ΘΕΣΣΑΛΙΑ

Σουβλάκι & Σχάρα

  Σκιάθου 102, Πατήσια [Χάρτης]
  210 2012096

Ώρες λειτουργίας:


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Σουβλάκι & Σχάρα - Πατήσια, Αθήνα
Μάρ
07
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Σήμερα Τσικνοπέμπτη λέω να κλείσω τον κύκλο τον must go για τα οποία είχα στο μυαλό μου να γράψω όταν άνοιξα λογαριασμό σε αυτόν τον ιστότοπο τον οποίον και παρακολουθούσα με θαυμασμό για χρόνια. Ζητώ συγγνώμη αν κατέστην spammer και κούρασα μερικούς από εσάς με απανωτές αναρτήσεις αλλά διαβεβαιώ παλαιούς και νέους χρήστες ότι οι ροές από τούδε και στο εξής θα είναι πλέον φυσιολογικότερες.

Ο στενός κύκλος των must go εστιατορίων/σουβλατζίδικων/ταβερνών/μεζεδοπωλείων (της αρεσκείας μου) κλείνει -ας πούμε- με την παρουσίαση της Θεσσαλίας, ενός συνοικιακού και ταπεινού σουβλατζίδικου, το οποίο έχει αρνηθεί να κάνει delivery, διαφήμιση, να δικτυωθεί σε φατσοβιβλία και τα τοιαύτα. Γιατί; Θα ρωτήσει κανείς. Διότι, απαντά ο συνοικιακός γνώστης πραγμάτων, ξέρει τι είναι, που απευθύνεται αλλά και τι ταβάνι επιθυμεί στην ζωή του ο ιδιοκτήτης. Δεν του γουστάρει να παίρνει τηλεφωνικές παραγγελίες. Βγάζει όσα θέλει για να ζει έτσι όπως θέλει με τους όρθιους της γειτονιάς που περιμένουν στωικά στην ουρά (αν και -ελέω κρίσης- οι μέχρι έξω ουρές έχουν περιοριστεί πλέον).

Το μαγαζί νιώθει ακόμα ψησταριά-ταβερνάκι, δεν δύναται να πιστέψει ότι έχει καταστεί σουβλατζίδικο. Απόδειξη; Γύρο χοιρινό έβαλε πριν από 5-6 χρόνια (ενώ υπάρχει πάνω από τριάντα). Γύρο και καλαμάκι κοτόπουλο δεν έχει. "Ε, μα τι έχει χριστιανέ μου (μουσουλμάνε μου κτλ);" θα δηλώσει ο ευερέθιστος αναγνώστης/πεινασμένος σουβλακοφάγος. Καλαμάκι χοιρινό με γεύση 80ίλας. Δηλαδή: δεν είναι τεράστιο, έχει και λιπάκι -όσο πρέπει- αλλά είναι νόshτιμο σου λέω, λεμονο-ρίγανη υποχρεωτικά. Κοντοσούβλι ερωτικό (σ. σ. δουλεύει κάρβουνο). Έχει συμπαθητικό κεμπαπάκι (που μοιάζει με μπιφτέκι ή και το αντίστροφο), κοτόπουλο σούβλας και λουκάνικο. Αντικειμενικά έχει και καλό χοιρινό γύρο.

Εγώ θα ήθελα να σας πω το μυστικό της δικιάς μου γειτονιάς: το πίτα κοντοσούβλι του κυρ-Παναγιώτη. Απαρτίζεται από το ως άνω (ερωτικό) κοντοσούβλι, ντομάτα γλυκιά (SOS: χειμώνα-καλοκαίρι η ντομάτα του δεν είναι ποτέ 'ξύλινη', κατ' εμέ η ντομάτα είναι βασικότατο συστατικό του καλού τυλιχτού), κρεμμύδι, πατάτα προκάτ μεν καλή δε και διεκπεραιωτικό αλλά όχι χημικό (βλ. κουβά της μπούρδας) τζατζίκι, αλάτι, κόκκινο γλυκό πιπέρι. Πίτα ελαφρώς λαδωμένη αλλά ποτέ λιγδωμένη. Κατά το δοκούν προσθαφαιρέσεις, τροποποιήσεις.

Αυτό φίλες και φίλοι είναι κάτι πολύ νόστιμο. Επειδή το ψωνίζω και το καταναλώνω με -σχεδόν- ερωτική λαχτάρα, για χρόνια, ειλικρινά δεν έχω συγκρατήσει ποτέ πόσο κοστίζει (έτσι όπως ποτέ δεν διερωτηθήκατε πόσο σας κοστίζει η/ο σύντροφός σας από την στιγμή που δεν σας τα 'τρώει' χοντρά).

Η εξυπηρέτηση είναι αυτή που προσφέρει ένας άνθρωπος που κάνει για πάρα πολλά χρόνια μια κατ' ουσίαν απλή και τίμια δουλειά την οποία και αγαπάει εμφανώς. Με την λευκή του μπλούζα, σαν γιατρός, και σβέλτες κινήσεις. Ευγενικός και φιλικός καθώς η πλειοψηφία της πελατείας του είναι γνωστή με το μικρό τους. Ξεκινάς την παραγγελία λέγοντας κοντοσούβλι πχ για πέντε. Μια ευγενική κυρία σφαγιάζει καθέτως και μετά οριζοντίως την σούβλα αφαιρώντας την ανάλογη ποσότητα. Ψιλοκόβει σε πιατάκι και περνάει δίπλα στον Νουρέγιεφ του τυλίγματος. ΟΚ γίνομαι πολύ υποκειμενικός και σταματώ εδώ για την εξυπηρέτηση αλλά το πιάσατε το νόημα.

Ο χώρος είναι cult (το 3/4 σε αυτό αναφέρεται και όχι σε κάποιον εξωτικό διάκοσμο). Είναι μικρό μαγαζί. Την μια πλευρά καταλαμβάνει πλήρως η ψησταριά με την έμπροσθεν αυτής βιτρίνα-πάγκο. Έχει και δυο-τρία τραπέζια που πάντα κάποιον έχουν. Ο οποίος κάποιος έχει και προφίλ ότι είναι του μαγαζιού, πχ βάζει μόνος του νερό ή φέρνει το καινούργιο μπολ με τα ψιλοκομμένα κρεμμύδια. Καφέ σκούρα φορμάικα (πόσο 70s!! ) καταλαμβάνει τραπέζια και ο τοίχος μέχρι το ύψος της καρέκλας είναι σουηδικό ραμποτέ. Η τηλεόραση παίζει -σχεδόν μόνιμα- μπάλα για να βλέπει πρώτ' απ' όλους ο Τυλιχτής. Έξω δεν έχει καθώς το πεζοδρόμιο είναι μισό μέτρο. Στα σκαλάκια ίσως κάποιος μαθητής τρώει αμέριμνος του σουβλάκι του.

VfM. Δεν το συζητώ. Δεν μπορεί μια κατεψυγμένη τυρόπιτα να έχει δυο ευρώ και να συζητήσω εδώ το VfM. Είναι απλά ντροπή. Μιλάμε ότι βλέπεις live τον Βαμβακάρη των σουβλατζίδικων και θα συζητήσουμε για 10-20 λεπτά του ευρώ πάνω κάτω;

Γενικώς:
Παρκάρισμα: με alarm πάνω σε κάποιο πεζοδρόμιο/γωνιά κάπου εκεί τριγύρω και χοπ-χοπ πίσω (ή στην είσοδο του παρακείμενου χώρου στάθμευσης αλλά μην πεις ποιος σου το 'πε).
Κοινό: την τελευταία εικοσαετία και πολυεθνικό (multi-ethnic που λένε και οι ντόπιοι), παίζει πολύ σαγιονάρα με λευκό φανελάκι (καθαρό ημεδαπό ethnic), μαθητές φροντιστηρίων, εργαζόμενες μητέρες για τα καμάρια τους αλλά και ο γραβατωμένος εργένης της γειτονιάς που τελειώνει αργά και που να μαγειρεύει τέτοια ώρα.

Do's: πιάσε κουβέντα για μπάλα ή "για την κατάσταση". Όλοι μια παρέα είναι.
Dont's: μην περιμένεις κάρτα.
Tip: α) Ντομάτα-κρεμμύδι-μουστάρδα-κοντοσούβλι. Θα με θυμηθείς. β) Δεν 'περνάς' εύκολα τυχαία από κει. Αν σε ψήνει μια δοκιμή βάλτο το στο πρόγραμμα μια φορά επί τούτου.

Κλειστόν: Ευλαβικά κλειστά τις Κυριακές, τις αργίες και 15 μέρες τον Αύγουστο. Τις υπόλοιπες ανοίγει μετά τις 5:30 το απόγευμα μέχρι να ξεπουλήσει. Τον σέβομαι.

Ευχαριστώ το ask4food, και τους χρήστες αυτού, για τον τρόπο με τον οποίο διαχέεται η πληροφορία για την μοναδική μορφή τέχνης της οποίας είναι όλοι -ανεξαιρέτως- εραστές, ασχέτως χρώματος, φυλής, θρησκείας, κοινωνικής τάξης, οπαδικής ή άλλης προτίμησης: της γαστρονομίας.