Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Οι Fishαλίδες προέκυψαν από το σεβασμό τεσσάρων φίλων προς την πρώτη ύλη, τη γνώση της μαγειρικής και προς εσάς. Ο Αντώνης και ο Στέλιος, ιδιοκτήτες του ιχθυοπωλείου Γοργόνα στο Νέο Ψυχικό, είναι οι άνθρωποι που καθημερινά φερνουν τα πιο φρέσκα ψάρια και θαλασσινά. Ο βραβευμένος σεφ Μιχάλης Τζόβας υπηρετεί επί σειρά ετών με επιδεξιότητα την τέχνη της εστίασης με ιδιαίτερη τεχνική στα ψάρια και τα θαλασσινά μετατρέποντας την καθημερινή ψαριά σε πιάτα που κρύβουν μέσα τους τα μυστικά της Ελληνικής κουζίνας. Και ο Κωνσταντίνος είναι ο άνθρωπος που θα φροντίσει την παραμικρή λεπτομέρεια ώστε η επίσκεψή σας στις Fishαλίδες να σας κάνει να νιώσετε σαν στο σπίτι σας.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη,Παρασκευη,Σαββατο (13·00 - 00:30). Κυριακη (13:00-20:00). Ζωντανή μουσική κάθε Παρασκευή. Δευτέρα κλειστά

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει ζωντανή μουσική
Έχει δίκτυο Wifi
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις
Επιτρέπονται κατοικίδια

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

Ταξινόμηση:

23 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Εχθρός του καλού … το καλύτερο.

Ορκισμένος εχθρός και των δύο … το βέλτιστο.

Είμαι, αφάνταστα, υποστηρικτική και βρίθω δικαιολογιών όταν έρχομαι αντιμέτωπη με περιορισμένες δυνατότητες.

Είμαι, ταυτόχρονα, αυστηρή και απαιτητική όταν βλέπω δυνατότητες οι οποίες δε χρησιμοποιούνται στο max.

Οι fishαλίδες ανήκουν, ξεκάθαρα, στη δεύτερη κατηγορία.

Τι κάνεις όταν ξεκινάς με ένα υπέροχης παρουσίασης και γεύσης carpaccio (σε μας έτυχε λαβράκι) με μοσχολέμονο και φύκια? Όξινο, φρέσκο, κρουστό. Φορμαρισμένο με ένα βρώσιμο λουλούδι να το στολίζει. Στο γνωστό και μη εξαιρετέο αστεράτο εστιατόριο που στεγάζεται στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών τα βρώσιμα λουλούδια, που υπάρχουν σε κάθε πιάτο, συμμετέχουν στην τελική επίγευση. Εδώ δε συμβαίνει το ίδιο αλλά δε θα τους το χρέωνα.

Συνοδεύεται από ένα home made προζυμένιο ψωμί νόστιμο και ξινούτσικο. Όταν ζητείται επανάληψη και μετά από αρκετές υπενθυμίσεις σε ενημερώνουν ότι τώρα ψήνεται γιατί τους τελείωσε. Τη Μεγάλη Πέμπτη? Που μετά από την προσπάθεια αλλαγής κράτησης για ένα επιπλέον άτομο μου είπαν ότι δε μπορούσαν να μας εξυπηρετήσουν? Άρα? Θεωρώ ότι είχαν μία καθαρή εικόνα για τον αριθμό των ατόμων που περίμεναν.

Το θράψαλο ήρθε άψογα παρουσιασμένο σε σχήμα κορώνας. Μπορείτε να το δείτε, εξάλλου, στη φωτογραφία του εστιατορίου. Ήταν καλά ψημένο χωρίς να έχει χάσει τους χυμούς του, όμορφα μαστιχωτό, έβγαζε μια γλύκα αλλά χρειαζόταν, παρόλα αυτά, το συνοδευτικό λαδολέμονο.

Η ταραμοσαλάτα ήταν αέρινη. Λίγο υδαρής. Ήρθε, όμως, κι έφυγε χωρίς να μου αφήσει καμία ανάμνηση πέραν της υφής της.

Αθηναϊκή. Πόσο, απόλυτα, 70’s. Κράτησα τη φόρμα, σε σχήμα ψαριού, που χρησιμοποιούσε η μαμά μου όταν την έφτιαχνε. Αξέχαστη αυτή του, RIP, Ideal. Την έτρωγα, μετά μανίας, όταν δεν έτρωγα ψάρι. Μάλλον δε μου το είχαν σφυρίξει. Κι εδώ η εικόνα του πιάτου ήταν όμορφη. Ανανεωτική ιδέα η χρήση baby πατάτας με τη φλούδα σε ροδέλες. Όμως η συνολική συνοχή και γεύση δεν αντιστοίχισε σε καμία ανάμνηση ούτε ξύπνησε κανέναν γευστικό κάλυκα.

Καπνιστό σκουμπρί. Το ιδανικό πιάτο σε περίπτωση που θελήσετε να ανεβάσετε συστολική πίεση, σε dt, από 2 στο 15. Οι, πιθανές, προσπάθειες ανάνηψης θα αποδώσουν το μέγιστο. Προτείνω την προμήθειά του στα κρατικά νοσοκομεία αλλά σε περίπτωση που αντιμετωπίζετε κι εσείς παρόμοιο πρόβλημα, προμηθευτείτε ένα κομμάτι. Με τόσο αλάτι που έχει μπορείτε να το κρατήσετε τον αιώνα τον άπαντα. Δε θα υποστεί καμία αλλοίωση. Η μόνη πιθανή θα είναι, αυτή, της γλώσσας σας.

Μαύρο ριζότο με μελάνι σουπιάς. Κοκκώδες, λασπώδες κι ότι άλλο σας έρχεται σε –ωδες. Επίπεδο και βαρετό. Δεν το έσωσε η ωραία μαγειρεμένη σουπιά.

Το αυτό και για το ριζότο με φρέσκο ψάρι. Εδώ το –ωδες έγκειται στο βουτυρώδες. Το δε flat του θέματος αναγάγετέ το στη νιοστή.

Γαριδομακαρονάδα. Το αντίθετο από το σκουμπρί. Παντελώς ανάλατη. Τα ζυμαρικά σωστά βρασμένα. Οι γαρίδες όχι, μιας και ήταν παραβρασμένες. Έστω και λίγο. Plus ότι ήταν πλημμελώς καθαρισμένες. Εντάξει το κεφάλι κι η ουρά, κόντεψα να πνιγώ, όμως, με κομμάτι του κελύφους του σώματός τους.

Αντίθετα η μακαρονάδα θαλασσινών ήταν πολύ νόστιμη. Σωστή ισορροπία γλυκύτητας κι αλμύρας. Χαριτωμένα μέσα στο σύνολο τα θαλασσινά.

Το ψάρι δε, που ψήθηκε στο αλάτι, ήταν ο καλύτερος ορισμός των δυνατοτήτων που υπάρχουν και σώζουν μία αδύναμη πρώτη ύλη.

Πως ορίζετε τη σχιζοφρένεια? Εκλαϊκευμένα πάντα και με παιγνιώδη διάθεση?

Για μένα οι fishαλίδες είναι το ultimate παράδειγμα…

Διάθεση κι επίτευξη σε κάποιες περιπτώσεις του ενός σκαλιού παραπάνω που θα έκανε τη διαφορά. Twist, διαφορετικότητα, τόλμη, προσπάθεια. Χώρος, service, τιμές δύο ταχυτήτων. Γλυκά... ας μην τα σχολιάσω... όσο για το κέρασμα μιας, ο Θεός να την κάνει, μαστίχας, ας μην το σχολιάσω κι αυτό. Τελική αποτίμηση…

“ Όπου υπάρχει ο μαθητής, ο δάσκαλος θα εμφανιστεί” Παλιά κινέζικη παροιμία..

Υπήρξα, κι εξακολουθώ να θέλω να είμαι, μαθήτρια. Ναι οι δάσκαλοι εμφανίστηκαν μαθαίνοντάς μου πράγματα. Τα μαθήματα που παίρνουμε δεν είναι πάντα ευχάριστα. Ένα από τα πρώτα, αποκαλώντας με όσο ψωνάκι θέλετε, ήταν η γνωριμία μου με τη σαμπάνια. Με έμαθαν να εκτιμώ τις φυσαλίδες. Την πορεία που ακολουθούν στο ποτήρι. Το festive του πράγματος. Την έκρηξη, έστω και στιγμιαία, στο στόμα.

Πάνω από όλα με έκαναν να αποστασιοποιηθώ από τα ανωτέρω εκτιμώντας την τελική επίγευση. Αυτό που μένει βρε παιδί μου. Αυτό που θα θυμάσαι, κάνοντάς σε να το αποζητήσεις εκ νέου.

Οι fishaλίδες έχουν την τεχνική. Όχι όμως την πρώτη κάθε αυτό ύλη. Το bubbly αλλά όχι το τελικό αποτέλεσμα που είναι κι αυτό που μένει. Μπορεί να προσπαθήσω ξανά. Αλλά.. ως γνωστόν δε διακρίνομαι για τη υπομονή μου. I want it all and I want it now.! I know that "you can't always get what you want".. But I am still feeling" In between days "... So.. Not my kind of thing!

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Κάπου είχα διαβάσει τη δηλωση του εθνικού μας σεξολογου ότι, όταν το σεξ είναι καλό σε μια σχέση μετράει μόλις 3 στα δέκα, ενώ, αν είναι κακό, χτυπάει 9/10 στην κλίμακα σοβαρότητας. Απόλυτη εφαρμογή αυτής της επαναστατικής ατάκας βρίσκω προσωπικά στα εστιατόρια, απλά όπου σεξ βάλε φαγητό. Πόσοι από εμάς δεν θα δικαιολογούσαμε έναν χώρο βγαλμένο από χιτσκοκικο background ή μια μουγκριζουσα, ανεπαρκή σερβιτόρα αν το φαγητό που μας σέρβιρε έκανε τα σάλια μας να λιμνάζουν στα παπούτσια μας. Στον αντίποδα, όταν το φαγητό είναι μια απογοήτευση, ξαφνικά σε ενοχλεί το υλικό του σουπλα, τα κουρτινακια στο wc και το χρώμα της ποδιάς του μάγειρα.

Αυτό έπαθα με τις Φυσαλίδες. Αν το φαγητό με άρπαζε απ τη μύτη και τη γλώσσα, ούτε που θα με ενοχλούσε το άβολο, στριμωγμένο κάθισμα, απ το οποίο η τσάντα μου έκανε ελεύθερη πτώση δις. Ούτε θα πρόσεχα το τσαντισμενο ύφος της κυρίας της κουζίνας στο αίτημα μας για περισσότερο ψωμί. Και σίγουρα δεν θα στεφτομουν ότι η τσέπη μου πλήρωσε περισσότερα απ όσα ο οισοφάγος μου απόλαυσε.

Δεν το έκανε όμως. Καθόλου δε το έκανε. Άλλη εικόνα είχα χτίσει στο λαίμαργο μυαλουδάκι μου και άλλα τελικά γέμισαν το λαίμαργο στομαχάκι μου. Όταν προσκλήθηκα από νούμερο ένα γυμνασμένο, αθλητικό γευσιγνώστη του σάιτ είχα ήδη πλάσει στο μυαλό μου ένα Χαλανδριωτικο «Ταξιδεύοντας». Λυπάμαι, αλλά για μένα αυτό είναι το κριτήριο στην Ψαροφαγία που αξιώνει γκουρμεδιαρικες δάφνες. Χωρίς να είναι κακό, είναι αυτό που δεν έπιθυμω ούτε στον καφέ μου καν: μέτριο.

Τον χώρο δε θα τον σχολασω καν, ψαροταβέρνισιος είναι, ακριβώς όπως τον φαντάζεστε. Δίνω μπόνους πόντους για τις εκπληκτικά παστρικες τουαλέτες, τους οποίους κόβω από την κρύα ατμόσφαιρα, θερμοκρασιακα. Βγάζει όμως μια καθαριότητα που δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω.

Το σέρβις ήταν ευχάριστο, ειδικά απ το χαρούμενο γίγαντα σερβιτόρο μας, ο οποίος ερχόταν σε κάθε νεύμα και ήταν γελαστός και κεφάτος. Μου έλειψε, όμως, το λίγο πιο προσωπικό στοιχείο και σε αυτό δε βοήθησε το αρκετά πομπώδες των τρόπων τους όταν παρουσίαζαν τα πιάτα σα να φερναν τη Γκουερνικα. Καλε μου, κρατάς ένα ψάρι. Όσο και αν το κραδαίνεις σα το ιερό δισκοπότηρο, όσο κι αν το παινευεις και το παιδευεις, δεν παύει να είναι ένα κακομουτσουνο λαβράκι.

Στα του φαγητού, ήταν ένας παράξενος συνδυασμός 70’ies κυριλοταβερνας, οπου έβγαζε όλη την οικογένεια ο πλούσιος μυστακατος μπάρμπας, που ανέμιζε τα πεντοχίλιαρα στη μούρη των σερβιτόρων για να έχει σπέσιαλ περιποίηση η φαμελια, και νεόκοπης τρεντι ψαροφαγερί. Απ τη μια θα φας μια εντελώς ξεπερασμένη σε γεύση και εμφάνιση Αθηναϊκή, και αμέσως μετά ένα ντελικάτο σεβιτσε και θα απορείς αν ο μάγειρας είναι διχασμένη προσωπικότητα.

Για εμάς την παραγγελία αποφάσισαν τα 2 Β, με σκοπό να καλύψει όλα τα γούστα και να ανιχνεύσει και τις 2 ταυτότητες του σεφ και περιλάμβανε:

Κυκλαδίτικη σαλάτα με πολλές κατσαρές πρασινάδες, ρόκα, ντοματίνια, μικρά παξιμαδενια κομματάκια και κούταλιτσες νόστιμο ξινοτυρι. Ωραια σαλάτα, δροσερή, απ αυτές που θες απλές για να μην κλέβουν την παράσταση. (7€)

Αθηναϊκή, σε τεράστια γυάλινη ραβιερα. Κατ ουσίαν πατατοσαλάτα σε ροδέλες, με καροτακια, το πιο άγευστο φιλέτο λευκού ψαριού που βρήκαν, το οποίο ακόμα δεν γνωρίζω τι ήταν, και ένα λόφο μαγιονέζας από πάνω. Καλή και η πατάτα η baby, καλή και η μαγιονέζα για ανθρώπους σαν εμένα που την τιμούν με το παραπάνω, αλλά αυτή η σαλάτα κοστολογείται 9.5€ με γνώμονα ότι έχει μέσα ψάρι. Ξέρετε κάτι; Τέτοιο που ήταν, ας έλειπε.

Ταραμοσαλάτα. Ένα πιάτο που αγαπώ και που στο σπίτι μου χρόνια τώρα είναι πολύπαθο, με τη μάνα μου να προσθετει στην ήδη αλλόκοτη συνταγή της αγαυη φέτος. Ήρθε αρκετά βελούδινη και υδαρης, με ελαιόλαδο να τη στολίζει. Προσωπικά μου άρεσε πολύ. Δεν ισχύει για όλους αυτό. Στα 5€.

Πατάτες τηγανίτες, πολλές, ζεστές και τραγανές. Τι παραπάνω να ζητήσω; Να παίζουν και πιανο; (3.5€)

Καπνιστό σκουμπρί. Πολύ στεγνό για καπνιστό, πολύ αλμυρό για βρώσιμο. Αγαπώ τα καπνιστά παρά πολύ, αυτό... nah, not that much. Δεν το προτείνω. (7€)

ΚαρπΑτσιο φρέσκου ψαριού με μόσχολεμονο και γλυκά φύκια (12€). Αυτό μάλιστα. Ινσταγκραμικο, με τα δαντελένια φιλετάκια απλωμένα κυκλικά στο πιάτο και τα γουακαμε στο κέντρο, λωρίδες ελαιολάδου και λουλουδάκια για ντεκόρ. Καταπληκτική γεύση, ντελικάτο και σε υπέροχη μαρινάδα. Έτρωγα ένα κιλό εύκολα.

Χαλούμι ψητό με μαρμελάδα λεμόνι. Το τυρί αυτό ποτέ δεν χάνει, η μαρμελάδα δεν μου είπε και πολλά. (7€)

Γαύρος τηγανητός. Οκ. Τρυφερός αλλά όχι τραγανος. Φαγώσιμος. Ακριβός και λίγος για τα 7 εουρα που στοίχισε.

Παριανά γαριδοπιτακια με σάλτσα πιπεριάς Φλωρίνης. 4 μεγάλα ρολά με πεντανόστιμη γέμιση. Η συνοδευτική σάλτσα αχρείαστη. (9.5€)

Ψητό θραψαλο με τις ροδέλες του ανοιχτές περιμετρικά σαν στρογγυλά πόδια. Όμορφο και άγευστο. Σαν τη μέση χολιγουντιανή ηθοποιό. (10€)

Στα ζυμαρικοριζοτα, πήραμε 4. Με μηδενική βαθμολογία ξεκινά η εντελώς ανάλατη, αρκετά γλυκερη γαριδομακαρονάδα, στα 25€. Καλές, παρότι ακαθάριστες, οι 4 γαρίδες, αλλά μακαρόνι χωρίς αλάτι, ποσό μπορείς να το κρίνεις; Μακαρονάδα θαλασσινών, με γαρίδες, καραβιδοψιχα και μυδακια, πολύ πιο νοστιμη, κυρίως γιατί αυτή είχε καλές σχέσεις με το ιωδιούχο νάτριο και ανάμεικτες μπουκιές θαλασσινών μέσα στα ζυμαρικά. (13.5€)

Risottowise, το μαύρο ριζότο με μελάνι σουπιάς ήταν.... παράξενο. Δεν είχε εντάσεις, ήταν αρκετά φλατ, με μια βαριά κρεμωδη υφη. Δεν ήταν άσχημο, αλλά έχω φάει και καλύτερα. (14€). Το ριζότο φρέσκου ψαριού δεν ήταν όσο φρέσκο διαφημίζει, ούτε τόσο καλομαγειρεμένο. Γενικά την ιταλική κουζίνα την έχει λίγο άχτι ο σεφ τους τώρα που το σκέφτομαι. (16€).

Το λαβράκι ψημένο σε κρουστά αλατιού, αφίχθη φλαμπέ και συναρπαστικό, αλλά γευστικά δεν ήταν το πιο φρέσκοψαρεμενο βραγχιοφορο που έχω φάει ποτέ. Καλό με το λαδολέμονο και τα βραστά λαχανικά του, αλλά προτείνω να αλλάξετε προμηθευτή. Και, σε δεύτερη ανάγνωση, και ξεκοκκαλιστη. Βρήκα πάνω από 10 κοκαλάκια, ως άλλος Κοντιζάς. (17€)

Στα 3 γλυκά, πρωτίστως με χάλασε ότι δεν μας κεραστηκε τουλάχιστον το ένα. Με 300+ λογαριασμό, ένα γλυκάκι επιβάλλεται. Το τιραμισού στο ποτήρι είναι ερασιτεχνικό γλυκό φοιτητή, καμία τέχνη ή τεχνική. Η πορτοκαλοπιτα με παγωτό βανίλια λίγο καλύτερη. Η πικρή, πικρότατη σοκολατοπιτα με μαύρη σοκολάτα εμένα μου φάνηκε υπέροχη, αφού πεθαίνω για πικρή σοκολάτα. Στα 6€ έκαστο.

Συνολικά, μια μέτρια εμπειρία ψαροφαγικα, που κρύφτηκε πίσω από μια διασκεδαστικοτατη βραδιά με αγαπημένους φίλους. Αυτό δεν την κάνει καλύτερη γευστικά, ούτε αξία 32 ευρώ το κεφάλι κοστολογικά. Αν ξαναπάω, θα δείξει. Αλλά, για να λέμε τα σύκα σύκα και το ψάρι ψάρι, όταν έχω την ευκαιρία να φάω τα ίδια πιάτα πιο φρέσκα, πιο καλοφτιαγμένα, πιο... πιο, γιατί να ξαναπάω; Food for thought.

07 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Δεν θα ξέρεις τι ακριβώς να πεις μετά από μια επίσκεψη στις φυσαλίδες. Δεν θα μπορείς να πεις καλά λόγια, αλλά δεν θα μπορείς να πεις ούτε κακά.

Για παράδειγμα δεν θα μπορείς να πεις ότι αντιμετώπισες την χειρότερη εξυπηρέτηση της ζωής σου κι ας ξεχάσουν να σου φέρουν τα ποτά ή ας αμελήσουν να σου φέρουν νερό να πιεις ή ας καθυστερήσουν ορισμένα πιάτα. Κι αυτό γιατί, την ίδια στιγμή θα δεις καλοσυνατοσύνη από τους σερβιτόρους και κερασματάκι στο τέλος.

Δεν θα μπορείς να πεις ότι απογοητεύτηκες από τον χώρο. Μπορεί να είναι λίγο στριμοκωλέιρος, όμως είναι σχεδόν ταξιδευτικός, θυμίζοντας νησάκι και καλοκαιράκι, ασχέτως εποχής. Η μουσική χρήζει βελτίωσης βέβαια.

Άσχημα λόγια δεν θα είναι εύκολο να πεις και για το φαγητό. Βασικά θα μπορείς να πεις άσχημα λόγια αν θες, αλλά είσαι υποχρεωμένος να δώσεις και μερικά εύσημα.

Αρχικά, θα βαρεθείς με την Αθηναϊκή σαλάτα που δείχνει πραγματικά παλιομοδίτικη στη σύλληψη, αλλά και στη γεύση (ποιοτική though). Από τα ορεκτικά το σκουμπρί θα σε λυσσάξει, εκτός αν είσαι γεννημένος στα Ιμαλάια (και έχεις συνηθίσει στο αλάτι ντε). Ο τηγανητός γαύρος δεν θα σε ξετρελάνει ως προς το τηγάνισμα. Τα ζυμαρικά και τα ριζότα είναι ρώσικη ρουλέτα. Μπορεί να εκπλαγείς ή να απογοητευτείς. Αν γίνει το δεύτερο θα φταίει ίσως η φρεσκότητα ή/και το μαγείρεμα του ψαριού (πάρα πολύ κακά στο ριζότο “φρέσκου” ψαριού, με ωραία σάλτσα που σαφράνιζε) ή ο ξεχασιάρης μάγειρας που δεν αλατίζει όλα τα πιάτα το ίδιο και κάποιο μας έτυχε να είναι τελείως ανάλατο (η γαριδομακαρονάδα). Αν είσαι (ή δεν είσαι) λάτρης του καφέ, απόφυγε το τιραμισού καθώς δείχνει... νερωμένο και είναι ξεκάθαρα το χειρότερο γλυκό.

Όμως, παρά τη μεγάλη παραπάνω παράγραφο αρνητικών, υπάρχουν και θετικά στις φυσαλίδες.

Δεν θα μπορείς να αγνοήσεις το ενδιαφέρον πιτόψωμο του ξεκινήματος, το οποίο συνοδεύεται με ελιές και όχι ντιπ όπως λέει το μενού.

Δεν ΠΡΕΠΕΙ να αγνοήσεις το καρπάτσιο φρέσκου ψαριού με χυμό από μοσχολέμονο και γλυκά φύκια. Μακράν το πιο εστιατορικό πιάτο στις φυσαλίδες και σε εμφάνιση, αλλά και σε γεύση. Ισορροπημένο, χωρίς εξάρσεις, που όμως σε καλύπτει ακριβώς όσο πρέπει. Δύσκολο και το πέτυχαν.

Αν βαρέθηκες τις γλυκές μαρμελάδες με τα τυριά, μπορείς να δοκιμάσεις το μαστέλο με μαρμελάδα λεμόνι. Βγάζει πραγματικά όξινη γεύση και έχει νόημα να το δεις και από αυτήν την πλευρά.

Αν προσπαθείς να τρως πιο υγιεινά, αλλά πάντα προτιμάς τα καλαμαράκια σου τηγανητά, γιατί το ψητό σου θυμίζει σόλα ή φόλα, να δοκιμάσεις το ψητό θράψαλο με μοσχολέμονο. Από τα μαλακότερα μαλάκια της πιάτσας.

Ενδιαφέροντα είναι και τα Παριανά γαριδοπιτάκια. Πολύ καλύτερο το τηγάνισμα σε αυτά και πλούσια η γέμιση τους. Έρχονται τέσσερα μεγάλα σπρινγκ ρολς, που θα σε χορτάσουν και στο μάτι και στο στομάχι.

Από τα ριζότα και τα ζυμαρικά, το ριζότο σουπιάς με το μελάνι της δεν είναι κακή επιλογή, αλλά αν θες ένα σιγουράκι, τα λιγκουνίνι θαλασσινών με “φρούτα” της θάλασσας έχουν υπέροχη σαλτσούλα και υποθέτω, ότι όπως εμείς, στο τέλος, θα την πιεις με το κουτάλι.

Τέλος, από τα κυρίως, το λαβράκι ψημένο σε κρούστα αλατιού, θα σε αποζημιώσει οπτικά, καθώς αρχικά θα έρθει φλεγόμενο και μετά θα καθαριστεί (θα βρεις λίγα κοκαλάκια γι’ αυτό πρόσεξε), και στη συνέχεια θα σε ικανοποιήσει γευστικά, χάρη στην εξαιρετική τρυφερότητά του.

Από γλυκά μην περιμένεις προκοπή. Δεν είναι όλα για πέταμα, αλλά για τα 6 ευρώ που κάνουν είναι μέτρια. Πήγαινε για παγωτό πιο δίπλα καλύτερα.

Πολύ κακά λόγια δεν θα μπορείς να πεις και για το οικονομικό κομμάτι. Σίγουρα υπάρχουν ανταγωνιστές που προσφέρουν καλύτερη φρεσκότητα και πιο σίγουρη γεύση σε ένα πιο οικονομικό πακέτο, όμως, για την περιοχή, τα περίπου 25 ευρουλίνια που θα δώσεις για ένα πλήρες γεύμα δεν είναι φρικτά.

Εν κατακλείδι, τις φυσαλίδες δεν μπορείς ούτε να τις κράξεις (γιατί θα πρέπει να θαυμάσεις) ούτε να τις αποθεώσεις. Προσφέρουν ψάρια και θαλασσινά σε μια εκδοχή λίγο λιγότερο ταβερνιάρικη από τα συνηθισμένα, σε έναν όμορφο χώρο, σε συμπαθητική ποιότητα υλικών και, όπως τα περισσότερα μαγαζιά, έχουν γευστικά ups and downs. Ψάξε καλά τα ups, απόφυγε ευλαβικά τα downs, και θα έχεις ένα ευχάριστο γεύμα.

30 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Μεγάλη Πέμπτη και παρέα 5+2 ατόμων από το Ask4food κάνει επίσκεψη στις Fishαλίδες. Είχε περάσει καιρός και είπαμε όπως και πέρσι, τέτοια μέρα να κάνουμε μάζωξη. Αναπόφευκτα γίνανε συγκρίσεις και ως τελικό συμπέρασμα … όπου και αν πάω, πάλι εκεί θα γυρίζω. Δεν θα αναφέρω επωνυμία, οι περισσότεροι θα καταλάβετε. Κερατσίνι ή Ερυθραία. Και αν για το φαγητό το γούστο είναι υποκειμενικό κάποιες φορές, στην εξυπηρέτηση οι απαιτήσεις είναι συγκεκριμένες.

Τους δίνω ένα point όταν ζητήσαμε έξτρα καρέκλα για 9 άτομα (είχαμε κάνει κράτηση 8 ατόμων) και μας είπαν πως ούτε παιδικό καθισματάκι δεν χωρούσε. Κατά τα άλλα, δεν γνωρίζω τι κάνουν σε πιο νορμάλ ημέρες αλλά σε εμάς η εξυπηρέτηση ήταν εντελώς αδιάφορη. Τυπική ερώτηση πως μας φάνηκαν τα πιάτα, σχετικά διεκπεραιωτικά ερχόντουσαν όλα και στο τέλος, ένα μπουκαλάκι μαστίχας μας δόθηκε για αλλαγή της γεύσης. Κάποιοι τελικά έχουν θέσει πολύ υψηλά στάνταρ και μας έχουν κακομάθει. Δεν μπορώ να πω πως μας κέρδισαν, αν και όλοι έτρεχαν πανικόβλητοι σε μια βραδιά με γεμάτο μαγαζί, σε μια περιοχή που το πάρκινγκ ακόμη και εκείνη την μέρα ήταν δύσκολο. Και τα γύρω γνωστά μαγαζιά όχι τόσο γεμάτα.

Ο χώρος συμπαθέστατος, θυμίζει Ελληνικό νησί με ψάθινες (καλής ποιότητας) καρέκλες αλλά και καναπεδάκια (όχι τόσο άνετα). Σουπλά, λαδόξιδα κλπ βρίσκονται στο τραπέζι, καλής ποιότητας σερβίτσια επίσης. Καθίσαμε στον "εξωτερικό" χώρο κλεισμένο με ελενίτ. Συνορεύει με ένα μπαράκι. Για να επισκεφθείτε τις τουαλέτες θα κατεβείτε σκαλιά. Πολύ καθαρές. Δυσάρεστες μυρωδιές ευτυχώς απουσίαζαν γενικότερα στον περιβάλλοντα χώρο.

Η παραγγελία μας ήταν αρκετά μεγάλη, στα 218.5 ευρώ ή αν θέλετε στα 31.5 ευρώ το άτομο.

Νόστιμο το πιτόψωμο για όλες τις χρήσεις (1 ευρώ/άτομο) και πολύ δροσερή η Κυκλαδίτικη σαλάτα (ρόκα, ξινοτύρι, τοματίνια, κρίθινο παξιμάδι) στα 7 ευρώ. Η Αθηναϊκη σαλάτα (9.5 ευρώ) ήταν πλούσια σε ποσότητα και η γεύση του ψαριού καλύφθηκε από την υπερβολική μαγιονέζα σύμφωνα με τους φίλους. Οι φρέσκες πατάτες τηγανιτές (3.5 ευρώ) ήταν όπως έπρεπε να είναι. Η λευκη ταραμοσαλάτα (5 ευρώ) δεν ενθουσίασε, δεν είχε και το κάτι παραπάνω. Το σκουμπρί καπνιστό (8 ευρώ) ήταν καλό αλλά όχι κορυφαίο (άτιμες συγκρίσεις! ), λίγο κρύο και όχι τόσο έντονα καπνισμένο. Το καρπάτσιο φρέσκου ψαριού (12 ευρώ) με χυμό από μοσχολέμονο και γλυκιά φύκια φαγώθηκε τάχιστα και ικανοποίησε τις κυρίες λίγο περισσότερο. Το ψητό μαστέλο με σπιτική μαρμελάδα λεμόνι (7 ευρώ) είναι πάντοτε ένα σιγουράκι όπου και να το δοκιμάσεις, και εδώ δεν απογοητευτήκαμε.

Εξαιρετικά τα χειροποίητα Παριανά γαριδοπιτάκια (9.5 ευρώ) με άνευρη σάλτσα πιπεριάς Φλωρίνης.4 χρυσαφένια, τραγανά και με πλούσια γέμιση τεμάχια … αν και κάποιοι δεν ένιωσαν την γεύση της γαρίδας. Ο γαύρος τηγανιτός (7 ευρώ) καλοψημένος και ζουμερός. Το ψητό θράψαλο (10 ευρώ) ενθουσίασε οπτικά και ικανοποίησε γευστικά αλλά η γαριδομακαρονάδα (15 ευρώ) δε νομίζω να άρεσε σε κανέναν. Ανάλατη, απουσίαζε κάποιο μπαχαρικό αλλά και το τυρί. Το λαυράκι στο αλάτι (17 ευρώ) παρουσιάστηκε εντυπωσιακά, φαγώθηκε εύκολα αλλά δεν χαρακτηρίστηκε και φρεσκότατο. Το ριζότο σουπιάς (14 ευρώ) είχε γευστικό ενδιαφέρον αν και η σουπιά δεν ήταν τόσο έντονη. Παραγγείλαμε και άλλα 2 πιάτα που δεν δοκίμασα αλλά ο Vaggg θα σας ενημερώσει. Μπύρες και ούζα δεν απουσίασαν από το τραπέζι και στο τέλος πήραμε και τα 3 γλυκά.

Σοκολατόπιτα με παγωτό, ζεστή αλλά αρκετά πικρή για τα γούστα μου. Μια πορτοκαλόπιτα που δεν θυμάμαι τίποτα από αυτή να ξεχωρίζει. Το ίδιο ισχύει και για το τιραμισού που ήρθε σε ποτήρι. Δύσκολο γλυκό γενικότερα, συνήθως αρκετά σαντυγίζον … το ίδιο και εδώ. Όλα στα 6 ευρώ.

Συμπερασματικά, για τα ΒΠ είναι καλή επιλογή, μάλλον φθηνότερη από άλλα της περιοχής. Απλώς σε εμένα δεν μου έδωσε το κάτι παραπάνω ώστε να το θυμάμαι σε επόμενες εξόδους μου. Γευστικά μπορεί να βελτιωθεί, στην εξυπηρέτηση πάλι τα περιθώρια είναι ακόμη περισσότερα (όσο σκληρό και να ακούγεται). Φαντασία έχουν, νομίζω θα σκεφτούν και άλλες παρασκευές πιάτων ώστε να εξελίσσονται. Φυσικά και δεν το απορρίπτω.

10 medium

22 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Άλλη μια επίσκεψη στο Χαλάνδρι εξαιτίας των πολλών καλών κριτικών στο ask4food. Έχοντας αρκετό καιρό να πάω για θαλασσινά αποφάσισα να ξεκινήσω ένα Σάββατο βράδυ (και είμαι τυχερός που δεν ξημέρωσε Κυριακή προσπαθώντας να παρκάρω) μαζί με ένα φιλικό ζευγάρι.

Τα παιδιά του service μας υποδέχτηκαν και μας οδήγησαν στο τραπέζι μας, και μας έφεραν άμεσα ψωμάκια (εξαιρετικά σαν πιτούλες, συνοδεία από ένα βαζάκι με μεγάλες ελιές), νερό βρύσης (που ανανεώνονταν συνεχώς και χωρίς να χρειαστεί να το ζητήσουμε) και τον κατάλογο. Δεν έδειξαν να ενοχλούνται για την καθυστερημένη μας άφιξη (30 λεπτά να παρκάρω εγώ και 45 λεπτά το άλλο ζευγάρι).

Από σαλάτα δοκιμάσαμε την Αθηναϊκή (7/10). Καλό πιάτο, σχετικά μεγάλο, με εξαιρετικά φιλετάκια ψαριού, τα διάφορα χορταρικά/μυρωδικά του και τη μαγιονέζα.

Από μεζέδες πήραμε
Μύδια αχνιστα (8/10). Γεμάτο πιάτο, με εξαιρετικό ζουμάκι (ελαφρώς αλμυρούτσικο) το οποίο το στραγγίσαμε.
Γαρίδες Σαγανάκι (8/10). 5 καλές σε μέγεθος γαρίδες (ολόκληρες), γευστικότατες, με εξαιρετική σάλτσα. Έγινε ανάρπαστο.
Θράψαλο τηγανητό (γόνος) (9/10). Καλοτηγανισμένο, χωρίς ίχνος λαδίλας, γευστικότατο, και καλό ως ποσότητα.
Παριανά γαριδοπιτάκια (7/10). 4 καλοτηγανισμένα και αρκετά γευστικά κομμάτια (σαν φλογέρες).
Γαριδοπιπίνι (γαριδάκι) (8/10). Γνωστό πιάτο, σε καλή μερίδα, γαρίδα σε μέγεθος που τρώγεται ευχάριστα και καλοτηγανισμένη.

Από γλυκό πήραμε μια πολύ γευστική πορτοκαλόπιτα συνοδεία μιας μικρής μπάλας παγωτού (βανίλιας) (9/10).

Το λευκό κρασάκι πολύ καλό (8/10).

Στο τέλος για κέρασμα μας έφεραν σφηνάκια μαστίχας.

Γενικά οι γεύσεις ήταν πολύ καλές και οι μερίδες σε όλα τα πιάτα είναι ικανοποιητικές.

Εξυπηρέτηση:
Προσωπικό ευγενές, γρήγορο, εξυπηρετικό. Αστοχίες βέβαια υπήρχαν. Η σαλάτα ήρθε 3ο πιάτο στη σειρά, ενώ στα Παριανά είχε κολλήσει σε ένα πιτάκι λίγο χαρτί κουζίνας που είχαν για το στράγγισμα από το λάδι.

Χώρος:
Το μαγαζί είναι πρακτικά η αυλή μιας μικρής μονοκατοικίας (με θέα ένα στενό δρόμο), με μάλλον αδιάφορη διακόσμηση. Χωρίζεται (με επιτυχία) σε δύο χώρους: καπνιζόντων και μη. Τα τραπέζια μεγάλα, άνετα και με χώρο μεταξύ τους. Η θέρμανση επίσης ήταν ικανοποιητική.
Το πάρκινγκ είναι ΚΟΛΑΣΗ. Ουδέν άλλο σχόλιο χρειάζεται.

Τιμές:
Ελαφρά τσιμπημένες. Ίσως εκεί να οφείλεται το γεγονός ότι Σάββατο βράδυ, σε ένα ασφυκτικά γεμάτο Χαλάνδρι, με πιάτα που είναι πολύ ικανοποιητικά στη γεύση και καλά ως μερίδες, το μαγαζί ήταν μισογεμάτο. Για τα ανωτέρω πιάτα 58 ευρώ (με απόδειξη και POS) με την έκπτωση 10% του e-food.
Πρόταση: Γαρίδες σαγανάκι, τηγανητό θράψαλο, μύδια αχνιστά.
Να πάω; Εγώ θα ξαναπάω σίγουρα

24 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Μετα την επίσκεψη στο συγκεκριμένο κατάστημα ενα μεσημέρι Κυριακής, αποφάσισα να γράψω την κριτική μου για να μοιραστώ την εμπειρία μου. Ειμασταν δυο ατομα κ παραγγείλαμε μια σαλατα σαν ντακο με ντοματινια, τα οποια ομολογουμένως ηταν πολυ γλυκα και συνολικα η συλληψη αν και απλη, ηταν επιτυχημένη. Πήραμε μια φαβα, ειχε ωραια υφη & γευση. Παραγγείλαμε ενα ψητο χταποδι. Οπως ειχε γραφει και σε αλλες κριτικές, η ποσοτητα του συγκεκριμένου πιατου ηταν ικανοποιητικη.. το ιδιο παρατηρησα και εγω στα πιατα ψητου χταποδιου που εβλεπα να πηγαίνουν στα διπλανα (μεγαλύτερα των 2 ατομων) τραπεζια. Σε εμας ομως η μεριδα που κατεφτ ασε ηταν τουλάχιστον αστεία.. ηταν ενα μικρο μικρο πλοκαμακι που το 1/2 του ηταν η μικρη καμμενη ακρη του. Θεωρω απαράδεκτο να διαμορφώνονται διαφορετικά οι μεριδες αναλογως των ατομων, καθως το ιδιο δεν ισχύει και για τις τιμες, καθως και εμεις πληρωσαμε την ίδια τιμη στη μεριδα με τους διπλανους που ειχαν διπλασια ποσοτητα. Σαν κυριως επελαξα ενα "φρεσκο" ψαρι απο τα προτεινομενα πιατα ημέρας, τον τηγανιτο μπακαλιάρο, ενω η παρεα μου μια ψαρόσουπα. Ο μπακαλιάρος που εφτασε σαν μεριδα ηταν επισης ενα πολυ μικρο κομματακι απο τον κορμο του ψαριου- το οποιο ειδα μετα στο λογαριασμό πως ειχε βαρος οσο το ένα τεταρτο ενος κιλου (σε καμια περίπτωση δεν ισχύε κατι τετοιο), συνοδευοταν απο τα βραστα λαχανικα που υπήρχαν στην σουπα του διπλανου μου, νεροβραστα κ ανοστα, ενω το χειρότερο ηταν η γευση του "φρεσκου" ψαριου. Ειμαι απο νησι κ ξερω να αναγνωριζω το λευκο φρεσκο με τη φινα γεύση μπακαλιάρο.
Ουδεμία σχεση με αυτο που δοκιμασα - γιατι δεν εφαγα, καθως φοβήθηκα μηπως παθω κατι. Ηταν οτι πιο πικρο εχω γευτει σε ψαρι, με κιτρινη οψη κ το πιο κακο τηγάνισμα ever. Σαν κατεψυγμένος μπακαλιαρος που προοριζεται για παστος. Και αυτο χρεώθηκε 14€.

Λυπάμαι πραγματικά για την ποιότητα που προσφερουν τετοια μαγαζια, θα επρεπε οτι βγάζουν να ειναι φρεσκο αν θελουν να συνεχίσουν να εχουν πελατεια και να προτιμώνται απο τους ανθρώπους που εχουν γευτει ψαρι εστω και μια φορα της ζωης τους σε κάποιο νησί της Ελλάδας.