Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

14 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Υπάρχουν δύο εξίσου ισχυροί λόγοι, για να επισκεφθείτε το ΕΠΤΑ 7, το οποίο δηλώνω εξαρχής ότι θα το τιμήσω με τρία αστέρια, αξίζει δηλαδή να ξεκινήσετε από όπου κι αν μένετε στο λεκανοπέδιο, να θαυμάσετε από κοντά αυτό το διαμάντι του αθηναϊκού κέντρου και να δοκιμάσετε την κουζίνα του. Ο πιο σημαντικός είναι σαφώς το όλο στήσιμο.

Το ΕΠΤΑ 7 εντάσσεται σ’ ένα ανακαινισμένο-αναπαλαιωμένο κτιριακό συγκρότημα μεταξύ των σταθμών Μοναστηρακίου και Θησείου, το οποίο παλαιότερα λειτουργούσε ως πανδοχείο με parking (= στάβλους) δίπλα. Θα το προσεγγίσετε είτε από την οδό Ερμού είτε από την οδό Άστιγγος. Εννοείται ότι βολεύει να έρθετε με το μετρό, αν όμως δε γίνεται αλλιώς, να έχετε υπόψη ότι πρόθυμοι παρκαδόροι έξω από την είσοδο της Ερμού θα φροντίσουν να μη σιχτιρίσετε την ώρα και τη στιγμή που αποφασίσατε να έρθετε με το τουτού σας.
Θα προσπαθήσω να μη μακρηγορήσω, γιατί η αλήθεια είναι ότι για να τα πω όλα αναλυτικά θα χρειαζόμουν τουλάχιστον διπλάσιο χώρο από ό, τι συνήθως.

Έτσι είναι, για να ευλογήσουμε και τα γένια μας: Ο ΤΡΩΓΩΝ θα ήθελε δύο σελίδες Α4 για την ιστορική αναδρομή, η ΡΡ_ΤΙΝΑ άλλο τόσο για την περιγραφή του περιβάλλοντος και η UCOOK και το ΡΟΝΤΙΚΙ το ίδιο για την περιγραφή των διάφορων πιάτων. Με τον fratello τα έχετε όλα σε μία μόνο σελίδα - και κάτι. Πιστεύω άλλωστε πραγματικά ότι οι κριτικές μας πρέπει να λειτουργούν λιγότερο περιγραφικά και περισσότερο διεγερτικά-παρακινητικά, ώστε όποιος θέλει να έρθει να ελέγξει τα πάντα με τα μάτια και τη γεύση του.
Ο χώρος λοιπόν χωρίζεται σε τέσσερα μέρη: Ένα υπόγειο μοναστηριακού ύφους με γυάλινο πάτωμα, που από κάτω βλέπετε διακριτικά φωτισμένα απομεινάρια της αρχαίας Αθήνας. Εδώ βρίσκεται και η κάβα του εστιατορίου. Το κυρίως εστιατόριο αναπτύσσεται στο ισόγειο και ένα μικρό σχετικά πατάρι, ενώ υπάρχει και ένας τέταρτος, εξωτερικός χώρος, πάρα πολύ ήσυχος, όμως, για να είμαι ειλικρινής, είναι από τις λίγες περιπτώσεις που θεωρώ ότι οι εσωτερικοί χώροι είναι όλα τα λεφτά. Σαφώς έχει πέσει χρήμα, σαφώς εντυπωσιάζει η διάχυτη πολυτέλεια, ταυτόχρονα όμως δε νιώθεις τίποτε να σε βαραίνει. Άνετα βαριά ξύλινα τραπέζια, αναπαυτικά καθίσματα και πολυθρόνες, περίσσεια χώρου και ιδιωτικότητας (για τη ΤΖΙΑ: privacy), σωστός, επιβλητικά ρομαντικός φωτισμός (θα ερωτευθείτε τους μαύρους πολυέλαιους), κυριαρχία σκούρων χρωμάτων με κόκκινες πινελιές και – top of the tops – μια μπάρα σχήματος Χ, συμπληρωματική της στενόμακρης μπάρας μπροστά από την ψηλή γυάλινη βιτρίνα του μπαρ, που φαντάζει σαν να είναι κρεμασμένη με κόκκινες ταινίες από το ταβάνι. Γενικά ένα πάρα πολύ εντυπωσιακό περιβάλλον, έτσι που δικαιολογημένα αρχίζεις να σκέπτεσαι τι αντίτιμο θα κληθείς να πληρώσεις.
Να το ξεκαθαρίσουμε: Φθηνό το ΕΠΤΑ 7 δεν είναι, ούτε όμως παράλογα ακριβό. Η όλη εμπειρία άλλωστε είναι συνδυασμός εντυπώσεων από όλες τις αισθήσεις, και εδώ έρχεται ο δεύτερος λόγος που ανέφερα στην αρχή να βάλει τη σφραγίδα του: η γεύση. Τόσο ο πρώτος σεφ Γιάννης Στανίτσας, που τα πιάτα που ετοίμαζε κατά τη θητεία του στο νεοσμυρνιώτικο ΕΤΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΕΣ (το οποίο δυστυχώς, ας όψεται το καταστροφικό management-marketing, δεν άντεξε πάνω από ένα χρόνο) μας έμειναν αξέχαστα, όσο και ο διάδοχός του Θάνος Λιάπης ακολουθούν την ίδια φιλοσοφία: ελληνική κουζίνα που στηρίζεται στην επιλογή άριστων υλικών που συνδυάζονται αρμονικά.
Ο κατάλογος είναι μάλλον λιτός και ισοκατανεμημένος μεταξύ ψαριού και κρέατος. Με ενθουσίασε η τριλογία μαριναρισμένων ψαρομεζέδων (φρέσκος τόνος + λαυράκι + αυγοτάραχο Μεσολογγίου) με εσάνς περγαμόντου, βελτιωμένη έκδοση του αντίστοιχου πιάτου στα ΑΡΓΟΥΡΑ.
Το ίδιο νόστιμη η κοκκινιστή κρασάτη σκορπίνα με κριθαράκι και καραμελωμένα κρεμμύδια, όπως και το λαβράκι με σταμναγκάθι, κάπαρη κι ελιές. Ο φίλος που προτίμησε τη μοσχαρίσια ταλιάτα με baby λαχανικά και μαρμελάδα με ντοματάκια Σαντορίνης έμεινε επίσης ευχαριστημένος. Την ταραμοσαλάτα – κέρασμα της αρχής – και τα γαριδολουκουμαδάκια τα θυμόμουν από παλιά, ομολογώ ότι θα προτιμούσα την εκδοχή της ταραμοσαλάτας με μελάνι σουπιάς. Υποδειγματική η χωριάτικη με την προσθήκη δροσερού (και επιτέλους σωστά καθαρισμένου) καρπουζιού σε κύβους.

Η wine list έμεινε περιφρονημένη στην άκρη, γιατί είχα την πληροφορία ότι ο μπαρίστας ετοιμάζει θεϊκά κοκτέιλ. Έτσι είναι, δοκιμάσαμε δύο κοκτέιλ έκαστος, ένα δροσερό κι ένα πικάντικο, και μ’ αυτά συνοδεύσαμε το γεύμα μας, εξαιρετική ιδέα. Όσο για το επιδόρπιο, μοιραστήκαμε ένα αναδομημένο (σαν το κτίριο που στεγάζει το ΕΠΤΑ 7) γαλακτομπούρεκο και μια σοκολατένια τριλογία, το ένα καλύτερο από το άλλο.

Το σέρβις εξαιρετικό, άμεσο και γελαστό, κανένα παράπονο. Το μόνο που μου παραξενοφάνηκε είναι ότι είδα πελάτες να καπνίζουν στη μέσα σάλα, εντελώς ανόητο, μια και ο έξω χώρος είναι ανετότατος και επιτρέπει οπτική επαφή με το εσωτερικό.
Μαζί με τα κοκτέιλ, που όσο να ‘ναι ανεβάζουν το λογαριασμό, πληρώσαμε λίγο πάνω από 200 ευρώ οι τέσσερις. Σαφώς το ΕΠΤΑ 7 δεν είναι για κάθε μέρα, αν όμως έχετε κάτι ιδιαίτερο να γιορτάσετε ή θεωρείτε ότι έφθασε η ώρα να επιτρέψετε μια ιδιαίτερη πολυτέλεια στον εαυτό σας, μη διστάσετε! Προσοχή: Το ΕΠΤΑ 7 είναι ανοικτό μόνο τα βράδια (19:00 - 02:00), πλην Κυριακής και Δευτέρας.