Loader

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Τρίτη έως Σάββατο ανοιχτά από 19:00 έως 00:30 Κυριακή μόνο μεσημέρι από 13:00 έως 19:00 Δευτέρα κλειστά

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

01 Οκτ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Επίσκεψη στο CUPOLA, Παρασκευή βράδυ, αρχές Σεπτεμβρίου. Το CUPOLA βρίσκεται στο Παγκράτι, σε έναν πεζόδρομο κάθετο στην Ερατοσθένους. Η υπόθεση παρκάρισμα μας δυσκόλεψε αρκετά (αναμενόμενο) ευτυχώς κάποια στιγμή σταθήκαμε τυχεροί. Η κράτηση θεωρώ ότι είναι αναγκαία τις ημέρες-ώρες αιχμής, καθώς εμείς φτάσαμε κατά τις 9.30 του βράδυ και συναντήσαμε ένα σχεδόν γεμάτο εστιατόριο.

Ο χώρος είναι όμορφος και απλός, όχι ιδιαίτερα φορτωμένος. Το ανοιχτό ξύλο και το μαύρο κυριαρχούν ως χρώματα, όμορφο το bar και η κουζίνα με σχετική οπτική πρόσβαση στο εσωτερικό της. Ο πεζόδρομος από την άλλη αποτελεί εξαιρετική επιλογή, καιρού επιτρέποντος, μιας και είναι αρκετά ήσυχος και υπάρχουν κάμποσα τραπέζια, σχετικά άνετα.
Η εξυπηρέτηση ευγενική και φιλική, χωρίς να είναι και αξιομνημόνευτη επίσης. Κερασμένα σφηνάκια aperol στην αρχή και λιμοντσέλο στο τέλος είναι κινήσεις που εκτιμά κανείς, αλλά ως εκεί.
Με ενόχλησε επίσης το γεγονός ότι καθίσαμε μέσα, παρόλο που η κράτηση είχε γίνει ηλεκτρονικά 3 τουλάχιστον ημέρες πριν και είχε προηγηθεί τηλεφωνική επικοινωνία την ημέρα της εξόδου για επιβεβαίωση. Θα μπορούσαν να μας ρωτήσουν για την προτίμησή μας ή έστω να μας ενημερώσουν εκ των προτέρων ότι η κράτηση αφορά στον εσωτερικό χώρο. Γιατί η αλήθεια είναι ότι προτιμούσα ένα τραπεζάκι έξω, δεδομένου ότι και η ατμόσφαιρα εσωτερικά ήταν αρκετά ζεστή.

Αλλά αρκετά με την γκρίνια, ας επικεντρωθούμε στο ζητούμενο, το φαγητό, από το οποίο μείναμε απόλυτα ικανοποιημένοι. Ο κατάλογος διατίθεται ηλεκτρονικά στο site του εστιατορίου με αναλυτική περιγραφή και τιμές.
Για αρχή ήρθαν 2 μικρά ποτηράκια με aperol, ένα είδος ζεστού ψωμιού με μια νόστιμη συνοδευτική σος (χωρίς χρέωση εάν δεν κάνω λάθος) και ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό (2,5 €).
Ακολούθησαν μελιτζάνες στο φούρνο με σάλτσα τομάτας, mozzarella, βασιλικό & μυρωδικά (9 €). Νόστιμο πιάτο, με πολύ ωραία σάλτσα και το βασιλικό να δίνει μια ιδιαίτερη γεύση.
Από σαλάτα επιλέξαμε τη romana με iceberg, ψητό φιλέτο κοτόπουλο, καπνιστή pancetta, τραγανή αγκινάρα romana, grana padano, croutons & Cesare sauce (10 €). Πραγματικά εξαιρετική, νομίζω από τις πιο νόστιμες σαλάτες που έχω δοκιμάσει. Γευστική η αγκινάρα που ούτως ή άλλως είναι από τα αγαπημένα μου υλικά, ενώ και το ψητό κοτόπουλο κέρδισε τις εντυπώσεις καθώς ήταν εξαιρετικά γευστικό, άψογα ψημένο και σε επαρκέστατη ποσότητα. Πιάτο που προτείνεται …
Από κυρίως η σύζυγος πήρε bucatini carbonara με καπνιστή pancetta, κρόκο αυγού & pecorino (12€) και εγώ χειροποίητα gnocchi πατάτας με ragu από salsiccia & nduja, τυρί tallegio & καραμελωμένα κρεμμύδια (14 €). Νόστιμα και τα 2 πιάτα, επίσης σε επαρκέστατη ποσότητα. Το πιάτο της γυναίκας μου της φάνηκε κάπως στεγνό, ίσως κάποιο πιο λεπτό ζυμαρικό να ήταν καλύτερη επιλογή, ενώ και το δικό μου πιάτο ενδεχομένως να ήταν κάπως βαρύ λόγω ζέστης. Σε κάθε περίπτωση πάντως τα πιάτα τα απολαύσαμε και μείναμε ευχαριστημένοι.

Για γλυκό δεν υπήρχε χώρος, οπότε το αφήσαμε για μελλοντική επίσκεψη. Για τα παραπάνω πιάτα, μαζί με ένα ιταλικό λευκό μπουκάλι κρασί (23 €) ο λογαριασμός ήρθε σχεδόν στα 70 €, δηλαδή κατηγορία 17-25 ανά άτομο χωρίς τα ποτά, σχετικά φυσιολογικά δηλαδή.

Συμπέρασμα, παρά τις μικρολεπτομέρειες που ανέφερα, το CUPOLA μας κέρδισε, οπότε ήδη σκοπεύουμε να το ξανατιμήσουμε. Πολύ νόστιμα πιάτα, σε μια πολύ ζωντανή περιοχή που συχνά προτιμώ για τις εξόδους μου.

14 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Nuova scuola

Μια νέα, διαφορετική, ματιά σε ότι έχουμε μάθει να θεωρούμε ιταλικό.

Κατανοώ, πλήρως, ότι η ανωτέρω πρόταση επιδέχεται πολλαπλών ερμηνειών. Διότι αναλόγως ηλικίας, εμπειριών, αναμνήσεων (αποδεικνύεται ότι παίζουν ρόλο τελικά) ο καθένας μας έχει άλλη εικόνα και άποψη.

Καμία σχέση, λοιπόν, με τα παλιά κλασικά εστιατόρια ιταλικής κουζίνας. Αυτά τα θυμάμαι πιο στημένα. Εδώ, στον μικρό, χαριτωμένο, πεζόδρομο της Ευφορίωνος, το Cupola αποπνέει φρεσκάδα, λιτό casual chic και οικειότητα.

Αυστηρά άκαπνη η ψηλοτάβανη σάλα με κυρίαρχα χρώματα το μπεζ και το μαύρο, ξύλινο πάτωμα, designάτα φωτιστικά, άνετα τραπέζια και καρέκλες αγγλικού στυλ (κάπως λέγονται αυτές να δείτε, αλλά, δεν το έχω με την εσωτερική διακόσμηση. Ούτε και με την εξωτερική εδώ που τα λέμε) κι αυτά σε μαύρο/μπεζ, συντελούν σε ένα χαριτωμένο παιχνίδι διχρωμίας. Χάλκινα σκεύη στους τοίχους. Ένα μικρό μπαρ στο οποίο μπορείτε να τσιμπολογήσετε βλέποντας τον θολωτό φούρνο, που έδωσε το όνομά του στο μαγαζί και την μπριγάδα της κουζίνας εν δράσει. Υπάρχει πατάρι στο οποίο δεν έχω ανέβει. Τώρα το καλοκαίρι τραπέζια στον πεζόδρομο με το ίδιο στυλ αλλά, σαφώς, πιο ανέμελη αύρα.

Φίλος, ο οποίος διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με τη γείτονα χώρα (λείπει από το δικό μου παλμαρέ χωρών διαβίωσης), το χαρακτήρισε ως “trattoria aperitivo”. Αν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες επί του όρου να σας φέρω σε επαφή να τον ρωτήσετε. Η δική μου άποψη, πάντως, είναι να μην προσπεράσετε τη λίστα με τα cocktails την οποία έχει επιμεληθεί επώνυμος, έμπειρος mixologist. Πραγματικά πρωτότυπα και καλοφτιαγμένα. Η οινική λίστα, επίσης, αξιοσημείωτη με μερικά πολύ καλά prosecco εξαιρετικής τιμολόγησης. Το χθεσινοβραδινό “moscato rose Sperone” ήταν ό, τι, ακριβώς, έπρεπε για την υγρή, ζεστή βραδιά κι ό, τι, ακριβώς, θα άντεχα μετά από 18 ώρες στο γραφείο. 22e για να είμεθα ακριβείς όπως και αδιάβλητοι (η φρασεολογία είναι σύμφωνη με το προεκλογικό κλίμα το οποίο μου έχει κάνει, ακόμα, δυσκολότερη τη ζωή).

Θα αρχίσω λίγο ανορθόδοξα όχι με τα ορεκτικά, ως είθισται, αλλά με τις pizzas του. Με μία λέξη ε-ξαι-ρε-τι-κές! Αν συνυπολογίσετε σ’ αυτό την, πλειστάκις, διατυπωμένη προτίμησή μου περί πίτσας καταλαβαίνετε ότι εντυπωσιάστηκα. Νόστιμο ζυμάρι, φουσκωτό στις άκρες, λεπτό στο κέντρο. Σοφή ισορροπία υλικών πρώτης ποιότητας. Yummy αποτέλεσμα. Μαθαίνω ότι οι βέρες ναπολιτάνες είναι τραγανές. Αυτές δεν είναι. Αντίθετα, μοιάζουν να σε προκαλούν να διπλώσεις το κάθε κομμάτι τους απολαμβάνοντάς τες σε όλο τους το μεγαλείο. Δε μπορώ να αποφασίσω ποια προτίμησα περισσότερο

- Την piccante, με ωραίο πικάντικο σαλάμι, μοτσαρέλα, ντομάτες San Marzano και πεκορίνο (13e) ή,
- την parma με σάλτσα ντομάτας, μοτσαρέλα, παρμεζάνα, ρόκα και προσούτο Πάρμας. Να σημειωθεί ότι το προσιούτο έρχεται χωριστά κι έτσι δεν ψήνεται ή έστω ζεσταίνεται χάνοντας σε φρεσκάδα. (14e).

Μην πείτε όχι στα ψωμάκια της αρχής έστω κι αν κοστίζουν 1,5e το άτομο. Όχι μόνον για τις γευστικές φέτες focaccia αλλά για το φοβερά αρωματικό κι έντονης, μαυροτρουφάτης, γεύσης, dip που τις συνοδεύει.

Αγαπημένα ορεκτικά:
- Tuna tartar. Ελληνικός, κιτρινόπτερος (βγαίνει κα σε άλλα χρώματα?), όπως, ρητά, αναφέρεται. Με avocado, lime και chili mayo. Το σύνολο έρχεται φορμαρισμένο, στεφανωμένο με σπιράλ λευκού, ήπιου κρεμμυδιού και χρήζει τόσο φωτογράφισης όσο και αναπόλησης γεύσης. Η αλήθεια είναι ότι χθες, για πρώτη φορά, δύο μπουκιές μου έβγαλαν έντονη γεύση ψαριού οπότε λίγη προσοχή παραπάνω χρειάζεται (15e).
- Carpaccio μοσχαριού. Αυτές οι αραχνούφαντες ροζ, τρυφερές, λεμονάτες φέτες…. Αχρείαστη, για μένα, η ρόκα όπως και το pecorino που το συνοδεύουν (13e).
- Fruti di mare ή, ούτως άλλως ειπείν, αχνιστά φρέσκα μύδια και κυδώνια με διακριτικό άρωμα σκόρδου, τοματίνια, κάπαρη, ελιές, σβησμένα με κρασί (12e).

Όσες σαλάτες έχω δοκιμάσει είναι φρέσκες, τραγανές αλλά αναμενόμενες. Η μόνη που ξεχωρίζω είναι η
- Burrata. Δύο bocconcini μεγέθους παιδικής γροθιάς το καθένα. Απόλυτα δροσερά και μ’ αυτήν την, τόσο επιθυμητή, γεύση φρέσκου γάλακτος. Νομίζω ότι αυτό είναι το κύριο συστατικό. Τα καραμελωμένα τοματίνια, η τραγανή pancetta, όπως, κι οι πρασινάδες αποτελούν, απλά, ένα πλαίσιο. Όμως η μαρμελάδα peperoncino που έρχεται μαζί τους κάνει τη διαφορά, μιας και το καυτερό/γλυκό τους δίνει μια άλλη διάσταση.

Από τις pasta fresca μου αρέσει πολύ η
- Chitarra allo scoglio με μύδια, κυδώνια, τοματίνια και μυρωδικά. Ιδιαίτερη η τηγανισμένη, τραγανή τούφα μαϊντανού στο κέντρο(17e) αλλά και οι χθεσινοβραδινές
- παπαρδέλες με porcini και speck δεν υστερούσαν αν κι αντιμετώπιζαν το πρόβλημα των φρέσκων ζυμαρικών που μεταφράζεται, ενίοτε, σε τραχιά υφή στο στόμα. Να σημειώσω την εξαιρετική, πραγματικά, παρμεζάνα που έρχεται ως συνοδεία αυτών.

Απωθημένο η δοκιμή της κλασσικής carbonara για να δω πως τα καταφέρνουν και τα, ενδιαφέρουσας σύλληψης, tagliolini με αυγοτάραχο, φρέσκο αχινό, σάλτσα prosecco και λεμόνι. Βέβαια η τιμή των τελευταίων στα 23e θέλει λίγη σκέψη.

Ας πάμε στα κύρια τώρα
- Το κοτόπουλο σχάρας το οποίο παρήγγειλε η συνονόματη, η οποία τελεί σε δίαιτα, υπήρξε αποκάλυψη. Νόστιμο, καλοψημένο, με όλους, όμως, τους χυμούς του. Δε θα το φανταζόμουν ποτέ. Συνοδεύεται από πουρέ πατάτας, σαφρανάτο, γλυκίζοντα κι αρωματικό.
- Δυστυχώς το black angus skirt (27e), από το οποίο είχα απαιτήσεις, ήρθε τραγικά παραψημένο. Πιάτο ημέρας. Παραγγέλθηκε medium. Ήρθε όχι, απλά, well done αλλά very, very well burned! Να σημειώσω το εξαίρετο risotto porcini που το συνόδευε. Όχι μόνον δεν το έσωσε αλλά υπογράμμισε την τεράστια διαφορά. Τόσο κρίμα. Έχω την αίσθηση ότι η συγκεκριμένη αγελάδα died for nothing.

Κράτησα ένα κομμάτι του μοσχαριού για να κάνω τα παράπονά μου στο service. Ο γλυκύτατος σερβιτόρος μας το παραδέχθηκε αυθωρεί και παραχρήμα. Προθυμοποιήθηκε να μας το αντικαταστήσει. Μας υπέδειξε ότι θα έπρεπε να το έχουμε αναφέρει. Συμφωνώ και θα το έκανα αν τον είχα, πιο, πρόχειρο. Διότι λάθη στην εξυπηρέτηση σημειώθηκαν. Όχι λόγω αδιαφορίας αλλά μάλλον λόγω ελλιπούς αριθμού ατόμων. Ακόμα και Τρίτη βράδυ το μαγαζί ήταν γεμάτο άρα όσο καλή διάθεση κι αν υπήρξε δεν κατόρθωσαν να ανταποκριθούν στο max των δυνατοτήτων τους. Δε θα τους το χρεώσω όμως.

Από τα 7 γλυκά της κάρτας έχω δοκιμάσει τρία.
- Η panna cotta τους εξαίσια για τα δικά μου γούστα. Ελαφριά, δεμένη, αρωματική, με πυκνή salted caramel on top αλλά και καραμελωμένα φουντούκια. Εξαίρετο contrast φρεσκάδας, γλυκού, αλμυρού, τραγανού με μία bitter sweet επίγευση (6e).
- Sorbet μανταρινιού δροσερότατο.
- Tiramisu, σε τεράστια μερίδα, το οποίο περιχύνεται με σφηνάκι espresso. Αυθεντικό όσο κι ικανό να σας κρατήσει ξύπνιους αν υπάρξει χρεία (8e).

Το καλοκαίρι άργησε αλλά ήρθε σαρωτικό. Το δικό μου, φέτος, θα το χαρακτηρίσω, επιεικώς, διαφορετικό. Όχι ότι τα καλοκαίρια μου ήταν ίδια αλλά υπήρχαν οι δικλείδες ασφαλείας. Φέτος χωρίς αυτές. Μια νέα, προκλητική, διαφορετικότητα. Με αυξημένα επίπεδα άγχους. Πρέπει να ξεχάσω αυτά που ήξερα και να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα. Βοηθούν οι αγαπημένοι άνθρωποι της ζωής μου οι οποίοι καταλαβαίνουν χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσεις. Για τους υπόλοιπους δεν υπάρχει, προσωρινά, θέση.

Ο, short term, yet, long shot στόχος λέει ότι τις επόμενες μέρες θα τις περάσω μ αυτούς. Η πρώτη βουτιά στη θάλασσα. Δροσιά. Φυσαλίδες. Ανοιχτά μάτια που βλέπουν μόνο ένα γαλάζιο. Αλμυρό νερό που μπαίνει στη μύτη. Το βουητό της θάλασσας στ αυτιά. Η ανάδυση! Αφήνοντας πίσω τελειωτικά καταστάσεις, αναμνήσεις κι ανθρώπους.

22 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Στο ιταλικό "Cupola" βρίσκεται σε έναν ατμοσφαιρικό πεζόδρομο του Παγκρατίου και βρεθήκαμε εκεί με αφορμή την βραδιά οινογνωσίας (16.10) με αφιέρωμα στον Σικελιάνικο οίκο κρασιών DonnaFugata. Σε γενικές γραμμές, η βραδιά εξελίχθηκε όμορφα με κέφι, μεράκι και αξιοπρεπείς γεύσεις!

Το εστιατόριο είναι αρκετά περιποιημένο και στο εσωτερικό του κυριαρχεί το ανοιχτό ξύλο, το μαύρο χρώμα και ο ρομαντικός φωτισμός. Το βλέμμα κλέβει η ημιανοιχτή κουζίνα με όλο το επιτελείο επί το έργον! Ειδικά την ημέρα που πήγαμε εμείς, ο μεγαλόσωμος, βερονέζος σεφ Stefano Rossi, με προϋπηρεσία σε σημαντικά πόστα, όπως το πάλαι ποτέ "Πεντελικόν", έδινε και έπαιρνε στην κουζίνα με τον επιβλητικό καρώ - μαύρο σκούφο του!
Τις εντυπώσεις κλέβουν και οι διακοσμητικές πινελιές του υπόγειου χώρου όπου βρίσκονται οι φροντισμένες τουαλέτες, κυρίως το μικρό σαλονάκι και το διάφανο κελάρι με τα κρασιά!
Θεωρώ τον εξωτερικό χώρο, στον κουκλίστικο πεζόδρομο της Ευφορίωνος, ως τον καταλληλότερο για να καθίσει κάποιος την εποχή αυτή. Ωστόσο, οι τζαμαρίες του εστιατορίου, ανάλογα με τον καιρό, ανοίγουν, οπότε και ορισμένα από τα τραπέζια του εσωτερικού χώρου μπορούν να γίνουν ιδανικές επιλογές για ένα χαλαρό γεύμα.

Στην οινική βραδιά που συμμετείχαμε την επιμέλεια των κρασιών είχε ο γνωστός και σε όλους αγαπητός σομελιέ Γιάννης Μακρής ο οποίος, πάντα με χαμόγελο και διακριτικότητα, περνούσε από τα τραπέζια των θαμώνων προκειμένου να ενημερώσει ή να λύσει απορίες.

Το πρόθυμο προσωπικό ήταν ντυμένο με τζιν φόρμες και καρώ πουκάμισα που έδεναν με το εορταστικό κλίμα του χώρου!!

Τα τραπέζια ήταν με πολλή φροντίδα στρωμένα. Κυριαρχούσαν, σε οριζόντια διάταξη, τα πέντε ποτήρια κρασιών που θα δοκιμάζαμε.

Το μενού (set menu), σε τιμή 50 € κατ' άτομο, είχε ως εξής:

Ξεκινήσαμε με μια υπέροχη σούπα βελουτέ κολοκύθας με μαύρη τρούφα και τραγανό σπεκ. Η γεύση της σούπας ήταν "γεμάτη" και εκπληκτικά βελουδένια. Το άψογο ντιζάιν του πιάτου αποτελούνταν από δυο κομματάκια τραγανό σπεκ, λωρίδες κρέμας γάλακτος και λίγο μαϊντανό!!!
Μας πληροφόρησαν ότι σούπες σαν κι αυτή υπάρχουν και στο κανονικό μενού τους.
Κρασί: DonnaFugata Anthilia 2016, εκπληκτικό, φρουτώδες, με έντονο χρώμα, Chardonay.

Ακολούθησε το Ταρτάρ Κιτρινόπτερου Τόνου. Εδώ τόσο η γεύση του τόνου όσο και το ντεκόρ του πιάτου ήταν ασυναγώνιστα σε ουσία και φινέτσα. Το μαλακό και καλομαγειρεμένο κρέας του τόνου ( σε στρογγυλή μορφή ) κοντραριζόταν θεαματικά με τις περίτεχνες λευκές λωρίδες από μους λευκού λάχανου (?), κομματάκια αβοκάντο και το βινεγκρετ Campari!! O τόνος περιείχε τραγανούς κόκκους πιπεριού και λίγο τζίντζερ. Σκεπαζόταν από ένα πράσινο φυλλαράκι, λευκό λάχανο και φαγώσιμο λουλουδάκι που είναι πολύ της μόδας στα πέριξ!!
Κρασί: DonnaFugata La Fuga 2016, Chardonay με τροπικά φρούτα με ωραίο άρωμα.

Ακολούθησε ένα αρκετά νόστιμο καφετί ριζότο με λίγα φρούτα του δάσους, σβησμένο με την πασίγνωστη Σικελιάνικη ποικιλία κρασιού (πιο καθημερινή) Nero d' Avola. Ικανοποιητική γεύση, al dente, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο που να την απογειώνει.
Κρασί: όπως είναι φυσικό, από την ποικιλία Nero d' Avola, το DonnaFugata Sherazzade 2015, φρουτώδες και ελαφρώς spicy.

Τέλος, γευτήκαμε ένα εξαιρετικό Οσομπούκο (Ossobuco), μοσχαρίσιο κότσι, με εκπληκτικό - τρύπιο - κομμάτι από μεδούλι στο κέντρο του πιάτου μας διακοσμημένο με λίγο θυμάρι. Το πιάτο συνοδευόταν από πουρέ και αρκετή καφέ σάλτσα. Τρυφερότατη ποσότητα κρέατος που, ιδιαίτερα σε αυτό το πιάτο, απογειώθηκε ευχάριστα με το παρακάτω κρασί:
Merlot, Cabernet Sauvignon, DonnaFugata Angheli 2014!!

Ακολούθησε γλυκό Πανακότα μέσα σε γυάλινο ποτήρι που είχε ως διακοσμητικό στοιχείο ένα αποξηραμένο φρούτο. Από ιταλικό εστιατόριο, ωστόσο, είχα περισσότερες αξιώσεις. Πόσο μάλιστα, κατόπιν ενός αξιοπρεπούς δείπνου!
Κρασί: Καταπληκτικό κρασί από Μοσχάτο Αλεξανδρείας, DonnaFugata Kabir 2016!!

Πέρα από το επαρκές σε γεύση μενού, όσον αφορά τα κρασιά θα πω ότι με κέρδισε τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική τους φινέτσα με τις απαλές και φίνες γεύσεις και τις μοναδικά εμπνευσμένες και ζωγραφισμένες ετικέτες τους.
Όλα τα κρασιά, προκειμένου να έχουμε την σωστή γεύση τους και ως είθισται, ήταν σε θερμοκρασία δωματίου.

Στην αρχή μας έφεραν δύο αφράτα και λίγο ζεστά στρογγυλά ψωμιά, πολύ νόστιμα.
Το εμφιαλωμένο νερό δεν χρεώθηκε ( και τα δύο μπουκάλια που ανοίξαμε ).

Ο σεφ κάποια στιγμή βγήκε από την κουζίνα του και μας χαιρέτησε-ευχαρίστησε με ένα γλυκό χαμόγελο!

Ρίχνοντας μια ματιά στον κανονικό κατάλογο του " Cupola" (τον περιγράφει αναλυτικότατα ο φίλος Piperman) βρήκα πολύ ενδιαφέρουσες τις διάφορες γαστρονομικές προτάσεις... Κρίνοντας μάλιστα και από τις θετικές πρόσφατες εντυπώσεις μου, θα ξαναπάω σίγουρα προσεχώς....!

22 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Dolce Vita στο Παγκράτι!

Ψάχνοντας να βρω ένα ωραίο μέρος για να βγω με μία «αδερφική» φίλη που όμως δεν την γνωρίζω τόσο καιρό, παρόλα αυτά μοιραζόμαστε κοινά βιώματα, επέλεξα το σχετικά νέο ιταλικό εστιατόριο Cupola που βρίσκεται μία ανάσα δίπλα στο Καλλιμάρμαρο. Κάτι το κεντρικό σημείο του, κάτι οι ενθαρρυντικές κριτικές εδώ στο ask4 είπα ε, ας το δοκιμάσουμε. Το φαγητό δεν ήταν ο κατεξοχήν σκοπός της εξόδου μιας και ήξερα από πριν ότι θα υπήρχαν πολλά θέματα για συζήτηση με τη φίλη μου, και τι καλύτερο από ένα ανάλαφρο χώρο εστίασης με μοντέρνα διακόσμηση και ένα αέρα ιταλικό! Ότι πρέπει για να κλείσεις ευχάριστα μία καθημερινή εργάσιμη ημέρα. Προηγήθηκε κράτηση στο e-table που όπως φάνηκε στην πορεία δεν ήταν και τόσο απαραίτητη αλλά τα έχω ξαναπεί για τις νέες τεχνολογίες: είμαι φαν.

Το παρκάρισμα της βέσπας μου δεν έγινε στον ίδιο τον πεζόδρομο αλλά στον ακριβώς απέναντί του, μια και στο μυαλό μου είχα κάπως εσφαλμένη εικόνα του που ακριβώς βρίσκεται το κατάστημα, κατόπιν συνειδητοποίησα ότι καθόμουν πολύ κοντά στην Οιναποθήκη (ήταν κλειστή) και το Ristorante Italia (βλ. περσινή κριτική μου) που βρίσκεται πολύ κοντά κι αυτό (επίσης κλειστό).

Δυστυχώς δεν είχα την ευκαιρία να δειπνήσουμε στον εσωτερικό του χώρο, ευτυχώς όμως ο Σεπτέμβριος μας χαρίζει απίθανες, ισάξιες με το καλοκαίρι, βραδιές οπότε και ο σχετικά ήσυχος πεζόδρομος στον οποίο εξυπηρετεί η τρατορία αυτή είναι αρκετά ικανοποιητικός. Τα τραπέζια είναι άνετα όχι αρκετά κοντά το ένα με το άλλο και μπορείς να συζητήσεις με ησυχία. Παρότι στην αρχή φαινόταν ότι ήμασταν 2-3 παρέες σιγά σιγά γέμισε σχεδόν όλος ο εξωτερικός χώρος. Φυσικά εκτός από τις πολυκατοικίες γύρω γύρω μπορείς να χαζεύεις την ήρεμη εσωτερική όμορφη αισθητικά σάλα του Cupola και να βλέπεις στο βάθος και λίγο την ανοιχτή κουζίνα.

Για αρχή ήρθε το κερασματάκι με το δροσιστικό aperol που περιγράφεται στις προηγούμενες κριτικές και το ντιπ με την γκοργκοντζόλα και την ψύχα. Ένας συμπαθητικός τρόπος να ξεκινήσεις την γευστική σου περιήγηση. Εκτός του καταλόγου με τα φαγητά υπήρχε κατάλογος με τα κοκτέηλς και τα κρασιά. Η αλήθεια είναι ότι συνεπαρμένος από την κουβέντα δεν αφιέρωσα πολύ ώρα στον κατάλογο και έδωσα στα γρήγορα την παραγγελία μας: μία σαλάτα burrata (16€), μία πίτσα parma (13€) και ένα ριζότο tartufo (19€). Συνοδέψαμε με δύο ποτήρια δροσιστικό ροζέ κρασί (4,5€ έκαστο). Επίσης προσγειώθηκε ένα εμφιαλωμένο νερό (2,5€) που α-χμμ, τέλος πάντων μια και συνόδευα, είπα να κρατήσω το στόμα μου κλειστό και να μη το γυρίσω πίσω.

Λίγη συνεννόηση με την συμπαθέστατη και πολύ εξυπηρετική κοπέλα του σέρβις ως προς την σειρά άφιξης των πιάτων και σε λίγη ώρα τρώγαμε. Σχολιασμός πιάτων: εμένα η σαλάτα Buratta μου άρεσε τόσο ως παρουσίαση όσο και ως γεύση, όχι τόσο όμως στην παρέα μου. Η ομώνυμη μοτσαρέλα ήταν πολύ καλή, τα σοταρισμένα ντοματίνια, η ρόκα, τα τραγανά μακρόστενα flakes πανσέτας και σε συνδιασμό με την ελαφρά, καυτερή μαρμελάδα pepperoncino, καταπληκτική, που συνόδευε την σαλάτα σε ένα μικρό λιλιπούτειο βαζάκι και που έβαζες από πάνω, έδινε μια άλλη γεύση στο πιάτο. Βρήκα μάλιστα την ευκαιρία να σερβίρω την σαλάτα στη παρέα μου όπως οι επαγγελματίες σερβιτόροι με το κουτάλι και το πιρούνι στο ένα χέρι, κάτι κατάφερα, από τεχνικής άποψης ένα 6/10 πρέπει να το πήρα, η σκηνική μου παρουσία όμως ήταν αυτή που λογικά πρέπει να κέρδισε τις εντυπώσεις, με μετριοφροσύνη με βαθμολογώ 7/10. Τα σχόλια πάντως ήταν καλά, ξέρετε, έχω ευγενικές φίλες.

Το ριζότο και η πίτσα που κατέφθασαν σύντομα κατέλαβαν τον υπόλοιπο χώρο του τραπεζιού, η πίτσα ήταν αρκετά μεγάλη με πολλές φρέσκες φέτες προσούτο σερβιρισμένες ξεχωριστά σε ξύλο κοπής, κάτι που δεν το είχα ξαναδεί και όπως μας εξήγησε η κοπέλα του σέρβις αυτό γίνεται για να μην ψήνεται μαζί με την πίτσα. Καθότι φανατικός του ρυζιού, ξεκίνησα με το ριζότο μανιταριών ή tartufo estivo όπως το ονομάζουν που ήταν πολύ καλή μερίδα, καλά χυλωμένο, αρκετά κρεμώδες με έντονη γεύση των μανιταριών και καθόλου αρμυρό. Είχε και έξτρα σαν φλοίδες μανιταριού από πάνω για ντεκόρ, άρεσε πολύ στην φίλη μου. Εντάξει, θα μου πείτε, ιταλός σεφ είναι αυτός.

Η πίτσα Parma ήταν εξίσου νόστιμη και αποτελείτο από μοτσαρέλα, σάλτσα ντομάτας san marzano, παρμεζάνα grana Padano και λίγη ρόκα στη μέση, έκοβες το κομματάκι σου, τοποθετούσες και λίγο φρέσκο και αρκετά αλμυρό προσούτο di parma από το δίπλα ξύλο, και να σου ένα ωραίο γευστικό κομμάτι πίτσας. Νόστιμη ζύμη που καταλάβαινες τη γεύση της, ούτε στέκα, ούτε πολύ παχιά. Θα την έλεγες όμως λεπτή. Ναπολιτάνικη ζύμη λένε, εγώ δεν ξέρω, δεν έχω πάει ποτέ Ιταλία. Τρωγόταν ευχάριστα, ακόμα και στο τέλος που όταν τελειώνει ο συνδαιτημόνας σου το φαγητό και αρχίζεις να τσιμπολογάς ότι έχει περισσέψει, ακόμα και τότε λοιπόν, μπορώ να πω ότι ήταν καλή.

Κλείσαμε με ένα γλυκάκι που αν και δεν είμαι σπουδαίος οπαδός, είπα να δοκιμάσουμε έτσι για αλλαγή της γεύσης, παρήγγειλα λοιπόν και μια πανακότα που ήρθε σε ένα βαζάκι αρκετό για να δοκιμάσουν δύο άτομα. Η καραμέλα που είχε από πάνω δεν είναι πολύ στα γούστα μου αλλά η κρέμα ήταν νόστιμη με ενδιάμεσους ξηρούς καρπούς νομίζω καρύδι καραμελωμένο, αρκετά συμπαγής και δροσιστική, όχι πολύ γλυκειά, στο τέλος σου άφηνε μια όμορφη γλυκύτητα στο στόμα, ήταν από τα γλυκά που δεν τα λες αδιάφορα σίγουρα, ελαφριά όμως που δεν σε βάραινε, γενικά ένα αξιοπρεπές κλείσιμο στο δείπνο μας.

Καθόλη την διάρκεια της παραμονής μας στο Cupola, μπορώ να πω ότι είχαμε μια ευγενική, ευχάριστη και ζεστή εξυπηρέτηση από την χαμογελαστή σερβιτόρα που μας ρώτησε αρκετές φορές αν μείναμε ευχαριστημένοι από το φαγητό και το γλυκό. Επίσης ήταν πρόθυμη κατόπιν ερώτησης να μας εξηγήσει λεπτομέρειες των πιάτων καθώς και την ιστορία και την κίνηση που έχει το μαγαζί. Στο τέλος πληρωμή με κάρτα μέσω ασύρματου pos που στο φέρνουν στο τραπέζι σου με την συνολική απόδειξη του τραπεζιού. Thumbs Up!

Όλα καλά λοιπόν με τον ιταλικό αυτό νέο και μοντέρνο οίκο εστίασης και όπως σε όλες τις επιχειρηματικές προσπάθειες εύχομαι μακροημέρευση και φυσικά με κάποια επόμενη ευκαιρία θα το επισκευθώ ξανά. Διαθέτει προσεγμένες γεύσεις, άρτια παρουσίαση των πιάτων αλλά και κάπως τσιμπημένες τιμές. Θα συμβούλευα τους φίλους που θα το επισκεφτούν να μελετήσουν την παραγγελία τους προκειμένου να κρατηθεί ο λογαριασμός σε λογικά πλαίσια: εγώ κάπως ξέφυγα στην παραγγελία και το κουβέρ των 27€ ανά άτομο χωρίς τα ποτά/νερά που ανήλθε ο τελικός λογαριασμός (65,5€) ακούγεται ακριβός, όμως δεν είναι αντιπροσωπευτικός μια και κάποιος μπορεί να παραγγείλει μία πίτσα που είναι αρκετή για δύο άτομα και μία σαλάτα ή ορεκτικό και να κατέβει κατηγορία σε αυτή την περισσότερο προσιτή 17-25€ ανά άτομο. Ή εναλλακτικά να δοκιμάσει κάποια από τα πιάτα που είναι πιο προσιτά κοστολογημένα, ριζότο φίλε μου για σένα λέω αλλά τι να σε κάνω που σε λατρεύω, χαλάλι σου!

Όμως δεν μένουμε σε λεπτομέρειες ε, ειδικά όταν πηγαίνεις σε ένα ευχάριστο μέρος (έστω και αν αυτός είναι ένας πεζόδρομος γειτονιάς), σε καλοδέχονται, σε εξυπηρετούν φιλικότατα, τρως καλά, συζητάς σαν να μην υπάρχει αύριο και περνάς καλύτερα. Όλα καλά.

Ευχαριστώ για την ανάγνωση!