VILLA GRIGIO 46

Wine Restaurants

  Αγίου Αλεξάνδρου 46 & Ναϊάδων, Π. Φάληρο [Χάρτης]
  210 9812080



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Wine Restaurants - Π.Φάληρο, Αθήνα
Νοε
28
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Η γνωριμία μου με το συγκεκριμένο εστιατόριο έγινε τυχαία καθώς είχαμε ξεκινήσει για κάποιο καινούργιο ιταλικό επί της παραλιακής το οποίο όμως, όπως ήταν έρημο από κόσμο, μας αποκαρδίωσε και φύγαμε.

Βολτάροντας λοιπόν κατά μήκος της Αγίου Αλεξάνδρου το βλέμμα μας έπεσε πάνω στην πινακίδα του Villa Grigio με το κυριακάτικο brunch σε μορφή μπουφέ.

Παρόλο που ο χώρος του μπουφέ δεν μας έκανε κάποιο ιδιαίτερο κλικ, η ηλιόλουστη κυριακάτικη μέρα και ο ο τόσος κόπος για να παρκάρουμε, συνηγορούσαν για κάτι χαλαρό στην όμορφη αυλή του μέρους αυτού. Συγκεκριμένα, πρόκειται για έναν ζεστό χώρο περιορισμένο σε χωρητικότητα, χωρισμένο σε δύο μέρη. Αρκετό πράσινο, περιποιημένα τραπέζια, λευκές ομπρέλες, λίγες φινετσάτες εξωτερικές σόμπες και ένας χαριτωμένος στρογγυλός πάγκος κάτω από ένα πυκνό δένδρο δημιουργούν ένα ευχάριστο περιβάλλον για να απολαύσει κάποιος κάτι ελαφρύ ή έστω για κάποιον καφέ. Ο χώρος έσφυζε από κόσμο με "φουσκωμένα'' πιάτα και ακουγόταν ευχάριστη lounge μουσική στην σωστή ένταση.

Ο εσωτερικός χώρος είναι πολύ μικρός με κομψά έπιπλα και όμορφες φωτογραφίες στους τοίχους. Οι ευρύχωρες τουαλέτες θα έπρεπε να είναι περισσότερο φροντισμένες.

Το Villa Grigio χαρακτηρίζεται κυρίως ως wine bar αλλά η συγκεκριμένη κριτική αναφέρεται στο κυριακάτικο brunch.

Ο χώρος που βρίσκονταν τα διάφορα εδέσματα άρχιζε από την μία άκρη του εσωτερικού χώρου και κατέληγε στην άλλη με διακοπές βέβαια, καθώς μεσολαβούσε το μπαρ όπου και εκεί υπήρχαν διάσπαρτα κάποια φαγητά ή τα μικρά βαζάκια των μαρμελάδων και τα μικρά βούτυρα.

Μας πληροφόρησαν ότι το brunch εκείνης της Κυριακής ήταν αφιερωμένο στην κουζίνα της Β. Ελλάδας και κόστιζε ΕΥΡΩ 12,00/ άτομο.
Αφού έκανα μια μικρή περιήγηση, λίγο πριν "στολίσω" το πιάτο μου, προσπάθησα να καταλάβω που κολλούσε το συγκεκριμένο αφιέρωμα. Τελικά ρώτησα και έμαθα ότι αφορούσε κυρίως το κασέρι, τη μπουγάτσα και τα τρίγωνα Πανοράματος!! Αλήθεια πόσο ξένοι έχουμε γίνει μέσα στον ίδιο μας τον τόπο... και πως αυτό γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης, πόσο μάλλον σε εμάς τους 'χαμουτζήδες'...!!

Ο μπουφές περιελάμβανε μικρά σάντουιτς με λουκάνικο, αλλαντικά, κίτρινα τυριά, τεμαχισμένα κουλούρια Θεσαλονίκης, λογής λογής σφολιατοειδή, σάντουιτς με γύρο, μικρά μπέργκερς, πανσετάκια, πιριοσκί, πατάτες τηγανιτές, μικρά μπολ με σαλάτες, τρεις σος κ. ά
Από γλυκά υπήρχαν σοκολατάκια, ρεβανί, ποτηράκια με γιαούρτι κορν φλέικς και φρούτα του δάσους, τρίγωνα πανοράματος, μπουγατσάκια θεσαλονίκης κ. ά.

Πολλά από τα ζεστά φαγητά ήταν κρύα και όταν το επισήμανα στον αρμόδιο, μου είπε ότι μάλλον είχε σβήσει η φωτιά που τα ζέσταινε.... αμέσως την άναψε. Επίσης, με χάλασε το γεγονός ότι λόγω, λέμε τώρα, περασμένης ώρας (δύο το μεσημέρι) τα γλυκά μπουγατσάκια θεσαλονίκης μαζί με τα κρεατοπιτάκια, βρίσκονταν στο ίδιο σκεύος!! Γενικά, υπήρχε μια ακαταστασία στον μπουφέ, καθώς τα φαγητά ακολουθούσαν άτσαλα το ένα το άλλο. Αφήστε που αλλού υπήρχαν κάποια ταμπελάκια με την περιγραφή γνώριμων λιχουδιών, ενώ αλλού όχι, χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος...

'Ο, τι δοκιμάσαμε δεν μπορώ να πω ότι έκανε τη διαφορά ή ήταν ιδιαίτερων αξιώσεων αλλά για τα ΕΥΡΩ 12,00 που κόστιζε το brunch, μαζί με έναν καφέ και έναν "ημιχυμό" πορτοκάλι, ήταν ΟΚ.....

Το αεικίνητο προσωπικό προσπαθούσε με κάθε τρόπο να εξυπηρετήσει τους θαμώνες.

Σε καμία περίπτωση η ποιότητα του φαγητού στο Villa Grigio δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνη του Da Bruno, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα και υπό την ίδια ιδιοκτησία. Μόνο και μόνο για τον λόγο αυτό είχα περισσότερες απαιτήσεις έστω και με κάποια μικρή χρέωση επιπλέον.......

Εάν κάποιο κυριακάτικο μεσημεράκι βρεθείτε στην περιοχή για καφέ με φίλους και θέλετε να τσιμπήσετε κάτι χωρίς ιδιαίτερες γαστρονομικές απαιτήσεις ή είστε ξενύχτες και θέλετε κάτι άμεσα για να γεμίσει το στομαχάκι σας, θα σας το πρότεινα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Wine Restaurants - Π.Φάληρο, Αθήνα
Σεπ
15
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Για να πω την αλήθεια, αρχικά δεν σκόπευα να γράψω κριτική για το VILLA GRIGIO 46, γιατί η πρώτη επίσκεψη σ’ αυτή την καινούρια επιχείρηση άφησε την πενταμελή παρέα μας σαφώς ανικανοποίητη και δεν ήθελα να αδικήσω κανένα. Περισσότερο απ’ όλους απογοήτευσε εμένα, που είχα την ευθύνη της επιλογής του χώρου για την ημέρα των γενεθλίων μου, οι καλεσμένοι μου βρήκαν ένα σωρό δικαιολογητικά (καινούριο μαγαζί, όχι και τόσο άσχημο, τα ποτά ήταν μια χαρά κτλ. ) θέλοντας μάλλον να με κάνουν να το ξεχάσω. Αυτό δεν ήταν δύσκολο, γιατί σαφώς δεν επρόκειτο για τραγική εμπειρία.

Διαβάζοντας όμως χθες την κριτική του φίλου Arkouditsos για το ίδιου τύπου ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΟ στο Χαϊδάρι και κάνοντας θέλοντας και μη τη σύγκριση συνειδητοποίησα ότι τα κακώς κείμενα στο VILLAS GRIGIO πρέπει να επισημανθούν έγκαιρα και να θεραπευτούν, γι’ αυτό άλλωστε υπάρχει το ask4food.
Δίδαγμα πρώτο: Αν επιλέξεις ένα μαγαζί καινούριο, για το οποίο δεν υπάρχουν ακόμα κριτικές, οφείλεις να είσαι επιφυλακτικός. Δεξιά κι αριστερά δημοσιεύονται ενημερωτικά κειμενάκια, ειδήσεις και φωτογραφίες, που ξέρεις ότι είναι συγκαλυμμένη διαφήμιση, όμως τη δουλειά τους την κάνουν. Σου μπαίνει η περιέργεια να δεις τι παίζει, τόσο άσχημα, λες με το φτωχό σου μυαλό, δεν μπορεί να είναι.
Και όμως μπορεί. Στην περίπτωση του VILLA GRIGIO το κακό αρχίζει από την αναζήτηση θέσης για παρκάρισμα. Η οδός Αγίου Αλεξάνδρου είναι κυριολεκτικά πήχτρα σε μαγαζιά κάθε είδους, ανάμεσά τους και πάμπολλοι χώροι εστίασης, οπότε αρχίζεις να κόβεις βόλτες στους κάθετους δρόμους και ο Άη Αλέξανδρος βοηθός (7 στα 10).
Συνεπακόλουθο της πυκνής κίνησης οχημάτων είναι μοιραία η έντονη ηχορύπανση. Έτσι κάθεσαι μεν μέσα σε αυλή, όμως δεν υπάρχει η επιθυμητή αίσθηση χαλάρωσης. Ίσως συμβάλλει σ’ αυτό και η μάλλον υψηλή ένταση της (κατά τ’ άλλα καλοδιαλεγμένης) μουσικής από τα ηχεία που είναι τοποθετημένα γύρω γύρω πάνω στο φράκτη, προφανώς για να καλύπτουν το θόρυβο από το δρόμο. Μπάρα στην αυλή δεν υπάρχει, είναι τοποθετημένη στο μέσα χώρο, που ούτε αυτός μου έδωσε την αίσθηση cozy που θα περίμενα, ίσως λόγω εποχής, μπορεί το χειμώνα να έχει άλλη όψη.

Από το σέρβις δεν έχω παράπονο. Ευγενέστατος ο κύριος στον οποίο έκανα την κράτηση, σωστοί στη συμπεριφορά τους όσοι εξυπηρέτησαν το τραπέζι μας, αν και λίγο αμήχανοι, ίσως λόγω του ότι όπως είπα πρόκειται για νέα επιχείρηση.
Και ερχόμαστε στο φλέγον θέμα. Όταν μια παρέα φθάνει σε ένα μέρος σαν το VILLA GRIGIO στις εννέα και μισή το βράδυ, είναι παραπάνω από βέβαιο ότι ήρθαν για να πιουν αλλά και να φάνε κάτι. Όχι υποχρεωτικά κάτι πολύ, γιατί τότε το all time classic DA BRUNO, μεσοτοιχία με τον μέσα χώρο, θα ήταν ο ενδεδειγμένος προορισμός. Το να μη χρεώνεις αυτά που φέρνεις ως συνοδευτικά των ποτών, δεν σημαίνει όμως ότι είναι ευτελούς αξίας, κάτι ξέρουν τα τσιπουράδικα του Βόλου που έχουν λανσάρει το τσίπουρο μετά μεζέ ο οποίος είναι στο επίκεντρο της προσοχής – και του τραπεζιού. Εμείς παραγγείλαμε αρχικά από ένα κοκτέιλ. Ξέρετε τι ήρθε μαζί με τα πέντε ποτά

; Δύο πιατάκια του τσαγιού διαμέτρου ίσως 15 πόντων με διάφορα σνακ. Μπουκιές δεν μπορώ να τα πω, γιατί ήταν κατά πλειοψηφία στεγνά έως ξερά, αραιά και πού κάτι φρέσκο (φέτα ψωμάκι ρολό, φλοίδες αλλαντικών, τυρί κομμένο brunoise), στην όψη και στη γεύση ανεπαρκή. Παραπονεθήκαμε ευγενικά στο παιδί που εξυπηρετούσε το τραπέζι μας. Αφού μας εξήγησε ότι ακόμα δεν έχουν κανονικά πιάτα, έφερε άλλο ένα πιατάκι, όταν όμως παραγγείλαμε δεύτερο γύρο κοκτέιλ, πάλι πέσαμε στα δύο πιατάκια, και μάλιστα σχεδόν όμοια με τα προηγούμενα. Το τέλειο ξενέρωμα.

Τα κοκτέιλ (κλασσικά, εγώ πήρα ένα Aperol Spritz και ένα Bloody Mary) δεν ήταν άσχημα, όμως θα προτιμούσα αντί 64 ευρώ να πληρώσω κάτι παραπάνω και να έχω κάποια συνοδευτικά που θα άξιζαν αυτό το χαρακτηρισμό. Προς το παρόν το μόνο που πέτυχε το VILLA GRIGIO είναι να το βάλω στην άκρη και να περιμένω κάποιες κριτικές με καλύτερα νέα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Wine Restaurants - Π.Φάληρο, Αθήνα
Φεβ
06
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Κυριακη πρωι και διασχιζουμε 5 ατομα οοοολη την Αττικη, απο Διονυσο, Γερακα και Μαραθωνα, με σκοπο να μπραντσαρουμε. Γιατι ειχαμε και στο χωριο μας μπραντς, μετα το αρμεγμα της Μπηλιως και πριν τον τρυγο. Αλλα αυτο το αφιλοτιμο το facebook ειναι ξεσηκωτικο, και αντε να αντισταθεις σε θεματικο breakfast at Tiffany's brunch. Ελα, μην κρυβομαστε, ολοι κρυβουμε μια κρινοδαχτυλη γαλαζοαιματη μεσα μας. Απλως, τα δικα μου κρινοδαχτυλα επιλεγουν να σβερκωνουν κοψιδια.

Οι κριτικες εδω μου κοβαν λιγο τη φορα και το φοβομουν οτι οι αποδελοιποι θα με παρουν με τις κλωτσιες οταν δουν γιατι καψανε 2 κοντεινερ βενζινη. Ευτυχως, ομως, οχι μονο δεν απογοητευτικαμε, αλλα περασαμε τοσο καλα που σκοπευουμε να ανανεωσουμε το γεφυρωμα βορειων και νοτιων πολυ συντομα. Οταν θα εχουμε ξεπρηστει, συγκεκριμενα, απο τα βουνα που εξολοθρευσαμε. Ισως ο καιρος που περασε, τα χρησιμα σχολια αλλων χρηστων και το μερακι να συνεβαλλαν καταλυτικα στη βελτιωση τους.

Η εντυπωση μου ειχε αρχισει να διαμορφωνεται απο την τηλεφωνικη επικοινωνια, πρωτα στην κρατηση και επειτα στην αυξηση των ατομων της κρατησης την τελευταια στιγμη. Το παλικαρι που απαντησε, ιδιος και τις δυο φορες, ηταν ο, τι πιο ευγενικο και προθυμο να εξυπηρετησει εχει να επιδειξει το συγκεκριμενο εστιατοριο. Ευγε, ελπιζω να του κανετε το τηλεφωνο σκουλαρικι και να ειναι παντα η καλοβολη φυση του η πρωτη εικονα που εχει ο πελατης για το μαγαζι σας.

Στο ιδιο ακριβως μοτιβο το σερβις καθ ολη τη διαρκεια της παραμονης μας, οταν οι σερβιτοροι μας γεμισαν τα ποτηρια νερο, ρωτησαν τι θα πιουμε χωρις να προσπαθουν να πουλησουν κατι εξτρα απο την προσφορα, και σε ο, τι χρειαστηκαμε ηταν παροντες και καλοτροποι. Ακομα και οταν το μαγαζι ειχε την κοσμοπλημμυρα του μεσημεριου δεν δυσκολευτηκαμε καθολου σε ο, τι θελησαμε. Δεν εχω κανενα λογο να κοψω, και τους συμπαθησα κιολας που ηταν τοσο ευχαριστοι.

Ο χωρος εμενα μου αρεσε. Ειναι ιδιαιτερος πολυ, σαν κηπακος, με χαριτωμενα τραπεζακια ρομαντικα μεταλλικα, με δεντρακια και θαμνους φραχτες. Ο πιο μεσα χωρος οπτικα ομοιος, κλεισμενος με τζαμαριες. Ο εσωτερικος χωρος μικρουλης με μπαρ κ καναπεδακια. Για ηλιολουστο μεσημερι ειναι αγαλλιαστικος.

Τι θα αλλαζα? Λιγο καλυτερη θερμανση στον περικλειστο χωρο που, παρα τα 3 θερμαντικα σωματα, το κρυουλακι του το νιωσαμε. Λιγο πιο αραια τα τραπεζια, γιατι σε full house παιζεις αγαλματακια ακουνητα με τους αλλους πελατες. Λιγο πιο προσοχη στις τουαλετες, που λογω πολυκοσμιας δεν ηταν σε αριστη κατασταση.

Ο μπουφες απλωνοταν στον εξωτερικο χωρο και ενω στην αρχη δε μου γεμισε το ματι, στη συνεχεια με εξεπληξε με την ποικιλια finger food που προσφερει.

-Σουπα πιπεριας πορτοκαλοκοκκινη βελουτε που μοσχομυριζε. Καλα, εγω ειμαι σουπού, αλλα ηταν οντως νοστιμη. Λιγο λαδι δεν θα με χαλαγε να ειχε διπλα να προσθεσω ομως.

- φρυγανισμενες φετες τοστ με μπεηκον, φυλλα βαλεριανας και ενα αυγο ματι απο πανω. Εδω σταματαμε, υποκλινομαστε και αγκαλιαζουμε μια παλια καλη γνωριμη, την χοληστερινη, πριν φτιαξουμε ενα πυργο με δαυτα στο πιατο μας. Μπερκετι.

-Πατατες country ψητοτηγανιτες, θα σας γελασω, ειναι μαλακες και σχετικα ζεστες, αλλα τρωγονται ανετα, παροτι ως γνωστον, κρυα τηγανιτη πατατα ειναι η τιμωρια των κατ επιλογη μουρλων που αρνουνται να φανε κρεας στο τριτο καζανι της κολασης. Μαζι θεικα χειροποιητα onion rings και μπακαλιαρος σε κουρκουτι, προφανως κατα το αγγλικο fish'n'chips. Πολυ ωραια προσθηκη, αγευστη ομως, αναλατη, αλεμονιαστη και καθολου τραγανη. Ας ειναι.

-Μανιταρια τηγανια που, ναι μεν ειναι κονσερβα, αλλα εμενα μου φανηκαν γευστικα. Επισης φασολια σε κοκκινη σαλτσα με μπεηκον, τρελα αγγλικο, τρελα αγευστο και πουμαρενιο.

-Κιμαδοπιτα που κανει λιγο σαν μπακλαβας με κιμα, ιδιαιτερη αλλα νοστιμη. Διπλα sliders μπεργκερακια μικρα, που εκτος απο χορταστικα ειναι και νοστιμα. Ρολο κιμα με βραστο αυγο σε φετες, πραγματικα πολυ καλο.

- Φετες χωριατικο ψωμι με φασολια και μισο βραστο αυγο, το αυγο καλο, τα φασολια μην τα ξαναλεμε, δεν ειναι ρεφρεν. Ταρτα με αγγιναρα, ουτε ζεστη ουτε κρυο, ενω το κρουασανακι με περιεργο αλλαντικο, εμενα με αρεσε.

- Σαντουιτσακια τσαγιου σε τριγωνα 3-4 ειδων, και αλλα 3 σε ρολακια, με καλυτερα αυτο με σολωμο και αυτο με κρεμα τυρι και φραουλα.

- Λουκανικακια κοκτεηλ, λωριδες μπεικον, τυρια 3 ειδη, με μπλε και ενα χρυσαφι πολυ γλυκο που δεν μου εκανε κλικ και αλλα τρια ζαμπονοειδη, καλης ποιοτητας. Τωρα μην περιμενετε να ξερω να τα κατονομασω, τι ειμαι, ο Υφαντης? Μια ταμπελιτσα θα ηταν χρησιμη παντως.

-Pancakes και βαφλες, μερεντα, μαρμελαδες, βουτυρο, η χαρα του διαβητικου.

-Ενας ξεχωριστος παγκος με τυρκουαζ γλυκα. Cupcakes, macaron, σε ξυλακια, σε χωνακια, ηταν σαν ζωγραφια πραγματικα. Καποια πιο γευστικα απο αλλα, με κορυφαιο το χωνακι με τρομερη κρεμα λεμονιου.

Μαζι ηπιαμε χυμο ή γαλλικο καφε σε πολυ χαριτωμενα σκευη. Γενικα αυτο τους το δινω: εχουν θεμα με την εμφανιση, και προσεχουν την παραμικρη λεπτομερεια. Ξερω οτι αυτο απο μονο του δεν αξιζει 3, πιο δικαιο θα ηταν το 2.5 σαν βαθμολογια γευσης. Επειδη ομως η ποικιλια, η εμφανιση και το κοστος του μπουφε δικαιολογει μια σχετικη ανοστια, εγω 3 θα δωσω και καθολου δεν θα ντραπω. Μην ξεχναμε οτι μας ζητησαν 12€ για μια τοσο ολοκληρωμενη εμπειρια, και δεν μιλαω για την αμιγως γευστικη.

Εμενα παντως μ αρεσε. Δε διεκδικει μια θεση στο πανθεον της αθηναϊκης μπραντσοφαγιας, αλλα, περα απο οτι αυτος ο ορος ειναι σκετη τραγικη ειρωνια, μην ξεχναμε οτι ο, τι τρεντωνει, πληρωνει και στην Ελλαδα δε θελαν και πολυ τα μυαλα μας να παρουν αερα και να τη δουμε Μανχατταν το Κολωνακι και Upper East Side η Κηφισια, χρεωνοντας το σαντουιτσακι του τειου οσο κοστιζουν 2000 μετοχες του Κατσελλη.

Θα ξαναπαω, ειναι παρειστικο, ζουζουνιαρικο και δινει μια ψευδαισθηση χλιδης. Ωραιο πραγμα η ψευδαισθηση. Με την παραισθηση υπαρχει το προβλημα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Wine Restaurants - Π.Φάληρο, Αθήνα
Οκτ
13
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Επισκευτήκαμε το Villa Grigio 46 μια Κυριακή πρωί ψάχνοντας ένα όμορφο μέρος για brunch. Για την ακρίβεια κάναμε μια μεγάλη διαδρομή από τα βόρεια προάστεια έως το Φάληρο ακριβώς γιατί είχε φανεί πολύ ωραίο το μέρος στο promotion του στο internet και ψάχναμε μια ωραία αυλή για brunch...

Η αλήθεια είναι οτί πρόβλημα παρκαρίσματος έχει όλη η περιοχή εκεί. Το μέρος συμπαθητικό σαν τσιμεντένια αυλίτσα με minimal στοιχεία θα την περιέγραφε κανείς. Ωστόσο κ παρά την πετυχημένη σε επιλογή και ένταση μουσική, είναι αισθητή η ηχορρύπανση από το δρόμο έξω...

Είχε μπουφέ στα 12 ευρώ χωρίς καφέδες (εκτός αν θες φίλτρου). Η ποικιλία των φαγητών στο μπουφέ αρκετά καλή. Ίσως λίγο επαναλαμβανόμενη στο συνδυασμό 'αλλαντικό-τυρί' αλλά προσπαθούσαν οι συνδυασμοί να είναι δημιουργικοί. Είχε αρκετά τηγανητά πραγματάκια (κεφτεδάκια, κροκέτες πατάτας με τρούφα, κολοκυθάκια ) και μινι burger ενώ απουσίαζε το "αυγό" κάτι που το έφερνε περισσότερο προς το "lunch" παρά στο "breakfast". Ωστόσο ενώ ποικιλία υπήρχε η εκτέλεση ήταν αρκετά αδιάφορη χωρίς κάτι να σου μείνει κ να θές να πας να ξαναβάλεις στο πιάτο σου...
Παρομοίως κ με τα γλυκά. Κρέπες με σοκολάτα, γιούρτι με μουσλι, μους σοκολάτας, μηλόπιτα, μπισκότα αλλά τίποτα από αυτά δεν έλεγες "πολύ ωραίο, να πάω να ξαναβάλω'.

και κάπως έτσι με ένα συναίσθημα "ούτε κρύο ούτε ζέστη" φτάνουμε στο ελληνικό φινάλε: ζητάω το λογαριασμό, έρχεται ο υπεύθυνος κ λέει προφορικά είναι 27 ευρώ (εκτός από τα 2 άτομα μπουφέ είχα πάρει κ έναν καφέ 3€). Πληρώνω αλλά λέω θα ήθελα και την απόδειξη... Εκείνη τη στιγμή η συνοδός έχει πάει στο μπάνιο που είναι δίπλα στο ταμείο. Ο υπεύθυνος επιστρέφει μετά από αρκετούτσικη ώρα, μου φέρνει μια απόδειξη των 24 ευρώ και μου λέει η απόδειξη του καφέ πρέπει να χάθηκε να την πήγαν σε άλλο τραπέζι.
Δεν λέω κάτι κ φεύγω από το μαγαζί με τη συνοδό μου, η οποία μου περιγράφει το εξής σκηνικό που άκουσε:
- εσύ ζήτησες απόδειξη?
ναι λέω, γιατί?
- Γιατί δυσανασχέτησε ο σερβιτόρος μέσα και έλεγε τι μανία τους έχει πιάσει με τις αποδείξεις? Να του "πετάξω" αυτή?