Loader
Η ΚΑΝΤΙΝΑ ΤΗΣ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΗ ΣΕΡΒΙΑΣ (ΤΑ ΜΠΙΦΤΕΚΙΑ)
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία

Σύνταγμα - Κέντρο

Περιγραφή

Παλιά καντίνα στο 9ο όροφο πολυκατοικίας. Προσφέρει μπιφτέκια, σαλάτες, λουκάνικα, ομελέτα, πατάτες καθώς και σχετικά σάντουιτς, αναψυκτικά και ποτά.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Καθημερινές. Από το πρωί έως τις 17:00 ή μέχρι εξαντλήσεως των μερίδων.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

28 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
1-9

«Ήμουνα νιος κι άσπρισα. 40 ολάκερα χρόνια πέρασαν από το 1977 που την άνοιξα». Ένα κάδρο στον τοίχο με τον χάρτη της Κρήτης φανερώνει την καταγωγή του. Μιλάμε για την ΚΑΝΤΙΝΑ ΤΗΣ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΗ ΣΕΡΒΙΑΣ, στην καρδιά της Πρωτεύουσας, καταμεσής της Πλατείας Συντάγματος, στον 9ο όροφο της παλιάς γωνιακής πολυκατοικίας Καραγιώργη Σερβίας 2 & Σταδίου.

Σε ένα χώρο μετά βίας 60 τ. μ., στην ταράτσα του κτιρίου αυτού, με πρόσβαση από τα δύο ασανσέρ, υπάρχει ο προθάλαμος με τα 3 τραπεζάκια, αριστερά ο μικροσκοπικός χώρος της κουζίνας όπου εργάζεται με τον βοηθό του, και μπροστά ο κυρίως χώρος, η βεράντα με την τέντα της για προστασία απ’ τον ήλιο ή τη βροχή, 6-7 στρογγυλά τραπέζια, μεταλλικά ή μαρμάρινα, για 20 το πολύ τυχερά άτομα, και τριγύρω ζαρντινιέρες με φυτά που ομορφαίνουν την όλη ατμόσφαιρα.

Ας είναι καλά οι λιγοστοί φίλοι χρήστες που μας παρουσίασαν την καντίνα και που μας λείπουν πολύ τώρα τελευταία: ο baron rouge, που την εισήγαγε πρώτος στο σάιτ μας τον περσινό Φλεβάρη, φαντάρος πρόσφατα, που έχουμε να τον ακούσουμε εδώ κι ένα χρόνο, η evi, που ακολούθησε πέρσι τον Μάη, και η οποία εξαφανίστηκε εδώ και ένα εξάμηνο, με εξαίρεση την κριτική της MARIA’S προ διμήνου, το Χρυσανθεμάκι, εικονοκλαστικό πάντα, που τη βρήκε ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι, και τελευταίος ο Arkouditsos, που μας τη θύμισε προ ημερών…

Ένα τέτοιο διαμαντάκι, με 4 μόνο κριτικές!! Τι κρίμα να μας κυριεύουν επιθυμίες συνήθως για διάφορα δήθεν στέκια και ποικίλες καταναλωτικές μόδες, σημεία των καιρών!!

Την ΚΑΝΤΙΝΑ, που την ξέρουν εδώ και χρόνια όσοι δουλεύουν στα πέριξ γραφεία και μαγαζιά, καθώς και οι φίλοι τους, δεν θέλουν να την πολυδιαφημίζουν, μιας και ο χώρος είναι περιορισμένος και έτσι γεμίζει από νωρίς το μεσημέρι και χρειάζεται σχεδόν καθημερινά ορθοστασία και αναμονή, μέχρι να κάτσεις και να γευθείς τα φρεσκότατα καλούδια της.

Η ΚΑΝΤΙΝΑ λοιπόν είναι ανοιχτή μόνο τις καθημερινές απ’ το πρωί μέχρι τις 5 μ. μ. ή μέχρις εξάντλησης των φαγητών. Μη διανοηθείτε να σκεφθείτε πονηρά, ότι δεν θα ταλαιπωρηθείτε με αναμονές, κάνοντας κράτηση. Είναι αυτονόητο ότι τηλέφωνο, σταθερό ή κινητό, δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια. Φροντίστε να πάτε νωρίς κι αν χρειαστεί, οπλιστείτε με τη δέουσα υπομονή. Αν τη βρείτε γεμάτη, δοκιμάστε αργότερα, ή μιαν άλλη φορά!!

Η ΚΑΝΤΙΝΑ είναι ένα στέκι μιας άλλης εποχής, ένα ταβερνείο που παρέμεινε αναλλοίωτο στο πέρασμα των δεκαετιών. Και το τεράστιο contrast, αυτή η φοβερή αντίθεση, συνίσταται στο ότι δεν τη συναντούμε στο Περιστέρι, στην Παλιά Κοκκινιά, την Καισαριανή ή το Πολύγωνο… Βρίσκεται στο κέντρο του πολύβουου κέντρου της Αθηναϊκής μας Μητρόπολης: ένα κόσμημα της Πλατείας Συντάγματος! Χαίρε ώ Χαίρε Ελλάς των αντιθέσεων, του ύψους ή του βάθους!!

Σε τι, άραγε, συνίσταται η αξία της ΚΑΝΤΙΝΑΣ, με τους χιλιάδες πιστούς της; Προσφέρει 5-6 καλούδια, άριστα και φρέσκα, σε αξιοζήλευτα χαμηλές τιμές. Είναι το πιο τίμιο μαγαζί του κέντρου, που ποτέ δεν διανοείται να σε κοροϊδέψει. Προσφέρει λοιπόν: φέτα ή αγγουροντομάτα στα 3 €, χορταστικές ομελέτες ή χωριάτικη σαλάτα, στα 4 €, εκλεκτά λουκάνικα ή φανταστικά μπιφτέκια με φρεσκοκομμένες τηγανιτές πατάτες που έκαναν θραύση, στα 5 € (συγνώμη αν παρέλειψα κάτι). Από ποτά, μπύρες, χύμα λευκό ή κόκκινο κρασί, και φυσικά Κρητική ρακή, γύρω στα 2-4 €.

«Κάλλιο πέντε και στο χέρι…» που λέει ο σοφός λαός μας. Πέντε είδη εδεσμάτων, όλα-όλα, μέχρι πέντε ευρώ και το αντίτιμό τους. Το value for money που εδώ σε μας φτάνει το 4 στα 4, σίγουρα είναι απειροελάχιστο για να ανταποκριθεί στη μονάκριβη αξία που εκπροσωπεί η ΚΑΝΤΙΝΑ και η Κρητική ψυχή της, κοντά μισόν αιώνα!

Τι μου θυμίζει; Σε μας τους πιο παλιούς και κομμάτι πιο περπατημένους, μου θύμισε αμέσως το ΟΙΝΟΜΑΓΕΙΡΕΙΟ του ΠΑΟ, δίπλα στο γήπεδο της Λεωφόρου, έστω κι αν έχω να πάω πάνω από μια δεκαετία, με τα πέντε καλούδια του κι εκεί: κεφτεδάκια, ντολμαδάκια, συκωτάκια, μπακαλιάρο σκορδαλιά και φοβερές πατάτες. Αυτό είναι η Ελλάδα μας, άντε και καμιά φασολάδα, ή κάνας μουσακάς… Κι ας έχουμε κατακλυσθεί από Άγιους Βαλεντίνους, Black Fridays καληώρα, sushi, fusion, και πάει λέγοντας. Η ΚΑΝΤΙΝΑ βρίσκεται ακόμα εκεί ψηλά, για να μας θυμίζει τις ρίζες μας, ρε γαμ…!!

Εγώ πήγα την Τρίτη 21/11 στις 13.15 και πρόλαβα τραπέζι στη βεράντα. Σε 10 μόλις λεπτά, όλα τα τραπέζια γέμισαν… Η μέρα καταπληκτική, ο ουρανός ηλιόλουστος, χωρίς το παραμικρό νέφος, όπως όταν ήμουνα παιδί. Η ορατότητα απεριόριστη τριγύρω, από τα πρωτοβρόχια που είχαν προηγηθεί.
Και τι δεν βλέπω στα πέριξ: αριστερά μου τη Βουλή και πάνω της τον Υμηττό, σχεδόν δίπλα μου, κι ας μεσολαβεί καμιά 10αριά χιλιόμετρα απόσταση. Πιο δίπλα, ο Εθνικός Κήπος και στο βάθος το Καλλιμάρμαρο Στάδιο κι ο Λόφος του Αρδηττού. Μπροστά μου, η Πλατεία του Συντάγματος, ενώ στο βάθος ο Σαρωνικός με την Αίγινα και δεξιά οι συνοικίες του Πειραιά…
Όλο σχεδόν το Λεκανοπέδιο φαινόταν πανοραμικά από κει πάνω! Πώς λοιπόν, με τέτοια θέα και τέτοιες μυρουδιές να μη μου ανοίξει η όρεξη;

Έφαγα λοιπόν μια ομελέτα, χορταστικότατη, ολόκληρο πιάτο, γεμάτη τυρί και λουκάνικα. Τη συνόδεψα με το φρέσκο ψωμί, δυο φέτες που μου έφερε, και ξεδίψασα με το κρύο νεράκι σε κανάτα.

Μου γύρεψε 4 €, όλα κι όλα. Του έδωσα 5 και με χιλιοευχαρίστησε, λέγοντας μου να ξανάρθω για τα υπόλοιπα φαγιά του, τη μικρή αλλά ανεκτίμητη πραμάτεια του.
Και να φανταστείτε πως μέσα στη βαβούρα ξέχασα να ρωτήσω το όνομά του. Ελπίζω να μας το πει ο επόμενος χρήστης, αρκετά σύντομα…

Γιατί, αγαπητές φίλες και φίλοι χρήστες, όσοι περνάτε απ’ το Σύνταγμα και δεν ανεβείτε, να είστε σίγουροι πως θα χάσετε μια μοναδική ευκαιρία για τίμιο και πάμφθηνο φαγητό, από έναν μερακλή και μπεσαλή του είδους, που δίνει την ψυχή του καθημερινά, ένα πιάτο σπιτικό φαΐ και συνάμα την Αθήνα πιάτο!!

Υ. Γ. Φίλε Vaggg έχεις απόλυτο δίκιο στη διευκρίνισή σου. Σε σαλάτες & ορεκτικά του ALTAMIRA μέτρησα εκ παραδρομής μεγάλες και μικρές μερίδες. Φταίει, βλέπεις, η καλή παρέα της βραδιάς που έχασα το μέτρημα…
Συμφωνώ και με την πρότασή σου για ανανέωση του μενού, ώστε να συμπεριληφθούν νέα πιάτα και τάσεις.
Εδώ τουλάχιστον στην ΚΑΝΤΙΝΑ, με τα πιάτα μετρημένα στα δάχτυλα, δύσκολα μπερδεύεται κάποιος στο μέτρημα…

0 medium

19 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
1-9

Την περασμένη Πέμπτη ήμουνα με κάποιο φίλο στο Σύνταγμα, επωφελούμενος της πρώιμης καλοκαιρίας και βολτάροντας στο κέντρο της πόλης μας. Κάπου γύρω στις 3 το απομεσήμερο ξαφνικά πεινάσαμε, οπότε μου ήρθε η φαεινή ιδέα για κάτι όμορφο και φθηνό, που είχα διαβάσει στο σάιτ μας.

Χωρίς καθυστέρηση τον κατεύθυνα στην Πλατεία, στη γωνία της Καραγιώργη Σερβίας με τη Σταδίου, στην παλιά πολυκατοικία με τις πρασινάδες στα μπαλκόνια των γραφείων. Πήραμε το ασανσέρ κι ανεβήκαμε στον 9ο όροφο, που κυριολεκτικά βλέπει τον Θεό της προνομιούχα ηλιόλουστης Αττικής γης!!

Όπως καταλάβατε πήγαμε στην Καντίνα της Καραγιώργη Σερβίας, χάρη στις καλές κριτικές της που έχουν προηγηθεί, δηλαδή από τους φίλους χρήστες baron. rouge, evi, Χρυσανθεμάκι, Arkouditsos και του πάντα περιγραφικού μας piperman!

Λέμε λοιπόν εδώ θα φάμε!! Αμ δε…
Το μικρό μπαλκονάκι, με τη μοναδική θέα του Παρθενώνα και ολόκληρης της γύρω περιοχής σε μεγάλη ακτίνα, είχε κατακλυσθεί από κόσμο και μάλιστα μια-δυο παρέες ανέμεναν υπομονετικά…
Ο εξυπηρετικός και ευγενής Κρητικός που το τρέχει, μας είπε να ξαναρθούμε μετά τις 4 μ. μ., μια ώρα δηλαδή πριν κλείσει, και θα μας κράταγε το τραπεζάκι μας.

Ακούσαμε φυσικά τη συμβουλή του, φάγαμε ένα κουλούρι Θεσσαλονίκης από κάτω, συνεχίσαμε τις βόλτες και τα σχετικά, οπότε επανήλθαμε δριμύτεροι γύρω στις 4.15 μ. μ. και πραγματικά σταθήκαμε τυχεροί!

Από τα λιγοστά, μα εκλεκτά του καλούδια, πήραμε:

• Μια χωριάτικη σαλάτα, που ήρθε χορταστικότατη σε βαθύ πιάτο, και είχε φοβερά φρέσκες ντομάτες, από την Κρήτη, όπως καμάρωνε ο ιδιοκτήτης. Τιμή 4 €.
• Μια μπιφτέκια με φρεσκοτηγανισμένες πατάτες που έλιωναν στο στόμα. Τιμή στα 5 €.
• Μια ζεστή ομελέτα με τυριά και λουκάνικα, εξίσου νόστιμη, στα 4 €.
• Ήπιαμε μισό λίτρο χύμα κόκκινο κρασάκι, στα 4 €.

Πληρώσαμε 17 €, το ευχαριστηθήκαμε όσο δε λέγεται, και λέμε να το επαναλάβουμε με την πρώτη ευκαιρία, συστήνοντας τη μοναδική αυτή Καντίνα σε κάθε φίλη και φίλο χρήστη ή αναγνώστη, πραγματικό καλοφαγά και όχι κυνηγό κοσμικών και δήθεν!!

15 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
1-9

Μεσημεράκι κατά τις 3, έχω τελειώσει απο ένα σεμινάριο στους Αμπελόκηπους καθώς είχα επιλέξει να κυκλοφορήσω με το μετρό, διότι πάρκινγκ στους Αμπελόκηπους είναι σαν να λέμε ζέβρα στην Αλάσκα, ασε που είναι και πιό γρήγορο το μετρό. Θα υπήρχε, λοιπόν, αναγκαστική μετεπιβίβαση στο Σύνταγμα. Φλασάκι! Ρε συ, ευκαιρια να πάω να δοκιμάσω την καντίνα στην Καραγιώργη Σερβίας!

Δηλαδή, τι ευκαιρία, απλά η(μοναδική) ευκαιρία να βρεθώ στο Σύνταγμα μέρα και ώρα που θα έιναι ανοιχτή η καντίνα, μιάς και λόγω δουλειάς και κατοικίας, καθημερινή στο Σύνταγμα πρίν τις 6, που κλείνει το μαγαζί, δεν παίζει με τίποτα!

Αμ έπος, αμ έργον! Μιά και δυό, δρασκελίζω θαρεττά το κατώφλι του "Μεγάρου" (έτσι δεν τα λεγαμε τα κτίρια γραφείων παλιά;) αδιαφορώντας επιδείκτικα για την ερευνητική ματιά του θυρωρού και μπαίνω στον ασθμαίνοντα ανελκυστήρα. Ανοίγει η πόρτα και με λούζει το εκτυφλωτικό φώς από τον 9ο όροφο πάνω απο την Πλατεία!

Περνάω την "κουζίνα" και βγαίνω στον ανοιχτό χώρο. Τόμπολα! Δεν πέφτει ουτε καρφίτσα! Ενα μεγάλο στρογγυλό τραπέζι δίπλα στην είσοδο είναι γεμάτο με τακτικούς θαμώνες, καθώς φαίνεται, από την οικειότητα που έχουν με τον ιδιοκτήτη, που εκτελεί και και χρέη περιποιητή. Καλοντυμένες κυρίες της ανώτερης τάξης (ηθογραφία του Κονδυλακη το έκανα! ) συνυπάρχουν με κυρίους που απολαμβάνουν την (σβηστή, ευτυχώς) πίπα τους. Ερωτευμένα ζευγαράκια έχουν ολοκληρώσει τις απολαύσεις της γεύσης και επιδίδονται σε ανταλλαγή ορκων αιωνίας πίστης που μοιραία θα διαλυθούν σαν την πρωινή δροσιά στον καυτό ήλιο. Φοιτητοπαρέες πινουν μπυρα ανταλλασσοντας τσιτάτα του Μαρξ, στο διάλειμμα της πορείας που τους έφερε μέχρι εκεί. Και γώ, με κανά δύο άλλους ταλαίπωρους, απλά προσπαθούμε να σιγήσουμε το κονσέρτο για κρουστά που εκτυλίσσεται στα ενδότερα του στομάχου μας.

Ευτυχώς, οσονούπω κάποιος σηκώνεται απο το μοναδικό τραπέζι του ενός ατόμου (! ) και θρονιάζομαι ξέπνοος και πειναλέος. Στα δύο, τρία λεπτά που περνάνε μέχρι να καταφθάσει ο ευγενέστατος ιδιοκτήτης, προλαβαίνω να εκτιμήσω την θέα, το αεράκι, τις γλάστρες που ορίζουν το νοητο χώρο στον οποίο μπορείς να κινηθείς, χωρίς να σε προγγήξει ευγενικά ο ιδιοκτήτης, μεριμνώντας για την ασφάλεια σου και την ησυχία του, διότι για κανένα κατάστημα δεν αποτελεί διαφήμιση το: "Απο δώ, σάλταρε ο συγχωρεμένος! Τώρα γλίστρησε, τον 'εσπρωξαν, τι να σας πώ! ".

Ο ιδιοκτήτης περιφέρεται με χάρη ανάμεσα στα τραπέζια μοιράζοντας μπύρες και ρακές, μιάς και το προχωρημένο της ώρας (εχει φτάσει 4+ μμ) υποδηλώνει την αρχή του τέλους μίας ακόμη μέρας. Φτάνει και σε μένα, και αφήνω την επιλογή πάνω του. Μου προτείνει μπιφτέκια μερίδα, στα οποία προσθέτω αγγουροντομάτα με φέτα και ένα αναψυκτικό. Οκ, αλλα με προειδοποιεί ότι έχει μείνει μία μόνο ντομάτα, την οποία και θα μου φτιάξει.

Σε χρόνο άμεσο, καταφθάνει το ψωμί, η κανάτα με το νερό και η σαλάτα. Μην έχοντας ντομάτα αρκετή, σαν συγγνώμη, πές, έχει συμπληρώσει το πιάτο με μπόλικο δροσερό αγγούρι, το οποίο έχει εξαίρετη γεύση και όχι αυτήν την άσχημη γεύση που έχουν τελευταία τα αγγούρια του μανάβη. Η φέτα, λίγο στεγνή αλλα, με το αγγουράκι και την ντομάτα μαζί, όλα καλά. Τιμώ την σαλάτα με την φέτα και το ψωμάκι, χωρίς να παραλειπω το λαδομπούκι, απολαμβάνοντας την θέα, το αεράκι και κρυφακούγοντας τις συζητήσεις των λοιπών θαμώνων, εν αναμονή των μπιφτεκίων.

Αρριβάρουν τα μπιφτέκια, καυτά-καυτά εκ του τηγανίου. Τέσσερα τον αριθμό, πάνω στον Λόφο του Λυκαβηττού απο τηγανητές πατάτες! Μπιφτέκι καλοψημένο, εξαιρετικά αρωματικό απο τον δυόσμο(;) και ευγευστο. Τρίβεται λίγο, αλλά σιγά τα ωά! Δεν είμαστε και στο Χιλτον. Οι πατάτες όμως; Μμμμμ, πλέουν στο λάδι που λιμνάζει στην βάση του πιάτου και είναι κάπως πλαδαρές. Τι έχει γίνει, δεν ξέρω. Ευτυχώς είναι νόστιμές, η λαδίλα δεν συνοδεύεται απο άσχημη γεύση, και όπως αποδείχθηκε αργότερα, δεν είχε επακόλουθο καούρες ή άλλα παρατράγουδα. Ισως να χρησιμοποιούν εκλεκτό λάδι και αυτό να βοηθά και μπράβο τους, αλλα η όψη τους και η έλλειψη τραγανότητας μας τα χάλασε λίγο. Τουλάχιστον, δεν ειναι προκάτ αλλά φρέσκες, κομμένες στο χέρι.

Ο λογαριασμός ήρθε μετά απο την απαραίτητη κερασμένη ρακή και ανερχόταν στο αστρονομικό ποσό των 8€ (!!!!!!! ). Ντράπηκα και το στρογγύλεψα στο 10άρικο.

Προβληματίστηκα αρκετά για το αν θα γράψω αυτήν την κριτική. Και ο λόγος ήταν ότι δεν μου πήγαινε να χαλάσω το καθαρό τεσσάρι στην γεύση, που πήρε το κατάστημα από όλους τους προηγούμενους τερψιλαρύγγιους συναδέλφους.

Μετά σκέφτηκα πως όλοι μας αποτυπώνουμε την στιγμή της εμπειρίας μας, και πως οι κριτικές μας εκτός απο επιβράβευση και σύσταση προς τους λοιπούς να συμμετάσχουν της εμπειρίας μας, είναι και προτροπή προς αποφυγή.

Εδώ δεν συμβαίνει αυτό. Και πως θα μπορούσε να συμβαίνει κάτι τέτοιο, άλλωστε, με τρία τοματόπουλα στην γεύση και τέσσερα στο VFM (VFM στα έξι θα ήταν πιό δίκαιο). Η παρουσα κριτική αποτελεί προτροπή για την επίσκεψή μας στο συγκεκριμένο μέρος, αλλα και ευγενική υπενθύμιση προς το κατάστημα ότι κάτι μπορεί να τους ξεφεύγει, που και που.

Και δεν μιλάω για την τάδε λεπτή υφή ή την δείνα απειροελάχιστη γευστική απόκλιση, που θα παρατηρούσα σε ένα εστιατόριο απαιτήσεων, ας το πούμε έτσι, αν και δεν μου αρέσει ο όρος (και αντιστοίχου κόστους, εννοείται), αλλά για κάτι που μπορεί να αποφευχθεί σχετικά εύκολα ακόμα και απο μία καντίνα, εννοώντας την υπερβολική λαδίλα στις πατάτες. Εκ των υστέρων, ισως να ήταν και η ώρα, ίσως ήμουν και ο ένας άτυχος στους τόσους. Εγώ δεν κρατάω κακία, θα ξαναπάω σε κάθε ευκαιρία που θα έχω.

Ελπίζω να με συγχωρήσει και να μην μου κρατήσει κακία και ο ευγενέστατος και κιμπάρης καταστηματάρχης.