ΓΑΒΡΙΛΗΣ

Ταβέρνες & Ψητοπωλεία

  Αγίου Δημητρίου 47, Κουβαράς [Χάρτης]
  22990 69092

Περιγραφή
Κλασικά ψητά και σχάρας
Ώρες λειτουργίας:


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Κορωπί, Αθήνα
Αυγ
23
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Με τις χασαποταβέρνες γενικά δεν το ‘χω, όσοι παρακολουθούν τις κριτικές μου θα το έχουν διαπιστώσει προ πολλού. Ένα σας λέω, για να καταλάβετε: Στη ζωή μου δεν έχω επισκεφθεί ούτε μία φορά κάποιο από τα γνωστά κρεο(σ)φαγεία στα Καλύβια – και με τις κριτικές που διαβάζω δεν με βλέπω να το κάνω ούτε στο εγγύς μέλλον. Σήμερα ωστόσο θα κάνω μια εξαίρεση, γιατί πάντα υπάρχει ένας φίλος καρνιβόρος που οποιοδήποτε άλλου είδους μαγαζί το θεωρεί εκ προοιμίου εξεζητημένο και ακριβό, οπότε, για να μη χαλάσετε τις καρδιές σας, υποχωρείς και επισκέπτεσαι μαζί του «την» χασαποταβέρνα ελπίζοντας σε κάτι που θα σπάσει το τρίπτυχο «παϊδάκια, μπριζόλα, μπιφτέκι».
Κάτι τέτοιο, όχι θαύμα βέβαια, αλλά ευχάριστη αλλαγή, συνέβη στην επίσκεψη που κάναμε, καλοκαιριάτικα και μεσοβδόμαδα, στον Κουβαρά. Έστιν ουν Κουβαράς οικισμός, κάτι σαν μεγαλούτσικο χωριό, στα αριστερά της Λεωφόρου Λαυρίου πηγαίνοντας από Αθήνα προς Λαύριο. Το πιο απλό είναι να ακολουθήσετε την Αττική Οδό ως το τέρμα της στο Μαρκόπουλο. Συνεχίζετε χωρίς ν’ αλλάξετε δρόμο, αφήνετε στα δεξιά σας τα προαναφερθέντα Καλύβια και ακολουθείτε τις ταμπέλες προς Κουβαρά. Θα πιάσετε να ανεβαίνετε ένα λόφο, θα δείτε αρκετές ταβέρνες στα ζερβά και στα δεξιά και, λίγο πριν φθάσετε στην πλατεία με το ηρώο και την εκκλησία, σήμα κατατεθέν κάθε ελληνικού χωριού που σέβεται το όνομά του, θα δείτε στην αριστερή πλευρά του δρόμου την επιγραφή «ΓΑΒΡΙΛΗΣ» με υπότιτλο «από το 1932».
Το μαγαζί είναι γωνιακό, με το ισόγειο ένα μέτρο πιο ψηλά από το δρόμο. Τίποτα το σπουδαίο, η ψησταριά στα δεξιά, καμιά εικοσαριά τραπέζια στο μέσα χώρο και τώρα το καλοκαίρι λίγα και αραιά βαλμένα τραπέζια στη βεράντα. Λίγη πρασινάδα για διακόσμηση έξω, τα γνωστά μονότονα διακοσμητικά στοιχεία μέσα, τραπεζομάντηλα με μεγάλα καρό, μάλλον φθαρμένες ξύλινες καρέκλες καφενείου, γενικά όμως καθαρό περιβάλλον (και τουαλέτες). Το παρκάρισμα πανεύκολο, με διαβεβαίωσαν όμως ότι Σαββατοκύριακα και σε πιο χαμηλές θερμοκρασίες επικρατούν και εδώ καλυβιώτικες συνθήκες. Δεν έχω λόγο να μην το πιστέψω, το μεταφέρω όμως με κάθε επιφύλαξη, γιατί μου έκανε εντύπωση πως στο blog μας δεν υπάρχει ούτε μία κριτική για ταβέρνα του Κουβαρά.
Για μα μην μακρηγορούμε: Ο ΓΑΒΡΙΛΗΣ είναι μια ντόπια οικογενειακή επιχείρηση που πουλάει καλό φαγητό και σωστή εξυπηρέτηση. Μας καλοδέχτηκαν (για αρκετή ώρα ήμασταν άλλωστε η μόνη παρέα), έστρωσαν το τραπέζι, έφεραν νερό και ψωμί και σχεδόν καπάκι ένα δίσκο με λίγα ορεκτικά, από τα οποία θυμάμαι μόνο τις καθαρισμένες πιπεριές Φλωρίνης, επειδή είναι η αδυναμία μου. Χωριάτικη σαλάτα όπως τη φαντάζεστε, πατάτες τηγανιτές χερίσιες μεν, πλην όμως ουχί μαμαδίστικες, και πρόσκληση να επισκεφθούμε το χώρο με το ψυγείο όπου φυλάσσονται τα κρέατα, δίπλα ακριβώς στην ψησταριά, για να διαλέξουμε (! ). Πλάκα είχε, όπως σε ψαροταβέρνα που χαζεύεις τα ψάρια πάνω στον πάγο. Τέλος πάντων, εγώ δεν είχα να συμβάλω εποικοδομητικά στη συζήτηση για το ποιο θα ήταν το καταλληλότερο κομμάτι, εμπιστευθήκαμε την κρίση του ψήστη και δεν το μετανιώσαμε.
Διαβάζοντας τη συνέχεια ίσως νομίζετε ότι την έγραψα κατόπιν συνεννόησης με το φίλο VAGELIS, ο οποίος κάνει την ίδια υμνητική αναφορά στην κριτική του για το ΣΤΑ ΠΕΡΙΞ. Ουδέν αναληθέστερον τούτου, αλλά πώς να το κάνουμε, τα μεγάλα πνεύματα ενίοτε συναντώνται, προς γνώση και συμμόρφωση των υπόλοιπων φίλων. Η σπεσιαλιτέ του ΓΑΒΡΙΛΗ είναι λοιπόν το φιλέτο προβατίνας (= το λεγόμενο «χοντρό»). Κόβεται από μπούτι χωρίς κόκκαλο, κοπανιέται να απλώσει, ψήνεται στα κάρβουνα, αλατοπιπερώνεται και σερβίρεται. Ο γνώστης φίλος επέμεινε να τοποθετηθεί ένα κομμάτι βούτυρο πάνω στο σωρό των ας πούμε φιλέτων, να πέσει μπόλικο λεμόνι και – το πιο σημαντικό απ’ όλα – να τα φάμε γρήγορα, γιατί όσο μένουν σκληραίνουν. Ομολογώ ότι το κρέας ήταν άψογο, δεν είχε ούτε ίχνος από γεύση αρνίλας και ήταν πραγματικά νόστιμο. Χαλάλι τα τόσα χιλιόμετρα. Λαμβανομένου υπόψη και του επιδορπίου κεράσματος (καρπούζι και γιαούρτι με κυδώνι γλυκό) τα 75 ευρώ, με μπύρες και φιλοδώρημα, του λογαριασμού για τέσσερα άτομα δεν μου φάνηκαν υπερβολικά. Μετά από τρία, τέσσερα χρόνια ίσως ξαναπάω στο ΓΑΒΡΙΛΗ, για πιο συχνά δεν είναι, τουλάχιστον όσον αφορά τα δικά μου γούστα.