Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Η αληθινή μεξικάνικη κουζίνα είναι φτιαγμένη σαν το λαό της, γεμάτη αντιθέσεις, προσμίξεις, παραδόσεις. Το Dos Hermanos σας προσκαλεί να την ανακαλύψετε σ' ένα μοντέρνο & cosy περιβάλλον στην καρδιά της Κηφισιάς. Ο σεφ προετοιμάζει καθημερινά όλα τα μεξικάνικα πιάτα όπως fajitas, enchiladas, tacos, bouritos, chili con carne, με ολόφρεσκα υλικά υψηλής ποιότητας. Αφεθείτε σ' ένα αισθησιακό cocktail και στις καλύτερες μαργαρίτες της πόλης!

Στόχος μας είναι η απόλυτη Μεξικάνικη γαστρονομική εμπειρία σε προσιτές τιμές και η άριστη εξυπηρέτηση!

Κάθε Παρασκευή & Σάββατο διοργανώνουμε βραδιές με Live Latin μουσική & Salsa. Λατινoαμερικάνοι τραγoυδιστές και χoρευτές σας ξεσηκώνουν με πολύ κέφι & χoρό, σε μια πραγματική Fiesta!

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Δευτέρα
18:00 - 01:00
Τρίτη
18:00 - 01:00
Τετάρτη
16:00 - 01:00
Πέμπτη
18:00 - 01:00
Παρασκευή
18:00 - 02:00
Live Latin Music & Salsa
Σάββατο
12:00 - 02:00
Live Latin Music & Salsa
Κυριακή
12:00 - 01:00

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει ζωντανή μουσική
Έχει δίκτυο Wifi
Φιλικό προς χορτοφάγους
Take away
Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

14 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Στην τελευταία μας επίσκεψη στα Δύο αδέλφια μας δόθηκε ένα ερωτηματολόγιο προς συμπλήρωση το οποίο μεταξύ άλλων περιείχε την ερώτηση “πως ξέρετε, μάθατε ή ήρθατε στο εστιατόριο?” Απάντησα ειλικρινά “από την πρώτη εβδομάδα λειτουργίας του” πίσω στο μακρινό 1992. Θεέ μου! Θα ορκιζόμουν ότι ήταν πιο πριν.

Πιο πριν υπήρξε όμως, εξακριβωμένα, ένα road trip με καταληκτικό προορισμό το Mexico. Με διαδρομές off highway. Με μικρές καντίνες στη μέση του πουθενά. Συνεννόηση στη νοηματική. Άγνωστες λέξεις άγνωστων φαγητών. Mezcal με το γνωστό σκουλήκι. Οι κάκτοι ανάποδα.

Τώρα αν με ρωτούσε κάποιος (που είμαι σίγουρη ότι δε θα το κάνει) αν το φαγητό στο Dos hermanos είναι μεξικάνικο θα ανοίγαμε ολόκληρη κουβέντα η οποία, κατά πάσα πιθανότητα, δε θα ενδιέφερε κανέναν, σχεδόν, παρά μόνο κάτι βλαμμένα με τα οποία τέτοιου είδους συζητήσεις κρατάνε χρόνια. Εγώ θα του απέδιδα τον, υβριδικό, όρο tex-mex και την ίδια στιγμή θα το χαρακτήριζα ως το καλύτερο mainstream Mexican εστιατόριο αν και θα ήθελα να δω, στην πορεία, πιο ιδιαίτερα πιάτα. Mole? Albondigas? Tamales? Come on brothers give it a kick!

Θα αρχίσω κατά την προσφιλή μου τακτική με τα κακώς κείμενα. Δηλαδή το εξής, ένα και μισό.

Το παρκάρισμα. Εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες. Που κάτι δέντρα έχει αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι πρόκειται για τα συγκεκριμένα. Τα αγόρια, συνήθως, μας αφήνουν και ρίχνονται στον αγώνα. Ε! Την τελευταία φορά, μέχρι να επιστρέψουν, είχαμε πιει από ένα κοκτέιλ, είχαμε παραγγείλει τη sangria μας, τους είχαμε θάψει, είχαμε κουτσομπολέψει το άπαν σύμπαν και, φυσικά, μετά κάναμε τις κυρίες. Χμμμ! Τώρα που το σκέφτομαι ίσως και να είναι πλεονέκτημα τελικά.

Δεν είχε τηγανιτό παγωτό Κυριακή μεσημέρι. Όταν εγώ, που είναι ζήτημα αν τρώω τρία παγωτά όλον τον χρόνο, είχα αποφασίσει ότι αυτό ήθελα. Σας έχω πει ότι είμαι ένα απίστευτα κακομαθημένο μοναχοπαίδι έτσι? Ειλικρινές όμως. Να τα λέμε κι αυτά.

Αγαπώ τον χώρο τους. Έχει αλλάξει, στην πορεία του χρόνου, χωρίς εκπτώσεις όμως. Σαφώς βελτιωμένος. Με μια έκρηξη χρωμάτων κι αρωμάτων στον μικρό περίκλειστο κήπο τους που είναι ιδανικός για χειμωνιάτικες λιακάδες. Προορίζεται για καπνιστές, βέβαια, αλλά είναι τόσο καθαρή η ατμόσφαιρα που θα σας έλεγα να τον προτιμήσετε. Θα γίνω politically incorrect, το ξέρω, αλλά στο τέλος του φαγητού μια tequila reposado ή ένα mezcal shot μαζί με ένα πουράκι λέει πολλά αν και ξέρω ότι μόνον ο τα πάντα όλα της ζωής μου και η μαύρη οχιά θα συμφωνήσουν. Με τη γνωστή αυτοπροσωπογραφία της Frida Kahlo την οποία, μετά από ένα τηλεφώνημα, δεν έχω μπορέσει να ξαναδώ, χωρίς να ξεσπώ σε γέλια. Αλήθεια όμως.. να βλέπαμε και μία του Diego Rivera? Αλλά κι ο πάνω όροφος, υπέροχος, αποπνέοντας μία colonial αισθητική. Ξύλινα φαρδιά τραπέζια, δερμάτινες καρέκλες, άνεση, απόσταση, χρώματα, εδώ μια τοιχογραφία της dias des muertos. Νομίζω ότι βρήκα το θέμα για το επόμενο αποκριάτικο πάρτι μου. Προσθέστε, σε όλα αυτά, τα ταιριαστά σερβίτσια, την όμορφη παρουσίαση, τη χρωματική αρμονία et voilà έχετε το τεσσάρι.

Το οποίο κερδίζει επίσης και η εξυπηρέτηση. Θα προτείνουν πιάτα, θα εξηγήσουν, θα κάνουν αλλαγές αν το επιθυμείτε, θα είναι πάντα κάπου δίπλα σας χωρίς να γίνονται φορτικοί. Ειδική μνεία στους barmen οι οποίοι υπομένουν με χαμόγελο όλες τις προσθαφαιρέσεις συστατικών που ζητώ.

Τώρα περί φαγητού … Αρχίστε με ένα κοκτέιλ! Τα κάνουν υπέροχα και όπως τα ζητήσετε. Για εσάς που θα το επισκεφτείτε πρώτη φορά και ίσως είναι η πρώτη επαφή με τη συγκεκριμένη κουζίνα (τώρα που το γράφω μου κάνει sci-fi) θα πρότεινα τη μεξικάνικη ποικιλία ορεκτικών. Μεγάλη, χορταστική, νόστιμη, αλλά και ο καλύτερος τρόπος να πάρετε μια ιδέα έτσι ώστε να κινηθείτε ανάλογα στην παραγγελία σας. Στα 8,5 αυτή των δύο ατόμων και στα 15 των τεσσάρων. Όταν πεινώ πολύ παραγγέλλω ένα από τα combos τους, στα οποία μπορώ να συνδυάσω διαφορετικά είδη όπως π. χ. ένα burrito, ένα taco, μία chimichanga. Εννοείται ότι δεν έχω κατορθώσει να το τελειώσω ποτέ γιατί θα πρέπει να ξέρετε ότι μιλάμε για πλούσιες μερίδες κι αν είστε σαν κι εμένα που δε μπορώ να αντισταθώ στα σπιτικά nachos τους με guacamole και sour cream (πάντα παραγγέλλω extra γιατί μου αρέσει πολύ ο τρόπος που τα φτιάχνουν αν και θα ήθελα το guacamole με λίγο περισσότερο lime) ούτε εσείς θα το καταφέρετε. Στα 12,5e. Όταν είμαι σε light φάση(δικό σας…. ) διαλέγω fajitas.

Ok! Καθότι το μοσχάρι που επιλέγω είναι σε λωρίδες έρχεται πάντα, περισσότερο ψημένο για τα δικά μου γούστα αλλά και πάλι μου αρέσει. Ευτυχώς τα συνοδευτικά λαχανικά κρατούν τη φρεσκάδα τους. 16,5e. Ωραίο πιάτο είναι και το Mexican mango που μπορείτε να το διαλέξετε με ψαρονέφρι ή κοτόπουλο. Στον κατάλογο σημαίνεται με μία πιπερίτσα που δηλώνει κάψα αλλά μην το φοβηθείτε. 12,5 e. Από την άλλη όμως σε περίπτωση που ζητήσετε πιο καυτερό το chili con carne σας να είστε προετοιμασμένοι ότι θα αναπτύξετε ταχύτητα που θα φθάνει τα 10G άρα σας βλέπω να κάνετε διακοπές στο outer space.

Να δείτε που ήρθε το καλοκαίρι! Ναι, είναι αλήθεια παρόλο που δε του φαίνεται… Η απόλυτη στιγμή να ξεφύγεις. Να φύγεις. Και να αποφασίσεις αν θες να γυρίσεις και σε τι. Να βγάλεις, περίπλοκα, εισιτήρια έχοντας μόνο ένα τραγούδι στο μυαλό σου. Cause my baby just wrote me a letter.

Ο ευρών κριτική αμειφθήσεται…! Αν τη βρείτε να περιπλανιέται κάπου χαμένη, σας παρακαλώ να μου τη φέρετε. Μου λείπει. Χάθηκε ανεξήγητα και αδικαιολόγητα χωρίς να αφήσει ίχνος. Θα μπορούσα να επιλέξω κι άλλους τρόπους, παρασκηνιακούς ή μη, για να διαμαρτυρηθώ αλλά δεν είναι το στυλ μου. Προτιμώ να πω ότι έχω δημόσια. Ούτε θέλω να καταφέρω χτύπημα σε ένα οικοδόμημα που είναι εμφανές ότι απογυμνώνεται και καταρρέει. Δόξα τω Θεώ! Βλέπω ότι γίνεται εξαιρετική δουλειά προς αυτή την κατεύθυνση εκ των έσω.

21 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Το πολυδιαφημισμένο πλέον μεξικάνικο εστιατόριο " Dos Hermanos " στην Κηφισιά χαρακτηρίζεται από ζωντάνια, ευγένεια, ζωηρή διακόσμηση και ικανοποιητικές γεύσεις, άλλωστε δεν υπάρχουν και πολλά στο είδος του στην χώρα μας!

Στο συγκεκριμένο μέρος σύχναζα ανελλιπώς κατά τα mid late 90ς τότε που τα έθνικ εστιατόρια σπάνιζαν αλλά και οι έξοδοι περιορίζονταν στα "κοντινά" μέρη. Έκτοτε αυτό το deja vus καθώς και η ακούραστη περιέργειά μου για το καινούργιο με απομάκρυναν κάπως... Τότε, η μικρή είσοδος του εστιατορίου ήταν δίπλα από τη σημερινή, σχετικά μεγάλη είσοδο. Κατόπιν, ανεβαίναμε ορισμένα σκαλιά και συναντούσαμε μια μεγάλη αίθουσα, εκείνη που βρίσκεται τώρα στον α΄ όροφο, πανομοιότυπη με την τωρινή με κάποιες βελτιωτικές αλλαγές στα έπιπλα. Μάλιστα, η γνωστή φιγούρα του υπεύθυνου κυριαρχούσε από εκείνα τα χρόνια στον χώρο!

Η λατινογενής ταυτότητα του εστιατορίου "κράζει" από μακρυά. Ωστόσο, η διακόσμηση δεν υπερβαίνει τα όρια και δεν γίνεται κιτς. Αντιθέτως, κυρίως ο ισόγειος χώρος, είναι φτιαγμένος με γούστο και μεράκι. Αγαπητέ Fratello, αυτή τη φορά δεν θα σταθώ πολύ στον διάκοσμο των χώρων καθώς έχει αναλυθεί τόσο περιγραφικά από πολλούς χρήστες μας!

Απλά, θα επισημάνω τα μερικά διακοσμητικά στοιχεία που τα θεωρώ ιδιαίτερα: την παρουσία κάκτων σε όλες τις εκδοχές τους που κάνουν την εμφάνισή τους από τις μεγάλες ζαρντινιέρες στην είσοδο! Η παρουσία τους συνεχίζεται και στον ισόγειο χώρο με την κομψή-Χριστουγεννιάτικα διακοσμημένη - γλάστρα, με τον μοβ φιόγκο, καθώς και με άλλους πολλών σχεδίων κάκτους.

Η πράσινη διάθεση του χώρου είναι ολοφάνερη και στο υπέροχο τμήμα με τα φυτά στο βάθος του ισόγειου χώρου (στολισμένα με μικρά λαμπιόνια ). Ακόμα, εντυπωσιακό είναι και το μικρό καλοκαιρινό τμήμα με τη φιγούρα της Φρίντα Κάρλο, τα επιβλητικά τραπέζια του επάνω χώρου καθώς και τα χρωματιστά τραπέζια του ισογείου, η βιτρό οροφή και οι εξωτικές και πανέμορφες τουαλέτες στον επάνω όροφο. Επιπλέον, τόσο τα διάφορα ισπανομεξικανικά μπιμπλό, εμπνευσμένα από την κουλτούρα και των δύο αδελφών εθνών, όσο και τα ζωηρά χρώματα συνθέτουν ένα εξωτικό, ξέγνοιαστο και χαρούμενο περιβάλλον!

Θεωρώ ότι εάν το μέρος ή η χωροταξική δομή του ήταν διαφορετική και μπορούσε να διατεθεί κάποιος χώρος αποκλειστικά για να χορεύουν οι θαμώνες, θα ήταν ίσως η πιο must επιλογή για τους φαν του είδους. Παρόλο που πλέον διοργανώνονται κάποιες latin βραδιές που, όπως μας πληροφόρησαν οι σερβιτόροι, και τα τραπέζια στο ισόγειο διατάσσονται πιο αραιά, ο διαθέσιμος χώρος δεν αρκεί.
Η μουσική που ακούγεται (υπάρχει και θέση dj ) αν και σε χαμηλή ένταση είναι πολύ καλή και χαρακτηριστική. Φαντάζομαι ότι τις προχωρημένες ώρες θα δυναμώνει και θα χαρίζει περισσότερο κέφι!

Επισκεφθήκαμε το " Dos Hermanos " κατά την διάρκεια των εορτών (02.01.2018) παρέα τριών ατόμων στα πλαίσια μιας χαλαρής εξόδου... Καθίσαμε στο ισόγειο, σε ένα χρωματιστό τραπέζι με ισπανικά πλακάκια στην επιφάνειά του και στρωμένα με πανέμορφα σουπλά με έναν Μεξικανό με το σομπρέρο του την κιθάρα του και μια πιπίλα, καθώς και ένα μικρό Μεξικανόπουλο, ζωγραφισμένα με υπέροχους συνδυασμούς χρωμάτων. Επιπλέον, τα πρωτότυπα πιάτα και οι πετσέτες είναι σε πολύ ζωντανά χρώματα. Τα τραπέζια κοσμούσαν και απλά, γυάλινα και στρογγυλά, κηροπήγια.

Το μενού είναι πολύ μεγάλο και πρωτοστατούν κλασικά-δημοφιλή μεξικάνικα πιάτα (Ενσιλάδας, Τάκος, Μπουρίτο, Τοστάδα κ. ά ). Πέρα από αυτά, συναντάμε διάφορα κλασικά κρεατικά πιάτα απλά και μεξικάνικα. καθώς και μερικά γλυκά.

Παραγγείλαμε τα εξής:

Taquitos κοτόπουλου (7,00), πρόκειται για μικρές πεντανόστιμες τυλιχτές τορτίγιες με τυριά και κοτόπουλο συν λίγη ντομάτα. Κατέφθασαν σε εντυπωσιακό βαθύ μπλε πιάτο όπου τα τέσσερα τακίτος βρίσκονταν περιμετρικά του και η μπόλικη λευκή sour cream (με λίγα ψιλοκομμένα πράσινα κρεμμυδάκια) στο κέντρο του πιάτου με λίγη σος gucamole δίπλα!

Μexican Combo με Burittos με κοτόπουλο και Flautas με μοσχάρι (12,50) και ένα ακόμη με Enchilladas με κοτόπουλο και το ίδιο Flautas (12,50). Όπως καταλάβατε, πρόκειται για πιάτο που κάποιος μπορεί να συνδυάσει δύο παραδοσιακά μεξικάνικά φαγητά. Άκρως λειτουργική λύση ανάμεσα στις τόσες επιλογές που από ένα σημείο και μετά σε "πνίγουν" όταν μάλιστα θέλεις να χαρείς την παρέα σου.
Και στα δύο πιάτα, πέρα από τα κυρίως εδέσματα, γαρνίρονται με τον ίδιο τρόπο: μία τραγανή τορτίγια, μια κατακόκκινη πιπερίτσα, ρύζι, λίγες μικρές λωρίδες μοβ λάχανου, ντομάτα, μπόλικη πράσινη σαλάτα, sour cream πάνω από τα φαγητά. Και τα βασικά φαγητά ( με το Burito να έχει το προβάδισμα ) και οι γαρνιτούρες στοιχειοθετούσαν δύο πολύ νόστιμα πιάτα!

Μεξικάνικο Σνίτσελ (κατόπιν έμαθα ότι Μεξικάνικο Σνίτσελ δεν αποτελεί κάτι το ιδιαίτερο στην Μεξικανική κουζίνα........ ) από χοιρινό κρέας (13,50). Θέλοντας να ξεφύγω από τα κλασικά μεξικανικά πιάτα είπα να διαλέξω κάτι το διαφορετικό. Έτσι παράγγειλα αυτό το Σνίτσελ... Σερβίρεται με πολύ όμορφο τρόπο, πάνω σε στρογγυλό ξύλινο δίσκο. Συνοδεύεται από χειροποίητες πατάτες τηγανιτές, πράσινη σαλάτα συν λίγο μοβ λάχανο και για ντεκόρ δύο πράσινα φασολάκια και μια κόκκινη μικρή πιπεριά. Επάνω από το παναρισμένο Σνίτσελ υπήρχε μπόλικο λιωμένο κίτρινο τυρί. Το Σνίτσελ πραγματικά με απογοήτευσε γιατί για χοιρινό ήταν πολύ στεγνό και χοντροκομμένο και το μέτριο πανάρισμα ( που λίγο το καταλαβαίνεις ) δεν μπορούσε να το κάνει τραγανό, ως είθισται!!!
Θεωρώ ότι πολλά κρέατα του καταλόγου, ιδιαίτερα εκείνα που δεν αφορούν την Μεξικάνικη κουζίνα και την ταυτότητα του εστιατορίου, θα πρέπει να αποσυρθούν ή τουλάχιστον να μετριαστούν. Δεν γίνεται να ικανοποιούνται όλα τα γαστρονομικά γούστα.... ο θαμώνας πάει στο μέρος αυτό κυρίως για την ξεχωριστή κουζίνα του!

Στην αρχή μας προσφέρθηκαν νόστιμα Νάτσος, σε ξύλινο στρογγυλό μπολ, συνοδεία της γνωστής κόκκινης και πικάντικης μεξικάνικης σος!

Ήπιαμε:
Mojito (8,00), πολύ κατώτερο των προσδοκιών μας και ιδιαίτερα νερωμένο...
Ποτήρι Σανγκρία (5,00), σπιτική και πολύ νόστιμη!
Μπύρα Desperados ( 330 ml ) με τεκίλα, στα ΕΥΡΩ 5,00. Η ελαφριά και πλούσια σε γεύση αυτή μπύρα έχει πολύ ωραία συσκευασία και σερβίρεται με φέτα λεμόνι στο πάνω μέρος του μπουκαλιού.

Πέρα από τα κλασικά Μεξικανικά ποτά και κοκταίηλ, δίνεται ξεχωριστά και μία αρκετά ενδιαφέρουσα wine list με πολλά αξιόλογα Ελληνικά κρασιά.

Όσον αφορά το νερό οι γνώμες διίσταντο....: Ο ένας σερβιτόρος μας ρώτησε εάν θέλουμε απλό ή εμφιαλωμένο νερό. Είπαμε εμφιαλωμένο (2,00). Ο δεύτερος σερβιτόρος, αφού μας ξαναρώτησε, μας πληροφόρησε ότι και το νερό της βρύσης είναι καλό γιατί είναι φιλτραρισμένο.....!

Κατά τα άλλα, το προσωπικό είναι ευγενέστατο, δραστήριο και πλήρως καταρτισμένο!

Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για ένα μέρος με θετική και χαρούμενη αύρα που κερδίζει τον θαμώνα, ο οποίος αρέσκεται στο συγκεκριμένο είδος κουζίνας!

13 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Το DOS HERMANOS ήταν εδώ και πολύ καιρό στα σχέδια μου για επίσκεψη, η Κηφισιά ωστόσο μας έπεφτε λίγο μακριά, οπότε το αφήναμε για το μέλλον. Μια καθημερινή ωστόσο (Τρίτη αν θυμάμαι καλά) πήραμε την απόφαση και φθάσαμε στη Κηφισιά για να δοκιμάσουμε και εμείς τις γεύσεις του DOS HERMANOS.

Αν και καθημερινή, υπήρχαν ήδη μερικές παρέες και κατά τη διάρκεια της βραδιάς προστέθηκαν και άλλες. Ο χώρος έχει περιγραφεί αναλυτικά από τους φίλους του site, δεν έχω και εγώ παρά να προσθέσω ότι είναι πολύ όμορφος, άνετος, με ταιριαστή διακόσμηση και μουσική, σε προδιαθέτει ιδανικά για την έξοδό σου.

Κανένα παράπονο επίσης δεν υπήρχε και για το service. Ευγενικό και φιλικό όλο το προσωπικό, πάντοτε παρόν όποτε το χρειαζόσουν. Ένα προβληματάκι που υπήρχε με το τραπέζι μας διορθώθηκε με προθυμία άμεσα, ενώ στο τέλος μας ρώτησαν εάν μείναμε ευχαριστημένοι και μας περίμεναν στην έξοδο με χαμόγελο για να μας ξεπροβοδίσουν.

Ο κατάλογος, χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις, περιέχει τα πιάτα που πάνω-κάτω θα περίμενες να συναντήσεις. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να τον αναζητήσετε ηλεκτρονικά στο site του εστιατορίου.
Εμείς, 2 άτομα παραγγείλαμε:
- για αρχή ήρθε ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό (2 €), κατόπιν ωστόσο ερώτησης εάν προτιμούμε εμφιαλωμένο ή βρύσης.
- μετά από λίγο, σε ένα καλαθάκι ήρθαν λίγα nachos, απλά και με σπανάκι, συνοδεία ελαφρά καυτερής σάλτσας. Νοστιμότατα και χωρίς χρέωση μάλιστα.
- μία σαλάτα μεξικάνα, δηλ. ανάμεικτη πράσινη σαλάτα με κόκκινο λάχανο, ψιλοκομμένη ντομάτα, πιπεριά, αβοκάντο και παρμεζάνα. Η σαλάτα γαρνίρεται με μοσχαρίσιο κιμά (μπορούσαμε εμείς να προσθέσουμε το γαρνίρισμα της επιλογής μας) και σερβίρεται σε τραγανή φωλιά tortilla με sour cream sauce. Πολύ νόστιμη, με φρέσκα υλικά, και σε επαρκέστατη ποσότητα (10 €).
- taquitos, δηλαδή τραγανή tortilla από αλεύρι σε σχήμα φλογέρας με γέμιση από ποικιλία τυριών, φασόλια και μοσχαρίσιο κιμά (7,00 €). Νόστιμο πιάτο επίσης το απολαύσαμε. Ενδεχομένως να μην ήταν απολύτως απαραίτητο για την παραγγελία μας, καθώς 2 κυρίως και 1 σαλάτα θα ήταν αρκετά για να χορτάσουν δύο πεινασμένα άτομα, δεν το μετανιώσαμε ωστόσο.
- για μένα chimichanga κοτόπουλο φούρνου τυλιγμένο σε τραγανές tortillas από αλεύρι με topping sour cream (11,50 €) και για τη γυναίκα μου tostadas, δηλ. ανοιχτές τραγανές tortillas με γέμιση από κοτόπουλο φούρνου, με τσένταρ, σαλάτα, ψιλοκομμένη ντομάτα, ελιές και sour cream sauce (11,50 €). Και τα δύο πιάτα ήταν πολύ νόστιμα και μου άρεσε το γεγονός ότι όλες οι γεύσεις ήταν ευδιάκριτες. Η κάθε μερίδα μάλιστα ήταν αρκετά χορταστική καθώς περιελάμβανε από 2 τεμάχια, καθώς και σαλάτα, μεξικάνικο ρύζι (εξαιρετικά νόστιμο και αρωματικό) και σοταρισμένα μεξικάνικα φασόλια.
- από ποτά, παραγγείλαμε μια μικρή κανάτα των 500 ml. παγωμένη μαργαρίτα λεμόνι (14,00 €), η οποία ήταν μια χαρά.

Για τα παραπάνω, δηλ. 2 κυρίως, 1 ορεκτικό, 1 σαλάτα και την μαργαρίτα, ο λογαριασμός με απόδειξη ήρθε στα 56 €, τιμή λογική για όσα προσφέρει το DOS HERMANOS, οπότε και εδώ δε θα στερηθεί το άριστα στην αξιολόγησή μου. Εξάλλου, ιδιαίτερα θετικό είναι για εμένα ότι δεν υπάρχουν κρυφές χρεώσεις, που συναντάς αλλού και ανεβάζουν τον λογαριασμό από την αρχή.

Συμπερασματικά, πολύ όμορφος και προσεγμένος χώρος, άψογη εξυπηρέτηση, νόστιμα πιάτα και λογικές τιμές, για το λόγο αυτό και 4 τεσσάρια στην τελική μου αξιολόγηση, νομίζω μετά από πολύ καιρό. Εννοείται ότι θα ξαναπάω...

14 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Κλείνει αισίως ένα τέταρτο αιώνα και θα είχα να το επισκεφθώ απ’ τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Η επιλογή του απ’ το site για τη βδομάδα καλοφαγάδων έφερε πάλι στο προσκήνιο το DOS HERMANOS και προσωπικά μου κίνησε το ενδιαφέρον να ξαναπάω. Έτσι, το Σάββατο 7/10 πήγα με μια φίλη στις 21.30, μετά από τηλεφωνική κράτηση.

Το δίπατο της οδού Κυριαζή, στην καρδιά της Κηφισιάς, διατηρεί πάντα την παλιά του αίγλη. Όταν πρωτοάνοιξε το 1992, δεν υπήρχε άλλο Μεξικάνικο, με εξαίρεση το AZTEC επί της Κηφισίας, λίγα μέτρα πιο κάτω.

Παρασκευή και Σάββατο βράδυ διοργανώνουν βραδιές με μουσική Latin & Salsa, με τους δύο δημοφιλείς Κουβανούς μουσικούς τους. Για να μη μείνει μάλιστα κανείς παραπονεμένος, το πρώτο δίωρο, το πρόγραμμα ξεκινάει απ’ το ισόγειο, που είναι ο χώρος των μη καπνιστών, ενώ μεταμεσονύχτια οι Κουβανοί ανεβαίνουν στον Α’ όροφο, για να διασκεδάσουν και οι καπνίζοντες!

Το μαγαζί λειτουργεί λοιπόν τα Σ/Κ απ’ τις 12.00 το μεσημέρι, ενώ τις καθημερινές ανοίγει το βράδυ γύρω στις 18.00. Όπως είδα απ’ το σάιτ τους, ετοιμάζουν και φαγητά σε πακέτα για take away, με έκπτωση 10%!

Περί τα 150 άτομα μπορούν να τακτοποιηθούν στο ισόγειο και τον Α’ όροφο του μεξικάνικου εστιατορίου. Δεν περνούν απαρατήρητες οι κομψές ταπετσαρίες, οι σκαλιστοί καθρέφτες, οι δερμάτινες καρέκλες και προπαντός τα πολυτελή βιτρό στην οροφή! Τόσο στο ισόγειο όσο και στον όροφο υπάρχουν μπαρ για το σερβίρισμα ποτών, η δε κουζίνα βρίσκεται στον επάνω όροφο.
Βέβαια, η αυλή, στο πίσω μέρος, είναι κυριολεκτικά το κάτι άλλο! Μια πραγματική όαση πρασίνου, με καταπράσινα φυτά, πανέμορφα φαναράκια, καναπέδες με πολύχρωμες μαξιλάρες και στο βάθος τον εκπληκτικό πίνακα της Φρίντα Κάλο, που μας κοιτάζει από ψηλά! Ατυχώς, λόγω της βροχής που είχε προηγηθεί, η αυλή δεν λειτουργούσε, αλλά ήταν φωτισμένη και μπορούσα έτσι να φανταστώ τις καλοκαιρινές της δόξες!!
Στον Α’ όροφο των καπνιστών, όπου και ζητήσαμε να μας τακτοποιήσουν, υπάρχουν δύο καθαρές τουαλέτες, με έντονες πρασινωπές κ. λπ. αποχρώσεις, χρωματιστές γούρνες και καθρέφτες που έδεναν με την ταυτότητα του χώρου.

Το σέρβις πραγματοποιούν γύρω στα 4-5 νέα παιδιά ανά επίπεδο, με ευστροφία, ευγένεια και κατάρτιση αν και λίγο αγχωτικό τρέξιμο… Υπόψη ότι το μαγαζί γύρω στις 22.30 ήταν κατάμεστό!
Σημειώνω εδώ αυτό που μας εντυπωσίασε ιδιαίτερα: ήταν οι στολές τους, με πολύχρωμες φιγούρες και πολλές νεκροκεφαλές! Μάλιστα: Νεκροκεφαλές. Τους ρωτήσαμε και μας επιβεβαίωσαν κάτι που ήδη γνώριζα. Οι στολές συμβολίζουν τη μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή των Μεξικάνων, η οποία κρατάει απ’ τα πανάρχαια χρόνια των Αζτέκων κ. λπ. προγόνων τους. Πρόκειται, πράγματι, για τη Γιορτή των Νεκρών (Dia de los muertos), σύμφωνα με την οποία οι νεκροί επιστρέφουν στη γη για να γιορτάσουν με τις οικογένειές τους. Γιορτάζεται μάλιστα δύο ολόκληρες μέρες, την 1η και 2η του Νοέμβρη, για τα νεκρά παιδιά και τους ενήλικους αντίστοιχα!!

Ήρθε η ώρα να αναφερθώ, τελείως επιγραμματικά βέβαια, στο εκτεταμένο μενού του DOS HERMANOS.
Αυτό περιλαμβάνει 9 σαλάτες, γύρω στα 10 €, 22 ορεκτικά και αντίστοιχες ποικιλίες, από 5-10 €, ενώ ακολουθεί ό, τι το μεξικάνικο υπάρχει, δηλαδή:
Burritos, quesadillas, tostadas, enchiladas, tacos, chimichanga, flautas, fajitas, από 12-18 €. Μη μου ζητήσετε να τα περιγράψω εδώ, αφού άλλωστε προηγήθηκαν οι άριστες κριτικές των φίλων χρηστών, απ’ την επίσκεψη κατά την εβδομάδα των καλοφαγάδων.
Φυσικά σερβίρουν chili con carne, όπως και μεξικάνικα: σάντουιτς, σνίτσελ, steak, κοτόπουλο, γαρίδες, burger, αλλά και ψαρονέφρι με ανανά ή με mango. Τιμές, από 11-16 €. Ακόμη, 6-7 γλυκά και παγωτά, τοπικού χρώματος, ~ 7 €.

Από ποτά, εκτός απ’ τα πασίγνωστα κοκτέιλ που ήδη αναφέρθηκαν απ’ τους άλλους χρήστες, θα σημειώσω ότι υπάρχουν οι τοπικές μπύρες ή ποτήρι sangria, στα 5-7 €, καθώς και ποτήρι κρασί στα 5 €.

Εμείς λοιπόν δοκιμάσαμε τα ακόλουθα πιάτα:

• Αρχικά μας πρόσφεραν ένα μπολάκι με νάτσος και κόκκινη σος, που ήταν μια ενδιαφέρουσα εισαγωγή στο φαγητό μας.

• Ακολούθησε μια σαλάτα mango, που ήρθε μέσα σε ένα πράσινο σκεύος και που πλην του ομώνυμου τροπικού φρούτου, περιείχε μαρούλι, αβοκάντο, cranberries και τα γνωστά φασόλια. Εδώ πρέπει να σημειώσω ένα μεγάλο φάουλ. Δυστυχώς, το mango ήταν μόνο κάποια ελάχιστα και δυσδιάκριτα ίχνη, τα οποία μάλιστα χάνονταν μέσα στο πληθωρικότατο μαρούλι, που ήταν και ακανόνιστα κομμένο. Επειδή τα ψάχνω κάτι τέτοια, ανέτρεξα στο Διαδίκτυο -όπως μπορείτε άλλωστε και σεις- όπου διαπίστωσα ότι η σχετική σαλάτα είναι κίτρινη απ’ το mango κι όχι καταπράσινη απ’ τα μαρούλια… Φαίνεται πως ίσως το mango να εξαντλήθηκε κατά την εβδομάδα καλοφαγάδων… Ωστόσο, ήταν μπροστά μου ο υπεύθυνος κ. Παναγιώτης (σεφ τουλάχιστον), στον οποίο εξέφρασα το παράπονό μου και μου υποσχέθηκε ότι εφεξής θα το ρυθμίσουν το θέμα. Τιμή, όχι ευκαταφρόνητη: 10 €!

• Έφαγα μια κοτόπουλο chimichanga, που ήταν κοτόπουλό σε tortillas, με γαρνιτούρα ρύζι, κόκκινη πιπεριά, φωλιά με φασόλια, και λευκή σος sour cream. Εκλεκτό πιάτο, στα 11.50 €.

• Η φίλη μου πήρε μια fajitas vegetarian, όπου ήρθε το κυρίως πιάτο με την ποικιλία των λαχανικών και μια κόκκινη πιπεριά, και συνοδεύονταν από ένα μικρότερο πιάτο με 5-6 πιτούλες, guacamole, sour cream και στη μέση μπολάκι με κόκκινη πικάντικη σος. Τιμή στα 12.00 €. Επίσης πολύ νόστιμο και αντιπροσωπευτικό έδεσμα για τους vegan.

• Στο τέλος μοιραστήκαμε ένα σουφλέ σοκολάτας με παγωτό, που ήταν απλά συμπαθητικό, προσαρμοσμένο στα τοπικά μάλλον πρότυπα. Τιμή 7.50 €.

• Στην αρχή ζητήσαμε εμφιαλωμένο νερό. Τιμή 2.00 €.

Ο λογαριασμός, στα 43 € (το άτομο κατηγορία 17/25 €), ήταν κατά το μάλλον ή ήττον αναμενόμενος, για το γνωστό αυτό έθνικ στέκι, στο κέντρο της Κηφισιάς.

Συμπερασματικά, στη μεξικάνικη κουζίνα υπάρχουν ακόμη μάλλον περιορισμένα περιθώρια επιλογής, λόγω μικρού σχετικά ανταγωνισμού.
Το DOS HERMANOS θεωρώ ότι θα σέβεται την ιστορία του, εφόσον διατηρήσει σταθερή και αξιόπιστη γαστρονομική πολιτική, χωρίς μεταπτώσεις ποιότητας.
Αν, πάντως, βρεθείτε στα Βόρεια, μπορείτε να το τιμήσετε.

24 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η εβδομάδα γευσιγνωσίας του ask με βρήκε ν’ αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα σε Dos Hermanos και Altamira. Στο δεύτερο είχα πάει προ 15ετίας περίπου, τότε που ακόμα δεν είχα ιδέα από εστιατόρια και ιδίως από πολυεθνική κουζίνα. Βέβαια τότε υποτίθεται ότι ήταν στα φόρτε του, τα τελευταία χρόνια δεν είχε και την καλύτερη φήμη, οπότε θα ήθελα να δω μετά από τόσα χρόνια πως έχει εξελιχθεί.

Μιας όμως και η Δευτέρα ήταν και η μόνη μέρα που με βόλευε επέλεξα το Dos με λίγη επιφυλακτικότητα μπορώ να πω, καθώς μου είχε μείνει στο μυαλό η κριτική του αγαπημένου fratello που δεν ήταν ιδιαιτέρως ενθαρρυντική. Στον αντίποδα η συζήτηση με τον επίσης αγαπημένο Jim… έδινε αρκετά bonus. Τελικά και έχοντας διαβάσει όλων των φίλων τις κριτικές γύρω από αυτή την ενδιαφέρουσα εβδομάδα, συμπεραίνω πως τελικά μάλλον έκανα την πιο σωστή επιλογή. Ο καταλληλότερος βέβαια άνθρωπος να μας διαφωτίσει πάνω σε αυτό θα ήταν κάποιος από τους διαχειριστές του site που παραβρέθηκε σε όλες τις βραδιές.

Εγώ πάντως έμεινα απολύτως ικανοποιημένη από τη συγκεκριμένη εμπειρία σε όλους τους τομείς. Ξεκινώντας από το περιβάλλον, την εξυπηρέτηση, το φαγητό και την παρέα βεβαίως.
Επειδή όμως η τακτική μου είναι γνωστή και οι λόγοι ευνόητοι και πρωτίστως επειδή μου άρεσε πάρα πολύ το φαγητό στο Dos Hermanos, επέστρεψα σύντομα με την παρέα μου για repeat.

Και για να τα πάρω με τη σειρά

Ο χώρος μου άρεσε πολύ. Είναι όμορφος, προσεγμένος και κομψός, σε επίπεδα. Τα ξύλινα βαριά τραπέζια με τις άνετες καρέκλες με ψηλή πλάτη σε διαφορετικούς χρωματισμούς ανά επίπεδο, σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι τρως στην τραπεζαρία ενός αρχοντικού σπιτιού. Ο φωτισμός παίζει σωστά με τα ωραία φυτά και την υπόλοιπη διακόσμηση και τα χρώματα που ενώ και αυτά ποικίλουν, ούτε κουράζουν, ούτε είναι κιτς. Η μικρή δε αυλίτσα που υπάρχει στο βάθος αριστερά κατεβαίνοντας μόλις μερικά σκαλάκια… είναι ακόμα πιο μαγική, με ξύλινα τραπέζια και καναπέδες με vingage υφάσματα, ωραίες τεχνοτροπίες στους τοίχους και βέβαια τον πολυσυζητημένο -φωτισμένο- πίνακα με την “φρειδού” (λέγε με frida kahlo) που ομολογουμένως προσθέτει μια επιπλέον ατμοσφαιρική νότα στο περιβάλλον. Στον επάνω όροφο στο ίδιο μοτίβο χρωμάτων- τραπεζοκαθισμάτων, φιλοξενούνται οι καπνίζοντες. Κάτω μου αρέσει περισσότερο έτσι κι αλλιώς. Οι τουαλέτες επίσης είναι ωραίες και πολύ καθαρές παρά την κοσμοσυρροή.

Η εξυπηρέτηση παίρνει ξεκάθαρα τέσσερα από την πρώτη επίσκεψη και τρία από την δεύτερη μόνο και μόνο για την καθυστέρηση των πιάτων και συνεπώς την μη ομαλή ροή τους και θα εξηγήσω παρακάτω τι εννοώ*. Αν υπήρχε μισό θα πήγαινει υπέρ του μαθητή, αλλά επειδή δεν υπάρχει και για να προλάβω τις κακοπροαίρετες γλώσσες... θα βάλω τρια.

Βέβαια να σημειωθεί πως η πρώτη ήταν καθημερινή και γενικά δεν είχε πολύ κόσμο και η δεύτερη Σάββατο βράδυ όπου το μαγαζί ήταν φουλ πάνω-κάτω…οπότε μια κατανόηση είναι απαραίτητη! Το ζευγάρι ιδιοκτητών που το έχουν γνωρίζουν άψογα την δουλειά τους, την πονάνε και αυτό φαίνεται στη φροντίδα με την οποία έχουν αγκαλιάσει την επιχείρησή τους. Δεν θα άντεχε άλλωστε τόσα χρόνια αν δεν έκαναν τόσο καλά τη δουλειά τους. Από τις επιλογές πρώτων υλών, από την ευγένεια και το ήθος τους απέναντι στον πελάτη, από τη φροντίδα του χώρου… τα πάντα. Και βέβαια κανένα παράπονο ούτε από το υπόλοιπο team στο service που έκανε ό, τι μπορούσε για να περάσουμε όμορφα.

Οι ξένες επιλογές στη μουσική από τον συμπαθέστατο Μεξικάνο Dj άψογες. Παρασκευές και Σάββατα μας ενημέρωσαν ότι θα έχουν και live μουσική καθώς και latin χορό από ένα ζευγάρι που είχαμε κι εμείς τη χαρά ν’ απολαύσουμε κατά τη δεύτερη επίσκεψη, που παροτρύνει και τους πελάτες που έχουν τη διάθεση να συμμετέχουν.

Πριν περάσω στο φαγητό να πω αναφορικά με την ημέρα γευσιγνωσίας ότι πέρα από τις τριών ειδών τεκίλες (Don Julio blanco, reposando, παλαιωμένη) που μας παρουσίασαν και γευτήκαμε βεβαίως, τα κοκτέιλ (μαργαρίτες με μάνγκο, φρούτα του πάθους, καρπούζι, φράουλα, λεμόνι και φραγκόσυκο), τα σφηνάκια με τον κάκτο (ο οποίος όντως θυμίζει και "μυρίζει" πράσινο φασολάκι) και την paloma που ήπιαμε, ακολουθούσε πάντα αναλυτικότατη περιγραφή από τον συμπαθέστατο ιδιοκτήτη Μεξικάνικης καταγωγής τόσο για την προέλευση όσο και για την διαδικασία παραγωγής του κάθε είδους. Βεβαίως και στα φαγητά γινόταν ακριβώς το ίδιο μετά από κάθε πιάτο που σερβιριζόταν.

Έντεκα διαφορετικές γεύσεις πέρασαν εκείνη τη μέρα από το τραπέζι μας εις διπλούν και τριπλούν και φυσικά από το στομάχι μας. Με τα τρία διαφορετικά γλυκά (εις διπλούν και αυτά) δεκατέσσερεις γεύσεις σύνολο. Εκπληκτική εμπειρία και φιλοξενία και τους ευχαριστούμε για όλα, τόσο τους οικοδεσπότες όσο και τους παράγοντες του ask4food γι’ αυτή τη διοργάνωση.

Θα περιγράψω αναλυτικά την δεύτερη επίσκεψη μιας και για τις υπόλοιπες έχουν μιλήσει αναλυτικότατα οι προηγηθέντες φίλοι και όχι μόνο… αφού διαπιστώνω διαβάζοντας την πρόσφατη κριτική του χρήστη fagitokritis… που αναφέρεται στην συγκεκριμένη ημέρα γευσιγνωσίας και τον οποίο δεν γνώρισα ποτέ ως χρήστη, ότι δια της ατόπου απαγωγής, πρόκειται για κάποιον από το site, πράγμα που δεν σας κρύβω ότι δεν βρίσκω και τόσο πρέπον για προφανείς λόγους. Αnyway.

Μετά από λίγες ημέρες λοιπόν και συγκεκριμένα βράδυ Σαββάτου 30/09/2017 τρία άτομα, ξεκινήσαμε με:

- Nachos τα οποία δεν χρεώθηκαν

Ανάμεικτα από καλαμποκένια και σταρένια με σπανάκι τορτίγια, συνοδευόμενα από καυτερή sauce ποικιλίας chili πιπεριών. Από τα ωραιότερα που έχω γευτεί. Αυτά δε με το σπανάκι είναι απλά άπαιχτα. Αφράτα και νόστιμα.

- Taquitos κοτόπουλο χ 7€

Τραγανή σταρένια tortilla σε σχήμα φλογέρας (4 τμχ), με γέμιση από κοτόπουλο ψημένη σε μαντεμένιο φούρνο. Σερβιρίστηκαν με guacamole sauce και soure cream σε πολύ καλή ποσότητα και ελάχιστη σαλάτα για γαρνιτούρα. Ωραίο και ζουμερό το κοτόπουλο με τα υπόλοιπα λαχανικά και μπαχαρικά της γέμισης. Άψογο ξεκίνημα.

- Chimichanga με κιμά χ 12€

Πικάντικος μοσχαρίσιος κιμάς τυλιγμένος σε τραγανή σταρένια tortilla με topping sour cream. Συνοδεύτηκε με ρύζι και φωλιά πουρέ φασολιού μέσα σε φωλιά τορτίγιας. Τα αρώματα που αναδύονταν από τον κιμά αναδείκνυαν το συγκεκριμένο πιάτο.

- Enchiladas με κοτόπουλο χ 11,50€

Καλαμποκένια tortilla αυτή τη φορά, μαγειρεμένη σε chili sauce, με γέμιση από ψιλοκομμένο μαγειρευτό κοτόπουλο. Γαρνίρεται με τυρί, ψήνεται στο φούρνο και σερβίρεται με topping enchiladas sauce & sour cream. Συνοδεύτηκε επίσης με ρύζι. πράσινη σαλάτα και φωλιά με πουρέ φασολιού. Mου άρεσε πάρα πολύ και αυτό το πιάτο καθώς και η καλαμποκίσια τορτίγια, όπως καθετί καλαμποκίσιο άλλωστε.

- Fajitas mix χ 15,50€

Μοσχάρι και κοτόπουλο στήθος κομμένο σε φιλετίνια, μαριναρισμένα σε chili και ψημένα στη σχάρα με ψιλοκομμένο κρεμμύδι, τρίχρωμες πιπεριές και φρέσκια ντομάτα. Σερβίρεται σε καυτό μαντεμένιο σκεύος και συνοδεύεται από ζεστές σταρένιες tortillas, guacamole, sour cream & μεξικάνικο ρύζι.

Αν σας αρέσει να φτιάχνετε κατά ένα τρόπο σαντουιτσάκια μόνοι σας, είναι το κατάλληλο πιάτο. Εμείς με την παρέα μου το απολαμβάνουμε πάντα… ειδικά όταν από το πολύ γέμισμα… δεν κλείνει το πιτάκι ή σκίζεται! Τη στιγμή δε που έρχεται τσιτσιριστό το πιάτο είναι πραγματικά εντυπωσιακό το γεγονός ότι όλοι θέλουμε να το πάρουμε μπροστά μας και τσουρουφλίζονται τα χέρια μας. Ναι είναι ακριβό πιάτο αλλά φτάνει άνετα για δύο άτομα μαζί με τα υπόλοιπα. Εμείς που ήμασταν τρεις ζητήσαμε έξτρα πιτάκια τα οποία χρεώθηκαν + 2€.

- Ψαρονέφρι Mexican mango x 12,50

Aυτό το πιάτο το λάτρεψα από την πρώτη φορά που το δοκίμασα! Mαριναρισμένο ψαρονέφρι στη σχάρα με mango και chipotle sauce. Συνοδεύεται με μεξικάνικο ρύζι, ρόκα και φρέσκο κόλιανδρο. Ζουμερό και πεντανόστιμο το κρέας σε καλή μερίδα με μια λαχταριστή πικάντικη σάλτσα. Με μια λέξη εξαιρετικό!

- Μεξικάνικο ρύζι χ 3€

Ανάμεικτο με λαχανικά και κόλιανδρο που του χαρίζει αυτό το υπέροχο άρωμα.

*Σ’ αυτό το σημείο να αναφέρω τις αστοχίες στην εξυπηρέτηση στην δεύτερη επίσκεψη που είναι α) παρότι τα τρία από τα έξι πιάτα που επιλέξαμε περιείχαν ρύζι, ο σερβιτόρος δεν μας καθοδήγησε στο να μην πάρουμε έξτρα μερίδα. Όχι ότι δεν το φάγαμε αλλά έπρεπε να μας ενημερώσει (εγώ δεν το θυμόμουν) και β) υπήρξε πολύ μεγάλη καθυστέρηση στο σερβίρισμα που ναι μεν δικαιολογήσαμε λόγω Σαββατόβραδου, αλλά μετά ήρθαν ό-λ-α τα πιάτα μαζί, με αποτέλεσμα να μην έχουμε τον επιθυμητό χώρο στο τραπέζι μας αλλά ούτε τον χρόνο ν’ απολαύσουμε ομαλά την ροή των πιάτων που ήταν και το σημαντικότερο.

Μάλιστα ο ίδιος σερβιτόρος ερχόμενος στο τραπέζι μας κάποια στιγμή μας είπε ότι κάνουμε ένα λάθος… αφήνουμε το ψαρονέφρι τελευταίο και αν κρυώσει θα είναι κρίμα γιατί δεν θα έχει το ίδιο γευστικό αποτέλεσμα. Συμφωνώ. Όμως το λάθος δεν ήταν δικό μας αλλά της κουζίνας που έβγαλε όλα τα πιάτα μαζί και δεν ξέραμε τι να πρωτοδοκιμάσουμε. Αυτό ήταν το μόνο παράπονο, που θα παραβλέψω γιατί η υπόλοιπη εμπειρία ήταν εξαιρετική.

Και περνάμε στα γλυκά που συνολικά και από τις δύο επισκέψεις τα δοκίμασα σχεδόν όλα. Φτιάχνονται όλα από τους ίδιους και είναι αξιοπρεπέστατα μπορώ να πω. Αυτά που δοκίμασα στην δεύτερη επίσκεψη λοιπόν είναι τα:

- Μεξικάνικη μηλόπιτα με παγωτό (στον κατάλογο χ 6,5€ σκέτη, με παγωτό 7,50€)

Είναι σκεπαστή από εξαιρετικό χειροποίητο φύλλο τραγανό που μέσα έχει κλείσει κομμάτια μήλου με κανέλα. Σερβίρεται ζεστή, πασπαλισμένη με άχνη και κανέλα και το παγωτό βανίλια που συνοδεύει την κάθε μπουκιά συμπληρώνει την πολύ ωραία γεύση. Κι εγώ που δεν είμαι fan αυτού του γλυκού το προτείνω ανεπιφύλακτα.

- Σουφλέ σοκολάτας με παγωτό (στον κατάλογο 6,5€ σκέτο, με παγωτό 7,50€)

Καλή ποσότητα και πολύ ωραίο σε εκτέλεση. Συγκριτικά με κάθε άλλο εστιατόριο που έχω δοκιμάσει αυτό το γλυκό, λέω με σιγουριά πως είναι από τα πιο αξιόλογα.

Για τα παραπάνω με νερό βρύσης, 2 κόκα κόλες (3€ έκαστη) και κερασμένα τα δύο υπέροχα γλυκά καθώς και μια μποτίλια με μαργαρίτα καρπούζι (την οποία είχα ξεχωρίσει από την πρώτη φορά) αφού μας άφησαν να επιλέξουμε τη γεύση η οποία αντιστοιχούσε σε 3 ποτήρια για όλους μας… πληρώσαμε 69,50€ ήτοι 23,16€/άτομο και αυτά που φάγαμε άξιζαν και το τελευταίο λεπτό του ευρώ.

Το τηγανιτό παγωτό (χ 6,50€ στον κατάλογο) με την εξαιρετική κρούστα από τριμμένο μπισκότο, καστανή ζάχαρη και κανέλα είναι επίσης ένα γλυκό που αξίζει να δοκιμάσετε. Και κατά τη γνώμη μου είναι από τα top του Dos μαζί με την μηλόπιτα. Το cheesecake oreo συμπαθητικό επίσης στα 6,5€ +1 ευρώ για επιπλέον παγωτό.

Συμπερασματικά έχοντας μέχρι τώρα εμπειρία από Αmigos, El taco bueno, Mεξικάνο και Ancho Mexican grill (που οκ είναι πιο fast food αλλά το βάζω και αυτό), μπορώ να πω με σιγουριά ότι το Dos Hermanos έχει την πιο αντιπροσωπευτική, πιο ωραία και πιο ποιοτική Μεξικάνικη κουζίνα!

Έχει καλής ποιότητας πρώτες ύλες και πάνω απ’ όλα Κ-Α-Θ-Α-Ρ-Ε-Σ γεύσεις! Καταλαβαίνεις τι τρως. Συνήθως αυτό που με χαλάει στα Μεξικάνικα είναι ο αχταρμάς γεύσεων που δεν επιτρέπει να ξεχωρίζεις τις πρώτες ύλες. Πουρέδες φασολιών, καλαμπόκια, τυριά, κιμάδες και σάλτσες γίνονται ένα. Στο Dos ξεχωρίζεις το κάθε πιάτο, τα υλικά του, τα αρώματά του, τα μπαχαρικά του… τα πάντα!

Είναι από εκείνα τα εστιατόρια που ξέρουν να κάνουν τη διαφορά στη Μεξικάνικη κουζίνα! Σέβεται τον πελάτη του και είναι ικανό να προσφέρει εκτός από καλής ποιότητας πρώτες ύλες και μεγάλου εύρους γευστικές εντάσεις, μια πολύ όμορφη συνολικά εμπειρία που δεν θ’ απογοητεύσει τον επισκέπτη ακόμα κι αν χρειαστεί να πληρώσει κάτι παραπάνω από τα συνηθισμένα.

Ναι, αν δεν υπήρχαν τα κεράσματα η συνολική εμπειρία εκείνης της βραδιάς θα κόστιζε περί τα 30€ το άτομο. Όμως θα ξαναπώ πως το φαγητό, η περιοχή, το περιβάλλον και η συνολική εμπειρία γενικότερα τα αξίζουν και με το παραπάνω, έστω κι αν δεν το επιτρέπει η τσέπη μας για πολύ συχνά. Αξίζει η επίσκεψη ακόμα κι αν χρειάζεται να διανύσει κανείς αρκετά χιλιόμετρα.

Προτείνεται.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Κυριακή μεσημέρι βρεθήκαμε με τον καλό μου στην Κηφισιά.
Ηλιόλουστη, ανοιξιάτικη ημέρα και η Κηφισιά είναι ένα σημείο των Αθηνών που χαίρεται η καρδιά σου να βολτάρει.
Είχαμε πολύ, πάρα πολύ καιρό να περπατήσουμε στην Κηφισιά, είχαμε σχεδόν ξεχάσει αυτή την "ηρεμία" που πλανιέται στην ατμόσφαιρα, μια fake αίσθηση πως εδώ όλα τα προβλήματα είναι λυμένα.....

Αφού βρεθήκαμε λοιπόν στην Κηφισιά μετά από πολύ καιρό, πήγαμε και στο DOS HERMANOS μετά από πάρα-μα-πολύ καιρό..

Χωρίς κράτηση (ναι - σπανίως το κάνω αυτό), ρωτηθήκαμε εάν θέλουμε να καθίσουμε στους καπνιστές, ευτυχώς είχαν 2 stands στο χώρο μη καπνιστών, οπότε και βολευτήκαμε αμέσως.

Πηγαίνοντας στον πάνω όροφο για την (πεντακάθαρη και πολύ κομψή) τουαλέτα, συνειδητοποίησα για ακόμη μία φορά πόσο τιμωρούνται στην Ελλάδα της απαγόρευσης του καπνίσματος οι μη καπνιστές. Ο πάνω χώρος όμορφος, άνετος, δροσερός, τα τραπέζια με απόσταση μεταξύ τους -σε αντίθεση με το στριμωγμένο κάτω χώρο, που ενώ η θερμοκρασία έξω ήταν τουλάχιστον 20 βαθμοί είχαν ανάψει θέρμανση η οποία όταν ρώτησα σχετικά, μου απάντησαν πως μόλις την έκλεισαν(! ), με αποτέλεσμα να είμαστε ένα θερμοκήπιο.
Η περιγραφή του χώρου γίνεται καταπληκτικά από την PP_TINA, άρα περιττό να την επαναλάβω (εξάλλου πως να συγκριθείς με την πένα της?), το ίδιο και από τον Piperman.

Η εξυπηρέτηση πολύ καλή, ευγενική και άμεση, Μπράβο στα παιδιά που μόνο ένα βλέμμα μας ήταν αρκετό για να εξυπηρετηθούμε!

Ερωτηθήκαμε εάν θέλουμε νερό εμφιαλωμένο ή βρύσης, ζητήσαμε βρύσης.
Αμέσως ήρθε το menu (λόγω των ημερών νηστείας σημειώνω ότι είχαν και νηστίσιμο menu) και το μπολάκι με την πικάντικη σως και νάτσος.

Παραγγείλαμε μία μπύρα Desperados (με tequila) δροσερή και φρουτώδης.
Από φαγητά (και ενθυμούμενη από τα παλιά τις τεράστιες μερίδες-κάναμε συντηρητική παραγγελία):

1 σαλάτα Μexicana
1 Burritos με κοτόπουλο γρανιρισμένο με τυρί -συνοδεύεται με pico de gallo
1 mexican pine apple (ψαρονέφρι με mango & chipotle sauce, συνοδεία μεξικάνικου ρυζιού και σαλάτας

Η σαλάτα πάρα πολύ καλή, φρέσκα υλικά, μεγάλο μέγεθος
Το Mexican pine apple νοστιμότατο, εξαιρετικό ψήσιμο, χορταστικό πιάτο, η ένταση στη διαφορετικότητα γέυσης είναι το μυστικό του πιάτου.
Το Burittos κοτόπουλο ήταν ΟΚ., ένα μέτριο πιάτο. Ένιωθα στους κάλυκες της γλώσας μου μία κάποια αντίδραση, μία αναντιστοιχία γεύσης, κάτι με χάλασε ανεπαίσθητα -χωρίς να μπορώ να το εντοπίσω, εξάλλου με τόση σάλτσα και μπαχαρικά, πως να διακρίνεις?
Ακόμη μία μπύρα για τον καλό μου Estrella Damm Inedif 750ml για να πάνε κάτω τα φαρμάκια (στη συγκεκριμένη περίπτωση να πάει κάτω η πικάντικη κόκκινη πιπερίτσα που κατά λάθος έφαγε!! ).

*Δυστυχώς για μένα -η αγωγή αντιβίωσης που ακολουθώ και δεν μπόρεσα να γευτώ ούτε μία margarita (επιφυλάσσομαι! ).

Λογαριασμός στα euro 50,00 (διαθέσιμο POS -όπως σχεδόν παντού πλέον)

Η έθνικ κουζίνα στην Αθήνα είναι γενικώς υπερτιμημένη, πόσω μάλλον σε ένα προάστιο όπως αυτό της Κηφισιάς.
Από την άλλη το DOS HERMANOS είναι ένα εστιατόριο (με τσιμπημένες τιμές μεν) διαφορετικό δε, ώστε να αξίζει τουλάχιστον μία επίσκεψη για την εμπειρία!

03 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Είπα να ξεκινήσω την κριτική, κλέβοντας από παλιά μου κριτική Μεξικάνικης κουζίνας, αλλά τελικά θα κάνω πρωτογενή ανάλυση, διότι το οφείλω στον χώρο, εδώ και πολλά χρόνια. Βάζω να παίξει το ‘’Down in Mexico’’ των Coasters, το ''Slave of desire'' των New Dawn και παρόμοια dirty songs και ξεκινάω back to past. Την εποχή που ξαναγύρισα Αθήνα και έψαχνα να βρω που θα φάω τα αγαπημένα μου burritos, fajitas και chimichangas.
Τότε, καθώς τα Μεξικάνικα στέκια που γνώριζα είχαν κλείσει, ως από μηχανής Θεός ο bro, με τον οποίο έχουμε τα ίδια γούστα -τουλάχιστον στο φαγητό- μου πρότεινε τα 2 αδέρφια (Dos Hermanos). Αυτό ήταν κολλήσαμε. Κολλήσαμε και δεν ξεκολλήσαμε ποτέ.
Κολλήσαμε για την άψογη εξυπηρέτηση, για τα hand made υλικά του, κολλήσαμε για την ποιότητα και τελευταία κολλήσαμε για τον χώρο –λέγε με αυλή- μικρή και κουκλίστικη.
Η εβδομάδα γευσιγνωσίας του ask ξεκινούσε στο Dos Hermanos, οπότε δεν χρειάστηκε δεύτερη σκέψη που θα πήγαινα. Παρκάρισμα στην Κηφισιά, κατά περίεργο τρόπο πολύ εύκολο έως γελοίο και τσουπ, ‘’νάμαστε πάλι εδώ αδερφέ μου’’.
Welcome drink στην αυλή που βρίσκεται στο πίσω μέρος του ισογείου, με τι άλλο εκτός από μαργαρίτα; Αυλή – αίθριο, όαση δροσιάς με πολλά φυτά πέριξ, παράθυρα, πόρτες, καναπέδες, φτιαγμένα με μεξικάνικη τεχνοτροπία, χρώματα παστέλ και σε κεντρικό μέρος του χώρου δεσπόζει το κάδρο της διάσημης μεξικάνας ζωγράφου Frida Kahlo. Δεν αναλύω την Frida γιατί θα βγω εκτός θέματος, αντίθετα θα αναλύσω τις μαργαρίτες του ενός εκ των 2 αδερφών. Σε ποτήρι κλασικό ‘’ύψιλον’’, με το χείλος περασμένο από λεμόνι για να κολλήσει το αλάτι που υπήρχε πέριξ του χείλους και διακοσμημένο με κομμάτι φρέσκου φρούτου ανάλογα την γεύση, σερβιρίστηκαν οι frozen μαργαρίτες.
Με επιλογή από την κλασική έως ότι γεύση θέλεις.
Δοκίμασα την κλασική, με premium tequila και φρέσκο χυμό λεμονιού και lime. Επιβεβαιώθηκα για μια ακόμα φορά. Κλασική μεξικάνικη γεύση από τις καλύτερες που έχω δοκιμάσει.
Στην συνέχεια, υπό τους ήχους μεξικάνικης μουσικής από μεξικανό dj, καθίσαμε στο ξύλινο σκουρόχρωμο τραπέζι με τις βαριές πολυθρόνες και τους άνετους καναπέδες και μας έγινε ενημέρωση για τον χώρο, τους ιδιοκτήτες, τα υλικά που χρησιμοποιούν στην Παρασκευή του φαγητού και φυσικά την tequila.
Δοκίμασα DonJulio anejo, μια παλαιωμένη τεκίλα με απαλή βελούδινη γεύση και συνδυασμό φρούτων και κανέλας με μέλι, που ξεκουράζεται σχετικά λίγο σε δρύινα βαρέλια. Σφηνάκι, αλατάκι στο χείλος, shoot it και μετά φέτα lime για να καταλάβεις όλα τα γευστικά χαρακτηριστικά του ποτού. Άρωμα, άρωμα, άρωμα. Στα 3 shots σταμάτησα.
Και καλά έκανα, διότι άρχισαν να έρχονται τα πιάτα τα οποία συνοδεύονταν από Palomas. Τι εστί Paloma; Cocktail το πλέον διαδεδομένο στο Μεξικό, το οποίο συνοδεύει και το φαγητό τους. Tequila reposado διπλής απόσταξης, που παλαιώνει και αυτή σε δρύινα βαρέλια για να αποκτήσει έναν ελαφρύ, γλυκό χαρακτήρα, με άρωμα που θυμίζει μείγμα φρούτων και με νότες βανίλιας και σοκολάτας. Επιπλέον lime, grapefruit σόδα και σιρόπι αγαύης από το φυτό agave με θεραπευτικές ιδιότητες που χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες στο Μεξικό.
Ήπια τρεις για τις θεραπευτικές του ιδιότητες, αλλά και για να συνοδεύσω το φαγητό που ήταν πολύ, μα πάρα πολύ.
Ουσιαστικά έγινε παρουσίαση σχεδόν όλων των πιάτων του εστιατορίου, οπότε αν ξεκινήσω να τα αναλύσω όλα, θα χρειαστώ πολλές σελίδες.
Θα γράψω μόνο, τι δεν θα πρέπει να λείπει από το τραπέζι κάποιου ο οποίος θέλει να δοκιμάσει μεξικάνικη κουζίνα, αλλά και από αυτόν που του αρέσει η συγκεκριμένη κουζίνα.
Να ξεκαθαρίσω ότι η μεξικάνικη κουζίνα μοιάζει με την ελληνική στα υλικά, στηρίζεται δε στις πίτες, διαφορετικής υφής και πρώτης ύλης και σε όλων των ειδών τα κρέατα. Διαφορά από την Ελληνική, υπάρχει στα συνοδευτικά και στο μαρινάρισμα.
Must eat λοιπόν τα παρακάτω:
Homemade nachos σε 2 παραλλαγές από καλαμποκένια tortilla και από σταρένια tortilla με σπανάκι που συνοδεύονταν από ολίγον τι καυτερή chili sauce και ποικιλία πιπεριών. Καλά θα πάω σε Μεξικάνικο να φάω πατατάκια; Ξεχάστε ότι ξέρατε. Άλλη γεύση χειροποίητη, ψημένα στον φούρνο, γευστικά, τραγανά, αλμυρά όσο χρειάζεται. Παίρνεις βουτάς στη sauce και απολαμβάνεις. Δεν θα πρότεινα να δαγκώσεις και πιπεριά διότι θα απογειωθείς και δεν θα προλάβεις να γευτείς τα υπόλοιπα πιάτα.
Κακτοσαλάτα που έχω φάει σε άλλη επίσκεψη στο Hermanos, όπου μέσα σε φωλιά από tortilla υπάρχει, πρασινάδα, ντομάτα, πιπεριά, αβοκάντο, κομμάτια κάκτου, παρμεζάνα και cheddar. Μην φοβηθείτε τον κάκτο. Γευστικά θυμίζει μεγάλο πράσινο φασολάκι. Υπέροχη, δροσερή, θεϊκή, πλούσια γεύση.
Αν θέλετε κάτι πιο οικείο σε γεύση, δοκιμάστε την σαλάτα mango, με μαρούλι, mango, αβοκάντο, cranberries, μαριναρισμένα ψητά κομμάτια φιλέτου και γλυκιά mango sauce. Απολαυστική και αυτή, ωραίος και ισορροπημένος ο συνδυασμός των υλικών, αν θα άλλαζα κάτι, θα ήταν να βάλω το αβοκάντο ψιλοκομμένο.
Guacamole. Βάση μαρούλι, γαρνιτούρα κάποιες φέτες ντομάτας και κάποια nachos και στο κέντρο αυτή η υπέροχη, παχύρευστη, πρασινωπή σάλτσα, από ώριμα αβοκάντο, ψιλοκομμένη ντομάτα, κρεμμύδι, lime και αρκετά μεξικάνικα μπαχαρικά. Άριστο ορεκτικό αλλά και άριστο συνοδευτικό με όλα τα μεξικάνικα πιάτα.
Chimichanga, επιτέλους στα καλύτερα της. Σταρένια τραγανή tortilla με πικάντικο κιμά, σωστά μπαχάρια, διάσπαρτο ψιλοκομμένο μαρούλι και στην κορυφή sour cream. Δώσε μου τσιμιτσάγκες και άσε με να τις απολαύσω.
Quesadillas. Αν τη δεις ολόκληρη νομίζεις είναι σκεπαστή πίτσα. Έρχεται κομμένη, ψητή σταρένια μαλακή tortilla, που στο εσωτερικό της περιέχει μαριναρισμένο, ψητό, ψιλοκομμένο φιλέτο κοτόπουλου, guacamole, κρεμμύδι, μαρούλι και ψημένα κίτρινα τυριά.
Burrito. Σταρένια μαλακή tortilla ψημένη στον φούρνο, γεμισμένη με μεξικάνικα σοταρισμένα φασόλια, κιμά μοσχαρίσιο πικάντικο, λιωμένο τυρί και pico de gallo - η κλασσική μεξικάνικη σαλάτα αποτελούμενη από ψιλοκομμένη ντομάτα, κρεμμύδι, σκόρδο, πιπεριές jalapeno, κόλιανδρο, λεμόνι- πάνω σε μαρούλι.
Τέλος η ναυαρχίδα κάθε μεξικάνικου εστιατορίου:
Fajitas. Σερβίρονται κομμάτια κρέατος σε μαντεμένιο σκεύος που τσιτσιρίζει διότι μόλις βγήκε από τη φωτιά, μαζί με tricolore πιπεριές, ντομάτα και κρεμμύδι. Συνοδεύεται από ρύζι μαριναρισμένο μεξικάνικα, σταρένιες tortillas, guacamole sauce, και sour cream. Σε εμάς ήρθε με κομμάτια κοτόπουλου μαριναρισμένα σε chili και μοσχαρίσια φιλετίνια. Η διαδικασία απλή όσο και σύνθετη. Παίρνεις την tortilla και την γεμίζεις με ότι έχεις μπροστά σου. Στην συνέχεια την κλείνεις και τρως.
Tip: Μην την παραφουσκώσεις, δεν κλείνει και δεν μπορείς να την φας. Έχει αρκετές tortillas αγάλι- αγάλι.
Από τα γλυκά ξεχωρίζει το τηγανιτό παγωτό, καλυμμένο από μαύρη ζάχαρη, κανέλλα, μπισκότο με την περίεργη και έξτρα υπέροχη γεύση.
Το κλείσιμο του δείπνου, είχε shots από τεκίλα φραγκόσυκο παρέα με ένα κομμάτι κάκτου. Το μόνο που μας έλλειψε για να μπούμε στο πετσί του ρόλου ήταν το πόντζο, μιας και το σομπρέρο δεν μας ξέφυγε, το φορέσαμε.
Στο δια ταύτα, κατ’ εμέ και πέραν του ειδικού μενού γευσιγνωσίας του ask, τα ‘’2 αδέρφια’’ αποτελούν την ναυαρχίδα του Μεξικάνικου φαγητού στην Αθήνα και θα συνεχίσουν να είναι μπροστά, όσο προσέχουν και την παραμικρή λεπτομέρεια, στο προϊόν που πλασάρουν στο Αθηναϊκό κοινό και σε τιμές λογικές..
Με 20-25 ευρώ, τρως πλουσιοπάροχα και γεύεσαι γεύσεις θεματικής κουζίνας.
Αν σ’ αρέσει η Μεξικάνικη κουζίνα θα το κάνεις στέκι, αν είσαι κολλημένος με άλλο είδος φαγητού θα το μισήσεις, οπότε άσε εμάς που το λατρεύουμε να το χαρούμε.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.

27 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Είναι πραγματικά απορίας άξιον πως η Μεξικάνικη κουζίνα δεν γνωρίζει στην Ελλάδα την αναγνώριση που θα μπορούσε να έχει κερδίσει. Όσα χρόνια θυμάμαι την ζωή μου στην πρωτεύουσα σπάνια φέρνω στην μνήμη μου να υπάρχουν ταυτόχρονα πάνω από 6-7 εστιατόρια που να προσανατολίζονται στην Μεξικάνικη κουζίνα…

Σαν γεύσεις είναι πολύ πιο κοντά στις δικές μας γαστρονομικές συνήθειες από πολλές άλλες κουζίνες. Αν το αναλογιστείς, ο οισοφάγος μας είναι σαφώς πιο γνώριμος φίλος με τον κιμά, τα φασόλια και με προϊόντα ζύμης από καλαμπόκι παρά με το ωμό ψάρι και την miso soup…

Για να μη βγάζω την ουρά μου απ’ έξω, δεν παίρνω την σκούφια μου να σας βαρέσω γιατί κι εγώ άντε να έχω επισκεφτεί Μεξικάνικο εστιατόριο γύρω στις 5-6 φορές. Και πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου να αποχωρεί με μάλλον ανάμικτα συναισθήματα. Αυτό γιατί ενώ μου άρεσαν αρκετά οι γεύσεις, πάντα μου έμενε η εντύπωση πως από πού πριν λίγη ώρα γεύτηκα άνηκε μάλλον στην κατηγορία του «ετοιματζίδικου».

Ένας άλλος παράγοντας ήταν πως οι «αλλοδαπές» κουζίνες και τα εστιατόρια που τις αντιπροσώπευαν, σπάνια διαφέντευαν άτομα που είχαν ουσιαστικές γνώσεις στην κουζίνα και πάνω απ’ όλα στην κουλτούρα του ενίοτε λαού. Για να εξηγήσω το σκεπτικό μου. Είχε κάποιος κατάστημα με ρούχα αλλά δεν πήγαινε καλά? Το έκλεινε κι άνοιγε σουσάδικο γιατί αυτή την εποχή έχει μεγάλη πέραση και κοινό. Η σχέση του με το αντικείμενο? Όση και του Ronaldo με την υποκριτική (μη μου πείτε πως δεν έχετε προσέξει πως το μπουκαλάκι του Ultrex παίζει καλύτερα από τον ίδιο στην διαφήμιση…).

Θα ξεκινήσω από τον χώρο. Μάθαμε πως έχει διαθέσιμο και πάνω όροφο αλλά εμείς χαρήκαμε μόνο το ισόγειο. Αυτός χωρίζεται στον εσωτερικό και στην αυλή τους. Μου άρεσαν και οι δύο αλλά σαφώς λάτρεψα την αυλή τους… Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον που την πρωτοαντικρίζει χωρίς να χαμογελάσει. Όλα σε απόλυτη αρμονία. Τα χρώματα, τα φαναράκια, τα έπιπλα, τα φυτά, τα διακοσμητικά…. Ο φωτισμός ατμοσφαιρικός και προσεγμένος. Στο βάθος δεσπόζει το πορτραίτο της Φρίντα Κάλο. Μιας μορφής άκρως συνδεδεμένης με το Μεξικό. Αυτός ο χώρος θα μπορούσε να είναι το ατελιέ της γιατί είναι γνωστό πως λάτρευε τα έντονα χρώματα.

Η εξυπηρέτηση απίστευτα φιλική και χαμογελαστή. Όμως από κινήσεις τους, όπως ο τρόπος που σε σέρβιραν, μαρτυρούσαν επίσης την επαγγελματική τους κατάρτιση. Όλοι μας όλοι όσοι είχαμε τιμή να γνωρίσουμε μας έκαναν να νοιώσουμε άνετα και κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτοι. Μέχρι και ο DJ βγήκε από το πόστο του και φωτογραφήθηκε μαζί μας φορώντας μεξικάνικο καπέλο.

Και σιγά σιγά οι μύθοι που είχα σχηματίσει από την μέχρι στιγμής εμπειρίες μου άρχισαν να διαλύονται σαν πύργος με τραπουλόχαρτα.
Το συμπαθέστατο ζεύγος που είναι οι ιδιοκτήτες του DOS HERMANOS είναι ξεκάθαρο πως όχι απλώς έχουν γνώσεις πάνω στην Μεξικάνικη κουλτούρα, κουζίνα και συνήθειες αλλά έχουν ζήσει με τον τρόπο ζωής τους. Μας αφιέρωσαν χρόνο και διάθεση για να μας εξηγήσουν λεπτομέρειες που μας έφεραν πιο κοντά σε αυτόν τον λαό.

Μας ανέλυσαν την τεχνοτροπία που παράγονται τα διάφορα πιάτα τους και φυσικά η τεκίλα. Την ίδια τακτική ακολούθησαν και κάθε φορά που μας προσφέρονταν κάποιο πιάτο. Γνωρίζοντας πως για τους περισσότερους από εμάς η Μεξικάνικη κουζίνα είναι ακόμα αχαρτογράφητη, μας ανέλυαν τα πάντα. Πραγματικά το εκτίμησα.

Ξεκινήσαμε την βραδιά με μία μαργαρίτα. Αν θυμάμαι καλά έχουν εκδοχή της σε πάνω από 7-8 γεύσεις φρούτου. Ενδεικτικά αναφέρω το lime, το passion fruit, το μάνγκο, την φράουλα και το καρπούζι. Εγώ ως κλασικός συντηρητικός, επέλεξα την αγαπημένη μαργαρίτα lime. Θεϊκή!! Η τεκίλα που είχαν χρησιμοποιήσει ήταν εξαιρετικής ποιότητας και το αλάτι στο χείλος του ποτηριού έκαναν την γεύση παιχνιδιάρικη και δροσερή. Φυσικά σε όλη τη διάρκεια της βραδιάς μας δόθηκε η δυνατότητα να δοκιμάσουμε τεκίλα με γεύση σε τόνους σοκολάτας, ροδόχρωμη τεκίλα με φραγκόσυκο (διακοσμημένη με ένα κομμάτι βρώσιμου κάκτου) αλλά και το παραδοσιακό cocktail τους που ονομάζεται Paloma.
Το παρεάκι δεν ήθελε και πολύ για να μπει ακόμα περισσότερο στο γενικό «πικάντικο», λόγω γεύσεων, κλίμα και να το επισφραγίσει τόσο κι άλλο τόσο με «καυτά» ενήλικα σχόλια και πειράγματα. Από τα πιο απολαυστικά σημεία εκείνης της βραδιάς…
Πρώτα μας έφεραν στο τραπέζι μπολς με νάτσος κλασικά και με σπανάκι, συνοδευόμενα από ντιπ που έκαιγε διαολεμένα. Παραδόξως η όποια αψάδα μου προκάλεσε τόσο αυτό όσο και κάποια ακόμα πιάτα που δοκίμασα, ήταν εντελώς παροδική. Αυτό το λέω για όσους τους προβληματίζει πως ίσως έχουν ενοχλήσεις από κάποιες γεύσεις τους που είναι παραπάνω από το σύνηθες καυτερές.
Ακολούθησαν τρία είδη διαφορετικής σαλάτας.
• Mango. Ονομασία που λογικά έλαβε λόγω της σος που χρησιμοποιούν και που έχει ως βάση το mango. Για εμένα ο πρωταγωνιστής ήταν κατά κύριο λόγο το αβοκάντο και τα cranberries. Εκτός του πράσινου μέρους της, συνυπήρχαν κομμάτια από φιλετίνια ψαρονέφρι. Το μοναδικό που θα ήθελα να πω είναι πως στην θέση τους ίσως να πειραματιζόμουν και με κάποιο πιο όξινο υλικό όπως το λεμόνι αφού κολλάει απόλυτα με το αβοκάντο (που αν δεν κάνω λάθος, το βοηθάει στο να αποδώσει και τα ευεργετικά του οφέλη)
• Tortilla. Πράσινη βάση, με μεγάλες λωρίδες tortilla. Φιλέτο πορτοκαλιού, τριμμένα τυριά και parmezzana balsamico vinaigrette σος. Δροσερή και πολύ ευχάριστη σαλάτα. Νομίζω πως ήταν αυτή που αγάπησα περισσότερο
• Guacamole. Ίσως η πιο γνωστή και αντιπροσωπευτική σαλάτα αυτής της κουζίνας. Καμία σχέση με όποια άλλη guacamole είχα δοκιμάσει. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες τα υλικά ήταν πιο χοντροκομμένα και τα «έβρισκες» στην γλώσσα σου. Το ότι ήταν τόσο ξεκάθαρο πως ήταν χειροποίητη με έκανε να της αποδώσω έξτρα πόντους. Μου άρεσε… μου άρεσε πάρα πολύ! Έκλεψα όσα νάτσος υπήρχαν στο τραπέζι και με την βοήθειά τους απόλαυσα γερές δόσεις από αυτή την φίνα και διακριτική σε γεύση σαλάτα. Σύμφωνα με τον κατάλογό τους χρησιμοποιούν και κάποιο είδος «μυστικού» μπαχαρικού.

Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα! Μου είναι αδύνατον να θυμηθώ το κάθε ένα από τα κυρίως που μας προσφέρθηκαν αναλύοντας ταυτόχρονα τα χαρακτηριστικά και γεύση του καθενός. Εξάλλου ήταν τόσο πολλά που από ένα σημείο και μετά είχα αποπροσανατολιστεί!!! Είμαι σίγουρος πως άλλα άτομα της παρέας με πιο καθαρό μυαλό και θυμητικό, θα είναι σε θέση να δώσουν περισσότερες πληροφορίες. Εγώ απλώς θα προσπαθήσω να μεταφέρω την αίσθηση που αποκόμισα. Ποια είναι αυτή? Πως όλα ετοιμάζονται στην κουζίνα τους. Πως έχουν γνώσεις και μεράκι. Πως και σε εμφάνιση/παρουσίαση αλλά και σε γεύση έχουν προσέξει και την παραμικρή λεπτομέρεια. Πως οι γεύσεις εναλλάσσονταν από το πικάντικο στο πιο γλυκό, τόσο μα τόσο ευχάριστα στον ουρανίσκο μου… Είναι από τις λίγες φορές που μου άρεσαν πραγματικά όλα όσα δοκίμασα.
Επίσης να προσθέσω πως στα περισσότερα πιάτα τους, εκτός των σταθερών υλικών, σου δίνεται η δυνατότητα να επιλέξεις την γέμιση που σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να είναι κοτόπουλο, μοσχάρι, κιμάς (με ή χωρίς φασόλια), θαλασσινά (γαρίδες, πέρκα).
Για να καταλάβετε το τι παρέλασε στα πιάτα μας και στα καλά ακονισμένα πιρούνια μας, ακολουθεί μία απλή λίστα:
• Μεξικάνικο ρύζι με λαχανικά και κόλιανδρο
• Chimichanga με πικάντικο κιμά και sour cream
• Taquitos κοτόπουλου
• Quesadilla κοτόπουλου
• Enchiladas κοτόπουλου
• Burrito με κιμά
• Fajitas. Εδώ θα παρεκκλίνω λίγο από την αρχική μου απόφαση γιατί ήταν το πιάτο που με εντυπωσίασε περισσότερο. Δεν ήταν μόνο το ότι προσγειώθηκε στο τραπέζι μας μέσα σε μαντεμένιο, καυτό σκεύος. Ο συνδυασμός μοσχάρι, κοτόπουλο και πιπεριές με τα οποία μπορούσες να γεμίσεις τις πίτες που σου είχαν φέρει, ήταν άψογος. Εγώ όπως πάντα υπερέβαλα μην ακούγοντας τις συμβουλές της μετρ του είδους που κάθονταν στην κεφαλή του τραπεζιού μας κι έτσι ήταν αδύνατον να τυλιχθεί η πίτα με τόσα υλικά που περιείχε. Μέχρι ρύζι έβαλα. Με πτόησε αυτό? Φυσικά και όχι… Δεν τυλίχθηκε η πίτα. So what? Ψίχουλο δεν άφησα!

• Χοιρινό ψαρονέφρι με mango και πιπεριές.
Είναι απίστευτη η αίσθηση όταν έχεις ήδη σκάσει από το φαγητό αλλά και πάλι δεν μπορείς να σταματήσεις τον εαυτό σου από το να απολαύσει άλλη μία μπουκιά (την τελευταία! ) κι άλλη μία (την τελευταία! ) και μία ακόμα (την τελευταία) κτλ κτλ κτλ…
Κι εκεί που νομίζαμε πως τα είχαμε δει όλα, άρχισαν να μαζεύουν τα πιάτα από μπροστά μας για να μας φέρουν γλυκό. Είναι απίστευτο το πόσο επιλεκτική μνήμη αποδείχτηκε πως όλοι μας είχαμε, αφού ενώ τόση ώρα γκρινιάζαμε πως έχουμε σκάσει (γουργουρίζοντας σαν τρισευτυχισμένες γάτες μπροστά από το τζάκι), πήραμε πάλι τα κουταλάκια στο χέρι και επιτεθήκαμε στα Oreo cookies cheesecakes, τα σουφλέ σοκολάτας και τις τηγανητές μπάλες παγωτού. Για μία ακόμα φορά επιβεβαιώθηκε το ότι δεν έχουν αφήσει τίποτα στην τύχη κι έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά σε όλους τους τομείς. Γιατί δεν είναι και λίγες οι φορές που τρώμε πολύ καλά σε ένα εστιατόριο και το γλυκό τους μας απογοητεύει χαλώντας την εικόνα που είχαμε σχηματίσει.

Κλείνοντας, ευχαριστώ:

• Το ζεύγος των ιδιοκτητών, που απέπνεαν απίστευτη φινέτσα και ευγένεια, για την εξαιρετική περιποίηση και φιλοξενία τους.
• Το service τους (από την εξυπηρέτηση στο σερβίρισμα, το μπαρ, την κουζίνα τους μέχρι τον DJ τους) που βοήθησαν να περάσουμε ένα τόσο όμορφο βράδυ.
• Τους συντελεστές του Ask4food που διοργάνωσαν άψογα αυτή την συνάντηση και που όσο τους γνωρίζω τόσο πιο πολύ τους συμπαθώ και εκτιμώ
• Και φυσικά το παρεάκι με τους συνήθεις ύποπτους που όσο πάει δένει και πιο πολύ αλλά και τα new entries. Απλά να σας πω πως σας αγαπώ ακόμα περισσότερο όταν παρεκτρέπεστε «πιπεράτα» …

Όμως δεν μπορώ να πω κι ένα μεγάλο «λυπάμαι» για την πρόσφατη, τραγική δοκιμασία που περνάει το Μεξικό λόγω του δυνατού σεισμού που βίωσαν.

02 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ένα πράγμα είναι σίγουρο: αν αφεθείς στη μεξικάνικη κουζίνα με όλες τις αισθήσεις σου, αποκλείεται να μην μαγευτείς από τα χρώματά της, την ποικιλία της, τον πλούτο της και το παιχνίδι των συνδυασμών της, εφάμιλλο της μεξικάνικης κουλτούρας που πάει πολύ πίσω στους Μάγια και τους Αζτέκους και μπολιάζεται από τους Ισπανούς, για να φτάσει σε εμάς όπως την γνωρίζουμε σήμερα και να ανακηρυχθεί ήδη από το 2010 ως παγκόσμια κουζίνα.

Η επιλογή μου για το Dos Hermanos ήταν αυτονόητη και σε απόλυτη συμφωνία με έμπιστο φίλο που το είχε επισκεφθεί στο παρελθόν, αλλά και με όλους τους αγαπητούς φίλους καλοφαγάδες που βρεθήκαμε σε αυτό το πολύχρωμο τραπέζι στην πρώτη βραδιά της εβδομάδας καλοφαγάδων, υπό την άρτια οργάνωση του ask4food και την υποδειγματική φροντίδα της διεύθυνσης και του προσωπικού του εστιατορίου.

Πρώτη λέξη: περιβάλλον αριστοκρατικό. Και καθότι το φολκλόρ το απεχθάνομαι, γέμισα χρώματα και παραστάσεις που μου ταξίδεψαν το μυαλό. Διακόσμηση αισθαντική, φωτισμός χαμηλός, ιδιαίτερα προσεγμένη και καλόγουστη art de la table, διπλά σερβίτσια, μουσική ανάλογη που δεν σκέπαζε την χαρούμενη οχλοβοή μας, ο μεξικανός με το σομπρέρο του δίπλα μας, άψογη καθαριότητα και καλαισθησία παντού, και η πίσω αυλή... ονειρεμένη. Η υγρασία της βραδιάς δεν μας άφησε να απολαύσουμε αυτό το ονειρεμένο αίθριο όσο θα θέλαμε, αλλά μη νομίζετε ότι και η κυρίως αίθουσα (του ισογείου) υπολείπεται σε άνεση και ομορφιά, κάκτοι, φυτά, κεριά, καθρέφτες, παπαγάλοι, μεξικάνικο χρώμα... δεν είδα παραφωνία καμιά.

Δεύτερη λέξη: φιλοξενία και περιποίηση βασιλική. Το διακριτικό τους βλέμμα πανταχού παρόν αλλά και αόρατο, η ευγένειά τους δεν εξαντλήθηκε ούτε στιγμή στις ερωτήσεις ή επιθυμίες μας, η γαλαντομία σε δυσθεώρητα επίπεδα, από αυτές που αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Πέρα από το γευσιγνωστικό κομμάτι όμως, η βραδιά διανθίστηκε και με μια πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση της ταυτότητας όσων δοκιμάσαμε, του μαγικού θάμνου agave που μας δίνει το δώρο που λέγεται τεκίλα, των καρπών της μεξικάνικης γης, των αρωματικών που απογειώνουν αυτό που θα γευτείς, και σε κάποια αναφορά και η Ninfa Rodriguez Laurenzo, που πρώτη έβαλε στα δικά της εστιατόρια τις fajitas, με το κρέας να έρχεται μαζί με το μαντεμένιο σκεύος στο τραπέζι και που πολλοί κατάσκοποι προσπάθησαν να κλέψουν τη συνταγή της, μέχρι να φτάσει και στα ευρωπαικά tex mex εστιατόρια.

Tρίτη λέξη: η τεκίλα. Αυτή που θέλει 12 χρόνια για να γίνει. Αυτή που αναμείχθηκε με ένα σωρό διαφορετικά φρούτα και έγινε frozen margarita και σερβιρίστηκε σε δίσκους, σαν πολύχρωμο λουλούδι, στην πίσω αυλή, και μας έβαλε στο κλίμα. Τα καλαμάκια μας βούτηξαν σε πολλές μαργαρίτες, η μία καλύτερη από την άλλη. Το επιβεβαιώνει και η Frida Kahlo που ήταν εκεί. Θυμάμαι ήπια μονορούφι την δική μου Margarita mango. My Margarita was better than yours!
Ύστερα ο δίσκος με την premium tequila Don Julio, λευκή, μπλε, σοκολατένια ή αλλιώς τα σφηνάκια blanco, reposado και anejo. Και μετά κάποια λικνιζόμενη Paloma, συνοδευτική του φαγητού στο τραπέζι, η πιο δημοφιλής στο Μεξικό, με τεκίλα reposado, σιρόπι agave και χυμούς lime και pink grapefruit, αρκούντως ελαφριά και ξεδιψαστική ώστε να μας κρατήσει νηφάλιους για τις εκρηκτικές γεύσεις των πιάτων. Αυλαία έριξε η Margarita φραγκόσυκο, με το κομμάτι του κάκτου που τον φάγαμε και αυτόν. Κι άλλο χρώμα στο τραπέζι...

Τέταρτη λέξη: τα εδέσματα. Να μια ικανή περιγραφή, φαντάσου ότι βρίσκεσαι σε διονυσιακό συμπόσιο στον κήπο της Εδέμ, κάθεσαι στο ανάκλινδρο του Μίδα, σου έχει μαγειρέψει η Λωξάνδρα και σε σερβίρουν οι άνθρωποι του Σουλτάνου. Ναι ξέρω, ανακατεύω την Ιστορία. Αλλά όλο αυτό που απολαύσαμε ήταν σε όλα του ΠΟΛΥ. Ευωδιαστό, λαχταριστό, άφθονο, καλο(φρεσκο)μαγειρεμένο, νόστιμο, ζεστό, ευπαρουσίαστο, παιχνιδιάρικο, χαρούμενο.

Τα nachos ολόφρεσκα και τραγανά, και η κόκκινη chili σάλτσα δίπλα τους, κολασμένα καυτερή. Δεν την απαρνήθηκα όλο το βράδυ, ναι, εγώ είμαι που έκανα την κάθε μπουκιά μου όλο και πιο καυτερή βάζοντας chili από πάνω. Το χειροποίητο πυκνό guacamole μέσα στη φωλιά μαρουλιού, δρόσιζε την κάψα ευχάριστα, μεστή σε μεξικάνικα μπαχαρικά γεύση, και με αρκετό λάιμ, φαγώθηκε με nachos αλλά έπαιξε και αλλού. Η σαλάτα μάνγκο, με άφθονο αβοκάντο που το λατρεύω, ωραία και ιδιαίτερη, αλλά η σαλάτα τορτίγια έκλεψε την παράσταση με τα πολλά ετερόκλιτα συστατικά της και την τελική κυριαρχία του πορτοκαλιού να δίνει αυτό το κάτι.

Τα taquitos (τραγανή τορτίγια, σαν φλογέρα) με κοτόπουλο στον μαντεμένιο φούρνο μου άρεσαν πολύ, το ίδιο και η τραγανή quesadilla (ψητή σταρένια τορτίγια, σαν πίτα σκεπαστή) με αφθονία σε υλικά και αρκετά ζουμερή μέσα, είχε μαριναρισμένο ψητό κοτόπουλο, τυρί και guacamole. Στην chimichanga με τον πικάντικο κιμά, άρχισε σε όλη την παρέα το παραμιλητό σε εναλλαγή με ιαχές θαυμασμού για τη νοστιμιά που είχαν αυτά τα τραγανά γεμιστά πουγκιά, με το ψιλοκομμένο μαρούλι και τη sour cream από πάνω. Ίσως η πιο αγαπημένη μου πλέον γεύση, κι ευτυχώς που τα κορίτσια δίπλα μου αντιλήφθηκαν πώς είχα καρφώσει με το βλέμμα το τελευταίο κομμάτι και με λυπήθηκαν!

Στις πιο πληθωρικές γεύσεις που ακολούθησαν, συγκαταλέγω τις enchiladas κοτόπουλο, με καλαμποκένια τορτίγια αυτή τη φορά. Εδώ βρίσκουμε μαγειρεμένο το κοτόπουλο, η chili σως το κάνει πιο πικάντικο και μπαίνει στο φούρνο με τυρί. Το απόλυτα ζουμερό αποτέλεσμα συμπληρώνει η enchiladas σως με τη sour cream.
Το burrito επίσης, γνώριμη και από τις αντιπροσωπευτικότερες γεύσεις, με εξέπληξε κι αυτό ευχάριστα. Μας σερβιρίστηκε με πικάντικο κιμά, μεξικάνικα φασόλια και αφού ψήθηκε στο φούρνο με τυρί, προστέθηκε και η pico de gallo από πάνω (σάλτσα από ντομάτα, κρεμμύδι και πιπεριές jalapenos).

Σε αυτό το σημείο, ήδη είχαμε αρχίσει να γέρνουμε στις καρέκλες μας, χαϊδεύοντας τα στομάχια μας σαν τους Βούδες, αλλά ξέραμε ότι ήμασταν ακόμη στη μέση. Να επισημάνω ότι οι μερίδες είναι μεγάλες και για να μην βρεθείτε προ εκπλήξεως, τα κυρίως μάλλον είναι για να τα μοιραστούν 2 άτομα, αν συνυπολογίσω και ένα ορεκτικό, μια σαλάτα και ένα γλυκό, προσοχή στην υπερβολή!

Ακολούθησε λοιπόν το fajitas mix, όπου ήρθε ένα μαντεμένιο σκεύος τσιτσιρίζοντας στο τραπέζι, με φιλετάκια κοτόπουλου και μοσχαρίσιας μπριζόλας σε chili, κρεμμύδι, ντομάτα και πολύχρωμες πιπεριές, που συνέχιζαν το ψήσιμό τους στην καυτή πλάκα. Σε ξεχωριστό πιάτο το μεξικάνικο ρύζι όμορφα αρωματισμένο με κόλιανδρο και μαιντανό αλλά και οι ζεστές τορτίγιες, το guacamole και η sour cream. Eδώ παίζεις μόνος σου με τα υλικά και γεμίζεις τις τορτίγιες, ανάλογα με το τί και πώς σου αρέσει. ΜΑΛΙΣΤΑ, σομπρέρο μπορεί να μην μου έδωσαν να βάλω αλλά....... τουλάχιστον τους έδειξα πώς τυλίγεται η σωστή η τορτίγια χαχαχα!!!

Τελευταίο βαρύ πυροβολικό, το Μexican mango που ενθουσίασε τους περισσότερους, με το μαριναρισμένο ψαρονέφρι υπέροχα νόστιμο και τρυφερό αλλά και καυτερό από την chipotle σως (καπνιστό τσίλι) και συνοδευόμενο με το πιο πάνω νόστιμο ρύζι. Δυνατό πιάτο...

Σε όλα τα παραπάνω, αυλαία έριξαν τα γλυκά, 3 παρακαλώ στον αριθμό, με αδιαφιλονίκητο νικητή το τηγανιτό παγωτό, σε κρούστα μαύρης ζάχαρης, κανέλας, αμύγδαλου και μπισκότου, καθισμένο πάνω σε αφράτη σαντιγύ και με σοκολατένιο σιρόπι. Αμέσως μετά το χειροποίητο σουφλέ σοκολάτας με παγωτό βανίλια, υπέροχο και ολόσωστα εκτελεσμένο. Και το επίσης χειροποίητο oreo cookies cheesecake, που δεν ήταν κακό, απλά ίσως πέρασε κάπως απαρατήρητο. Μην απατάσθε ότι κάτι έμεινε αφάγωτο!

Κατά γενική ομολογία, το μενού που σχεδίασαν και μας πρόσφεραν ήταν υπέρ του δέοντος πλουσιοπάροχο και θεωρώ αψεγάδιαστο. Μου άρεσαν τα πάντα όλα. Η ουσιαστική μας γνωριμία με αυτή την μοναδική κουζίνα, που, για κάποιους από εμάς, μάλλον θα εξελιχθεί σε σχέση αγάπης με διάρκεια, ολοκληρώθηκε με αρτιότητα σε κάθε επίπεδο. Η έμφαση που δόθηκε στον κιμά, το ψαρονέφρι και το κοτόπουλο, ήταν ιδανική για τα γούστα μου και μου άρεσαν όλοι οι συνδυασμοί τους.
Το εκπληκτικό είναι ότι, τίποτα δεν μας έπεσε βαρύ και δύσπεπτο στο στομάχι, καθώς τα μπαχαρικά δεν σκεπάζουν τις γεύσεις αλλά τις αναδεικνύουν. Όταν οι πρώτες ύλες είναι σωστές, το στομάχι είναι το πρώτο που θα δώσει το σήμα. Όπως και το αντίστροφο εξάλλου.
Οι ποσότητες ωστόσο ήταν πολύ παραπάνω από γενναιόδωρες. Έ, πρέπει και η coca cola zero να επιτελέσει το έργο της....

Το οικονομικό κομμάτι της δικής μας βραδιάς, είναι δύσκολο να το υπολογίσω. Όμως είμαι σίγουρη ότι με 20-25 ευρώ/άτομο, μπορείτε να απολαύσετε τις πιο αντιπροσωπευτικές τους γεύσεις και να φύγετε σίγουροι ότι δεν σας σέρβιραν τίποτα προμαγειρεμένο ή ξαναζεσταμένο στα microwaves. Προσωπικά μιλώντας, είναι σίγουρο ότι θα ξαναπάω σύντομα. Το γεγονός ότι επιβιώνουν στην δύσκολη και απαιτητική πιάτσα της Κηφισιάς, 20 χρόνια και πλέον, κάτι λέει από μόνο του.
Κι αν βρεθείτε στο χώρο του Dos Hermanos, θα το ψιθυρίσει ο Μεξικανός και στο δικό σας το αυτί!!

Tελευταία λέξη: Gracias στην ιδιοκτησία και σε όλο το προσωπικό του Dos Hermanos, για την αυθεντικά φιλόξενη μεξικάνικη βραδιά που μας χαρίσατε. Μπορεί να μην το καταλάβατε, αλλά μας ταξιδέψατε πολύ μακριά!
Gracias στα παιδιά του ask4food και του etable, και κυρίως στην Ευδοξία και τον Κώστα, για μια ακόμα άψογη διοργάνωση που βάζει πλέον τον πήχυ του αγαπημένου μας site ακόμα ψηλότερα και μας δίνει περισσότερο κέφι να συνεχίσουμε για ακόμη καλύτερα πράγματα!

Gracias και στους αγαπητούς μου φίλους καλοφαγάδες της πρώτης βραδιάς, που μοιραστήκαμε άλλη μία υπέροχη εμπειρία και που οι κεραίες μας συντονισμένες συνεχίζουν να ψάχνουν και να αναζητούν με αμείωτο ενδιαφέρον! Keep going!

23 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Εβδομάδα καλοφαγάδων ημέρα πρώτη!

Όταν ήρθε το μέιλ από το αγαπημένο σάιτ των καλοφαγάδων για συμμετοχή στην εβδομάδα των καλοφαγάδων, διάλεξα εστιατόριο με σκονακια! Έμπιστος φίλος που είχε δοκιμασει το dos hermanos το πρότεινε με σιγουρια, οπότε τον εμπιστεύτηκα.

Φτάσαμε όλοι στην ώρα μας, το παρκάρισμα βράδυ Δευτέρας απετέλεσε εύκολη υπόθεση, πιθανόν άλλες μέρες να είναι θέμα!

Το τραπέζι μας είχε στηθεί στον εσωτερικό χώρο του εστιατορίου, οι ιδιοκτήτες μας υποδέχτηκαν εγκάρδια και μας έδωσαν τη δυνατότητα να δουμε τον εξωτερικό χώρο και να τον απολαύσουμε πίνοντας το κοκτέιλ μας! Δοκίμασα Μαργαρίτα καρπούζι και "λίγο" από τους συνδαιτυμόνες μου, καταλήγοντας ότι για τα γούστα μου ήταν η καλύτερη επιλογή.

Όταν επιστρέψαμε στις θέσεις μας, έγινε μια γρήγορη και ενδιαφέρουσα παρουσίαση της τεκιλας και των διαφόρων ειδών της δοκιμάσαμε επίσης μερικές από τις καλύτερες!

Θα σας πω δυο λόγια για τον εσωτερικό χώρο, καθώς υπάρχουν και πιο κατάλληλοι από μένα στο συγκεκριμένο κομμάτι. Έχει λοιπόν, το κατάλληλο ύφος και στυλ ούτως ώστε να σε βάζει σε μεξικάνικο κλίμα. Άνετος ο χώρος, ευχαριστη η μουσική και στη σωστή ένταση. Θα συμφωνήσω όμως με τον αγαπητό fratello εάν πάτε καλοκαίρι επιλέξτε την αυλή, εκτός αν έχει τόση υγρασία όσο αυτές τις μέρες.

Ή εξυπηρέτηση ήταν υποδειγματική από την αρχή μέχρι το τέλος, ότι ζητήσαμε ήρθε άμεσα, υπήρχε καλή διάθεση από όλους και τις φωτογραφίες μας βγάλαμε εύκολα και τα σομπρερος μας φορεσαμε...

Στα του φαγητού όσα φαγαμε ήταν πλουσιοπάροχα και πολύ γευστικα.

-τσιπς από τορτίγια με σπανάκι και απλές με συνοδεία καυτερής σάλτσας, ωραίος συνδυασμός που μας άνοιξε την όρεξη.
-σαλατα με μάνγκο μαρούλι αβοκάντο κρανμπερις κλπ, δεν ήταν ακριβώς στα γούστα μου.
-σαλατα με τορτίγια ανάμεικτες πρασινάδες αυτή μου άρεσε αρκετά.
-γουακαμολε, κλασικό πιάτο, αρκετά λεμονάτο για τα γούστα μου.
-τακιτος κοτόπουλο ψημένο στου φούρνο χωρίς περιττά λάδια άρτιο αποτέλεσμα.
-κεσαντιγια με κοτόπουλο, κυρίως πιάτο επίσης πιάτο που φαγώθηκε ευχαριστα.
-τσιμιτσαγκα με κιμά το καλύτερο πιάτο της βραδιάς, άψογα τα μπαχαρικά στον κιμά τραγανό το φύλλο.
-enchilada με κοτόπουλο με τσίλι σως πιάτο λίγο μέτριο για τα γούστα μου.
-καπου εκεί μας ήρθε ένα κοκτέιλ κλασικό μεξικάνικο, παλομα, το οποίο όσοι οδηγούσαμε απλά δοκιμασαμε, ταίριαζε αρκετά με όλες τις γεύσεις, κάποιοι το εκτίμησαν δεόντως.
-μπουριτο με φασόλια και κιμά, πιάτο που δεν ενθουσίασε τους γύρω μου αλλά για μένα ήταν νοστιμότατο με το λιωμένο τυράκι.
-φαχιτα μιξ με κοτόπουλο και μοσχάρι κάπου εκεί ειχα ξεπεράσει τα όρια μου, οπότε απλά δοκιμασα λίγο το κρέας το οποίο ήταν καλοψημενο.
-ψαρονεφρι με μάνγκο, το καλύτερο κυρίως πιάτο της βραδιάς, αυτό που θα επέλεγα σε επόμενη επίσκεψη, σωστό ψήσιμο αξιομνημόνευτη η γεύση.
-ρυζι μεξικάνικο, συνοδευτικό μεν απαραίτητο δε με ενδιαφέρουσα γεύση.
Κάπου εκεί ήπιαμε τα αναψυκτικά μας (απαραίτητα και αυτά)
Και βέβαια συνεχίσαμε για τα γλυκά
-τηγανιτο παγωτό, τι κρούστα ήταν αυτή? (Μαύρη ζάχαρη, αμύγδαλο, μπισκότο κανέλα)
-σουφλε σοκολάτα με παγωτό, δεν είμαι φαν του συγκεκριμένου γλυκου, πολύ καλή εκτέλεση όμως.
-τσιζκεικ ορεο, μέτριο σε σχέση με τα άλλα δύο κατά κοινή ομολογία.
Εν ολίγοις αντιλαμβάνεστε ότι φαγαμε πολύ, παρόλα αυτά δεν υπήρχε καμία παρενέργεια. Τα μπαχαρικά ήταν όπως ακριβώς θα έπρεπε, περιττά λάδια δεν υπηρχαν.

Το κόστος όσον φάγαμε και ήπιαμε ήταν μεγάλο, αλλά οι άνθρωποι ήθελαν να μας ικανοποιήσουν στο έπακρο, σε μια φυσιολογική παραγγελία, όμως θεωρώ ότι με20- 25€ μπορεί κανείς να φάει πολύ καλά και με την ποιότητα στα ύψη σε ένα εξαιρετικά ευχαριστο περιβάλλον. Υπάρχει στο διαδίκτυο ο κατάλογος οπότε μπορεί κανείς να ρίξει μια ματιά.

Να κλείσω ευχαριστώντας για άλλη μια φορά το εστιατόριο, αλλά και τους οικοδεσπότες του ask4food.