Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

31 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

To Clap or not to Clap (the Restaurant)?

Ιδού η απορία...

Η νέα σεζόν βρήκε το εστιατόριο του Ταύρου με, εξ ολόκληρου, ανανεωμένο μενού, επιμελημένο από τον, αρκετά, γνωστό και ανερχόμενο (σχεδόν καταξιωμένο, βασικά) σεφ Αλέξανδρο Τσιοτίνη. Του αξίζει όμως το χειροκρότημα, όπως προστάζει ο τίτλος του?

Σίγουρα δεν αξίζει να χειροκροτηθεί, ιδιαίτερα, για την τοποθεσία του. Ένα καλό εστιατόριο, σε ένα ίδρυμα πολιτισμού στη μέση του γαστρονομικού και πολιτισμικού πουθενά. Αριστερά και δεξιά του εγκαταλελειμμένα κτήρια και μερικά γυράδικα-σουβλάδικα. Δεν εμπνέει.

Δεν του αξίζουν παλαμάκια, ούτε για τον χώρο (2,5/4). Προσπαθούν να του δώσουν στυλ και ατμόσφαιρα, μα κάπου το χάνουν. Για παράδειγμα, από τη μία, υπάρχει το υπέροχο πάτωμα, που είναι ζωγραφισμένο με δέντρα και ταιριάζει γάντι με το ταβάνι το οποίο, επίσης, έχει σχηματισμό δέντρων, όπου το θέμα αναπτύσσεται κάνοντας σε να πιστέψεις ότι βρίσκεσαι σε έναν τρισδιάστατο πίνακα, ενώ από την άλλη υπάρχει ο φωτιστικός σκοταδισμός. Τόση συσκότιση ούτε σε τελετή μαύρης μαγείας, ούτε καν στη Γκόθαμ σίτυ. Ευτυχώς, στη σύγχρονη εποχή που ζούμε, έχουμε όλοι κινητά με φακό. Η μία πλευρά τραπεζιών είναι, σκοπίμως, εκνευριστικά χαμηλά φωτισμένη (έτσι πίστεψε ο σχεδιαστής του χώρου ότι θα δώσει ατμόσφαιρα), οπότε αν θέλετε να βλέπετε τι τρώτε, καθίστε στα δεξιά τραπέζια (όπως βγαίνετε από το ασανσέρ). Μετά, υπάρχει και το πρόβλημα με τις καρέκλες. Ενώ είναι άνετες, ταυτόχρονα, είναι ογκώδεις και σφηνωμένες μεταξύ τους. Αν είστε πάνω από δύο άτομα και κάποιος κάθεται δίπλα σας, θα δυσκολευτείτε να σηκωθείτε για να επισκεφθείτε το «μέρος» ή για να κάνετε το σιγαρέτο σας. Κατά τα άλλα ο χώρος προσπαθεί να είναι μοντέρνος και σικ, όμως χρειάζεται βελτιώσεις προτού φτάσει να διεκδικεί χειροκρότημα.

Τώρα, ένα χειροκρότημα για την εξυπηρέτηση παρακαλώ (3,5/4). Κι αν δεν το παίρνει, σίγουρα, το διεκδικεί. Είναι εκλεπτυσμένη, όπως αρμόζει σε ένα καλό εστιατόριο, προσεκτική στις κινήσεις της, ευγενική και έμπειρη. Δεν σου επιβάλει το εμφιαλωμένο νερό, ούτε σου παίρνει τη μπουκιά από το στόμα για να έρθει το επόμενο πιάτο, σου δίνει να δοκιμάσεις το κρασί, ρωτάει τη γνώμη σου για το αν ευχαριστήθηκες τα όσα δοκίμασες, ενώ κερνάει και κάτι στο τέλος. Δεν είναι όλοι οι σερβιτόροι το ίδιο άνετοι, ασφαλώς, ούτε λείπουν τα λάθη (για παράδειγμα δεν αποκλείεται η σειρά των πιάτων να παραστρατήσει, ελαφρώς, του αναμενόμενου), όμως η διάθεση είναι που μετράει και είναι πολύ καλή για το είδος του μαγαζιού.

Ας χωρίσουμε την κατηγορία “φαγητό” σε τρεις, επιμέρους, ενότητες, έτσι ώστε να αποφασίσουμε αν to Clap or not to Clap them.

Η ενότητα “πειραματική διάθεση και πρωτοτυπία” αξίζει, όχι μόνο ένα, πολλά παλαμάκια. Είναι η ενότητα που αναφέρεται στο ότι όταν πας σε ένα καλό μαγαζί, συνήθως, θέλεις ο σεφ να σε εκπλήξει ως προς αυτά που θα σου προσφέρει. Να σου μπερδέψει το μυαλό με τη σύλληψη των συνταγών του. Να προσπαθήσει να σε ταξιδέψει σε αχαρτογράφητα γευστικά μονοπάτια. Εκεί, το Clap, τα πάει απίθανα. “Αυγό με χόρτα, κουλούρι Θεσνίκης και σάλτσα από καπνιστή κορτεζίνα” είχατε και στο χωριό σας? Είχατε, μήπως, “Ταμπουλέ με κουνουπίδι, αχλάδι και Μελίχλωρο Λήμνου”? Να ένα ενδιαφέρον και πρωτότυπο μενού. Χειροκρότημα.

Η ενότητα “ποιότητα” αξίζει και αυτή το παλαμάκι της. Βέβαια η ποιότητα είναι σε ευθεία συνάρτηση με το κόστος και αυτό δεν είναι χαμηλό, οπότε η είδηση θα ήταν εάν η ποιότητα ήταν χαμηλή.

Τέλος, έχουμε την ενότητα “οργασμός”. Γευστικός, πάντα. Η επίσκεψη σε ένα καλό ρεστοράν οφείλει να συνοδεύεται από έναν οργασμό των γευστικών καλύκων. Αλλιώς, γιατί να πληρώσεις για να σε ταΐσει ένας καλός σεφ? Για να φας ποιότητα, γνώριμες γεύσεις, σε ένα όμορφο περιβάλλον με απαλή μουσική? Αν ψάχνεις αυτά, μπορείς να τα έχεις και σπίτι σου πολύ πιο φθηνά. Ψάχνεις τον οργασμό. Εδώ ο νεαρός, ταλαντούχος και διάσημος σεφ δεν τον προσφέρει ακόμη. Τουλάχιστον, όχι σε όλα τα πιάτα, σε λίγα μόνο.

Σε ποια? Ιδού:

• Στις Πατάτες νέας σοδειάς με λάδι σκόρδου, φρέσκια ρίγανη και φέτα (4,5€). Αχνιστές, μυρωδικές, γευστικότατες. Εδώ ο οργασμός πλησιάζει, αλλά κάτι λείπει για να φτάσεις στην κορύφωση. Ίσως τους έλειπε λίγη παραπάνω φέτα (3,5/4).
• Στο Σαγανάκι Κασκαβάλι Λήμνου με γλυκούς ανθούς λεμονιάς και κάπαρη (7,5€). Αυτό το πιάτο έχει όλα τα κακά του κόσμου μαζί: κάπαρη, που την αντιπαθώ, είναι ακριβό για το μέγεθος του, συν ότι πρόκειται για ένα απλό σαγανάκι σε ένα καλό ρεστοράν. Ποιος παίρνει σαγανάκι σε ρεστοράν? Από εδώ και πέρα, εγώ! Αν κι έφαγα ποσότητα που αντιστοιχεί σε μισό σπιρτόκουτο, ακόμα το θυμάμαι. Θυμάμαι το πώς έσπαγε η αλμύρα του τυριού μόλις το δάγκωνες και η γλώσσα σου ερχόταν σε επαφή με τους γλυκούς ανθούς λεμονιάς. Η μαγεία του ήταν ότι οι ανθοί βρίσκονταν πάνω στο σαγανάκι, όχι δίπλα. Και ήταν παντού. Όσο βαρετό είναι στην όψη, αυτό το πιάτο, τόσο δυνατό είναι στη γεύση (4/4).
• Στην Ουρά μόσχου ραγού με μακαρούνες και μπεσαμέλ από ξινοτύρι Κιμώλου (11,5€). Προσφέρεται σαν κύριο πιάτο και, χωρίς να εντυπωσιάζει στην όψη, τα σπάει στη γεύση. Τα μπαχαρικά που έχουν χρησιμοποιηθεί είναι πολύ πετυχημένα δίνοντας ένα αποτέλεσμα που θα ικανοποιήσει τους περισσότερους (4/4).
• Στα επιδόρπια, τα οποία, παρά την απλότητά τους, πετυχαίνουν αρκετά καλά επίπεδα διέγερσης. Όπως οι πατάτες, βέβαια, δεν είναι ούτε αυτά για Όσκαρ. Το πιο ενδιαφέρον είναι η Ψητή κρέμα με τριαντάφυλλο και βανίλια (5,5€). Μια απλή κρέμα? Ναι. Αξίζει να αναφερθεί ότι πάνω της ρίχνουν κάτι σαν τριμμένο μπισκότο, που μοιάζει πιο πολύ με τη βάφλα που τυλίγει τα γνωστά πουράκια Caprice. Αυτό το υπέροχο συμπλήρωμα δίνει στην κρέμα μια φοβερά εύγευστη νότα (3,5/4).

Κάτι που, επίσης, κλέβει τις εντυπώσεις… είναι το ψωμί. Σερβίρονται δύο ειδών ψωμιά από μπαγκέτα, λευκή και πολύσπορη, με συμπαθές μαγιονεζοντίπ, προς 1,5€ το άτομο.

Από την άλλη πλευρά, αρκετά πιάτα, απέχουν πολύ από το να προκαλέσουν τον οργασμό που ζητείται σε μια τέτοια επίσκεψη. Η χωριάτικη του χειμώνα με παντζάρια, καρύδια και σάλτσα εσπεριδοειδών (8€) είναι καλή μα, σχετικά, τυπικής γεύσης, ο λευκός ταραμάς με τσιπς γαρίδας (5,5€), καλής υφής, αλλά μέτριας γευστικής έντασης, το αυγό με χόρτα, κουλούρι Θεσνίκης και σάλτσα από καπνιστή κορτεζίνα (7€) ιδιαίτερο, όμως άφησε μία, κάπως, περίεργη γεύση θυμίζοντας έντονα μαγειρίτσα με αυγά και ψωμί, η μοσχαρίσια γλώσσα στα κάρβουνα με μανιτάρια πορτομπέλο, πουρέ κόκκινου μήλου και γλάσο φραγκόσυκου (9,5€) εξαίρετη, γευστικά, μα τόσο λιπαρή (λόγω της φύσης του κρέατος), που θα έπρεπε να σερβίρεται με άλλο τμήμα του ζώου, τα κεφτεδάκια από βουβάλι σε σάλτσα με καπνιστό γιαούρτι και χειροποίητες πίτες από ξινόχοντρο (9,5€) σκληρά και τετριμμένα, ενώ, τέλος, η σταβλίσια μπριζόλα από ελληνικό μόσχο (1200 γρ., σερβίρεται με πατάτες και σαλάτα - 35€), είναι αρκετά γευστική, μα χάνει λίγο στην ποιότητα και την υφή.

Με 2/10 πιάτα να πετυχαίνουν οργασμό, δεν έχει χειροκρότημα για τις γεύσεις.

Εκείνο που θα μπορούσε να διεκδικήσει χειροκρότημα είναι το vfm. Το Clap the Restaurant είναι ένα καλό εστιατόριο. To νέο, φετινό, μενού του, όμως, έχει χτιστεί με κύριο άξονα τα πρώτα πιάτα, γεγονός που φέρνει στο μυαλό μεζεδοπωλείο. Τα ορεκτικά έχουν κυρίαρχη θέση, ενώ τα κυρίως πιάτα είναι, συγκριτικά, ελάχιστα. Μάλιστα, 18 από τα 24 πιάτα που περιέχονται, συνολικά, στον κατάλογο, έχουν κόστος κάτω από 10€, κάτι σπάνιο για ένα καλό εστιατόριο. Βέβαια, κάποιες τιμές θα μπορούσαν να είναι και λίγο πιο χαμηλές, έτσι λοιπόν, οριακά χάνεται το χειροκρότημα. Είναι εφικτό, πάντως, ίσως και εύκολο, ένα ολοκληρωμένο γεύμα δύο ατόμων να κοστίσει κάτω από 25€ το άτομο, ως προς τα βρώσιμα, και κάτω από τα 30€ συνολικά.

Συμπερασματικά, στο Clap αξίζει να πας για την ιδιαίτερα περιποιητική εξυπηρέτηση που θα αντιμετωπίσεις όσο και για τη δοκιμή μιας πρωτότυπης κουζίνας. Οι γευστικές απαιτήσεις σου δεν πρέπει να είναι στο ταβάνι, παρότι πρόκειται για μενού σχεδιασμένο από έναν τοπ σεφ. Ο χώρος είναι οκ, αλλά θα έπρεπε να μην έχει ενοχλητικές αστοχίες, ενώ τα μπικικίνια είναι αρκετά καλά για το είδος της κουζίνας και του εστιατορίου.

Οπότε, για να απαντήσουμε στο αρχικό ερώτημα:

Don't Clap the Restaurant

Όχι ακόμη, τουλάχιστον.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Μπαμπεσα κυριλα, μας ρημαξες. Εδωσες μια και εχυσες την καρδαρα με τη σαμπανια στο πατωμα σου, το ευφανταστα ζωγραφισμενο. Ουφ! Τα πα και τα βγαλα απο μεσα μου. Τωρα αν εσεις κοιτατε την οθονη σας με δικαιολογημενη απορια, ειναι αλλου παπα Ευαγγελιο. Το κατα Τσιοτινη, συγκεκριμενα.

Γιατι ρε αδερφε; Γιατι μου το κανες αυτο; Εγω σε πιστεψα, σε εμπιστευτηκα, σε λιγουρευτικα! Ειδα το δημιουργικο σου τον καταλογο, τις τιμιες τιμες σου, ειδα και την ονοματαρα την ηχηρη, ξελογιαστηκα. Δεν ειδα, ομως, συνεπεια και σου χω θυμωσει.

Δεν παραμιλαω, απλως μολις εληξε αλλη μια εξοδος των συνηθων υποπτων, αυτη τη φορα στον Ταυρο, γιατι ως εκει εφτασε η χαρη μου παλι, και εχω κατι αισθηματα... μιλκσεικ παπαγια. Αλλα ξερω εγω που θα επιρριψω τις ευθυνες, στον νεαρο στριγγλο που μας εψησε να αφησουμε το πιτσουβλακι μας Παρασκευιατικα και να εμπιστευθουμε το ακατανοητο γουστο του στο φαγητο. Λες και ξερει να τρωει ανθρωπος που εχει πει σωρευτικα "ιου, το πιατο εχει πολυ ανηθιλα/σκορδιλα/ρυζιλα/τυριλα/τεκιλα/μαντηλα".

Ολοι οι οιωνοι ηταν εξαρχης εναντιον μου, οταν, κατα την αφιξη μου, ανακαλυψα οτι το πορτοφολι μου ειχε γινει παιχνιδι στα πατουσακια του χοντρουλη μου (βλεπε ενα ραθυμο, υπεργλυκο μωρο ροτβαιλερ ονοματι Τσενταρ-ναι δεν καταλαβα, τι προβλημα υπαρχει με το ονομα?) που δεν εχει αφησει στη θεση του κολυμπηθροξυλο, οποτε και βρισκοταν στο νεκροταφειο πραγματων κατω απ το κρεβατι μου και οχι στην τσαντα. Φρικη. Φοβουμενη το ρεζιλεμα σκεφτηκα μεχρι και να γυρισω σπιτι, αλλα ευτυχως λυση βρεθηκε απο τον ετερο ραθυμο, υπεργλυκο χοντρουλη της ζωης μου οποτε εφησυχαστηκα στιγμιαια.

Η πορτα του ασανσερ ανοιγει και ο χωρος σου κανει νοερα σσσσσσσσουτ απο ολες τις πλευρες. Δε θα αρχισω να γραφω για προσιτες πολυτελειες και αρλουμπες, δε μου παει. Θα πω τα πραγματα απλα. Ειναι το μαγαζι που μιλας μεσα απ τα δοντια σου μη και ξυπνησεις κανενα απο τους υπεργηρους θαμωνες, που δεν ακουμπας αγκωνα στο τραπεζι ουτε αν στον πυροβολησουν, που θεωρειται αποδεκτο να χρησιμοποιεις εκφρασεις τυπου "αφρος αρμπαροριζας" με το αναλογο περισπουδαστο υφος χωρις να πεσει η σφαλιαρα βροχη. Με δυο λογια, ειναι κυριλε.

Πανεμορφα κυριλε. Η ιδεα να ζωγραφιστουν κλαδια σε πατωματα και ταβανια ειναι απο αλλο πλανητη. Το απαλο μπεζ χρωμα νανουριστικο. Η ησυχια το ιδιο. Η φωνη του σερβιτορου, σε ενα σχεδον βουβο διαλογο σιγουρα το ιδιο. Η εξυπηρετηση μας το χε αυτο το στυλ του βωβου κινηματογραφου. Αγαλματακια ακουνητα, αμιλητα φαση. Σε σερβιρουν κρασι, αλλα ενοχλουνται και λιγο που δεν θες να σου γεμισουν το ποτηρι με το ζορι. Φερνουν το κρασι και ακολουθουν αριστα το τυπικο δοκιμης και αποδοχης απο την badass μανα του λοχου, αλλα στην επαναληψη φερνουν αλλο κρασι αυθαιρετα.

Για να επιμεινω λιγο στο θεμα, δε μου αρεσαν καποια πραγματα, που αλλου δε θα με ενοχλουσαν. Σε ενα τετοιο χωρο ομως τα περιμενω, τα απαιτει το κακομαθημενο κοριτσακι μεσα μου αν θες να μου πλασαρεσαι σαν καλο εστιατοριο. Εδω σε καφετερια πας κ οταν το μπουκαλι νερο αδειασει το γεμιζουν. Εδω η οικολογικη τους συνειδητη σε αφηνει να λυσσαξεις. Ρωτας με τι σειρα να φερεις τα πιατα, μη μου τα κανεις αχταρμα γευσεων και χρονων. Βλεπεις οτι το ψωμι εχει βανδαλιστει, φερε λιγο ακομα βρε ανθρωπε του θεου. Μη με κανεις να σε ψαχνω στην αδεια αιθουσα.

Δεχομαι οτι φταιμε και μεις. Πηγαμε και τους καναμε το μαγαζι μεζεδοπωλειο με το ετσι θελω. Σιγουρα η εμπειρια ειναι μακραν πιο αρτια και ολοκληρωμενη οταν ακολουθει το μοτιβο των κυριως κατ ατομο και σαλατας/ορεκτικου στη μεση, που οι γευσεις ειναι πιο διακριτες και δεν αποσυντονιζεται ο ουρανισκος. Μα φταινε κι αυτοι. Πηγαν οι αφιλοτιμοι και αλλαξαν καταλογο, κοιτα θρασος. Και μου μεινε μενα η ορεξη για πατατα με αυγα και πεστροφα αλοιφη.

Εμεις 6 ατομα πηραμε:

Αρχικα ψωμι λευκο και μαυρο, αφρατο, θεοφρεσκο, ευωδιαστο. Το θεωρω το απαυγασμα του ψωμιου, την πεμπτουσια του υδατανθρακα, το ψωμι των ψωμιων. Ερχεται με ενα ροζουλι ντιπ ευχαριστο, και σε αναγκαζει να τους συγχαρεις που σκεφηκαν να επενδυσουν στην πρωτη πρωτη γευση που σου φερνουν, χτιζοντας μια δυνατη εισαγωγη. Κακως που οταν ζητηθηκε, αφου κατασπαραχθηκε, περισσοτερο, ηρθε ελαχιστο απο το ενα ειδος, το οποιο χρεωθηκε και κατι εξτρα. Λιγο αταιριαστο σε τετοιο μαγαζι, αλλα αξιζει καθε κοστος.

Λευκος ταραμας με τσιπς γαριδας. (5.5€) Επος. Αναλαφραπαλή αλοιφη, βελουδινη, ποιημα. Τωρα, ποιανου εμπνευση ηταν να πεταξει μεσα αυτα τα γαριδοτσιπς, απορια το χω. Στο clap πηγα, οχι στο clap tsin tsou, για γουοντον και μπαμπου. Θα μου πεις "Εσυ μωρη δε τα γονατιζεις στα κινεζικα που πας;" Ναι και μ'αρεσουν και πολυ. Αλλα και η μαρμελαδα κερασι μ αρεσει, δε θα την εβαζα ποτε πανω σε ταραμοσαλατα.

Σαλατα χωριατικη του χειμωνα, με παντζαρι, καρυδι και σαλτσα εσπεριδοειδων (8€). Αμυδρα ζεστη με την καλη εννοια, οντως χειμωνιατικη και με ωραιο δεσιμο. Τα πρασινα μερη της πολυ ταιριαστα με το πορτοκαλοζουμο που τα ποτιζε.

Αυγο με χορτα, κουλουρι θεσσαλονικης και σαλτσα απο κορτεζινα (7€) Στο κεντρο του πιατου ενα αυγο ματι θρονιαζεται σε κατι πρασινα τσιγαριστα, που πρεπει να περιλαμβανουν και λαχανο, και θυμιζουν αγριως μαγειριτσα. Το μακραν πιο ενδιαφερον κομματι αυτου του πιατου τα ολοφρεσκα κομματια κουλουρι που το περιβαλλουν, τραγανα εξω, πουπουλενια μεσα, μαθημα για ολους τους κουλουρτζηδες απο Ψυρρη ως σταθμο Λαρισης.

Κασκαβαλι Λημνου σαγανακι με γλυκους ανθους λεμονιας και καπαρη. Μια μικροσκοπικη οβιδα εξαιρετικης νοστιμιας, με το τυρι αριστα ψημενο και τη γλυκαλμυροξινουτσικη γευση της σαλτσας που το καπελωνει να σε ξαφνιαζει απροβλεπτα. Ειναι μεν παρα πολυ μικρο για τα 7.5€ του αλλα πολυ καινουργια γευση.

Μεχρι εδω ολα καλα, που βασικα με εψησε για εξισου τουμπανη συνεχεια. Ναι καλα, μη φας, θα φαμε γλαρο με τη σουπα του μαζι.

Μοσχαρισια μαγουλα στα καρβουνα με μανιταρια πορτομπελο, πουρε μηλου και γλασσο φραγκοσυκου. (9.5€) 4 κομματια μοσχομαγουλου με ουδεμια γευση περαν της λιπαρης, με κατι ψιλολογια που αχνοφαινονται στο πιατο, κατι κυβακια μανιταρι και εναν ενδιαφερον γλυκο πουρε μηλου ισοποσο με μια κουταλια σουπας. Το γλασσο δε με τιμησε με την παρουσια του γευστικα καπου. Ουσιαστικα μου μεινε στο λαρυγγα γλυκερη φρουτωδης λιπιλα.

Κεφτεδακια βουβαλου σε σαλτσα με καπνιστο γιαουρτι και χειροποιητες πιτες απο ξινοχοντρο. (9.5€) Πεντε μπαλιτσες στεγνες και ξενερωτες, που παρασυρουν μαζι τους και ενα ξινο γιαουρτοπραμα που καθολου δεν θα ηθελα να εχω δοκιμασει. Για να μιλησω και γω σα τον στριγγλο μας, ειχε μια εντονη γιαουρτιλα, χαλια για τα δικα μου γουστα. Κλασσικα την παρασταση κλεβει το πιτοειδες που μοιαζει με τον πιο υπεροχα ντονατσενιο λουκουμα. Αριστο.

Συκωτι μοσχαρισιο με σκορδατη φαβα και σαλτσα απο πετιμεζι. (7.5€) Βγαλε τη φαβα απ την εξισωση, ηταν πολυ κακη για να τη θυμαμαι. Το συκωτι τρυφερο και ωραια ψημενο, αλλα θαμμενο κατω απ το πετιμεζι που τελικα κυριαρχουσε σαν γευση και με χαλασε. Θα ηθελα λιγοτερο, αν οχι καθολου.

Ουρα μοσχου ραγου με μακαρουνες, μπεσαμελ και ξινοτυρι Κιμωλου (11.5€) Αυτο μαλιστα. Πολυ ωραιο και κρεματο, νοστιμοτατο και ανακουφιστικο για μια χειμωνιατικη νυχτα. Οικεια γευση, χωριατικη καπως.

Σταβλισια μοσχαρισια 2 ατομων (35€) ή αλλιως, σταβλισια σπλατερ. Η τρελη τη ζητησε Αμερικανικο rare. Ηρθε ενα θηριο σε πιατελα, ακοπο, με ολα τα ψησιματα του ντουνια απανω, αλλα οντως ωμη κατα πλειονοτητα. Το ωμο του πραγματος δε με χαλασε, και σαν γευση ηταν κατα τοπους νοστιμοτατη. Το αμασητο του ομως με νευριασε. Δεν ηταν τρυφερη, αντιθετως ηθελες αλυσοπριονο για να την τεμαχισεις και σεγα για να τετραγωνισεις τις μπουκιες σου, ωστε να κατεβουν πιο ευκολα ενιαιες. Φιλε, με χρεωνεις 35 ευρω και δε διαμαρτυρομαι, περιμενω να μου δωσεις παροχη της αυτης αξιας. Οχι οπως λαχει εμεις οι βλαχοι.

Σαν συνοδευτικα ηρθαν δυο πιατα, ενα με πατατες τηγανιτες με λαδι σκορδου και φετα, καθολου τραγανες αλλα ευγευστες και ενα με πολιτικη σαλατα που δεν αγγιξα, να μη μου ορμηξει κανα σελινο και εχουμε αλλα.

Στα γλυκα οι επιλογες μολις δυο, τα πηραμε ολα διπλα και τα μισα κεραστηκαν απο τον ευγενεστερο των σερβιτορων.

Brownies σοκολατας σε μια λιμνη απο καφε με παγωτο φιστικι (5.5€) θα ηθελα το κεικοειδες πιο ζουμερο, αλλα η σουπα καφε εκανε δυνατο παιχνιδι και το παγωτο ηταν διακριτικο και καλλιστης ποιοτητας. Φιστικενιο. Περιμενα να μου αρεσει περισσοτερο, επεσα εξω.

Ψητη κρεμα με τριανταφυλλο και βανιλια (5.5€) Απαιχτο. Σαν την καλυτερη κρεμ μπριλε που εχω φαει, με γευση λουκουμι τριανταφυλλο. Περιμενα να μου αρεσει πολυ λιγοτερο, επεσα χιλιομετρα εξω.

Ηπιαν λευκο κρασι Μοσχοφιλερο που τους ζορισε στην επιλογη, αφου οι ετικετες που αρχικα ζητηθηκαν δεν υπηρχαν.

Γενικως το συμπερασμα για μενα ειναι ενα: φιλτατε κυριε Τσιοτινη, κλειστε παραυτα το Clap the Restaurant και ανοιξτε στη θεση του το Clap the Bakery. Η ικανοτητα σας να μαγευετε με το ψωμι σας και τα παραγωγα του ειναι αξιοσημειωτη και χριζει εκμεταλλευσης. Σιγουρα το χετε πολυ περισσοτερο απ οτι το κρεας. Επικεντρωθειτε εκει λοιπον, να μαι και γω χαρουμενη.

Με οσα ειχα διαβασει ειχα προσδοκιες στο θεο. Κακως βεβαια, αλλα ειχα. Δεν καλυφθηκαν καθολου μεσα μου, μου αφησαν ενα κενο απογοητευσης σα τη χαραδρα του Γκραν Κανιον. Ισως δεν ηταν σωστη η νυχτα, οι επιλογες γευσεων, η διαθεση. Παντως δεν το χαρηκα.

Και στη γευση και στην εξυπηρετηση θα εβαζα 2,5 αλλα επειδη δεχομαι περιθωριο λαθους στον τροπο παραγγελιας μας, θα δωσω μεγαλοψυχα 3. Ελπιζω να μη το μετανιωσω.

Για το χωρο και την πολυτελεια οι τιμες στα πιατα ειναι καλες, και οι ποσοτητες περα απο καποια ορεκτικα φτωχες δεν ειναι. Τις βλεπεις χωρις μεγενθυντικο φακο.. Αλλα θελω βελτιωση στους αλλους τομεις που θα δικαιολογησουν το vfm, που θα με κανουν να το προτεινω. Τωρα δυστυχως, δε μου παει το χερι.

Υγ. Ξερω οτι οι ασυντακτες, ατονες και με σποραδικα τυπογραφικα λαθη κριτικες μου βασανιζουν πολλους. Σας καταλαβαινω. Το κινητο μου, ομως, στο οποιο και πληκτρολογω σε συνεχη ροη λογου τα μακριναρια μου δεν εχει αυτοματη διορθωση και καμια διαθεση να βοηθησει στο δυσκολο εργο να γραφω σε οθονουλα μια σταλια, 2 επι 3. Δειξτε κατανοηση.

09 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Δεν μπορεί, Δεν γίνεται το καλύτερο μέρος του πιάτου μέρος όχι ολόκληρο το πιάτο όχι ολόκληρο το γεύμα αλλά ένα μέρος από ένα πιάτο να ήταν το καλύτερο.
Σε μια παλιότερη κριτική είχα διαβάσει για ένα εστιατόριο ότι η φάβα ήταν το καλύτερο πιάτο και μια καυστική τοποθέτηση τ;ον χρήστη που την έγραψε συγχωρέστε με αλλά δε θυμάμαι ούτε το ποιος ούτε για πιο μαγαζί Στο θέμα μας λοιπόν εδώ το πιο πετυχημένο στο γεύμα ήταν το κουλούρι Θεσσαλονίκης που συνοδευόταν το πιάτο και τίποτα άλλο.
Και εξηγούμε. Κυριακή μεσημέρι στης 14.00 ύστερα από κράτηση αν και δεν χρειαζόταν γιατί ήμασταν το μοναδικό τραπέζι εκτός από ένα πάρτι που είχαν στην μέσα αίθουσα. Με το που κάτσαμε ήρθε μπουκάλι νερό βρύσης κατάλογοι. Το μπουκάλι στην εξωτερική πλευρά ήταν σαν να είχα φάει πριν παιδάκια με τα χέρια μου και έπιανα το μπουκάλι … πάμε παρακάτω η σερβιτόρα ήρθε σχεδόν αμέσως για να μας πάρει την παραγγελία. Τα πρώτα πιάτα ήρθαν στο τραπέζι μας 45 λεπτά αφότου κάτσουμε με την δικαιολογία του πάρτι των 30 ατόμων. Δεν θα είχα πρόβλημα για την αργοπορία αν τα πιάτα ήταν εκτελεσμένα σωστά.
Η παραγγελία μας

Χόρτα με αυγά και κουλούρι Θεσσαλονίκης
Άνοστα χόρτα με μια ελαφριά κόκκινη σάλτσα όπου δεν είχε δέσει και άλλου έβλεπες λάδι αλλού νερό με 2 αβγά μελάτα από πάνω και γύρο γύρο ένα κουλούρι φρεσκότατο και γευστικό πλην όμως ΚΟΥΛΟΥΡΙ.

Λουκουμάδες μπακαλιάρου
Ένα άνοστο τηγανητό πράγμα που το μόνο που καταλάβαινες ήταν ότι είναι τηγανητό. Αν σου έκλειναν τα μάτια δεν θα καταλάβαινες τι τρως

Λαχανοντολμαδες
Άνοστοi και για μένα άβραστοi

Κατσικάκι με ρεβιθάδα Σίφνου
Το κατσικάκι όπου είχε κρέας γιατί κατά τα ¾ του κομματιού ήταν λίπος ήταν καλο. Τα ρεβίθια δεν ήταν νόστιμα σου άφηναν μια πικρίλα στο στόμα.

Ταλιατέλες με μοσχαράκι και μπεσαμελ
Και εδώ πάλι η σάλτσα δεν είχε δέσει ήθελε και αλλο μαγείρεμα και το όλο ήταν άγευστο.

Σαλάτα ταμπουλέ
Καλή ήταν. Σαλάτα είναι …

Λόγο της αργοπορίας μας κέρασαν 2 γλυκά για το συγγνώμη
Και τα 2 ήταν εξαιρετικά
Μια κρέμα καραμελε
Και ένα μπράουνις με παγωτό

Θέλω να πιστεύω ότι δεν υπήρχε κατάλληλο προσωπικό ( αν και ξέρανε ότι θα έχουνε πάρτι 30 ατόμων) και δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στις παραγγελίες γιαυτό και η αργοπορία και στην προσπάθεια τους να ετοιμάσουν τα πιάτα μας τα έβγαλαν πριν την ώρα τους ανέτοιμα που για μένα αυτο είναι και το χειρότερο όλων. Καλύτερα να περιμέναμε περισσότερο άλλα να τρώγαμε σωστά παρά αυτά που μας σερβίραν. Και πάλι θα γκρίνιαζα αλλά για άλλο λόγο.

Για την ιστορία πληρώσαμε 61 ευρώ.

Υγ θέλω να ζητήσω και δημόσια συγνώμη από την σύζυγο μου γιατί όταν μου έφερνε στο σπίτι το πιάτο και η σάλτσα δεν είχε δέσει έκανα μούτρα … και εδώ δεν είπα λέξη στην σερβιτόρα

11 medium

05 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Προσιτή gourme εμπειρία είναι η φράση που συνοψίζει αυτό που αποκόμισα από την επίσκεψη μου στο συγκεκριμένο εστιατόριο.
Επίσκεψη Κυριακή αργά το μεσημέρι, ώστε να συνδυαστεί με θεατρική παράσταση στον ίδιο χώρο, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα και έκπτωση 10% στο γεύμα μας.

Ο χώρος είναι όμορφος και αρκετά φωτεινός, όχι ιδιαίτερα μεγάλος. Βρίσκεται στον 3ο όροφο του Ιδρύματος Κακογιάννη και έχει θέα ακόμη και τον Παρθενώνα. Με όμορφη, μοντέρνα διακόσμηση, πολύ ιδιαίτερη και πρωτότυπη, ειδικά στην οροφή και μια μεγάλη μπάρα να κυριαρχεί. Τα τραπεζοκαθίσματα στους τόνους του λαδοπράσινου ενώ τα τραπέζια είχαν ζωγραφισμένα λουλούδια.
Η εξυπηρέτηση είναι από τα δυνατά σημεία του εστιατορίου: αυθεντική και γενικά άψογη σε όλα τα σημεία της, εξαιρετική που πραγματικά σε κερδίζει.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει 7-8 ορεκτικά, 3-4 σαλάτες, 3-4 ζυμαρικά, 3-4 κυρίως πιάτα, 3-4 πιάτα bbq και 3-4 γλυκά. Απλός, συγκεκριμένος, όχι χαώδης και αρκετά πρωτότπυος και γκουρμέ.
2 άτομα λοιπόν είπαμε να πρωτοτυπήσουμε και να πάρουμε 3 ορεκτικά που μας φάνηκαν αρκετά προκλητικά και πρωτότυπα και ένα κυρίως πιάτο. Η επιλογή μας αυτή δεν μας απογοήτευσε. Στην αρχή κατέφτασε ένα πλατώ ξύλινο με ψωμάκια πολύσπορα σε καλαθάκι και βούτυρο με ένα ελαφρύ καφέ χρώμα που πρώτη φορά έβλεπα και δοκίμαζα αλλά ήταν αρκετά νόστιμο και ό, τι έπρεπε για το ξεκίνημα.
Στη συνέχεια παραγγείλαμε τα εξής:

- σκωτσέζικα αυγά πάνω σε ψιλοκομμένη ψημένη τραγανή τηγανητή πατάτα. Εκτός από εξαιρετικό και πολύ νόστιμο και πρωτότυπο πιάτο ήταν μοναδική η παρουσίασή του και η διακόσμησή του: 2 αυγά κομμένα στη μέση σε 4 κομμάτια τα οποία ήταν τοποθετημένα σε μακρόστενη πιατέλα πάνω σε σως μαγιονέζας

- μους καπνιστής πέστροφας σε πιατέλα με 4 χωρίσματα που συνοδευόταν από λεπτοκομμένα παξιμαδάκια για να την απλώσεις, εξαιρετική και πεντανόστιμη, θα μπορούσα να πω το καλύτερο πιάτο (αν και δε θέλω να αδικήσω τα υπόλοιπα)

- σουβλάκι με χειροποίητη πίτα και γέμιση κομματάκια χοιρινού: μια αρκετά παραδοσιακή και κλασική ελληνική γεύση. Τα σουβλάκια ήταν 2 και κατέφτασαν σε πιατέλα μέσα σε 2 ποτήρια γεμάτα από στρώση κόκκινης σάλτσας.

- ρολό κοτόπουλο με πουρέ πατάτας και καρότα: το κοτόπουλο ήταν κομμένο σε ροδέλες, ήταν από στήθος και έλιωνε στο στόμα. Επίσης εξαιρετική η παρουσίαση του πιάτου.

- προφιτερόλ λευκής σοκολάτας το οποίο "περιβαλλόταν" από σταγόνες- πιτσιλιές πορτοκαλιού, ελαφρύ και απογειωτικό ταυτόχρονα

- 2 ποτήρια ροζέ κρασί το οποίο ήταν δροσιστικό, γλυκό, γευστικό, στην κατάλληλη θερμοκρασία

- 1 λεμονίτα παγωμένη με λεμόνια που έστυψαν εκείνη στη στιγμή

Το νερό ήρθε σε κανάτα. Πόσο πολύ χαίρομαι όταν διαπιστώνω ότι σε εστιατόρια γκουρμέ τέτοιου επιπέδου έρχεται κανάτα με νερό χωρίς μάλιστα να το ζητήσουμε.
Για όλα τα παραπάνω πληρώσαμε 47 ευρώ. Νομίζω ότι είναι εξαιρετική τιμή για την όλη γευστική εμπειρία και για ένα τέτοιο εστιατόριο αξιώσεων.

25 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Επιτέλους το επισκεφθήκαμε προχθές Σάββατο βράδυ! Το είχα καιρό στο νου μου, αλλά η κάπως άβολη για μας θέση του καθυστερούσε την επίσκεψη. Η καλή αφορμή δόθηκε με το "bring your own wine" από e-table (corking fee μόλις 1€) και σπεύσαμε καθώς δε θα κρατούσε για πολύ! Το Clap the restaurant δε δίνει καμία έκπτωση στο e-table γενικώς, άρα ήταν ευκαιρία τώρα!

Με ένα καλό ερυθρό (Domaine Costa Lazaridi syrah) ανα χείρας και αφού αφήσαμε τη μηχανή ακριβώς έξω από το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (αν πάτε νωρίς και δεν έχει παράσταση βρίσκετε άνετα θέση και για αυτοκίνητο, αλλιώς απέναντι ή παραπίσω στα στενά) ανεβήκαμε στον τελευταίο όροφο με το κρυμμένο μπαλκόνι (δε φαίνεται από κάτω, έχει όμως θέα πόλης από ψηλά και λίιιιιγο Παρθενώνα και κορφή Λυκαβηττού στο βάθος, όχι όμως πραγματική θέα Ακρόπολη... ). Εκεί καθίσαμε αφού παρά την ψυχρούλα είχαν ανοίξει τα γυάλινα πετάσματα και ο εσωτ. χώρος ενωνόταν με τη βεράντα. Ο εσωτ. χώρος με το ζωγραφισμένο λουλουδένιο πάτωμα και το ταβάνι με τα "κλαδιά" μού άρεσε περισσότερο! Είναι σχετικά μικρός αλλά με άνετα τραπέζια (δε έχει δυάρια, από τεσσάρια και άνω) και πολυθρόνες! Το μπαρ στο βάθος όλα τα λεφτά!

Η εξυπηρέτηση καλή αλλά κάπως αμήχανη και παρά το κρασί που φέραμε ο σερβιτόρος μάς ρώτησε πριν καλά καλά καθίσουμε αν θα ξεκινήσουμε με λευκό κρασί (! ?), λες και θα πίναμε παραπάνω από 1 μπουκάλι 2 άτομα.... Το νερό ήρθε σε δικό τους μπουκάλι, αλλά αφού σέρβιρε λίγο στα ποτήρια μας το πήρε και μετά από αρκετή ώρα παρατήρησε ότι δεν είχαμε μπουκάλι νερό στο τραπέζι και ξανάφερε ομολογώντας πως κατα λάθος το πήρε πριν. ΟΚ, δεν έγινε και τίποτα! Όλα τα υπόλοιπα κύλησαν ρολόι, τα πιάτα ήρθαν σε σωστούς χρόνους, μάς άλλαξαν μαχαιροπίρουνα από το ορεκτικό στα κύρια, μάς αποχαιρέτησαν στην έξοδο...

Πήραμε τα βασιλομανίταρα με το μετσοβόνε και τη μους από τυρί καλαθάκι Λήμνου (9,5€), πιάτο βαθιάς νοστιμιάς και τέλειο για ερυθρό κρασί! Το ψωμί που έφεραν ήταν λίγες φέτες πολύσπορης μπαγκέτας (τραγανή και φρέσκια) με βούτυρο χτυπημένο με καραμελωμένα κρεμμύδια (αφού κι εγώ που δε τρώω τα κρεμμύδια δοκίμασα και μου άρεσε, τα κρεμμύδια είχαν λιώσει σε μους βέβαια και δεν ξεχώριζαν). Τα κύρια πιάτα (κόστους 16,5€ έκαστο) ήταν η πάπια που έχει ήδη περιγραφεί (θα προσθέσω μόνο ότι ήταν μικρή μερίδα, αλλά άψογα ψημένη) και μοσχάρι σε κοπή oyster blade (καλής ποιότητας, τέλεια ψημένο και μικρή μερίδα επίσης) με τρουφάτο πουρέ πατάτας (γιαμ γιαμ! ) και σάλτσα από μανιτάρια πορτσίνι. Εξαιρετικό! Η κάρτα φαγητού είναι μικρή και οι τιμές είναι χαμηλότερες για πιάτα με ζυμαρικά ή κοτόπουλο φυσικά, ενώ το ακριβότερο ήταν ένα άλλο πιάτο με μοσχάρι στα 22€ ή μια μοσχ. μπριζόλα για 2 άτομα στα 45€ νομίζω...

Για επιδόρπιο μοιραστήκαμε ένα σουφλέ σοκολάτας με λίγη κρεμ ανγκλαίζ από κάτω (έτσι κι έτσι, δε θα το'λεγα κακό, αλλά ήταν πολύ μικρό πρώτα απ'όλα και αδιάφορο στη γεύση λες και δεν ήταν καλή σοκολάτα... ) που για τα 6€ το περίμενα περισσότερο αφού δε συνοδευόταν από παγωτό όπως αλλού. Τελικός λογαριασμός 52,5€, όμως αν παίρναμε κάποιο μπουκάλι κρασί από τη μικρή αλλά ενδιαφέρουσα λίστα τους θα πήγαινε πάνω από 70€. Π. χ. η Νεμέα Παλυβού, σχετικά μεσαία επιλογή, ήταν στα 21€ (το vfm έπεφτε όσο ανέβαιναν οι τιμές στα επόμενα μπουκάλια... ).

12 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Το CLAP THE RESTAURANT βρίσκεται στον 3ο όροφο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, στο 206 της Πειραιώς κατεβαίνοντας, στα 300-400 μέτρα μετά την διασταύρωση με την Χαμοστέρνας που οδηγεί στην Καλλιθέα.

Η κυρία στις τηλεφωνικές κρατήσεις του εστιατορίου, ‘”χαμογελά” στο τηλέφωνο. Ως Νο1 γνωστόν, το χαμόγελο στο τηλέφωνο, ακούγεται.. Ως Νο2 γνωστόν, είναι η μία και μοναδική δεξιότητα που ΔΕΝ διδάσκεται, και ΔΕΝ μαθαίνεται. Ή την έχει κανείς, ή δεν την έχει.

O χώρος είναι ξεχωριστός. Δεν μου επιτρέπεται να πω τίποτε παραπάνω. Σας παραπέμπω στην περιγραφή της PP_TINA (και για το CTR). Κανείς σε αυτό τον ιστότοπο, δεν θα περιγράψει ποτέ καλύτερα την αισθητική και τη σημειoλογία ενός χώρου εστίασης, από την πένα αυτής της κυρίας.

Η αψεγάδιαστη Φιλοξενία στο CTR εμένα προσωπικά με παρέπεμψε σε μέρες εκπαίδευσης …και στην γέννηση ενός μωρού.

Ελάχιστα δευτερόλεπτα από την γέννηση τους, τα περισσότερα μωρά παίρνουν τα πρώτα 4 δώρα της ζωής: Μια πρώτη ματιά, ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά …και λίγη τροφή. Στην ζωή θα πάρει κανείς πολλά άλλα δώρα, αλλά επί της ουσίας, ελάχιστα θα ξεπεράσουν την Αυθεντικότητα αυτών των 4 πρώτων. Και όσο και αν αυτή είναι η πρώτη στοιχειώδης μορφή “συναλλαγής” για έναν άνθρωπο, ίσως αξίζει να αναρωτηθεί κανείς, γιατί τάχα αυτή η στοιχειώδης προσέγγιση δεν μπορεί να λειτουργήσει Στρατηγικά, ώστε μία επιχείρηση εστίασης, να χρησιμοποιήσει αυτό το πλαίσιο για να προσεγγίσει όχι τεχνικά, αλλά συναισθηματικά τους πελάτες της.

Μια “καλησπέρα” από την καρδιά σου, ένα “Καλωσήρθατε” ή ένα “Χαίρομαι που σας ξαναβλέπω”, μια χειραψία όπου το επιτρέπουν οι συνθήκες – η “αγκαλιά” προφανώς είναι συμβολική…και λίγη τροφή. Και όπου αυτό δεν βγαίνει αυθόρμητα (γιατί εκεί πρέπει να το έχει ο μαγαζάτωρ), που είναι η δυσκολία να το υποδυθεί επαγγελματικά; Τα χρήματα τους σε αυτόν (και όχι στον διπλανό) έρχονται να αφήσουν οι άνθρωποι.

Η ζωή στην σημερινή Οικονομία “Εμπειρίας” και όχι της “Βιομηχανικής” ή εκείνης της Οικονομίας “Υπηρεσιών” του περασμένου αιώνα, απλώς απαιτεί καινούργιους κανόνες πλοήγησης. Ψιλά γράμματα θα μου πεις και πάμε για άλλα.

Η υποδοχή στην έξοδο του ασανσέρ στη σάλα του εστιατορίου, είναι χαμογελαστή – από όλη την ομάδα – και συνεσταλμένα ευγενική. Μας έχουν κρατήσει πιθανά το καλύτερο τραπέζι της βεράντας, αλλά μας δίνουν και μία δεύτερη επιλογή για την περίπτωση που δεν είμαστε γοητευμένοι από το τραπέζι...

Οι κυρίες καθίζουν στην δεξιά πλευρά του τραπεζιού. Κατ’αυτό τον τρόπο, θαυμάζουν την φωτισμένη Ακρόπολη. Η ενατένιση της από αυτή την βεράντα έχει πρόσθετη αξία, μιας και ήταν ο Μιχάλης Κακογιάννης που οραματίσθηκε, και στη συνέχεια υλοποίησε τον φωτισμό των μνημείων του Ιερού Βράχου. Οι κύριοι εξ αριστερών, θαυμάζουν τις κυρίες. Στα κλεφτά, και τον φωτισμένο Πειραιά.

2 χαμογελαστά παιδιά περιγράφουν τα πιάτα. Είναι εκεί, δεν έχουν την παραμικρή έπαρση, είναι αθόρυβοι, μοιάζουν ανύπαρκτοι, αλλά ξέρουν κάθε τι που συμβαίνει στο τραπέζι μας, κάθε στιγμή. Δεν είναι εκεί για να προβάλλουν την προσωπικότητα τους, είναι εκεί για να περάσουμε εμείς καλά. Στη συνέχεια της βραδυάς, θα ρωτήσουν τουλάχιστον 3-4 φορές πως ήταν το καθένα από τα πιάτα. Από τις σπάνιες φορές που απουσιάζει η επιτήδευση και το εγώ.

Στις επιλογές γεύσεων, αναφανδόν συστήνονται:

- η εξαιρετική σαλάτα με ολόφρεσκα λαχανικά, φέτες κοτόπουλου σε μορφή μπαλοτίνας (ρολάκι) και μπουκιές κατσικίσιου τυριού, με dressing επιτέλους όσο έπρεπε,
- τα βασιλομανίταρα με τέλεια γευστική ισορροπία ανάμεσα στο καπνιστό μετσοβόνε και το αψύ καλαθάκι Λήμνου,
- η πάπια με ψητή πατάτα φούρνου και σως χαρουπόμελου με βαθιά νοστιμιά και ιδιαίτερη παρουσίαση με την σως στημένη σαν την σπείρα του Αρχιμήδη,
- και Αναμφισβήτητα, τα κορυφαία κυρίως πιάτα της βραδυάς - η χοιρινή μπριζόλα χωρίς κόκκαλο με φλύδες πατάτας και το ψητό αρνίσιο μπούτι με δενδρολίβανο και μπρόκολο – εξαίσια και τα δύο,

ενώ,

- λιγότερο επιτυχημένο το κριθαρώτο με τα μοσχαρίσια μάγουλα, με έντονη οξύτητα στη γεύση από την παραπάνω απότι χρειαζόταν ντομάτα στην σάλτσα του πιάτου,
- ήσυχη γευστικά η πανσέτα από Iberico, που παρά το βελανίδι που πρέπει να έχει φάει στη ζωή του αυτό το γουρουνάκι, δεν εντυπωσίασε όσο τα υπόλοιπα πιάτα,
- ενώ τέλος, η ελαφριά μους πέστροφας, ένα κλικ πιο αλμυρή απ’ότι χρειαζόταν.

Εξαιρετικό το σουφλέ σοκολάτας, εξίσου γευστική και ανάλαφρη η μους γιαουρτιού με τα αποξηραμένα φρούτα. Ένα ακόμη κέρασμα, το προφιτερόλ με την λευκή σοκολάτα..

Ο τωρινός επανασχεδιασμός της λίστας των κρασιών του εστιατορίου είχε σαν αποτέλεσμα κάποιες ελλείψεις, αλλά τα κόκκινο κρασί από το Κτήμα Λύκου που δοκιμάσαμε πρώτη φορά ήταν υπέροχο. Ένα ροζέ που ζητήσαμε στη συνέχεια – δυστυχώς δεν θυμάμαι ποιό ήταν (είναι η 1η από τις 2 επιλογές του wine list), ήταν αφρώδες και δεν ενθουσίασε όλη την παρέα. Τα 2 ευγενέστατα παιδιά στο service, σκέφθηκαν ότι σε αυτή την περίπτωση δεν έπρεπε να χρεωθεί. Δεν νομίζω ότι ήταν απαραίτητο, αλλά αυτή η πρακτική, λέει κάποια πράγματα για την διαφορά, ανάμεσα στο service και την φιλοξενία. Εξηγεί επίσης γιατί οι Αμερικανοί m-ad-men δεν ήταν και τόσο mad, όταν επέβαλλαν τόσο διευρυμένα την έννοια του “Νο questions asked” στην καθημερινή συναλλαγή τους με τον (σοβαρό) πελάτη.

5 άτομα, με 4 πρώτα (1 κερασμένο), 5 κυρίως, 2 μπουκάλια κρασί (1 κερασμένο), 2 ποτήρια κρασί, και 3 γλυκά (1 κερασμένο) στα 140 ευρώ. Αξία ; Ανεκτίμητη.

Εξυπηρέτηση, Γευστική επίδοση και Ατμόσφαιρα ; Ως οι Πυρηνικοί αντιδραστήρες υποβρυχίων: Απόδοση 110%.

Και αν η Πειραιώς έχει λίγη φασαρία, μετά από το πρώτο τέταρτο στο CTR, πιστέψτε με, δεν θα ακούτε τίποτε. Συστήνεται ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ.

-----------------------------------------------------------------------------------------

Αυτή είναι η τελευταία μου κριτική στο A4F. Χαίρομαι που αυτή η διαδρομή που διήρκεσε 6 ολόκληρα χρόνια (δυστυχώς μόνο με 21 κριτικές), φθάνει στο τέλος της με τόσο υψηλή βαθμολογία, για ένα πραγματικά Εξαίρετο εστιατόριο.

Αποχαιρετώντας αυτή την μεγάλη κοινότητα, ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλα τα παιδιά, που με ανιδιοτέλεια έβαλαν ψηφιακό μελάνι σε αυτό τον ιστότοπο. Ένα μεγαλύτερο ευχαριστώ σε όλους εκείνους τους πολυγραφότατους χρήστες, που με την διεισδυτική τους ματιά, τον τεκμηριωμένο λόγο, και σε βάρος του προσωπικού τους χρόνου, γλύτωσαν πολλούς - σίγουρα εμένα και την παρέα μου - ουκ ολίγες φορές - από κακοτοπιές.

Τέλος, ένα ακόμη μεγαλύτερο ευχαριστώ σε 4 ξεχωριστούς στην αντίληψη μου ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ αυτής της κοινότητας, που η ανάγνωση των κριτικών τους, ήταν κάθε φορά μία πραγματική απόλαυση. Στον Τρώγων(τα) με την βαθύνοια, την πρωτοτυπία και την αυθεντικότητα της γραφής του, στην ενδελεχή Leda με τις αξέχαστες forensic αναλύσεις της, στον Dorfmeister με την μεστότητα ενός σπάνιου λόγου που τσάκιζε κόκκαλα, και στον Mpiskoto με το ιδιαίτερο φλεγματικό χιούμορ, που θα μπορούσε άνετα να αρθρογραφεί επί αντιμισθία.

Η συντακτική ομάδα του A4F, πρέπει να εξασφαλίσει ότι αυτός ο παλμός θα συνεχισθεί. Σε μία εποχή που ολοένα και λιγότεροι πελάτες χαμογελούν, σε μία εποχή ελλείμματος τόσο αυθεντικότητας όσο και - δυστυχώς - βιωματικότητας κυρίως στην επαγγελματική εξυπηρέτηση, σε μία εποχή που αν και οι βαθιές τσέπες έχουν εκλείψει, η αρπαχτή περιορίζεται πιο αργά απ’ότι θα έπρεπε,

ας κάνει ο καθένας την προσπάθεια του από όπου μπορεί, ώστε να αναδειχθούν όλες εκείνες οι τίμιες προσπάθειες των επιχειρηματιών εστίασης που αγωνίζονται να φέρουν στην Ελληνική εστιατορική σκηνή, μια ανάσα φρέσκου αέρα!

Αυτών που έχουν στη δούλεψη τους, ακέραιους μάγειρες που ότι θα σερβίρουν στον πελάτη, θα το σέρβιραν και στο παιδί τους. Αυτών που εκπαιδεύουν τους ανθρώπους τους να είναι αόρατοι, αλλά ταυτόχρονα να είναι εκεί για τον πελάτη. Αυτών που ξορκίζουν την μουρτζούφλα. Αυτών που δεν ξεχνούν από που ξεκίνησαν και παραμένουν αυθεντικοί. Αυτών που συνεχίζουν να σε ξαφνιάζουν με τηγανητό μπακαλιάρο, αντί με “mouche λευκού κορήγονου σε φυλλώματα βαλεριάνας, πασπαλισμένης με καύκαλο χαρουπιού”. Αυτών που ψήνουν το δικό τους ψωμί στα εστιατόρια τους. Αυτών που υποστηρίζουν όλα αυτά τα νέα παιδιά, τα γεμάτα έμπνευση στις νέες μικροζυθοποιίες. Αυτών που ανέδειξαν το ταπεινό Σαββατιανό στην θέση που του άξιζε εξ´αρχής - σαν ένα νέκταρ του σύγχρονου Ελληνικού αμπελώνα. Αυτών που με την τιμολογιακή τους πολιτική στα κρασιά, επιτρέπουν σε ένα νεαρό ζευγάρι με περιορισμένο χρηματικό διαθέσιμο, να πιεί ένα μπουκάλι κρασί, όχι 2 ποτήρια. Αυτών που εκδίδουν φορολογικές αποδείξεις. Αυτών που δεν επιτρέπουν το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους. Αυτών που δεν είναι αυτοσκοπός τους να πλουτίσουν σε 3 χρόνια. Αυτών που θα ταίσουν έναν άστεγο που ζήτησε λίγο φαγητό, χωρίς να κάνουν ερωτήσεις.

Και αν μέσα σε όλα αυτά χρεώσουν και 1-2 μπουκάλια εμφιαλωμένο νερό, δεν χάθηκε και ο κόσμος βρε αδερφέ...

17 Μάρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Μέσα Μαρτίου, βράδυ Παρασκευής, βροχερό και λόγω ιδιαίτερου λόγου, από το πρωί έψαχνα για ιδιαίτερες γεύσεις.
Χάρη στην πρόσφατη κριτική της PP_TINA, και δεδομένου ότι ήταν ένα εστιατόριο στην επιθυμητή μου λίτσα, πείστικα σε λίγα μόνο λεπτά να κλείσω τραπέζι για 3 άτομα.
Ο χώρος μίνιμαλ, ευρύχωρος, με θέα την Πειραιώς και χαμηλό φωτισμό με απαλή μουσική που αμέσως σε χαλαρώνει και ηρεμεί. Στον 3ο όροφο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, με σχετικά εύκολο το πάρκινγκ στη γύρω περιοχή.
Μετά τις 22:00 είχε γεμίσει όλο το εστιατόριο, όμως παρόλα αυτά, δεν υπήρχε καθόλου οχλαγωγία. Στα πολύ θετικά ότι δεν επιτρεπόταν το κάπνισμα.
Το προσωπικό, 2 νεαρά παιδιά, πολύ ευγενικά, γλυκομίλητα, με το χαμόγελο και καθόλου επιτηδευμένη συμπεριφορά.
Με το που καθίσαμε, μας έφεραν ένα μπουκάλι νερό βρύσης και μετά την παραγγελία μας, ένα ξύλινο δίσκο με καραμελωμένο βούτυρο και ψωμί με καρύδι και παπασουνόσπορο (1.50 ευρώ το άτομο το κουβέρ). Καταπλητικά και τα δύο.

Στη συνέχεια πήραμε:

-Πατατοσαλάτα, θεσπέσια, με αγγουράκι τουρσί και χειροποίητη μαγιονέζα. Όξινη όσο έπρεπε, γεύση απλά τέλεια.
- Σαλάτα με μπαλάκια κατσικίσιου τυριού και κοτόπουλο. Πολύ δροσερή, φρεσκότατη με το ντρέσινγκ να δένει όλα τα υλικά αρμονικά μεταξύ τους.
- Άγρια βασιλομανίταρα σε βάση με λιωμένο τυρί Μετσοβόνε και μους από καλαθάκι. Έντονη η γεύση του καπνιστού τυριού και σε συνδυασμό με τα μεγάλα μανιτάρια, το πιάτο απογειωνόταν.
- Σκωτσέζικα αυγά πάνω σε πατατοκροκέτα. Πιάτο αποτελούμενο από 4 μισά αυγά, γεμιστά με πιπεριά και ντομάτα, ο κρόκος ελαφρά σφιχτός και η βάση, πατάτας, ελαφρώς με παραπάνω λάδι για τις δικές μου προτιμήσεις. Διαφορετικά ήταν ένα νόστιμο ορεκτικό, που όμως δεν μας απογείωσε όπως όλα τα παραπάνω.
- Στήθος πάπιας με ψητή πατάτα φούρνου, πουρέ από κόκκινο λάχανο και σάλτσα αρωματισμένη με χαρουπόμελο. Παρουσίαση και γεύση πολλών αστέρων. Μέτρια ψημένο το φιλέτο της πάπιας, πολύ μαλακό και χωρίς καμία βαριά μυρωδιά.
- Rib eye από black angus με πουρέ πατάτας αρωματισμένο με τρούφα, baby καρότα και σάλτσα αρωματισμένη με Ελληνικό καφέ. Πολύ καλά εκτελεσμένο το κρέας, με την ιδιαίτερη σάλτσα να ταιριάζει απόλυτα το πουρέ πατάτας.
- Ρολό κοτόπουλου, με baby καρότα γλασέ και πουρέ αρωματισμένο με τσάιβς. Πολύ μαλακό το κοτόπουλο, γλυκιά γεύση και το πουρέ χυλώδες όσο έπρεπε.
Στο τέλος μας κέρασαν μαστίχα, που αν και δεν είμαι λάτρης, αυτή είχε πολύ ιδιαίτερο και ωραίο άρωμα.

Για όλα αυτά μαζί με ένα μπουκάλι λευκό κρασί Λημνία Γη πληρώσαμε 91,00 Ευρώ. Σύνοψη; Γκουρμέ παρουσίαση όλων των πιάτων, κανονικότατες ωστόσο μερίδες, τέλειος συνδυασμός Ελληνικών γεύσεων και υψηλής γαστρονομίας σε πολύ προσιτές τιμές.
Αξίζει για κάθε περίσταση και όχι μόνο μετά από θέατρο ή κάποια εκδήλωση στην περιοχή.
Σίγουρα πλέον θα κατεβαίνουμε πιο συχνά από Βόρεια μόνο και μόνο για το συγκεκριμένο χώρο.

14 Μαι 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ένα αξιόλογο Roof Top απόλυτα εναρμονισμένο με τον αμιγώς καλλιτεχνικό προσανατολισμό του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη στην οδό Πειραιώς. Όλα τα πιάτα του εστιατορίου αντλούν τη δυνατή τους προσωπικότητα από τη γνώση και τη φαντασία του ταλαντούχου Σεφ Μιχάλη Νουρλόγλου (βλ. Abovo), άξιος sous Chef ο Αγαπητός Τσακαλάκης. Όλα τα πιάτα χαρακτηρίζονται από έντονη γευστικότητα και φίνα αισθητική, η οποία προεκτείνεται και στην άψογη διακοσμητική υπεροχή του χώρου!

Καινοτομία του εγχειρήματος της ομάδας του Clap αποτελεί το πολυσυλλεκτικό μενού του εστιατορίου, το οποίο αφορά κυρίως πιάτα της προτίμησης γνωστών καλλιτεχνών και δη ηθοποιών (βλ. μπέργκερ Aretha Franklin) ή πιάτα με ονομασία εμπνευσμένη από κάποια ταινία.....!!

Οι διάφορες ζωγραφιές ανθισμένων λουλουδιών που πλανώνται τόσο διακριτικά και ευχάριστα στον εσωτερικό χώρο αποτελούν δημιουργίες των σπουδαστών της Σχολής Καλών Τεχνών! Τα σουπλά, αναπαριστούν- σε ασπρόμαυρο φόντο- φώτα κινηματογράφου. Η ίδια βέβαια η ονομασία του χώρου, Clap the Restaurant, σίγουρα παραπέμπει στο "κλακ" της κλακέτας του σκηνοθέτη ή ακόμα στον ήχο έντονων χειροκροτημάτων (clap ), o καθένας το ερμηνεύει όπως νομίζει....
Το αξιοζήλευτο του θέματος είναι ότι με εξαιρετική φαντασία όλα δένουν αρμονικά τόσο με την καλλιτεχνική καριέρα του Κακογιάννη όσο και με το ύφος του χώρου...!

Στην εποχή των περισσοτέρων αμφιλεγόμενων ΜΚΟ, μακάρι, οι εκάστοτε κυβερνώντες να έδειχναν την προθυμία να αναδεικνύουν παρόμοιους χώρους που να βγάζουν προς τα έξω τόσο επάξια την δουλειά διαφόρων προσωπικοτήτων ή τουλάχιστον να γίνονται ανάλογες προσπάθειες απότισης φόρου τιμής σε προσωπικότητες που κάτι προσέφεραν σε αυτόν τον τόπο, μόνο και μόνο μέσα από την ίδια τους την δραστηριότητα....!!

Σε συνέχεια των παραπάνω,
ο εσωτερικός χώρος αποτελεί πρότυπο καλαισθησίας, τα δάπεδα είναι ζωγραφισμένα με ανθισμένα φυτά και τα τραπέζια επίσης! Την οροφή κοσμούν φίνα κομμάτια ξύλου, αφηρημένης τέχνης, σε ορισμένα σημεία των οποίων παρεμβαίνουν όμορφα σχεδιασμένες αμυγδαλιές. Το ίδιο ανθισμένο σκηνικό ακολουθείται και σε μικρό μέρος των γκρι-μπεζ τοίχων που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και industrial τεχνοτροπίας.
Τα τραπέζια και τα καθίσματα είναι άξια θαυμασμού και διαφόρων σχημάτων κυρίως 70'ς. Άλλα τραπέζια είναι τετράγωνα άλλα στρογγυλά και στο βάθος αριστερά, σε ένα δωμάτιο που δεν διακρίνεται άμεσα, υπάρχει και ένα μοντέρνο μοναστηριακό τραπέζι. Στα καθίσματα, τα περισσότερα είναι μικρές πολυθρόνες, κυριαρχεί το ανοιχτό πράσινο, το σκούρο μπεζ χρώμα και το ροζ. Στο βάθος εντυπωσιάζει ένα μινιμαλιστικό μπαρ με τρία μοντέρνου σχεδιασμού στουλς. Τα φωτιστικά δαπέδου και οι εντυπωσιακοί κρυστάλλινοι πολυέλαιοι, με τις φούξια και μαύρες υφασμάτινες λωρίδες, συμπληρώνουν την άκρατη καλλιτεχνική φαντασία των δημιουργών του!
Η εξωτερική θέα είναι ανεμπόδιστη μέσα από τις μεγάλες τζαμαρίες!

Η ειρωνεία είναι ότι το όλο διακοσμητικό "σκηνικό" του εσωτερικού χώρου έρχεται, στα μάτια μου τουλάχιστον, σε πλήρη αντίθεση -παρότι δρα και συμπληρωματικά- με τα ιδιαίτερης έμπνευσης γκράφιτι στους μεγάλους τοίχους των εργατικών πολυκατοικιών του Ταύρου στη γύρω περιοχή. Το ενθαρρυντικό είναι ότι τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά υπάρχει καλλιτεχνική εγρήγορση!!

Σημαντικό και πρωτότυπο για τα ελληνικά δεδομένα το γεγονός ότι ο χώρος δεν βομβαρδίζεται από φωτογραφίες του Κακογιάννη..... αλλά ακολουθεί με σθένος την καλλιτεχνία του σε όλες της τις εκφάνσεις της ως πολίτη του κόσμου!

Ο μεγάλος εξωτερικός χώρος του Clap είναι εντελώς διαφορετικού ύφους από τον εσωτερικό και αποτελείται από απλά τραπέζια με μαύρες ψάθινες καρέκλες. Έχει θέα προς τις παραπάνω πολυκατοικίες και στο βάθος φαίνεται η Ακρόπολη. Σίγουρα, βράδυ καλοκαιριού, με φωτισμένο το εξωτερικό περιβάλλον, θα είναι πολύ όμορφα και αέρινα εκεί πάνω.

Υπάρχουν δύο μενού, ένα μεσημεριανό και ένα βραδινό. Ο βραδινός κατάλογος δεν διαφέρει σημαντικά από τον μεσημεριανό αλλά περιλαμβάνει περισσότερα κυρίως πιάτα.

Εμείς επισκεφθήκαμε το εστιατόριο μεσημεράκι και αρχικά ήπιαμε ένα καφεδάκι (taf) πριν προχωρήσουμε στο γεύμα. Τους καφέδες μας, δύο καπουτσίνο (3,00), συνόδευσαν δύο γλυκάκια. Οι καφέδες δεν μας ενθουσίασαν!

Κατόπιν, άρχισε το γεύμα,

Στην αρχή, μας έφεραν πάνω σε ένα στρογγυλό ξύλινο δίσκο ψωμάκια καλαμποκιού, για δύο άτομα, που συνοδεύονταν από μικρή ποσότητα βουτύρου με καραμελωμένα κρεμμύδια (2,00).

Δοκιμάσαμε τα εξής πιάτα:

Πιάτο με την ονομασία "Like water for chocolate", (εμπνευσμένο από την μεξικάνικη μελοδραματική ταινία του 1992, como agua para chocolate)!
Πρόκειται για κόντρα μοσχαράκι γάλακτος με πουρέ πατάτας (15,00), με μπόλικα κομματάκια φρέσκου και ζουμερού κρέατος. Ο πουρές είναι εξίσου νόστιμος και το πιάτο ήρθε με άψογη παρουσίαση, με χρώματα που παιχνίδιζαν, το καφέ του κρέατος και το πράσινο κάποιου λαχανικού, σέλινου φαντάζομαι.
Σούπερ πιάτο!!
Το παραπάνω πιάτο περιλαμβάνεται στο βραδινό μενού! Όμως, επειδή το "Frank Gorsin" (16,00), ribeye με σελινόριζα και πιπέρι, του μεσημεριανού καταλόγου, είχε εξαντληθεί, μας πρότειναν να μας ετοιμάσουν ένα παρεμφερές πιάτο από το βραδινό μενού.

Ριζότο "Μιχάλης Κακογιάννης", με κρόκο Κοζάνης (8,00).
Πρόκειται για ένα εξαιρετικό πιάτο που γευστικά συμπληρώνεται από λάδι βασιλικού και κομματάκια σχοινόπρασου. Το ριζότο είναι με εξαιρετικό τρόπο βρασμένο, ενώ από την πρώτη κιόλας μπουκιά καταλαβαίνει κάποιος την άριστη τέχνη του Σεφ.
Υπάρχει και ριζότο "Audrey Hepburn" (7,50) ή "The Godfather" (9,00)!

Στο μεσημεριανό μενού σερβίρονται και πιο ελαφριά γεύματα όπως τοστ (3,50), ομελέτα (8,00), croque monsieur (5,00) ή croque madame (6,00) ή αυγά benedict (8,50). Αυτά και, επιπλέον, κάποια πλατώ τυριών (16,00) και αλλαντικών (16,00) περιλαμβάνονται και στο ενδιαφέρων coffee menu.
Για κάτι ελαφρύ θα δοκίμαζα και κάποια από τις τρεις σαλάτες του μεσημεριανού καταλόγου, όπως π. χ την " Monica Bellucci " στα 8,00.

Στο τέλος, παραγγείλαμε ένα εκλεκτό γλυκό σοκολάτας με αλατισμένη καραμέλα και παγωτό βανίλια (6,50). Το γλυκό είχε σοκολάτα Valrhona, γαρνιτούρα λωρίδες καραμέλας και ως γεύση άφηνε μια υπέροχη γλυκοαλμυρή αίσθηση!!

Μας προσέφεραν μαστίχα Χίου.

Το φαγητό μας συνόδευσε μια ποικιλία από ωραίες ξένες μουσικές στη σωστή ένταση.

Το μέρος είναι το πλέον κατάλληλο για χαλαρές βραδιές για τον λόγο αυτό κάποιος μπορεί κάλλιστα να απολαύσει το ποτό του μέσα σε μια χαλαρή ατμόσφαιρα!!
Έτσι λοιπόν, βρίσκουμε μεγάλη ποικιλία από ποτά και αναψυκτικά. Τα κρασιά σε ποτήρι κυμαίνονται από 4-6,00, ενώ το μπουκάλια αρχίζουν από ΕΥΡΩ 15,00 περίπου (βλ. Πανσέλοινος- Κτήμα Λύκου, Syrah Merlot). Σερβίρεται ούζο και τσίπουρο (βλ. ούζο Πιτσιλαδή 200 ml,10,00).

Το σέρβις είναι άψογο και θεωρώ ότι οι τιμές βρίσκονται σε εξαιρετικά καλό επίπεδο για ένα τόσο προσεγμένο και ιδιαίτερο μέρος όπως το Clap!!
Επειδή οι επιλογές του φαγητού είναι πολλές και πολυποίκιλες, δυσκολεύτηκα να τις οριοθετήσω.... έτσι θα μπορούσαν να αγγίξουν και το 17-25. Εμείς πάντως, με δύο πιάτα φαγητού, και ένα γλυκό, μαζί με το κουβέρ, πληρώσαμε ΕΥΡΩ 31,50 και χορτάσαμε!

Σίγουρα αξίζει της προσοχής σας, σε συνδυασμό ίσως με κάποια θεατρική παράσταση στο χώρο ή έτσι απλά για ένα ποτό, γεύμα ή δείπνο... ως θεατές ενός τέλειου έργου!

ΥΓ Fratello ευχαριστώ για τα ευγενικά σχόλιά σας που αφορούν το πρόσωπό μου και αναδεικνύουν, μεταξύ άλλων, το έργο αλλά και το ομαδικό πνεύμα των καλοφαγάδων φίλων...!!

08 Μάρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Στον 3ο όροφο του Ιδρύματος Κακογίαννη, ο χώρος έχει πολύ όμορφη θέα αλλά και άρτια αισθητική με έντονές καλλιτεχνικές πινελιές (ζωγραφισμένα πατώματα και τραπέζια και highlight μια καλαίσθητή κατασκευή που παραπέμπει σε κλαδιά δέντρου στην οροφή). Το σέρβις επίσης είναι φιλικό και γρήγορο, ενώ αντίστοιχη είναι και η ατμόσφαιρα που ενισχύεται από τις ωραίες και ταιριστές jazzy μουσικές.

Το κλού όμως είναι το φαγητό. Ειδικά αν είσαι λάτρης του κρέατος, εδώ θα βρεις τη χαρά σου. Διοτί στο ειδικό BBQ, δημιουργούν εξαίρετικά πιάτα-και μάλιστα για όλα τα βαλάντια. Δηλαδή, δεν χρειάζεται απαραίτητα να παραγγέιλεις το σούπερ ντούπερ κομμάτι κρέατος (πχ. black angus) για να ευχαριστηθείς. Εμείς εκτός από τα βασιλομανίταρα με μετσοβόνε και μους από καλαθάκι Λήμνου (υπέροχο! ) και την πολύ ωραία πατατοσαλάτα με αγγουράκι τουρσί, πήραμε μια χοιρινή πανσέτα (με άλλα λόγια ένα "καθημερινό" κομμάτι κρέατος) που μαζί με το πέστο πιπερίας και φουντουκιού, απογειωνόταν.

Ακολούθησε μια light μους γιαουρτιου με αποξηραμένα καραμελωμένα φρούτα, που έκλεισε με ιδανικό τρόπο το γεύμα μας.
Ηπίαμε και ένα μεστό, ωραιότατο Αγιωργίτικο (και πολύ οικονομικό στα 15μιση Ευρώ! ) και για όλα αυτά, 2 άτομα, πληρώσαμε κοντά στο 50άρικο, το φχαριστηθήκαμε και χορτάσαμε.

Με λίγα λόγια είναι μια παραπάνω από τίμια επιλογή για δείπνο, είτε έχεις πάει στο Ιδρύμα για κάποια παράσταση (σε αυτή την περίπτωση αξίζει να πας εστω για ένα ποτήρι κρασί), είτε το διαλέξεις σαν αυτόνομο προορισμό.

7 medium

12 Μάρ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Επισκεφτήκαμε το Clap για 1η φορά το προηγούμενο Σάββατο. Το εστιατόριο βρίσκεται στον 3ο όροφο στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, κάτι που το κάνει και πολύ βολικό για επίσκεψη μετά από κάποια παράσταση.

1) Χώρος. Πολύ όμορφος, με απλωμένα τραπέζια για όσο privacy χρειάζεται, με πολύ ωραίο ντεκόρ. Καλός φωτισμός, και πολύ καλή μουσική σε όσο χαμηλή ένταση χρειάζεται.

2) Εξυπηρέτηση: Άμεση, ταχύτατη, με χαμόγελο.2 comments για βελτίωση έίναι πως καλό θα ήταν να αντικατασταθούν οι χάρτινες πετσέτες με υφασμάτινες και επιπλέον, αν βλέπουν πως ο πελάτης έχει αφήσει το σακάκι στο διπλανό κάθισμα, να του προτείνουν την ύπαξη της γκαρνταρόμπας που μπορεί να μην είχε προσέξει.

3) Κατάλογος: Όμορφος με όσες επιλογές χρειάζεται. 8 πρώτα, 3 σαλάτες, 7-8 κυρίως, 2-3 pasta/risotto και 3 γλύκά. Επίσης βολική και η λίστα κρασιού με επιλογές για όλες τις τσέπες.

4) Φαγητό: Παραγγείλαμε 2 πρώτα (scotch eggs και πατατοσαλάτα), 2 κυρίως (burger και rib eye), γλυκό μια lime tart και κρασί μια Λημνία Γη.
Όλα ήταν πάρα πολύ καλά και πολύ καλά μαγειρεμένα. Η πατατοσαλάτα εξαιρετική με το αυγό ποσέ, το burger πολύ καλό με ιδιαίτερο κρέας και το rib eye με πουρέ σελινόριζας ήταν εξαιρετικά ψημένο όπως ζητήθηκε, πολύ ζουμερό και γευστικό.
Η τάρτα, ήταν υπέροχη. Το lime έκανε πολύ ωραία αισθητή τη παρουσία σου, δεν σε λίγωνε, ήταν όσο γλυκό έπρεπε με μέτρο.

5) VfM: Για όλα αυτά, πληρώσαμε μόνο 49,5€. Δεν χρειάζονται παραπάνω σχόλια πιστεύω.

Ο λόγος που δεν του έβαλα 4 στη βαθμολογία, είναι πως επειδή είναι νέο εστιατόριο, σίγουρα έχει χώρο για βελτιώση και μικρολεπτομέρειες (όπως υφασμάτινες πετσέτες, να πάρουν το παλτό σου στην άφιξη κτλ)

Έκπτωση μέχρι 10%
Etable

Σημερινές

Ανακοινώσεις

2 ΝΕΕΣ

OROSCOPO
Μενού δύο ατόμων για τ...
Ιταλία
Ιλίσια - Χίλτον