ΧΑΜΟΔΡΑΚΑΣ

Fish Restaurants

  Μανώλη Γαγύλη 13, Καλαμαριά [Χάρτης]
  2310 447943

Περιγραφή
Κυρίως περιλαμβάνει και ειδικεύεται στα θαλασσινά και ψάρια, περιλαμβάνει όμως και πιάτα γενικότερα από την ελληνική κουζίνα.
Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα-Κυριακή 11:00 - 01:00


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Fish Restaurants - Καλαμαριά, Θεσσαλονίκη
Απρ
01
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Ξέρεις τι είναι να αγοράζεις ένα απλό αεροπορικό εισιτήριο από το πρακτορείο της γειτονιάς σου και μετά να ανακαλύπτεις ότι στο ίντερνετ το ίδιο ακριβώς κοστίζει 11 € λιγότερο;

Έβγαλα καπνούς από τα αυτιά μου. Γιατί, να είσαι μπάρμπας και να βλέπεις υπολογιστή και να κατεβάζεις χολοκυστίτιδα, το καταλαβαίνω. Αλλα στο παλ-μαρέ σου όταν το 'χεις, πώς μπορείς να το αντέχεις να συμβαίνει κάτι τέτοιο;! Παρατάω άρον άρον τις φοβίες για το internet phising, ετοιμάζω με προσοχή τα απαραίτητα και κατεβάζω τα ρέστα μου βρίσκοντας εισιτήριο και σπίτι μέσα σε λίγα λεπτά (sic) απο το διαδίκτυο. Κωδικό όνομα Σαλόνικα. Ξεσαλόνικα δηλαδή. Και παίρνω και το αίμα μου πίσω γιατί βρήκα ολόκληρο διαμέρισμα στα 3/5 της τιμής των παραδιπλανών ξενοδοχείων. Όχι, παίζουμε..

Τριήμερο Καθαρής Δευτέρας λοιπόν, 11-14/3. Και με το που πατάω το πόδι στη Θεσσ, αρχίζει η βροχή. Τσιρ, τσιρ, τσιρ και να έχεις και τους άλλους να σε λένε συνεχώς "μα έχει να βρέξει πάνω από ένα μήνα"... Ευχαριστώ πολύ για την πληροφορία. Ήρθε η Αθήνα και σας τα έκανε μούσκεμα. Χεχεχε, στην πραγματικότητα δεν με πείραξε καθόλου και παρόλο που τα αθηναϊκά μου, αμάθητα τα καϋμένα κι ευαίσθητα, λεπτεπίλεπτα παπουτσάκια έπλεαν κι ας αρμένιζαν ακροποδητί από το πρώτο λεπτό ως το τελευταίο, πότε με απλά σάλτα, πότε με τριπλούν, το μόνο πρόβλημα ήταν που την ημέρα της Κ. Δευτέρας δε θα μπορούσαμε να βγούμε έτσι παραέξω, όπως αρμόζει.

Μέσα, λοιπόν, indoor amusement κι ενημερώνομαι ότι έχει μεσολαβήσει συγγενικό πρόσωπο για να κλειστεί τραπέζι στο Χαμόδρακα. Δυο μέρες έκανα για να μάθω το όνομα. Πριν την κρίσιμη στιγμή μάλιστα ούτε καν σκέφτηκα να ρωτήσω τι ακριβώς είναι, περιοχή, πάρκο αναψυχής, καφετερία, αναψυκτήριο;

Είναι μια ταβέρνα πάνω στη θάλασσα, λίγο μετα τη μαρίνα της Αρετσούς, με θέα στο φάρο Καρά-Μπουρνού (το πολυαγαπητό για εμάς Καραμπουρνάκι). Έκαναν οι φίλοι κάτι τρίπλες για να μπούνε στο παραλιακό (παρα)δρομάκι και κατεβαίνοντας απο το αυτοκίνητο που σταθμεύτηκε 6 μέτρα μακρυά από τη θάλασσα κι αλμυρό νερό, παρατήρησα "μμμ ναι, είναι σαν τον Ασπρόπυργο". Πράγματι, σαν τις παραθαλάσσιες ταβέρνες της παραλίας Ασπροπύργου ήταν κι εμένα μου αρέσει πολύ ο Ασπρόπυργος σε εκείνο το κομμάτι του. Es muy atmosfe'rico. Δεν άρεσε (αντιλήφθηκα) το σχόλιο μου και πολύ (αμάν, γκάφα- με τους βόρειους φίλους μας πρέπει να τα προσέχετε λίγο αυτά) κι ενώ πιο παλιά και πιο μικρός θα μαζευόμουν λίγο, σα παραμερισμένο καβουράκι εκεί λίγο πιο πέρα στα ασπρα βοτσαλάκια (άμμο είχε), τώρα θέλησα να ενισχύσω την άποψη μου, εμφατικά, μα "ναι, έτσι είναι στον Ασπρόπυργο! ". Και πράγματι, έτσι είναι. Κι όχι τίποτ' άλλο, αλλά εμένα μου αρέσει πολύ στις ταβέρνες κάτω εκεί στην παραλία, ωραία είναι, πώς να το κάνουμε.

Το εστιατόριο (seafood restaurant παρακαλώ, όχι ταβέρνα, το καταλαβαίνεις στο τέλος όταν καταφθάνει ο λογαριασμός) βρίσκεται πάνω στη θάλασσα, τόσο, που διαθέτει μια τετράγωνη, ξύλινη πλαταφόρμα μέσα στο νερό με τραπεζάκια για το καλοκαίρι. Έμαθα από αυτά που ειπώθηκαν ότι πρόκειται για το δεύτερο πιο ονομαστό στέκι της τάξης του στη συμπρωτεύουσα με το Μαϊάμι (κάποιο Μαϊάμι) να πρωτοστατεί. Διαθέτει δύο αίθουσες σειριακά κάθετα προς την ακτογραμμή (την εσωτερική δεν την είδα ποτε, απλώς εντυπωσιάζονταν και την ανέφεραν όσοι επισκέπτονταν την τουαλέτα, ότι "υπάρχει κι από εκεί χώρος με κόσμο") και όταν μπήκαμε γύρω στις 14.40 ήταν όλα κατάμεστα. Πολύ-οικογενειακές καταστάσεις με φόντο το αδιαχώρητο.

Τεράστιες παρέες σε μεγάλα τραπέζια ολούθε. Κι εκεί που ψάχνεις το δικό σου έρημο τραπέζι μέσα στον πανικό, ξεπροβάλλει ένα και μοναδικό - ροτόντα στη γωνία των τζαμαριών που βλέπουν στη θάλασσα. Ομολογουμένως το καλύτερο τραπέζι του μαγαζιού. (Μπορειτε να το δείτε στην 3η φωτογραφία του gallery του μαγαζιού στο site του στο ίντερνετ). Μόνο ψώνιο δεν είμαι, αλλά δε σε αφήνει ασυγκίνητο μια τέτοια κίνηση. Εδώ διαβάζουμε δεκάδες κριτικές για κρατήσεις ασυντόνιστες στο χώρο, το χρόνο, τον τρόπο. Αυτή τη μια φορά ήθελα να το ευχαριστηθώ και το ευχαριστήθηκα χωρίς τύψεις. Σιγά σιγά ήρθε και η υπόλοιπη παρέα - όλοι άργησαν - και με τους τελευταίους το τελετουργικό της παραγγελίας.

Έιναι κυρίως εστιατόριο για θαλασσινά και ψάρια, περιλαμβάνει όμως το μενού του και πιάτα γενικότερης ελληνικής κουζίνας με κρεατικά. Λόγω της ημέρας όλα περιστράφηκαν γύρω από τα θαλασσινά και όλα ήταν κοινά πιάτα. Πήραμε πολλά που δεν μπορώ να τα ανακαλέσω στο σύνολό τους, αναφέρω σκόρπια 2 σαλάτες μοντέρνες με λαχανικά, ένα πλατώ με ψητά λαχανικά, λιγκουίνι με γάριδες σε κόκκινη σάλτσα, ένα ρυζότο θαλασσινών, δύο καλαμάρια γεμιστά (το ένα έφεραν και στο τέλος ζήτησαν συγγνώμη, όταν αναφέρθηκε ότι το άλλο ξεχάστηκε, οκ, συμβάινουν αυτά), μια μερίδα πατάτες με τυρί, δύο μερίδες χταπόδι στα κάρβουνα ξυδάτο, ενά πιάτο με ψητά μανιτάρια, μια γαριδοσαλάτα (ψέλισσα εγώ στους φίλους μου, γιατί όλους τους υπόλοιπους από την παρέα τους συναντούσα για πρώτη φορά και ήμουν λίγο έξω απο τα νερά μου, εκείνο το καβουράκι που σας έλεγα;), δυο μερίδες κολοκυθάκια και καλαμαράκια άλλες δύο, τηγανητά, φάβα (που δεν την τρώω) και κάποια άλλα παρόμοια που πιθανόν λησμονώ.

Ποιο είναι το θέμα τώρα. Ότι δυστυχώς ενώ ήταν όλα σχετικώς προσεγμένα και εννοείται πανάκριβα, τα πιάτα ήταν λίγο μέτρια. Όλα ήταν μέτρια. Δεν υπήρχε καμιά γευστική κλιμάκωση όπου και να την έψαχνα. Πολύ ποιοτικές οι πρώτες ύλες, αδιαμφισβήτητα, αλλά το τελικό αποτέλεσμα δε δικαίωσε κατά τη γνώμη μου την όποια προσπάθεια.

Πιθανολογώ μάλιστα ότι δεν ήταν και λόγω της ημέρας. Θα πρέπει να είναι η πάγια γευστική άποψη του μαγαζιού αυτή. Τη μόνη μικρή διαφορά έκανε κάπως το ψητό γεμιστό καλαμάρι (το καλύτερο πιάτο σύμφωνα και με τους υπόλοιπους), χωρίς όμως να προσεγγίζει μια αξιομνημόνευτη εκτέλεση. Ιδιαίτερη εντύπωση μάλιστα μου έκαναν τα πιάτα με τα ζυμαρικά τα οποία ήταν τελείως επίπεδα, παρόλες τις σάλτσες και τα θαλασσινά, ενώ το ριζότο συγκεκριμένα δεν ήταν ακριβώς ριζότο, προς το απλό ρύζι έφερνε περισσότερο. Θα πρέπει να καταθέσω, ωστόσο, ότι τα πιάτα στους υπόλοιπους (θεσσαλονικείς) έκαναν μεγαλύτερο άνοιγμα αποδοχής, αλλά δεν γνωρίζω κατά πόσο ήταν απλώς τυπικοί στις δηλώσεις τους. Ήπιαμε χύμα λευκό κρασί (νομίζω ρετσίνα) που ήταν καλό, δοκίμασα και λίγο τσίπουρο δικό τους, επίσης καλό.

Συζητούσαμε για αρκετή ώρα, η οποία για να είμαι ειλικρινής δεν κατάλαβα πώς πέρασε. Θυμάμαι μόνο ότι κοιτώντας από καιρού εις καιρόν τριγύρω έβλεπα να αλλάζουν οι παρακείμενες παρέες, η μία μετά την άλλη. Κάποια στιγμη, μας έφεραν ως κέρασμα δύο πιάτα με γλυκό μωσαϊκό, ελαφρώς άγλυκο και άγευστο. Καλοσύνη τους φυσικά, ωραία κίνηση.

Η πτήση της επιστροφής μου έφευγε στις 22:20, οι φίλοι θα με πήγαιναν ως το αεροδρόμιο και μ' αυτά και μ' αυτά δεν υπήρχε πλέον χρόνος να μεταφερθούμε σε κάποιο άλλο μαγαζί, ούτε και να γυρίσουμε στο σπίτι προς τα πίσω. Οπότε παραμεναμε εκεί συζητώντας και ήταν τόσο όμορφα και οικογενειακά που σε λίγο - έτσι απλά - νύχτωσε και ταυτόχρονα το μαγαζί άδειασε. Τελείως όμως. Οι σερβιτόροι άρχισαν να σκουπίζουν και τέτοια. Εμεις αμετακίνητοι. Μάλιστα αρχισαμε να τους κάνουμε και πλάκα. Κι αυτοί συμμετείχαν κι ανταπέδιδαν.

Η εξυπηρέτηση θα πρέπει εδώ να πω ότι ήταν σε πολύ καλά επίπεδα. Παρά το γενικό πανζουρλισμό, το ασταμάτητο πέρα-δώθε και την παραζάλη της ημέρας, ήταν όλοι διαθέσιμοι, χαμογελαστοί και ευδιάθετοι. Βεβαίως το έχουν αυτο οι θεσσαλονικείς, είναι ανοιχτόκαρδοι.

Ο λογαριασμός ανήλθε στα 26 € το άτομο και πρέπει να πω ότι πέρασα τόσο όμορφα μέσα στην άγνωστη για μένα ως τότε παρέα, μια τόσο γιορτινή ημέρα, όταν τόσοι και τόσοι παραπονιούνται που βγαίνουν έξω και δεν περνούν καλά, που δε σκέφτηκα ούτε μια στιγμή το οικονομικό τίμημα (σε συνδυασμό και με τα ελλειμματικά πιάτα). Θα το ξαναέκανα όλο από την αρχή, το ίδιο, ευχαρίστως. Και με τη βροχή.

Αγόρασα κι ένα πουκάμισο καρώ, από την αγορά του Πολύγυρου, ένα που το είχα κοζάρει ήδη από εδώ, από κάπου κοντά στο σταθμό του Ταύρου, με 16 € (με παζάρι απο 18 € αρχική τιμή, στον Ταύρο 35 €) και με λέει η φίλη μου "σε πιάσαν τον.... ". Δεν πειράζει, ωραία ήταν.



Top κριτικές τελευταίων 5 ημερών

Avatar χρήστη Kurakin Kurakin για το SUGARELA 5
ψήφοι
Avatar χρήστη Kurakin Kurakin για το ΓΑΛΥΦΙΑΝΑΚΗ 2
ψήφοι