Loader

Περιγραφή

Ξυλόφουρνος, ψητά της ώρας και σπεσιαλιτέ το πεϊνιρλί. Ανοιχτά Παρασκευή έως Κυριακή. Σάββατο, Κυριακή ανοιχτά και μεσημέρι.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

20 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Πεινιρλί στη Δροσιά, συνέχεια του οδοιπορικού που είχα αφήσει ημιτελές, στάση 3η και τελευταία στον ΘΕΜΗ, με συγκριτικό τεστ κυρίως στα σημεία και στη γεύση/τεχνική του αγαπημένου παραδοσιακού πεινιρλί της Δροσιάς, μιας και στον τυπικά κλασικό χώρο (80'ίλα καθαρή) οι ομοιότητες εμφανείς και οι διαφορές ελάχιστες ανάμεσα στους 3 αιώνιους ανταγωνιστές ( Ελευθεριάδης & Τεχλικίδης συμπληρώνουν την τριάδα ).

Με δικό του ιδιόκτητο πάρκινγκ αν και αχρείαστο, μεγάλη & ζεστή αίθουσα αυτή με το αναμμένο τζάκι, καθαριότητα αξιοπρόσεκτη, και εξυπηρέτηση αμεσότατη και φιλική, σε μαγαζί ντεμί γεμάτο αν και Σαββατόβραδο, πραγματικά δεν χρειάζομαι κάτι παραπάνω για το 3άρι. Πρωτότυπη ιδέα το μεγάλο τζάμι - παράθυρο δίπλα σχεδόν στο τζάκι, από όπου έβλεπα απευθείας τους μάστορες να ανοίγουν τα ζυμάρια μέσα στην κουζίνα και να τα ρίχνουν στον ξυλόφουρνο, σε κάνει τρόπον τινά συμμέτοχο της όλης διαδικασίας. Αφαιρώ 1 βαθμό και πάλι για το mix n match του καπνίσματος, καθώς με 2 μεγάλες αίθουσες στην διάθεσή τους, δεν έχουν φροντίσει να το διαχωρίσουν και εγώ δεν μπορώ πια να τσακώνομαι. Καθήσαμε στους μη - καταλήξαμε καπνισμένοι.
Στην εξυπηρέτηση ένας σβέλτος και ξύπνιος νέος θα πάρει εύκολα τα εύσημα, σε σχέση με την ιλιγγιώδη ακινησία πιο-αργά-κι-από-την-χελώνα που διακρίνει τα εδώ και χρόνια κουρασμένα "παλικάρια" του Ελευθεριάδη. Αυτός και μόνο είναι ένας λόγος που δεν ξαναπατάω σε αυτόν όσο κι αν η παρέα επιμένει. Φωτεινή εξαίρεση ο συνονόματος στο Χαλάνδρι, τα έχω ξαναπεί.

Ο κατάλογος του Θέμη έξυπνα δεν παίζει μόνο με το πεινιρλί και το τρίπτυχο κολοκυθάκι-σαλάτα-τζατζίκι και γι'αυτό οι επισκέψεις θα επαναληφθούν. Τα καταφέρνει εξίσου καλά και στο μπιφτέκι, τη μπριζολίτσα, τα σαγανάκια και τα μεζεδάκια από ό, τι είδα γύρω μου εκείνο το βράδυ, φυσικά με έμφαση στο οικογενειακού τύπου τραπέζι και φαγητό. Οπότε ξέρεις περίπου τί να περιμένεις και οι τιμές δεν εκπλήσσουν δυσάρεστα, για όσους βέβαια γνωρίζουν τις τιμές Δροσιάς. Η διαφορά είναι στον τρόπο, πιο φιλικός προς τον πελάτη και σίγουρα λιγότερο διεκπεραιωτικός από τους άλλους 2.

Οι κατάλογοι μαζί με την κανάτα με το παγωμένο νερό έφθασαν ταυτόχρονα στο τραπέζι, από το πρώτο κιόλας λεπτό που καθήσαμε. Η παραγγελία μας περιελάμβανε την κλασική δική τους μικρή λαγάνα (1e), δεν έρχεται με το έτσιθέλω, την παραγγέλνετε αν την θέλετε και φυσικά την θέλετε γιατί καλύπτει 2 άτομα, είναι καυτή από τον ξυλόφουρνο & αποτελεί το τέλειο σκαφάκι για το τζατζίκι που είναι κι αυτό απαραίτητο (3,50e).
Πήραμε για ορεκτικό και τη μερίδα λουκάνικο, νοστιμότατο και καλοψημένο, όχι χειροποίητο, κατά πάσα βεβαιότητα του εμπορίου, καλής όμως ποιότητας και σίγουρα όχι μάρκας Μirdl. Πατάτες τηγανιτές τις παραγγείλαμε ξεχωριστά γιατί έρχεται μοναχό του και ασυνόδευτο, πολύ μέτριες, περίμενα κάτι καλύτερο (τιμές αντίστοιχα 5,50 & 3 e).
Στο πεινιρλί είχαμε την τελική στέψη του νικητή. Με τις κλασικές επιλογές βούτυρο κασέρι & βούτυρο κασέρι σουτζούκι για εμένα (ενίοτε και αυγό) εντόπισα τα εξής: καλύτερο το ζυμάρι, πιο χωριάτικο ή ρουστίκ όπως συνήθως λέμε, δεν πα@@@ριασε ποτέ παρόλο το φόρτωμά του σε υλικά. Σίγουρα πιο τραγανό, πιο αφράτο άρα και πιο χορταστικό. Και με περισσότερο γέμισμα σε υλικά. Το σουτζούκι πιο χοντροκομμένο και απλωμένο παντού, κυριαρχούσε η γεύση του. Βούτυρο πρόβειο άφθονο, δεν το λυπήθηκαν ούτε αυτό. Τιμές οι αναμενόμενες γύρω στα 9e και 2e μεσοσταθμικά πιο κάτω για πακέτο take away (πήραμε και απ'αυτό).

Μαζί και με το πακέτο για το σπίτι, μια μπύρα Κaizer που ήπια εγώ και 1/4 κρασί λευκό για τον φίλο που με συνόδευε, ο λογαριασμός κινήθηκε στα αναμενόμενα επίπεδα (43e, κανονική απόδειξη) με πολύ αξιοσημείωτο όμως κέρασμα 2 κανονικού μεγέθους πανακότες με φράουλα (κέρασμα σε όλα τα τραπέζια, υπήρχε και η επιλογή ενός τύπου-ραβανί, που δεν μας συγκίνησε ιδιαίτερα). Οι εντυπώσεις αναμφίβολα θετικότατες.

Προσωπικά μιλώντας, βρήκα τον ΘΕΜΗ καλύτερο συνολικά. Ελπίζω να μην έτυχε να πέσω σε καλή μέρα γιατί όταν ξανατεθεί πρόταση για βόλτα προς τη γειτονιά του, θα θελήσω να ξαναπάω κι ελπίζω να μην έχει αλλάξει κάτι από όσα μου άρεσαν.
Οπότε, η βόλτα για πεινιρλί, οι γεύσεις του ΘΕΜΗ, το εκδρομικό στυλ, από εμένα το κέρδισαν το εισητήριο της πρόκρισης.