Loader

Περιγραφή

Ταϊλανδέζικη κουζίνα.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Τρίτη- Κυριακή 18:00-23:30. Δευτέρα κλειστά.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

20 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Λοιπόν, αυτό το ταϋλανδέζικο που έχει ανοίξει σ’ ένα ολότελα άκυρο δρομάκι του Αγ. Δημητρίου αποκομμένο από κάθε γαστροπιάτσα και τολμηρά προσπαθεί να εδραιώσει τις έθνικ λιχουδιές του στην περιοχή, πρέπει να αποκτήσει τη θέση που του αξίζει στις εξωτικές κουζίνες της Αθήνας, καθώς, αλήθεια σας το λέω, πρόκειται για διαμάντι ακατέργαστο!

Από τον Φλεβάρη έχω βρεθεί τρεις φορές σ’ αυτό το τόσο αυθεντικό κι ανεπιτήδευτο μαγαζάκι και τα εύσημα της ανακάλυψης τα χρωστώ στην dani, με την οποία μοιραστήκαμε την πρώτη μας επίσκεψη. Η εμπειρία αυτή έχει αποτυπωθεί άψογα στην κριτική της και σας παραπέμπω απευθείας εκεί για τα επιμέρους! Έκτοτε ξαναπήγα άλλες δύο φορές, με διαφορετικές πάντα παρέες και κάθε φορά όλοι φύγαμε ενθουσιασμένοι! Η τελευταία μου επίσκεψη έγινε μια καθημερινή της περασμένης εβδομάδας και τώρα λοιπόν θα επικεντρωθώ σε αυτή.

Τέσσερα κορίτσια κινήσαμε εκεί γύρω στις 9 κατόπιν δικής μου πρότασης, οι μισές με αμάξι, οι άλλες μισές με το μετρό, το οποίο είναι σούπερ κοντά. Η σύνθεση της παρέας είχε ενδιαφέρον καθώς απαρτιζόταν από εμένα, που τρελαίνομαι για ταϋλανδέζικο, χωρίς όμως να το έχω δοκιμάσει στην γενέτειρά του (αν και έχω φάει πλείστες φορές από τα χεράκια Ταϊλανδής συμφοιτήτριας, η οποία με μύησε και μ’ έκανε ενθουσιώδη φαν), την αδερφή μου που είχε μόλις επιστρέψει από ταξίδι στην Ταϋλάνδη κι οι άλλες δύο φίλες που δεν είχαν ξαναδοκιμάσει την κουζίνα ποτέ! Ξετρελαθήκαμε όλες!

Ο ιδιοκτήτης- σερβιτόρος, ο οποίος έχει αναλάβει εξ’ ολοκλήρου το κομμάτι της εξυπηρέτησης, είναι άκρως βοηθητικός και κάνει ό, τι καλύτερο μπορεί για να κατατοπίσει, κατευθύνει, επεξηγήσει και καθοδηγήσει κατά τη λήψη της παραγγελίας. Γενικά, είναι πολύ καλός και φιλικός κι ακόμα και κάποια λαθάκια ή καθυστερήσεις που μπορεί να σημειωθούν είναι τόσο μικρά που ξεπερνιούνται πανεύκολα.

Ο χώρος είναι σχετικά αδιάφορος κι αμφιβάλλω αν θα σας εντυπωσιάσει. Ωστόσο είναι περιποιημένος, πεντακάθαρος κι έχει και τις έθνικ πινελιές του (βλ. μικρούς βούδες, αφίσες με τον βασιλιά (;) να χαιρετάει έναν ελέφαντα, οθόνη τηλεόρασης που δείχνει τοπία και σκηνές από τη ζωή στην Ταϋλάνδη κλπ). Καθώς πρόκειται περί οικογενειακής επιχείρησης, με τον Έλληνα σύζυγο στο σέρβις και την Ταϋλανδή σύζυγο και λοιπούς συμπατριώτες στην κουζίνα, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι αυτή της οικογενειακής θαλπωρής, θαρρώ. Εμένα μ’ αρέσει η απλότητά του!

Ο λόγος όμως που μ’ έχει κάνει να τραβιέμαι κατ’ εξακολούθηση στην παντελώς άγνωστη για μένα περιοχή του Αγ. Δημητρίου αφορά στην πεντανόστιμη κουζίνα του Dara Thai, που το έχει αναγάγει στο καλύτερο ταϋλανδέζικο της πόλης μας, σύμφωνα πάντα με την προσωπική μου άποψη και τους δικούς μου γευστικούς κάλυκες.

Τι νοστιμιές φάγαμε την τελευταία φορά, λοιπόν; Ξεκινήσαμε με DARA Fresh Spring Roll, μια νοστιμιά που ελάχιστα θυμίζει τα spring rolls που ξέρουμε. Τα συγκεκριμένα είναι τυλιγμένα σε αυγό και γεμιστά με ψιλοκομμένο αγγούρι, καρότο, φρέσκο κρεμμυδάκι, γλυκό λουκάνικο (έτσι το λέει, έτσι σας το μεταφέρω), κοτόπουλο και tamarind σως. Μάλιστα, ήταν πρόταση του σερβιτόρου μας, ο οποίος το υπέδειξε ως πιάτο με έντονη την χαρακτηριστική γεύση της σως tamarind κατόπιν σχετικής ερώτησης της μίας φίλης.

Εγώ αρχικά στο άκουσμα του spring roll δίστασα να συναινέσω να το πάρουμε, καθώς σκέφτηκα τα spring rolls που είχα δοκιμάσει στην πρώτη μου επίσκεψη που ήταν ομολογουμένως μια αποτυχία (βλ. κριτική daniς). Το συγκεκριμένο όμως πιάτο ήταν πρώτης τάξης εξωτικό ορεκτικό. Μάλιστα, το μισό παρασκευάστηκε με τόφου, ενώ λουκάνικο και κοτόπουλο μπήκαν μόνο στο άλλο μισό, μόλις η αδερφή μου δήλωσε ότι δεν τρώει κρέας.

Συνεχίσαμε με τέλεια σαλάτα Som Tam Papaya, ήτοι παπάγια ψιλοκομμένη με ζάχαρη καρύδας, φυστίκια, καρότο και μοσχολέμονο. Μας έφεραν χωριστά καυτερό τσίλι να προσθέσουμε κατά βούληση (καθώς η μία φίλη δεν είναι φαν του καυτερού) ενώ αφαίρεσαν τελείως τα ντοματίνια, που δεν τρώω εγώ (πολλές παραξενιές μαζεμένες! ) Πρόκειται για μια πεντανόστιμη, εξαιρετικά δροσερή σαλάτα, με υλικά τέλεια συνταιριασμένα μεταξύ τους, η οποία με λίγο τσίλι απογειώνεται! Την προτείνω με τα χίλια, παρόλο που δεν έχω καταλήξει αν προτιμώ αυτή τους τη σαλάτα ή εκείνη με το μάνγκο (Yum Ma Muang, μια νοστιμιά). Δοκιμάστε τις και τις δύο.

Συνεχίσαμε με το κίτρινο κάρυ τους, το Kaeng Karii, με γάλα καρύδας, ζάχαρη καρύδας, πατάτες και τηγανιτό κρεμμύδι, το οποίο επίσης ετοίμασαν με τόφου αντί κοτόπουλου. Να σας πω την αλήθεια, το κίτρινο κάρυ είναι το πιο ήπιο κι απευθύνεται σε όσους είναι επιφυλακτικοί με τα καυτερά και γι’ αυτό παρόλο που το έφαγα με χαρά, δεν με απογείωσε. Θα σας πρότεινα είτε το κόκκινο κάρι τους, (το μεσαίο στην καυτερή τους κατάταξη) και συγκεκριμένα το Kaeng Phet Pet Yaang με πάπια ή το Naam Phrik Awng με χοιρινό κιμά. Ή ακόμα καλύτερα, το δικό μου αγαπημένο με διαφορά πράσινο κάρυ τους, που είναι το πιο καυτερό θεωρητικά, Kaeng Khiaw- Waan, που το φτιάχνουν είτε με κρέας (κοτόπουλο- χοιρινό- μοσχάρι), είτε με γαρίδες. Είτε βεβαίως με τόφου. Εγώ να σημειώσω εδώ ότι δεν είμαι καθόλου φίλη με το τόφου, αυτή η λαστιχένια του αίσθηση με απωθεί, αλλά γούστα είναι αυτά.

Το κάρυ μας συνοδεύσαμε με ένα jasmine ρύζι στον ατμό.

Ακολούθησε το καταπληκτικό τους και σούπερ κλασικό ταϋλανδέζικο πιάτο, phat thai, τηγανιτά νουντλς ρυζιού, με πάστα ταμαρίνδου, fish σως, ζάχαρη καρύδας, φύτρες φασολιών, κόκκινο τσίλι κι αυγό. Το προτιμήσαμε με γαρίδες, καθώς κι εδώ μπορούσαμε να επιλέξουμε ανάμεσα στα διάφορα κρέατα, τις γαρίδες και το τόφου. Οι γαρίδες του ταιριάζουν τέλεια. Φανταστικό! Μην το χάσετε έτσι και πάτε, είναι υπέροχο!

Στο τέλος μας κέρασαν γλυκό, τις kluay thawt τηγανιτές μπανάνες. Ξεχάστε την κινέζικη ή κογκολέζικη βερσιόν των τηγανιτών μπανάνων, η ταϋλανδέζικη εκδοχή είναι πολύ ξεχωριστή και ιδιαίτερη και πολύ γευστική! Πολύ καλό κλείσιμο και πολύ όμορφη χειρονομία!

Ο λογαριασμός σ’ αυτήν μας την επίσκεψη με τα 4 πιάτα, το ρύζι και δύο thai μπύρες μας πήγε κάτω από 54 ευρώ στο σύνολο και φύγαμε όλες χορτασμένες. Το νερό έρχεται απευθείας σε κανάτα κι ανανεώνεται συνέχεια. Οι μερίδες είναι πλουσιοπάροχες, οπότε να το λάβετε υπόψιν αυτό. Ιδίως τα κυρίως πιάτα είναι υπερμεγέθη. Ειδική μνεία αξίζει και στις σούπες που λόγω καύσωνα δεν τίμησα στην τελευταία μου επίσκεψη, είναι όμως κολασμένες και κοστίζουν μεταξύ 10-15 ευρώ, ποσό εξωφρενικό λες για σούπα. Στην πραγματικότητα όμως είναι μια κατσαρόλα που βγάζει 4 γεμάτες μερίδες, ιδανικό για μοίρασμα κι απόλυτα τίμιο!

Κλείνω το μακρινάρι αυτό λέγοντας πώς όποιος έχει όρεξη για εξωτικές γευστικές συγκινήσεις, πολύ το έχει καθυστερήσει! Να σπεύσετε άμεσα στο Dara Thai, θα το καταευχαριστηθείτε!

04 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Καιρό τώρα με μαλώνει η Rose Tyler που δεν έγραψα ακόμα την πρώτη μου κριτική για το ask4food, μιας και στο Dara Thai πήγαμε μαζί γύρω στις αρχές Φεβρουαρίου. Χωρίς άλλη καθυστέρηση λοιπόν, και αποτίοντας φόρο τιμής στις λεπτομερέστατες κριτικές της ξεκινώ:

Το μαγαζί αυτό το ανακάλυψα μέσω του facebook. Έχοντας ζήσει χρόνια στο Λονδίνο, είμαι αρκετά εξοικειωμένη με την ευρωπαική βερσιον της ταιλανδέζικης κουζίνας, την οποία συχνά νοσταλγούσα στην Αθήνα, πριν ανακαλύψω το Rouan Thai στον Πειραιά. Όταν είδα ότι υπάρχει κι άλλο ταιλανδέζικο μαγαζί, και μάλιστα σε κοντινότερη απόσταση στην γειτονιά μου, ανυπομονούσα να το επισκεφθώ.
Πήγαμε λοιπόν ένα βράδυ καθημερινής, παρέα τριών ατόμων.

Το πάρκινγκ έχει μια σχετική δυσκολία τις ώρες λειτουργίας του μωλ, οπότε εάν σας βολεύει το μετρό αξίζει να το προτιμήσετε - είναι δύο βήματα από το μαγαζί. Η αίθουσα είναι αρκετά ευρύχωρη, με λιτή διακόσμηση σε σχέση με τα συνήθη απωανατολίτικα που είναι τίγκα στα κόκκινα και τους χρυσούς δράκους. Υπάρχουν κάποιες καλτ φωτογραφίες του βασιλιά, καθώς και πυγμάχων muai thai, αλλά χωρίς τα κάδρα αυτά ο χώρος θα χαρακτηριζόταν μάλλον industrial. Λόγω ημέρας, το μαγαζί ήταν σχεδόν άδειο κατά την επίσκεψή μας.

Οι ιδιοκτήτες είναι ένα συμπαθέστατο ζευγάρι έλληνα-ταιλανδέζας. Ο κύριος έχει αναλάβει το σέρβις (καθότι μάλλον είναι ο μόνος εκεί μέσα που μιλάει ελληνικά), ενώ η κυρία, μαζί με κάποιες συγγενείς της, κάνουν τα μαγικά τους στην open plan κουζίνα.

Το μενού είναι εκτενέστατο, με αρκετά ορεκτικά, σαλάτες, σούπες, πιάτα κρέατος αλλά και ψαριού, που συνοδεύονται με ρύζι, και φυσικά αρκετά πιάτα με νουντλς. Η αλήθεια είναι ότι εκ πρώτης όψεως μοιάζει ακριβό (τα κυρίως είναι στην πλειοψηφία τους μεταξύ 10 και 15 ευρώ), όμως οι μερίδες είναι πραγματικά τεράστιες, και σαφώς μπορούν να χορτάσουν περισσότερους του ενός πεινασμένους.

Ήμασταν 3 άτομα, και παραγγείλαμε με γνώμονα την πείνα μας, σε συνδυασμό με την όρεξη να δοκιμάσουμε όσο μεγαλύτερη ποικιλία πιάτων. Απόφασίσαμε λοιπόν να βάλουμε τα πάντα στη μέση.

Ξεκινήσαμε με ένα ορεκτικό που ήταν ομολογουμένως το πιο αδιάφορο πιάτο της βραδιάς. Ήταν κάτι σαν σπρίνγκ ρολ, γεμιστό με ετοιματζίδικα νουντλς, αυτά που αγοράζεις στο σούπερ μαρκετ και τους προσθέτεις ζεστό νερό. Δεν θυμάμαι το όνομα του πιάτου, αλλά θα το βρείτε (και θα το αποφύγετε) με βάση την περιγραφή στον κατάλογο. Όταν στη συνέχεια φάγαμε τόσες άλλες νοστιμιές, αναρωτιώμασταν πως είναι δυνατόν να σερβίρουν κάτι τέτοιο. Ίσως είναι σύνηθες φαγητό δρόμου, ίσως φέρνει αναμνήσεις στους ξενιτεμένους ταιλανδούς, πάντως σίγουρα δεν έχει θέση σε αυτό το εστιατόριο.

Από εκεί και πέρα ξεκίνησε μία παρέλαση ιδιαίτερων γεύσεων, που γινόταν πιο συναρπαστική με κάθε πιάτο!
Η πικάντικη σαλάτα με μάνγκο και πράσινο μήλο, (και λάχανο καρότο) ήταν εξαιρετική. Το μάνγκο πρέπει να ήταν άγουρο ή/και τουρσί, δεν είχε τέλος πάντων τη γεύση που θα περίμενες. Γενικώς σε κάθε πιάτο σε ρωτούν πόσο καυτερό το θες, και όταν τους λες ότι τρως καυτερά καλό θα είναι να έχεις στο νου σου ότι σε αυτές τις χώρες η έννοια του καυτερού είναι κάποιες τάξεις μεγέθους παραπάνω από αυτήν του μέσου έλληνα. Επειδή λοιπόν μπορεί ακόμα και μια απλή σαλάτα να γίνει μπαρούτι, το σημείο αυτό θέλει προσοχή.

Συνεχίσαμε με μία σούπα (νομίζω τομ κα γκαι κοτόπουλο στα 8 ευρώ), η οποία ήρθε σε μία τεράστια γαβάθα, ιδανική για μοίρασμα μεταξύ 4 ατόμων. Σε καμία περίπτωση δεν είναι για έναν, θα πάει χαμένη. Ήταν κι αυτή εξαιρετική! ευωδίαζε με φρεσκότατο λέμονγκρας (είδα γλαστρούλα στην κουζίνα) και ήταν πραγματικά πεντανόστιμη.
Το επόμενο πιάτο (στη μέση δια τρία κι αυτό λόγω τεράστιου μεγέθους) ήταν το κλασσικό ταιλανδέζικο παντ ται, με νουντλς, φύτρες φασολιών, γαρίδες κλπ. Η πρωτοτυπία του μαγαζιού είναι ότι όχι μόνο σου φέρνει να προσθέσεις μόνος σου τα 4 συστατικά (λαιμ, τσιλι, ζάχαρη, τριμμένο φυστίκι), αλλά όλο το πιάτο τυλίγεται σε ένα λεπτό φύλλο ομελέτας, αντί το αβγό να βρίσκεται σε κομματάκια ανακατεμένο με τα νουντλς. Μας παραξένεψε στο σερβίρισμα, αλλά δεν είχε κάποια διαφορά στη γεύση από τον κλασσικό τρόπο.

Περιττό να πω ότι σε αυτό το σημείο του γεύματος (ένα ορεκτικό, μία σαλάτα, μία σούπα κι ένα κυρίως), κι ενώ δεν είχαμε αποτελειώσει ουσιαστικά κανένα πιάτο, είχαμε ήδη χορτάσει. Έμενε όμως και το δεύτερο κυρίως, το πράσινο κάρυ συνοδεία ρυζιού (νομίζω με γαρίδες στα 12 ευρώ). Άλλο ένα κλασσικό (τουλάχιστον για δυτικά στάνταρντς) ταιλανδέζικο πιάτο, άψογα εκτελεσμένο. Το φάγαμε από καθαρή λαιμαργία, αλλά στο τέλος περίσσεψε κι αυτό, διότι ήταν τεράστιο σε ποσότητα.
Κλείσαμε με ένα γλυκό σαν κρέμα καρύδας, εξαιρετικό και πανάλαφρο, το οποίο μας σέρβιραν μαζί με ψωμί του τοστ (! ) για να το αλείψουμε σαν νουτέλα. Είχαμε σκάσει τόσο πολύ που το φάγαμε σκέτο χωρίς το ψωμί, ίσα-ίσα για να μας γλυκάνει το στόμα.

Αυτό που έχω να πω για το Dara Thai είναι ότι συγκρίνεται με τα καλύτερα ταιλανδέζικα που έχω φάει στο Λονδίνο σε ποικιλία, αυθεντικότητα υλικών, φρεσκάδα και νοστιμιά! Ότι φάγαμε (με εξαίρεση τα αποτυχημένα σπρινγκ ρολς) θα το συνιστούσα ανεπιφύλακτα. Ανυπομονώ να ξαναπάω για να δοκιμάσω καινούρια πιάτα!