ΜΠΑΚΑΛΙΚΟ ΚΑΝΑΚΗΣ 1947

Μεζεδοπωλεία

  Λεωφόρος Δεκελείας 80, Νέα Φιλαδέλφεια [Χάρτης]
  210 2510636

Περιγραφή
ΜΕΖΕΔΟΠΩΛΕΙΟ
Ώρες λειτουργίας:
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ 16:00 - 24:00


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Νέα Φιλαδέλφεια, Αθήνα
Ιούλ
09
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Νέα άφιξη στη Νέα Φιλαδέλφεια, με ένα εγχείρημα από την γνωστή οικογένεια Κανάκη, η οποία έχει μείνει στην ίδια περιοχή από το 1947 -με τις όποιες δυσκολίες- στον τομέα του ζαχαροπλαστείου.

Βρίσκεται για χρόνια σε ένα πολύ καλό κομβικό σημείο, παρά το γεγονός ότι δεν είναι ακριβώς επάνω στην πλατεία. Για την ακρίβεια είναι στην γωνία Δεκελείας και Ειρήνης (η Ειρήνης είναι η συνέχεια της Νικ. Τρυπιά), στην ομώνυμη στάση “Κανάκης”, δηλαδή ένα φανάρι (ανεβαίνοντας προς τα βόρεια) πριν την πλατεία.

Το «άνοιγμα» της οικογένειας να επεκταθεί και στον τομέα του φαγητού, είχε επαναληφθεί στο παρελθόν με όχι και τόσο μεγάλη επιτυχία θα έλεγα. Εξ ου και κάποια στιγμή… δυστυχώς έκλεισε.

Το νέο λοιπόν αυτό εγχείρημα, που συνδυάζει μεζεδοπωλείο με μπακάλικο μαζί, τα προϊόντα του οποίου θα διατίθενται και προς πώληση στους πελάτες του (concept το οποίο θυμίζει Καραμανλίδικα του Φάνη), γίνεται μέσα από μια συνεργασία άλλων δύο ατόμων, απ’ ότι διάβασα στο internet. Ένας από τους δύο μάλιστα λέγεται ότι είναι (ή ήταν) παράγοντας της ΑΕΚ.. άρας!

Η επίσκεψή πραγματοποιήθηκε αρχές Ιουνίου, 2 άτομα.

Ο χώρος είναι αρκετά μεγάλος, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά που ουσιαστικά έχουν εκμεταλλευτεί και το πολύ φαρδύ πεζοδρόμιο…όλη τη γωνία δηλαδή.

Εσωτερικά λοιπόν όπου και καθίσαμε κατά την επίσκεψή μας, είναι ψηλοτάβανος παρόλα αυτά πολύ ζεστός, σε γήινες αποχρώσεις και πολύ άνετος αφού η διάταξη των τραπεζιών είναι έτσι διαμορφωμένη που δεν δημιουργεί αίσθημα ασφυξίας ή αδιακρισίας. Υπάρχουν παντού κάδρα με πολύ παλιές, ενδιαφέρουσες φωτογραφίες όχι μόνο από την Φιλαδέλφεια αλλά και από άλλες περιοχές της Αθήνας και της Ελλάδας γενικότερα.

Τα παράθυρα είναι ξύλινα ανοιγόμενα, και ο χώρος έχει δύο επίπεδα. Στο πρώτο με το ξύλινο πάτωμα, βρίσκονται τα τραπεζοκαθίσματα (επίσης ξύλινα) σε καφέ και εκρού αποχρώσεις. Ωραία πινελιά στον χώρο η αληθινή ελίτσα αλλά και τα ξύλινα πλαίσια - φωτιστικά που θυμίζουν καφάσια.
Το δεύτερο επίπεδο οδηγεί στην κουζίνα και το μπαρ, με τα πράσινα πλακάκια που παραπέμπουν σε κυψέλες.

Στο βάθος υπάρχει βιτρίνα-ψυγείο η οποία προορίζεται για να φιλοξενήσει αλλαντικά και πιθανόν τυριά τα οποία θα μπορεί ο κόσμος να αγοράσει και για το σπίτι. Πίσω από την βιτρίνα υπάρχουν και οι ανάλογες μηχανές κοπής. Ακριβώς δίπλα και απο πάνω τα διαμορφωμένα ξύλινα ράφια φιλοξενούν τοπικά προϊόντα από διάφορα μέρη της Ελλάδας, που ποικίλουν από ζυμαρικά, όσπρια, ξύδια, μέλια και φυσικά κάθε λογής κρασιά, τσίπουρα κτλ.

Αυτή τη στιγμή που γράφω λογικά πρέπει να είναι ήδη σε λειτουργία, γιατί όταν πήγαμε εμείς, το ψυγείο ήταν εντελώς άδειο και τα ράφια μισο-γεμάτα και δεν είχαν καν τιμές επάνω. Ο χώρος επικοινωνεί εσωτερικά και με το ζαχαροπλαστείο Κανάκη το οποίο βρίσκεται ακριβώς δίπλα. Από εκείνη την πλευρά υπάρχουν και 4 βαρέλια κρασιού διακοσμημένα από πάνω με ψεύτικα κληματόφυλλα. Γενικά πρόκειται για έναν όμορφο χώρο που δεν είναι καθόλου φορτωμένος.

Οι τουαλέτες βρίσκονται στον επάνω όροφο και έχουν μια ιδιαιτερότητα που πρέπει να σας πω για να μην ταλαιπωρηθείτε (όπως εγώ) ψάχνοντας πως θα μπείτε μέσα. Είναι απλό. Απλά πατήστε το κουμπί που βρίσκεται έξω από τη τζαμένια πόρτα. Ανοίγει μόνη της…!

Εγώ δεν ξέρω πως κατάφερα -μετά από κανένα δίλεπτο που την κοιτούσα προσπαθώντας να καταλάβω από πού ανοίγει- και βρήκα μισό πόντο κενό ανάμεσα στον τοίχο και στο τζάμι. Έβαλα η δικιά σου το δάχτυλό μου προσπαθώντας να την σύρω αριστερά για να ανοίξει…! Αφού την άνοιξα περί τους 5 πόντους…με πάααρα πολύ δυσκολία -όπως ήταν λογικό-, είδα επιτέλους το μπουτόν! Αφού δεν της έβγαλα τα μάτια πάλι καλά.

Υπάρχουν και χειρότερα βέβαια καθώς κάποτε μια κλειστοφοβική γνωστή μπήκε σε μια τουαλέτα με συρόμενη πόρτα, αλλά βγαίνοντας είχε ξεχάσει ότι ήταν συρόμενη... και την έσπρωχνε προς τα έξω! Πανικοβλημένη λοιπόν αφού φυσικά δεν άνοιγε και νόμιζε πως είχε κλειστεί μέσα και κανείς δεν την άκουγε, την είδε μια άλλη φίλη της που εκείνη τη στιγμή έμπαινε, να βγαίνει έντρομη “από κάτω” σπρώχνοντας την πόρτα προς τα έξω… την είχε ξηλώσει με λίγα λόγια! Αυτό το σκηνικό θυμήθηκα εκείνη τη στιγμή και γέλαγα μόνη μου.

Την εξυπηρέτηση θα την χαρακτήριζα μουδιασμένη. Μια νεαρή κοπέλα που παρότι πήγαμε νωρίς… περί ώρα 7 και δεν είχε κόσμο, δεν ήταν χαμογελαστή και δεν είχε πολύ καλή γνώση της σύνθεσης και τον τρόπο μαγειρέματος των πιάτων. Κατά τα άλλα δε μπορώ να πω ότι είχαμε πρόβλημα, αλλά επαναλαμβάνω δεν είχε κόσμο.

Επιπλέον όταν ήρθε ο δίσκος με τα κρύα ορεκτικά, αντί να μας τα προλογίσει ο κύριος που τα έφερε ώστε να καταλάβουμε τι είναι το καθένα, ρωτούσαμε εμείς ένα- ένα …αυτό τι είναι;; Αυτό; Και αυτό επαναλήφθηκε τόσες φορές όσες ήταν σε αριθμό τα ορεκτικά! Υπάρχουν λοιπόν θεματάκια τα οποία πρέπει να διορθωθούν άμεσα.

Βέβαια οφείλω να πω ότι ο ένας εκ των ιδιοκτητών μας πλησίασε προς το τέλος του γεύματός μας για να μας ρωτήσει πως μας φάνηκε το φαγητό και έδειξε να ενδιαφέρεται πραγματικά καθώς όταν του επισημάναμε κάποιες αστοχίες στα πιάτα, ανέφερε ότι θα πρέπει να το συζητήσουν με τον προμηθευτή κρεάτων τους.

Στην παραγγελία μας τώρα:

Στην αρχή όπως προανέφερα έρχεται ο δίσκος με τις αλοιφές και τα κρύα ορεκτικά, ο οποίος πρέπει να σημειώσω ότι δεν περιείχε όλα αυτά που έγραφε ο κατάλογος ως κρύα ορεκτικά. Κι αυτό είναι ένα ακόμα λάθος που επίσης καταλογίζεται στον τομέα της εξυπηρέτησης.
Από εκεί δεν επιλέξαμε τίποτα. Γιατί όπως σας είπα δεν υπήρχαν όλα, αλλά ως επί το πλείστον θαλασσινοί μεζέδες που δεν επιθυμούσαμε.

Επίσης μας έφεραν σε ένα μεταλλικό ωραίο κουτί μέσα σε λαδόκολλα, τρίγωνα κομμάτια ψωμιού (σε σχήμα πίτσας δηλαδή) πασπαλισμένα με πάπρικα και ρίγανη. Μου έδωσε την αίσθηση ότι το ψωμί δεν ήταν ημέρας, αλλά αφού ήταν φρυγανισμένο δεν ενόχλησε ιδιαίτερα. χ 1€

- Λούζα Τήνου χ 5€

Τέσσερα οβάλ κομμάτια χοντροκομμένα με δύο πράσινες καυτερές πιπερίτσες.
Ήταν συμπαθητική αλλά αρκετά αλμυρή και θα την ήθελα σε πιο λεπτά κομμάτια. Νομίζω ότι μπορούν να βρουν καλύτερο προμηθευτή, γιατί έχω δοκιμάσει κλάσεις ανώτερη.

- Αυγά με παστουρμά και σουτζούκι χ 6€

Δύο αυγά μάτια με πολύ πικάντικο σουτζούκι και 4 μεγάλα φύλλα παστουρμά. Ωραίο πιάτο και καθόλου τσιγκούνικο, πλην όμως βαρύ. Κι όταν λέω βαρύ εννοώ σε σύγκριση με αντίστοιχα πιάτα που πάντα δοκιμάζω γιατί μου αρέσουν πολύ. Γενικά μου αρέσουν οι έντονες γεύσεις σε αυτά τα είδη, αλλά νομίζω πως εδώ είναι αρκετά πιο έντονες και σε συνδυασμό με την εποχή που είναι καλοκαιρινή η αίσθηση αυτή μεγεθύνεται.

- Μακαρούνες Τήνου με ξερή μυζήθρα χ 6,50€

Ζυμαρικά κοντά, ελαφρώς στριφτά, ορφανά όπως λέμε με μπόλικη ξερή μυζήθρα και πιπεράκι. Καλή μερίδα, συμπαθητικά σε γεύση, θα ήθελα να μου μένει μυρωδιά βούτυρου στο τέλος.

- Χοιρινή τηγανιά με συκόμελο και γραβιέρα Τήνου χ 9€

Εκπληκτική γευστικά, με ήπια γλυκύτητα, φρέσκα μυρωδικά (θυμάρι-ρίγανη αν θυμάμαι καλά) και σε καλή μερίδα ποσοτικά, αλλά εδώ πρέπει να προσέξουν τα κομμάτια του κρέατος γιατί είχαν όλα λίπος. Εντάξει το καταλαβαίνω ότι η τηγανιά χρειάζεται και το λιπάκι της το οποίο τη νοστιμίζει, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση μπορώ να πω ότι υπερίσχυε σε όλα ανεξαιρέτως τα κομμάτια, σε βαθμό που κατέβαζε το πιάτο ποιοτικά.

- Συκώτι μοσχαρίσιο γάλακτος, με κύμινο και κανταΐφι χ 9€

Πρόκειται για ένα επίσης πάρα πολύ γευστικό πιάτο, αν και είναι πιο "ήσυχο” τελικά από αυτό που σε προϊδεάζει η περιγραφή του με το κανταΐφι. Κομμένο σε μεγαλούτσικες λωρίδες (μεγαλύτερες από το κλασικό ζουλιέν), λίγο σκληρούτσικο θα το χαρακτήριζα, αλλά σε μια μαγική σαλτσούλα που μοσχοβόλαγε διακριτικά από το φίνο άρωμα του κύμινου και νομίζω ότι είναι αυτό το οποίο διαφοροποιεί τελικά το συγκεκριμένο πιάτο από τα κλασικά.

Το κανταΐφι μάλλον παίζει τον ρόλο του κράχτη εδώ, αφού δεν είναι τίποτε άλλο από μια τουφίτσα ψημένη -και πιθανότατα βουτυρωμένη- η οποία έπαιζε ταυτόχρονα και τον ρόλο της διακόσμησης στο κέντρο του πιάτου, πάνω από το συκώτι. Δεν προσδίδει κάτι περισσότερο στο πιάτο.

Αυτό που μας έλειψε για το κλείσιμο ήταν ένα γλυκάκι, που δυστυχώς μέχρι τότε, δεν υπήρχε στον κατάλογο. Βέβαια δεν φύγαμε εντελώς απογοητευμένοι καθώς μας κέρασαν δύο παγωτίνια και σίγουρα ήταν πολύ ωραία κίνηση, άσχετα με το γεγονός ότι δεν μας ενθουσίασαν ιδιαίτερα.

Πιστεύω ότι δεν υπάρχει καλύτερη ευκαιρία και για εκείνους αλλά και για εμάς τους πελάτες, από το να προωθήσουν στο εστιατόριο, τα γλυκά του ζαχαροπλαστείου Κανάκη!

Εκτιμώ ότι αν αυτό δεν έχει ήδη γίνει, θα συμβεί στο άμεσο μέλλον, απλά θεωρώ λάθος κίνηση που δεν συντονίστηκε από την αρχή. Άλλωστε δεν ήταν καθόλου δύσκολο! Κατάλογος του ζαχαροπλαστείου σίγουρα υπάρχει από τη στιγμή που λειτουργεί από το πρωί και ως café, δεν είναι δα και τόσο σπουδαίο να τον προωθήσουν στα τραπέζια του εστιατορίου.

Το γεύμα αυτό, χωρίς ποτά με νεράκι βρύσης στοίχισε 36,50€ για δύο άτομα και θεωρώ ότι ήταν καλά συγκριτικά με τα πιάτα που πήραμε αλλά και τις γεύσεις τους. Χορτάσαμε και με το παραπάνω. Σίγουρα το ποτό θα ανεβάσει τον λογαριασμό στα 20-22€ κατά άτομο για ένα ζευγάρι που τρώει αρκετά, όπως εμείς, διαφορετικά μπορεί να τον κατεβάσει και στα 15-16€, άρα αυτό το κομμάτι είναι πάντα σχετικό γι’ αυτό αποφεύγω να το σχολιάσω συνήθως.

Συμπερασματικά το “Μπακάλικο” του Κανάκη, μας άφησε μέτριες προς καλές εντυπώσεις σε ότι έχει να κάνει με το γευστικό κομμάτι του εστιατορίου που είναι και το σημαντικότερο, καθώς επίσης και σε ότι έχει να κάνει με την ατμόσφαιρα και τον χώρο. Οι όποιες αστοχίες θέλω να πιστεύω ότι θα στρώσουν στην πορεία, εφόσον βεβαίως υπάρχει ενδιαφέρον από πλευράς των ιδιοκτητών.

Το αμιγώς “μπακάλικο” τοπικών προϊόντων, δεν ξέρω πως θα εξελιχθεί, καθώς όπως προανέφερα δεν είχε ακόμα λειτουργήσει. Παρόλα αυτά θα πρότεινα να δοκιμάσουν παραγωγούς από διάφορα μέρη της Ελλάδας κι όχι επιλεκτικά, γιατί για παράδειγμα εμείς σε ότι δοκιμάσαμε στα πιάτα μας… είχε την τιμητικής της η Τήνος. Όχι βέβαια ότι δεν έχει ωραία προϊόντα, αλλά καλό θα ήταν να υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία. Θα περιμένω να ακούσω και άλλες απόψεις, αλλά θα ήθελα να κάνω ξανά επίσκεψη μετά από λίγο καιρό μιας και είναι κοντά, για να δω αλλαγές.

Μέχρι τότε προτείνω να τολμήσετε μια επίσκεψη.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Νέα Φιλαδέλφεια, Αθήνα
Ιούλ
07
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Όποιος τσιγκουνεύεται το καρφί, χάνει το πέταλο

Ο Κανάκης, για την ακρίβεια η Κανάκη διότι τα τελευταία χρόνια η επιχείρηση έχει περάσει στα χέρια της θυγατέρας βρίσκεται στο ίδιο σημείο από το 1947.
Πρόκειται για σημείο αναφοράς για την περιοχή.
Αφού αυτό μαζί με τον Τίλλα ήταν τα μοναδικά ζαχαροπλαστεια που είχαν απομείνει από την χρυσή δεκαετία του 80' που η Ν. Φιλαδέλφεια ήταν ξακουστή για τα γλυκά της.
Για να μην παρεξηγηθώ, το σιντριβάνι και το piccadilly ζησαν κι αυτά στιγμές δόξας και συνεχίζουν να ζουν, πότε όμως δεν γίνανε σημεία αναφοράς.
Εδώ κοτζάμ στάση μπροστά από το κατάστημα έχει πάρει το όνομα του μαγαζιού.
Στάση Κανάκη.

Με την μεταβίβαση της επιχείρησης στην κόρη ο Κανάκης έπαψε να λογίζεται ως ζαχαροπλαστειο, στον χώρο δημιουργήθηκε κουζίνα η οποία λειτούργησε και ως Catering. Δυστυχώς ή ευτυχώς ποτέ δεν είχα την τιμή να το επισκεφτώ.

Με την πάροδο των χρόνων ο Κανάκης ερήμωνε. Αφού ποτέ δεν μπόρεσε να ανανεώσει τον κόσμο του όσες ανακαινίσεις κι αν έκανε στον χώρο του.
Πριν από δύο τρεις μήνες είδα ξανά κλειστό τον χώρο και μέσα μαστόρια να δουλεύουν ακαταπαυστα. Η πρώτη σκέψη ήταν πάλι μια από τα ίδια.
Η είδηση όμως που διάβασα σε τοπικό τύπο μου άλλαξε την διάθεση για το νέο εγχείρημα.
Μπακάλικο Κανάκη.
Μαζί με κάποιες φωτογραφίες από ράφια με τοπικά καλούδια και ένα ψυγείο για τυρια κι αλλαντικά είχαν γεννήσει την επιθυμία για επίσκεψη.

Τέλη Ιούνιου και η πρωτεύουσα κινείται σε ρυθμούς Αφρικής, ο υδράργυρος έχει σκαρφαλώσει στους 41 βαθμούς - καίγεται ο τζιτζικας και μεις ψάχνουμε μέρος να δροσίσουμε το καψαλισμένο κόρμακι μας και να κορέσει ταυτόχρονα την πείνα μας. Η νοικοκυρά του σπιτιού αρνούνταν πεισματικά να δημιουργήσει περισσότερη ζέστη από την ήδη υπάρχον στην κουζίνα της.

Η ιδέα έπεσε στο τραπέζι και δεν χρειάστηκαμε πάνω από 15 λεπτά μέχρι την ώρα που περνούσαμε το κατώφλι τους.
Ο χώρος έχει ομορφύνει κατά το δοκούν.
Έχει επενδυθεί με ξύλο, εμποτισμένο στο χρώμα του παλίσανδρου, ώστε να δείχνει παλιακό, στο βάθος της είσοδου σε ένα υπερυψωμένο χώρο υπάρχει ένα ψηλό και μακρύ ράφι στο ίδιο χρώμα, με διαφορά είδη μπακαλικης, ζυμαρικά ως επί το πλείστον. Για την ακρίβεια τα περισσότερα ήταν από την Αγρόζυμη η οποία εδρεύει στην Μακεδονία. Κρατήστε το διότι θα επανέλθω.
Δεξιά απ το ράφι μια μεγάλη βιτρίνα-ψυγείο η οποία όλοι θα περιμέναμε να είναι γεμάτη με τυριά, αλλαντικά και διάφορα αλίπαστα. Φευ...
Το ψυγείο ήταν άδειο και στην ερώτηση μας γιατί (διότι εγώ με το που είδα ράφι και ψυγείο στον χώρο, τα πάντα δίπλα μου ήταν εικαστικές παρεμβάσεις, σαν μια μελωδική φωνή σειρήνας ο χώρος του μπακαλικου με τραβούσε κοντά του) η απάντηση της σερβιτόρας ήταν πως κάναν απόψυξη. Ένα κύμα δροσιάς διαπέρασε την ραχοκοκαλιά μου και δυστυχώς δεν ήταν ευθύνη του air cool, ουτε καν της απόψυξης. Κι ενώ ένας απ τους λόγους που βγήκαμε απ το σπίτι ήταν να βρούμε ένα δροσερό μέρος και παρότι η σερβιτόρα το κατάφερε με τα λεγόμενα της η δυσπιστία είχε ήδη φωλιάσει στο μυαλό μας.

Εκείνη την ώρα-μεσημέρι καθημερινής λίγο μετά τις 15:00-ημασταν οι μοναδικοί πέλατες στο κατάστημα. Δεν μπορώ να πω πως η σερβιτόρα δεν μας περιποιήθηκε, ούτε αδιαφορία αισθανθήκαμε. Πότε όμως δεν μας ενημέρωσε για τις ελλείψεις ούτε και για κάποιες αλλαγές που υπήρχαν στον κατάλογο. Κι απ την στιγμή που δεν υπήρχε κάνεις άλλος στην αίθουσα τίποτα δεν δικαιολογεί αυτή την αμέλεια. Έτσι η παραγγελία μας έστω και στο ελάχιστο είχε τροποποιηθεί απ τις αρχικές μας επιλογές. Εδώ δεν υπήρχε η δικαιολογία της απόψυξης, κάποια προϊόντα ήταν σε έλλειψη και κάποια δεν υπήρχαν διότι ο κατάλογος ήταν σε κατάσταση ανανέωσης!!!

Λίγο ο χώρος, πού ενώ θα μπορούσε να είχε τεράστια δυναμική λόγω της βιτρίνας ψυγείου (σκεφτείτε λίγο τον εαυτό σας και τις αντιδράσεις τον σιαγόνων σας όσοι έχετε βρεθεί στης βιτρίνες του Μιραν η του Φανή) λίγο η σερβιτόρα που προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιόλογητα, ήδη έχει αρχίσει να αναβοσβήνει στο μυαλό μας ή λέξη - ΛΑΘΟΣ ΕΠΙΛΟΓΗ.

Εν τέλη όταν άρχισαν να έρχονται τα πιάτα αυτή η ένδειξη σταμάτησε να υπάρχει στο κεφάλι μας. Τα φαγητά στηρίζονται σε καλές ύλες, δεν είναι κάτι το εξαιρετικό, αλλά είναι πολύ καλύτερο από πολλά μεζεδοπωλεία της περιοχής. Εμείς δεν δοκιμάσαμε καθόλου ψάρομεζεδες. Πήραμε ντοματινια με φύλλα καππαρης, πιπεριές με σάλτσα μουστάρδας, φάβα φενεου, στριφταρια Σπάρτης (όπως σας είπα πριν στο ράφι του μπακαλικου υπήρχαν ζυμαρικα-όπως τα στριφταρια-της Αγρόζυμης η οποία εδρεύει στην Μακεδονία, ο κατάλογος όμως έγραφε πως ήταν απ την Σπάρτη) με βούτυρο και μύτζηθρα θύμισε γιαγιά, ένα πιατακι που αυτήν την στιγμή μου διαφεύγει και στο τέλος ήρθαν μοσχαρισια λουκάνικα. Τα συγκεκριμένα ήταν χοιρινα και για την ακρίβεια ήταν τα κοζακικα που παράγει ο Μουτεβελης. Άλλο ένα φάουλ που το επισημάναμε στην σερβιτόρα και δεν πήραμε καμία απαντηση. Μαζι με 4 μπύρες Άλφα ο λογαριασμός ήταν λίγο πάνω απ τα 40€. Καλή τιμή για τις καθαρές γεύσεις που δοκιμάσαμε.

Εν κατακλείδι
Σε ένα ιστορικό χώρο γίνεται μια προσπάθεια να στηθεί ένα νέο-μπακάλικο με έμφαση σε τοπικά προϊόντα τα οποία θα μαγειρεύονται και θα σερβιρονται στον χώρο του εστιατορίου. Πολύ ωραία ιδέα που παίζει παντού τελευταία.
Αφού κάποιος χώρος εστίασης δεν μπορεί να στηθεί μες την αγορά (βλέπε uberness) στήνει την αγορά μες στον ίδιο τον χώρο εστίασης (Όπως το Έργον).
Εδώ όμως το μπακάλικο ακόμα δεν είναι έτοιμο να προσφέρει της υπηρεσίες του στον κόσμο δημιουργώντας παράλληλα πρόβλημα και στον χώρο του εστιατορίου. Ελπίζω να λυθεί αυτό το πρόβλημα και η βιτρίνα του Κανάκη να γίνει θελκτική για το κοινό. Αξίζει να προσπαθήσει γιατί κάτι παρόμοιο δεν υπάρχει στην περιοχή