινίζοντας και επισημαίνοντάς μας όμως πως η λέξη «μεζές» δεν είναι αντιπροσωπευτικό τους με την γενική έννοια, αφού το μέγεθος των μερίδων τους είναι μεγαλύτερο από αυτό ενός μεζέ.
Ο κατάλογος πραγματικά μικρός, κάτι που λέω ως θετικό και μόνο. Λίγες επιλογές, ευφάνταστες δημιουργίες, αναγραφή προέλευσης συστατικών, ελκυστικές περιγραφές. Στο ίδιο κατάλογο έκαναν παρέα πρώτες ύλες που ζούσαν στον πυθμένα της θάλασσας αλλά και άλλες που έβοσκαν –ελπίζω- πρασινάδες σε κάποια βουνοπλαγιά.. Οπότε οι προτάσεις τους μπορούν να καλύψουν σε αρκετά μεγάλο βαθμό τους επισκέπτες τους.

Οι τιμές ήταν σε επίπεδα που δεν σε τρόμαζαν (μέσος όρος 8-10 €), όμως έμενε το να δούμε και το τελικό αποτέλεσμα που θα προσγειωνότανε στο όμορφα στρωμένο τραπέζι μας. Μια ειδική μνεία στις χαρτοπετσέτες τους. Μια λεπτομέρεια που δεν πέρασε απαρατήρητη.
Όπως έχω ξαναπεί, είμαι άνθρωπος που μένω στην ουσία και όχι τόσο στην θεωρία. Είμαι μάλλον λίγο πιο κυνικός στις επιλογές και προτιμήσεις μου. Αν και έχω επισκεφτεί ανά τον κόσμο εστιατόρια που αυτοπροσδιορίζονταν ως gourmet και το κεφαλάκι του chef τους ζέσταιναν σκουφάκια Michelin, δεν είναι το στυλ που με τραβάει απόλυτα.

Σαφώς με ενδιαφέρει η εμφάνιση ενός πιάτου και με εξιτάρει να δοκιμάσω γεύσεις που δεν έχουν ξαναεπισκευτεί τον ουρανίσκο μου, αλλά όσο και ρηχό κι αν ακούγεται –και ίσως να είναι- θέλω να αποχωρώ με την αίσθηση πως έχω ικανοποιήσει την όρεξη και πείνα μου. Αλλιώς ποιος ο λόγος του να έχω επισκεφτεί ένα εστιατόριο? Ζητώ ταπεινά συγνώμη από όσους δεν συμφωνούν με αυτή την στάση μου. Μάλλον τα ένστικτα του θηλαστικού, υπερτερούν στην ύπαρξή μου.
Οπότε ίσως να μην είμαι και ο αντιπροσωπευτικός «κριτής» σε αυτού του είδους την κουζίνα και λογική. Επίσης, αυτή την στιγμή, μία μέρα μετά την επίσκεψή μας, έχω μαύρα μεσάνυχτα από τα ιδιαίτερα υλικά που απάρτιζαν το κάθε πιάτο που παραγγείλαμε. Πίστευα πως κάνοντας μία βόλτα στο διαδίκτυο όλο και κάπου θα έβρισκα το menu τους ώστε να φρεσκάρω την μνήμη μου. Είναι κάτι που συνήθως κάνω ώστε να βρω λεπτομέρειες των πιάτων που είναι ανθρωπίνως αδύνατο να συγκρατηθούν.

Έλεγα πως θα υπάρχει στο προφίλ τους στο Facebook ή πως θα υπάρχει κάποια official ιστοσελίδα τους. Έτσι δεν ασχολήθηκα και πολύ κατά την στιγμή της παραγγελίας, η οποία μόλις τερματίζει σου παίρνουν και τον κατάλογο από μπροστά σου. Όμως δεν κατάφερα να εντοπίσω τίποτα όσο κι αν έψαξα κι έτσι η περιγραφή των πιάτων δεν θα είναι όσο θα έπρεπε επαρκής, κινδυνεύοντας έτσι να τους αδικήσω.
Ήμασταν 4 άτομα.
Στην αρχή μας προσφέρθηκε εμφιαλωμένο νερό και περιποιημένο ψωμί σε μικρά καρβελάκια τύπου λευκού και πολύσπορου. Για το ψωμί όπως και για το νερό, ερωτηθήκαμε. Κάποιο συνοδευτικό ως κέρασμα, όχι. Επίσης μας προτάθηκε να ξεκινήσουμε το γεύμα μας με κάποιο cocktail ή απεριτίφ αλλά δεν ενδώσαμε. Παρατηρώντας λίγο αργότερα τον barman τους, νομίζω πως τα cocktails τους είναι ανάμεσα στα δυνατά τους χαρτιά.
Από κρασί επιλέξαμε λευκό Μαντινείας που αν θυμάμαι καλά κόστιζε γύρω στα 25 €. Επειδή είναι κρασί που έχω ξαναπάρει στο παρελθόν από κάβα, γνωρίζω πως η τιμή του στο λιανικό εμπόριο είναι γύρω στα 9€. Σε τιμές χονδρικής θα κοστίζει σαφώς χαμηλότερα. Για μια ακόμα φορά θα γκρινιάξω λίγο για τις τιμές που καλούμαστε να πληρώσουμε στην Ελλάδα και μάλιστα για ντόπιες ετικέτες. Φυσικά, καταλαβαίνω και τους επιχειρηματίες που έρχονται αντιμέτωποι με ακραία μεγάλη φορολογία.
• Σαλάτα πατζάρι (με «π» όπως «Παναγιώτα»). Μας σερβιρίστηκε με πραγματικά εντυπωσιακό στήσιμο πιάτου, σε βαθύ λευκό σκεύος. Είχε πατζάρι ετοιμασμένο με δύο τρόπους. Βρασμένο (που κάποιοι από την παρέα μας κράτησαν επιφυλάξεις εάν είναι φρέσκο και ετοιμασμένο από τους ίδιους ή ήταν συσκευασμένο) αλλά και σε μορφή ωμού, αφυδατωμένου, δαντελωτού chips που πρώτη φορά δοκίμαζα.

Το σύνολο συμπλήρωνε τριμμένο καρύδι, κάποιο είδος αλλαντικού που θύμιζε προσούτο και χοντρές ροδέλες από αχλάδι (τουλάχιστον σύμφωνα με τον κατάλογο γιατί εμένα μου φάνηκε για μήλο. Εκτός κι αν πέφτω τόσο έξω). Νόστιμη σαλάτα, πολύ ωραία παρουσίαση αλλά μέχρι εκεί. Αν εξαιρέσεις τα chips του αφυδατωμένου μπατζαριού, την υπόλοιπη σύνθεση υλικών την έχω ξανασυναντήσει πολλάκις. Και να σκεφτείτε πως αυτό το πιάτο που κέρδισε τις μέτριες εντυπώσεις μας, ήταν ανάμεσα στα καλύτερα που δοκιμάσαμε σε εκείνο το γεύμα.
• Πράσινη φάβα με τσορίθο, θυμάρι και τρούφα. Μας σερβιρίστηκε σε μαύρο βαθύ πιάτο. Έχω την εντύπωση πως δεν είχε τρούφα, αλλά απλώς το είχαν περιχύσει από επάνω με λάδι τρούφας. Αν κάνω λάθος και είχαν χρησιμοποιήσει και πραγματική τρούφα κατά την παρασκευή του πιάτου (κάτι που κανένας μας δεν βρήκε στην σύστασή του), ζητώ συγνώμη.

Αν όμως κάνοντας αναφορά στο μενού τους για τρούφα εννοούν πως χρησιμοποιούν απλώς λάδι της, είναι φάουλ και μάλιστα εκ του πονηρού. Κανονικά το τσορίθο πρέπει να είναι φρέσκο λουκάνικο που έχει ετοιμαστεί λίγο πριν προσφερθεί. Επειδή όλοι καταλαβαίνουμε την δυσκολία σε κάτι τέτοιο, πλέον δεν είναι τίποτε άλλο από κάποιου είδους καπνιστού λουκάνικου που σερβίρεται ωμό, ψιλοκομμένο ή σε λεπτές φέτες. Στην περίπτωσή μας ήταν σε μικρά κυβάκια που θύμιζαν αρκετά χοντροκομμένο λουκάνικο ή ακόμα και μπέικον.

Όλοι το θεωρήσαμε ως το καλύτερο πιάτο που δοκιμάσαμε. Μας προσφέρθηκε σε σωστή, ζεστή θερμοκρασία και πραγματικά μου έσπασε την μύτη όταν ήρθε μπροστά μας. Ήταν ότι πιο νόστιμο γεύτηκα και το προτείνω ανεπιφύλακτα.

• Κοτόπουλο με πουρέ. Το αδικεί πολύ αυτή η περιγραφή γιατί παραπέμπει σε κάτι πολύ πιο απλοϊκό από ότι πραγματικά ήταν τόσο στην γεύση όσο και στην παρουσίασή του. Σε λευκό, ρηχό σκεύος που θύμιζε ταψάκι, είχαν τοποθετήσει 5 σχετικά χοντρές ροδέλες από κοτόπουλο που έμοιαζε να έχει ετοιμαστεί με την τεχνική «ρολό», και ήταν σε πάχος και μέγεθος ενός μέτρια χοντρού λουκάνικου. Ανάμεσά τους υπήρχε από μία μικρή τουφίτσα από πουρέ. Στον καθένα της παρέας μας αναλογούσε από μία μπουκίτσα, ενώ στον πιο τολμηρό που θα έπαιρνε το τελευταίο κομμάτι από το πιάτο, και μία δεύτερη. Πολύ μικρή ποσότητα λοιπόν. Τι γίνεται όμως με την γεύση του? Ούτε κι εκεί ξετρελάθηκα. Μου φάνηκε εντελώς επίπεδο σε γεύση, ενώ στην δική μου μπουκιά βρήκα και χόνδρο από το κοτόπουλο. Ήταν τόσο μικρή η ποσότητα που δοκίμασα που πως θα μπορούσα να αποκρυσταλλώσω άποψη? Πιάτο που είτε είχα δοκιμάσει, είτε όχι, δεν νομίζω που θα έχανα και κάτι.
• Πανσέτα με πουρέ γλυκοπατάτας. Και πάλι το αδικώ έτσι όπως το γράφω, αλλά όπως σας είπα ήδη, μου είναι αδύνατο να θυμηθώ λεπτομέρειες. Θυμάμαι μόνο πως ήταν επίσης πολύ μικρή μερίδα (που γι αυτή την φθηνή πρώτη ύλη δεν δικαιολογεί την τιμή του πιάτου), πως γλύκιζε ευχάριστα και πως δεν μας σερβιρίστηκε σε σωστή θερμοκρασία αφού είχε αρχίσει ήδη να κρυώνει αισθητά. Για ένα κομμάτι κρέατος όπως αυτό που έχει τόσο πολύ λίπος, η μη σωστή του θερμοκρασία του έκοψε πολλούς πόντους. Τον πουρέ γλυκοπατάτας πρέπει να είχαν εμπλουτίσει με μικρά chips πατάτας (γλυκοπατάτας ή κανονικής) και τον βρήκα πολύ ενδιαφέρων και σε υφή και σε γεύση. Ένα ακόμα πιάτο σε συμπαθητικό μεν επίπεδο αλλά που και πάλι δεν θα επεδίωκα να το ξαναγευτώ στο μέλλον.
• Σπετζοφάι με παναρισμένο ποσέ αβγό. Δεν περίμενα την κλασική μορφή από ένα σπετζοφάι αλλά όχι και αυτό που μας σερβιρίστηκε. Στην ουσία ήταν ένα πιάτο με ελάχιστα μαγειρεμένα λαχανικά στην βάση (υπολογίστε λίγο παραπάνω από ένα κουταλάκι του γλυκού στον καθένα) που δεν έφτασαν για να δοκιμάσω, ένα αβγό και ένα ολόκληρο, λεπτό λουκάνικο που δεν είχε ετοιμαστεί με τα υπόλοιπα υλικά ώστε να πάρει την γεύση τους αλλά έδειχνε να είναι απλώς ψημένο σε σχάρα. Και έρχομαι και ερωτώ. Γιατί αυτό το πιάτο ονομάστηκε και προσδιορίστηκε ως «σπετζοφάι» κι όχι σαν απλώς ένα ψητό λουκάνικο με συνοδεία λαχανικών. Δηλαδή αν σε ένα πιάτο με μακαρόνια και κιμά προσθέσω δίπλα κι ένα μπολάκι με μπεσαμέλ, μπορώ να το ονομάσω «παστίτσιο»? Το αβγό ούτως ή άλλως ήταν Guest star στην συνταγή. Γιατί εγώ τώρα αυτό θα πρέπει να το θεωρήσω ως γαστρονομικό επίτευγμα ή ότι κάποιος πήρε μια κλασική συνταγή και την εξέλιξε? Ποιο είναι το βήμα μπροστά γιατί εγώ βλέπω ένα βήμα πίσω. Για να συνεχίσω, το λουκάνικο ήταν μικρό και λεπτό, που θύμιζε λίγο αυτά της Νυρεμβέργης αλλά ελαφρώς μεγαλύτερο σε μήκος. Μου φάνηκε εντελώς αδιάφορο και ενώ δεν ένοιωθα να έχει κορεστεί το αίσθημα της πείνας μου, δεν πήρα πάνω από 1-2 μικρές μπουκίτσες (όχι πως είχα περιθώρια και για περισσότερο). Ούτε αυτό μου φάνηκε να είναι σε σωστή θερμοκρασία και το ποσέ αβγό όχι σωστά ετοιμασμένο. Αν δεν κάνω λάθος, το σωστό ποσέ αβγό πρέπει να κρατάει τον κρόκο του σε αρκετά ρευστή μορφή. Το συγκεκριμένο είχε ξεπεράσει αυτό το σημείο ετοιμασίας τους και πλέον ο κρόκος του είχε σφίξει. Ένα ακόμα πιάτο που με άφησε εντελώς ασυγκίνητο.
• Εκ παραδρομής τους, στην αρχή αντί να μας φέρουν το πιάτο με το σπετζοφάι, μας έφεραν ένα άλλο με ζυμαρικά τύπου μικρού ντάμπλινγκ ή μεγάλου τορτελίνι, γεμιστά με κάποιο είδους κρέατος κι αν δεν κάνω λάθος, συνοδευμένα με ένα είδος λευκού τυριού. Σωστή κίνηση το ότι δεν το πήραν πίσω όταν κατάλαβαν το λάθος τους αλλά μας το άφησαν χωρίς να μας χρεωθεί. Μέσα από αυτό το λάθος δοκίμασα το 3ο καλύτερο κατ’ εμέ πιάτο εκείνου του γεύματος, χωρίς και πάλι να ενθουσιαστώ.
Ούτε στο τέλος μας προσφέρθηκε κάποιο κερασματάκι. Το γεύμα εκτιμήθηκε με πάνω από 20€ ανά άτομο οπότε έστω κι ένα κομματάκι γλυκό να μας πρόσφεραν στο τέλος ή κάποιας μορφής χωνευτικού ποτού, δεν θα έπεφτε το καράβι έξω. Αν και είχαν γλυκά στον κατάλογό τους, φοβούμενοι και πάλι το μέγεθος της μερίδας τους, τα αποφύγαμε ευγενικά.
Αν ξετρελάθηκα με τις γεύσεις? Κατηγορηματικό όχι. Δεν είναι και μεγάλη επιτυχία ενός εκπρόσωπου της αυθεντικής urban γαστρονομίας, όταν η φάβα ήταν το πιάτο που μας άρεσε περισσότερο.
Αν τις θεώρησα ξεχωριστές ή πρωτοποριακές? Όχι επίσης. Εντάξει, δεν περίμενα να συναντήσω μπροστά μου και δείγματα της απόλυτης παρθενογένεσης, αλλά τα όσα γεύτηκα δεν ξέφευγαν και πάρα πολύ από όσα έχω δοκιμάσει σε οποιοδήποτε άλλο, λίγο παραπάνω ψαγμένο μεζεδοπωλείο. Επίσης, μία «πειραγμένη» γεύση δεν σημαίνει αυτόματα πως είναι και πετυχημένη. Ποτέ δεν κατάλαβα αυτήν την ανάγκη να αποδομήσουμε και ξαναχτίσουμε υπό άλλες προοπτικές ότι μας περιβάλει (είτε είναι θέατρο, είτε μουσική, είτε κουζίνα). Πολλές φορές αισθάνομαι πως αυτό περισσότερο αποσκοπεί στο να με προκαλέσει (έστω και αρνητικά) παρά να με ικανοποιήσει. Είναι όπως όταν πηγαίνω στο Εθνικό θέατρο για να δω Σαίξπηρ κι ο Καρατζάς έχει αποφασίσει να εντάξει στο εκπληκτικό κείμενο της 12ης νύχτας ατάκες όπως «Μάγια η Μέλισσα», «Hi Five», «Fido Dido» και «Last Christmas I gave you my heart». Αγαπητέ κ. Καρατζά, επιστρατεύοντας όλη την σοβαρότητά μου, σε συνάρτηση πάντα με τις συγκεκριμένες συνθήκες, ένα έχω μόνο να σας πω: Πιτσιριτιτί Αιγαίο!
Αν χόρτασα? ΟΧΙ με κεφαλαία γράμματα. Τα όσα μου αναλογούσαν ζήτημα να γέμιζαν τα 2/3 ενός πιάτου κανονικής μερίδας. Και να συνυπολογιστεί πως από λάθος τους μας προσφέρθηκε και μία μερίδα παραπάνω. Όσο χοντροκομμένο κι αν ακούγεται, φεύγοντας το μυαλό μου πλημύρισε η κλισέ ατάκα «Εντάξει, πάμε για σουβλάκια τώρα μπας και βάλουμε κάτι στο στομάχι μας?». Όταν την άκουγα από άλλους, μου γύριζαν τα σωθικά μου ανάποδα. Έλα όμως που δυστυχώς ήρθε και έδεσε με την περίσταση.
Αν θεωρώ πολλά τα χρήματα που καταβάλαμε? Εντάξει, δεν θα πω πως το γεύμα ήταν ακριβό. Αν σκεφτείς όμως πως για ένα μπουκάλι κρασί και 5 μεζέδες (κάντε την αναλογία ανά άτομο) πληρώσαμε πάνω από 20€ ο καθένας, θεωρώ το τελικό αντίτιμο που κληθήκαμε να καταβάλουμε ως μη αντιπροσωπευτικό. Και μακάρι εδώ να με βοηθούσε να το δικαιολογήσω η σχέση ποσότητας-ποιότητας-τιμής, όμως οι πρώτες ύλες τους –με ελάχιστες εξαιρέσεις- δεν νομίζω πως είχαν υψηλό κοστολόγιο.
Ίσως να φαίνομαι παράξενος και συντηρητικός στο φαγητό. Επίσης μπορεί να χαρακτηριστώ λαϊκός και στενόμυαλος.
Δεν ξέρω τι περίμενα περνώντας την είσοδό τους, ξέρω όμως πολύ καλά τι αισθανόμουν κατά την στιγμή που αποχωρούσα. Και δυστυχώς αυτή η αίσθηση είχε απόλυτη ομοφωνία σε όλη την παρέα.

Όμως φυσικά μπορείτε να μη λάβετε απόλυτα την άποψη τεσσάρων λαϊκών και μη εκπαιδευμένων ουρανίσκων και να αποκομίσετε την δική σας άποψη και γνώμη που θα χαρώ να δω αναρτημένη έστω κι αν έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με την δική μου. Ίσως σε πολλούς που θα το επισκεφτούν οι γεύσεις και το γενικό concept τους να «κουμπώσει» πολύ περισσότερο από ότι σε εμένα. Γούστα είναι αυτά.

Εγώ πάντως αν θα ξαναπάω θα είναι για κάποιο cocktail ή καφέ. Μόνο.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μαι
30
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Επιτρέψτε μου, σαν παλιό μέλος της παρέας μας, μια εισαγωγική παρατήρηση: Η κοινότητα του ask4food τα τελευταία δύο τρία χρόνια όχι μόνο μεγαλώνει με εκθετικούς ρυθμούς, αλλά έχει αλλάξει και προφίλ, προς το θετικότερο.

Υπάρχει πια μια τριαντάδα – τουλάχιστον – πολυγραφότατων και αξιόπιστων φίλων της καλής εστίασης που παρακολουθεί και καταγράφει άμεσα τις νέες τάσεις και πιάτσες στη γαστριμαργική σκηνή της πρωτεύουσας, με αποτέλεσμα η wish list κάθε ευσυνείδητου οπαδού της καλής κουζίνας να γίνεται όλο και πιο μεγάλη. Ακόμα κι αν κάθε φορά επισκεπτόταν κανείς διαφορετικό μέρος, κι εγώ τουλάχιστον δε βγαίνω για φαγητό πάνω από μία, το πολύ δύο φορές την εβδομάδα, πάλι δεν θα προλάβαινε να τσεκάρει όλους τους πολλά υποσχόμενους προορισμούς. Πάντως, όταν το καλύτερο μισό μου με ρώτησε πού να πάμε την ημέρα της ονομαστικής εορτής της, πρότεινα χωρίς δισταγμό το FEEDEΛ, και δεν το μετάνιωσα.

Αν έβαζα τίτλο σ’ αυτή την κριτική, θα έγραφα απλά «Ένα αστέρι γεννιέται». Για να συναντήσεις αυτό το αστέρι, δεν έχεις παρά να κατηφορίσεις από το Σύνταγμα την Περικλέους και στη γωνία με την οδό Ρόμβης, που κι αυτή είναι γεμάτη χώρους διασκέδασης, να στρίψεις αριστερά στην οδό Κτενά, ένα παράξενο μικρό δρομάκο σε σχήμα «Γ». Κρυμμένο στο σπάσιμο αυτού του δρόμου είναι το FEEDEΛ. Ένα λιλιπούτειο παρκάκι, δύο μεγάλα παρτέρια στην ουσία, φυτεμένα με κάθε είδους πρασινάδα και φροντισμένα, απομονώνουν - στο μέτρο του δυνατού - το βλέμμα από τα ακαλαίσθητα κτίσματα της απέναντι πλευράς του δρόμου και δημιουργούν μια όαση χαλάρωσης κυριολεκτικά στο πουθενά.

Το πρώτο πράγμα που βλέπεις και σε τραβά είναι ο έξω χώρος, που μπορεί να φιλοξενήσει 25 με 30 άτομα σε άνετα σκουρόχρωμα τραπέζια και καθίσματα. Για την εξαμελή παρέα μας είχε κρατηθεί μια μεγάλη ακριανή ροτόντα, ήσυχη μεν πολύ σκοτεινή δε, πράγμα που δεν με ενοχλεί, αν προκειμένου να διαβάσω τον κατάλογο χρειάζομαι φακό, αλλά καταλήγει ενοχλητικό και αδικεί φοβερά τη δουλειά του σεφ, όταν είναι δύσκολο έως αδύνατο να διακρίνεις το περιεχόμενο των εξαιρετικά φροντισμένων πιάτων που φθάνουν στο τραπέζι.

Η εσωτερική ισόγεια αίθουσα προσφέρει χώρο για περισσότερα άτομα. Στα δεξιά μπαίνοντας ο εμβληματικός τοίχος με το λογότυπο του μαγαζιού, αριστερά και πιο πίσω η επιβλητική στενόμακρη μπάρα για όσους θέλουν να απολαύσουν το ποτό τους ακούγοντας την ξεσηκωτική μουσική από τα ηχεία, σε μάλλον υψηλή ένταση, ακόμα και εμείς που καθόμασταν έξω την ακούγαμε καθαρά. Οι τουαλέτες στο υπόγειο, μόνο δύο, με ανθρακί τοίχους και έμμεσο φωτισμό, απλώς αποδεκτές.
Εξαιρετικό το σέρβις. Από το πρώτο τηλεφώνημα για να κάνουμε κράτηση μεχρι την ώρα του αποχαιρετισμού μάς αντιμετώπισαν με φιλική, ευγενική και απόλυτα επαγγελματική διάθεση. Όλα πήγαν ρολόι, η εξυπηρέτηση στο τραπέζι από το καλοντυμένο και καλοεκπαιδευμένο προσωπικό υποδειγματική. Κάθε πιάτο που ακουμπούσε στο τραπέζι παρουσιαζόταν αναλυτικά, επανειλημμένα μας ρώτησαν την άποψή μας με πραγματικό ενδιαφέρον.

Ας έρθουμε στο τι φάγαμε και ήπιαμε. Θα τα πιάσω με χρονολογική σειρά, αφού όλα ήταν θαυμάσια. Ο πρώτος λοιπόν κατάλογος που μας δόθηκε ήταν αυτός με τα - ακριβούτσικα (9 με 10 €), οφείλω να πω - κοκτέιλ. Η καλή μέρα όμως από το πρωί φαίνεται, παραγγείλαμε από ένα κοκτέιλ και μ’ αυτό, παρέα με το αναπόφευκτο εμφιαλωμένο νεράκι, αρχίσαμε και κλείσαμε το γεύμα μας. Όχι πολλά, αλλά διαφορετικά μεταξύ τους κοκτέιλ, όλα πρωτότυπες συνθέσεις, που δεν νέρωσαν μετά από μισή ώρα. Οι μισοί της παρέας, ανάμεσά τους κι εγώ, προτιμήσαμε ένα long drink, ο εστί μεθερμηνευόμενο μια βάση κοκτέιλ σε ανάλογο ποτήρι και μαζί ένα μπουκαλάκι με κάποιο ανθρακούχο παρασκεύασμα που προσθέτεις σιγά σιγά στο ποτό. Πολύ βολικό, πολύ αρωματικό, απλά αλλιώτικο.

Όσον αφορά τώρα τα κατορθώματα της κουζίνας, παραγγείλαμε το μισό σχεδόν κατάλογο, δηλαδή οκτώ διαφορετικά πιάτα (από αυτά μόνο τα χτένια Χ 2), όλα στη μέση του τραπεζιού, όπως επιτάσσει η φιλοσοφία του FEEDΕΛ. Στην κατηγορία των ας πούμε «πρώτων» πιάτων είχαμε τετραπλή ισοβαθμία στην κορυφή: παντζαροσαλάτα, φάβα με σορίθο, ταραμοσαλάτα και κατσικίσιο τυρί με γλυκιά επικάλυψη ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο, δεν έχω να πω τίποτε περισσότερο, μια δοκιμή θα σας πείσει.

Στον επόμενο γύρο είχαμε σαφέστερες αποστάσεις. Για μένα το με διαφορά καλύτερο πιάτο ήταν τα χτένια, όχι μόνο επειδή αυτή η ντελικάτη πρώτη ύλη ήταν φρεσκότατη και άψογα μελωμένη, αλλά και γιατί συνοδευόταν από εξαιρετικά καλοβρασμένα χορταράκια με τόσο όσο γλυκόξινη λευκή σάλτσα. Κάτι σαν θαλασσινό μίνι φρικασέ, ένα ποίημα. Κατά πόδας ακολούθησαν τα μοσχαρίσια μάγουλα πάνω σε γίγαντες (το κρέας κοβόταν με το πιρούνι και έλειωνε στο στόμα, οι γίγαντες νοστιμότατοι όμως κάπως αμήχανοι ως γαρνιτούρα). Ίσως επειδή σιγά σιγά είχαμε αρχίσει να χορταίνουμε, το αποδομημένο μαντί και τα ραβιόλια με κόκορα δεν μας ενθουσίασαν το ίδιο.

Το παραμιλητό επανήλθε δριμύτερο, όταν δοκιμάσαμε τα δύο επιδόρπια. Ο σιμιγδαλένιος χαλβάς με μαλλί της γριάς (τι μου θύμισε τώρα! ) καθαρή γεύση, κατάλληλη αν θέλεις να κλείσεις με κάτι λίγο. Αν θέλετε όμως, πράγμα που σας συμβουλεύω θερμά, να κλείσετε το δείπνο σας με μεγαλειώδη τρόπο, μοιραστείτε ανά δύο το αποδομημένο τιραμισού. Σερβίρεται (ουάου! ) σε πήλινο γλαστράκι και είναι τόσο νόστιμο, και καθόλου μπουχτιστικό, που δυσκολεύομαι να το περιγράψω. Επιδόρπιο επιπέδου michelinάτου εστιατορίου.

Για όλα αυτά πληρώσαμε 135 € για τα φαγητά και 55 € για τα ποτά. Αν παίρναμε δύο μπουκάλια κρασί, ο λογαριασμός δεν θα άλλαζε. Ακόμα και τώρα που γράφω αυτή την κριτική δεν έχω αποφασίσει αν θα δώσω τρεις ή τέσσερις ντοματούλες, μάλλον όμως δε θα θελήσω να χαλάσω το straight 4. Μερικές φορές οφείλουμε να είμαστε γενναιόδωροι. Το συνολικό πακέτο έχει ακόμα μικροατέλειες, όμως ακόμα κι έτσι το FEEDEL κερδίζει μετά από πολύ καιρό τρία αστέρια στο προσωπικό μου σύστημα αξιολόγησης, αξίζει δηλαδή τον κόπο να ξεκινήσετε από όπου κι αν είναι για να το επισκεφθείτε. A star is born!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Απρ
24
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

To "FEEDEΛ" είναι ένα σχετικά καινούργιο στέκι μοντέρνας -σε συνδυασμό με κλασική- νοοτροπίας που, πέρα των πολύ ψαγμένων γεύσεων που διαθέτει, αποτελεί και μια ξεχωριστή όαση δροσιάς στο κέντρο της Αθήνας! Θα μπορούσα κάλλιστα να το κάνω στέκι για φαγητό, καφέ ή ποτό ιδιαίτερα εκείνες τις όμορφες και σαγηνευτικές βραδιές του καλοκαιριού που αρέσκομαι να ταξιδεύω έστω και νοητά μέσα από την πόλη μου σε άλλα μέρη. Καθισμένη στον δροσερό κήπο του μέρους αυτού μπορώ να αισθανθώ τα urban vibes της σύγχρονης ζωής μέσα από μια πιο παραθεριστική σκοπιά!!

Το ίδιο συμβαίνει και όσον αφορά την κουζίνα - αλλά και την αρχιτεκτονική - του χώρου αυτού η οποία αν και διαφημίζεται ως μια Urban κατάσταση (βλ. FeedeΛ Urban Gastronomy) κάπου σε ταξιδεύει και σε πιο εξοχικές γεύσεις και μυρωδιές, με τον δικό του τρόπο βέβαια. Θα χαρακτήριζα μάλιστα περισσότερο τη διακόσμηση του χώρου - παρά την μαγειρική του- ως Urban, ή καλύτερα για να μιλήσω με σύγχρονους όρους θα έλεγα ότι, σε γενικές γραμμές, πρόκειται για έναν urban χώρο με comfort food. Άλλωστε, σε πολλά μέρη η Urban μαγειρική συνδέεται με πολύ πιο απλούς και πρόχειρους χώρους....
Βέβαια, είμαι της άποψης ότι η κάθε χώρα, ή πόλη, είναι ελεύθερη να υιοθετεί μοντέρνους όρους προσαρμοσμένους πάντα στα δικά της μέτρα και σταθμά. Aπό μια άλλη άποψη, δεν είναι το ίδιο ν' ακούει ο σύγχρονος Αμερικανός το Urban Gastronomy με τον νεοέλληνα. Στη δική μας πόλη φαντάζει πιο grand...

H διακόσμηση του χώρου έχει την πολυσυλλεκτικότητα της αστικής (Urban) διακοσμητικής κουλτούρας που παντρεύει το σύγχρονο με το παλιό, μέσα από το πρίσμα της αναγκαίας χρηστικότητας των καιρών μας. Ο τρόπος γραφής του καφέ-εστιατορίου αυτού, τα σκαλιστά ή σαγρέ ξύλινα τραπέζια με τις κλασικού σχεδιασμού καρέκλες, τα παλαιού τύπου δάπεδα, η εικόνα της Frida Kahlo στο βάθος, τα ρομαντικά γλαστράκια στα τραπέζια, το κλασικό ξύλινο μπαρ, τα vintage ποτηράκια, κανάτες και ζαχαριέρες, τα 70s φώτα οροφής μέσα στην πρασινάδα (! ), τα χρωματιστά τουβλάκια και ο κήπος παλιάς αστικής μονόπατης κατοικίας, με το γρασίδι και τις όμορφες γλάστρες, μην μου πείτε ότι δεν αποδίδουν με το καλύτερο τρόπο την αστική διακόσμηση, η οποία είναι περισσότερο αστική όσον αφορά τη φαντασία και τη σύνθεση ( ή την αποδόμηση) παρά το περιεχόμενο της.
Πάντως, όπως και να χει, σίγουρα γοητεύει το προσεγμένο, ξέγνοιαστο και ατμοσφαιρικό στυλ του μέρους αυτού!

Λίαν προσφάτως, δυνατοί λύτες του ask4food (βλ. ram, boux και piperman ) έχουν, ο καθένας με τον τρόπο του, περιγράψει πλήρως τόσο τα γαστρονομικά όσο και τα διακοσμητικά στοιχεία του FEEDEΛ!
Οι ντοματούλες τους και οι ποικίλες και "φρέσκες" πληροφορίες τους με βρίσκουν σύμφωνη και αποτέλεσαν μάλιστα και την κύρια αφορμή της επίσκεψής μου στον χώρο.

Επισκέφθηκα το μέρος αυτό μια φορά μεσημέρι για τσιμπολόγημα και μια βραδάκι για ποτό. Και τις δύο φορές περάσαμε υπέροχα και μας κέρδισε τόσο το προσεγμένο και ευγενικό σέρβις όσο και το φαγητό!!

Την βραδινή έξοδο δεν θα την σχολιάσω τόσο γιατί πέρα από τα φροντισμένα ποτά (π. χ φαντασμαγορικό κοκταίηλ Captain Just Arrived, ΕΥΡΩ11,00 ή "spicy" Ρούμι με τύπου τζίντζερ μπύρα,9,00), αυτό που με κέρδισε ήταν η νυχτερινή αύρα του "FEEDEΛ" που μαζί με τις ωραίες τζαζομοντερνοκλασικές μουσικές που παίζονταν, τα ωραία αντρικά και γυναικεία αρώματα που δαιμόνιζαν την ατμόσφαιρα και τα άγρυπνα βλέμματα, έδιναν ένα ιδιαίτερο χρώμα ελληνικού 'καλοκαιριού'!!
Τον χειμώνα, κατά την άποψη μου, θα θυμίζει περισσότερο κάποιο ρομαντικό κλασικό μπιστρό με την δέουσα χειμωνιάτικη θαλπωρή.

Ο σεφ Λεωνίδας Κουτσόπουλος, που όλοι γευτήκαμε τα μαμαδίστικα κεφτεδάκια του στην πρώην αξιομνημόνευτη κουζίνα του Rock & Balls, έχει φροντίσει για δύο πλήρη μενού (μεσημεριανό και βραδινό ) που καλύπτουν όλα τα γούστα.

Από το μεσημεριανό μενού δοκιμάσαμε τα εξής:

Σαλάτα Ανάμεικτη (6,50 ),
μια κλασική σαλάτα με ολόφρεσκα ραπανάκια, σπαράγγια, φινόκιο, φασολάκια χαρικότ και ευωδιαστό βινεγκρέτ μέλι και λάιμ. Απολαμβάνοντας την δροσερή, με μεσογειακό ταμπεραμέντο και πλούσια υφή αυτή σαλάτα στον όμορφο κήπο νοιώθαμε και εμείς φρέσκοι και ανανεωμένοι.

Ριγκατόνι με κοτόπουλο, ντομάτα και φρέσκο κρεμμύδι (7,00).
Εκπληκτικό πιάτο, παρουσιασμένο με τριμμένο τυρί, κομματάκια άνηθου και λίγα ντοματίνια. Πιάτο απλό, με παραδοσιακού τύπου πινελιές (βλ. εξαρχής παρουσιασμένο με τυρί και μυρωδικά), που άνετα καλύπτει και τα σύγχρονα γαστρονομικά γούστα.

Κοτόπουλο (9,00),
πρόκειται πέντε στρογγυλά κομματάκια σαν ρολό κοτόπουλου με τα μανιταράκια, τον μάραθο και τις λεπτομέρειες από σπανάκι στο κέντρο του πιάτου. Όμορφη λευκή σος στον πάτο του πιάτου δημιουργούσε μοντέρνα αύρα και καλαίσθητη παρουσίαση!! Γαστρονομικά το πιάτο ήταν άψογο!

Το βραδινό μενού, με μια πρώτη ματιά είναι διαφορετικό, με περισσότερα θαλασσινά, συν περισσότερες σαλάτες, αλλά και παρείστικο, γιατί όπως πληροφορήθηκα σκοπός του είναι τα περισσότερα, ίσως, πιάτα που θα μοιράζονται μεταξύ φίλων με χαλαρή (και όχι κτητική... ) διάθεση!
Ξεχώρισα τη χτυπητή (6,00), την πράσινη φάβα 8,00), τα χτένια (14,00) ή το κουσκουσάκι (με θαλασσινά) στα 8,50.

Στην αρχή, ούτε στο τέλος, δεν μας πρόσφεραν κάτι.
Λεπτομέρεια, ίσως, ύστερα από τόσα ωραία που γευτήκαμε....
Νερό σε κανάτα (αφού ερωτηθήκαμε).

Κάναμε ένα όμορφο μεσημεριανό διάλειμμα και σίγουρα θα το επαναλάβουμε!

Εάν βρεθείτε στο κέντρο, μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το μέρος αυτό.

Ο "κρυφός" ή εκ παραδρομής τρόπος που θα προσεγγίσετε το μέρος, "έτσι ξαφνικά" και αναπάντεχα, πίσω από την Παναγία Ρόμβη, μπαίνοντας από την οδό Ευαγγελιστρίας, αποτελεί την αρχή και μόνο όμορφων ερεθισμάτων!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Οκτ
25
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Σχετικά νέα άφιξη στα γαστρονομικά δρώμενα της πρωτεύουσας το FEEDΕΛ, με αρκετές αναφορές αλλά και θετικές κριτικές στο ask4food. Έτσι και εγώ πήρα την απόφαση να το επισκεφθώ, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, μια Τρίτη βράδυ. Προηγήθηκε τηλεφωνική κράτηση, που όπως αποδείχθηκε ήταν απολύτως αναγκαία, γιατί ο χώρος, αν και καθημερινή, ήταν γεμάτος.

Οι κριτικές των φίλων του site (και ιδίως του φίλτατου fratello) ως προς το χώρο με έχουν καλύψει πλήρως, οπότε και εγώ δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω ότι ένα «άχαρο» και αναξιοποίητο κομμάτι του κέντρου της Αθήνας, που υπό διαφορετικές συνθήκες θα το προσπερνούσες γρήγορα, μεταμορφώθηκε σε έναν προσεγμένο, ατμοσφαιρικό και ήσυχο (πραγματικά δεν περνάει καν από το μυαλό σου ότι βρίσκεσαι στο κέντρο της πόλης) χώρο. Πανέμορφος, λοιπόν, ο εξωτερικός χώρος στον οποίο και καθίσαμε, με τα περιποιημένα παρτέρια με τις διάφορες πρασινάδες και το ξύλο να κυριαρχούν, όλα μαζί συντελούσαν σε ένα άκρως χαλαρωτικό σκηνικό που σε προδιέθετε για μια ιδιαίτερη έξοδο. Ως προς το χαμηλό φωτισμό, θα συμφωνήσω και εδώ πάλι με τους φίλους του site, σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, πρόκειται για μικρολεπτομέρεια που δεν μπορεί να επηρεάσει την τελική βαθμολογία στον τομέα «χώρος/ατμόσφαιρα».
Για τον εσωτερικό χώρο δυστυχώς δεν έχω ιδιαίτερη άποψη, από μια γρήγορη ματιά πάντως μου φάνηκε το ίδιο προσεγμένος.

Στον τομέα «εξυπηρέτηση» επίσης κανένα πρόβλημα. Ευγενέστατοι, κατά τη διάρκεια της κράτησης αλλά και καθόλη την παραμονή μας στο χώρο, τα πιάτα όλα ήρθαν σε σωστούς χρόνους και με ιδανική ροή, απόδειξη κανονικά, όλα κύλησαν ομαλά. Για να μην αδικήσω, ωστόσο, λοιπούς χώρους εστίασης που το προσωπικό τους, για διάφορους λόγους, σε κερδίζει αμέσως με τη συμπεριφορά του, το FEΕDEΛ στο συγκεκριμένο πεδίο θα βαθμολογηθεί με «3». Όλα καλά, δηλαδή, δεν υπάρχει παράπονο να του προσάψεις, απλώς έλειπε και αυτό το κάτι παραπάνω για να φθάσει στο άριστα.

Ο κατάλογος προσφέρει αρκετές επιλογές, για να συνοδεύσεις το ποτό σου και, δυστυχώς, παρά τις τσιμπημένες τιμές των πιάτων, η ποσότητά τους κινείται στη λογική του συνοδευτικού. Και εντάξει, εάν η παρέα είναι ολιγομελής (2-4 άτομα), η ποσότητα κάθε πιάτου κρίνεται επαρκής για να πάρεις μια ιδέα από τις γεύσεις, σε διαφορετική, ωστόσο, περίπτωση, θα πρέπει κάθε πιάτο να επαναληφθεί περισσότερες φορές. Τέλος πάντων, αρκετά με τη γκρίνια, το σημαντικό ήταν ότι όλα τα πιάτα ήταν πεντανόστιμα και προσεγμένα, οπότε ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Δύο άτομα παραγγείλαμε:
- για αρχή ήρθε στο τραπέζι μας ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό (2,00 €), κατόπιν ωστόσο ερώτησης εάν προτιμούμε βρύσης ή εμφιαλωμένο και ψωμάκια (2,00 €), νοστιμότατα και φρεσκότατα, χωρίς, ωστόσο, κάποιο συνοδευτικό ντιπ.
- σαλάτα παντζάρι με παστράμι, γιαούρτι και αχλάδι (8,50 €), πολύ νόστιμη, δροσερή, με τα υλικά ταιριαστά μεταξύ τους, αν και αρκετά μικρή σε ποσότητα, μας άρεσε πάρα πολύ.
- φάβα με τσορίθο και λάδι τρούφας (7,00 €), ωραίο επίσης πιάτο, εμένα μου άρεσε περισσότερο, η γυναίκα μου δεν ξετρελάθηκε, καθώς της φάνηκε κάπως βαριά. Εδώ η ποσότητα κάπως μεγαλύτερη.
- μάντι μουσακά, δηλ. μάντι γεμιστά με μοσχαρίσιο κιμά και κύμινο (11,00 €). Πρόκειται για το πιάτο που προσωπικά ευχαριστήθηκα περισσότερο από όλα, αποτελείτο από (λίγα δυστυχώς) μικρά ζυμαρικά γέμιση από μοσχαρίσιο κιμά, η οποία ήταν καλομαγειρεμένη με ωραία μπαχαρικά, στα οποία φυσικά κυριαρχούσε το κύμινο. Οπότε, εάν δεν σας ενοχλεί το εν λόγω μπαχαρικό, προτιμήστε το συγκεκριμένο πιάτο.
- πανσέτα με πουρέ γλυκοπατάτας (10,50 €). Γενικά την πανσέτα, λόγω λίπους την αποφεύγω, εδώ ωστόσο η εκτέλεση και το ψήσιμο ήταν ιδανικά. Στο τραπέζι μας, λοιπόν, ήρθε ένα αρκετά μικρό (να μην ξεχνιόμαστε) κομμάτι κρέατος, το οποίο είχε αποκτήσει μια πεντανόστιμη τραγανή κρούστα εξωτερικά, ενώ εσωτερικά ήταν μαλακό και ζουμερό. Ο συνοδευτικός πουρές επίσης νοστιμότατος
- 3 long drinks με βάση το ρούμι και ginger beer (3 * 9,00 €). Και εδώ ακολουθήσαμε την επιλογή του fratello και δικαιωθήκαμε. Παραγγείλαμε, λοιπόν, 3 ποτά (2 εγώ και 1 η σύζυγος) με βάση το ρούμι, τα οποία συνοδεύονταν από ένα μπουκαλάκι ginger beer, που το προσέθετες σιγά – σιγά, για να απολαύσεις για περισσότερο ώρα το ποτό σου και αυτό να μην «νερώνει». Στα θετικά, επίσης, να αναφέρω ότι δίπλα από κάθε ποτό-κοκτέιλ, στον κατάλογο, υπάρχει ένδειξη για τις γεύσεις με τις οποίες ταιριάζει (ψάρι, κρέας κλπ. ).

Για όλα τα παραπάνω, ο λογαριασμός έφθασε στα 68 €. Η σχέση ποιότητας/τιμής παίρνει άριστα, δεν το συζητάω. Ως προς τη σχέση ποσότητας/τιμής, τώρα, ας το αφήσουμε καλύτερα. Όπως και να’ χει πάντως, από τα επιμέρους σχόλια μου για τα πιάτα, το περιβάλλον και το όλο στήσιμο του μαγαζιού, εύλογα αντιλαμβάνεστε ότι έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος. Οπότε, για χαλαρή έξοδο στο κέντρο της πόλης μας, για ποτό και 2-3 συνοδευτικά πιάτα, το FEΕDEΛ αποτελεί δίχως άλλο εξαιρετική επιλογή, έστω και αν σας κοστίσει κάτι ελαφρώς παραπάνω. Να πάτε …

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Φεβ
21
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Κυριακή 14/2 του Αγίου Βαλεντίνου, πήγα με φίλη μου γκαρδιακή στο Feedέλ (F), το νέο μεταμοντέρνο γκουρμέ απόκτημα του ιστορικού μας κέντρου, που βρίσκεται στην οδό Κτενά, η οποία συμβάλλει στην Ευαγγελιστρίας, μεταξύ Ερμού και Αθηναΐδος, στη θέση ακριβώς της Παναγίας Ρόμβης. Πριν σας εκθέσω τα γαστρονομικά προσόντα του F, θα σας πω δυο λόγια για τον περιβάλλοντα χώρο του. Η Παναγιά Ρόμβη, που είναι δίπλα του, είναι ο ιστορικός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που χτίστηκε στις αρχές της Οθωμανικής περιόδου, πιθανώς περί το 1600, από αρχοντική Αθηναϊκή οικογένεια με το όνομα αυτό. Μεταξύ της μικρής εκκλησιάς και του F μεσολαβεί ένα μαγευτικό παρκάκι, μια πλατειούλα δηλαδή, γεμάτη νεραντζιές, λεμονιές και ελίτσες. Φανταστείτε λοιπόν ότι τρώτε ό, τι καλύτερο, σε ένα μοναδικό σημείο, που απέχει 1 λεπτό απ’ την Ερμού και 5 λεπτά απ’ το πολύβουο Σύνταγμα. Φυσικά το F αναδεικνύει απόλυτα τον χώρο, ώστε να νομίζει κάποιος ότι γευματίζει στην εξοχή!!

Η λέξη Feedέλ είναι σύνθετη απ’ το αγγλικό feed, που σημαίνει ταΐζω και απ’ τα 2 πρώτα γράμματα ελ, της λέξης ελληνικά. Το Feedέλ λοιπόν είναι το μαγαζί που φιλοδοξεί να μας ‘ταΐσει ελληνικά’. Άρα, σε τι διαφέρει απ’ τα χιλιάδες άλλα;; Το θέμα είναι, πώς μας ταΐζει, ποιος μας ταΐζει και κυρίως τι ακριβώς ελληνικά εδέσματα πρόκειται να γευθούμε. Ο σεφ είναι ο Λεωνίδας Κουτσόπουλος, με τριετείς περγαμηνές στο γειτονικό Rock & Balls και προηγουμένως στο Aleria, κ. λπ. Η ελληνική κουζίνα του, αντισυμβατική και ψαγμένη όσο κι ο ίδιος, περιλαμβάνει πολλά από τα μεσογειακά και λοιπά πιάτα, τα οποία -εδώ και δεκαετίες- έχουν ενσωματωθεί στις ελληνικές γαστρονομικές μας συνήθειες, όπως π. χ. το burger, το ριζότο, την ιταλική πάστα, τη fusion ζαχαροπλαστική του, κ. α.

Δυο λόγια ακόμα για το νέο αυτό μαγαζί, που ελπίζω να παρουσιάσω τώρα πρώτος στο site μας. Το F άνοιξε παραμονές Χριστουγέννων, στις 23 Δεκέμβρη του 2015 και λειτουργεί καθημερινά, για γεύμα, από 12 το μεσημέρι μέχρι τις 6 το απόγευμα, με βάση τον απλό μεσημεριανό του κατάλογο, και απ’ τις 7 το βράδυ μέχρι τα μεσάνυχτα, με το πιο σοφιστικέ μενού για ένα ξεχωριστό δείπνο. Για το τελευταίο αυτό επιφυλάσσομαι, αφού εμείς πήγαμε μεσημέρι Κυριακής, και ευτυχώς αρκετά νωρίς, γιατί στη συνέχεια όλος ο χώρος ήταν κλεισμένος για το γενέθλιο πάρτι κάποιου πελάτη τους. Μας είπαν ότι προ ημερών είχε συμβεί κάτι ανάλογο με συγκέντρωση Αθηναίων συμβολαιογράφων, αφού ο σχετικά μικρός χώρος (35-40 ατόμων) προσφέρεται και για λαμπρά private functions!

Μας πληροφόρησαν ότι μελλοντικά, ίσως μέχρι το Πάσχα, σκέφτονται να δημιουργήσουν ένα πιο μεγάλο και ενιαίο κατάλογο φαγητών, ενδεχομένως με κάποια επιπλέον δημοφιλή πιάτα, όπου ίσως ξεχωρίσουν τα πιο ελαφριά εδέσματά τους. Προφανώς, το μενού βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη από τον ευφάνταστο αυτό σεφ!

Επειδή η κουζίνα, όπως και οι πεντακάθαρες τουαλέτες τους, βρίσκονται στο υπόγειο, δεν είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον σεφ και το επιτελείο του. Ωστόσο, ο κυρίως χώρος του F εξυπηρετείται από τον μαιτρ και τρεις τουλάχιστον ευγενέστατους και κατηρτισμένους σερβιτόρους. Εμείς καθίσαμε στον ενδιάμεσο χώρο, τη μικρή βεράντα, όπου μπορεί κάποιος να κάνει τσιγαράκι ή πούρο, θαυμάζοντας το κομψοτέχνημα του εσωτερικού χώρου, αλλά και την πανέμορφη μικρή, καταπράσινη πλατεία, που απλώνεται μπροστά στα μάτια του. Η μικρή αυτή βεράντα πάνω σε ξύλινο ντεκ, είχε εξωτερικές σόμπες που λειτουργούσαν παρότι είχε καλό καιρό, δυο μεγάλα ξύλινα τραπέζια και μια ροτόντα για καμιά δεκαπενταριά άτομα, και όμορφα λουλουδάκια που κοσμούν όλα τα τραπέζια, μέσα και έξω.

Απ’ τις μεγάλες τζαμαρίες της, όπου εξωτερικά υπήρχαν ζαρντινιέρες και γλάστρες με φυτεμένες ελιές, θαυμάζαμε για πρώτη φορά, τόσο τη μικρή αυτή πλατεία με τα δένδρα, όσο και μια εξωτερική πλευρά ενός τοίχου του μαγαζιού, επενδεδυμένου με διακοσμητικά τουβλάκια και πάνω τους χαραγμένο το όνομα του Feedέλ.

Στον έξω χώρο της πλατείας, υπήρχαν επίσης 3 τραπέζια, για 10-12 άτομα και φαντάζομαι ότι ο χώρος αυτός θα κάνει θραύση το καλοκαίρι. Δυο λόγια τώρα για τον κυρίως χώρο του F, δηλ. τον εσωτερικό, όπου αριστερά δεσπόζει το μεγάλο μπαρ με τα πάσης φύσεως ποτά και καμιά δεκαριά ψηλές ξύλινες καρέκλες, ενώ δεξιά υπάρχουν 3 τραπέζια για 10-12 άτομα, με επικρατέστερα χρώματα γκρι και καφέ σαγρέ. Τα τραπέζια είναι φτιαγμένα γενικά από χοντρό πατιναρισμένο ξύλο, βασικό συστατικό της όλης ατμόσφαιρας, ενώ στις καρέκλες επικρατεί ο συνδυασμός λευκού και μαύρου. Επίσης εντυπωσιάζουν οι μεγάλες επιφάνειες του ξύλινου ρουστίκ δαπέδου.

Στο βάθος δεξιά, υπάρχει μια όμορφη γωνιά με τη Φρίντα Κάλο, τη διάσημη Μεξικάνα ζωγράφο του 20ου αιώνα, που το πορτρέτο της είναι ζωγραφισμένο στον τοίχο με τα τουβλάκια. Μπροστά της, κρέμεται απ’ το ταβάνι ένας επιβλητικός πολυέλαιος, μέσα σε ένα πρωτότυπο δίκτυο από σιδερένιες καμπύλες, που δίνουν την αίσθηση σφαίρας! Εξάλλου, υπάρχουν και κάποια βιομηχανικά στοιχεία που συνεισφέρουν κι αυτά στη σύνθετη αισθητική του F, όπως είναι π. χ. το μεταλλικό πλέγμα αλλά και η έλικα, στον τοίχο απέναντι απ’ το μπαρ. Σ’ όλη τη διάρκεια του φαγητού, ακούγαμε ευχάριστη μουσική lounge, σε χαμηλή μάλλον ένταση, που υποθέτω πως τα βράδια θα γίνεται αρκετά πιο ζωηρή!

Εντωμεταξύ, ελπίζοντας να σας άνοιξα κάπως την όρεξη, θα περάσω τώρα στο προκείμενο, δηλαδή στα ‘ελληνικού’ τύπου εδέσματα του σεφ και ‘feeder’ μας.

Από τον μεσημεριανό κατάλογο διαλέξαμε τα εξής πιάτα τους:

• Μια σαλάτα Feedέλ Ceasar, με iceberg, στρογγυλά κομματάκια παναρισμένου κοτόπουλου, με λεπτές φέτες γραβιέρας, chilly και baby corn. Ήταν καλή και δροσιστική, αλλά όχι αποθεωτική. Τιμή 6.80 €.

• Η φίλη μου έφαγε ένα burger από μοσχαρίσιο κιμά, με καραμελωμένα κρεμμύδια και πατάτες. Επίσης καλό πιάτο: 7.50 €.

• Εγώ δοκίμασα ένα ριζότο με κομμάτια κοτόπουλου, ντομάτας και φρέσκων κρεμμυδιών. Είχε επίσης τρίμματα κατσικίσιου τυριού, λάδι τρούφας και μυρωδικά. Ήταν εξαιρετικό πιάτο και άψογα χυλωμένο!! Τιμή 7.50 €.

• Αρχικά ρωτηθήκαμε αν θέλαμε ψωμί (δεν πήραμε), καθώς και για το είδος του νερού. Στην ευγενική ερώτησή τους, εμείς ζητήσαμε εμφιαλωμένο νερό, το οποίο και χρεώθηκε στα 2.00 €. Στο τέλος, μας κέρασαν εξαιρετική μαστίχα με lime!

Ο λογαριασμός, στα 23.80 €, αντικατοπτρίζει μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία και ένα άριστο value for money! (κατηγορία κατ’ άτομο 10/16 €).

Κατά τα άλλα, ο κατάλογος του μεσημεριού περιλαμβάνει 12 πιάτα, συμπεριλαμβανομένων και τριών γλυκών, σε λογικότατες τιμές από 7 μέχρι 10 € (2 σαλάτες, ριζότο, ριγκατόνι, χοιρινό, κοτόπουλο, και 2 burger).

Εξάλλου, ο βραδινός κατάλογος, που τον επεξεργάστηκα με προσοχή, περιλαμβάνει 20 φαγητά, ανάμεσα στα οποία, χτένια, στα 14 €, μοσχαρίσιο μάγουλο πάνω σε γίγαντες με θυμάρι, στα 10.50 €, τορτελίνι με κόκορα, στα 10 €, αλλά και ιδιαίτερα γλυκά, όπως ελληνικό τιραμισού, σιμιγδαλένιο χαλβά με crème anglaise, μέλι, κανέλα και μαλλιά της γριάς, για να θυμηθούμε λίγο τα νιάτα μας και τα λούνα-παρκ!!

Τώρα, όσον αφορά τα ποτά, υπάρχουν πολλά cocktails που κυμαίνονται περί τα 10 €, διάφορα αποστάγματα, περί τα 7 €, και 5-6 ελληνικές μπύρες ειδικών ζυθοπαραγωγών, περί τα 5-7 €.

Εξάλλου, τα εμφιαλωμένα λευκά κρασιά τους κυμαίνονται από 17 μέχρι 28 €, (για το Σαντορινιό Ασύρτικο της Γαίας, Wild Ferment), ενώ τα κόκκινα, από 18 μέχρι 34 €, (για το γνωστό Σαντορινιό, Μαυροτράγανο του Αργυρού – σε τιμή μάλιστα αρκετά φθηνότερη από ό, τι π. χ. στα ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΔΙΚΑ ΤΟΥ ΦΑΝΗ! ).

Σημειωτέον, ότι το F έχει DJ τα βράδια του Σ/Κ, οπότε προσφέρεται και για μια ατμοσφαιρική έξοδο με ποτό, είτε στη μικρή πλατεία ή τη βεράντα του.

Άκουσα κάποια σχόλια από διπλανούς, τακτικούς προφανώς θαμώνες, σχετικά με τη βραδινή τους σπεσιαλιτέ, που πρέπει να είναι τα χτένια. Πρόκειται για καραμελωμένα χτένια με αυγολέμονο και νιφάδες γιαπωνέζικης παλαμίδας, που σερβίρονται με σέσκουλο και ένα εντυπωσιακό κατάμαυρο, ελικοειδές κουλουράκι Θεσσαλονίκης. Υποθέτω, το ελληνικό fusion στο μεγαλείο του και επιφυλάσσομαι προσεχώς…

Συμπερασματικά, θεωρώ πως πρόκειται για ένα λιλιπούτειο μεταμοντέρνο γαστρονομικό διαμάντι του ιστορικού μας κέντρου. Αν είναι μοναδικό ή όχι, δεν μπορώ να αποφανθώ ακόμη, αφού θα πρέπει να επακολουθήσει και ένα δείπνο με τους πιο ψαγμένους πειρασμούς που προσφέρει το μαγαζί…

Αγαπητές φίλες και φίλοι χρήστες, βλέπω να διανοίγεται πεδίο δόξης λαμπρό για τους εξασκημένους ουρανίσκους σας, προκειμένου να αξιολογηθεί δημοκρατικά και ο νέος αυτός χώρος της εστίασής μας!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Δεκ
11
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
-

Αγαπημενο μου κοινο γεια σας και παλι ερχονται χριστουγεννα (ασχετο)
Το οτι καθε φορα που εχω τη γιορτη μου βγαζω για φαι το κολητο μου και λοιπους συγγενεις σε "καλο" μερος πρεπει να το αναφερω στο ψυχαναλυτη μου γιατι αλλιως δεν εξηγηται
Κυριακη λοιπον παλι και κλεισαμε τραπεζι στο Feedελ
Η αληθεια ειναι οτι σα χωρος μου αρεσε εδω και καιρο,
ενας κηπος μεσα στο κεντρο μικρος ωραιος περιποιημενος,
ωραιος κοσμος και ωραιος χωρος και μουσικη
Οποτε μου φανηκε σαν τελεια λυση αφου τα λοιπα εναλακτικα που ειχα στο μυαλο μου δε με ενθουσιαζαν
Παραγγειλαμε διαφορα πιατα
ωσαν μεζεδες μας ενημερωσε το γκαρσονι πολυ ευγενικο παιδι, αλλα επισης μας διαβεβαιωσε οτι ειναι μεγαλα πιατα, πως μασ διαβεβαιωνε ο αλεξης για το μνημονια οτι θα ας βγαλει? ε ακριβως ετσι!
Λοιπον ενα μοντερνο το ξερετε?
Το μεταμοντερνο?
αυτα τα πιατα ηταν πιο μεταμοντερνα κι απο μεταμοντερνα και καθολου να χορταινεις
Εχουμε και λεμε οτι θυμαμαι γιατι εγω με ξερεις αγαπημενο μου κοινο,
δε θυμαμαι και πολλα απλα σου δινω τη γενικη αισθηση στου μαγαζιου
Υπαρχουν εδω περα γραφοντες πολυ αξιοι για να παρεις σοβαρα
Φαβα, ισως και το πιο ωραιο πιατο
Κοτοπουλο ρολο το αμεσως καλλιτερο αλλα μικρο πολυ μικρο
Σπετσοφαι μετα-μεταμοντερνο δηλαδη ενα λουκανικακι small και οταν λεω small το πιασες το υπονοουμενο, καθημενο πανω σε πατατο μεζε στρογγυλο?? δε ξερω τι να σας πω και κλασσικη σλατσα σπετσοφαι
Ας μη συνεχισω μη γινω και κακος
Κρασι το φθηνοτερο 25 ευρω εως 80 ευρω κατι τετοιο,
ωραιο το κρασι αλλα δε θυμαμαι ποιο ηταν!
Πηραμε και κατι αλλο με πατζαρια πολυ γλυκο δε θυμαμαι δεν απαντω\
Α ναι ενα κρεατικο παλι μεταμοντερνο
Εν ολιγης
Αγορια με μουσια ολοιδια μεταξυ τους, σερβιρουν αψογα ομως
μετα μονετερνες δηθενιες σε ενα πολυ πολυ ομορφο χωρο με ωραιες μουσικες
το βραδυ ξαναπεινασα και τσακισα σουβλακια
Παντως η φαβα ηταν επικη

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μάρ
16
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Φίλοι μου, σήμερα με μεγάλη χαρά θα σας συστήσω ένα όμορφο και σχετικά νέο εστιατόριο - αποκάλυψη του κέντρου, το Feedελ. Οι πρώτες συστάσεις έχουν ήδη γίνει από τον φίλο piperman, ο οποίος και το στίγμα του χώρου έχει δώσει και τα διαπιστευτήρια της κουζίνας του. Εγώ θα μιλήσω όμως για την εμπειρία της βραδινής επίσκεψης, η οποία, σας προϊδεάζω από τώρα, αξίζει 100%.

Αρχικά όμως επιτρέψτε μου να αναφερθώ λίγο σύντομα, στην προϊστορία που έχω με τον χώρο του Feedελ. Όπως δήλωσε και ο φίλος piperman, βρίσκεται σε ένα σημείο κεντρικό, δίπλα στην Παναγία Ρόμβη. Πού είναι αυτό θα μου πείτε... Σε μια πάροδο της Ερμού, στο ύψος του MAC (για τις κυρίες που γνωρίζουν), στρίβεις δεξιά και αμέσως πάλι δεξιά πίσω από ένα εκκλησάκι που δεν το πολυπιάνει το μάτι σου. Εκεί θα σου αποκαλυφθεί ένα μικρούτσικο παρκάκι- όαση με γρασίδι, νερατζιές, γλάστρες με ελιές και στο έδαφος πέτρινες πλάκες που σχηματίζουν ένα μικρό μονοπάτι. Το βράδυ φωτίζεται με επιδαπέδια φωτιστικά κήπου και το όλο σκηνικό θυμίζει κάτι από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων. Ναι, όλα αυτά στο κέντρο της Αθήνας!

Το μακρινό καλοκαίρι του 2013 λοιπόν στεγαζόταν εκεί ένα μπαράκι, το dot. Σε μια από τις βραδινές περιπλανήσεις με την παρέα των κοριτσιών και ψάχνοντας την πλατεία Αγίας Ειρήνης, "χαθήκαμε" σ' αυτό το στενάκι και πέσαμε πάνω στο dot. Ο χώρος ήταν τόσο ελκυστικός που αποφασίσαμε να μπούμε. Αυτό ήταν! Έρωτας με την πρώτη ματιά! Καλή μουσική, κέφι αληθινό, όλοι να χορεύουν, τα παιδιά του μπαρ να κερνάνε... Περάσαμε τόσο ωραία εκείνη την πρώτη βραδιά που για κάμποσο καιρό το είχα κάνει στέκι. Επειδή δεν ήταν διαφημισμένο, κανένας φίλος δεν το ήξερε κι έτσι όταν το περιέγραφα, τους έτρωγε η περιέργεια να πάμε. Έκτοτε ο καιρός πέρασε, το μπαρ αυτό δεν έκανε ποτέ ιδιαίτερο "θόρυβο", μέχρι που κάποια στιγμή καταχωρήθηκε στο ντουλάπι των αναμνήσεων.

Και φτάνουμε στην Πέμπτη 10/3, με το 3ημερο της Κ. Δευτέρας να πλησιάζει και να ψάχνω - απεγνωσμένα, όπως αποδείχτηκε- έναν ωραίο- κεφάτο χώρο να κλείσω για φαγητό και σαββατιάτικη έξοδο. Η τύχη και η καλή αναζήτηση με οδήγησαν στο Feedέλ, σοφά όπως αποδείχτηκε! Όταν κατάλαβα που βρίσκεται, όπως αντιλαμβάνεστε, δεν το πίστευα! Φυσικά, ανέλαβα εγώ να οδηγήσω την παρέα σ' αυτό το... μυστικό πέρασμα της Ερμού.

Στο σήμερα λοιπόν, το μικρό, ελκυστικό μπαράκι έχει εξελιχθεί σε τόπο μοντέρνας αστικής γαστρονομίας. Η κουζίνα του πραγματικά ήταν μια αποκάλυψη για μένα και για τους 3 της παρέας που το επισκεφθήκαμε.

Ο σεφ Λεωνίδας Κουτσόπουλος (με βιογραφικό αξιώσεων, για όποιον έχει την όρεξη να το ψάξει), ετοιμάζει απίστευτης νοστιμιάς και έμπνευσης λιχουδιές, δίνοντας έμφαση σε ελληνική πρώτη ύλη και μαγειρεύοντάς την με πρωτοποριακές τεχνικές. Το βραδινό μενού, το οποίο θα σας περιγράψω, είναι στημένο στη λογική του γκουρμέ- μεζεδοπωλείου. Δηλαδή ο κατάλογος περιλαμβάνει περίπου 15 πιάτα με μεζεδάκια, τα οποία προτείνονται για την μέση του τραπεζιού, ώστε να τσιμπήσουν και να δοκιμάσουν όλοι. Και όποιο σου κάνει κλικ, μπορείς να το ανανεώσεις.

Υπό αυτή την έννοια δεν είναι το εστιατόριο που θα πας, θα διαλέξεις 2 πιάτα και θα χορτάσεις. Κι αν είσαι πεινασμένος, δεν είναι σίγουρο πώς θα κορεστεί η πείνα σου. Όπως άλλωστε και σε μια ταβέρνα, δεν χορταίνεις πάντα μόνο με μεζέδες. Η μεγάλη διαφορά είναι όμως ότι οι μεζέδες του Feedέλ είναι ένα γαστριμαργικό ταξίδι που θα σου μείνει αξέχαστο.

Πριν αρχίσω να περιγράφω τις λιχουδιές, θα πω δυο καλά λόγια για το άριστα καταρτισμένο προσωπικό. Και τονίζω το άριστα. Νεαροί σερβιτόροι με επαγγελματική αμφίεση, άκρως επεξηγηματικοί, με το απαραίτητο χαμόγελο και την απαραίτητη υπομονή να σε κατατοπίσουν στον χώρο και στην κουζίνα τους, να σου προτείνουν πιάτα, να σου περιγράψουν μέχρι κεραίας αυτό που μόλις άφησαν στο τραπέζι σου, να σου λύσουν μικρές απορίες, πάντα με σωστό ύφος και επαγγελματισμό. Έχω καιρό να δώσω 4/4 στην εξυπηρέτηση, το δίνω εδώ!

Και πάμε παρακάτω. Ήμασταν 4, δοκιμάσαμε σχεδόν όλη την καρτέλα του καταλόγου, εκτός από 2-3 μεζεδάκια (την πανσέτα, το κουσκουσάκι και ένα πιάτο με μοσχάρι). Τα υπόλοιπα είναι τα εξής:

1. Σαλάτα παντζάρι με κάποιους ξηρούς καρπούς (και λίγο τυρί... δεν το θυμάμαι ακριβώς). Ήρθε πρώτη, ήταν ικανοποιητική ποσότητα για παντζαροσαλάτα, συνόδευσε όλο μας σχεδόν το γεύμα, ωστόσο ήταν το λιγότερο εντυπωσιακό απ' όσα πήραμε.

2. Κατσικίσιο τυρί με μία σος μελιού και αχλάδι. Ήρθε μία στρογγυλή φετούλα τυριού πρώτης ποιότητος. Δίπλα μισό αχλάδι... μεταμφιεσμένο σε παντζάρι με τρίμμα ξηρών καρπών και μπουκίτσες κριτσινάκια. Δύο άτομα της παρέας το λάτρεψαν. Ανανεώθηκε.

3. Χτένια: τέσσερα τέλεια ψημένα χτένια με καραμελωμένες πλευρές, μέσα σε μια σάλτσα αυγολέμονο, με συνοδεία σέσκουλα στον ατμό και- η έκπληξη- γευστικότατο "ελατήριο" από κουλούρι Θεσσαλονίκης. Η fusion πινελιά του πιάτου.

4. Το αυγό. Πρόταση του σερβιτόρου μας, όταν οι δικές μας επιλογές είχαν εξαντληθεί. Τι έμπνευση αυτό το αυγό! Μας το περιέγραψε ως "ποσέ", που σπάει και χύνεται σε όλο το πιάτο, αλλά ήταν κάτι καλύτερο από αυτό. Ασπράδι τέλεια ψημένο - κρόκος υγρός (τεχνική sous vide), παναρισμένο όλο με φρυγανιά, που όταν σπάει, χύνεται πάνω σε καπνισμένη γραβιέρα και μανιτάρια. Όνειρο! Δεν θυμάμαι πολλές φορές να μου έχει κάνει τόση εντύπωση ένα πιάτο με αυγό.

5. Χταπόδι: ένα πλοκάμι, με πικάντικο λάχανο, ελαφρώς ξυδάτο. Άψογα ψημένο και καπνισμένο, τρυφερό. Σε σχέση με τα υπόλοιπα δεν εντυπωσίασε, ωστόσο το απολαύσαμε.

6. Κοτόπουλο με πουρέ. Τέσσερα κομμάτια από μπουτάκι τυλιγμένα σε πετσούλα κρούστας. Συνοδευόταν από έναν ελαφρώς ριγανάτο- σκορδάτο πουρέ πατάτας, ποίημα!

7. Τορτελίνια κόκορα: Με ανθότυρο, μια ωραία κοκκινιστή σάλτσα και τσιπς από την πετσούλα. Κρίμα που δεν είχαμε πάρει το ψωμάκι, για να φάμε όλη την σαλτσούλα.

8. Μάγουλο μοσχαρίσιο: μαγειρεμένο στην κατσαρόλα με ανθό αλατιού, τρυφερό και νοστιμότατο. Πάνω σε γίγαντες με θυμάρι.

Στο σημείο αυτό μας έφεραν δύο ποτά. Grappa κι ένα άλλο ποτό που δεν γνώριζα, για ν' αλλάξουμε την γεύση. Δεν κατάφερα να πιω κανένα από τα δύο, ήταν πολύ "οινοπνευματώδη" για τις αντοχές μου. Το δεύτερο μάλιστα μύριζε λίγο ως φάρμακο για εντριβές... Νομίζω ότι μια επιδόρπια μαστιχούλα θα έκανε καλύτερη δουλειά.

Γλυκά: πήραμε και τα δύο του καταλόγου για να τα δοκιμάσουμε. Και τα δύο ήταν πανδαισία στην όψη και την γεύση.

1. Ανανάς με σοκολάτα. Ήταν μια ροδέλα ανανά με έναν συνδυασμό διαφόρων ειδών σοκολάτας τριγύρω, όπως μους και ένα ξυλάκι σοκολάτας "ξαπλωμένο" στο πιάτο. Κόλαση για τους λάτρεις του είδους.

2. Χαλβάς: σιμιγδαλένιος με διακριτική κρεμ ανγκλέζ, μέλι, κάρδαμο και κανέλλα κι ένα παιχνιδιάρικο μαλλί της γριάς με γεύση μπανάνα. Έκλεψε την παράσταση!

Συνοδεύσαμε με δύο μπύρες από ελληνικές μικροζυθοποιίες κι ένα μπουκάλι ερυθρό Cabernet Χατζηγεωργίου (23 ευρώ). Τελειώσαμε το δείπνο με μια αίσθηση ικανοποίησης. Και για ώρα βρεθήκαμε να αναλύουμε τα πιάτα που είχαμε δοκιμάσει.

Πληρώσαμε για όλη αυτή την γευστική πανδαισία 136 ευρώ, 4 άτομα, δηλαδή 35 ευρώ καθένας, τιμή λογικότατη αναλογικά με την ποιότητα των γεύσεων. Οι τιμές κάθε πιάτου είναι στα 7-10 ευρώ, λίγο πιο ανεβασμένες από ένα απλό μεζεδοπωλείο. Μόνο που εδώ μιλάμε για άλλο επίπεδο γεύσης.

Όπως εξυπακούεται, η επίσκεψη στο Feedέλ προτείνεται σε κάθε ανήσυχο ουρανίσκο. Απ' ότι καταλαβαίνω πρόκειται για ένα μενού εν εξελίξει που θα κατασταλάξει στο επόμενο διάστημα. Με ενδιαφέρον θα το παρακολουθούμε λοιπόν, και φυσικά θα το επισκεφθώ και για τα ημερήσια πιάτα του.

Προς το παρόν, τα θερμά μου συγχαρητήρια στον σεφ!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μάρ
25
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Έπεσα πάνω στο Feedελ-urban gastronomy μια μέρα στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς, όταν σε μια μικρή -εντελώς τυχαία- παράκαμψη της πορείας μου κατεβαίνοντας την οδό Κολοκοτρώνη, είδα μπροστά μου αυτή την πανέμορφη μικρή πλατεία που φαίνεται να είναι απομονωμένη από το υπόλοιπο σύμπαν, μια κατάφυτη ζεν νησίδα ενώ 10 μέτρα πιο πάνω και 10 μέτρα πιο κάτω μπορεί να γίνεται ο τρελλός χαμός. Μόλις είχε αρχίσει να βοά το ιντερνετ γι' αυτό το καινούργιο και πολλά υποσχόμενο μέρος αστικής (να το ορίσουμε κάπως αυτό, γιατί αυτό το urban gastronomy που υποσημειώνει το όνομα του μαγαζιού κάπως με μπέρδεψε) γαστρονομίας μιλώντας για απόλυτο comfort food του κέντρου κλπ.

Τέλος πάντων, μέχρι τώρα ως αστική κουζίνα εκλάμβανα ένα περιποιημένο χοιρινό πρασοσέλινο ή μια ψαρόσουπα, γιουβέτσια, νουά με μανιτάρια και τέτοια πράγματα, δηλαδή τα πάλαι ποτέ καλά "κυριακάτικα" τραπεζώματα με τα συμπαραμαρτούντα τους.

Eδώ όμως το urban gastronomy έρχεται και συμπυκνώνει την έννοια -ενίοτε και τη συρρικνώνει- με πολύ καλές πρώτες ύλες σε fusion παραλλαγές.

Μετά από ένα μπέρδεμα στο κλείσιμο -ενώ είχαμε κλέισει τραπέζι, καταλήξαμε σε σκαμπώ στο μπαρ που όμως τουλάχιστον μας είχαν ενημερώσει τηλεφωνικά για την αλλαγή. Το μπαρ είναι οκ για να φας -τα σκαμπώ έχουν πλάτη, κάθεσαι άνετα και πρόβλημα ουδέν. Θα μπορουσα να αφαιρεσω μια ντομάτα από την εξυπηρέτηση για το όλο μπέρδεμα αλλα νομίζω θα τους αδικήσω, οπότε δεν το κάνω.

Ο χώρος μου άρεσε πολύ. Αν και καθήσαμε μέσα, χωρίς άμεση πρόσβαση στον υπέροχο μικρό αστικό κήπο της πλατείας Κτενά, το εσωτερικό δεν υπολείπεται: ζεστός και χωρίς άσκοπες ντηζαϊνιές και μοντερνιές, με σήμα κατατεθέν τα πολύχρωμα διακοσμητικά τουβλάκια και μια έλικα κολλημένη στον τοίχο απέναντι από το μπαρ. Το κάπνισμα απαγορεύεται στον εσωτερικό χώρο και στο μπαρ, επιτρέπεται στο έξω-σκεπαστό.

Με το που καθήσαμε και πριν παραγγείλουμε, καλωσοριστήκαμε με ελαφρύ και φρουτώδες κοκτέηλ εκ του μπαρ. Ωραία κίνηση, εκτιμητέα. Τι ήταν, δε θυμάμαι.

Ο κατάλογος δεν έχει πολλές επιλογές είναι όμως ψαγμένος και δομημένος με γούστο, μεράκι και φαντασία. Διαβάζεται με ενδιαφέρον και εξάπτει την περιέργεια. Τελικά η παραγγελία μας ήταν:

Η Χτυπητή - ελαφρώς καυτερή από τα aji amarillo (πιπεριά), ενδιαφέρουσας υφής με το φυστίκι Αιγίνης και ενισχυμένη με μια ωραία λούτζα, ήταν ευρηματικότατη και μια χαρά για να ντιπάρουμε τα μικρά, γευστικότατα ψωμάκια.

Η Πατζαροσαλάτα, με λούτζα (πάλι), καρύδια και φέτες αχλαδιού. Καταπληκτική εμφάνιση σαλάτας, ωραίο μιξ, νορμάλ -σε σχέση με τα υπόλοιπα- ποσότητα.

Τα Χτένια -το πιο προσδοκώμενο από μένα πιάτο, με την λατρεία που έχω στα πάσης φύσεως όστρακα. Ηρθαν σε ένα μεγάλο πιάτο 4 χτένια, σε μία αυγολεμονάτη σως με λίγα ατμισμένα σέσκουλα στο κέντρο και ένα μαύρο ελατήριο να βρίσκεται που όπως διάβασα στην κριτική της φίλης Ram, ήταν από κουλούρι. Παρε τ' αυγό και κούρευτο, θα πρόσθετα, γιατί αυτό το διαμέτρου χοντρής κατσαρής τρίχας που μοιραστήκαμε ακριβοδίκαια λαμβάνοντας περί τα 2-3 εκατοστά μαύρου σπιράλ έκαστος, πρώτον δεν το καταλάβαμε καθόλου τι ρόλο έπαιζε, και ούτε καμμιά ιδιαίτερη γεύση είχε -το κουλούρι πάντως δεν το υποψιάστηκα: Kαι σίγουρα ας δείξουμε λίγο έλεος όσον αφορά τις ποσότητες, δεν ήρθαμε να πάρουμε δείγμα για χημική ανάλυση, να φάμε ήρθαμε. Και τα χτένια; Μόνο 4; Και μάλιστα για 14 ευρ; Νόστιμα, δε λέω, και η σάλτσα τους επίσης αλλά νομίζω ξεφεύγαν.

Το Μάγουλο - μοσχαρίσιο μαγουλάκι εξαίρετα μαγειρεμένο και αρτυμένο, πάνω σε 4-5 πηρουνιές φασόλια γίγαντες με θυμάρι, που καλοί ήταν αλλά δεν σε συγκλονίζουν κιόλας - στο όλο υπεργκουρμέ κόνσεπτ, η πινελιά της μαγειρικής της γιαγιάς -σε επίπεδα ίσως χαμηλότερης νοστιμάδας από αυτό που θα έκανε εκείνη- μου φάνηκε λίγο αχρείαστη. Αν θυμάμαι καλά έκανε €10,5.

Ο σερβιτόρος και ο μπάρμαν σερβίροντάς μάς απαριθμούσαν τα υλικά των πιάτων και ήταν εξυπηρετικοί, ευγενείς και συμπαθέστατοι.

Πήραμε το ωραίο chardonnay Ηδυσμα Δρυός του Κτήματος Τέχνη Οίνου από τη Δράμα, που έκανε €23. Επαρκής η λίστα των κρασιών και φυσιολογικά τιμολογημένη. Και εκεί που τελείωνε το κρασί, να σου και το 2ο κέρασμα, ένα ακόμα κοκτέηλ που δεν ξέρω/θυμάμαι τι ήταν, πάντως ήταν φούξια, πολύ ευχάριστο και με κρατσανιστή επικάλυψη του χείλους του ποτηριού. Η σημασία της λεπτομέρειας. Μπράβο τους.

Συνολικά πληρώσαμε €62 για δύο. Λίγα δεν τα λες για τις ποσότητες που φάγαμε, αλλά ούτε και απαγορευτικά. Ομως με τα χτένια πόνεσε λίγο, οπότε γι' αυτό και βάζω το 2/4. Εννοείται απόδειξη κανονικότατα.

Τα γλυκά δεν τα δοκιμάσαμε, δε θα εκφέρω γνώμη.

Μπορείς και μιλάς άνετα, με τη νορμάλ ένταση μουσικής που παίζει. Θα ξαναπήγαινα να δοκιμάσω κάτι από το μεσημεριανό μενού και πολύ πιθανο να ξαναπάω για ποτό, γιατί ο χώρος μου άρεσε πολύ.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μαι
08
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Πολύ ωραίος χώρος, προσεγμένος με φοβερό κήπο κρυμμένο στο κέντρο της Αθήνας.
Δοκιμάσαμε το φαγητό πριν μερικές ημέρες και πραγματικά μας ενθουσίασε.

Η εξυπηρέτηση πολύ ευγενική και χωρίς να γίνεται ενοχλητική με δόση χιούμορ.
Η μουσική πολύ καλή, κατάλληλη για φαγητό και κόσμος νεανικός, παρέες και ζευγάρια.

Ήπιαμε κόκκινο κρασί (Χατζημιχάλη, Cabernet, 6 ευρώ/ποτήρι) και πολύ σωστά ρωτηθήκαμε αρχικά αν θέλουμε εμφιαλωμένο νερό ή βρύσης.
Το ίδιο συνέβη και για το ψωμί το οποίο αν και φρέσκο, θεωρώ ότι θα μπορούσε να συνοδεύεται από ένα ντιπάκι ή ελίτσες.

Ενημερωθήκαμε από υπεύθυνο ότι είναι γαστρονομικός προορισμός και ότι όλα τα πιάτα είναι σε στυλ μεζέ για τη μέση. Αυτό είναι κάτι που μας άρεσε διότι δεν το βρίσκεις σε μαγαζιά που η κουζίνα είναι αρκετά gourmet.

Παρόλα αυτά οι μερίδες όσων είδαμε αλλά και φάγαμε ήταν χορταστικές και δε θύμιζαν μεζέ, μπράβο!
Καταπληκτική η φάβα με τσορίθο και θυμάρι, 6 ευρώ, μεγάλη μερίδα αλλά θα ήθελα λίγο παραπάνω υλικό στο τσορίθο. Ήταν όμως άριστη, τόσο σε υφή, όσο και σε γεύση με τα υλικά να ταιριάζουν απόλυτα και σε πολύ καλή θερμοκρασία σερβιριμένη.

Φοβερά τα χτένια, ικανοποιητική μερίδα και άριστα δοσμένα, χωρίς να χάνουν την ταυτότητα τους, στα 14 ευρώ αλλά άξιζε η κάθε μπουκιά.!!!

Πολύ φίνο και το πιάτο με τα μοσχαρίσια μάγουλα με γίγαντες, σάλτσα ντομάτας και λούτζα στα 10 ευρώ. Η μερίδα ήταν πολύ καλή, ταίριαζε απόλυτα με τους γίγαντες, πολύ ωραία ιδέα και αυτό το πιάτο. Το κρέας έλιωνε στο στόμα, φοβερό.
Γενικά ο κατάλογος αλλάζει για μεσημέρι ή βράδυ, έχει λίγα πιάτα που όμως μπορούν να ικανοποιήσουν όλα τα γούστα, σε κρεατικό, αλοιφή, τυρί και θαλασσινό.

Πληρώσαμε 49 περίπου ευρώ και σίγουρα θα ξαναπάμε δεδομένης της ποιότητας των πιάτων και του ωραίου χώρου. Οι τιμές των πιάτων κυμαίνονται από 6-14 ευρώ.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Απρ
15
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
26-36

Πρώτη φορά στο Feedel, έχοντας διαβάσει τις ιδιαίτερα θετικές κριτικές, τόσο στο ask4food, όσο και αλλού.

Δύο άτομα, έχοντας κάνει κράτηση στον εξωτερικό χώρο του εστιατορίου, αποζημιωθήκαμε με υπέροχο ανοιξιάτικο καιρό, ο οποίος σε συνδυασμό με την υπέροχη μικρή πλατεία, έκανε το ξεκίνημα της βραδιάς μας μαγικό.

Αν και Τρίτη βράδυ, τα τραπέζια και το μπαρ ήταν γεμάτα, επιβεβαιώνοντας την φημολογία για το πόσο trendy είναι το μαγαζί.

Ο εσωτερικός χώρος του μαγαζιού όπου και το μπαρ είναι για μη καπνίζοντες, ο εμπρός καλυμμένος χώρος και τα 4-5 τραπεζάκια της πλατείας για τους καπνίζοντες.

Το σέρβις εξαιρετικό, ταχύ και φιλικό. Ο νεαρός ο οποίος μας εξυπηρέτησε, μας καθοδήγησε σωστά στην παραγγελία μας, ενώ ήταν και πολύ καλός γνώστης της πολύ περιορισμένης αλλά ενδιαφέρουσας κάβας.

Στο φαγητό. Επιλέξαμε δύο γύρους πιάτων.

Γύρος πρώτος
- Σαλάτα παντζάρι: Γευστικά αδιάφορη (1/4)
- Χτένια: Κακά εκτελεσμένο πιάτο, με τα χτένια στεγνά και την αίσθηση βουτύρου/ κρέμας ιδιαίτερα έντονη (1/4)
- Χταπόδι: Εξαιρετικό, από τα καλύτερα που έχουμε δοκιμάσει. Πικάντικο και όσο χρειάζεται καψαλισμένο (4/4)
Τα παραπάνω συνοδεύτηκαν από ένα μπουκάλι Ασύρτικο Γαίας Wild Ferment. Απλά αποκάλυψη, με το βαρέλι να δίνει σώμα και βάθος. Η τιμή του στα 28 ευρώ απλά λαχείο, όταν έχει αγορά 16-18.

Γύρος δεύτερος
- Κατσικίσιο τυρί: Σωστό αλλά όχι κάτι το ξεχωριστό (2/4)
- Αυγό: Ενδιαφέρουσα γεύση και παρασκευή. Σίγουρα νέα εμπειρία (3/4)
- Μοσχαρίσια μάγουλα: Γευστικότατο πιάτο και με την σωστή υφή (3/4)
Για να συνοδέψουμε τα μάγουλα, ζητήσαμε ένα ποτήρι κόκκινο Cabernet, το οποίο και μας προσφέρθηκε. Όμορφη χειρονομία.

Με τον λογαριασμό (θεωρώ ότι εκ παραδρομής δεν μας δώθηκε απόδειξη, δεδομένου ότι πληρώσαμε με πιστωτική) μάς προσφέρθηκε και ένα σφηνάκι.

Συνοψίζοντας. Location και σερβις εξαιρετικά, αλλά γευστικά η εμπειρία ανάμικτη. Αν δεν είχαν προηγηθεί οι διθυραμβικές κριτικές θα είχαμε φύγει αρκετά ικανοποιημένοι, αλλά σίγουρα όχι ενθουσιασμένοι.

Θα ξαναπάμε? Ναι. Το μαγαζί είναι νέο και μπορεί να βρεί καλύτερο βηματισμό.

ΥΓ. Φοβάμαι ότι δύσκολα θα ξαναβρούμε λίστα κρασιών με τέτοια τιμολόγηση.