Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

0 medium

16 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Είπαμε και εμείς να ακολουθήσουμε το ρεύμα και να βγούμε εξω για φαγητό στις 14/2 στην επέτειο του Αγ. Βαλεντίνου.

Χώρος (4/4):

Στον τελευταίο όροφο του Ιδρύματος Κακογιάννη ένας λίγο περίεργος σε σχήμα Γ, industrial χώρος με χαμηλό φωτισμό, άνετα μεγάλα τραπέζια με θέα μεν αλλά όχι και σπουδαία.

Γεύση (3/4):

Λόγω της ημέρας είχε μενού (Κάτι που δεν γνωρίζαμε). Το μενού ειχε μια προεπιλογή πιατων απο το μικρό σχετικά κατάλογο:

2 Σούπες βελουτέ τραγανές (7.5/10)

1 σαλάτα χειμωνιάτικη με παντζαρι (6.5/10)

1 trip tip μοσχαρίσιο με 4 χοντροκομέενες τηγανιτές πατάτες (7.5/10)

1 λαυράκι με χόρτα ( 7/10)

1 κριθαρώτο γλυκόπατατα με φασκομηλο και πανσετα (7/10)

2 κρέμες ψητες με τριαντάφυλλο (5/5) δεν μου αρεσουν γενικα

Εξυπηρέτηση (3/4)

Ευγενικοί μεν αλλά είχαμε καθυστερήσεις στο σερβίρισμα (αρχικά και στην παραγγελία). Μου φάνηκαν άπειροι λιγάκι.

Δεν είχαν αναρτήσει πουθενά στο etable οτι έχουν συγκεκριμένο μενού εκείνη την ημέρα. Το μενού δεν είχαμε κάποιο κατάλογο ή κάρτα να το διαβάσουμε, μας τα είπαν προφορικά τα πιάτα.

Value for money (3/4):

Το μενού κατα άτομο κόστιζε 30 ευρώ και είχε επιπλέον ενα Moscato D Asti ποτήρι για το κάθε άτομο και εμείς πήραμε και 2 ποτήρια κρασί (1 λευκό και 1 κόκκινο) και πληρώσαμε επιπλέον 10 ευρώ και για τα 2 άτομα.

Οι μερίδες δεν ήταν τεράστιες, οι γεύσεις δεν μας ξετρέλαναν χωρίς να είναι όμως κακές.

Συμπέρασμα:

Έχει πολύ καλές κριτικές το εστιατόριο, βρίσκεται σε έναν ωραίο χώρο, έχει μικρό μενού με ενδιαφέρουσες προτάσεις, έχει λογικές τιμές για τον χώρο και τις γαστρονομικές προτάσεις του αλλά εμάς δεν μας ενθουσίασε τουλάχιστον εκείνη την βραδιά.

31 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

To Clap or not to Clap (the Restaurant)?

Ιδού η απορία...

Η νέα σεζόν βρήκε το εστιατόριο του Ταύρου με, εξ ολόκληρου, ανανεωμένο μενού, επιμελημένο από τον, αρκετά, γνωστό και ανερχόμενο (σχεδόν καταξιωμένο, βασικά) σεφ Αλέξανδρο Τσιοτίνη. Του αξίζει όμως το χειροκρότημα, όπως προστάζει ο τίτλος του?

Σίγουρα δεν αξίζει να χειροκροτηθεί, ιδιαίτερα, για την τοποθεσία του. Ένα καλό εστιατόριο, σε ένα ίδρυμα πολιτισμού στη μέση του γαστρονομικού και πολιτισμικού πουθενά. Αριστερά και δεξιά του εγκαταλελειμμένα κτήρια και μερικά γυράδικα-σουβλάδικα. Δεν εμπνέει.

Δεν του αξίζουν παλαμάκια, ούτε για τον χώρο (2,5/4). Προσπαθούν να του δώσουν στυλ και ατμόσφαιρα, μα κάπου το χάνουν. Για παράδειγμα, από τη μία, υπάρχει το υπέροχο πάτωμα, που είναι ζωγραφισμένο με δέντρα και ταιριάζει γάντι με το ταβάνι το οποίο, επίσης, έχει σχηματισμό δέντρων, όπου το θέμα αναπτύσσεται κάνοντας σε να πιστέψεις ότι βρίσκεσαι σε έναν τρισδιάστατο πίνακα, ενώ από την άλλη υπάρχει ο φωτιστικός σκοταδισμός. Τόση συσκότιση ούτε σε τελετή μαύρης μαγείας, ούτε καν στη Γκόθαμ σίτυ. Ευτυχώς, στη σύγχρονη εποχή που ζούμε, έχουμε όλοι κινητά με φακό. Η μία πλευρά τραπεζιών είναι, σκοπίμως, εκνευριστικά χαμηλά φωτισμένη (έτσι πίστεψε ο σχεδιαστής του χώρου ότι θα δώσει ατμόσφαιρα), οπότε αν θέλετε να βλέπετε τι τρώτε, καθίστε στα δεξιά τραπέζια (όπως βγαίνετε από το ασανσέρ). Μετά, υπάρχει και το πρόβλημα με τις καρέκλες. Ενώ είναι άνετες, ταυτόχρονα, είναι ογκώδεις και σφηνωμένες μεταξύ τους. Αν είστε πάνω από δύο άτομα και κάποιος κάθεται δίπλα σας, θα δυσκολευτείτε να σηκωθείτε για να επισκεφθείτε το «μέρος» ή για να κάνετε το σιγαρέτο σας. Κατά τα άλλα ο χώρος προσπαθεί να είναι μοντέρνος και σικ, όμως χρειάζεται βελτιώσεις προτού φτάσει να διεκδικεί χειροκρότημα.

Τώρα, ένα χειροκρότημα για την εξυπηρέτηση παρακαλώ (3,5/4). Κι αν δεν το παίρνει, σίγουρα, το διεκδικεί. Είναι εκλεπτυσμένη, όπως αρμόζει σε ένα καλό εστιατόριο, προσεκτική στις κινήσεις της, ευγενική και έμπειρη. Δεν σου επιβάλει το εμφιαλωμένο νερό, ούτε σου παίρνει τη μπουκιά από το στόμα για να έρθει το επόμενο πιάτο, σου δίνει να δοκιμάσεις το κρασί, ρωτάει τη γνώμη σου για το αν ευχαριστήθηκες τα όσα δοκίμασες, ενώ κερνάει και κάτι στο τέλος. Δεν είναι όλοι οι σερβιτόροι το ίδιο άνετοι, ασφαλώς, ούτε λείπουν τα λάθη (για παράδειγμα δεν αποκλείεται η σειρά των πιάτων να παραστρατήσει, ελαφρώς, του αναμενόμενου), όμως η διάθεση είναι που μετράει και είναι πολύ καλή για το είδος του μαγαζιού.

Ας χωρίσουμε την κατηγορία “φαγητό” σε τρεις, επιμέρους, ενότητες, έτσι ώστε να αποφασίσουμε αν to Clap or not to Clap them.

Η ενότητα “πειραματική διάθεση και πρωτοτυπία” αξίζει, όχι μόνο ένα, πολλά παλαμάκια. Είναι η ενότητα που αναφέρεται στο ότι όταν πας σε ένα καλό μαγαζί, συνήθως, θέλεις ο σεφ να σε εκπλήξει ως προς αυτά που θα σου προσφέρει. Να σου μπερδέψει το μυαλό με τη σύλληψη των συνταγών του. Να προσπαθήσει να σε ταξιδέψει σε αχαρτογράφητα γευστικά μονοπάτια. Εκεί, το Clap, τα πάει απίθανα. “Αυγό με χόρτα, κουλούρι Θεσνίκης και σάλτσα από καπνιστή κορτεζίνα” είχατε και στο χωριό σας? Είχατε, μήπως, “Ταμπουλέ με κουνουπίδι, αχλάδι και Μελίχλωρο Λήμνου”? Να ένα ενδιαφέρον και πρωτότυπο μενού. Χειροκρότημα.

Η ενότητα “ποιότητα” αξίζει και αυτή το παλαμάκι της. Βέβαια η ποιότητα είναι σε ευθεία συνάρτηση με το κόστος και αυτό δεν είναι χαμηλό, οπότε η είδηση θα ήταν εάν η ποιότητα ήταν χαμηλή.

Τέλος, έχουμε την ενότητα “οργασμός”. Γευστικός, πάντα. Η επίσκεψη σε ένα καλό ρεστοράν οφείλει να συνοδεύεται από έναν οργασμό των γευστικών καλύκων. Αλλιώς, γιατί να πληρώσεις για να σε ταΐσει ένας καλός σεφ? Για να φας ποιότητα, γνώριμες γεύσεις, σε ένα όμορφο περιβάλλον με απαλή μουσική? Αν ψάχνεις αυτά, μπορείς να τα έχεις και σπίτι σου πολύ πιο φθηνά. Ψάχνεις τον οργασμό. Εδώ ο νεαρός, ταλαντούχος και διάσημος σεφ δεν τον προσφέρει ακόμη. Τουλάχιστον, όχι σε όλα τα πιάτα, σε λίγα μόνο.

Σε ποια? Ιδού:

• Στις Πατάτες νέας σοδειάς με λάδι σκόρδου, φρέσκια ρίγανη και φέτα (4,5€). Αχνιστές, μυρωδικές, γευστικότατες. Εδώ ο οργασμός πλησιάζει, αλλά κάτι λείπει για να φτάσεις στην κορύφωση. Ίσως τους έλειπε λίγη παραπάνω φέτα (3,5/4).
• Στο Σαγανάκι Κασκαβάλι Λήμνου με γλυκούς ανθούς λεμονιάς και κάπαρη (7,5€). Αυτό το πιάτο έχει όλα τα κακά του κόσμου μαζί: κάπαρη, που την αντιπαθώ, είναι ακριβό για το μέγεθος του, συν ότι πρόκειται για ένα απλό σαγανάκι σε ένα καλό ρεστοράν. Ποιος παίρνει σαγανάκι σε ρεστοράν? Από εδώ και πέρα, εγώ! Αν κι έφαγα ποσότητα που αντιστοιχεί σε μισό σπιρτόκουτο, ακόμα το θυμάμαι. Θυμάμαι το πώς έσπαγε η αλμύρα του τυριού μόλις το δάγκωνες και η γλώσσα σου ερχόταν σε επαφή με τους γλυκούς ανθούς λεμονιάς. Η μαγεία του ήταν ότι οι ανθοί βρίσκονταν πάνω στο σαγανάκι, όχι δίπλα. Και ήταν παντού. Όσο βαρετό είναι στην όψη, αυτό το πιάτο, τόσο δυνατό είναι στη γεύση (4/4).
• Στην Ουρά μόσχου ραγού με μακαρούνες και μπεσαμέλ από ξινοτύρι Κιμώλου (11,5€). Προσφέρεται σαν κύριο πιάτο και, χωρίς να εντυπωσιάζει στην όψη, τα σπάει στη γεύση. Τα μπαχαρικά που έχουν χρησιμοποιηθεί είναι πολύ πετυχημένα δίνοντας ένα αποτέλεσμα που θα ικανοποιήσει τους περισσότερους (4/4).
• Στα επιδόρπια, τα οποία, παρά την απλότητά τους, πετυχαίνουν αρκετά καλά επίπεδα διέγερσης. Όπως οι πατάτες, βέβαια, δεν είναι ούτε αυτά για Όσκαρ. Το πιο ενδιαφέρον είναι η Ψητή κρέμα με τριαντάφυλλο και βανίλια (5,5€). Μια απλή κρέμα? Ναι. Αξίζει να αναφερθεί ότι πάνω της ρίχνουν κάτι σαν τριμμένο μπισκότο, που μοιάζει πιο πολύ με τη βάφλα που τυλίγει τα γνωστά πουράκια Caprice. Αυτό το υπέροχο συμπλήρωμα δίνει στην κρέμα μια φοβερά εύγευστη νότα (3,5/4).

Κάτι που, επίσης, κλέβει τις εντυπώσεις… είναι το ψωμί. Σερβίρονται δύο ειδών ψωμιά από μπαγκέτα, λευκή και πολύσπορη, με συμπαθές μαγιονεζοντίπ, προς 1,5€ το άτομο.

Από την άλλη πλευρά, αρκετά πιάτα, απέχουν πολύ από το να προκαλέσουν τον οργασμό που ζητείται σε μια τέτοια επίσκεψη. Η χωριάτικη του χειμώνα με παντζάρια, καρύδια και σάλτσα εσπεριδοειδών (8€) είναι καλή μα, σχετικά, τυπικής γεύσης, ο λευκός ταραμάς με τσιπς γαρίδας (5,5€), καλής υφής, αλλά μέτριας γευστικής έντασης, το αυγό με χόρτα, κουλούρι Θεσνίκης και σάλτσα από καπνιστή κορτεζίνα (7€) ιδιαίτερο, όμως άφησε μία, κάπως, περίεργη γεύση θυμίζοντας έντονα μαγειρίτσα με αυγά και ψωμί, η μοσχαρίσια γλώσσα στα κάρβουνα με μανιτάρια πορτομπέλο, πουρέ κόκκινου μήλου και γλάσο φραγκόσυκου (9,5€) εξαίρετη, γευστικά, μα τόσο λιπαρή (λόγω της φύσης του κρέατος), που θα έπρεπε να σερβίρεται με άλλο τμήμα του ζώου, τα κεφτεδάκια από βουβάλι σε σάλτσα με καπνιστό γιαούρτι και χειροποίητες πίτες από ξινόχοντρο (9,5€) σκληρά και τετριμμένα, ενώ, τέλος, η σταβλίσια μπριζόλα από ελληνικό μόσχο (1200 γρ., σερβίρεται με πατάτες και σαλάτα - 35€), είναι αρκετά γευστική, μα χάνει λίγο στην ποιότητα και την υφή.

Με 2/10 πιάτα να πετυχαίνουν οργασμό, δεν έχει χειροκρότημα για τις γεύσεις.

Εκείνο που θα μπορούσε να διεκδικήσει χειροκρότημα είναι το vfm. Το Clap the Restaurant είναι ένα καλό εστιατόριο. To νέο, φετινό, μενού του, όμως, έχει χτιστεί με κύριο άξονα τα πρώτα πιάτα, γεγονός που φέρνει στο μυαλό μεζεδοπωλείο. Τα ορεκτικά έχουν κυρίαρχη θέση, ενώ τα κυρίως πιάτα είναι, συγκριτικά, ελάχιστα. Μάλιστα, 18 από τα 24 πιάτα που περιέχονται, συνολικά, στον κατάλογο, έχουν κόστος κάτω από 10€, κάτι σπάνιο για ένα καλό εστιατόριο. Βέβαια, κάποιες τιμές θα μπορούσαν να είναι και λίγο πιο χαμηλές, έτσι λοιπόν, οριακά χάνεται το χειροκρότημα. Είναι εφικτό, πάντως, ίσως και εύκολο, ένα ολοκληρωμένο γεύμα δύο ατόμων να κοστίσει κάτω από 25€ το άτομο, ως προς τα βρώσιμα, και κάτω από τα 30€ συνολικά.

Συμπερασματικά, στο Clap αξίζει να πας για την ιδιαίτερα περιποιητική εξυπηρέτηση που θα αντιμετωπίσεις όσο και για τη δοκιμή μιας πρωτότυπης κουζίνας. Οι γευστικές απαιτήσεις σου δεν πρέπει να είναι στο ταβάνι, παρότι πρόκειται για μενού σχεδιασμένο από έναν τοπ σεφ. Ο χώρος είναι οκ, αλλά θα έπρεπε να μην έχει ενοχλητικές αστοχίες, ενώ τα μπικικίνια είναι αρκετά καλά για το είδος της κουζίνας και του εστιατορίου.

Οπότε, για να απαντήσουμε στο αρχικό ερώτημα:

Don't Clap the Restaurant

Όχι ακόμη, τουλάχιστον.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Μπαμπεσα κυριλα, μας ρημαξες. Εδωσες μια και εχυσες την καρδαρα με τη σαμπανια στο πατωμα σου, το ευφανταστα ζωγραφισμενο. Ουφ! Τα πα και τα βγαλα απο μεσα μου. Τωρα αν εσεις κοιτατε την οθονη σας με δικαιολογημενη απορια, ειναι αλλου παπα Ευαγγελιο. Το κατα Τσιοτινη, συγκεκριμενα.

Γιατι ρε αδερφε; Γιατι μου το κανες αυτο; Εγω σε πιστεψα, σε εμπιστευτηκα, σε λιγουρευτικα! Ειδα το δημιουργικο σου τον καταλογο, τις τιμιες τιμες σου, ειδα και την ονοματαρα την ηχηρη, ξελογιαστηκα. Δεν ειδα, ομως, συνεπεια και σου χω θυμωσει.

Δεν παραμιλαω, απλως μολις εληξε αλλη μια εξοδος των συνηθων υποπτων, αυτη τη φορα στον Ταυρο, γιατι ως εκει εφτασε η χαρη μου παλι, και εχω κατι αισθηματα... μιλκσεικ παπαγια. Αλλα ξερω εγω που θα επιρριψω τις ευθυνες, στον νεαρο στριγγλο που μας εψησε να αφησουμε το πιτσουβλακι μας Παρασκευιατικα και να εμπιστευθουμε το ακατανοητο γουστο του στο φαγητο. Λες και ξερει να τρωει ανθρωπος που εχει πει σωρευτικα "ιου, το πιατο εχει πολυ ανηθιλα/σκορδιλα/ρυζιλα/τυριλα/τεκιλα/μαντηλα".

Ολοι οι οιωνοι ηταν εξαρχης εναντιον μου, οταν, κατα την αφιξη μου, ανακαλυψα οτι το πορτοφολι μου ειχε γινει παιχνιδι στα πατουσακια του χοντρουλη μου (βλεπε ενα ραθυμο, υπεργλυκο μωρο ροτβαιλερ ονοματι Τσενταρ-ναι δεν καταλαβα, τι προβλημα υπαρχει με το ονομα?) που δεν εχει αφησει στη θεση του κολυμπηθροξυλο, οποτε και βρισκοταν στο νεκροταφειο πραγματων κατω απ το κρεβατι μου και οχι στην τσαντα. Φρικη. Φοβουμενη το ρεζιλεμα σκεφτηκα μεχρι και να γυρισω σπιτι, αλλα ευτυχως λυση βρεθηκε απο τον ετερο ραθυμο, υπεργλυκο χοντρουλη της ζωης μου οποτε εφησυχαστηκα στιγμιαια.

Η πορτα του ασανσερ ανοιγει και ο χωρος σου κανει νοερα σσσσσσσσουτ απο ολες τις πλευρες. Δε θα αρχισω να γραφω για προσιτες πολυτελειες και αρλουμπες, δε μου παει. Θα πω τα πραγματα απλα. Ειναι το μαγαζι που μιλας μεσα απ τα δοντια σου μη και ξυπνησεις κανενα απο τους υπεργηρους θαμωνες, που δεν ακουμπας αγκωνα στο τραπεζι ουτε αν στον πυροβολησουν, που θεωρειται αποδεκτο να χρησιμοποιεις εκφρασεις τυπου "αφρος αρμπαροριζας" με το αναλογο περισπουδαστο υφος χωρις να πεσει η σφαλιαρα βροχη. Με δυο λογια, ειναι κυριλε.

Πανεμορφα κυριλε. Η ιδεα να ζωγραφιστουν κλαδια σε πατωματα και ταβανια ειναι απο αλλο πλανητη. Το απαλο μπεζ χρωμα νανουριστικο. Η ησυχια το ιδιο. Η φωνη του σερβιτορου, σε ενα σχεδον βουβο διαλογο σιγουρα το ιδιο. Η εξυπηρετηση μας το χε αυτο το στυλ του βωβου κινηματογραφου. Αγαλματακια ακουνητα, αμιλητα φαση. Σε σερβιρουν κρασι, αλλα ενοχλουνται και λιγο που δεν θες να σου γεμισουν το ποτηρι με το ζορι. Φερνουν το κρασι και ακολουθουν αριστα το τυπικο δοκιμης και αποδοχης απο την badass μανα του λοχου, αλλα στην επαναληψη φερνουν αλλο κρασι αυθαιρετα.

Για να επιμεινω λιγο στο θεμα, δε μου αρεσαν καποια πραγματα, που αλλου δε θα με ενοχλουσαν. Σε ενα τετοιο χωρο ομως τα περιμενω, τα απαιτει το κακομαθημενο κοριτσακι μεσα μου αν θες να μου πλασαρεσαι σαν καλο εστιατοριο. Εδω σε καφετερια πας κ οταν το μπουκαλι νερο αδειασει το γεμιζουν. Εδω η οικολογικη τους συνειδητη σε αφηνει να λυσσαξεις. Ρωτας με τι σειρα να φερεις τα πιατα, μη μου τα κανεις αχταρμα γευσεων και χρονων. Βλεπεις οτι το ψωμι εχει βανδαλιστει, φερε λιγο ακομα βρε ανθρωπε του θεου. Μη με κανεις να σε ψαχνω στην αδεια αιθουσα.

Δεχομαι οτι φταιμε και μεις. Πηγαμε και τους καναμε το μαγαζι μεζεδοπωλειο με το ετσι θελω. Σιγουρα η εμπειρια ειναι μακραν πιο αρτια και ολοκληρωμενη οταν ακολουθει το μοτιβο των κυριως κατ ατομο και σαλατας/ορεκτικου στη μεση, που οι γευσεις ειναι πιο διακριτες και δεν αποσυντονιζεται ο ουρανισκος. Μα φταινε κι αυτοι. Πηγαν οι αφιλοτιμοι και αλλαξαν καταλογο, κοιτα θρασος. Και μου μεινε μενα η ορεξη για πατατα με αυγα και πεστροφα αλοιφη.

Εμεις 6 ατομα πηραμε:

Αρχικα ψωμι λευκο και μαυρο, αφρατο, θεοφρεσκο, ευωδιαστο. Το θεωρω το απαυγασμα του ψωμιου, την πεμπτουσια του υδατανθρακα, το ψωμι των ψωμιων. Ερχεται με ενα ροζουλι ντιπ ευχαριστο, και σε αναγκαζει να τους συγχαρεις που σκεφηκαν να επενδυσουν στην πρωτη πρωτη γευση που σου φερνουν, χτιζοντας μια δυνατη εισαγωγη. Κακως που οταν ζητηθηκε, αφου κατασπαραχθηκε, περισσοτερο, ηρθε ελαχιστο απο το ενα ειδος, το οποιο χρεωθηκε και κατι εξτρα. Λιγο αταιριαστο σε τετοιο μαγαζι, αλλα αξιζει καθε κοστος.

Λευκος ταραμας με τσιπς γαριδας. (5.5€) Επος. Αναλαφραπαλή αλοιφη, βελουδινη, ποιημα. Τωρα, ποιανου εμπνευση ηταν να πεταξει μεσα αυτα τα γαριδοτσιπς, απορια το χω. Στο clap πηγα, οχι στο clap tsin tsou, για γουοντον και μπαμπου. Θα μου πεις "Εσυ μωρη δε τα γονατιζεις στα κινεζικα που πας;" Ναι και μ'αρεσουν και πολυ. Αλλα και η μαρμελαδα κερασι μ αρεσει, δε θα την εβαζα ποτε πανω σε ταραμοσαλατα.

Σαλατα χωριατικη του χειμωνα, με παντζαρι, καρυδι και σαλτσα εσπεριδοειδων (8€). Αμυδρα ζεστη με την καλη εννοια, οντως χειμωνιατικη και με ωραιο δεσιμο. Τα πρασινα μερη της πολυ ταιριαστα με το πορτοκαλοζουμο που τα ποτιζε.

Αυγο με χορτα, κουλουρι θεσσαλονικης και σαλτσα απο κορτεζινα (7€) Στο κεντρο του πιατου ενα αυγο ματι θρονιαζεται σε κατι πρασινα τσιγαριστα, που πρεπει να περιλαμβανουν και λαχανο, και θυμιζουν αγριως μαγειριτσα. Το μακραν πιο ενδιαφερον κομματι αυτου του πιατου τα ολοφρεσκα κομματια κουλουρι που το περιβαλλουν, τραγανα εξω, πουπουλενια μεσα, μαθημα για ολους τους κουλουρτζηδες απο Ψυρρη ως σταθμο Λαρισης.

Κασκαβαλι Λημνου σαγανακι με γλυκους ανθους λεμονιας και καπαρη. Μια μικροσκοπικη οβιδα εξαιρετικης νοστιμιας, με το τυρι αριστα ψημενο και τη γλυκαλμυροξινουτσικη γευση της σαλτσας που το καπελωνει να σε ξαφνιαζει απροβλεπτα. Ειναι μεν παρα πολυ μικρο για τα 7.5€ του αλλα πολυ καινουργια γευση.

Μεχρι εδω ολα καλα, που βασικα με εψησε για εξισου τουμπανη συνεχεια. Ναι καλα, μη φας, θα φαμε γλαρο με τη σουπα του μαζι.

Μοσχαρισια μαγουλα στα καρβουνα με μανιταρια πορτομπελο, πουρε μηλου και γλασσο φραγκοσυκου. (9.5€) 4 κομματια μοσχομαγουλου με ουδεμια γευση περαν της λιπαρης, με κατι ψιλολογια που αχνοφαινονται στο πιατο, κατι κυβακια μανιταρι και εναν ενδιαφερον γλυκο πουρε μηλου ισοποσο με μια κουταλια σουπας. Το γλασσο δε με τιμησε με την παρουσια του γευστικα καπου. Ουσιαστικα μου μεινε στο λαρυγγα γλυκερη φρουτωδης λιπιλα.

Κεφτεδακια βουβαλου σε σαλτσα με καπνιστο γιαουρτι και χειροποιητες πιτες απο ξινοχοντρο. (9.5€) Πεντε μπαλιτσες στεγνες και ξενερωτες, που παρασυρουν μαζι τους και ενα ξινο γιαουρτοπραμα που καθολου δεν θα ηθελα να εχω δοκιμασει. Για να μιλησω και γω σα τον στριγγλο μας, ειχε μια εντονη γιαουρτιλα, χαλια για τα δικα μου γουστα. Κλασσικα την παρασταση κλεβει το πιτοειδες που μοιαζει με τον πιο υπεροχα ντονατσενιο λουκουμα. Αριστο.

Συκωτι μοσχαρισιο με σκορδατη φαβα και σαλτσα απο πετιμεζι. (7.5€) Βγαλε τη φαβα απ την εξισωση, ηταν πολυ κακη για να τη θυμαμαι. Το συκωτι τρυφερο και ωραια ψημενο, αλλα θαμμενο κατω απ το πετιμεζι που τελικα κυριαρχουσε σαν γευση και με χαλασε. Θα ηθελα λιγοτερο, αν οχι καθολου.

Ουρα μοσχου ραγου με μακαρουνες, μπεσαμελ και ξινοτυρι Κιμωλου (11.5€) Αυτο μαλιστα. Πολυ ωραιο και κρεματο, νοστιμοτατο και ανακουφιστικο για μια χειμωνιατικη νυχτα. Οικεια γευση, χωριατικη καπως.

Σταβλισια μοσχαρισια 2 ατομων (35€) ή αλλιως, σταβλισια σπλατερ. Η τρελη τη ζητησε Αμερικανικο rare. Ηρθε ενα θηριο σε πιατελα, ακοπο, με ολα τα ψησιματα του ντουνια απανω, αλλα οντως ωμη κατα πλειονοτητα. Το ωμο του πραγματος δε με χαλασε, και σαν γευση ηταν κατα τοπους νοστιμοτατη. Το αμασητο του ομως με νευριασε. Δεν ηταν τρυφερη, αντιθετως ηθελες αλυσοπριονο για να την τεμαχισεις και σεγα για να τετραγωνισεις τις μπουκιες σου, ωστε να κατεβουν πιο ευκολα ενιαιες. Φιλε, με χρεωνεις 35 ευρω και δε διαμαρτυρομαι, περιμενω να μου δωσεις παροχη της αυτης αξιας. Οχι οπως λαχει εμεις οι βλαχοι.

Σαν συνοδευτικα ηρθαν δυο πιατα, ενα με πατατες τηγανιτες με λαδι σκορδου και φετα, καθολου τραγανες αλλα ευγευστες και ενα με πολιτικη σαλατα που δεν αγγιξα, να μη μου ορμηξει κανα σελινο και εχουμε αλλα.

Στα γλυκα οι επιλογες μολις δυο, τα πηραμε ολα διπλα και τα μισα κεραστηκαν απο τον ευγενεστερο των σερβιτορων.

Brownies σοκολατας σε μια λιμνη απο καφε με παγωτο φιστικι (5.5€) θα ηθελα το κεικοειδες πιο ζουμερο, αλλα η σουπα καφε εκανε δυνατο παιχνιδι και το παγωτο ηταν διακριτικο και καλλιστης ποιοτητας. Φιστικενιο. Περιμενα να μου αρεσει περισσοτερο, επεσα εξω.

Ψητη κρεμα με τριανταφυλλο και βανιλια (5.5€) Απαιχτο. Σαν την καλυτερη κρεμ μπριλε που εχω φαει, με γευση λουκουμι τριανταφυλλο. Περιμενα να μου αρεσει πολυ λιγοτερο, επεσα χιλιομετρα εξω.

Ηπιαν λευκο κρασι Μοσχοφιλερο που τους ζορισε στην επιλογη, αφου οι ετικετες που αρχικα ζητηθηκαν δεν υπηρχαν.

Γενικως το συμπερασμα για μενα ειναι ενα: φιλτατε κυριε Τσιοτινη, κλειστε παραυτα το Clap the Restaurant και ανοιξτε στη θεση του το Clap the Bakery. Η ικανοτητα σας να μαγευετε με το ψωμι σας και τα παραγωγα του ειναι αξιοσημειωτη και χριζει εκμεταλλευσης. Σιγουρα το χετε πολυ περισσοτερο απ οτι το κρεας. Επικεντρωθειτε εκει λοιπον, να μαι και γω χαρουμενη.

Με οσα ειχα διαβασει ειχα προσδοκιες στο θεο. Κακως βεβαια, αλλα ειχα. Δεν καλυφθηκαν καθολου μεσα μου, μου αφησαν ενα κενο απογοητευσης σα τη χαραδρα του Γκραν Κανιον. Ισως δεν ηταν σωστη η νυχτα, οι επιλογες γευσεων, η διαθεση. Παντως δεν το χαρηκα.

Και στη γευση και στην εξυπηρετηση θα εβαζα 2,5 αλλα επειδη δεχομαι περιθωριο λαθους στον τροπο παραγγελιας μας, θα δωσω μεγαλοψυχα 3. Ελπιζω να μη το μετανιωσω.

Για το χωρο και την πολυτελεια οι τιμες στα πιατα ειναι καλες, και οι ποσοτητες περα απο καποια ορεκτικα φτωχες δεν ειναι. Τις βλεπεις χωρις μεγενθυντικο φακο.. Αλλα θελω βελτιωση στους αλλους τομεις που θα δικαιολογησουν το vfm, που θα με κανουν να το προτεινω. Τωρα δυστυχως, δε μου παει το χερι.

Υγ. Ξερω οτι οι ασυντακτες, ατονες και με σποραδικα τυπογραφικα λαθη κριτικες μου βασανιζουν πολλους. Σας καταλαβαινω. Το κινητο μου, ομως, στο οποιο και πληκτρολογω σε συνεχη ροη λογου τα μακριναρια μου δεν εχει αυτοματη διορθωση και καμια διαθεση να βοηθησει στο δυσκολο εργο να γραφω σε οθονουλα μια σταλια, 2 επι 3. Δειξτε κατανοηση.

09 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Δεν μπορεί, Δεν γίνεται το καλύτερο μέρος του πιάτου μέρος όχι ολόκληρο το πιάτο όχι ολόκληρο το γεύμα αλλά ένα μέρος από ένα πιάτο να ήταν το καλύτερο.
Σε μια παλιότερη κριτική είχα διαβάσει για ένα εστιατόριο ότι η φάβα ήταν το καλύτερο πιάτο και μια καυστική τοποθέτηση τ;ον χρήστη που την έγραψε συγχωρέστε με αλλά δε θυμάμαι ούτε το ποιος ούτε για πιο μαγαζί Στο θέμα μας λοιπόν εδώ το πιο πετυχημένο στο γεύμα ήταν το κουλούρι Θεσσαλονίκης που συνοδευόταν το πιάτο και τίποτα άλλο.
Και εξηγούμε. Κυριακή μεσημέρι στης 14.00 ύστερα από κράτηση αν και δεν χρειαζόταν γιατί ήμασταν το μοναδικό τραπέζι εκτός από ένα πάρτι που είχαν στην μέσα αίθουσα. Με το που κάτσαμε ήρθε μπουκάλι νερό βρύσης κατάλογοι. Το μπουκάλι στην εξωτερική πλευρά ήταν σαν να είχα φάει πριν παιδάκια με τα χέρια μου και έπιανα το μπουκάλι … πάμε παρακάτω η σερβιτόρα ήρθε σχεδόν αμέσως για να μας πάρει την παραγγελία. Τα πρώτα πιάτα ήρθαν στο τραπέζι μας 45 λεπτά αφότου κάτσουμε με την δικαιολογία του πάρτι των 30 ατόμων. Δεν θα είχα πρόβλημα για την αργοπορία αν τα πιάτα ήταν εκτελεσμένα σωστά.
Η παραγγελία μας

Χόρτα με αυγά και κουλούρι Θεσσαλονίκης
Άνοστα χόρτα με μια ελαφριά κόκκινη σάλτσα όπου δεν είχε δέσει και άλλου έβλεπες λάδι αλλού νερό με 2 αβγά μελάτα από πάνω και γύρο γύρο ένα κουλούρι φρεσκότατο και γευστικό πλην όμως ΚΟΥΛΟΥΡΙ.

Λουκουμάδες μπακαλιάρου
Ένα άνοστο τηγανητό πράγμα που το μόνο που καταλάβαινες ήταν ότι είναι τηγανητό. Αν σου έκλειναν τα μάτια δεν θα καταλάβαινες τι τρως

Λαχανοντολμαδες
Άνοστοi και για μένα άβραστοi

Κατσικάκι με ρεβιθάδα Σίφνου
Το κατσικάκι όπου είχε κρέας γιατί κατά τα ¾ του κομματιού ήταν λίπος ήταν καλο. Τα ρεβίθια δεν ήταν νόστιμα σου άφηναν μια πικρίλα στο στόμα.

Ταλιατέλες με μοσχαράκι και μπεσαμελ
Και εδώ πάλι η σάλτσα δεν είχε δέσει ήθελε και αλλο μαγείρεμα και το όλο ήταν άγευστο.

Σαλάτα ταμπουλέ
Καλή ήταν. Σαλάτα είναι …

Λόγο της αργοπορίας μας κέρασαν 2 γλυκά για το συγγνώμη
Και τα 2 ήταν εξαιρετικά
Μια κρέμα καραμελε
Και ένα μπράουνις με παγωτό

Θέλω να πιστεύω ότι δεν υπήρχε κατάλληλο προσωπικό ( αν και ξέρανε ότι θα έχουνε πάρτι 30 ατόμων) και δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στις παραγγελίες γιαυτό και η αργοπορία και στην προσπάθεια τους να ετοιμάσουν τα πιάτα μας τα έβγαλαν πριν την ώρα τους ανέτοιμα που για μένα αυτο είναι και το χειρότερο όλων. Καλύτερα να περιμέναμε περισσότερο άλλα να τρώγαμε σωστά παρά αυτά που μας σερβίραν. Και πάλι θα γκρίνιαζα αλλά για άλλο λόγο.

Για την ιστορία πληρώσαμε 61 ευρώ.

Υγ θέλω να ζητήσω και δημόσια συγνώμη από την σύζυγο μου γιατί όταν μου έφερνε στο σπίτι το πιάτο και η σάλτσα δεν είχε δέσει έκανα μούτρα … και εδώ δεν είπα λέξη στην σερβιτόρα