Loader

Περιγραφή

Κλασικά ψητά και σχάρας

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

6 medium

25 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ένας αγαπητός φίλος που κατάγεται και μένει μόνιμα στα Μεσόγεια επέμενε εδώ και δυο-τρεις μήνες να οργανώσει εκδρομή παρέας για κρεοφαγία στον Κουβαρά, στην ταβέρνα του "Γαβρίλη". Έχοντας διαβάσει στο ask4food και την εξαιρετική κριτική του κορυφαίου και αγαπητού χρήστη fratello ήμουν έτοιμος για όσα αντίκρισα και γεύτηκα!

Για τις φίλες και φίλους που η γεωγραφία της Αττικής δεν είναι το δυνατό τους σημείο να θυμίσω ότι ο Κουβαράς απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας και για να πάει κάποιος ακολουθεί τη λεωφόρο Λαυρίου, προσπερνά την έξοδο για Καλύβια και στην επόμενη (πριν φτάσει στην έξοδο για Κερατέα) ακολουθώντας τις πινακίδες προς Κουβαρά, αλλάζει ρεύμα και στρίβει δεξιά, Μετά από ένα σύντομο ανέβασμα σε λοφίσκο, φτάνει στο κέντρο του οικισμού του Κουβαρά και στα αριστερά του η δεύτερη ταβέρνα είναι η ταβέρνα του "Γαβρίλη" που, όπως αναφέρεται και στην πινακίδα της, λειτουργεί από το 1932 (κι αυτό κάτι σημαίνει σίγουρα).

Το εστιατόριο στεγάζεται σε ένα υπερυψωμένο ισόγειο. Στον εσωτερικό χώρο καμιά εικοσαριά τραπέζια και λιγότερα στον εξωτερικό. Η διακόσμηση ουσιαστικά ανύπαρκτη, τα τραπεζοκαθίσματα δεν διανύουν και την πρώτη τους νεότητα, κλασικά καρό τραπεζομάντιλα ταβέρνας. Ωστόσο επικρατεί καθαριότητα και τάξη. Ακριβώς δίπλα στην ταβέρνα το ψυγείο του χασάπικου, απ' όπου ο ιδιοκτήτης βγάζει τα προς επιλογήν κρέατα.

Ο φίλος μας που συγκέντρωσε την πενταμελή παρέα ήταν κατηγορηματικός: Τέτοια εποχή θα παραγγείλουμε ζυγούρι! (δηλαδή προβατίνα μεγαλύτερη του ενός έτους). Με την πρότασή του συμφώνησε απολύτως και ο ιδιοκτήτης, επέλεξε ένα ευμέγεθες κομμάτι από το μπούτι του προβάτου και μας εξήγησε ότι θα το φιλετάριζε και παράλληλα θα έψηνε και ενάμιση κιλό παϊδάκια.

Αφού τακτοποιήθηκε η παραγγελία των κρεατικών, μας έστρωσαν το τραπέζι, έφεραν ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό (σημ. χωρίς να ερωτηθούμε), πεντανόστιμο χωριάτικο ψωμάκι, προφανώς από φούρνο της περιοχής και έναν δίσκο με ορεκτικά, από τον οποίο επιλέξαμε:

- Πιπεριές Φλωρίνης: Καθαρισμένες, με τόσο έντονη γεύση όσο χρειαζόταν, για να συνοδεύσουμε το κρασάκι μας.

- Τυροκαυτερή: Νόστιμη, πικάντικη, αλλά όχι βαριά, άρεσε σε όλους μας.

- Χωριάτικη σαλάτα σε πλουσιότατη μερίδα με πολύ εύγευστη φέτα που προερχόταν από γνωστό τυροκομείο του Μαρκόπουλου.

- Πατάτες τηγανιτές: Σωστά τηγανισμένες, όχι βιομηχανοποιημένες, χωρίς όμως να αφήνουν και την αίσθηση των σπιτικών.

Να σημειώσω ότι όλα τα παραπάνω ορεκτικά, αλλά και το ψωμάκι καταναλώθηκαν γρήγορα και με ευχαρίστηση και η παραγγελία επαναλήφθηκε πριν φτάσουν τα κρεατικά.

Λίγο αργότερα στο τραπέζι μας προσγειώθηκαν δύο πιατέλες με τα κρέατα:
- Φιλέτο προβατίνας: Τέλεια ψημένο! Μας άρεσε πάρα πολύ, το κρέας ήταν μαλακό, δεν μύριζε και το πιάτο άδειασε πολύ γρήγορα.

- Παϊδάκια: Κι αυτά σωστά ψημένα, με το λιπάκι τους, κι αυτά άρεσαν σε όλους μας.

Πριν μας φέρουν τον λογαριασμό κέρασαν παραδοσιακό γιαούρτι (από τα τυροκομεία των Μεσογείων) με όλα του τα λιπαρά και την "πέτσα" του, συνοδευόμενο από μέλι ή γλυκό κουταλιού (προσωπικά πήρα ένα πιατάκι με μέλι). Πολύ καλό για επιδόρπιο, δεν το συζητώ, κι αυτό το εξαφανίσαμε εν ριπή οφθαλμού..

Με τούτα και με 'κείνα πληρώσαμε 22-23 ευρώ το άτομο. Δεν τα λες λίγα, αλλά νομίζω ότι "ξεφύγαμε" στην παραγγελία και "σκάσαμε" από το φαγητό. Αν λάβουμε υπόψη και την εξαιρετική ποιότητα του κρέατος (αποτέλεσμα προφανώς της προσεκτικής επιλογής από τους ιδιοκτήτες), νομίζω ότι το value for money είναι πολύ καλό. Συνυπολογίστε ότι γενικά η εξυπηρέτηση ήταν πολύ ευγενική και γρήγορη (βέβαια, να σημειώσω ότι, Τετάρτη βράδυ, ήμασταν αρχικά η μοναδική παρέα στην ταβέρνα, λίγο αργότερα ήρθε ακόμα μια τετραμελής παρέα).

Αν θα ξαναπήγαινα; Πιθανότατα ναι, αλλά μετά από λίγο καιρό και με παρέα που να έχει αποφασίσει την εκδρομή μέχρι τον Κουβαρά!

Προτείνεται σε κρεατοφάγους, λάτρεις της ψητής προβατίνας, φυσιολατρικούς τύπους και έτοιμους για πολύ φαγητό!

Δεν προτείνεται σε vegan και χορτοφάγους, gourmet τύπους, όσους βαριούνται τις εκδρομές και όσους πρόκειται να κάνουν εξετάσεις χοληστερίνης!

Αποφασίστε σε ποιους ανήκετε και πράξτε αναλόγως!

23 Αυγ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Με τις χασαποταβέρνες γενικά δεν το ‘χω, όσοι παρακολουθούν τις κριτικές μου θα το έχουν διαπιστώσει προ πολλού. Ένα σας λέω, για να καταλάβετε: Στη ζωή μου δεν έχω επισκεφθεί ούτε μία φορά κάποιο από τα γνωστά κρεο(σ)φαγεία στα Καλύβια – και με τις κριτικές που διαβάζω δεν με βλέπω να το κάνω ούτε στο εγγύς μέλλον. Σήμερα ωστόσο θα κάνω μια εξαίρεση, γιατί πάντα υπάρχει ένας φίλος καρνιβόρος που οποιοδήποτε άλλου είδους μαγαζί το θεωρεί εκ προοιμίου εξεζητημένο και ακριβό, οπότε, για να μη χαλάσετε τις καρδιές σας, υποχωρείς και επισκέπτεσαι μαζί του «την» χασαποταβέρνα ελπίζοντας σε κάτι που θα σπάσει το τρίπτυχο «παϊδάκια, μπριζόλα, μπιφτέκι».
Κάτι τέτοιο, όχι θαύμα βέβαια, αλλά ευχάριστη αλλαγή, συνέβη στην επίσκεψη που κάναμε, καλοκαιριάτικα και μεσοβδόμαδα, στον Κουβαρά. Έστιν ουν Κουβαράς οικισμός, κάτι σαν μεγαλούτσικο χωριό, στα αριστερά της Λεωφόρου Λαυρίου πηγαίνοντας από Αθήνα προς Λαύριο. Το πιο απλό είναι να ακολουθήσετε την Αττική Οδό ως το τέρμα της στο Μαρκόπουλο. Συνεχίζετε χωρίς ν’ αλλάξετε δρόμο, αφήνετε στα δεξιά σας τα προαναφερθέντα Καλύβια και ακολουθείτε τις ταμπέλες προς Κουβαρά. Θα πιάσετε να ανεβαίνετε ένα λόφο, θα δείτε αρκετές ταβέρνες στα ζερβά και στα δεξιά και, λίγο πριν φθάσετε στην πλατεία με το ηρώο και την εκκλησία, σήμα κατατεθέν κάθε ελληνικού χωριού που σέβεται το όνομά του, θα δείτε στην αριστερή πλευρά του δρόμου την επιγραφή «ΓΑΒΡΙΛΗΣ» με υπότιτλο «από το 1932».
Το μαγαζί είναι γωνιακό, με το ισόγειο ένα μέτρο πιο ψηλά από το δρόμο. Τίποτα το σπουδαίο, η ψησταριά στα δεξιά, καμιά εικοσαριά τραπέζια στο μέσα χώρο και τώρα το καλοκαίρι λίγα και αραιά βαλμένα τραπέζια στη βεράντα. Λίγη πρασινάδα για διακόσμηση έξω, τα γνωστά μονότονα διακοσμητικά στοιχεία μέσα, τραπεζομάντηλα με μεγάλα καρό, μάλλον φθαρμένες ξύλινες καρέκλες καφενείου, γενικά όμως καθαρό περιβάλλον (και τουαλέτες). Το παρκάρισμα πανεύκολο, με διαβεβαίωσαν όμως ότι Σαββατοκύριακα και σε πιο χαμηλές θερμοκρασίες επικρατούν και εδώ καλυβιώτικες συνθήκες. Δεν έχω λόγο να μην το πιστέψω, το μεταφέρω όμως με κάθε επιφύλαξη, γιατί μου έκανε εντύπωση πως στο blog μας δεν υπάρχει ούτε μία κριτική για ταβέρνα του Κουβαρά.
Για μα μην μακρηγορούμε: Ο ΓΑΒΡΙΛΗΣ είναι μια ντόπια οικογενειακή επιχείρηση που πουλάει καλό φαγητό και σωστή εξυπηρέτηση. Μας καλοδέχτηκαν (για αρκετή ώρα ήμασταν άλλωστε η μόνη παρέα), έστρωσαν το τραπέζι, έφεραν νερό και ψωμί και σχεδόν καπάκι ένα δίσκο με λίγα ορεκτικά, από τα οποία θυμάμαι μόνο τις καθαρισμένες πιπεριές Φλωρίνης, επειδή είναι η αδυναμία μου. Χωριάτικη σαλάτα όπως τη φαντάζεστε, πατάτες τηγανιτές χερίσιες μεν, πλην όμως ουχί μαμαδίστικες, και πρόσκληση να επισκεφθούμε το χώρο με το ψυγείο όπου φυλάσσονται τα κρέατα, δίπλα ακριβώς στην ψησταριά, για να διαλέξουμε (! ). Πλάκα είχε, όπως σε ψαροταβέρνα που χαζεύεις τα ψάρια πάνω στον πάγο. Τέλος πάντων, εγώ δεν είχα να συμβάλω εποικοδομητικά στη συζήτηση για το ποιο θα ήταν το καταλληλότερο κομμάτι, εμπιστευθήκαμε την κρίση του ψήστη και δεν το μετανιώσαμε.
Διαβάζοντας τη συνέχεια ίσως νομίζετε ότι την έγραψα κατόπιν συνεννόησης με το φίλο VAGELIS, ο οποίος κάνει την ίδια υμνητική αναφορά στην κριτική του για το ΣΤΑ ΠΕΡΙΞ. Ουδέν αναληθέστερον τούτου, αλλά πώς να το κάνουμε, τα μεγάλα πνεύματα ενίοτε συναντώνται, προς γνώση και συμμόρφωση των υπόλοιπων φίλων. Η σπεσιαλιτέ του ΓΑΒΡΙΛΗ είναι λοιπόν το φιλέτο προβατίνας (= το λεγόμενο «χοντρό»). Κόβεται από μπούτι χωρίς κόκκαλο, κοπανιέται να απλώσει, ψήνεται στα κάρβουνα, αλατοπιπερώνεται και σερβίρεται. Ο γνώστης φίλος επέμεινε να τοποθετηθεί ένα κομμάτι βούτυρο πάνω στο σωρό των ας πούμε φιλέτων, να πέσει μπόλικο λεμόνι και – το πιο σημαντικό απ’ όλα – να τα φάμε γρήγορα, γιατί όσο μένουν σκληραίνουν. Ομολογώ ότι το κρέας ήταν άψογο, δεν είχε ούτε ίχνος από γεύση αρνίλας και ήταν πραγματικά νόστιμο. Χαλάλι τα τόσα χιλιόμετρα. Λαμβανομένου υπόψη και του επιδορπίου κεράσματος (καρπούζι και γιαούρτι με κυδώνι γλυκό) τα 75 ευρώ, με μπύρες και φιλοδώρημα, του λογαριασμού για τέσσερα άτομα δεν μου φάνηκαν υπερβολικά. Μετά από τρία, τέσσερα χρόνια ίσως ξαναπάω στο ΓΑΒΡΙΛΗ, για πιο συχνά δεν είναι, τουλάχιστον όσον αφορά τα δικά μου γούστα.

Αγίου Δημητρίου 47, Κουβαράς

22990 69092

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ