Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

06 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Κυριακή μεσημέρι 26/11, μετά από τηλεφωνική κράτηση βρισκόμαστε 4 άτομα στο κέντρο του Χαλανδρίου, για να γευθούμε την εκλεκτή ιταλική γαστρονομία που προσφέρει από πέρσι η GRATELLA (G). Το ίδιο κτίριο στέγαζε παλαιότερα το επίσης ιταλικό με τις φοβερές πίτσες ‘Anema e Core’ (Ψυχή & Καρδιά στα Ναπολιτάνικα, απ’ το σουξέ του 1950 του Ιταλού συνθέτη Salve d’ Espozito, που άφησε εποχή! ).

Η G άνοιξε τον Μάη του 2016 σε μια φροντισμένη μπεζ μονοκατοικία με γκρι παράθυρα και ένα φιλόξενο τραπεζάκι στο πεζοδρόμιο με δύο χρωματιστά καθίσματα δίπλα στην είσοδο. Είχε προηγηθεί, εδώ και τρία χρόνια, η Μοραΐτικη GRATELLA, το ιταλικό μαγαζί της οικογένειας Πανταζή, σε νεοκλασικό κτίριο της Πλατείας Φιλελλήνων στο Ναύπλιο, την πρώτη Πρωτεύουσα του Νεοελληνικού κράτους απ’ το 1828-1933.

Η G λειτουργεί Τρίτες με Παρασκευές απ’ τις 19.00 και Σ/Κ από 13.00, κλείνοντας η κουζίνα της τα μεσάνυχτα. Η μεγάλη της επιτυχία συνίσταται κι εδώ στον επικεφαλής. Ο άξιος σεφ είναι ό Άγγελος (Φωτάγγελος Πανταζής), ο γιος του ιδιοκτήτη που είχε βάλει τη σφραγίδα του και στο μαγαζί τους στο Ανάπλι!
Εύγε λοιπόν Άγγελε και γεια στ’ αγγελικά σας χέρια, σε σένα και το επιτελείο σου - δυο νεαρά παιδιά που διέκρινα απ’ την πόρτα της κουζίνας, η οποία είναι αριστερά της εισόδου και φαίνεται απ’ τη σάλα.

GRATELLA στα ιταλικά είναι η σχάρα, το ψήσιμο στη σχάρα και το πλέγμα, παρότι στο μαγαζί, αν πρόσεξα καλά το μενού, υπάρχει αποκλειστικά ένα κυρίως πιάτο στη σχάρα: Είναι το μοσχαρίσιο paillard μαγειρεμένο με κρασί στα 15.30 €!

Δυο πινελιές τώρα κι από μένα για τον χώρο με καμιά 10αριά ανοιχτόχρωμα ξύλινα τραπέζια, γεμάτα με 50 περίπου θαμώνες και τις γκρι-μπεζ αποχρώσεις στους τοίχους: η αίθουσα, σχήματος γάμα, είναι μικρή και γι’ αυτό, ζεστή και ρομαντική με πολλά vintage στοιχεία.
Στην οροφή, ξύλινοι δοκοί, και τριγύρω πλίνθοι, καδράκια, πολύχρωμα μαξιλάρια στα καθίσματα, ενώ ξεχωρίζει το παλιομοδίτικο λαχανί ψυγείο, η ξυλόσομπα με τα ξύλα, κάποιες διαφημίσεις με το απαραίτητο ιταλικό couleur locale, το πράσινο φυσητό φωτιστικό από πάνω μας, τα ιταλικά προϊόντα στα ράφια, ο μπουφές με το πορτοκαλί τηλέφωνο, το μπαράκι με τα πολύχρωμα πλακάκια γεωμετρικών σχημάτων κι η παλιά ζυγαριά.
Σε περίοπτο σημείο υπάρχουν οι βιτρίνες με τα εκλεκτά τους κρασιά, που τώρα λόγω εποχής ήταν στολισμένες με Χριστουγεννιάτικα δεντράκια και ελάφια, ενώ και τα παράθυρα ήταν διακοσμημένα με αστράκια και λαμπιόνια.

Η περιρρέουσα εορταστική ατμόσφαιρα, με δυο λόγια, ήταν ό, τι καλύτερο για να μας φτιάξει τη διάθεση και να μας ανοίξει την όρεξη! Τα τεσσάρια δεν είναι τυχαία!!
Ατυχώς δεν άκουσα μουσική, τουλάχιστον την ώρα που γευματίζαμε, και θεωρώ ότι εδώ ένα καλό φαγητό το απολαμβάνει κάποιος καλύτερα με γνωστές ιταλικές μελωδίες και τραγούδια!

Τα WC, ανδρικό και γυναικείο, είναι στο ισόγειο, μεταξύ κουζίνας και αίθουσας εστίασης. Οι γυναικείες τουαλέτες βρίσκονται προς τα δεξιά και η σχετική ‘φεμινιστική’ επιγραφή, μας διαφωτίζει: women are always right!! Εδώ τα πάντα αστράφτουν από καθαριότητα και δε μπορεί να μην αναφέρω την εντύπωσή μου απ’ τις λευκές βαμβακερές πετσέτες αντί των συνήθων χάρτινων. Τίποτα ασφαλώς δεν είναι τυχαίο!!

Το μενού της G περιλαμβάνει 6 ορεκτικά (7-11 €), 4 σαλάτες ~ 10 €, 12 ζυμαρικά και ριζότο, από 9-12.50 €, 7 πίτσες με ναπολιτάνικη ζύμη στα 8.50-12.50 € και 4 κυρίως πιάτα, από 12.50-17.50 €. Υπάρχουν επίσης 4 γλυκά που δεν αναφέρονται στον κατάλογο, περί τα 4-5 € (semifredo, cheesecake, τιραμισού και πανακότα (σήμερα με λευκή σοκολάτα και φρούτα του δάσους! ). ΄

Η λίστα των ποτών περιέχει φυσικά ποτήρια κρασί ~ 4 €, 12 ετικέτες λευκών από 14-38.50 € (για Chablis), 3 ροζέ, στα 18-26 € και 20 κόκκινα από 15-69 €, ( τιμή για το ξακουστό ιταλικό Brunello di Montalcino που παράγεται στην Τοσκάνη, νοτίως της Φλωρεντίας, περιεκτικότητας 14-15 βαθμών οινοπνεύματος, και το οποίο στις κάβες μας ξεκινάει από 45-50 €, ανάλογα με τη χρονιά και τη φίρμα). Συνεπώς θεωρώ ότι οι τιμές των ποτών κυμαίνονται σε επίπεδα λογικά!
Εξάλλου, υπάρχουν ακόμη αφρώδεις οίνοι, συνήθη αναψυκτικά, καθώς και πέντε μπύρες, από 4-10 € (τιμή βέβαια που αφορά την Estrella Barcelona).

Εμείς λοιπόν δοκιμάσαμε τα εξής:

• Αρχικά ζητήσαμε νερό εμφιαλωμένο. Τιμή 2.00 €.

• Μοιραστήκαμε μια σαλάτα Valeriana, που είχε επίσης ντοματίνια, σπανάκι, καθώς και άφθονο τυρί μανούρι. Δροσερή και απολαυστική, στα 8.60 €.

• Εγώ πήρα ένα risotto zafferano, δηλ. ριζότο με σαφράν και γαρίδες. Τυπικό πιάτο της Λομβαρδίας, που έχει διεθνοποιηθεί. Περιείχε 3-4 μεγάλες καθαρισμένες γαρίδες, και ήταν ένα πιάτο χορταστικό, με ρύζι εξαιρετικά χυλωμένο, δείγμα της υψηλής τέχνης του Άγγελου! Τιμή 12.50 €.

• Δοκιμάσαμε επίσης ένα risotto zucca, δηλ. ριζότο με κολοκύθα, παρμεζάνα, λίγα ντοματίνια και πράσινο διάκοσμο. Εκλεκτή γεύση επίσης! Τιμή στα 11.40 €.

• Μια κυρία της παρέας με αδυναμία στα ζυμαρικά πήρε Raviolacci di Bosco, ένα ζυμαρικό σαν γεμιστά τοτρελίνια τετράγωνα, με μανιτάρια και κρέμα γάλακτος, που της άρεσε πολύ. Τιμή στα 12.50 €.

• Μοιραστήκαμε και μια pizza speciale, που είχε ναπολιτάνικη ζύμη και περιείχε προσούτο, μοτσαρέλα, ντομάτα, μπέικον, μανιτάρια και πιπεριά. Κι αυτή έλιωνε στο στόμα! Τιμή στα 12.40 €.

• Ήπια μια σκούρα μαύρη μπύρα VOREIA STOUT, Σερρών, 6 βαθμών οινοπνεύματος, με επίγευση σοκολάτας & καραμέλας, και τιμή στα 3.90 €.

• Πήραμε ένα γλυκό cheesecake με γλυκό του κουταλιού σταφύλι, που ήταν κυριολεκτικά τέλειο! Τιμή στα 4.90 €.

• Τέλος δοκιμάσαμε και ένα γλυκό ημέρας, δηλ. μια πανακότα με λευκή σοκολάτα και ωραιότατα κόκκινα φρούτα του δάσους. Μην τη χάσετε! Τιμή στα 4.50 €.

Πληρώσαμε συνολικά 72.70 €, λογικότατο ποσό για την ιταλική κυριακάτικη αυτή εμπειρία, που αντιστοιχεί στην κατηγορία 17/25 € έκαστος.
Ελπίζω να ξαναπάμε σύντομα, με την πρώτη ευκαιρία.

Μας κέρασαν limoncello, που ήρθε μέσα σε όμορφη vintage καράφα.
Με την ευκαιρία, το σέρβις από δύο νεαρές και έναν ώριμο κύριο ήταν επαγγελματικό και άψογο σε όλα του.

Φεύγοντας πρόσεξα τα σουπλά μας με γαλάζια σχέδια και έναν κόκορα σε περίοπτη θέση, καθώς και την επιγραφή: autentica esperienza culinaria, που σημαίνει ότι πρόκειται για μια «αυθεντική γαστρονομική εμπειρία».

Προσωπικά συμφωνώ και επαυξάνω με ό, τι διάβασα στο σουπλά, αφού έφαγα.
Προτείνω λοιπόν, σε όσους αρέσει η ιταλική κουζίνα και τα καλούδια της, θερμιδοφόρα έστω, να πάνε, για να μην πιαστούν αδιάβαστοι, να διαβάσουν δε και το σχετικό σουπλά, ενημερώνοντάς μας κατόπιν με την κριτική τους κατά πόσο συμφωνούν ή όχι!

0 medium

26 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Μετά απο την επίσκεψη στο Ναύπλιο και στο αδερφάκι του οπου ειχαμε ενθουσιαστεί απο το φαγητό, μετά τις πολύ καλές κριτικές βάλαμε στην Wish list το μικρο εστιατόριο του Χαλανδρίου.

Χώρος (4/4):

Μικρός αλλά πολύ cosy με απλές γραμμές αλλά με προσοχή σε λεπτομέρειες ο χώρος. Ωραία και άνετα τραπέζια με ωραίο χαμηλό φωτισμό. Μπαίνοντας στο μαγαζι εχεις και οπτική επαφή με την κουζίνα την οποία ειδα και βρήκα άψογη σε επίπεδο καθαριότητας. Να αναφέρω και την μικρή αλλά πεντακάθαρη και ωραίο design τουαλέτα.

Γεύση (3/4):

Ο κατάλογος πολύ μικρός με λίγες επιλογές και πολλές άγνωστες λέξεις λόγω ιταλικών ονομάτων χωρις αρκετές ή σαφείς επεξηγήσεις. (κάτι όχι απαραίτητα κακό) απο τον οποιο 4 ενήλικες και 2 παιδιά δοκιμασαμε:

Σαλάτα με ντομάτα και μοτσαρέλα με πέστο η γνωστή caprese (7/10)

Σαλάτα με πρασινάδα, φουντούκια και σως φρούτα του δάσους (7/10)

Σαλάτα βαλεριάνα με καποιο τυρί και καποια σως που μου διαφεύγει (7/7)

2 πίτσες με βουβαλίσια μοτσαρέλα, ντομάτα, προσούτο και ρόκα (8.5/10)

1 ταλιατα μοσχαρίσια με πατα βραστή (8.5/10)

1 παπαρδέλες ραγού (6.5/10)

1 σπαγγέτι ραγού με ελάχιστο σε μικρά κομματάκια μοσχάρι και πολύ κόκκινη σάλτσα (6.5/10)

1 σπαγγέτι με θαλασσινά (7.5/10)

Ραβιόλια γεμιστά με τρούφα (7.5/10)

1 brownie με παγωτό (8/10)

1 τιραμισού (6.5/10)

Εξυπηρέτηση (4/4):

Ο Ιταλός σερβιτόρος που με υπομονή μας εξήγησε τα πιάτα ημέρας και τις απορίες μας για τα υπόλοιπα καθως και οι άλλοι 2 σερβιτόροι μαζι με την κοπέλα στην υποδοχή-ταμείο είναι asset για το εστιατόριο αυτό. Πραγματικά υπομονετικοί, ευγενικοί και εξυπηρετικοί χωρίς καμμία καθυστέρηση ή παραφωνία.

Value for money (3/4):

Για όλα τα παραπάνω μαζί με 1 ποτήρι κόκκινο κρασί, 4 μπουκάλια νερό και 3 αναψυκτικά ο λογαριασμός ήταν περίπου 160 ευρώ χωρίς την έκπτωση λόγω bonus απο το e-table.

Θεωρώ το ποσό αυτό για αυτά που φάγαμε ακριβό καθως δεν ενθουσιαστήκαμε απο το φαγητό. Απο την άλλη το σερβις, ο χώρος και η περιοχή δικαιολογούν τα ποσά αυτά και το γεγονός οτι το φαγητό άρεσε τοσο πολύ σε αλλους φίλους του a4f προφανώς κάτι ξέρουν πιο πολύ.

Συμπέρασμα:

Οι κριτικές οδηγούν στο συμπέρασμα οτι γενικά αρέσει πολύ οπότε θα αρκεστώ σε αυτό!!

07 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Την πρώτη φορά που άκουσα το όνομα του εστιατορίου μου ήρθε στο μυαλό το παραμύθι των αδελφών Grimm, Hansel and Gretel. Λογικό. Gretel…La Gratella…δε χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης. La gratella, επίσης, μου κάνει όνομα μάγισσας. Μ’ αρέσουν αυτές οι τύπισσες. Μ’ αρέσει το dark του χαρακτήρα τους. Μ’ αρέσει κι η μαγεία. Όχι, φυσικά, η κοινώς εννοούμενη αλλά, εκείνη, η διαφορετική που εκπέμπουν τόποι, λέξεις, βιβλία, τραγούδια και, πάνω απ’ όλα, κάποιοι άνθρωποι ειδικά όταν, τα παραπάνω, συνδυάζονται. Σ’ αυτήν τη σπάνια μεν, όχι αδύνατη δε, ευτυχή συγκυρία μιλάμε για pure magic.

Καταλαβαίνετε την απογοήτευσή μου όταν άρχισαν να έρχονται οι πληροφορίες για τη μετάφραση του ονόματος. Όμως … έχω υπάρξει μοναχοπαίδι για 53 ολόκληρα χρόνια, είμαι strong-minded, (ένας κομψός τρόπος για να πεις ξεροκέφαλη) οπότε, επέλεξα να κρατήσω την αρχική, προσωπική μου, εκδοχή και πολύ καλά έκανα όπως απεδείχθη…

Γιατί όταν είδα τον χώρο ήταν πραγματικά το, παραμυθένιο, σπιτάκι μιας μάγισσας. Γιατί ήταν φωτισμένο με άπειρα λαμπάκια. Γιατί είναι μικρούτσικο. Δεν ενδείκνυται για μεγάλες παρέες ξεχάστε το. Νομίζω ότι το πιο μεγάλο τους τραπέζι, μια ροτόντα, μπορεί να φιλοξενήσει 8 άτομα. Μπαίνεις απ’ την κουζίνα. Αλλά όλες οι, σωστές, μάγισσες δεν έχουν κάτι να κρύψουν. Ανοιχτόχρωμα, ξύλινα, τραπέζια και καρέκλες. Τόνοι του γκρι, μπεζ που κάνουν ωραία αντίθεση με τις σκούρες καφέ επιφάνειες που υπάρχουν. Χαριτωμένα bric a brac παντού και μακράν ο πιο ωραίος πολυέλαιος που έχω δει. Από φυσητό γυαλί σε ένα υπέροχο ανοιχτοπράσινο χρώμα που θεωρώ τόσο ιδιαίτερο, ανοιξιάτικο, ξεχωριστό. Ένας χώρος διακριτικός, καλαίσθητος, φίνος ο οποίος αποπνέει, πάνω από όλα, έναν γλυκό, κι όχι γλυκερό, ρομαντισμό. Το ιδανικό σκηνικό για ραντεβού παντός είδους. Διότι αν δεν έχετε βγει ραντεβού με τους, ασχέτως φύλου, φίλους σας, δεν ξέρετε τι χάνετε.

Η εξυπηρέτηση, απλά, άψογη. Δε θα διανθίσω, περαιτέρω, την προηγούμενη πρόταση με επίθετα όπως: κομψή, άμεση, ευγενής, επεξηγηματική κ. λπ., θα αναφέρω, μόνο, ένα περιστατικό. Το κάπνισμα απαγορεύεται αυστηρά. Οι τρεις από τους τέσσερις της παρέας είμαστε αμετανόητοι φουμαδόροι, με τον καλό μου να είναι ο μόνος μη καπνίζων οπότε, για να μην τον αφήνουμε μόνον του, βγαίναμε δυο δυο σαν τους Χιώτες. Πρώτες πρώτες κάναμε την αρχή εγώ και το έτερο κορίτσι της παρέας. Παρένθεση…κάποιες γυναίκες παραμένουν κορίτσια όσα χρόνια κι αν περάσουν με τη συγκεκριμένη να αποτελεί λαμπρό παράδειγμα αυτού του είδους κι η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, είναι όντως Χιώτισσα. Εγώ παίρνω μαζί το ποτήρι του κρασιού μου ενώ το κορίτσι το πανωφόρι του. Πριν προλάβουμε να βγούμε απ την είσοδο μας προλαβαίνει ο caro signore που ήταν κι ο κύριος περιποιητής μας κρατώντας το δικό μου πανωφόρι στο ένα χέρι, το κρασί του κοριτσιού στο άλλο, μας ανοίγει την πόρτα, μας συνοδεύει στο χαριτωμένο τραπεζάκι που έχουν φτιάξει για τα άτομα σαν και του λόγου μας, μας ανάβει, εκτός της σόμπας που έχουν προνοήσει να υπάρχει, και τα τσιγάρα μας, παραμένοντας σε επιφυλακή, όση ώρα καθόμαστε έξω, μήπως θελήσουμε κάτι. Χρειάζεται να προσθέσω κάτι άλλο? Α ναι! Επιτρέψτε μου ένα τελευταίο. Θα μπορούσε ο συγκεκριμένος, vero Italiano, κύριος να μου διαβάζει για ώρες τον τηλεφωνικό κατάλογο και να τον ακούω μαγεμένη.

Κι αφού είπα κατάλογο ας ρίξουμε μια ματιά στο μενού της Gratella. Επαρκές και ενδιαφέρον. Επιλογές για όλα τα γούστα. Κλασσικές παρασκευές αλλά και ιδιαίτερες ενώ ούτε οι vegetarian θα μείνουν παραπονεμένοι. Η δική μας παραγγελία διαμορφώθηκε ως εξής κρατώντας υπόψη ότι το έτερο κορίτσι απεχθάνεται το τυρί περισσότερο κι από ότι εγώ τον άνηθο.

- Μπαστουνάκια φοκάτσιας για αρχή. Νομίζω ότι ήρθαν παρέα με κάτι αλλά ήταν τόσο νόστιμα από μόνα τους που πραγματικά δε θυμάμαι. Υπέροχη ζύμη, χοντρό αλάτι, λίγη ρίγανη αν δεν απατώμαι. Επαναλήφθηκαν άλλες δύο φορές.

- Gorgonzola e pere. Πράσινη σαλάτα, αχλάδι, pecans, dressing βαλσάμικου. Το τυρί ζητήθηκε χωριστά. Ισορροπημένη, πλούσια, φρέσκια. Gorgonzola dolce εξαιρετικής ποιότητας. Την έτρωγα μαζί με τη foccacia. 8.90e.

- Bruschette del giorno. Στην περίπτωσή μας αυτό μεταφράζεται σε μπρουσκέτες με ντοματίνια και σκόρδο απ τη μία και, το αυτό, με μανιτάρια κι άρωμα τρούφας. Επίσης custom made καθότι η αρχική εκδοχή τους είχε τυρί. Μου άρεσαν τόσο πολύ μες την απλότητά τους. Οφείλω να πω ότι προσπάθησα να αντιγράψω αυτές με τα ντοματίνια στο τελευταίο τραπέζωμα σπίτι μου θεωρώντας το, ως κάτι, απλό. Οφείλω, επίσης, να πω ότι η προσπάθεια εστέφθη υπό πλήρους αποτυχίας. 6.90e.

- Vitello tonnato. Αέρινες φέτες νεαρού μοσχαριού με σάλτσα τόνου και κάπαρη. Σας ξενίζει η ιδέα? Απλά δοκιμάστε το. 8.90e.

- Testaroli alla Genoveze. Το Genovese είμαι σίγουρη ότι το καταλαβαίνετε. Ένα αυθεντικό, πλούσιο pesto. Όσον αφορά στο πρώτο συνθετικό σημαίνει πλατιά, ακανόνιστα κομμένα, κομμάτια ζύμης. Μας προειδοποίησαν ότι λόγω σχήματος και υφής δε μπορούν να είναι al dente. Αν οι θείες στο χωριό έβλεπαν αυτά τα ζυμαρικά…οι πιο ευαίσθητες θα πάθαιναν ανακοπή.. οι πιο ανθεκτικές… βαρύ εγκεφαλικό. Πρώτη εντύπωση της μικρής μερίδας. Δεύτερη.. όχι μόνον ο, υπέροχα ρωμαϊκής κατατομής, κύριος που τα παράγγειλε δεν κατάφερε να τα τελειώσει αλλά περίσσεψαν αρκετά για να δοκιμάσω. Γεμάτη γεύση αλλά βαρύ πιάτο. 9.70e.

- Cnocchi con gamberi e tartufo για τον καλό μου. Νόμιζα ότι δε μου αρέσουν τα νιόκι. Άλλαξα γνώμη. Εξαιρετικές γαρίδες. Πιπεράτο. 12.60e.

- Strozzapreti alla norcina. Στην Ικαρία αλλά και άλλα νησιά λέγονται μακαρούνες. Όπως και να το πει κάποιος όμως το αποτέλεσμα ήταν αξιοσημείωτα, φρέσκα ζυμαρικά, all dente ως όφειλαν, με άρωμα τρούφας, μανιτάρια, κιμά από ιταλικό λουκάνικο (το οποίο ομολογώ ότι περίμενα να έχει περισσότερο έντονη γεύση), ελαφριά λεμονάτη σάλτσα και πιπέρι. Αγαπώ το λεμόνι παντού και τα ζυμαρικά δεν εξαιρούνται αυτού του κανόνος. 12.30e.

- Τελειώσαμε με panna cotta και semifredo με άρωμα τιραμισού. Ανάλαφρα, ιδιοπαρασκευής, αλλά θα ήθελα ένα πιο εντυπωσιακό crescendo.

Το τελικό ποσό του λογαριασμού που θα σας δώσω απέχει της πραγματικότητας καθότι 4 άτομα ήπιαμε 4 μπουκάλια κρασί. Ο πυρήνας των ΑΑ του site έχει σχηματιστεί.. Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος έτοιμοι να αναλάβουν καθήκοντα. Anyway…140 e.

Η τύχη το έφερε να μοιραστώ αυτό το, τόσο, ρομαντικό μαγαζί με τον πιο anti-romantic τύπο που μπορείτε να φανταστείτε. Εκ πρώτης όψεως πάντα. Γιατί στην πραγματικότητα είναι από τους πιο τρυφερούς ανθρώπους που ξέρω. Θέλει να περνιέται για Μαύρη οχιά αλλά στην καλύτερη είναι το φιδάκι ο Διαμαντής. Μμμ! Και νεροφίδα μη σας πω. Σας πληροφορώ ότι παρόλο που διακρίνεται για τις καυστικές κριτικές του έχει τύψεις! Να μην ξεχάσω ότι θα ζήσει πολλά χρόνια διότι κάθε φορά που τον σκέφτομαι εμφανίζεται! Το μόνο αρνητικό που έχω να του προσάψω είναι ότι έχει μεγάλη γλωσσίτσα η οποία μου κόστισε ένα απαράμιλλο δούλεμα απ τον Μουφράτ εφέντη την πρώτη μέρα του 18. Ξέρετε τι λένε έτσι? Ότι κάνεις την πρώτη μέρα της νέας χρονιάς….!

Αντιτίθεμαι σφόδρα στη σύγκριση μαγαζιών. Όμως η χρονιά μου έκλεισε με δύο, εκ διαμέτρου, αντίθετα εξ αυτών. Το ένα, απίστευτα, edgy rock, το άλλο τόσο γλυκά τρυφερό. Μ άρεσαν και τα δύο. Κάπως πρέπει να προασπίσω τη διπολικότητά μου εξάλλου. Αγαπώ τον υπερθετικό βαθμό. Δεν έχω κανένα θέμα με τα άκρα. Εκείνο που με κάνει να πλήττω αφόρητα είναι το ουδέτερο, έτσι κι έτσι, βαρετό, τυπικό, mainstream μέσον.

23 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ότι είναι τα 18.000 μόρια για κάποιον που θέλει να μπει στην ιατρική, ότι είναι η Arsenal για την Premier League, ότι είναι η Mercedes για τα πολυτελή αυτοκίνητα ή τα BSB για τα γυναικεία ρούχα, ότι είναι η Lenovo για τα laptops ή το γκαζάκι για τον ελληνικό καφέ, αυτό είναι και το La Gratella για τα ιταλικά εστιατόρια στην Αθήνα.

Είναι ένα καλό ιταλικό, μια ασφαλής επιλογή, ένα μέρος που δεν θα σε απογοητεύσει. Είναι, ταυτόχρονα, μια δεύτερη εναλλακτική, για όσους επιζητούν το τέλειο. Για όσους έχουν μάθει να στοχεύουν μονάχα το top και το μάτι τους πέφτει, πρώτα, στις ατέλειες. Διότι έχει κάμποσες. Οι πιο πολλές, ωστόσο, είναι αρκετά μικρές και ασήμαντες, άλλωστε ένας μαθητής των 18.000 μορίων δεν παύει να είναι ένας πολύ καλός μαθητής.

ΚΥΡΙΟ ΜΕΡΟΣ

Οι λιγότερες ατέλειες συναντώνται στον χώρο και το σέρβις. Αυτά τα δύο τα έχουν προσέξει όσο περισσότερο μπορούν.

Ο χώρος είναι ντυμένος με ζεστά χρώματα, φορτωμένος με μικρές όμορφες λεπτομέρειες και καθαρός όσο δεν πάει. Ηighlight του αποτελεί η τουαλέτα η οποία είναι τόσο υπέροχη που δεν θες να επιστρέψεις στο τραπέζι σου. Μιας και το αναφέραμε τα τραπέζια είναι ξύλινα και στιβαρά και οι καρέκλες, χωρίς να είναι φοβερές, είναι άνετες.

Οι ατέλειες του χώρου αφορούν στην πολύ χαμηλή ένταση της μουσικής, η οποία, αν υπάρχουν πάνω από 3-4 παρέες στο εστιατόριο, δεν ακούγεται καν και στο τραπεζικό στρίμωγμα, τουτέστιν, τα δύο άτομα κάθονται στο τραπέζι για δύο άτομα, τα τέσσερα άτομα κάθονται σε δύο ενωμένα τραπέζια των δύο ατόμων, ενώ τα κακόμοιρα τρία άτομα καλούνται να καθίσουν, έντονα στριμωγμένα, σε τραπέζι δύο ατόμων.

Η εξυπηρέτηση είναι από φανταστική ως πολύ καλή. Η διαφορά έγκειται στον σερβιτόρο που θα αναλάβει το τραπέζι σας. Τη φορά που πέσαμε στον Ιταλό σερβιτόρο, εντυπωσιαστήκαμε. Τη φορά που μας εξυπηρέτησαν άλλα άτομα, είχαμε παραπονάκια, όπως το ότι δεν ερωτηθήκαμε για το εάν θέλουμε ψωμί και μάλιστα μας τονίστηκε ότι πρέπει να το ζητήσουμε μόνοι μας (κάτι που δεν συνέβη σε άλλη επίσκεψη). Επίσης, ανάλογα το άτομο που εξυπηρετεί αλλάζουν τα επίπεδα ευγένειας, τα οποία μπορεί να κυμανθούν από το 90 ως το 100%.

Αξίζει να τονιστεί ότι, σε γενικές γραμμές, το σέρβις είναι εξαιρετικά οργανωμένο και έμπειρο. Πραγματοποιείται ερώτηση για το εμφιαλωμένο νερό, υπάρχει κέρασμα σφηνακίου στο τέλος του γεύματος και αρκετή διάθεση και γνώσεις για επίλυση αποριών και βοήθεια επί του μενού.

Οι περισσότερες ατέλειες συναντώνται στις γεύσεις, οι οποίες, όμως, είναι πολύ καλές.

Διφορούμενη η παραπάνω πρόταση? Κυριολεκτικά ναι. Πρακτικά όχι. Οι γεύσεις είναι, σταθερά, από 3/4 και πάνω, ωστόσο, χωρίς τις μικρές τους ατέλειες, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε για το, πολυπόθητο, 4/4.

Εν αρχή ην το μενού. Περιλαμβάνει 6 ορεκτικά (6,8-10,8€), 4 σαλάτες (8,4-9,6€), 11 ρυζυμαρικά (8,9-12,6€), 7 πίτσες (8,4-12,8€) και 4 κρεατικά (12,5-17,3€). Σφιχτό σε επιλογές, χωρίς επαναλαμβανόμενα πιάτα (σχεδόν όλα τα ζυμαρικά είναι διαφορετικά) και με τυπική τιμολόγηση, για ιταλική κουζίνα.

Το γεύμα ξεκινάει με ψωμί και ελιές (1,2€ ανά άτομο). Και τι ψωμί? Δεν γνωρίζω αν στο La Gratella υπάρχει ξυλόφουρνος, όμως τα ζυμαράκια που προσφέρονται σαν ψωμί εκεί παραπέμπουν. Δεν είναι μονίμως τα ίδια. Στην πρώτη μας επίσκεψη, ήρθαν στριφτά μπαστουνάκια ζύμης, σαν μεγάλα μουστοκούλουρα, σκέτα, απόλυτα αλάδωτα, ενώ στη δεύτερή μας επίσκεψη ήρθαν λεπτές φέτες λαδωμένης πίτας με πικάντικα μπαχαρικά και επάλειψη κόκκινης σάλτσας. Όνειρο. Κόλαση. Πείτε το όπως θέλετε. Ήταν απλώς φανταστικά και στις δύο εκδοχές τους.

Ενότητα Σαλάτες:
Δοκιμάσαμε τη Gorgonzola e Pere (8,9€), με πράσινη σαλάτα, το προαναφερθέν τυρί, αχλάδι, pecans και βαλσάμικο. Νόστιμη γεύση, χωρίς να καταφέρνει κάτι ιδιαίτερο. Πρακτικά πρόκειται για μια συμπαθητική σαλάτα (3/4). Μάλιστα αν συνυπολογίσουμε ότι στο μενού υπάρχουν 4 σαλάτες, και οι άλλες δύο είναι μια σίζαρς και μια με μοτσαρέλα μπουφάλα (πιο συνηθισμένες κι από τον Έλληνα οδηγό που όταν βλέπει πορτοκαλί πατάει γκάζι, αντί για φρένο), τότε μένει μόνο μία, ακόμη, προς δοκιμή, μπας και βρεθεί μια ιδιαίτερη σαλάτα, που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, στο συγκεκριμένο εστιατόριο.

Ενότητα Ορεκτικά:
Δοκιμάσαμε την Piadina Croccante (6,8€), δηλαδή πίτα γεμιστή με μοτσαρέλλα, λεπτοκομμένο προσιούτο και βασιλικό, με τριμμένη παρμεζάνα εις την κορυφή, τα Polpettine Della Nonna al Forno (7,9€), ήτοι 6-7 καλοψημένα κεφτεδάκια, σε μπόλικη κόκκινη σάλτσα, με λιωμένη μοτσαρέλλα από πάνω και το Carpaccio di Manzo (10,8€), καρπάτσιο μόσχου με ρόκα, παρμεζάνα, κουκουνάρι, λεμόνι και λάδι τρούφας. Όλα ήταν σε επαρκή ποσότητα και καλοφτιαγμένα. Τους έλειψε η γευστική έξαρση, η σπιρτάδα που σου επιτρέπει να αντιλαμβάνεσαι ότι γεύεσαι ένα σούπερ ορεκτικό. Ήταν όλα για 3/4.

Ενότητα Ζυμαρικά:
Δοκιμάσαμε τα πολυπαινεμένα Strozzapretti alla Norcina (12,3€) με λουκάνικο, πάστα τρούφας, μανιτάρια και σάλτσα λεμόνι-πιπέρι και δεν ενθουσιαστήκαμε. Είχαν καλό βράσιμο, νόστιμο λουκάνικο (αληθινό κρέας), όμως η τρούφα δεν ακουγόταν, ενώ η λεμονίλα βασίλευε και το πιάτο ξίνιζε σε βαθμό που δεν δικαιολόγησε τον ντόρο (2,5/4).

Δοκιμάσαμε, επίσης, τα νιόκι με γαριδάκι Σύμης, σπιανάτα (αλλαντικό) και πάστα τρούφας (12,6€). Ο σεφ σε αυτό το πιάτο ξεκίνησε να δείχνει τις ικανότητες του. Ασχέτως εάν τρώτε γαρίδες, νιόκι ή αν αγαπάτε την τρούφα, αυτή η συνταγή έχει πολύ δυνατό αποτέλεσμα στον ουρανίσκο. Αν σας αρέσει να δοκιμάζετε ιδιαίτερες γεύσεις, δεν θα σας απογοητεύσει (3,5/4).

Ο σεφ του La Gratella ολοκλήρωσε την επίδειξη των ικανοτήτων του με τα εξαιρετικά πετυχημένα Raviolacci al Profumo di Bosco (12,5€). Εάν αναζητάτε πάντα πετυχημένες παρασκευές με τρούφα, μόλις βρήκατε μια από τις πολύ καλές. Το συγκεκριμένο πιάτο ανήκει στην κατηγορία “Δεν περιγράφω άλλο” (4/4).

Παρέα με τα ζυμαρικά έρχεται μπολάκι με τριμμένη παρμεζάνα.

Ενότητα Πίτσες:
Αυτή η ενότητα είναι, κατ’ εμέ, όλα τα λεφτά, στο παρόν εστιατόριο.

Ο λόγος?

Οι κύριοι έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μία από τις πιο οργασμικές ζύμες πίτσας στην Αθήνα. Καλύτερο στεφάνι πίτσας δεν έχω ξαναφάει εδώ και χρόνια. Ξέρεις τι είναι να παίρνεις την πολύ θελκτική, στην περιγραφή, Vulcanello (με κρέμα κολοκύθας, taleggio, πίκλες κρεμμυδιού, peperoncino, spianata και πεκορίνο - 10,3€), να σου φαίνεται φρικτή τελικά ως συνδυασμός γεύσεων (1/4), μα να χορταίνεις με ευχαρίστηση, απλώς και μόνο επειδή έφαγες την υπέροχή της ζύμη? Είναι ευτυχία.

Οι πίτσες αυτού του εστιατορίου στερούνται τριών πραγμάτων για να διεκδικήσουν τον τίτλο των καλύτερων της πόλης:

1. Χρειάζονται πιο σφιχτή ζύμη στο κέντρο τους. Δεν μπορείς, ακόμη και αν τις διπλώσεις, να τις φας με το χέρι, καθώς η άκρη τους “πέφτει”.
2. Χρειάζονται γευστικότερη και ξεχωριστότερη σάλτσα ντομάτας.
3. Χρειάζονται συνδυασμούς με δυνατότερη γευστική ένταση.

Έχουν όμως το βασικό: καταπληκτική ζύμη.

Δοκιμάσαμε ακόμη την Al Tartufo (11,8€), ήταν καλή αλλά υπάρχουν και καλύτερες με τρούφα (3/4), την Speciale (12,4€), νόστιμη, μα ήθελε λίγη παραπάνω ένταση (3/4) και την Bufala (12,8€), η οποία στα σημεία που δεν είχε τυρί το έχανε το νόημα, αλλιώς θα ήταν σούπερ (3/4).

Ενότητα Γλυκά:

Οι επιλογές δεν είναι πάρα πολλές, όμως είναι ικανοποιητικές. Στον ίδιο βαθμό που είναι και όλα τα υπόλοιπα. Στο “λίαν καλώς”. Ανάμεσα στο παγωτό σεμιφρέντο και την κρέμα catalana που δοκιμάσαμε, νικητής ήταν μακράν η δεύτερη χάρη στη βελούδινη υφή της και την υπέροχη καραμελωμένη κρούστα της.

Ως προς την κρασοκατάνυξη, δοκιμάσαμε το προσφερόμενο σε ποτήρι μοσχοφίλερό τους το οποίο ήταν, αρκετά, φρουτώδες και γευστικό (3,7€).

Στο τέλος του γεύματος, ακολουθεί, συστηματικά, κέρασμα σφηνακίων ποτού, το οποίο μπορεί να είναι το ίδιο για όλους, αλλά μπορεί να είναι και διαφορετικό. Τη φορά που ήμασταν τρεις, ήρθαν τρία διαφορετικά σφηνάκια, ένα λιμοντσέλο, ένα μαστίχας και με γεύση κανέλας. Όμορφη κίνηση διαφοροποίησης από τα συνηθισμένα.

Μπικικίνι time: Ο λογαριασμός εκφράζεται υπέροχα από το εύρος 17-25€. Για ένα πλήρες γεύμα, υπολογίστε ένα κόστος το οποίο θα κυμαίνεται στην ανώτερη κλίμακα αυτού του εύρους.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

La Gratella, ιταλικό εστιατόριο, Χαλάνδρι, Ναύπλιο, καλές κριτικές στο ask4food, μπλα μπλα μπλα...

ΕΠΙΛΟΓΟΣ ή ΥΓ.

Το La Gratella είναι για 3,5/4 σε όλα. Γι’ αυτό συγχωρήστε μου την έμφαση στις ατέλειές του. Με λίγη παραπάνω προσπάθεια και ταπεινότητα, μπορεί να ξεπεράσει τα 18.000 μόρια, να πάει στα 19.000 και να μπει στην ιατρική. Έχει όλα τα φόντα.

30 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Στο LA GRATELLA βρεθήκαμε μια Κυριακή μεσημέρι, καλεσμένοι παλιών, αγαπητών φίλων. Συνήθως, όταν ακούω «Χαλάνδρι», με πιάνει σύγκρυο αναλογιζόμενος το πού θα παρκάρω, αυτή τη φορά όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά.

Το LA GRATELLA βρίσκεται σε ένα ήσυχο, απόμερο θα τολμούσα να πω σημείο του Χαλανδρίου, στην οδό 25ης Μαρτίου, το δρόμο που οδηγεί από την πολύβουη κεντρική πλατεία στην έξοδο στο φανάρι Παλαιολόγου – Εθνικής Αντιστάσεως.

Βαθμός δυσκολίας στη στάθμευση λοιπόν όχι πάνω από 5 στα 10, και το μαγαζί γωνιακό, πέφτεις κυριολεκτικά πάνω του. Η πινακίδα θα μπορούσε βέβαια να είναι πιο μεγάλη, πιο ευανάγνωστη, ίσως σε στιλ vintage (για να ταιριάζει με τη διακόσμηση του χώρου), υποθέτω όμως ότι πρόκειται για hommage στην αρχική εγκατάσταση του LA GRATELLA στο Ναύπλιο.

Εξωτερικός χώρος δεν υπάρχει, το καλοκαίρι σίγουρα θα ανοίγουν τα παράθυρα που βλέπουν προς το δρόμο. Την ημέρα της επίσκεψής μας, μια ηλιόλουστη ανοιξιάτικη μέρα, κατέγραψα πάντως ως ψεγάδι της διαρρύθμισης την απουσία κάποιου είδους περσίδων για την προστασία όσων κάθονται δίπλα στα παράθυρα, ο ήλιος ήταν πραγματικά ενοχλητικός, καθώς χτυπούσε ακριβώς στο πρόσωπο.

Κατά τ’ άλλα ως προς τη διαρρύθμιση και διακόσμηση το LA GRATELLA παίρνει άνετα τις τέσσερις ντομάτες. Κρατημένο γενικά σε στιλ vintage, εντυπωσιάζει χωρίς ευτυχώς να κουράζει, χάρη στην ποικιλία των μέσων.

Μπαίνοντας παρακάμπτετε την κουζίνα και ένα πάσο με ωραιότατη επένδυση με χρωματιστά πλακάκια, αφήνετε στα δεξιά ένα ψυγείο σε χρώμα λαχανί, θαυμάζετε ένα φωτιστικό με φυσητό γυαλί στο ίδιο χρώμα, προσπερνάτε μια βιτρίνα με μπουκάλια στα αριστερά, χαζεύετε τις συσκευασίες γίγας με ντοματοπολτό και τα συρμάτινα πλέγματα με εκατοντάδες φελλούς, για να καταλήξετε στην πιο δημοφιλή γωνιά του μαγαζιού, στη γωνία στο βάθος.

Ο χώρος δεν είναι τεράστιος, κυριαρχεί ξύλο και γυαλί, τα τραπέζια είναι μεν του ίδιου τύπου (ρουστίκ με κεντρικό πόδι), όμως σε διάφορα σχήματα (τετράγωνα, ορθογώνια και ροτόντες) με βολικά καθίσματα και σε λογική απόσταση μεταξύ τους. Οι τοίχοι, σε τόνους γκρι-μπεζ, υπάρχουν όμως και σημεία με γυμνό τούβλο, είναι διακοσμημένοι με γούστο, κυρίως με καδράκια και αφισέτες. Γενικά το μάτι σας ούτε θα κουραστεί ούτε θα βαρεθεί.

Επειδή όμως σ’ ένα ιταλικό εστιατόριο πηγαίνεις κυρίως για να φας, ας ρίξουμε μια ματιά στον κατάλογο. Ο οποίος είναι ανακουφιστικά μαζεμένος, αλλά και πλήρης (antipasti, pasta, πίτσα και κρέας, νομίζω και ψάρι), τραβώντας μάλιστα την προσοχή με αρκετά ασυνήθιστα πιάτα. Είναι πραγματικά σπάνιο πια να μπορείς να επιλέξεις σε ιταλικό εστιατόριο και πιάτα with a twist, πέρα από τα συνηθισμένα δηλαδή. Αυτό για μένα είναι λόγος επαρκής για να δώσω στο LA GRATELLA όχι ένα, αλλά δύο αστέρια (= αξίζει να κάνετε κάποια χιλιόμετρα για χάρη του), ειδικά αν είστε fan της ιταλικής κουζίνας. Εκείνο που μου έκανε εντύπωση είναι ότι ίσως κανείς από τους 20κάτι χθεσινούς θαμώνες δεν παρήγγειλε πίτσα, σημάδι κατά την άποψή μου ότι στο LA GRATELLA δεν πηγαίνεις για την εύκολη λύση.

Από όσα δοκιμάσαμε μόνο η σαλάτα με το όνομα του εστιατορίου δεν θα μου μείνει στη μνήμη, νόστιμη και φρέσκια μεν, επίπεδη και χωρίς το κάτι αλλιώτικο δε. Οι παπαρδέλες με λουκάνικο (ξεψαχνισμένο, για να δέσει με τη σάλτσα), ντοματίνια και μανιτάρια, που πήρα εγώ, ήταν ωραίο και χορταστικό πιάτο, μολονότι η πρώτη εντύπωση ήταν πως πρόκειται για μικρή μερίδα, κάθε άλλο. Η γεμιστή pasta σε σχήμα καραμέλας με γέμιση φρέσκου τυριού επίσης εξαιρετική, αδικήθηκε όμως από την παρουσίασή της, καθώς η λευκή σάλτσα υπερκάλυψε την ποικιλία των χρωμάτων.

Τα paccheri με κοτόπουλο (= κοντόχοντρες πλατιές πένες) και το ψαρονέφρι με πατάτες Ελλάδος και Περού (! ) και διάφορες πρασινάδες συγκαταλέγονται στις μάλλον αναμενόμενες γεύσεις. Για επιδόρπιο μοιραστήκαμε ένα τιραμισού με συνοδεία λικέρ (έξοχο, ήπια τέσσερα σφηνάκια) και μια πανακότα με φρούτα του δάσους, πολύ καλά και τα δύο. Άριστα παρέλειψα να βάλω στο ψωμί, που έρχεται σαν μπαστουνάκια ψημένα στο φούρνο της πίτσας, πολύ σωστά αρτυμένα. Κρασί ρομπόλα Κεφαλλονιάς εμφιαλωμένη, το ίδιο και το νερό.

Ο λογαριασμός των φαγητών δεν ξεπέρασε τα 20 ευρώ ανά άτομο. Αν συνυπολογίσω το πραγματικά άψογο σέρβις από το αθόρυβο προσωπικό, τις εντυπωσιακά καθαρές τουαλέτες και την τήρηση του αντικαπνιστικού νόμου, νομίζω ότι και εδώ δικαιωματικά το LA GRATELLA παίρνει 4 ντομάτες. Δοκιμάστε το!

09 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Έχει γίνει μια αγαπημένη μου συνήθεια, να δημοσιεύω μια κριτική για Ιταλικό εστιατόριο, πάνω κάτω τέτοια εποχή του χρόνου. Ίσως κάποιος θα το χαρακτήριζε ως ''γούρι'', εγώ απλά θα αρκεστώ στην αδυναμία που έχουμε οικογενειακώς για την Ιταλική κουζίνα, όπως τέλος πάντων αυτή υπηρετείται στην πολύπαθη γαστρονομικά Ψωροκώσταινα.

Μετά από ισάριθμες επιτυχίες τα έτη 2013 (La Casa di Giorgino), 2014 (Osteria Vespa Rossa), 2015 (Parlo) και τέλος το 2016 (Testaccio Organic), αισίως έφτασε η ώρα για το φετινό Italian test. Ο Giorgino και το Parlo συνεχίζουν με επιτυχία, ενώ η Vespa και το Testaccio (συμπτωματικά του ίδιου ιδιοκτήτη/chef κ. Τσίγκα) μας παράτησαν στα κρύα του λουτρού. Επειδή παρακολουθώ την πορεία του κ. Τσίγκα, η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να κατανοήσω τα επιχειρηματικά του βήματα. Chef έχεις δύο μαγαζιά σε μέρη ''φιλέτα'', που πάνε από αρκετά έως πολύ καλά, τα κλείνεις και τα δύο για να συνεχίσεις με τι; Με κάτι ακατανόητο, όπως διάβασα σε διαδικτυακό έντυπο, το οποίο δυσκολεύομαι να περιγράψω. Δυστυχώς δεν μπορώ να μιλήσω για εσένα, οπότε η ζωή συνεχίζεται..........

Η διαφορά με τα προηγούμενα χρόνια, είναι ότι η φετινή επιλογή μου είχε μπει πολύ νωρίτερα στο ''κλεισιοσκόπιο'' μου, ασχέτως αν στο ask4food κινείται με μονοψήφιο αριθμό κριτικών. Βεβαίως το ζήτημα δεν είναι το πλήθος των κριτικών, αλλά το ποιοι είναι οι κριτές που προηγήθηκαν.

Διαδικτυακά, αν και το επιχείρησα, δεν μπόρεσα να αντλήσω αξιόλογες/αξιόπιστες πληροφορίες. To σημαντικότερο που συγκράτησα είναι ότι (πιθανόν) ανήκει σε κάποιο κ. Πανταζή, ιδιοκτήτη μεταξύ άλλων, επιχειρήσεων οργάνωσης συνεδρίων, εκδηλώσεων και catering. Ο κ. Πανταζής άνοιξε πριν λίγα χρόνια το πρώτο La Gratella στο Ναύπλιο και μάλλον η επιτυχημένη πορεία αυτού έφερε και το δεύτερο αδελφάκι, ακόμη πιο πρόσφατα στο Χαλάνδρι. Παρόλα αυτά δεν ανησυχώ, διότι εφόσον αποφασίσει να το επισκεφτεί ο ρεπόρτερ, ερευνητής, λογοτέχνης του site, τότε θα τα μάθουμε όλα, ακόμη και σε ποιο σχολείο πήγε Δευτέρα Δημοτικού ο chef.

Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017, ώρα 21:00, άτομα 2, με ιντερνετική κράτηση μέσω της ''αδελφής'' επιχείρησης e-table.

Χωροταξικά βρισκόμαστε στις παρυφές της κεντρικής πλατείας, κινούμενοι κατά την φορά των αυτοκινήτων, προς την έξοδο του Χαλανδρίου. Η κατάσταση από πλευράς πάρκινγκ δεν είναι ούτε τραγική, ούτε όμως και εύκολη, κάπου στην μέση. Αν τα σκουροφέρετε σε απόσταση αναπνοής υπάρχει άνετο πάρκινγκ.

Ο χώρος διαχειρίζεται έξυπνα το κλασικό, το ρομαντικό, το vintage, ίσως και λίγο το παλιομοδίτικο στυλ. Παρά την πληθώρα των διακοσμητικών συνθέσεων, έχει ένα βασικό προσόν. Είναι καλόγουστος και πάνω από όλα δηλώνει ''Ιταλία''. Στοιχεία που θα αποσπάσουν την προσοχή σας είναι το όμορφο μπαράκι με τα πλακίδια, οι κόκκινες κονσέρβες στα ράφια, η vintage ζυγαριά, το περίτεχνο φωτιστικό της μεγάλης σάλας, οι όμορφες βιτρίνες των κρασιών, η ξυλόσομπα με το stand για τα καυσόξυλα, ο μπουφές με το vintage πορτοκαλί τηλέφωνο, ο (benvenuti) μαυροπίνακας, τα χαριτωμένα καδράκια και πόστερ και τόσα άλλα. Όπου και αν γυρίσει κανείς το βλέμμα του, είναι σίγουρο ότι θα αντικρίσει κάτι προσεγμένο, όμορφο και γουστόζικο. Παρόλα αυτά θα αφαιρέσω μια ντοματούλα και οι λόγοι είναι δύο. Ο πρώτος είναι η ''αμήχανη'' διαρρύθμιση εισόδου, όπου πέφτεις κυριολεκτικά πάνω στην κουζίνα και την τουαλέτα, με αποτέλεσμα η υποδοχή εκ μέρους του εστιατορίου να είναι δυσλειτουργική. Ο δεύτερος είναι η 100% ''χειμωνιάτικη διαρρύθμιση'', καθιστώντας την περίοδο ''καλοκαιρινής λειτουργίας'' λίγο προβληματική (ειδικά τις μεσημβρινές/απογευματινές ώρες).

Η εξυπηρέτηση είναι ευγενική, διακριτική, αθόρυβη, πολυάριθμη (για το μέγεθος του χώρου) και στη σωστή ‘’απόσταση’’ από τον πελάτη. Υπάρχει σωστή καθοδήγηση του προσωπικού ως προς το menu, το οποίο γενικά κινείται σε πολυσυλλεκτικά (Ιταλικά) μονοπάτια. Η ροή των πιάτων γενικά κυμάνθηκε σε φυσιολογικούς χρόνους.

Η κάρτα του menu είναι από τις πιο ''ισορροπημένες'', που έχω συναντήσει σε Ιταλικό εστιατόριο. Υπάρχουν 6 ορεκτικά (κόστος μεταξύ 7 και 10€), 4 σαλάτες (περί τα 10€), 9 προτάσεις pasta (9 έως 12,50€), 2 ριζότο (11,50 έως 12,50€), 7 προτάσεις πίτσας (8,50 έως 12,50€) και 4 προτάσεις κυρίως πιάτων (12,50 έως 17,50€). Σε κάθε κατηγορία υπάρχουν αρκετές προτάσεις που θα κεντρίσουν την προσοχή σας και πιθανόν θα σας βάλουν σε σχετικό δίλημμα επιλογής.

Πήγαμε προετοιμασμένοι να δοκιμάσουμε αρκετά πιάτα και στο τραπέζι μας παρέλασαν τα παρακάτω:

-Vitello tonnato στα 8,90€. Ποιότητα εξαιρετική, ποσότητα ικανοποιητική, με τις λεπτές ροζ φέτες του νεαρού μοσχαριού να κλέβουν την παράσταση. Η σάλτσα τόνου ικανοποιητική, αν δε είχε λιγότερο μαγιονεζάτη σύνθεση και κυριαρχούσε γευστικά ο τόνος τότε θα άγγιζε το άριστα.

-Piadina croccante με γέμιση μοτσαρέλα, προσούτο και βασιλικό στα 6,80€. Ένα τόσο απλό, αλλά συνάμα τόσο φινετσάτο και τέλεια παρουσιασμένο ορεκτικό, σε ένα κομψό τετράγωνο μαύρο σερβίτσιο.

-Strozzapretti alla Norcina, με λουκάνικο, πάστα τρούφας, μανιτάρια και σάλτσα από λεμόνι-πιπέρι, το δικό μου πιάτο στα 12,30€. Η ποιότητα των πρώτων υλών εξαιρετική, η ποσότητα επαρκής, οι γεύσεις αρμονικά δεμένες μεταξύ τους και αν γκρινιάξω λίγο αυτό θα οφείλεται στο al dente που το βρήκα ''Ελληνικό''.

-Garganelli cacio e pepe, με σάλτσα παρμεζάνας-πεκορίνο και φρέσκο πιπέρι, το πιάτο της γυναίκας μου στα 9,30€. Μια κλασική γεύση που σπάνια σε απογοητεύει, αν βεβαίως είναι σωστά εκτελεσμένη. Γενικές εντυπώσεις όπως το δικό μου πιάτο.

-Και για επιδόρπιο Semifreddo με καραμέλλα στα 4,90€. Στα επιδόρπια τύπου semifreddo έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία, αρκεί να τονίσω ότι ''νικούν'' την μόνιμη τάση μου να παραγγέλνω tiramisu. Αυτό χωρίς να είναι κάτι το ξεχωριστό, κάλυψε τις προσδοκίες μας για ένα σωστό κλείσιμο του δείπνου. Προσοχή στην ποσότητα διότι είναι επαρκές για sharing 2 ατόμων.

-Ένα μπουκάλι λευκό κρασί, Vina Esmeralda του κτήματος Torres, γνωστό και ως κρασί της αποπλάνησης, σταθερά ανάμεσα στα (ξένα) best sellers της Ελληνικής αγοράς, πολύ λογικά τιμολογημένο στα 18,50€.

-Ένα εμφιαλωμένο νερό στα 2€.

Check please

Με αναλυτική απόδειξη, συνοδευόμενη από αναλυτικό δελτίο παραγγελίας και πληρωμή με πιστωτική κάρτα (με ασύρματο POS), στα 62,70€. Not bad για ένα υπερπλήρες δείπνο με εμφιαλωμένο κρασί. Θα μπορούσε όμως να είναι και λίγο πιο μαζεμένες οι τιμές κυρίως στην pasta.

Κατέληξα ότι:

Ως προς το La Gratella, θα πω συνοπτικά ότι αποτελεί μια ποιοτική πρόταση για φαγητό, στο ανεβασμένο mainstream Χαλάνδρι. Αδικείται από την υποτονική του παρουσία εδώ στο ask4food, διότι αν κρίνω από την προσέλευση των θαμώνων, ο κόσμος το έχει αγκαλιάσει με την παρουσία του (ήταν σχεδόν γεμάτο).

Ως προς την 100η και συγχρόνως επετειακή κριτική μου, μιας και συμπληρώνονται 5 έτη ως μέλος του site. Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα σαν το νεράκι που κυλάει. Με χαρές, ενθουσιασμούς, μετριότητες, λύπες και απογοητεύσεις. Κάνοντας με καλύτερο, πιο συνειδητοποιημένο καταναλωτή και γαστρονομικά ωριμότερο. Γνωρίζοντας κάποιους αξιόλογους διαδικτυακούς φίλους και τους admins αυτού του χρήσιμου διαδικτυακού εργαλείου που λέγεται Ask4food. Ευχαριστώ από καρδιάς όλους τους φίλους που κάποια στιγμή με εμπιστεύτηκαν, ψήφισαν τις κριτικές μου και σε κάποιες των περιπτώσεων, με μνημόνευσαν (θετικά) σε δικές τους κριτικές.

Και επειδή βλέπω ότι υπάρχουν πολλοί φίλοι, που τους αρέσει κάποια μορφή της Rock, θα κλείσω με ένα σπιντάτο, σε uplifting mode, κομμάτι των Βρετανών Placebo. ''The bitter end''

https: //www. youtube. com/watch?v=0W9jyRm7xHo

Καλή συνέχεια σε όλους σας

03 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Πώς να κρύψεις την λατρεία σου για την ιταλική κουζίνα ;

Ήδη από το χειμώνα το La Gratella ήταν στη λίστα μου, με τις πληροφορίες να συντηρούν την αδημονία μου να το επισκεφθώ άμεσα.
Μη βρίσκοντας διαθέσιμο τραπέζι για τις 16/6, έκανα αμέσως κράτηση για το Σάββατο 17/6, ένα από εκείνα τα βράδια που ο φετινός Ιούνιος, την είδε Νοέμβριος, με καταρρακτώδη βροχή, ζέστη και αφόρητη υγρασία - πραγματικά, δεν έχω χειρότερο από αυτό. Τη βόλτα μας όμως δεν θα τη χάναμε για κανένα λόγο.

Αποζημιώθηκα με μια ωραιότατη θέση παρκαρίσματος ακριβώς απέξω, εσείς ωστόσο μην προβληματιστείτε. Βρίσκεται στην ήσυχη πλευρά του Χαλανδρίου και σχεδόν δίπλα στο δημοτικό πάρκινγκ.
Πρώτη εικόνα, μια γωνιακή όμορφη μονοκατοικία, χαμηλού φωτισμού, που σε προιδεάζει για κάτι ακόμη καλύτερο στα ενδότερα. Θετική η ανάρτηση του μενού σε εμφανές σημείο, για μια πρώτη ανάγνωση, αρνητική η μη ύπαρξη διαμορφωμένου χώρου για το καλοκαίρι, νομίζω πως το πεζοδρόμιο δεν μπορεί να παίξει κάποιο λειτουργικό ρόλο σε αυτό.

Ανοίγοντας την πόρτα, μεταφέρθηκα νοερά κάπου αλλού.
Δεν είναι η άψογη φροντίδα στην κάθε λεπτομέρεια, ούτε η vintage αισθητική που αναμφίβολα αγαπώ. Δεν είναι το λαχανί ψυγείο ούτε η εντυπωσιακή βιτρίνα με τα κρασιά. Δεν είναι τα καδράκια, οι ροτόντες, τα φωτιστικά από φυσητό γυαλί, τα ρετρό σερβίτσια και η art de la table που σε κάνει να χαμογελάς.
Δεν είναι το πιο πρωτότυπο μπάνιο εστιατορίου που έχω δει ποτέ, με τις βαμβακερές πετσέτες χεριών. Δεν είναι καν ο συμπαθής μεσήλικας σερβιτόρος από την Νάπολη, τα ιταλικά κομπλιμέντα που μας έκανε και οι πληροφορίες που ανταλλάξαμε για την Αιώνια αγαπημένη.

Είναι σίγουρα η ατμόσφαιρα που δυσκολεύομαι πολύ να την περιγράψω.
Είναι η πρώτη και η τελευταία εντύπωση, κάτι πολύ προσωπικό, που ο καθένας μας το αντιλαμβάνεται αλλιώς. Είναι οι άνθρωποι, τα χαμόγελα, η έμφυτη ευγένεια, η σεμνότητα και ο επαγγελματισμός ότι ξέρουν τί κάνουν και το κάνουν πολύ καλά.

Και είναι ακόμα:

- Ο μικρός αλλά τόσο περιεκτικός κατάλογος σε ιταλικά πιάτα, με επιρροές από Τοσκάνη, Νάπολη και Σικελία.
- Η non smoking πολιτική και η πεντακάθαρη διαυγής ατμόσφαιρα, σαν να σε περιποιούνται στη δική σου ιδανική τραπεζαρία, όπου κάθεσαι και απολαμβάνεις.
- Η άψογη συνεργασία παραγγελιολήπτη-σερβιτόρων-κουζίνας, στους ιδανικούς χρόνους και με αθόρυβο τρόπο.
- Η συνεχής επίβλεψη ενός γεμάτου εστιατορίου από το προσωπικό, που προλαβαίνει τα πάντα, χωρίς να κουράζει, αγχώνει /αγχώνεται ή δυσανασχετεί στην παραμικρή επιθυμία του πελάτη.

Και βέβαια είναι:

- H piadina croccante alla Gratella ( 6,30 e ), το ορεκτικό των 6 κομματιών τραγανής ιταλικής ζύμης, γεμισμένης με μοτσαρέλλα, βασιλικό, προσούτο cotto, φρέσκια ντομάτα και γαρνιτούρα φύλλα ρόκας.

- Τα portobello parmigiano ( 6,90 e ), τα ωραιότερα γεμιστά μανιτάρια που έχω γευτεί ποτέ, με μπέικον και κρέμα παρμεζάνας, μαεστρικού ψησίματος και γεύσης που, απλά, δεν περιγράφεται.

- Η pizza Μargherita ( 8,40 e. 6 κομμάτια, όχι 8 ) με ντομάτα, μοτσαρέλλα, παρμεζάνα και βασιλικό, με ναπολιτάνικης φιλοσοφίας ζύμη. Και πείτε με τώρα περίεργη, αλλά εγώ σε ένα ιταλικό βάζω σχεδόν πάντα ως πρώτη δοκιμασία το πώς φτιάχνει το πιο απλό του πιάτο δηλ. την Μαργαρίτα. Από αυτό κρίνω και πάω παρακάτω. Εδώ έβαλα άριστα.

- Οι pappardelle alla norcina con tarufo e porcini ( 12,30 e ), το γνωστό πλατύ ζυμαρικό, υπέροχα βρασμένο al dente, με ψιλοκομμένο από άκρη σε άκρη ως την τελευταία μπουκιά ιταλικό λουκάνικο Νόρτσια, πάστα τρούφας, μανιτάρια porcini, ψητά ντοματίνια και ελαφριά σάλτσα λεμονιού-πιπεριού. Έξτρα τριμμένη παρμεζάνα και μύλος πιπεριού στο τραπέζι. Μια λέξη για αυτό το πιάτο: Ω ΘΕΟΙ.......

- Το semifreddo τιραμισού με σπασμένο μπισκότο oreo και καραμέλα, το πιο δημοφιλές γλυκό τους, όλα τα τραπέζια είχαν παραγγείλει από ένα ( 4,20 e ), σιγά μη το άφηνα...

- Οι έξτρα παγωμένες Moretti ( 330 ml, 3,50 e. ) Ελαφριά, γλυκόπιοτη, την έχουμε πιει και αλλού. Και η κόκκινη Mary Rose, παραγωγής και εμφιάλωσης της Ευβοικής μικροζυθοποιίας Septem ( 330 ml, 3,80 e. ) Kαπνιστή, φρουτώδης, ελαφρώς πικρή, ήταν η δική μου επιλογή και με ενθουσίασε.

- Είναι και το νερό σε δική τους μποτίλια ( ζητήστε το ) που ανανέωναν πριν αδειάσει το μπουκάλι. Είναι και το κέρασμα λικέρ σε σφηνάκι, όπου, καθ υπόδειξη της γλυκύτατης σερβιτόρας επιλέξαμε τις ασυνήθιστες γεύσεις μάνγκο και τιραμισού ( ναι, λικέρ τιραμισού ) και καθόλου δεν το μετανιώσαμε.

Και συνοψίζοντας:
- Ναι, είναι αρκετά ακριβό για τα δεδομένα της εποχής ( λογαριασμός 45,40 e για 2 άτομα ). Όμως:
- Η συνολική εμπειρία άγγιξε την τελειότητα σε όλα τα σημεία. Δεν βρήκα κανένα ψεγάδι, από το καλησπέρα μέχρι το buona notte.
- Από την κουζίνα του νεαρού σεφ βγαίνουν τόσο νόστιμα πιάτα, που τα ανασύρεις από τη μνήμη σου με φοβερή λαχτάρα... Ήδη με τριβελίζουν αρκετά ακόμη που θέλω να δοκιμάσω και γι αυτό θα ξαναπάω.

Και εν τέλει:
Είναι κάποια εστιατόρια που υπερβάλλουν και σε εντυπωσιάζουν. Και είναι κάποια άλλα που αθόρυβα και ταπεινά σε κερδίζουν. Σε ποιά κατηγορία ανήκει το La Gratella ;

Δώστε στον εαυτό σας την πολυτέλεια και τη χαρά να το δοκιμάσετε και θα το διαπιστώσετε εύκολα.
Προτείνεται και για ρομαντικές καταστάσεις.
..................................................................................................
Υ. Γ Οι επισημάνσεις του αγαπητού ΙΩΓΙΑΝΝΗ στο πρόσφατο υστερόγραφό του, με τις οποίες συμφωνώ, βρήκαν το στόχο ακριβώς στο κέντρο. Εγώ θα τοποθετηθώ λίγο αλληγορικά, αλλά και το δικό μου μήνυμα θα βρει το στόχο του. Δεν γνωρίζω σκάκι, όμως αντιλαμβάνομαι πλήρως τις κινήσεις των "παικτών".
Τί σύμπτωση κιόλας, που οι κανόνες του παιχνιδιού αυτού τοποθετούνται στην Ιταλία του 15ου αι. Ποιός παίκτης λοιπόν θα πετάξει έξω τον άλλον και ποιός θα προστατεύσει το βασιλιά ;; Ο βασιλιάς μένει μακριά από τα γεγονότα. Μόνο στο τέλος δρα, βοηθώντας τα πιόνια να γίνουν βασίλισσες. Όλα γίνονται για το βασιλιά. Με νόμιμες, ή και όχι, κινήσεις των παικτών. Στο σκάκι ασφαλώς. Μην παρεξηγηθώ.

Δεν θα πω ονόματα. Όμως, κάποια νεούδια εδώ μέσα εξασκούνται στο σκάκι παίζοντας με τις ψήφους. Μελετούν νύχτα μέρα τις κινήσεις τους, χτυπώντας την κατάλληλη στιγμή με την χειρουργική μέθοδο του Κασπάροφ. Να ξέρουν ότι τους βλέπουμε. Και γελάμε.

29 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Άλλο ένα εστιατόριο την ύπαρξη του οποίου θα αγνοούσα αν δεν υπήρχε το αγαπημένο μας site. Ψάχνοντας αφορμή να το επισκεφτώ, έπεισα την παρέα μου για ένα χαλαρό σαββατιάτικο γεύμα.

Ο χώρος είναι αρκετά συμπαθητικός αν και αναπόφευκτα κάπως στριμωγμένος λόγω μεγέθους της αίθουσας. Η διακόσμηση είναι ευχάριστη. Η εξυπηρέτησή μας ήταν άμεση και ευγενική. Διάφορες μικρολεπτομέρειες της στέρησαν την τέταρτη ντοματούλα αλλά όλα καλά.

Το μενού μας φάνηκε πολύ ενδιαφέρον. Εμείς κινηθήκαμε στα ζυμαρικά, διαλέγοντας έξι διαφορετικά να έρθουν στο τραπέζι. Από την γεύση μείναμε όλοι ικανοποιημένοι, από την ποσότητα όχι όλοι. Από τα έξι πιάτα, τα τρία ήταν θεωρώ κανονικές μερίδες ζυμαρικών (μία σημείωση εδώ ότι αυτό που θεωρώ εγώ κανονικό στους περισσότερους θα έμοιαζε λίγο), τα δύο ήταν τεράστιες γαβάθες και το ένα ήταν 5-6 μπουκιές μετρημένες. Γενικά, κατανοώ ότι κάθε πιάτο έχει άλλο κόπο και άλλο κόστος. Παρόλα αυτά, νομίζω δεν είναι σωστό μεταξύ πιάτων στην ίδια κατηγορία του μενού στο ίδιο εστιατόριο να υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά ή τουλάχιστον θα έπρεπε με κάποιον τρόπο να αναφέρεται.

Γευστικά πάντως στα ζυμαρικά κινηθήκαμε πολύ καλά. Επίσης, το ψωμάκι που μας έφεραν ήταν ζεστό και φουρνιστό σε μορφή μαλακών sticks και το βρήκαμε πολύ νόστιμο. Η σαλάτα μόνο μας τα χάλασε λίγο, λόγω του ότι πέρα από την πρασινάδα τα άλλα υλικά τα ψάχναμε με το μικροσκόπιο. Στο τέλος, δοκιμάσαμε το τιραμισού τους το οποίο βρήκαμε εξαιρετικό.

Νομίζω πως θα πήγαινα ξανά στο συγκεκριμένο μαγαζί, αν και όχι σύντομα. Θα πρότεινα να το δοκιμάσετε κι εσείς, αλλά έχοντας μικρότερο καλάθι από ότι ίσως καταλαβαίνετε από το σύνολο των κριτικών εδώ, ώστε να το ευχαριστηθείτε.

3 medium

10 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Εισκεφτήκαμε το εστιατόριο La Gratella, Κυριακή μεσημέρι μετά από τις κριτικές που είδαμε στο ask4food.
Η πρώτη εντύπωση της σάλας είναι εξαιρετική αν και λίγο φορτωμένη. Θα μπορούσε επίσης η είσοδος να μην είναι δίπλα από τη κουζίνα αλλά κάπου πιο κεντρικά στο μαγαζί.

Ο κατάλογος είναι πλούσιος, ούτε μικρός ούτε μεγάλος και περιέχει κλασσικά ιταλικά πιάτα.
Παραγγείλαμε αρκετά πιάτα μιας και η παρέα ήταν 5 ατόμων.

Η σαλάτα βαλεριάνα ήταν πολύ καλή, όπως και η πίτσα. Ωραία ζύμη πολύ κοντά στη ναπολιτάνικη συνταγή.

Επίσης πήραμε τις μπρουσκέτες οι οποίες δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο.
Στα κυρίως μας απογοήτευσε το ριζότο με το κολοκύθια ενώ αυτό με σαφράν και γαρίδες ήταν εξαιρετικό.

Σε γενικές γραμμές μείναμε ευχαριστημένοι. Περιμένουμε λίγο πιο εκλεπτυσμένες γεύσεις.

20 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Όποιος το έχει γευτεί στο Ναύπλιο, ξέρει...

Φαγητό:
Σαλάτα Βαλεριάνα εξαιρετική, έδενε αρμονικά όλο το γευστικό περιεχόμενο, κάτι σπάνιο για σαλάτα. Εξαιρετική και η κλασική σαλάτα Καίσαρα. Μελιτζάνες φούρνου, λίγο σκληρές επειδή ήταν χοντροκομμένες, αλλά νόστιμες. Μανιτάρια γεμιστά εκπληκτικά. Πίτσα πολύ καλή (όχι πάντως η ιδανική για τα γούστα μου), ίσως λίγο μικρό το μέγεθος για 2 άτομα. Ζυμαρικά όπως και όσα πρέπει, ειδικά τα φρέσκα νιόκι αλα σορεντίνα καταπληκτικά. Μεγάλη λίστα κρασιών.

Εξυπηρέτηση:
To δυνατό του σημείο. Χαίρονται τη δουλειά τους κι αυτό... βγαίνει στον κόσμο!

Χώρος:
Διακοσμημένος με μεράκι και φινέτσα, σε ταξιδεύει σε μια trattoria της Ιταλίας. Μεγαλύτερος από αυτόν του Ναυπλίου.

Τιμές:
Έχεις την επιλογή να κινηθείς και κάτω από το όριο των 15 ευρώ ανά άτομο, αλλά καλύτερα να ανέβεις λίγο... αξίζει.

Συνεχίζει από εκεί που άρχισε το εξαιρετικό εστιατόριο του Ναυπλίου...