Loader

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Τρίτη έως Σάββατο ανοιχτά από 19:00 έως 00:30 Κυριακή μόνο μεσημέρι από 13:00 έως 19:00 Δευτέρα κλειστά

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

01 Οκτ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Επίσκεψη στο CUPOLA, Παρασκευή βράδυ, αρχές Σεπτεμβρίου. Το CUPOLA βρίσκεται στο Παγκράτι, σε έναν πεζόδρομο κάθετο στην Ερατοσθένους. Η υπόθεση παρκάρισμα μας δυσκόλεψε αρκετά (αναμενόμενο) ευτυχώς κάποια στιγμή σταθήκαμε τυχεροί. Η κράτηση θεωρώ ότι είναι αναγκαία τις ημέρες-ώρες αιχμής, καθώς εμείς φτάσαμε κατά τις 9.30 του βράδυ και συναντήσαμε ένα σχεδόν γεμάτο εστιατόριο.

Ο χώρος είναι όμορφος και απλός, όχι ιδιαίτερα φορτωμένος. Το ανοιχτό ξύλο και το μαύρο κυριαρχούν ως χρώματα, όμορφο το bar και η κουζίνα με σχετική οπτική πρόσβαση στο εσωτερικό της. Ο πεζόδρομος από την άλλη αποτελεί εξαιρετική επιλογή, καιρού επιτρέποντος, μιας και είναι αρκετά ήσυχος και υπάρχουν κάμποσα τραπέζια, σχετικά άνετα.
Η εξυπηρέτηση ευγενική και φιλική, χωρίς να είναι και αξιομνημόνευτη επίσης. Κερασμένα σφηνάκια aperol στην αρχή και λιμοντσέλο στο τέλος είναι κινήσεις που εκτιμά κανείς, αλλά ως εκεί.
Με ενόχλησε επίσης το γεγονός ότι καθίσαμε μέσα, παρόλο που η κράτηση είχε γίνει ηλεκτρονικά 3 τουλάχιστον ημέρες πριν και είχε προηγηθεί τηλεφωνική επικοινωνία την ημέρα της εξόδου για επιβεβαίωση. Θα μπορούσαν να μας ρωτήσουν για την προτίμησή μας ή έστω να μας ενημερώσουν εκ των προτέρων ότι η κράτηση αφορά στον εσωτερικό χώρο. Γιατί η αλήθεια είναι ότι προτιμούσα ένα τραπεζάκι έξω, δεδομένου ότι και η ατμόσφαιρα εσωτερικά ήταν αρκετά ζεστή.

Αλλά αρκετά με την γκρίνια, ας επικεντρωθούμε στο ζητούμενο, το φαγητό, από το οποίο μείναμε απόλυτα ικανοποιημένοι. Ο κατάλογος διατίθεται ηλεκτρονικά στο site του εστιατορίου με αναλυτική περιγραφή και τιμές.
Για αρχή ήρθαν 2 μικρά ποτηράκια με aperol, ένα είδος ζεστού ψωμιού με μια νόστιμη συνοδευτική σος (χωρίς χρέωση εάν δεν κάνω λάθος) και ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό (2,5 €).
Ακολούθησαν μελιτζάνες στο φούρνο με σάλτσα τομάτας, mozzarella, βασιλικό & μυρωδικά (9 €). Νόστιμο πιάτο, με πολύ ωραία σάλτσα και το βασιλικό να δίνει μια ιδιαίτερη γεύση.
Από σαλάτα επιλέξαμε τη romana με iceberg, ψητό φιλέτο κοτόπουλο, καπνιστή pancetta, τραγανή αγκινάρα romana, grana padano, croutons & Cesare sauce (10 €). Πραγματικά εξαιρετική, νομίζω από τις πιο νόστιμες σαλάτες που έχω δοκιμάσει. Γευστική η αγκινάρα που ούτως ή άλλως είναι από τα αγαπημένα μου υλικά, ενώ και το ψητό κοτόπουλο κέρδισε τις εντυπώσεις καθώς ήταν εξαιρετικά γευστικό, άψογα ψημένο και σε επαρκέστατη ποσότητα. Πιάτο που προτείνεται …
Από κυρίως η σύζυγος πήρε bucatini carbonara με καπνιστή pancetta, κρόκο αυγού & pecorino (12€) και εγώ χειροποίητα gnocchi πατάτας με ragu από salsiccia & nduja, τυρί tallegio & καραμελωμένα κρεμμύδια (14 €). Νόστιμα και τα 2 πιάτα, επίσης σε επαρκέστατη ποσότητα. Το πιάτο της γυναίκας μου της φάνηκε κάπως στεγνό, ίσως κάποιο πιο λεπτό ζυμαρικό να ήταν καλύτερη επιλογή, ενώ και το δικό μου πιάτο ενδεχομένως να ήταν κάπως βαρύ λόγω ζέστης. Σε κάθε περίπτωση πάντως τα πιάτα τα απολαύσαμε και μείναμε ευχαριστημένοι.

Για γλυκό δεν υπήρχε χώρος, οπότε το αφήσαμε για μελλοντική επίσκεψη. Για τα παραπάνω πιάτα, μαζί με ένα ιταλικό λευκό μπουκάλι κρασί (23 €) ο λογαριασμός ήρθε σχεδόν στα 70 €, δηλαδή κατηγορία 17-25 ανά άτομο χωρίς τα ποτά, σχετικά φυσιολογικά δηλαδή.

Συμπέρασμα, παρά τις μικρολεπτομέρειες που ανέφερα, το CUPOLA μας κέρδισε, οπότε ήδη σκοπεύουμε να το ξανατιμήσουμε. Πολύ νόστιμα πιάτα, σε μια πολύ ζωντανή περιοχή που συχνά προτιμώ για τις εξόδους μου.

14 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Nuova scuola

Μια νέα, διαφορετική, ματιά σε ότι έχουμε μάθει να θεωρούμε ιταλικό.

Κατανοώ, πλήρως, ότι η ανωτέρω πρόταση επιδέχεται πολλαπλών ερμηνειών. Διότι αναλόγως ηλικίας, εμπειριών, αναμνήσεων (αποδεικνύεται ότι παίζουν ρόλο τελικά) ο καθένας μας έχει άλλη εικόνα και άποψη.

Καμία σχέση, λοιπόν, με τα παλιά κλασικά εστιατόρια ιταλικής κουζίνας. Αυτά τα θυμάμαι πιο στημένα. Εδώ, στον μικρό, χαριτωμένο, πεζόδρομο της Ευφορίωνος, το Cupola αποπνέει φρεσκάδα, λιτό casual chic και οικειότητα.

Αυστηρά άκαπνη η ψηλοτάβανη σάλα με κυρίαρχα χρώματα το μπεζ και το μαύρο, ξύλινο πάτωμα, designάτα φωτιστικά, άνετα τραπέζια και καρέκλες αγγλικού στυλ (κάπως λέγονται αυτές να δείτε, αλλά, δεν το έχω με την εσωτερική διακόσμηση. Ούτε και με την εξωτερική εδώ που τα λέμε) κι αυτά σε μαύρο/μπεζ, συντελούν σε ένα χαριτωμένο παιχνίδι διχρωμίας. Χάλκινα σκεύη στους τοίχους. Ένα μικρό μπαρ στο οποίο μπορείτε να τσιμπολογήσετε βλέποντας τον θολωτό φούρνο, που έδωσε το όνομά του στο μαγαζί και την μπριγάδα της κουζίνας εν δράσει. Υπάρχει πατάρι στο οποίο δεν έχω ανέβει. Τώρα το καλοκαίρι τραπέζια στον πεζόδρομο με το ίδιο στυλ αλλά, σαφώς, πιο ανέμελη αύρα.

Φίλος, ο οποίος διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με τη γείτονα χώρα (λείπει από το δικό μου παλμαρέ χωρών διαβίωσης), το χαρακτήρισε ως “trattoria aperitivo”. Αν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες επί του όρου να σας φέρω σε επαφή να τον ρωτήσετε. Η δική μου άποψη, πάντως, είναι να μην προσπεράσετε τη λίστα με τα cocktails την οποία έχει επιμεληθεί επώνυμος, έμπειρος mixologist. Πραγματικά πρωτότυπα και καλοφτιαγμένα. Η οινική λίστα, επίσης, αξιοσημείωτη με μερικά πολύ καλά prosecco εξαιρετικής τιμολόγησης. Το χθεσινοβραδινό “moscato rose Sperone” ήταν ό, τι, ακριβώς, έπρεπε για την υγρή, ζεστή βραδιά κι ό, τι, ακριβώς, θα άντεχα μετά από 18 ώρες στο γραφείο. 22e για να είμεθα ακριβείς όπως και αδιάβλητοι (η φρασεολογία είναι σύμφωνη με το προεκλογικό κλίμα το οποίο μου έχει κάνει, ακόμα, δυσκολότερη τη ζωή).

Θα αρχίσω λίγο ανορθόδοξα όχι με τα ορεκτικά, ως είθισται, αλλά με τις pizzas του. Με μία λέξη ε-ξαι-ρε-τι-κές! Αν συνυπολογίσετε σ’ αυτό την, πλειστάκις, διατυπωμένη προτίμησή μου περί πίτσας καταλαβαίνετε ότι εντυπωσιάστηκα. Νόστιμο ζυμάρι, φουσκωτό στις άκρες, λεπτό στο κέντρο. Σοφή ισορροπία υλικών πρώτης ποιότητας. Yummy αποτέλεσμα. Μαθαίνω ότι οι βέρες ναπολιτάνες είναι τραγανές. Αυτές δεν είναι. Αντίθετα, μοιάζουν να σε προκαλούν να διπλώσεις το κάθε κομμάτι τους απολαμβάνοντάς τες σε όλο τους το μεγαλείο. Δε μπορώ να αποφασίσω ποια προτίμησα περισσότερο

- Την piccante, με ωραίο πικάντικο σαλάμι, μοτσαρέλα, ντομάτες San Marzano και πεκορίνο (13e) ή,
- την parma με σάλτσα ντομάτας, μοτσαρέλα, παρμεζάνα, ρόκα και προσούτο Πάρμας. Να σημειωθεί ότι το προσιούτο έρχεται χωριστά κι έτσι δεν ψήνεται ή έστω ζεσταίνεται χάνοντας σε φρεσκάδα. (14e).

Μην πείτε όχι στα ψωμάκια της αρχής έστω κι αν κοστίζουν 1,5e το άτομο. Όχι μόνον για τις γευστικές φέτες focaccia αλλά για το φοβερά αρωματικό κι έντονης, μαυροτρουφάτης, γεύσης, dip που τις συνοδεύει.

Αγαπημένα ορεκτικά:
- Tuna tartar. Ελληνικός, κιτρινόπτερος (βγαίνει κα σε άλλα χρώματα?), όπως, ρητά, αναφέρεται. Με avocado, lime και chili mayo. Το σύνολο έρχεται φορμαρισμένο, στεφανωμένο με σπιράλ λευκού, ήπιου κρεμμυδιού και χρήζει τόσο φωτογράφισης όσο και αναπόλησης γεύσης. Η αλήθεια είναι ότι χθες, για πρώτη φορά, δύο μπουκιές μου έβγαλαν έντονη γεύση ψαριού οπότε λίγη προσοχή παραπάνω χρειάζεται (15e).
- Carpaccio μοσχαριού. Αυτές οι αραχνούφαντες ροζ, τρυφερές, λεμονάτες φέτες…. Αχρείαστη, για μένα, η ρόκα όπως και το pecorino που το συνοδεύουν (13e).
- Fruti di mare ή, ούτως άλλως ειπείν, αχνιστά φρέσκα μύδια και κυδώνια με διακριτικό άρωμα σκόρδου, τοματίνια, κάπαρη, ελιές, σβησμένα με κρασί (12e).

Όσες σαλάτες έχω δοκιμάσει είναι φρέσκες, τραγανές αλλά αναμενόμενες. Η μόνη που ξεχωρίζω είναι η
- Burrata. Δύο bocconcini μεγέθους παιδικής γροθιάς το καθένα. Απόλυτα δροσερά και μ’ αυτήν την, τόσο επιθυμητή, γεύση φρέσκου γάλακτος. Νομίζω ότι αυτό είναι το κύριο συστατικό. Τα καραμελωμένα τοματίνια, η τραγανή pancetta, όπως, κι οι πρασινάδες αποτελούν, απλά, ένα πλαίσιο. Όμως η μαρμελάδα peperoncino που έρχεται μαζί τους κάνει τη διαφορά, μιας και το καυτερό/γλυκό τους δίνει μια άλλη διάσταση.

Από τις pasta fresca μου αρέσει πολύ η
- Chitarra allo scoglio με μύδια, κυδώνια, τοματίνια και μυρωδικά. Ιδιαίτερη η τηγανισμένη, τραγανή τούφα μαϊντανού στο κέντρο(17e) αλλά και οι χθεσινοβραδινές
- παπαρδέλες με porcini και speck δεν υστερούσαν αν κι αντιμετώπιζαν το πρόβλημα των φρέσκων ζυμαρικών που μεταφράζεται, ενίοτε, σε τραχιά υφή στο στόμα. Να σημειώσω την εξαιρετική, πραγματικά, παρμεζάνα που έρχεται ως συνοδεία αυτών.

Απωθημένο η δοκιμή της κλασσικής carbonara για να δω πως τα καταφέρνουν και τα, ενδιαφέρουσας σύλληψης, tagliolini με αυγοτάραχο, φρέσκο αχινό, σάλτσα prosecco και λεμόνι. Βέβαια η τιμή των τελευταίων στα 23e θέλει λίγη σκέψη.

Ας πάμε στα κύρια τώρα
- Το κοτόπουλο σχάρας το οποίο παρήγγειλε η συνονόματη, η οποία τελεί σε δίαιτα, υπήρξε αποκάλυψη. Νόστιμο, καλοψημένο, με όλους, όμως, τους χυμούς του. Δε θα το φανταζόμουν ποτέ. Συνοδεύεται από πουρέ πατάτας, σαφρανάτο, γλυκίζοντα κι αρωματικό.
- Δυστυχώς το black angus skirt (27e), από το οποίο είχα απαιτήσεις, ήρθε τραγικά παραψημένο. Πιάτο ημέρας. Παραγγέλθηκε medium. Ήρθε όχι, απλά, well done αλλά very, very well burned! Να σημειώσω το εξαίρετο risotto porcini που το συνόδευε. Όχι μόνον δεν το έσωσε αλλά υπογράμμισε την τεράστια διαφορά. Τόσο κρίμα. Έχω την αίσθηση ότι η συγκεκριμένη αγελάδα died for nothing.

Κράτησα ένα κομμάτι του μοσχαριού για να κάνω τα παράπονά μου στο service. Ο γλυκύτατος σερβιτόρος μας το παραδέχθηκε αυθωρεί και παραχρήμα. Προθυμοποιήθηκε να μας το αντικαταστήσει. Μας υπέδειξε ότι θα έπρεπε να το έχουμε αναφέρει. Συμφωνώ και θα το έκανα αν τον είχα, πιο, πρόχειρο. Διότι λάθη στην εξυπηρέτηση σημειώθηκαν. Όχι λόγω αδιαφορίας αλλά μάλλον λόγω ελλιπούς αριθμού ατόμων. Ακόμα και Τρίτη βράδυ το μαγαζί ήταν γεμάτο άρα όσο καλή διάθεση κι αν υπήρξε δεν κατόρθωσαν να ανταποκριθούν στο max των δυνατοτήτων τους. Δε θα τους το χρεώσω όμως.

Από τα 7 γλυκά της κάρτας έχω δοκιμάσει τρία.
- Η panna cotta τους εξαίσια για τα δικά μου γούστα. Ελαφριά, δεμένη, αρωματική, με πυκνή salted caramel on top αλλά και καραμελωμένα φουντούκια. Εξαίρετο contrast φρεσκάδας, γλυκού, αλμυρού, τραγανού με μία bitter sweet επίγευση (6e).
- Sorbet μανταρινιού δροσερότατο.
- Tiramisu, σε τεράστια μερίδα, το οποίο περιχύνεται με σφηνάκι espresso. Αυθεντικό όσο κι ικανό να σας κρατήσει ξύπνιους αν υπάρξει χρεία (8e).

Το καλοκαίρι άργησε αλλά ήρθε σαρωτικό. Το δικό μου, φέτος, θα το χαρακτηρίσω, επιεικώς, διαφορετικό. Όχι ότι τα καλοκαίρια μου ήταν ίδια αλλά υπήρχαν οι δικλείδες ασφαλείας. Φέτος χωρίς αυτές. Μια νέα, προκλητική, διαφορετικότητα. Με αυξημένα επίπεδα άγχους. Πρέπει να ξεχάσω αυτά που ήξερα και να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα. Βοηθούν οι αγαπημένοι άνθρωποι της ζωής μου οι οποίοι καταλαβαίνουν χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσεις. Για τους υπόλοιπους δεν υπάρχει, προσωρινά, θέση.

Ο, short term, yet, long shot στόχος λέει ότι τις επόμενες μέρες θα τις περάσω μ αυτούς. Η πρώτη βουτιά στη θάλασσα. Δροσιά. Φυσαλίδες. Ανοιχτά μάτια που βλέπουν μόνο ένα γαλάζιο. Αλμυρό νερό που μπαίνει στη μύτη. Το βουητό της θάλασσας στ αυτιά. Η ανάδυση! Αφήνοντας πίσω τελειωτικά καταστάσεις, αναμνήσεις κι ανθρώπους.