NAVONA

Ιταλία

  Μεγάλου Αλεξάνδρου 2, Κέντρο [Χάρτης]
  2310 897444

Ώρες λειτουργίας:
Δευ-Κυρ: 9:30 π.μ. - 2:00 π.μ.


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Ιούλ
20
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Θεσσαλονίκη στάση τέταρτη και (προς το παρών) τελευταία.

Περπατώντας στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης, δεν μπορείς να μην παρατηρήσεις το εμβληματικό ξενοδοχείο «Μακεδονία Παλλάς». Είναι από τα πιο χαρακτηριστικά κτίρια της πόλης. Η ιστορία που το συνοδεύει είναι εξίσου ενδιαφέρουσα, μιας και έχει φιλοξενήσει από πρωθυπουργούς και βασιλιάδες, μέχρι προσωπικότητες παγκοσμίου φήμης από τον καλλιτεχνικό και αθλητικό χώρο.

Η ιστορία του «Μακεδονία Παλλάς» ξεκινά το 1962, όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παραχώρησε το οικόπεδο, στην παραλία Θεσσαλονίκης, στο Ταμείο Ασφάλισης των Υπαλλήλων του ΟΤΕ, ενώ τα εγκαίνιά του έγιναν δέκα χρόνια αργότερα, το 1972. Τις δεκαετίες του ’70 και ‘80 παραχώρησε τα μπαλκόνια του στους πολιτικούς αρχηγούς Καραμανλή και Παπανδρέου, προκειμένου να εκφωνήσουν τους λόγους τους στα ''εκστασιασμένα'' συγκεντρωμένα πλήθη. Μια παραχώρηση που παρέμεινε για πολλά χρόνια. Ίσως στις μέρες μας τα παραπάνω να ακούγονται λίγο ως ‘’αρχαία ιστορία’’, υπεύθυνη στο μέρος που της αναλογεί για τα σημερινά μας χάλια, αλλά δεν παύει να αποτελεί κομμάτι του ‘’μεταπολιτευτικού τοπίου’’ της χώρας μας.

Οι πολυτελείς δεξιώσεις, τα γκαλά και τα χριστουγεννιάτικα δείπνα που δίνονταν στις αίθουσές του, έμειναν στην ιστορία. Μάλιστα, μετά την κατάρρευση του ξενοδοχείου «Μεντιτερανέ» από τον σεισμό του ’78, μένει μόνο του να συμβολίζει τη μεγαλοπρέπεια και την πολυτέλεια στη Θεσσαλονίκη.

Πριν από κάποια χρόνια πέρασε μια από τις δυσκολότερες περιόδους στην ιστορία του, κινδυνεύοντας να βάλει οριστικά λουκέτο λόγω χρεών. Ωστόσο μετά από σχετικές προσπάθειες, ορθοπόδησε και συνέχισε να λειτουργεί. Προ τριετίας παραχωρήθηκε σε εταιρεία συμφερόντων του προέδρου της ΠΑΕ ΠΑΟΚ και ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ολικής και ριζικής ανακαίνισης του. Το project υποτίθεται ότι θα ολοκληρωθεί το 2017 και για να λέμε του στραβού το δίκιο, αν δεν τα καταφέρει ο Ιβάν με την αποδεδειγμένη οικονομική επιφάνειά του, τότε το βλέπω λίγο χλωμό να τα καταφέρει κάποιος άλλος.

Ένα από τα εστιατόρια που φιλοξενούνται στους χώρους του ξενοδοχείου είναι το Ιταλικό NAVONA, το οποίο επέλεξε ο αδελφός μου και η γυναίκα του, για να τραπεζώσει εμάς και ένα ακόμη κοινό φιλικό μας ζευγάρι.

Σάββατο 28 Μαΐου 2016, ώρα 17:00, ενήλικες 6, μικρά παιδάκια 2 και ο μικρός Χρηστάκης σε ρόλο παρατηρητή, καθόσον η ηλικία του είναι προς το παρών ‘’απαγορευτική’’, για να συμμετέχει ενεργά σε κάποιο γεύμα ενηλίκων ή μικρών παιδιών.

Στο χώρο θα είμαι large και πιστεύω ότι θα γίνω άμεσα αντιληπτός. Η Νέα Παραλία, ειδικά μετά την πρόσφατη ολική ανάπλασή της, είναι η crème de la crème της Θεσσαλονίκης. Απλά δεν υπάρχει πιο όμορφο μέρος για να απολαύσεις την βόλτα σου (με το pet ή την παρέα σου), να κάνεις ποδήλατο ή jogging, να ρεμβάσεις το ηλιοβασίλεμα και να απολαύσεις τον καφέ, το ποτό ή το φαγητό σου, ειδικά αν τα τελευταία γίνουν κάτω από την στέγη του «Μακεδονία Παλλάς». Το NAVONA κινείται σε ρυθμούς all day, λίγο lounge, λίγο comfort, λίγο casual, ίσως και λίγο chic, με μοντερνίζουσα διάθεση και διακόσμηση. Ο εσωτερικός (κυκλικός) χώρος προορίζεται κατά βάση για φαγητό και θα μπορούσες να τον χαρακτηρίσεις έως ευχάριστο και συμπαθητικό, χωρίς όμως να είναι κάτι το συγκλονιστικό που θα μείνει χαραγμένο στην μνήμη σου. Σημεία που θα τραβήξουν την προσοχή σας είναι ο σταθμός εργασίας του pizzaiolo, το εντυπωσιακό και εκτεταμένο bar, οι πετρόλ δερμάτινοι καναπέδες και οι μεγάλες τζαμαρίες που φροντίζουν να υπάρχει άπλετη θέα στον Θερμαϊκό κόλπο. Περισσότερο για το location και την θέα και λιγότερο για το χώρο αυτό καθαυτό, θα βαθμολογήσω απλόχερα με 4 ντοματούλες.

Το service είναι πολυπληθές σε όλα τα πόστα. Στην υποδοχή υπάρχει hostess, ίσως κάποιος θα περίμενε μια εντυπωσιακή, δίμετρη αμαζόνα. Χωρίς βέβαια να είναι μεμπτό, υπάρχει μια συμπαθητική κοπελίτσα ‘’Ελληνικής ομορφιάς’’, ευγενική και πρόθυμη να εξυπηρετήσει, πλην όμως σε συνθήκες αυξημένου πελατιακού φόρτου, αρχίζει και πελαγοδρομεί με αποτέλεσμα την δημιουργία ουράς πελατών. Οι σερβιτόρες του εστιατορίου είναι ευγενικές και πρόθυμες, αλλά έως εκεί. Εμφανώς άπειρες και ασυντόνιστες, δυσκολεύονται να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στα καθήκοντά τους. Παρατήρησα χαρακτηριστική καθυστέρηση στην λήψη της παραγγελίας και του λογαριασμού στο τέλος, μας έφεραν νερό χλιαρής θερμοκρασίας, οι μπύρες, τα ποτά και τα αναψυκτικά ήρθαν κατά κύματα και τέλος διέκρινα μια δυσκολία να απαντήσουν στις λίγες ερωτήσεις που τους κάναμε, σχετικά με την σύνθεση των πιάτων που παραγγείλαμε. Τα πιάτα ήρθαν σε σχετικά λογικούς χρόνους, όμως και αυτά κατά κύματα. Μπορεί το NAVONA να κινείται στο στυλ του easy dining, πλην όμως για να πάει ένα επίπεδο πάνω απαιτείται ακόμη πολύ δουλειά από όλο το προσωπικό του service.

Η κάρτα του menu είναι εκτεταμένη, σωστά κατηγοριοποιημένη και εκτιμώ ότι θα καλύψει όλα τα γούστα. Περιλαμβάνει σούπες (7€), ορεκτικά και σαλάτες (από 9 έως 16€), risotto (9 έως 14€), φρέσκα ζυμαρικά (8 έως 16€), κυρίως πιάτα (15 έως 31€), πίτσες (12 έως 15€) και γλυκά (7 έως 8€). Η wine list, κατά βάση με Ελληνικές προτάσεις, κρίνεται παραπάνω από επαρκής με τις τιμές να κρίνονται ως σχετικά προσιτές, στερείται όμως κάποιων πιο οικονομικών προτάσεων προσαρμοσμένων στο ‘’κλίμα των ημερών’’.

Δοκιμάσαμε:

-Ποικιλία από συμπαθητικό ψωμάκι διαφόρων ειδών, συνοδευόμενων από δύο ντιπ.

-Ποικιλία από μπρουσκέτες, με μανιτάρια, ψητά λαχανικά, ντομάτα με μοτσαρέλα και καπνιστό σολομό με αγριοράπανο (Χ2). Κάποιες συμπαθητικές και πετυχημένες και κάποιες στην χρυσή μετριότητα.

-Μια καλή σαλάτα Caesar με τα τυπικά συστατικά.

-Μια σαλάτα με σπανάκι, αντίδια, τραγανό φύλλο κρούστας, κράνμπερι, ταλέτζιο και ντρέσινγκ από κρασί μπαρόλο. Ωραία παρουσίαση, αλλά γευστικά κρίνεται ως αδιάφορη, παρά τα ενδιαφέροντα συστατικά της.

-Ταλιατέλες al nero με μελάνι σουπιάς, γαρίδες Ατλαντικού και σάλτσα από λεμονόχορτο, το δικό μου πιάτο. Ακούγεται promising, αλλά δυστυχώς πέρασε και δεν ‘’ακούμπησε’’. Σερβιρισμένο σε ένα εντυπωσιακό αλλά δύσχρηστο σερβίτσιο, το al dente να ακροβατεί επικίνδυνα στα όρια του αποδεκτού και της αποτυχίας και ένα γευστικό αποτέλεσμα ολίγον ασύνδετο.

-Γκαργκανέλι με χοιρινή σαλσίτσια, μελιτζάνα, σκαρμότσα και ματζουράνα (Χ2). Δυστυχώς η ετυμηγορία μου έχει όπως στο παραπάνω πιάτο.

-Ριγκατόνι με κλασσική σάλτσα καρμπονάρας (Χ2). Για τα δικά μου standards, οριακά αποδεκτό.

-Μπριζόλα μαύρου χοίρου, με πουρέ από πολέντα, πάπρικα και καραμελωμένα κρεμμύδια με μούστο. Πετυχημένο πιάτο και ωραία παρουσιασμένο, θα μπορούσε όμως να πάει καλύτερα αν η μπριζόλα ήταν λιγότερο ψημένη.

-Σπαγγέτι μπολονέζ (Χ2), ως παιδικά πιάτα.

-Για επιδόρπια μοιραστήκαμε ένα τιραμισού, μια τάρτα σοκολάτας και ένα παγωτό. Το τιραμισού πρωτότυπα σερβιρισμένο και συμπαθητικό, η δε τάρτα σοκολάτας δεν μπορώ να πω ότι μας συγκίνησε ιδιαίτερα.

-Από ποτά πέντε μπύρες draft, δύο ποτήρια κρασί και μια coke.

Check please

Στα 206,50€ με αναλυτική απόδειξη, την οποία προνόησα και φωτογράφισα για να μην ξεχάσω κάτι.

Κατέληξα ότι:

Είναι γνωστό ότι η Θεσσαλονίκη ειδικεύεται σε συγκεκριμένα είδη εστίασης, με την διεθνή κουζίνα αξιώσεων να δηλώνει (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) περίπου ‘’απούσα’’. Για το μοναδικό πολύ καλό Ιταλικό εστιατόριο, πρέπει να ανηφορίσετε στα βόρεια προάστια της πόλης. Για λόγους δεοντολογίας δεν θα το μνημονεύσω, μπορείτε όμως να το ξετρυπώσετε σε παλιά μου κριτική εστιατορίου που ‘’νόμιζε’’ ότι ήταν Ιταλικό, όπου και του έκανα σχετική μνεία.

Το NAVONA έχει να ‘’φάει πολλά καρβέλια’’ ή στα Ιταλικά πολλές μπρουσκέτες, μέχρι να χαρακτηρισθεί ως ένα Ιταλικό εστιατόριο αξιώσεων, τόσο στο service όσο και την κουζίνα. Θέλει να τα κάνει όλα καλά και café και bar και εστιατόριο, οπότε στην πορεία κάπου χάνεται ο προσανατολισμός του. Να μιλήσω λίγο και για τις τιμές του, οι οποίες για τα standards της ‘‘φτωχομάνας’’ Θεσσαλονίκης, αλλά ακόμη και της Αθήνας, ενίοτε κρίνονται από αλμυρές έως και απαγορευτικές. Λυπάμαι αλλά δεν το συνιστώ.

Καρντάσια στο επανιδείν!! Δραστηριοποιηθείτε όμως λίγο, αφήστε στην άκρη το φραπόγαλο και γράψτε καμιά κριτική για εστιατόρια. Έτσι και αλλιώς για την Θεσσαλονίκη, δεν υπάρχει κάποιος άλλος αξιόλογος και οργανωμένος διαδικτυακός χώρος για να καταθέσετε τις απόψεις σας.