Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

20 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Στο HITCHCOCTALES δεν ήταν η 1η φορά που πήγαινα. Ούτε η 2η φορά, ούτε η 3η…

Γενικά κάθε φορά που η διάθεσή μου τραβάει ένα ποτήρι κρασί σε ένα αξιοπρεπέστατο περιβάλλον, με προσεγμένο κόσμο, αυτό και το Monk είναι οι επικρατέστερες για εμένα και τα γούστα μου προτάσεις.

Το σημείο στο οποίο βρίσκεται, αν και είναι πολύ κοντά στο Μουσείο της Ακρόπολης και στην τουριστοκατάσταση που εκεί επικρατεί, έχει έναν άλλο αέρα και ατμόσφαιρα. Είναι ένα στενάκι που μου θυμίζει Μαδρίτη, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω επ’ ακριβώς το γιατί.

Σε απόσταση 30-40 μέτρων υπάρχουν 3 wine bars, συγκέντρωση που σχεδόν εξειδικεύει την περιοχή και την κάνει πόλο έλξης για τους λάτρεις του οίνου.

Οι λόγοι που το ξεχωρίζει από τα άλλα 2 wine bars της ίδιας περιοχής είναι ο χώρος του και η πραγματικά καταπληκτική μουσική του. Ο DJ τους είναι όλα τα λεφτά!!! Παίζει να είναι και ο καλύτερος που έχω ακούσει. Αν σε όλο αυτό προσθέσεις και το εξαιρετικό, πάντα ευγενικό και χαμογελαστό service που διαθέτει, δεν είναι τυχαίο που με έχει κερδίσει.

Ο χώρος ψιλοτάβανος, μοντέρνος με διακριτικό και λίγο χαμηλό φωτισμό. Συνήθως καθόμασταν στους ψηλούς πάγκους τους (αποφύγετε αυτούς που είναι ακριβώς κάτω από τα ηχεία τους γιατί είναι αρκετές φορές που η ένταση του ήχου είναι λίγο πιο δυνατή από ότι χώρος μπορεί να υποστηρίξει) αλλά αυτή τη φορά πιάσαμε τραπεζάκι.

Δεν είχα γράψει στο παρελθόν για το HITCHCOCTALES γιατί κάθε φορά που ο δρόμος μου με έφερνε κοντά τους, παράγγελνα απλώς 1-2 ποτήρια κρασί χωρίς κάποιο συνοδευτικό και απολάμβανα την μουσική και την κουβέντα με την παρέα μου. Αν δεν παραγγείλεις κάποιο πιάτο από τον κατάλογό τους, σου φέρνουν ένα μπολάκι με ψημένη ζύμη, πασπαλισμένη με –αν θυμάμαι καλά- πιπέρι.
Επειδή είμαι φανατικός οπαδός της μπυροποσίας, οι γνώσεις μου πάνω στο κρασί είναι σίγουρα ανεπαρκείς.

Πόσο μάλλον όταν γύρω μας υπάρχουν άτομα που έχουν εντρυφήσει στο θέμα σε απίστευτο βαθμό. Εξαντλώντας τα αποθέματα της ειλικρίνειάς μου, θα πρέπει να παραδεχτώ χωρίς ίχνος ντροπής πως κάθε φορά που έχω μπροστά μου έναν κατάλογο με κρασιά, αυτό που κυρίως κοιτάω είναι η τιμή.

Σίγουρα δεν θα επιλέξω τα πιο φθηνά που υπάρχουν καταγεγραμμένα αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είμαι διατεθειμένος να διαθέσω πάνω από 30-32 € για ένα μπουκάλι.

Οι γευστικοί μου κάλυκες μπορούν να νοιώσουν ικανοποίηση και με χαμηλότερου κόστους ετικέτες. Επίσης, όπως έχω ξαναπεί, βρισκόμαστε σε μια χώρα με άπειρες εκτάσεις καλυμμένες από αμπέλια, ιστορία χιλιάδων χρόνων στην οινοποιεία που αποτιμάται σε ανεκτίμητη εμπειρία και ποικιλίες που καλύπτουν το κάθε γούστο.

Οπότε δεν μπορώ να δικαιολογήσω το πόσο μας κοστίζει ως πελάτες ένα μπουκάλι/ποτήρι κρασί. Με ενοχλεί ακόμα και η ιδέα να το συζητήσω.

Ένα ακόμα πράγμα που προσέχω, είναι να μην είναι πολύ ξηρό στην γεύση. Μάλλον είμαι πιο κοντά στα ημίγλυκα με φρουτώδη χαρακτήρα. Όσο πάει, κερδίζει έδαφος στις προτιμήσεις μου το ροζέ κρασί. Το κόκκινο μόνο στο καταχείμωνο και αν…

Επειδή ήμασταν παρέα τεσσάρων, ζητήσαμε να συνοδέψουμε το κρασί μας με μία ποικιλία αλλαντικών και τυριών για ισάριθμα άτομα. Για την τιμή που η ποικιλία αυτή κόστισε, μπορώ μόνο να την χαρακτηρίσω επιεικώς ως «φτωχή» & «ανεπαρκή».

Μας προσφέρθηκε ένα πλατό, στρωμένο με φύλα μαρούλι, 5 λεπτότατα και τυποποιημένα κριτσινάκια, τρία μπολάκια με διαφορετικού είδους μαρμελάδας, 4 μικρά «σουβλάκια» από αγγούρι και τα τυριά και αλλαντικά. Το 80% ήταν τυριά σε μια πάμπτωχη ποικιλία. Νομίζω μόνο 2 είδη που μάλιστα ήταν εντελώς παρεμφερή σε γεύση οπότε δεν πρόσφεραν καμιά εναλλαγή. Άσε που αυτά που είχαν επιλέξει είχαν μηδενική αλμυρότητα και μία εντελώς επίπεδη γεύση. Δεν θα έβαζα το χέρι μου στη φωτιά αν έπρεπε να πάρω θέση αν ήταν ένα ή δύο είδη τυριού. Θα ήθελα κάτι πιο σπιρτόζικο σε γεύση, αλλά…

Ήταν όλα κομμένα στο ίδιο μεγέθους τριγωνάκι. Πόσο βαρετό και ερασιτεχνικό...

Σα να είχε ετοιμάσει μία μάνα για τον μπόμπιρά της ένα κολατσιό για όση ώρα θα βλέπει την Μάγια την Μέλισσα.

Επίσης από αλλαντικά ήταν μόνο 3 είδη. Πιο συγκεκριμένα, 4-5 λεπτότατες ροδέλες κάποιου αλλαντικού τύπου μπύρας, 3 (για 4 άτομα…!!! ) μικρές και σχεδόν διάφανες φέτες προσούτο κι ένα ακόμα αλλαντικό αδιευκρίνιστης ταυτότητας που παρέπεμπε σχεδόν σε ποιότητα και υφή πάριζας.

Απογοητευτικό αποτέλεσμα και μάλιστα σε μία όχι και τόσο ελκυστική παρουσίαση. Μου θύμισε προχειρότητα και ερασιτεχνισμό, κάτι που δεν θα περίμενα από ένα wine bar του ύφους τους. Χωρίς υπερβολή, όταν ετοιμάζω κάποια ποικιλία στο σπίτι μου, το αποτέλεσμα είναι άκρως πιο ευπαρουσίαστο. Και σαφώς με μεγαλύτερη ποικιλία…

Εγώ θα συνεχίσω να πηγαίνω στο HITCHCOCTALES. Όμως αποκλειστικά και μόνο για το κρασί μου. Χωρίς να ξέρω την ποιότητα/ποσότητα των υπόλοιπων πιάτων τους, δυστυχώς το θέμα «ποικιλία» μου θύμισε τακτικές «αρπαχτής» που δεν θέλω και ούτε μου αρέσει να στηρίζω με τις ευγενικές χορηγίες μου...