Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

01 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Μόνος στο σπίτι: Ξέροντας ότι την Πέμπτη το βράδυ θα έπρεπε, λόγω απουσίας της καλής μου, να φροντίσω μόνος μου για το δείπνο μου, άρχισα να κάνω σχέδια και τηλεφωνικές επαφές από την Τρίτη. Ένα σωρό μαγαζιά κλειστά λόγω διακοπών, όμως, ίσα που είχα αποφασίσει να δοκιμάσω μετά από χρόνια ξανά το ΣΑΒΒΑ της πλατείας (τα έχουμε πει: μία είναι η πλατεία), είδα την Τετάρτη το βράδυ γυρίζοντας με το τραμ στο σπίτι ότι το ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ ήταν ανοικτό. Και ο κύβος ερρίφθη.

Πάρε με στο τηλέφωνο: Εννοείται πως είχα ενημερωθεί, κυρίως από την αρκετά παλιά κριτική του φίλτατου VAGELIS και την πολύ πρόσφατη της φίλης UCOOK, τι ακριβώς παίζει σ’ αυτό το θρυλικό burgerομάγαζο. Πήρα λοιπόν λίγο πριν τις 18.30 τηλέφωνο και ρώτησα αρχικά εντελώς αφελώς αν κάνουν delivery. Μου άρεσε ο ευγενικός τρόπος με τον οποίο δόθηκε η αρνητική, βεβαίως βεβαίως, απάντηση. Ρώτησα στη συνέχεια αν υπάρχει η δυνατότητα take away, και με την ίδια ευγένεια κράτησε η κοπελιά τα στοιχεία μου και συμφωνήσαμε να παραλάβω τον «γενναίο» μου στις 19:10. Φθάνοντας πέντε λεπτά νωρίτερα από τη συμφωνημένη ώρα με παρακάλεσαν να κάνω λίγη ώρα υπομονή, καθώς η παραγγελία μου ετοιμαζόταν. Τέλεια!

Αναμνήσεις και συγκρίσεις: Έχοντας αρκετή ώρα να χαζέψω τα πέριξ έκανα την αναπόφευκτη σύγκριση με ΤΟ ΣΟΥΒΛΑΚΙ ΤΗΣ ΠΟΛΥΤΙΜΗΣ, ένα συμπαθητικό ψητοπωλείο που στεγαζόταν σ’ αυτό το χώρο για τρία χρόνια και του οποίου ήμουν τακτικός πελάτης, μια και απείχε μόνο 100 μέτρα από το σπίτι μου. Έτσι κέντρο (= επί της Λεωφόρου Ελ. Βενιζέλου) απόκεντρο (= όχι επί της πλατείας) που ήταν όμως δεν κατάφερε να επιβιώσει. Το ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ δε φαίνεται να έχει τέτοια προβλήματα. Στις 7 το απόγευμα ήταν σχεδόν γεμάτο, πιο αργά έχω δει (πολύ) κόσμο να περιμένει όρθιος τη σειρά του, ούτε επίδομα ΕΚΑΣ να μοίραζαν.

Ο έξω χώρος έχει πέντε στενόμακρα τραπέζια με ξύλινους πάγκους, σύνολο δηλαδή 30 άτομα), ενώ στο πατάρι υπάρχουν δυο τρία στρογγυλά τραπέζια με ξύλινες καρέκλες. Χρώματα που κυριαρχούν το σκούρο ανθρακί και το κόκκινο.

Ο χώρος γενικά καλοβαλμένος, ένα ψηλό ξύλινο χώρισμα αποκλείει την οπτική επαφή με το χώρο όπου φτιάχνονται οι «γενναίοι», οι «βελζεβούληδες» κτλ.

Τα αποκαλυπτήρια: Πλήρωσα, όπως ο VAGELIS πριν τέσσερα χρόνια και η UCOOK πριν τέσσερις εβδομάδες, 9 ευρώ και 90 λεπτά και παρέλαβα ένα εξαιρετικά καλαίσθητο και ανησυχητικά ογκώδες χαρτόκουτο σε μέγεθος κουτιού αθλητικών παπουτσιών. Φθάνοντας στο άδειο σπίτι το ακούμπησα ανυπόμονος στο τραπέζι της βεράντας και το άνοιξα. Δεξιά ήταν τοποθετημένο το burger, ο υπόλοιπος χώρος ήταν καλυμμένος μέχρι επάνω με πατατούλες τηγανιτές, σε χωριστό κυπελάκι η σος. Η πρώτη δοκιμή, της όσφρησης, ήταν θετική, η δεύτερη, της γεύσης, ακόμη θετικότερη. Καλύτερες french fries που να συνοδεύουν burger δεν έχω φάει. Σωστά κομμένες και καλοψημένες, χωρίς ίχνος λαδίλας στα δάχτυλα (πού καιρός για πιρούνι) ή στη γλώσσα.
Η μάχη με το τέρας: Ξεκίνησα, κατά τις 19.30, προσπαθώντας να χαμηλώσω το french-fries-mountain. Όταν έφθασα με το πάσο μου περίπου στη μέση, εγκατέλειψα την προσπάθεια, ήταν όμως ήδη μάλλον αργά, ο «γενναίος» μου είχε πια θερμοκρασία χλιαρή, το χειρότερο όμως ήταν ότι ένιωθα το στομάχι μου ήδη γεμάτο. Είπαμε: Άλλο καλοφαγάς, άλλο πολυφαγάς. Μελέτησα τη δομή του burger μου, δοκίμασα κάθε υλικό χωριστά, όλα εξαιρετικά. Το έκοψα στα τέσσερα και κατάφερα να φάω το ένα τέταρτο. Πάρα πολύ ωραίο, ειδικά το ψωμάκι, αλλά και τα μπιφτέκια (στο medium well). Εννοείται ότι κάποια άλλη φορά θα προτιμήσω να ξεκινήσω με το burger και να τσιμπάω καμιά πατατούλα. Να σημειώσω ότι η σος ήταν εξαιρετική, όχι κόκκινη μαγιονέζα, έφερνε προς αραιωμένη κέτσαπ, απλώς η ποσότητα ήταν μικρή.

The grand finale: Κατά τις 21.00 έψαξα στη βιντεοθήκη μου και ανακάλυψα την τελευταία ταινία του “Mad Max”. Καλή ευκαιρία να τη δω, μια και η κυρία μου υποφέρει από madmaxαλλεργίτιδα. Με τη βοήθεια μιας δεύτερης coca cola zero sugar κατάφερα χαζεύοντας να φάω σιγά σιγά τα δύο μπιφτέκια, τη γέμιση και το μισό ψωμάκι. Λίγο πριν τα μεσάνυκτα σφύριξα λήξη και σύρθηκα στο κρεβατάκι μου.

Δια ταύτα: Το ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ ήρθε στη Νέα Σμύρνη για να μείνει και θα μείνει. Η ποιότητα του burger είναι εξαιρετική και το vfm άπαιχτο. Το θέμα της αναμονής και της υπομονής ας το λύσει κάθε παρέα μόνη της. Εγώ πάντως με τη λύση του take away θεωρώ ότι έλυσα το πρόβλημα. Περιττό να πω ότι ένας «γενναίος» είναι υπεραρκετός για να χορτάσουν δύο ενήλικοι.

01 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ, ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟ.

Πίσω στο ένδοξο 2014, νεούδι κι εγώ, μόλις φόρεσα το χακί και κατατάχτηκα στο a4f, όλα φάνταζαν μεγαλειώδη και απλησίαστα στα όνειρά μου. Κάποια έρχονται με θολούρα, κάποια άλλα πιο ζωντανά. Ένα πράγμα θυμάμαι με θαυμασμό και δέος: σχεδόν μέρα παρά μέρα, άκουγα και διάβαζα για τον συνταγματάρχη ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ. Υποκλίσεις και προσοχή μπροστά του, όρκοι αιώνιας πίστης στα γαλόνια του, αγάπη ή μίσος ( ενδιάμεσο δεν υπήρχε ), τα πλήθη να παραληρούν μόλις άνοιγε την πόρτα του να τους δεχτεί, βασανιστήριο και καψόνι να βρίσκεσαι υπό τις εντολές του.... αλλά, όλοι εκεί, υπνωτισμένοι, αφοσιωμένοι, χτύπα κι άλλο θα το αντέξω...

Παίζει και να είμαι το μοναδικό άτομο στον πλανήτη που δεν είχε γνωρίσει τον κύριο ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ από κοντά, άντε κι άλλο ένα άτομο που γνωρίζω.
2 ώρες αναμονή, για να καταφέρω να μπω μέσα και να φάω με ρυθμούς speedy gonzalez, για να έρθει κι ο επόμενος που ξεροσταλιάζει περιμένοντας ;; Όχι αγάπη μου...
Πειραιάς ;; Θα αστειεύεσαι. Αν θές να με τιμωρήσεις για κάτι, άσε με εκεί μόνη μου να κάνω κύκλους, και στείλε μετά από 1 μήνα τη Νικολούλη στο τούνελ να ψάξει να με βρει...

Κι έτσι φίλε μου, πέρναγε ο καιρός στη σκοπιά. Το έβλεπα, το άκουγα, δεν το πλησίαζα ούτε κατά προσέγγιση. Ξαδέλφια πήγαν, γιαγιάδες με εγγονάκια πήγαν, εγώ δεν...
Κάποτε οι αναφορές αραίωσαν, όχι πως εξαφανίστηκαν, μάλιστα άκουσα ότι κάποιος Γενναίος βραβεύτηκε κιόλας, μπήκε στο πάνθεον με τα 25 νοστιμότερα του κόσμου, κι έγινε το υπερήφανο καμάρι του συνταγματάρχη του, βεβαίως βεβαίως ( Θάνο, έφαγες το παγκοσμίως βραβευμένο φίλε μου ). Μετά, θολούρα.

Ξημέρωμα του σωτήριου έτους 2017. Κι είμαστε ακόμη εδώ.
Ανοίγω τη Βίβλο και τί να δω ; ΄Εχω καταχωρήσει το ναό της Νέας Σμύρνης από το περασμένο φθινόπωρο, και δεν υπάρχει ακόμη καμία κριτική για τη χάρη Του...
Κοίτα να δεις λοιπόν τί σου κάνει τελικά το κάρμα σε αυτή τη ζωή.

Μπαίνω στο site και τα βλέπω. Τεράστια, ξεχειλιστά, τριώροφα, με μια οροσειρά πατάτες.
Και τότε άρχισαν οι βραδυνοί εφιάλτες. Πόσα μπιφτεκόψωμα έχει ο κατάλογος; 30;
Έ, έρχονταν 2-2 κάθε βράδυ στον ύπνο μου, μέχρι να φτάσει η αποφράδα ημέρα, και με βασάνιζαν ανελέητα.
Ήρθαν όλοι με τη σειρά, ο Χαλκ Χόγκαν, ο Άγγλος Ασθενής, ο Τσάκι Τσαν, ο Lemmy, ο Mοντάνα Τζόουνς, ο Μπιγκ Μακ Ντάντυ, η Τζούσυ Λούσυ... τον Βελζεβούλη και όοολο το σόι του Γενναίου τους έδιωξα πυξ λαξ, είναι ακόμη νωρίς για εσάς, τους είπα...

Μέχρι την ύστατη ώρα, το πάλευα και με πάλευε, δεν είναι αστεία πράγματα αυτά. ( ήξερα όμως, ότι στο τέλος θα διάλεγα αυτό που θα μου έλεγε η καρδιά μου ).

Πέμπτη 19 Ιανουαρίου. Το μαγαζί ανοίγει στις 6 το απόγευμα, βρισκόμουν απέξω στις 5.20 ακριβώς. Ουρά αναμονής δεν υπήρχε. Ξύλινα μακρόστενα τραπεζοκαθίσματα τύπου μοναστηριακά στο πεζοδρόμιο, καλύφθηκαν με κλεινόμενο διαφανές πλαστικό, θερμοκρασία 8 βαθμοί, έλα μωρέ δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα, δεν έκανε ποτέ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ και θα μπούμε πρώτοι.
Μικρό μαγαζί, κάτω η κουζίνα, πιο κάτω τα wc, σκαλίτσα και επάνω τα λιγότερα από 10 τραπέζια - καναπέδες, σε φουλ κόκκινο χρώμα, ξεσηκωτικό αν μη τί άλλο, νωρίς είναι, θα είμαστε χαλαρά.....
Χαλαρά είπα ;; Ήμασταν οι πρώτοι που μπουκάραμε, λες και άνοιγε η θύρα στο γήπεδο, μόλις η κοπέλα στην είσοδο πετάρισε το βλέφαρό της ότι μπορούμε να μπούμε, άρχισε το τρέξιμο.
Εμείς και άλλοι 20 νοματαίοι, που ήταν κρυμμένοι ένας θεός ξέρει πού, κι εμφανίστηκαν κυριολεκτικά από το πουθενά. Και ναι. Μέσα σε 3 λεπτά, ίσως και λιγότερο, το μαγαζί μέσα γέμισε. Αλλά και έξω στο κρύο, σε 10 λεπτά, ίδια εικόνα. Τέτοια ταχυκαρδία και γλυκιά προσμονή για ένα μπιφτεκόψωμο, ούτε όταν πέφτει το μάννα εξ ουρανού δεν την έχω ματαδεί... Μη γελάτε, δεν είναι αστεία πράγματα αυτά!!!

Στο δια ταύτα, cool, απλός, πεντακάθαρος χώρος, άνετος, άκαπνος, χαρούμενος, με μουσική και ζωντάνια και απύθμενη οχλοβοή. Δεν ζητάω κάτι άλλο από ένα τέτοιο μαγαζί. Το μόνο που με ξεβόλεψε λίγο και... έκανα μια ωραία γυμνασμένη γάμπα ποδηλάτη, ήταν το ανέβα - κατέβα τις σκάλες για το wc (έλα, δεν θα πάθεις τίποτα κυρία μου, γυμνάσου και λίγο - λέμεεε τώρα... )

Νερό σε μποτίλια δική τους και κατάλογοι αμέσως, οι κοπέλες στο σέρβις σβέλτες, ευγενέστατες, καθόλου αγχωτικές. "Ελάτε παιδιά μου να σας βοηθήσω να ξεμπλοκάρετε και να επιλέξετε, εγώ ξέρω ποιό θα χτυπήσω, το ήξερα από πάντα. Μην κοιτάζετε σαλάτες και ορεκτικά. Προσπεράστε τα και επικεντρωθείτε στο στόχο. Και όταν προσγειωθεί, αφήστε τη λίμνη πατάτας για το τέλος. " Τα γέλια άρχισαν νωρίς!!

Ζητήσαμε τα μπιφτέκια well done, ήρθαν medium well, λεπτομέρεια αμελητέα. Νομίζω αυτή τη γραμμή ψησίματος ακολουθούν, όπως κι αν το ζητήσεις. Δεν είναι το καλύτερο μπιφτέκι του κόσμου, αλλά μπαίνει μέσα σε ένα από τα καλύτερα μπιφτεκόψωμα του κόσμου, με υλικά να σου τρέχουν τα σάλια. Σκέτη αλητεία σου λέω.

Για την ιστορία λοιπόν, Γενναίος για το Θάνο ( άλλαξε το ένα μπιφτέκι από τα 2 και έβαλε κοτόπουλο πανέ στη θέση του, χωρίς κάποια αλλαγή στη χρέωση ), το γονάτισε με επιδέξιες κινήσεις, τερμάτισε δεύτερος στην κατάταξη ( αργυρό ).
Τσικ α Μπούμ για την αδερφή μου ( του ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ, όχι του Γιοκαρίνη ), το έφαγε με στυλ και τέμπο ( όπως κάνει πάντα ), τερμάτισε τελευταία στην κατάταξη ( χάλκινο ).

Το Μπλέ του Μπέϊκον plus τηγανιτό αυγό, για εμένα. Και τί να πώ εγώ τώρα για αυτό το burger, τα χιλιοειπωμένα ;; Μια εικόνα χίλιες λέξεις, ποιά εικόνα ;; έ, μη βαριέστε, googleάρετε λίγο να το βρείτε και θα καταλάβετε. Το τσάκισα με μελετημένες κινήσεις, έφαγα και όλες τις πατάτες και τερμάτισα πρώτη ( χρυσό ). Τιμές, υλικά, εικόνες, σλουρπ, όλα στο site τους, ξεκοκαλίστε άφοβα.
Εμείς, μαζί με τις μπύρες ( ποτήρι μεγάλο draft και Heineken 500 ml ) δώσαμε (με απόδειξη) 36 ευρώ.

Διάρκεια παραμονής μας στο μαγαζί, 3 ώρες γεμάτες, χωρίς να υπάρξει ανάγκη ή έστω υπόνοια να τους αδειάσουμε τη γωνιά μια ώρα αρχύτερα, άκου να δεις κάτι πράγματα που συμβαίνουν στο Μπαρ Μπεε Κιου της Νέας Σμύρνης...

Παρατηρούσα και τα γύρω τραπέζια, όχι μία αλλά πολλές μάχες του Δράμαλη κερδισμένες, είδα πολλά κορίτσια εκείνο το βράδυ να κατατροπώνουν πολλούς Γενναίους. Στο δικό μας τραπέζι, στο άφθονο φαί, ήρθε να προστεθεί και το άφθονο γέλιο, γιατί όταν είναι ο Θάνος στην παρέα, κάνουμε καινούργιο συκώτι από τα γέλια...
Θάνο, άφησες τα διπλά κουτάλια της Φυσαρμόνικας και έτρωγες με 2 πιρούνια αυτή τη φορά ή κάνω λάθος ;; Στα παϊδάκια θα σε δω τί θα κάνεις...

Έτσι έγινε λοιπόν, φίλε μου αναγνώστη, και η δική μου η γνωριμία με τον συνταγματάρχη ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ και δε σου κρύβω ότι πλέον έχω καταλάβει απόλυτα τί παίζει με την πάρτη του.
Το ξέρω ότι σε κούρασα πάλι με αυτές τις ιστορίες από το στρατό, αλλά ξέρεις πώς είναι αυτές οι ιστορίες, αυτές τις βραδυνές ώρες στο a4f... εδώ θα είσαι κι εσύ, στην αναφορά και στην περιπολία, και θα τα λέμε.
Είμαι η Ucook. Και είμαι καλά.