Loader

Παροχές

Έχει δίκτυο Wifi
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

24 Μάρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Τι να σου πω, τι να σου πω
αφού σου τα `παν άλλοι
σου άφησαν πόδια και ουρά
σου πήραν το κεφάλι.

Όταν ο Ελύτης έπαιρνε το νόμπελ το 1979 ο Πωλ ο Σιδηρό τραγουδούσε τα ανωτέρω. Η σχέση του άσματος με την κριτική διαισθητική.

Κυριακή πρωί, βόλτα κατά τις 12. Περάσαμε από γνωστό καφετεριομπραντσάδικο ψηλά στην Αιόλου. Άδειο. Είπαμε να κάτσουμε. «Έχετε κάνει κράτηση;» Επαναλαμβάνω: άδειο. Δυο-τρία ζευγάρια όλοι οι πελάτες. Αφού μας άφησε σύξυλους 3-4 λεπτά να περιμένουμε όρθιοι μας είπε η κορασίς «λυπάμαι». «Εγώ να δεις» σκέφτηκα και πήγαμε καλλιά μας.

Περπατήσαμε δώθε κείθε. Είπαμε να κάτσουμε στο αγαπημένο χειμερινό στέκι το οποίο από πέρσι βγάζει και τραπεζάκια όξω. Δεν είναι το ίδιο βέβαια διότι τον χειμώνα καθώς είναι στον 1ο όροφο έχεις θέα κορνίζα Ακρόπολη από την πλευρά της Πανδρόσου. Κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών βγάζει τραπέζια αντίκρυ του Μπαϊρακτάρη, ήτοι στην πλατεία Δημοπρατηρίου.

Αφήσαμε τα παιδιά με τα παράξενα μούσια και τα μεγάλα γυαλιά ηλίου καθήμενοι με ανατολικοευρωπαίους τουρίστες. Και δεν χάσαμε…

Το συγκεκριμένο μαγαζί ήταν δημοτικό καφενείο. Και ως τέτοιο είχε 5 τραπεζάκια μέσα (στον πρώτο όροφο), χαλαρό έως απρόθυμο service κτλ. Όμως φαίνεται τελευταίως αφυπνίσθη. Από εκεί που είχε καφέδες και 5-6 μεζεδάκια για ούζο την Κυριακή 19-3-2017 σέρβιρε (στους ομόδοξους βόρειους γείτονες) όλο το παλμαρέ των ελληνικών γαστρονομικών κλισέ. Πράγμα το οποίο δεν με αφορούσε αλλά το παρατήρησα.

Κάναμε ρελάνς στο brunch καθώς είχε πάει 12:30 και χτυπήσαμε χαλαρό ουζάκι.

- Πατατοσαλάτα, 4,50 €: καλή και τίμια δίχως απογείωση αλλά καλό συνοδευτικό ούζου.

- Ντολμαδάκια γιαλαντζί, 7 €: πραγματικά σπιτικά αλλά όχι φοβερά. Έλειπε λεμονάκι, ίσως και δυόσμος. Ρυζάκι ελαφρώς παραβρασμένο. Το φύλλο δεν ήτο το πιο τρυφερό. Συνοδεύονταν από λιπαρή ουσία με δυόσμο που θα ήθελε να είναι γιαούρτι. Σε κάθε περίπτωση τα σπιτικά ντολμαδάκια (: μη κονσέρβα) έχουν σπανίσει τόσο που λες μπράβο για οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Στο συγκεκριμένο η σπιτίσια γεύση και υφή υπερνικούσε τις τεχνικές ατέλειες.

- Μεζές για ούζο (4,50 €), ήτοι:
Ολίγον τι εκπληκτική τυροκαυτερή
Ολίγον τι καλή μελιτζανοσαλάτα (μάλλον έτοιμη η πρώτη ύλη-βάση αλλά με την προσθήκη υλικών από τους ίδιους όπως μαϊντανό, πιπεριά κόκκινη και ένα τσικ σκόρδου για να ζωντανέψει)
Σαρδέλες παστές
Ελίτσες
Δυο ψωμωμένες φετούλες ντομάτα
Τέσσερα στικς αγγουρακίου
Τέσσερα σουσαμένια κριτσίνια
Δυο πράσινες καυτερές πιπερίτσες τουρσί

- Κουβέρ για δύο 2 € φέρνοντας και λίγο πατέ πράσινης ελιάς.

- Νερό κανάτας.

- Ούζο Γάτσιου Μελτέμι στα 10 €. Οι στεριανοί δεν τα φτιάχνουν ίδια με τους θαλασσινούς. Η οικογένεια Γάτσιου (από το Συρράκο των Τζουμέρκων για να καταλήξει σήμερα στο Νεοχώρι Άρτας, λίγο πιο κει από το Μενίδι με τις φοβερές γαρίδες) έμαθε το ρακοκαζάνεμα στην Πόλη. Το ούζο τους θυμίζει το Ούζο 12 που είναι κι αυτό πολίτικο και στεριανό (Βόλος) και είναι από τα πολύ παλιά ούζα (1878). Του λείπει η αύρα της θάλασσας και είναι πιο γήινο, λίγο πιο τραχύ. Θυμίζει λίγο τσίπουρο με γλυκάνισο γι’ αυτό και πάει με λιγότερο θαλασσινές γεύσεις. Θα το ξαναέπαιρνα αλλά όχι με θαλασσινά. Με μεζεδάκι ούζου όπως τα ανωτέρω ήταν εξαιρετικό. Έχει όμορφο μπουκάλι μιας και στο στόμιο έχει και ρυθμιστή ροής. Το πιο υπερκοστολογημένο από ό, τι καταναλώσαμε.

Μέσα και πάνω η ατμόσφαιρα είναι αυτή παλαιοπωλείου-παλαιοκαφενείου με γκραβούρες, παλιές αφίσες και λαογραφικά είδη. Έξω είσαι σε μια συμπαθητική πλατεία και χαζεύεις όλες τις φυλές του Ισραήλ που πηγαινοέρχονται χαρούμενα και ράθυμα στα πέριξ του Μοναστηρακίου.

Είμαστε μια γενιά στα χέρια της οποίας θα χαθούν παραδόσεις αιώνων. Ακούγεται μίζερο αλλά είναι σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενο και φυσιολογικό: ο ρυθμός ώσμωσης που φέρνει η παγκοσμιοποίηση είναι μοναδικός στην παγκόσμια ιστορία. Όσο πιο γερά πατάς πολιτισμικά στα πόδια σου τόσο περισσότερο θα επιβιώσει η ταυτότητά σου, αν αυτό έχει κάποιο νόημα βέβαια.

Την ιερή συνήθεια του ούζου πριν το φαγητό, με ένα χαλαρό μεζεδάκι και όχι σαν αυτόνομο γεύμα, θα ήθελα να την δω να επιβιώνει των τηγανιτών αβγών με κρέμα από απάκι και γουακαμόλε βιολογικού αβοκάντο. Το ούζο έναντι της μαργαρίτας φράουλα. Κατανοώ ότι η ιστορία δεν είναι απαραίτητα ρηξιγενής αλλά είναι σαφές ότι εν δυνάμει μπορεί να γίνει.

ΥΓ Η προσωπική εμπειρία για το φαγητό για κάποιους επηρεάζεται από τον τρόπο παρασκευής του, τον τόπο ή την ιστορία αυτού. Η υπερ-ανάλυση της τηγανιτής πατάτας πχ στον Τέλη είναι ήσσονος σημασίας έναντι του τι είναι το μαγαζί και τι έχει περάσει όλα αυτά τα χρόνια εκεί που είναι. Άλλη αξία έχει το ίδιο πουλοβεράκι από τα χεράκια της γιαγιάς κι άλλη από ένα εργοστάσιο πολυεθνικής. Όπως έχει διδάξει η σχέση Ηρακλή –Κόναν (ο Σβατσενέγκερ έχει παίξει και τους δυο σε μία κωμική σύμπτωση) οι μύθοι πουλάνε για πάντα, τα εμπορεύματα για λίγο. Αλλά «για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα! »

ΥΓ2 Μετά από δεύτερη δοκιμή ενημερώνω:
Δοκιμάσατε το εξαιρετικό πατρινό ούζο Χρύσα (με αρώματα μαστίχας και εσπεριδοειδών) και σημειώσατε ταράτσα επιπέδου A for Athens που έρχεται από τέλη Απρίλη αρχές Μάη.

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ