Loader

Περιγραφή

Κυρίως περιλαμβάνει και ειδικεύεται στα θαλασσινά και ψάρια, περιλαμβάνει όμως και πιάτα γενικότερα από την ελληνική κουζίνα.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Δευτέρα-Κυριακή 11:00 - 01:00

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

06 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Επαγγελματικό ταξίδι- αστραπή στη Θεσσαλονίκη διαρκείας μικρότερης των 24 ωρών. Παρασκευή μεσημέρι, τελειώνουμε τη δουλειά μας κατά τις 16:00 και συμβουλευόμαστε γέννημα- θρέμμα της πόλης για ουζερί στην Καλαμαριά για να τσιμπήσουμε κάτι πριν την πτήση της επιστροφής.

Ο καιρός υπέροχος για Δεκέμβριο και απαιτούσε τραπεζάκια έξω. «Στου Χαμόδρακα να πάτε». Βουρ λοιπόν. Πού να το ψάχνουμε περισσότερο, μου έκανε και κλικ το όνομα, βάλαμε μπρος και το gps και φύγαμε. Και ζήσαμε μια μοναδική εμπειρία επιστροφής στο χρόνο. Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς άμα τη αφίξει: Τον περιβάλλοντα χώρο, το ύφος του μαγαζιού, τον διάκοσμο, τα τραπεζοκαθίσματα, τα σερβίτσια ακόμα; Μπαίνεις στην χρονοκάψουλα και βγαίνεις στο 1985. Ανοίγεις στην κυριολεξία το χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Μάλιστα η έκφραση ταιριάζει γάντι εδώ, καθ’ ότι εκστομίστηκε από τον θρυλικό Αντρέα ακριβώς εκείνη τη χρονιά, αν δεν κάνω λάθος. Από στιγμή σε στιγμή νομίζεις ότι θα ξεπεταχτεί ο Στάθης Ψάλτης αγκαζέ με την Καίτη Φίνου- ενδεχομένως μάλιστα ο Ψάλτης να εμφανιστεί και σε ρόλο σερβιτόρου του καταστήματος. Δίπλα στο πάλαι ποτέ αυτό κυριλέ σκηνικό υπάρχει κάτι σαν παλιό καρνάγιο, με ξεχαρβαλωμένες ψαρότρατες, κουρελούδες, και πού και πού καμιά ξέμπαρκη φερ φορζέ καρέκλα.
Όταν δε μπαίνεις στον εσωτερικό χώρο, στον οποίο μπήκα αναζητώντας μετά από μία λαβυρινθώδη διαδρομή την τουαλέτα, είναι σαν να εισέρχεσαι στη χώρα των θαυμάτων του Λιούις Κάρολ- μόνο ο Άσπρος Λαγός που δεν ξεπήδησε από κάπου. Περνάς από διάφορες αίθουσες, παρααίθουσες, δωματιάκια, που το καθένα έχει διαφορετικό ύφος διακόσμησης, διέρχεσαι από την κουζίνα, ανοίγεις πόρτες και πορτάκια για να βρεθείς στο πολυπόθητο «μέρος».

Σε όλη αυτή την ομολογουμένως ιδιαίτερη διαδρομή συναντάς τα απίθανα των απιθάνων: από μια γιγαντοθόνη που προβάλλει φωτογραφίες με «εξέχουσες» προσωπικότητες της πολιτικής κυρίως σκηνής οι οποίοι έχουν περάσει από εκεί, μέχρι μια επίσης γιγαντιαία βυζαντινή εικόνα στο μέσο της μιας από τις μεγαλύτερες αίθουσες. Αυτά τελείως ενδεικτικά, απ’ όσα αξιοπερίεργα μπόρεσα να συγκρατήσω, μέσα σ’ αυτό το horror vacui σκηνικό.

Κι εδώ κλείνει η εκτεταμένη εισαγωγή για την περιγραφή του χώρου, η οποία όμως –πιστέψτε με- είναι απαραίτητη στη συγκεκριμένη περίπτωση. Εξάλλου στην ίδια φιλοσοφία του ’80 κινείται και η κουζίνα. ΄Ενας ανεξάντλητος κατάλογος (στις πρώτες σελίδες του οποίου φιγουράρουν μάλιστα πάλι γνωστοί πολιτικοί που έχουν τιμήσει το κατάστημα) με μεγάλη ποικιλία ψαρικών και μάλιστα κάποιων δυσεύρετων όπως π. χ. καλκάνι. Όλα αυτά προσφέρονται σε μεγάλη ποικιλία παρασκευών, από ψητές ψαρούκλες, σαλάτες με ψαρικά, σαγανάκια με ψαρικά και οστρακοειδή, ποικιλίες ψαρικών, πάστες και risotti επίσης με θαλασσινά.

Υπάρχουν βέβαια και πιο κλασικά ορεκτικά και λίγα κρεατικά. Σ’ αυτή την υπερ- πληθώρα προτάσεων όμως (όπως αναφέρονται) απλά χάνεσαι. Ενδεικτικά σας λέω ότι ο κατάλογος για τα φαγητά και μόνο, χωρίς τα ποτά και τα γλυκά είναι 29 σελίδες! Και ναι, είναι διαθέσιμος πλήρως στο site του καταστήματος, αν θελήσετε να το επισκεφθείτε, γιατί μάλλον θα χρειαστεί να κάνετε ένα είδος μελέτης στο σπίτι προκαταβολικά για να μπορέσετε να προσανατολιστείτε.
Περιοριστήκαμε σε λίγα πράγματα, μια και πήγαμε για τσίμπημα:
- Πιατέλα ούζου 2 ατόμων, που περιλαμβάνει μπακαλιάρο και γαύρο τηγανιτό, σκορδαλιά, μελιτζανομπουρεκάκια, καλαμαράκι τηγανιτό και μυδοπίλαφο συν ένα καραφάκι ούζο, επιλογής του πελάτη, αν θυμάμαι καλά. Όλα αυτά στα 19 ευρώ. Καλό σαν ιδέα για ένα απλό τσιμπολόγημα και ως προς την τιμή, αλλά από όλα αυτά μόνο τα μπουρεκάκια μελιτζάνας άξιζαν. Ο μπακαλιάρος ήταν πανιασμένος, ο γαύρος άνοστος, απλώς ανεκτή η σκορδαλιά και η μελιτζανοσαλάτα και το μυδοπίλαφο απαράδεκτο και σίγουρα μαγειρεμένο από την προηγούμενη μέρα τουλάχιστον. Απαράδεκτο και το καλαμαράκι που ήταν τηγανισμένο τουλάχιστον 2-3 ώρες πριν.
- Σκουμπρί καπνιστό στη σχάρα: Εδώ τους βγάζω το καπέλο. Μας το συνέστησε με επιμονή ο παριανής καταγωγής σερβιτόρος και είχε δίκιο. Καταπληκτικός μεζές με ισορροπημένο κάπνισμα. Το καταβρόχθισα όλο μόνη μου.
- Χταπόδι λιαστό σχάρας (ή μάλλον «Οχταπόδι» όπως αναγράφεται και στο μενού ☺ ): Δυστυχώς άνοστο τελείως και σκληρό.
Στο τέλος μας προσφέρθηκε κυδώνι φούρνου με γιαούρτι το οποίο οφείλω να πω ότι ήταν εξαιρετικό! Το γευστικότερο κυδώνι που έχω δοκιμάσει ποτέ με καλής ποιότητας γιαούρτι και σε γενναία ποσότητα. Το σέρβις παλαιάς κοπής και αυτό και απολύτως εναρμονισμένο με το όλο κλίμα, όμως σίγουρα ευγενικό. Ακούσαμε μάλιστα ενδιαφέρουσες ιστορίες από τον συμπαθή Παριανό σερβιτόρο, που ανέφερα παραπάνω. Το μόνο που έχω να σχολιάσω είναι ότι η απόδειξη καθυστέρησε υπερβολικά από τη στιγμή που πληρώσαμε (περίπου μισή ώρα), η οποία μας ήταν κιόλας απαραίτητη εφόσον επρόκειτο για επαγγελματικό γεύμα. Εν τέλει όμως, μας την έφεραν.
Τώρα για το αν το προτείνω, τι να πω. Αν κάνετε κοινωνιολογική έρευνα για τη δεκαετία του ’80 (και όχι μόνο για το φαγητό, αλλά γενικότερα για την κουλτούρα της εποχής, και τα κατάλοιπα/ προεκτάσεις της στο σήμερα), αποτελεί ιδανικό case study. Να πάτε όμως μόνο μεσημέρι με καλό καιρό και να καθίσετε έξω, χαζεύοντας τα γλαρόνια και το ηλιοβασίλεμα, με πολύ χαμηλές προσδοκίες από το φαγητό. Εμείς πάντως (θες που ήταν επαγγελματικό γεύμα και δεν πληρώναμε κιόλας από την τσέπη μας;) το διασκεδάσαμε εν τέλει.

Μανώλη Γαγύλη 13, Καλαμαριά

2310 447943