ΣΥΝΤΡΙΒΑΝΙ

Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι

  Μαραθώνος & Ειρήνης 4, Νέα Φιλαδέλφεια [Χάρτης]
  210 2518152

Περιγραφή
Ζαχαροπλαστείο
Ώρες λειτουργίας:
0900 -0100 Καθημερινά


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι - Νέα Φιλαδέλφεια, Αθήνα
Αυγ
24
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
1-9

Υπήρχαν ενώ δεν υπάρχουν χαρισματικοί ηγέτες. Αυτοί που για χάρη τους οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έδιναν και τη ζωή τους. Αυτοί που κατείχαν το αντικείμενο. Δεν θα αναφερθώ ούτε στον Θέμη που έκανε πλάκα με τους Πέρσες στη Σαλαμίνα, ούτε στον Αλέκο που ξεκίνησε από τη Μακεδονία και ξέχασε να σταματήσει, ούτε καν στον Παυσανία που δεν έχει υποκοριστικό όπως οι προηγούμενοι, αλλά η τακτική του στις Πλαταιές διδάσκεται σε Σχολές Πολέμου μεγάλων χωρών εκτός από την Ελλάδα φυσικά.

Αυτά τα μάθατε οι περισσότεροι, αν διαβάζατε ιστορία στο σχολείο. Χαρισματικός αλλά όχι ηγέτης δυστυχώς για τον ίδιο, αλλά και την Ελλάδα του τότε, ήταν ο Άλκης (aka Αλκιβιάδης). Μια μελέτη της ζωής του, θα βοηθήσει εμάς να γίνουμε χαρισματικοί χρήστες του site. Να διαβάζει ο άλλος και να λέει: ’’Πω πω τι είπες τώώώώρα!!! Τί γράφει ο άνθρωπος!!!! Πχοιότητα’’ που λέει και η Ελένη.
Εδώ, θα αναφερθώ στο κεφάλαιο ζαχαροπλαστεία. Μια παλιά ιστορία.
Δεκαετίες πίσω, μαζί με τις ταβέρνες αποτελούσαν πόλο έλξης και ουσιαστικά τη μόνη διασκέδαση της Ελληνικής μεσοαστικής οικογένειας.

Έπαιρνε ο πάτερ φαμίλιας τη σύζυγο και τα παιδιά και πήγαιναν στο Piccadilly (πρωτοποριακό όνομα για την εποχή) για σπάτουλα -κάτι σαν πουτίγκα στα καλύτερα της-, στον Γιαννή για ποτήρι, ένα ασπρόμαυρο ποτήρι με εναλλαγή κρέμας και σοκολάτας και στη βάση παντεσπάνι, στον Μπακώση για κορνέ που η κρέμα του που μετά ονομάστηκε patisserie τα '''εσπαγε'', αλλά και στον παππού Κωνσταντινίδη που δεν έχει καμία σχέση γευστικά και ποιοτικά με τον σημερινό για το φοβερό μιλφέιγ, που μπορεί να μην τα έφτιαχνε μπροστά σου αλλά ήταν κλάσεις ανώτερο από το σημερινό.

Top of the top καταστάσεις.
Στην Αθήνα πάλι, πολλά και καλά συνοικιακά ζαχαροπλαστεία πρόσφεραν γευστικές περιπλανήσεις εφάμιλλες της επαρχίας. Η παρέα μου προτιμούσε τη Χαρά στα Άνω Πατήσια για το ταψάκι του εκμέκ με παγωτό καϊμάκι, τον Κανάκη για καλό παγωτό κρέμα, το Κοσμικό στον Άγιο Ελευθέριο για θεϊκό γαλακτομπούρεκο και τέλος.
Αυτά ξέραμε αυτά μας κάλυπταν.
Στο σήμερα η κατάσταση έχει ξεφύγει. Αρκετά νέο ζαχαροπλαστεία, φούρνοι που τα κάνουν όλα, pastry shop, patisserie με περίεργα ονόματα, έχουν κατακλύσει την πρωτεύουσα.

Και τι προσφέρουν; Άγλυκα γλυκά, για να προσελκύσουν τις νεαρές δεσποινίδες, τις μεσόκοπες κυρίες αλλά και τους άρρενες που χτυπιούνται στο γυμναστήριο αλλά θέλουν ‘’κάτι γλυκό’’ που λέει και ο Λάκης (aka Παπαδόπουλος). Και αφού θες γλυκό, γιατί τότε το προτιμάς άγλυκο; Τι θα καταλάβεις γευστικά; Τίποτα. Κάτι σαν σοκολάτα ή σαν κρέμα.
Θα προτείνω αλλαγή ονομασίας. Να λέει ο κόσμος ‘’πάω να φάω ένα άγλυκο’’ να τον καταλαβαίνω. Anyway.

Η ουσία είναι ‘’Συντριβάνι’’ λοιπόν. Καλά εσύ τώρα το ανακάλυψες το ‘’Συντριβάνι’’; Όχι θα σου πω, έχω 4 χρόνια, αλλά τώρα –και άργησα κιόλας- πήρα την πάσα από τη φίλτατη Ελένη (aka pontiki) και θα γράψω γιατί βαρέθηκα τα δήθεν.
Συντριβάνι λοιπόν, με όνομα βαρύ σαν ιστορία. Χαρισματικοί που λέγαμε παραπάνω οι ιδιοκτήτες του. Μάθανε την τέχνη της ζαχαροπλαστικής μαθητεύοντας δίπλα στους καλύτερους του είδους (ονόματα δεν λέμε), ακολούθησαν κατά γράμμα τις συμβουλές τους και όταν πλέον νοίωσαν ότι μπορούν να σταθούν στα πόδια τους, άνοιξαν το δικό τους μαγαζί έχοντας σαν γνώμονα την προσοχή στην πρώτη ύλη. Η επιχείρηση πήγε καλά, οπότε δόθηκε με στοργή και αγάπη στα παιδιά τους. Έτσι έχουμε τη σημερινή κατάσταση.

Εδώ θα φας γλυκό ή παγωτό και θα καταλάβεις την πεμπτουσία της τέχνης του διαλέγω τα υλικά, γάλα βούτυρο, παράγω κάτι που αρέσει σε εμένα, προσέχω τις τιμές, ευχαριστώ τον πελάτη για να ξανάρθει και να με διαφημίσει.
Μην περιμένεις κανένα φοβερό χώρο. Έχει βελτιωθεί βέβαια από το παλιό μαγαζί αλλά έως εκεί. Βρίσκεται δεξιά στη γωνία του Κανάκη, απέναντι από την παλιά μπουτίκ της ΑΕΚάρας.

Μεγάλη ταμπέλα, το εργαστήριο δίπλα, καρέκλες – πολυθρόνες βεράντας σπαστές και τραπεζάκια τα κλασικά εδώ και δεκαετίες. Τα στρογγυλά με το ένα πόδι. Στο εσωτερικό τακτοποιημένες οι βιτρίνες – ψυγεία άλλη με τα γλυκά, άλλη με τα κεράσματα, άλλη με τα σιροπιαστά και άλλη με τα παγωτά. Καθαριότητα υποδειγματική.
Εξυπηρέτηση από σερβιτόρους παλαιάς κοπής αλλά, και νεαρούς με γνώση στο αντικείμενο. Μη ζητάς πολλά. Σε ζαχαροπλαστείο είσαι. Όλα θα έρθουν στην ώρα τους. Ο σερβιτόρος παλαιάς κοπής που λέγαμε θα σε εντυπωσιάσει. Θα του δώσεις την παραγγελία, δεν θα σημειώσει όσο μεγάλη και να ‘ναι και θα στη φέρει ακριβώς.
Τα παγωτά στα γνωστά vintage μεταλλικά μπολάκια – τώρα δεν ξέρω αν είναι από ανοξείδωτο ατσάλι αλλά μικρή σημασία έχει- και τα γλυκά ανάλογα του είδους σε παραδοσιακά πιατάκια από το σερβίτσιο της γιαγιάς, μεταλλικά, αλλά και πιο πιασάρικα. Μην ξεχνάς ότι έρχεσαι για να απολαύσεις γλυκό ή παγωτό και όχι για να σχολιάσεις τα σκεύη σερβιρίσματος. Κανάτα μεταλλική πάλι, με παγωμένο νερό που ανανεώνεται συνέχεια. Το χρειάζεσαι σίγουρα μετά το γλυκό.

Τι θα φας. Στο στομάχι σου δεν είμαι αλλά ότι και να διαλέξεις θα είναι φρέσκο, θα μυρίζει αγνά υλικά και θα αισθανθείς το σερμπέτι στον ουρανίσκο.
Οπωσδήποτε εκμέκ, σιροπιασμένο όσο χρειάζεται, μη φανταστείς τεράστιο κομμάτι μη σε λιγώσει κιόλας, το οποίο θα συνδυάσεις με μια μπάλα παγωτό ή πραγματική αφράτη σαντιγί φτιαγμένη με μαεστρία.
Πάστες νουγκατίνα και αμυγδάλου για να δουλέψουν όλες οι αισθήσεις σου τρώγοντας και φυσικά για να εμπεδώσεις πως γίνονταν κάποτε τα γλυκά.
Μπαμπάδες με ρούμι ή ξενόγλωσσα αν δεν γνωρίζεις τον μπαμπά, savarin. Μεταξένια και αφράτη ζύμη με λίγο ρούμι μη μεθύσουμε κιόλας, γλασαρισμένο και ανοιγμένο 45 μοίρες περίπου για να μπει η μοσχοβολιστή σαντιγί. Απόλαυση.
Τα σιροπιαστά του αξίζουν και αυτά όπως και το ρυζόγαλο αλλά εδώ θα προτιμήσω της γυναίκας μου. Εξάλλου έχουν περάσει οι εποχές Κωνσταντάρα, που έβγαινες έξω για να φας με τα παλληκάρια κρέμα ή ρυζόγαλο.

Τα παγωτά χειροποίητα μυρίζουν γάλα θα τα δοκιμάσεις με σιρόπι της αρεσκείας σου, το παραδοσιακό μπισκοτάκι και οπωσδήποτε σαντιγί. Δοκίμασε τις παραδοσιακές γεύσεις κρέμα και σοκολάτα, τα αντίστοιχα παρφαί, αλλά και τα αντίστοιχα σορμπέ με πρωταγωνιστή τη φράουλα. Μη περιμένεις σορμπέ με αρώματα, χρωστικές κλπ, αυτά είναι για άλλα μαγαζιά.
Τώρα αν θες να δοκιμάσεις τα παγωτά που τρώγαμε μικροί, ζήτα ένα ice cream soda ή ένα Chicago. Λάτρης της σοκολάτας είσαι για Chicago, ενώ κάνεις εντύπωση με το ice cream soda, ρίχνοντας τη σόδα μέσα στην κρέμα για να αφρίσει και να ταΐσεις το έτερον σου ήμισυ στο στόμα, με το μακρύ κουτάλι.

Αν δεν είσαι του γλυκού ή του παγωτού δεν πας στο ‘’Συντριβάνι’’, αν πάλι αναγκάστηκες από την παρέα- οικογένεια να πας, πιες ένα καφέ, ένα αναψυκτικό βρε αδελφέ, ή ρίξτο στα βαριά και πιες ένα ποτό γιατί έχει και ποτά το μαγαζί. Να χεις να το διηγείσαι στα παιδιά σου ότι ήπιες scotch σε ζαχαροπλαστείο, όπως κάναν και κάποιοι από τους προγόνους σου που δεν τρώγανε γλυκά.
Οι τιμές κυμαίνονται μέχρι 3,30 στα γλυκά και μέχρι 6 στα παγωτά, ακριβές για το είδος τους, αλλά φθηνές αν συνυπολογίσεις πόσο πουλάνε τα γκουρμεδιάρικα ζαχαροπλαστεία και την ποιότητα που προσφέρει εδώ.
Δεν ξέρω αν σε έπεισα να το επισκεφτείς, εγώ πάντως δεν το αλλάζω με τίποτα.