Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

07 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Πρώτη κριτική για το PANTHEON ALL DAY CAFÉ BAR RESTAURANT, όπως είναι ο πλήρης τίτλος της επιχείρησης, και πριν φθάσουμε στο παρόν, θέλω να αναφερθώ εν συντομία στο παρελθόν. Εδώ λοιπόν, στην κορυφή ενός μικρού λόφου κολλητά σχεδόν στη Λεωφόρο Αλίμου άνοιξε πριν 7, 8 χρόνια το εστιατόριο ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΛΟΦΟΣ, ένα concept restaurant με σεφ τον Γιάννη Μπαξεβάνη, το οποίο δεν περπάτησε καθόλου και έδωσε γρήγορα τη σκυτάλη στην κυρία Μυρσίνη Λαμπράκη και την κρητική κουζίνα της.

Την πρώτη φορά που πήγα έμεινα πολύ ευχαριστημένος, τη δεύτερη έτσι κι έτσι, τρίτη επίσκεψη δεν υπήρξε, γιατί η επιχείρηση μετονομάστηκε εν τω μεταξύ σε LOFOS KEFATO RESTAURANT, αντιλαμβάνεστε περί τίνος επρόκειτο, και έκλεισε άδοξα τον άλλο χρόνο. Έκτοτε όποτε με έφερνε ο δρόμος έρριχνα μια ματιά από περιέργεια, γιατί θεωρώ το σημείο ιδιαίτερα προνομιακό, καθώς είναι καταπράσινο, ήσυχο, με εύκολη πρόσβαση και μάλλον εύκολο παρκάρισμα (4 στα 10). Τζίφος, ερημιά!

Είχα λοιπόν σχεδόν ξεχάσει το λόφο Τρουμπάρι και χάρηκα ανακαλύπτοντας το PANTHEON σε μια αναζήτηση χώρων με πράσινο στο διαδίκτυο. Μια γρήγορη έρευνα έδειξε ότι η επιχείρηση λειτουργεί από τον Ιούλιο, είναι δηλαδή πράγματι πολύ καινούρια. Ο τίτλος βέβαια στο σύνολό του – είμαστε κι’ αυτό, και κείνο και τ’ άλλο – δεν με ενθουσίασε, όμως επικειμένων των γενεθλίων μου αποφάσισα να δώσω στο PANTHEON μια ευκαιρία, εκμεταλλευόμενος και την έκπτωση 20% που προσφέρεται για κράτηση μέσω e-table.

Έτσι φθάσαμε, Τρίτη βράδυ στις 9, έξι αρκετά πεινασμένα άτομα στην οδό Οσίου Λαυρεντίου (θετικός συνειρμός με το μαγευτικό Άγιο Λαυρέντιο στο Πήλιο, όπου περάσαμε το τελευταίο Πάσχα). Η εμφάνιση από μακριά απόλυτα θετική:

επιβλητική όψη, πολύ πράσινο, ξύλο, πέτρα και γυαλί, σωστός φωτισμός.
Ο χώρος είναι λοιπόν πολύ ωραίος και διαμορφωμένος λειτουργικά, θυμίζει τη ΓΙΟΡΤΗ στο Δαφνί στο μεγαλύτερο. Αναπτύσσεται σε διάφορα επίπεδα τα οποία είναι και υψομετρικά χωρισμένα μεταξύ τους. Αριστερά βρίσκεται ένας μεγάλος χώρος με ροτόντες, προορισμένος προφανώς για δεξιώσεις.

Στο κεντρικό κομμάτι ο χώρος του ALL DAY CAFÉ BAR, σαφώς πιο ενδεδειγμένος για παρέες και ζευγαράκια. Τέλος, στην αυλή και στην ταράτσα, όπου μας είχαν κρατήσει τραπέζι έχοντας επικοινωνήσει προηγουμένως μαζί μου για να ρωτήσουν πού θα προτιμούσα να καθίσουμε (καλό! ), είναι τοποθετημένα, σε αραιή διάταξη, τα τραπέζια του εστιατορίου. Φυσικά η επίπλωση (βαριά ξύλινα τραπέζια με μεταλλικές τραβέρσες σε σκούρο γκρι, αναπαυτικά καθίσματα) είναι ολοκαίνουρια, το ίδιο και τα σερβίτσια. Διακόσμηση ουσιαστικά δεν υπάρχει, γιατί όλοι οι χώροι περιβάλλονται από τζαμαρία, το μουσικό χαλί σωστό σε ένταση και με επιλογές για όλα τα γούστα.

Ο κατάλογος μικρότερος από ό, τι θα περίμενε κανείς σε ένα τόσο μεγάλο χώρο, πλην όμως επαρκής και σωστά δομημένος, ώστε να επιλέξετε χωρίς δυσκολία το φαγητό σας. Εκείνο που έχω ωστόσο να παρατηρήσω είναι ότι αυτά που διάβασα στην περιγραφή των πιάτων στο e-table και παραπέμπουν σε αρκετά γκουρμέ κουζίνα δεν ανταποκρίνονται στο περιεχόμενο του καταλόγου, που προσφέρει μάλλον απλές, σίγουρα όμως φροντισμένες γεύσεις. Η παρουσίαση των πιάτων θυμίζει περισσότερο ξενοδοχειακή κουζίνα, λείπει η πινελιά που θα εξιτάρει το μάτι. Από αυτά που δοκιμάσαμε καλύτερο βαθμό πήραν το ριζότο, τα μπιφτέκια μόσχου και το πιάτο με γαρίδες. Το δικό μου πιάτο, χοιρινά μπριζολάκια με σπαγγέτι λαχανικών, είχε παραψημένο το κρέας και αρκετά αλμυρή τη γαρνιτούρα, ενώ το κοτόπουλο σουβλάκι της γυναίκας μου ήταν εν μέρει άψητο. Οι δύο σαλάτες οπτικά και γευστικά ελάχιστα διέφεραν μεταξύ τους, είχαν δηλαδή υπερβολικά πολλή πρασινάδα και λίγη ποσότητα από τα συστατικά που έπρεπε να κάνουν τη διαφορά. Όσο για τα δύο ζεστά ορεκτικά, τα μεν γεμιστά μανιτάρια ήταν άψογα, ενώ το πιάτο με την ονομασία “bamboo sticks” ήταν σουβλάκια από πανσέτα περασμένα σε σουβλάκια από μπαμπού, τα οποία βέβαια δεν τρώγονται. Κουφό! ;

Στην αρχή ήρθαν δύο καλαθάκια με ψωμάκια και κριτσίνια μαζί με κάποιο νόστιμο λευκό ντιπ, καθώς και νερό κρύο σε μπουκάλια. Ήπιαμε δύο μπουκάλια ροζέ ΑΚΑΚΙΕΣ (18 € έκαστο) και για επιδόρπιο βάλαμε στη μέση ένα τσιζ κέικ (χλωμό και άγευστο), ένα σουφλέ σοκολάτας με παγωτό (πολύ καλό) και ένα μιλφέιγ με παγωτό (πάρα πολύ καλό). Με την έκπτωση ο λογαριασμός (φαγητό + ποτό) έπεσε στα 128 €, ποσό ανεκτό για έξι άτομα.

Το σέρβις με καλές προθέσεις, αλλά μάλλον ανεπαρκές, όχι αριθμητικά, αλλά από πλευράς ετοιμότητας και επαγγελματισμού. Το πιάτο με τα γεμιστά μανιτάρια είχε τελικά δύο, και όχι τρία τεμάχια, όπως μας διαβεβαίωσαν. Το οφειλόμενο ποσό αναγγέλθηκε μεγαλοφώνως, αντί να δοθεί ο λογαριασμός στη γνωστή θήκη, ενώ για την πληρωμή με κάρτα χρειάστηκε να ανεβοκατέβω στο ισόγειο. Ας πούμε παιδικές ασθένειες.

Αν θα ξαναπάω; Όχι τόσο σύντομα, θα περιμένω επόμενες κριτικές, να δω πώς εξελίσσεται το PANTHEON. Του εύχομαι τα καλύτερα, πρέπει όμως να δουλέψουν κάποιες αδυναμίες στην κουζίνα και στο σέρβις.