ΣΤΑ ΠΕΡΙΞ

Ταβέρνες & Ψητοπωλεία

  Παπανδρέου Ανδρέα 8, Ασπρόπυργος [Χάρτης]
  210 5570006



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Ασπρόπυργος - Ελευσίνα, Αθήνα
Αυγ
20
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Η ιστορία έχει περίπου ως εξής: Κάποια Παρασκευή του Ιουλίου ψάχναμε ένα μέρος για κρεατοφαγία. Η πρώτη σκέψη ήταν για Καλύβια μεριά, η απόσταση μεγάλη όμως και η ώρα ήδη ήταν 21.30. Η δεύτερη σκέψη έλεγε για Μάνδρα στην Ελιά, αυτή τη φορά είμασταν αποφασισμένοι να πάμε στο σωστό μαγαζί. Και ενώ βρισκόμασταν καθ'οδόν, το ένα μέλος της παρέας θυμάται πως στον Ασπρόπυργο υπάρχει ένα ωραίο μαγαζί που κάποια φίλη τους είχε βγάλει για τη γιορτή της. Όνομα όμως δεν θυμόταν, μόνο το πως πήγαινες.

Στρίβουμε δεξιά από την εθνική οδό και καθώς μπαίνουμε στον κυκλικό κόμβο μετά από 2-3 λεπτά, στα 3/4 του κόμβου μπαίνουμε σε έναν δρόμο που στα 200-300 μέτρα βρίσκονται τα Πέριξ. Να έχετε κατά νου έναν μεγάλο φούρνο με βιβλιοθήκες. Για το πάρκινγκ δεν θα αγχωθείτε στο ελάχιστο. Βαθμός δυσκολίας 0/10! Να έχετε κατά νου πως υπάρχει ένα μικρό πάρκινγκ για μεγαλύτερη ασφάλεια σε σχέση με την άκρη του δρόμου. Όπως και να έχει η περιοχή δεν είναι πυκνοκατοικημένη, θυμίζει χωριό.

Καλοκαιράκι, με καλή και χαλαρή παρέα λογικό είναι να καθίσεις έξω. Ο μέσα χώρος με μια πρόχειρη ματιά είναι διεκπεραιωτικός, αρκετά χειμωνιάτικος. Όμως εκεί δεν πας να φας διακόσμηση. Έξω είναι χαλαρά, διακριτικά. Οι παρέες δεν είναι λιγότερες από 3 άτομα, οι ηλικίες από 1 έως και 80 ετών με τακτικούς πελάτες κρίνοντας από το αφεντικό που περνάει και συνομιλεί μαζί τους. Και εμάς φατσικά ίσως μας θυμούνται, όχι όμως σε τέτοιο βαθμό. Μην ψάχνετε για τραπεζομάντηλα κλπ, όλα θυσιάζονται στο βωμό της κρεατοφαγίας και της μπυροποσίας.

Δεν θα γράψω αναλυτικά για τη μία επίσκεψη μου γιατί μετά από 2 βδομάδες πάλι η ίδια παρέα έκανε την επίσκεψη της. Το μαγαζί κέρδισε χαλαρά τις εντυπώσεις!

Για κατάλογο μη με ρωτάτε, πάντως οι τιμές είναι σε πολύ καλά επίπεδα παρατηρώντας το δελτίο παραγγελίας. Πιο ανταγωνιστικές δεν γίνονται, και με απόδειξη παρακαλώ κατά τη δεύτερη επίσκεψη μας. Εδώ η ναυαρχίδα δεν είναι τα παϊδάκια αλλά η ΠΡΟΒΑΤΙΝΑ!!! Ναι ναι ξέρω τι θα πείτε, βρωμάει... Το ίδιο είπαν και οι φίλοι μου όταν τους είπα για την επίσκεψη μου.

Έχουμε και λέμε λοιπόν. Αν κάποια στιγμή σας φέρει ο δρόμος σας προς τα κει, μια ενδεικτική παραγγελία σαν και τη δική μας είναι η εξής:

- Ξεκινάτε με 2 παγωμένα μπυρόνια για να μπείτε στο κλίμα της μάχης. Η 500άρα Άλφα κοστίζει 2.5 ευρώ, η Κάιζερ στα 3 ευρώ. Το μόνο αρνητικό είναι πως δεν μας προσφέρθηκαν παγωμένα ποτήρια αλλά τις ήπιαμε στο ποτήρι νερού.

- Πατάτες τηγανιτές στα 2.5 ευρώ. Χρυσαφένιες και αληθινές, ότι πρέπει για να είναι συνοδευτικό των άλλων πιάτων. Πολύ καλής ποιότητας.

- Χωριάτικη στα 5 ευρώ. Καλής ποιότητας τομάτα, όχι κορυφαία αλλά επαρκής για τις απαιτήσεις. Αγγούρι, πιπεριά, κρεμμύδι και ελιές σε πολύ καλές ποσότητες χωρίς τσιγκουνιές. Φυσικά σε τέτοιο μαγαζί η φέτα δεν απουσιάζει.

- Τυροκαυτερή στα 3 ευρώ. Στανταράκι σχεδόν σε όλες τις εξόδους τέτοιου τύπου. Είμαι κατά 99% σίγουρος πως είναι σπιτική, νόστιμη αλλά όχι πολύ καυτερή. Δεν με χαλάει όμως. Με ευδιάκριτα κομμάτια τυριού.

- Τζόλια στα 4 ευρώ. Τα παραδοσιακά ζυμαρικά των γύρω περιοχών που τα προμηθεύονται από μια συγκεκριμένη κυρία. Όπως είχα ξαναπεί σε πρόσφατη κριτική, πρόκειται για εμφανώς χειμωνιάτικο πιάτο με μπόλικο τυράκι, χωρίς προσθήκες σάλτσας. Οπτικά μου φαίνεται λιπαρό, γευστικά όχι κάτι τρομερό. Οι άλλοι 2 της παρέας όμως κατάπιαν και τις 2 μερίδες. Έχει φανατικούς αυτό το πιάτο. Εγώ για χειμώνα μεριά με βλέπω.

- Ψωμί στα 0.50 λεπτά το άτομο, σε τέτοια μαγαζιά δεν ασχολούμαι, αν και ψημένο.

- Στην πρώτη επίσκεψη είχαμε παρει και ψητή συκωταριά στα 11.5 ευρώ τα 500 γραμμάρια. Τα γλυκάδια ήταν φοβερά, τα υπόλοιπα μέρη επίσης σε καλό επίπεδο, χωρίς λιπαρότητα. Καλή επιλογή, προτιμώ όμως την κλασική επιλογή του τηγανιού.

- 500 γραμμάρια παϊδάκια στα 11.5 ευρώ. Εμφανώς σε πολύ καλύτερη τιμή από τη Μάνδρα. Από ποιότητα όμως;Σας λέω πως δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν! Ζουμερά, καλοψημένα και καθόλου καχεκτικά. Το μόνο που λείπει είναι μια πιατέλα λεμόνια για να ΄"γλιστράνε".

Και φτάνουμε στο κλου της βραδιάς, στον πρωταγωνιστή του μαγαζιού που δεν λείπει ποτέ από το μαγαζί και που θα με κάνει να γίνω τακτικός θαμώνας.

ΠΡΟΒΑΤΙΝΑ...

Η ΠΡΟΒΑΤΙΝΑ...

Θα σας πρότεινα σε προγραμματισμένη σας επίσκεψη Στα Πέριξ να έχετε προνοήσει να μην έχετε φάει όλη μέρα σαν λύκος. Να ενεργήσετε έτσι όταν συναντήσετε την προβατίνα στη Μάνδρα. Παραγγείλτε 500 γραμμάρια, θα σας κοστίσει 7.5 ευρώ. Μη δώσετε μεγάλη σημασία στα υπόλοιπα πιάτα...

Θα σας έρθει μια πιατέλα με ΦΙΛΕΤΟ προβατίνας, ούτε ίχνος κόκκαλου. Μόνο φιλέτο. Ζουμερό, λαχταριστό... με ωραίο αλατοπιπέρωμα. Ρίξτε και λεμονάκι και αφεθείτε... Όσο για τη μυρωδιά... Μετά βεβαιότητας σας λέω πως ούτε στο ελάχιστο δεν την ένιωσα.

Σε σχέση με το μαγαζί της Μάνδρας, εδώ κέρασμα δεν υπάρχει ούτε φρούτο, πόσο μάλλον λουκουμάδες. Δεν με χαλάει όταν όλα τα άλλα είναι σε πολύ καλό επίπεδο.

Συμπερασματικά θα σας πω μετά βεβαιότητας πως ΝΑΙ! Μην ψάχνετε μόνο τα Base Grill και τους Τηλέμαχους για να φάτε κρέας και περιτύλιγμα. Εδώ θα βρείτε τίμια συμπεριφορά και ποιότητα σαν να βρίσκεστε στο χωριό. Δώστε μια ευκαιρία, δεν είναι καθόλου μακριά από Αθήνα αν πάρετε την εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου. Εγώ σας προτείνω ανεπιφύλακτα να πάτε... ειδικά όσοι είστε φαν τέτοιων κρεάτων.

Και μια συμβουλή. Μη μπλέξετε με πολλά κρεατικά την παραγγελία σας, βλέπε λουκάνικα, μπιφτέκια κλπ. Θα φουσκώσετε την τσέπη και το στομάχι και δεν θα το ευχαριστηθείτε.

Challenge προς φίλο στρατιωτικό από τη Θεσσαλία...

Μήτσο είσαι ο επόμενος που ΠΡΕΠΕΙ να επισκεφθεί και να γράψει γι'αυτό το μαγαζί. Θα αναστενάξουν τα πιάτα!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Ασπρόπυργος - Ελευσίνα, Αθήνα
Νοε
01
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Η 28η Οκτωβρίου συνδέεται με εθνικοπατριωτική συμπεριφορά, εξ ορισμού. Σημαία στο μπαλκόνι το τριήμερο (και όχι όλο το χρόνο, σαν τον Εβραίο στην Αιγυπτο με το αίμα του αρνιού στην πόρτα, μην τυχόν περάσει ο άγγελος του θανάτου), υπόκρουση τσάμικα και Βέμπο, παρέλαση, στην χειρότερη από την τηλεόραση και φυσικά ψητά!!!

Φέτος σήκωσε το μπαϊράκι η μικρή μου κόρη, "ΕΛΙΑ! " ανεφώνησε, υπονοώντας το σύνηθες κοντινό μας στέκι για παϊδάκια. Και ποιός πατέρας πάει κόντρα στην κόρη του με κίνδυνο να χάσει τις λιγοστές, πιά, αγκαλίτσες και φιλάκια, για όσο ακόμα διαρκούν; Όσο αναλογίζομαι ότι σε 1-2 χρόνια θα έχω αντικατασταθεί απο σπυριάρη μαντράχαλο με αραιό μούσι που θέλει μισό κιλό φουσκί να πιάσει στα αχορτάριαστα, που λέει κι ο Τσιφόρος, με πιάνει σύγκρυο και το καταπολεμώ με πλέρια άρνηση ("Όχι το δικό μου κοριτσάκι δεν θα το κάνει"). Καλά, κοιμήσου.

Κάτι όμως η περασμένη ώρα, κάτι μιά ψιλοβαρεμάρα για να οδηγήσω λίγο παραπέρα, κάτι η επιθυμία να έχω μια εναλλακτική για το μέλλον, και φυσικά, κάτι η κριτική του πολύπειρου συναγωνιστού VAGELIS, ο οποίος και δοκίμασε το μαγαζί, πετάω την ιδέα για να πάμε ΣΤΑ ΠΕΡΙΞ.

Αφού πήρα την χλιαρή συναίνεση απο την ομήγυρι, δεδομένου ότι με προεξάρχουσα την μαμά τους σιχαίνονται κατά κανόνα την αδοκίμαστη εστίαση, ξεκινήσαμε αργούτσικα, κατά τις 3 και από το σπίτι μας στις παρυφές του Πειραιά.

Η πρόσβαση από την Εθνική ανετότατη, και σχετικά κοντινότερη, το πάρκινγκ απροβλημάτιστο. Η περιοχή, αν και ανοιχτή, είχε μία απροσδιόριστη μουντίλα, που αποδίδεται στον κλειστό καιρό της μέρας και την εποχή. Υποψιάζομαι ότι το καλοκαίρι θα είναι χαρά Θεού με το πράσινο να περισσεύει απο τα γύρω δέντρα που μάλλον βρέθηκαν και σώθηκαν στο μέρος από μία διάθεση να φανεί και αναδειχτεί ο παρακέιμενος σιδηροδρομικός σταθμός.

Πάντως, είτε ΕΛΙΑ να πήγα είτε ΣΤΑ ΠΕΡΙΞ, το ύφος του καταστήματος ήταν γνώριμο. Μεγάλη, ψηλοτάβανη αίθουσα, στα ίδια(?! ) χρώματα του ανοικτού πράσινου. Μόνη διαφορά ότι δεν βλέπεις την ψησταριά και η ανακαίνιση είχε γίνει λίγο παλαιότερα. Τα τραπέζια απλά, με τραπεζομάντηλο και το απαραίτητο χάρτινο απο πάνω. Μόνο πρόβλημα, ότι την ώρα που πήγαμε, μία μικρή μυρωδιά τσιγάρου την είχε, γεγονός λίγο παράξενο, διότι το κατάστημα το διατρέχει μεγάλος αγωγός εξαερισμού με πολυάριθμα ανοίγματα. Ίσως πέσαμε στην ώρα που οι περισσότεροι είχαν αποφάει και είχαν ανάψει το τσιγαράκι τους και οι υπέυθυνοι δεν πρόλαβαν να φουλάρουν τον εξαερισμό. Διότι σε καταστήματα σαν αυτά, το να περιμένεις να ακολουθούν την απαγόρευση για το τσιγάρο είναι και λίγο ουτοπικό.

Ο ευγενέστατος σερβιτόρος κατέφθασε ταχύτατος και χαμογελαστός, ανευ καταλόγου, επιβεβαιώνοντας την προηγούμενη κριτική. Αλλά λόγω και της προηγούμενης κριτικής, αισθάνθηκα άνετος να προχωρήσω στην παραγγελία. Το προχωρημένο της ώρας προφανώς έιχε περιορίσει τις επιλογές μας. Τέσσερα άτομα πήραμε: 3 μερίδες μπιφτέκια, 1 μοσχαρίσια, μισό κιλο προβατίνα, σαλάτα ανάμικτη, χόρτα ιταλικά, τζατζίκι, φέτα, τζόλιες και τα συνοδεύσαμε με μισο κιλό λευκό κρασί και ένα αναψυκτικό. Δηλαδή αν δεν ήταν περιορισμένες οι επιλογές μας τι θα παίρναμε; Θα απαντηθεί προσεχώς.

Θα σημείωνα ως φάουλ την προσγείωση του εμφιαλωμένου νερού στο τραπέζι, εφόσον είχα πεί "... και μία κανάτα νερό... ", αλλά παρατήρησα ότι δεν χρεώθηκε στον λογαριασμό. Τώρα, δεν είναι καλό το νέρο της περιοχής, καταλάβαν εκ των υστέρων ότι έκαναν λάθος, σημασία έχει ότι εμείς δεν το πληρώσαμε, αρα όλα καλά.

Η ανάμικτη σαλάτα (€5) θύμιζε στο κόψιμο πολίτικη μακεδονική, αλλά με άλλα υλικά. Είχε ολά τα συνήθη υλικά της ανάμικτης (τομάτα, πιπεριά, λάχανο, μαρούλι, καρότο) αλλά ψιλοκομμένα. Δεν μας δόθηκε πρόσθετο λάδι και ξύδι, αλλά η σαλάτα ήταν ισορροπημένη και δεν χρειαζόταν διορθώσεις εκτός από το αλάτι.

Τα χόρτα (€3,50), στα οποία έχω ιδιαίτερη αδυναμία, ήταν ραδικια ιταλικά, ελάχιστα πικρούτσικα, όπως αρμόζει, αλ ντέντε και ουχί νιανιά. Έφτασαν όπως μου αρέσουν, καυτά, περιχυμένα με καλό λάδι, με λίγο ζουμάκι απο το βράσιμο. Ως συνήθως, με λίγο αλάτι και άφθονο λεμόνι ήταν θεϊκά!. Ωραία λεπτομέρεια το ξεχωριστό μαχαιροπήρουνο που τα συνόδευε για το κόψιμο. Τζατζίκι "τούρκος", αν και δεν ήταν η άλλη εθνική εορτή, και η φέτα βουτυράτη και εύγευστη (€3 έκαστον).

Οι τζόλιες (€4) ήταν έκπληξη. Γιά άλλους ευχάριστη και για άλλους μπορεί να ήταν δυσάρεστη. Για μένα που έχω εκφράσει την γνώμη μου σε παλιότερη κριτική για την ΕΛΙΑ ήταν ευχάριστη. Το ζυμαρικό ήταν καλοβρασμένο, χωρίς να έχει λασπώσει καθόλου, άλλωστε δεν είναι ιταλική σπεσιαλιτέ να το ζητάμε αλ ντέντε. Είχε περιχυθέι με μυρωδάτο καυτό βούτυρο γάλακτος και πασπαλιστεί με τριμμένη μυζήθρα. Εξαφανίστηκαν "πριν να σε χορτάσουνε τα μάτια μου.... ", που λέει κι ο μακαρίτης.

Κι εδώ μας τα ψιλοχαλάσανε, μιάς και έπρεπε να περιμένουμε για τα κυρίως τουλάχιστον μισή ώρα μετά την κατανάλωση των ορεκτικών. Σκουπίσαμε το λαδάκι απο τα χορταράκια, μαζέψαμε το βουτυράκι με την μυζήθρα που είχε απομείνει στις τζόλιες, γλύψαμε το πιάτο με το τζατζικάκι με το δάχτυλο, διότι ψωμάκι ούτε ψίχουλο και μετά αρχίσαμε την αμπελοφιλοσοφία και το αλληλοκοίταγμα.

Προς τιμή του, ο περιποιητής που έφερε πρώτη την προβατίνα, ζήτησε συγνώμη και μας πληροφόρησε ότι έιχαν σωθεί τα μπιφτέκια, οπότε έπλασαν καινούργια για μας. Εντάξει, θα μπορούσαν να μας το πούν και να επιλέξουμε αν θα περιμένουμε ή θα αλλάξουμε παραγγελία, αλλά τέλος πάντων.

Αρχίσαμε να τσιμπολογάμε λοιπόν την προβατίνα. Εμένα πάντως, η υφή και η γεύση μου θύμισε περισσότερο ζυγούρι, μιάς και η προβατίλα ήταν απο ελάχιστη έως ανύπαρκτη, η σκληρότητα δε ελάχιστα μεγαλύτερη του αρνιού. Ηταν καλοψημένη, με σωστό αλάτι και πιπέρι, μετά από το μπόλικο λεμόνι, τρωγόταν ακόμη και το λιπάκι, ενώ τα κόκκαλα παρέπεμπαν σε όχι πολύ μεγάλο ζώο. Ουπς! Κόκκαλα είπα; Είχε κόκκαλα; Είχε κόκκαλα! Κανονικά, με τιμή €15 το κιλό, σιγά μην πειράζει που είχε κόκκαλα. Απλά το αναφέρω διότι ο φίλτατος VAGELIS, σερβιρίστηκε ξεκοκκαλισμένο κρέας. Κατά τα άλλα το προβατάκι έγινε ανάρπαχτο! Μέχρι κεραίας! Ακόμα και η μεγάλη μου κόρη, που υποτίθεται δεν μπορεί τις βαριές γεύσεις, την τσάκισε!

Πάνω στην ώρα έφτασαν και τα μπιφτέκια (€6! ) και η μοσχαρίσια (€10). Τα μπιφτέκια, μου είπαν, διότι δεν μου έδιναν κομματάκι, ήταν σκέτος κιμάς, με σωστά καρυκεύματα και ψήσιμο, πολύ νόστιμα. Η μοσχαρίσια πάλι, ήταν κανονική ποσότητα, μόνη ένσταση ότι ήταν στο όριο να στεγνώσει απο το ψήσιμο. Φταίω κι εγώ, βέβαια, που δεν έιπα πως την θέλω ψήμμένη.

Κρασί απλά διεκπεραιωτικού χαρακτήρα (€6/λίτρο). Το αναψυκτικό ήταν πάλι της μιάς γουλιάς. Βέβαια χρεώθηκε μόνο €1, αλλά το έχω βαρεθεί αυτό το βιολί.

Όπως βαρέθηκα και την ιστορία με την απόδειξη που δεν ήρθε ποτέ. Και την βαρέθηκα διότι, θές κυριε καταστηματάρχα να γλυτώσεις εφορία και απο 1/1/17 και ΤΕΒΕ; Οκ. Τον ΦΠΑ που σου δίνω ΕΓΩ απο το υστέρημα μου ή το περίσσευμά μου, για να τον δώσεις στο ντοβλέτι, κι εσύ ΔΕΝ το δίνεις (μη μου πεί κανείς ότι αποδίδουν ΦΠΑ απο αποδείξεις που δεν έκοψαν), γιατί μου το κλέβεις;

Θα πω πως η τιμή για ολα τα παραπάνω στα €60 προφανώς είναι τεσσάρι καθαρό. Θα πώ επίσης ότι ελλείψει καταλόγου, οπότε δεν μπορώ να ξέρω αν χρεωθήκαμε τιμές με ΦΠΑ ή χωρίς, διατηρώ μία επιφύλαξη.

Οσο για την γεύση, επαναλαμβάνω ότι αποτελεί την φωτογραφία της στιγμής και πάντα συνδέεται με το είδος του καταστήματος και την εμπειρία της στιγμής. Θα έβαζα τρία τοματοπουλα, αλλά η αστοχία στην μοσχαρίσια ήταν και δική μου αβλεψία. Medium και medium rare σε ψησταριά στον Ασπρόπυργο, άμα δεν το πείς να κρατάει ή ότι την θές με αιματάκι, δεν παίζει να σε ρωτήσουν. Οσο για τα κόκκαλα στην προβατίνα, αμα δεν το ήξερα ότι σερβίρεται ενίοτε ανευ, απο την ανάγνωση της προηγούμενης κριτικής, δεν θα μου κακοφαινόταν (και δεν μου κακοφάνηκε ιδιαίτερα).

Συμπερασματικά, πολύ καλες γεύσεις και ποσότητες σε πολύ καλή τιμή. Τα ενα δύο κλίκ κάτω στο περιβάλλον και την εξυπηρέτηση τα αντέχω με τέτοιο VFM. Και αν θέλω οπωσδήποτε λουκουμάδες, έχω επιλογή. Πάω παραπάνω στην γωνία Δημοκρατίας και 28ης Οκτωβρίου (σημαδιακό! ) και τσακίζω τα ντόνατς και τις βάφλες, όπως και έκανα.

Θα ξαναπάω ΣΤΑ ΠΕΡΙΞ, μάλλον πολλές φορές, να δώ αν η προβατίνα έχει κόκκαλα, να δοκιμάσω το μπιφτέκι και τα υπόλοιπα που δεν δοκίμασα. Απόδειξη, όμως θα ζητήσω. Ή να ζητήσω έκπτωση, τι λέτε;