ΕΛΒΙΣ

Σουβλάκι & Σχάρα

  Αρχιμήδους 3, Παγκράτι [Χάρτης]
  210 7566066



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Σουβλάκι & Σχάρα - Παγκράτι, Αθήνα
Σεπ
21
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Ο σουβλακερί θρύλος "Έλβις" τώρα και στο αγαπημένο μου Παγκράτι, στην πολυσύχναστη πλατεία Πλαστήρα. Οι γεύσεις είναι πανομοιότυπες με εκείνες του καταστήματος στον Κεραμεικό και η παράδοση συνεχίζεται.

Όσοι έχετε επισκεφθεί τον "Ελβις" στον Κεραμεικό σίγουρα θα έχετε ξετρελαθεί με τα σουβλάκια του, καθότι εδώ δεν υπάρχουν τυλιχτά και γύρος παρά μόνο σουβλάκια, πιτούλες και πανσετάκια.
Στο Παγκράτι επίσης ( εκεί που βρισκόταν παλιά το "Τοrtuga" ) σερβίρονται σουβλάκια σε καλαμάκι, χοιρινό, κεμπάμπ, λουκάνικο και κοτόπουλο τα οποία συνοδεύονται απαραιτήτως από φέτες ψωμιού και πατάτες (1,50). Η φήμη του εστιατορίου εστιάζεται στο χοιρινό σουβλάκι κυρίως. Όμως, κανείς δεν θα μείνει ασυγκίνητος από τα υπόλοιπα και κυρίως από το σουβλάκι κεμπάμπ το οποίο είναι στην κυριολεξία αφρός!! Άσε πια το καλαμάκι λουκάνικο!!

Αλλά πριν προχωρήσω στα εδέσματα που δοκιμάσαμε, θα ήθελα να σας πω δυο λόγια για την ιδιαίτερη διακόσμηση του μαγαζιού το οποίο αν και είναι τόσο μικρό είναι τόσο κόζι. Πέρα από τον γνωστό διάκοσμο αλλά Έλβις (Πρίσλεϊ), εκείνο που σου κόβει την ανάσα είναι η είσοδος της τουαλέτας στο βάθος. Πρόκειται για επαγγελματική πόρτα ψυγείου - καταψύκτης χασάπικου- από την οποία εισέρχεται κάποιος προκειμένου να συναντήσει την προσεγμένη τουαλέτα του εστιατορίου!!
Η υπόλοιπη διακόσμηση του μέρους όντως παραπέμπει σε κρεοπωλείο, και τι σύμπτωση.... ακριβώς παραδίπλα υπάρχει ένα!. Εσωτερικά είναι πασιφανής η αύρα του κρέατος.... τόσο τα ξύλινα κούτσουρα κρεοπωλείου με τα σκαμπουδάκια τους όσο και και τα μικρά λευκά πλακάκια στους τοίχους θυμίζουν αριστοτεχνικά χασάπικο παλιάς κοπής.
Στον μικρό εξωτρερικό χώρο, συνεχίζεται η ίδια κατάσταση αλλά με πιο συνηθισμένη διακόσμηση και με μόνο 2-3 υπερυψωμένα τραπεζάκια με καθίσματα τριγύρω. Υπάρχουν βέβαια και μακρόστενοι πάγκοι μπροστά από τα παράθυρα του χώρου.

Αυτή η εμμονή με το κρεοπωλέ στυλ δεν είναι τυχαία καθώς το "Ελβις" πήρε το όνομα του από το κρεοπωλείο με το ίδιο όνομα όπου στεγαζόταν πριν στο μαγαζί του Κεραμεικού. Εκτός από αυτό, τα γυρίσματα της σειράς του Mega "Mίλα μου Βρώμικα", όσον αφορά το χασάπικο ενός από τους πρωταγωνιστές, γυρίστηκαν στον ίδιο χώρο στον Κεράμεικο! Έτσι λοιπόν και το μαγαζί του Παγκρατίου (που όπως είπαμε, εντελώς συγκυριακά, βρίσκεται δίπλα σε κρεοπωλείο) ακολούθησε το ίδιο στυλ.
Κατ' επέκταση, ο θρύλος του ροκ εν ρολ Έλβις ήρθε ως από μηχανής θεός και έδεσε με την όλη κατάσταση, γεγονός που δεν περνάει απαρατήρητο με τίποτα: βινύλια του γνωστού αοιδού, μπροστά από το ταμείο μινιατούρες του Έλβις, οι μπλούζες του προσωπικού σε ρυθμούς Έλβις, ο κατάλογος με φιγούρα του Έλβις και φυσικά ο καθρέφτης στην τουαλέτα πάλι με την φιγούρα του Έλβις.

Στη συνέχεια, το ότι το μαγαζί είναι ο ναός του σουβλακίου δεν χρειάζεται ιδιαίτερη παρατηρητικότητα για να το διαπιστώσεις. Με το που μπαίνεις, δεξιά βλέπεις να ψήνονται τόσα και τόσα σουβλάκια, με τον τεχνίτη να μην ξεκολλάει από πάνω τους και μάλιστα να τα φροντίζει, γυρίζοντας τα ασταμάτητα με περισσή μαεστρία!
Μάλιστα, ο μαυροπίνακας απ΄έξω γράφει "sushi Λειβαδιάς ο Έλβις"......!
Και, ω, τι ευτυχής ακόμα συγκυρία.... ακριβώς απέναντι από τον "Έλβις" βρίσκεται το fish food bar και sushi bar που άνοιξε πρόσφατα στην περιοχή και έχουν γραφτεί κριτικές για αυτό...!! Πόσο όμορφα δένουν όλα αυτά μεταξύ τους!!

Η πολιτική του καταστήματος είναι ότι η παραγγελία δίνεται στο προσωπικό και η πληρωμή γίνεται απ΄ευθείας στο ταμείο. Εκεί βρίσκεται και ο κουμπαράς για τα φιλοδωρήματα με τη λεζάντα " θέλω να πάρω i phone, playstation και άλλα..... "!! Μέχρι και η παραμικρή λεπτομέρεια έχει το σκέρτσο της και αυτό μέσα σε ένα τόσο μικρό στέκι φαντάζει τόσο "μεγάλο"!
Ακόμη και τα τσίγκινα καλαθάκια που σε υποδέχονται με τα διάφορα αξεσουάρ φαγητού είναι με γούστο και τσαχπινιά ταχτοποιημένα!
Η δε πινακίδα έξω από το κατάστημα, ψηλά, δεν γράφει την επωνυμία "Έλβις" αλλά είναι εντελώς ρετρό και έχει παρθεί από το "Τεχνικόν", επιδιορθώσεις υποδημάτων.... και όχι μόνο.

Περιττό να σας πω ότι δοκιμάσαμε όλα τα γνωστά σουβλάκια του " Έλβις"(1,50/τεμ. ) που αναφέρω στην αρχή... Όλα τέλεια με το κεμπάμπ πάντα να είναι το αγαπημένο μου!! Όλα ήρθαν μέσα σε μεγάλη πιατέλα με μπόλικες πατάτες, φέτες ψωμιού και λεμόνι. Οι πατάτες τρώγονται με πολύ μικρά ξύλινα πιρουνάκια.

Επιπλέον, παραγγείλαμε από μια μερίδα μικρές πίτες (0,50), σταρένιες και σικάλεως ( οι καλαμποκιού είχαν τελειώσει ), από τρία μικρά κομμάτια η μερίδα που συνόδευσαν άριστα τα σουβλάκια μας.

Στη συνέχεια πήραμε μια μερίδα πανσετάκια (6,00), προσωποποίηση της τελειότητας. Τέσσερα κομμάτια τρυφερής και ζουμερής πανσέτας με μπόλικη μουστάρδα και πολλές πατάτες. Η μερίδα συνοδεύεται κλασικά από φέτες ψωμιού και λεμονάκι.
Η παρουσίαση του επιβλητικού αυτού πιάτου με τα εντελώς meat style μαχαιροπίρουνα και τη λαδόκολλα στη βάση του μεγάλου πιάτου θυμίζει σέρβις αξιοπρεπούς meat restaurant και όχι ταχυφαγείου όπως ο "Έλβις".

Από ποτά σερβίρεται μόνο μπύρα Fix ( αναφέρεται ως ξύδι... ) στο 1,50. Επιπλέον βρίσκουμε μερικά αναψυκτικά (ανάμεσά τους και το μπυράλ), καθώς και νερό εμφιαλωμένο.

Η μεγάλη κατανάλωση που υπάρχει στα σουβλάκια του " Έλβις " σίγουρα του αφήνει περιθώριο για τόσο χαμηλές τιμές. Να όμως που άλλοι δεν το κάνουν αυτό και έτσι - και σε αυτό το σημείο - κερδίζει σαφώς τις εντυπώσεις!!

Όποιος αναζητήσει κάτι γρήγορο (όχι πρόχειρο), ποιοτικό και φθηνό, σίγουρα θα φύγει από αυτό το μέρος απόλυτα ικανοποιημένος, ενώ οι τυχεροί Παγκρατιώτες απολαμβάνουν και καθημερινό delivery!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Σουβλάκι & Σχάρα - Παγκράτι, Αθήνα
Οκτ
12
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Έχει ξημερώσει Δευτέρα και εσύ έχοντας ζήσει ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο είσαι κάπως. Δεν ξέρω αν το παθαίνετε κι εσείς αυτό, πάντως εγώ, όταν περιμένω κάτι με ανυπομονησία και αυτό γίνει, εκπληρώνοντας όλες μου τις προσδοκίες, γιατί ας μην ξεχνάμε, υπάρχουν φορές που περιμένεις κάτι πολύ και απογοητεύεσαι στο τέλος, έχοντας περάσει καταπληκτικά, φάει υπέροχα, έχοντας χορέψει, γελάσει, δει παλιούς φίλους αλλά και έχοντας γνωρίσει καινούργιους…. μια μιζέρια την έπαιζα άνετα. Είμαι σίγουρη ότι υπάρχει ψυχιατρικός όρος που περιγράφει τη συγκεκριμένη κατάσταση αλλά βαριέμαι να πάρω τον ψυχαναλυτή μου να ρωτήσω.

Και δε φτάνει η κακή διάθεση, η Δευτέρα αποδεικνύεται, ιδιαίτερα, δύσκολη μέρα εργασιακώς. Στενά χρονικά περιθώρια για την παράδοση μιας μετάφρασης, διορθώσεις επί διορθώσεων, συζητήσεις επί συζητήσεων κατέληξα να φτάσω σπίτι γύρω στις 6.30 το απόγευμα με ένα στομάχι κόμπο! Τι με περίμενε εκεί για φαγητό? Φασολάκια καλοί μου άνθρωποι, τα οποία και να εξέλιπαν παντελώς από την ελληνική κουζίνα δε θα με χάλαγε ποσώς. Τι να κάνω, όμως, που αρέσουν πολύ στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, οπότε τα φτιάχνω, βάζω δυο τρία στο πιάτο, τα ανακατεύω και κάνω ότι τρώω.

Κάπου εκεί χτυπάει το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη της γραμμής είναι ένας εκ των δύο κολλητών. Έχει προηγηθεί, βέβαια, το καθιερωμένο πρωινό τηλεφώνημα και έχω να σας πω ότι μετά από 36 χρόνια καθημερινής επαφής… και μόνο από το έλα που θα πω, καταλαβαίνουν τη διάθεσή μου.
- Άντε κατέβα, είμαι στον Elvis, πίνω μια μπύρα, έχω παραγγείλει κι έρχεται και το έτερο ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη.
Οπότε εκεί, σηκώνεσαι, βάζεις το φορεματάκι που το έχεις φορέσει από γραφείο μέχρι παραλία και τις καλές σαγιονάρες, για make up ούτε λόγος αφού σε έχουν δει από άρρωστη στο νοσοκομείο με πνευμονία κι οξυγόνο, μέχρι μόλις έχεις γεννήσει και κατεβαίνεις.

Είναι καθημερινή, είναι νωρίς κι όμως ο δρόμος σφύζει από ζωντάνια. Κόσμος, μουσικές, ομιλίες, φώτα, σε κάνουν να πιστεύεις ότι δεν είσαι στην Αθήνα. Αναρωτιέσαι.. μα που ζω? και σκέφτεσαι… μπράβο εξέλιξη η περιοχή!

Ο Elvis στο Παγκράτι, λοιπόν, είναι μία τρύπα. Το πώς, όμως, ένα τόσο μικρό μαγαζί που είναι προσανατολισμένο στο πάρεις τα σουβλάκια σου και να φύγεις σου δίνει την εντύπωση ενός τόσο χαριτωμένου, ζεστού, χαρούμενου, fun χώρου που σε προδιαθέτει τελικά να κάτσεις εκεί, είναι άξιον θαυμασμού. Να είναι ο φωτισμός, η καθαριότητα, η διακόσμηση, οι έξυπνες ατάκες που είναι γραμμένες παντού, οι ροκαμπιλάδικες μούρες που το τρέχουν, η μουσική? Όλα αυτά μαζί υποθέτω. Η PP TINA έχει δώσει τόσο ακριβή περιγραφή ώστε το να επεκταθώ, περισσότερο, θα ήταν άσκοπος πλεονασμός.

Αυτά που προσφέρει το μαγαζί είναι λίγα και καλά. Θα βρείτε καλαμάκια χοιρινά, κοτόπουλο, λουκάνικο πρασάτο, κεμπάπ και πανσετάκια, πατάτες, πιτούλες σταρένιες, ολικής, καλαμποκιού, αναψυκτικά Τεμένια, coke, sprite, μπύρα μόνο, Άλφα και εδώ τελειώνει ο κατάλογος. Οι τιμές παίζουν στο 1,50 για τα καλαμάκια, 6,00 οι πανσέτες, 2,20 οι πατάτες, 0,50 οι πίτες, 1,80 τα αναψυκτικά Τεμένια, 1,20 οι cokes και 1,50 η μπύρα.

Πήραμε τα πάντα εκτός του λουκάνικου που δεν το είδα να κυκλοφορεί γενικότερα. Τα χοιρινά ήταν ωραία, αν και ξεροψημένα για τα δικά μου γούστα, με αποτέλεσμα να μου αφήσουν μια πικρή γεύση στο στόμα. Το κοτόπουλο ήταν απίστευτα τρυφερό και ζουμερό ενώ το κεμπάπ, αν και μόλις το είδα, μου φάνηκε ετοιματζίδικο, ήταν, όπως λένε οι ίδιοι, αφρός και τα πανσετάκια έδωσαν ρέστα. Οι πιτούλες αφράτες και αλάδωτες, οι πατάτες αν και όχι χεράτες, αφού τις είδα να βγαίνουν από σακούλα, ήταν φρέσκιες, καυτές, ελαφροτηγανισμένες και πολύ νόστιμες. Τα πιάτα έρχονται περιποιημένα, με τις πατάτες τους, το ωραίο ζυμωτό ψωμάκι και το λεμονάκι τους ενώ χαριτωμένη λεπτομέρεια αποτελεί η δυνατότητα προσθήκης μουστάρδας, κέτσαπ, καυτερού πιπεριού και πάπρικας που υπάρχουν μέσα στο μαγαζί μαζί με πλαστικά μπολάκια για να βάλεις κατά το δοκούν.

Περάσαμε ωραία, φάγαμε καλά, μιλήσαμε, γελάσαμε, άκουσα τα σχολιανά μου για κάτι δηλώσεις που έκανα σε άτομα που δεν ξέρουν τόσο καλά αμερκάνικα, που λέει και μια φίλη, ήπιαμε ένα ποτό δίπλα, γυρίσαμε σπίτι, φτιάξαμε τσάγια, ανεβήκαμε στην ταράτσα με τις κουβερτούλες μας, το ξημερώσαμε αμπελοφιλοσοφώντας και, ξαφνικά, η εβδομάδα που ξεκινούσε έγινε πιο easy going and comfortable, ακριβώς, όπως η παρέα με παλιούς φίλους που ξέρουν τι ακριβώς θες να πεις και πως το λες.