Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Η αληθινή μεξικάνικη κουζίνα είναι φτιαγμένη σαν το λαό της, γεμάτη αντιθέσεις, προσμίξεις, παραδόσεις. Το Dos Hermanos σας προσκαλεί να την ανακαλύψετε σ' ένα μοντέρνο & cosy περιβάλλον στην καρδιά της Κηφισιάς. Ο σεφ προετοιμάζει καθημερινά όλα τα μεξικάνικα πιάτα όπως fajitas, enchiladas, tacos, bouritos, chili con carne, με ολόφρεσκα υλικά υψηλής ποιότητας. Αφεθείτε σ' ένα αισθησιακό cocktail και στις καλύτερες μαργαρίτες της πόλης!

Στόχος μας είναι η απόλυτη Μεξικάνικη γαστρονομική εμπειρία σε προσιτές τιμές και η άριστη εξυπηρέτηση!

Κάθε Παρασκευή & Σάββατο διοργανώνουμε βραδιές με Live Latin μουσική & Salsa. Λατινoαμερικάνοι τραγoυδιστές και χoρευτές σας ξεσηκώνουν με πολύ κέφι & χoρό, σε μια πραγματική Fiesta!

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Δευτέρα
18:00 - 01:00
Τρίτη
18:00 - 01:00
Τετάρτη
16:00 - 01:00
Πέμπτη
18:00 - 01:00
Παρασκευή
18:00 - 02:00
Live Latin Music & Salsa
Σάββατο
12:00 - 02:00
Live Latin Music & Salsa
Κυριακή
12:00 - 01:00

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει ζωντανή μουσική
Έχει δίκτυο Wifi
Φιλικό προς χορτοφάγους
Take away
Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

14 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Κλείνει αισίως ένα τέταρτο αιώνα και θα είχα να το επισκεφθώ απ’ τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Η επιλογή του απ’ το site για τη βδομάδα καλοφαγάδων έφερε πάλι στο προσκήνιο το DOS HERMANOS και προσωπικά μου κίνησε το ενδιαφέρον να ξαναπάω. Έτσι, το Σάββατο 7/10 πήγα με μια φίλη στις 21.30, μετά από τηλεφωνική κράτηση.

Το δίπατο της οδού Κυριαζή, στην καρδιά της Κηφισιάς, διατηρεί πάντα την παλιά του αίγλη. Όταν πρωτοάνοιξε το 1992, δεν υπήρχε άλλο Μεξικάνικο, με εξαίρεση το AZTEC επί της Κηφισίας, λίγα μέτρα πιο κάτω.

Παρασκευή και Σάββατο βράδυ διοργανώνουν βραδιές με μουσική Latin & Salsa, με τους δύο δημοφιλείς Κουβανούς μουσικούς τους. Για να μη μείνει μάλιστα κανείς παραπονεμένος, το πρώτο δίωρο, το πρόγραμμα ξεκινάει απ’ το ισόγειο, που είναι ο χώρος των μη καπνιστών, ενώ μεταμεσονύχτια οι Κουβανοί ανεβαίνουν στον Α’ όροφο, για να διασκεδάσουν και οι καπνίζοντες!

Το μαγαζί λειτουργεί λοιπόν τα Σ/Κ απ’ τις 12.00 το μεσημέρι, ενώ τις καθημερινές ανοίγει το βράδυ γύρω στις 18.00. Όπως είδα απ’ το σάιτ τους, ετοιμάζουν και φαγητά σε πακέτα για take away, με έκπτωση 10%!

Περί τα 150 άτομα μπορούν να τακτοποιηθούν στο ισόγειο και τον Α’ όροφο του μεξικάνικου εστιατορίου. Δεν περνούν απαρατήρητες οι κομψές ταπετσαρίες, οι σκαλιστοί καθρέφτες, οι δερμάτινες καρέκλες και προπαντός τα πολυτελή βιτρό στην οροφή! Τόσο στο ισόγειο όσο και στον όροφο υπάρχουν μπαρ για το σερβίρισμα ποτών, η δε κουζίνα βρίσκεται στον επάνω όροφο.
Βέβαια, η αυλή, στο πίσω μέρος, είναι κυριολεκτικά το κάτι άλλο! Μια πραγματική όαση πρασίνου, με καταπράσινα φυτά, πανέμορφα φαναράκια, καναπέδες με πολύχρωμες μαξιλάρες και στο βάθος τον εκπληκτικό πίνακα της Φρίντα Κάλο, που μας κοιτάζει από ψηλά! Ατυχώς, λόγω της βροχής που είχε προηγηθεί, η αυλή δεν λειτουργούσε, αλλά ήταν φωτισμένη και μπορούσα έτσι να φανταστώ τις καλοκαιρινές της δόξες!!
Στον Α’ όροφο των καπνιστών, όπου και ζητήσαμε να μας τακτοποιήσουν, υπάρχουν δύο καθαρές τουαλέτες, με έντονες πρασινωπές κ. λπ. αποχρώσεις, χρωματιστές γούρνες και καθρέφτες που έδεναν με την ταυτότητα του χώρου.

Το σέρβις πραγματοποιούν γύρω στα 4-5 νέα παιδιά ανά επίπεδο, με ευστροφία, ευγένεια και κατάρτιση αν και λίγο αγχωτικό τρέξιμο… Υπόψη ότι το μαγαζί γύρω στις 22.30 ήταν κατάμεστό!
Σημειώνω εδώ αυτό που μας εντυπωσίασε ιδιαίτερα: ήταν οι στολές τους, με πολύχρωμες φιγούρες και πολλές νεκροκεφαλές! Μάλιστα: Νεκροκεφαλές. Τους ρωτήσαμε και μας επιβεβαίωσαν κάτι που ήδη γνώριζα. Οι στολές συμβολίζουν τη μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή των Μεξικάνων, η οποία κρατάει απ’ τα πανάρχαια χρόνια των Αζτέκων κ. λπ. προγόνων τους. Πρόκειται, πράγματι, για τη Γιορτή των Νεκρών (Dia de los muertos), σύμφωνα με την οποία οι νεκροί επιστρέφουν στη γη για να γιορτάσουν με τις οικογένειές τους. Γιορτάζεται μάλιστα δύο ολόκληρες μέρες, την 1η και 2η του Νοέμβρη, για τα νεκρά παιδιά και τους ενήλικους αντίστοιχα!!

Ήρθε η ώρα να αναφερθώ, τελείως επιγραμματικά βέβαια, στο εκτεταμένο μενού του DOS HERMANOS.
Αυτό περιλαμβάνει 9 σαλάτες, γύρω στα 10 €, 22 ορεκτικά και αντίστοιχες ποικιλίες, από 5-10 €, ενώ ακολουθεί ό, τι το μεξικάνικο υπάρχει, δηλαδή:
Burritos, quesadillas, tostadas, enchiladas, tacos, chimichanga, flautas, fajitas, από 12-18 €. Μη μου ζητήσετε να τα περιγράψω εδώ, αφού άλλωστε προηγήθηκαν οι άριστες κριτικές των φίλων χρηστών, απ’ την επίσκεψη κατά την εβδομάδα των καλοφαγάδων.
Φυσικά σερβίρουν chili con carne, όπως και μεξικάνικα: σάντουιτς, σνίτσελ, steak, κοτόπουλο, γαρίδες, burger, αλλά και ψαρονέφρι με ανανά ή με mango. Τιμές, από 11-16 €. Ακόμη, 6-7 γλυκά και παγωτά, τοπικού χρώματος, ~ 7 €.

Από ποτά, εκτός απ’ τα πασίγνωστα κοκτέιλ που ήδη αναφέρθηκαν απ’ τους άλλους χρήστες, θα σημειώσω ότι υπάρχουν οι τοπικές μπύρες ή ποτήρι sangria, στα 5-7 €, καθώς και ποτήρι κρασί στα 5 €.

Εμείς λοιπόν δοκιμάσαμε τα ακόλουθα πιάτα:

• Αρχικά μας πρόσφεραν ένα μπολάκι με νάτσος και κόκκινη σος, που ήταν μια ενδιαφέρουσα εισαγωγή στο φαγητό μας.

• Ακολούθησε μια σαλάτα mango, που ήρθε μέσα σε ένα πράσινο σκεύος και που πλην του ομώνυμου τροπικού φρούτου, περιείχε μαρούλι, αβοκάντο, cranberries και τα γνωστά φασόλια. Εδώ πρέπει να σημειώσω ένα μεγάλο φάουλ. Δυστυχώς, το mango ήταν μόνο κάποια ελάχιστα και δυσδιάκριτα ίχνη, τα οποία μάλιστα χάνονταν μέσα στο πληθωρικότατο μαρούλι, που ήταν και ακανόνιστα κομμένο. Επειδή τα ψάχνω κάτι τέτοια, ανέτρεξα στο Διαδίκτυο -όπως μπορείτε άλλωστε και σεις- όπου διαπίστωσα ότι η σχετική σαλάτα είναι κίτρινη απ’ το mango κι όχι καταπράσινη απ’ τα μαρούλια… Φαίνεται πως ίσως το mango να εξαντλήθηκε κατά την εβδομάδα καλοφαγάδων… Ωστόσο, ήταν μπροστά μου ο υπεύθυνος κ. Παναγιώτης (σεφ τουλάχιστον), στον οποίο εξέφρασα το παράπονό μου και μου υποσχέθηκε ότι εφεξής θα το ρυθμίσουν το θέμα. Τιμή, όχι ευκαταφρόνητη: 10 €!

• Έφαγα μια κοτόπουλο chimichanga, που ήταν κοτόπουλό σε tortillas, με γαρνιτούρα ρύζι, κόκκινη πιπεριά, φωλιά με φασόλια, και λευκή σος sour cream. Εκλεκτό πιάτο, στα 11.50 €.

• Η φίλη μου πήρε μια fajitas vegetarian, όπου ήρθε το κυρίως πιάτο με την ποικιλία των λαχανικών και μια κόκκινη πιπεριά, και συνοδεύονταν από ένα μικρότερο πιάτο με 5-6 πιτούλες, guacamole, sour cream και στη μέση μπολάκι με κόκκινη πικάντικη σος. Τιμή στα 12.00 €. Επίσης πολύ νόστιμο και αντιπροσωπευτικό έδεσμα για τους vegan.

• Στο τέλος μοιραστήκαμε ένα σουφλέ σοκολάτας με παγωτό, που ήταν απλά συμπαθητικό, προσαρμοσμένο στα τοπικά μάλλον πρότυπα. Τιμή 7.50 €.

• Στην αρχή ζητήσαμε εμφιαλωμένο νερό. Τιμή 2.00 €.

Ο λογαριασμός, στα 43 € (το άτομο κατηγορία 17/25 €), ήταν κατά το μάλλον ή ήττον αναμενόμενος, για το γνωστό αυτό έθνικ στέκι, στο κέντρο της Κηφισιάς.

Συμπερασματικά, στη μεξικάνικη κουζίνα υπάρχουν ακόμη μάλλον περιορισμένα περιθώρια επιλογής, λόγω μικρού σχετικά ανταγωνισμού.
Το DOS HERMANOS θεωρώ ότι θα σέβεται την ιστορία του, εφόσον διατηρήσει σταθερή και αξιόπιστη γαστρονομική πολιτική, χωρίς μεταπτώσεις ποιότητας.
Αν, πάντως, βρεθείτε στα Βόρεια, μπορείτε να το τιμήσετε.

27 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Είναι πραγματικά απορίας άξιον πως η Μεξικάνικη κουζίνα δεν γνωρίζει στην Ελλάδα την αναγνώριση που θα μπορούσε να έχει κερδίσει. Όσα χρόνια θυμάμαι την ζωή μου στην πρωτεύουσα σπάνια φέρνω στην μνήμη μου να υπάρχουν ταυτόχρονα πάνω από 6-7 εστιατόρια που να προσανατολίζονται στην Μεξικάνικη κουζίνα…

Σαν γεύσεις είναι πολύ πιο κοντά στις δικές μας γαστρονομικές συνήθειες από πολλές άλλες κουζίνες. Αν το αναλογιστείς, ο οισοφάγος μας είναι σαφώς πιο γνώριμος φίλος με τον κιμά, τα φασόλια και με προϊόντα ζύμης από καλαμπόκι παρά με το ωμό ψάρι και την miso soup…

Για να μη βγάζω την ουρά μου απ’ έξω, δεν παίρνω την σκούφια μου να σας βαρέσω γιατί κι εγώ άντε να έχω επισκεφτεί Μεξικάνικο εστιατόριο γύρω στις 5-6 φορές. Και πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου να αποχωρεί με μάλλον ανάμικτα συναισθήματα. Αυτό γιατί ενώ μου άρεσαν αρκετά οι γεύσεις, πάντα μου έμενε η εντύπωση πως από πού πριν λίγη ώρα γεύτηκα άνηκε μάλλον στην κατηγορία του «ετοιματζίδικου».

Ένας άλλος παράγοντας ήταν πως οι «αλλοδαπές» κουζίνες και τα εστιατόρια που τις αντιπροσώπευαν, σπάνια διαφέντευαν άτομα που είχαν ουσιαστικές γνώσεις στην κουζίνα και πάνω απ’ όλα στην κουλτούρα του ενίοτε λαού. Για να εξηγήσω το σκεπτικό μου. Είχε κάποιος κατάστημα με ρούχα αλλά δεν πήγαινε καλά? Το έκλεινε κι άνοιγε σουσάδικο γιατί αυτή την εποχή έχει μεγάλη πέραση και κοινό. Η σχέση του με το αντικείμενο? Όση και του Ronaldo με την υποκριτική (μη μου πείτε πως δεν έχετε προσέξει πως το μπουκαλάκι του Ultrex παίζει καλύτερα από τον ίδιο στην διαφήμιση…).

Θα ξεκινήσω από τον χώρο. Μάθαμε πως έχει διαθέσιμο και πάνω όροφο αλλά εμείς χαρήκαμε μόνο το ισόγειο. Αυτός χωρίζεται στον εσωτερικό και στην αυλή τους. Μου άρεσαν και οι δύο αλλά σαφώς λάτρεψα την αυλή τους… Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον που την πρωτοαντικρίζει χωρίς να χαμογελάσει. Όλα σε απόλυτη αρμονία. Τα χρώματα, τα φαναράκια, τα έπιπλα, τα φυτά, τα διακοσμητικά…. Ο φωτισμός ατμοσφαιρικός και προσεγμένος. Στο βάθος δεσπόζει το πορτραίτο της Φρίντα Κάλο. Μιας μορφής άκρως συνδεδεμένης με το Μεξικό. Αυτός ο χώρος θα μπορούσε να είναι το ατελιέ της γιατί είναι γνωστό πως λάτρευε τα έντονα χρώματα.

Η εξυπηρέτηση απίστευτα φιλική και χαμογελαστή. Όμως από κινήσεις τους, όπως ο τρόπος που σε σέρβιραν, μαρτυρούσαν επίσης την επαγγελματική τους κατάρτιση. Όλοι μας όλοι όσοι είχαμε τιμή να γνωρίσουμε μας έκαναν να νοιώσουμε άνετα και κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτοι. Μέχρι και ο DJ βγήκε από το πόστο του και φωτογραφήθηκε μαζί μας φορώντας μεξικάνικο καπέλο.

Και σιγά σιγά οι μύθοι που είχα σχηματίσει από την μέχρι στιγμής εμπειρίες μου άρχισαν να διαλύονται σαν πύργος με τραπουλόχαρτα.
Το συμπαθέστατο ζεύγος που είναι οι ιδιοκτήτες του DOS HERMANOS είναι ξεκάθαρο πως όχι απλώς έχουν γνώσεις πάνω στην Μεξικάνικη κουλτούρα, κουζίνα και συνήθειες αλλά έχουν ζήσει με τον τρόπο ζωής τους. Μας αφιέρωσαν χρόνο και διάθεση για να μας εξηγήσουν λεπτομέρειες που μας έφεραν πιο κοντά σε αυτόν τον λαό.

Μας ανέλυσαν την τεχνοτροπία που παράγονται τα διάφορα πιάτα τους και φυσικά η τεκίλα. Την ίδια τακτική ακολούθησαν και κάθε φορά που μας προσφέρονταν κάποιο πιάτο. Γνωρίζοντας πως για τους περισσότερους από εμάς η Μεξικάνικη κουζίνα είναι ακόμα αχαρτογράφητη, μας ανέλυαν τα πάντα. Πραγματικά το εκτίμησα.

Ξεκινήσαμε την βραδιά με μία μαργαρίτα. Αν θυμάμαι καλά έχουν εκδοχή της σε πάνω από 7-8 γεύσεις φρούτου. Ενδεικτικά αναφέρω το lime, το passion fruit, το μάνγκο, την φράουλα και το καρπούζι. Εγώ ως κλασικός συντηρητικός, επέλεξα την αγαπημένη μαργαρίτα lime. Θεϊκή!! Η τεκίλα που είχαν χρησιμοποιήσει ήταν εξαιρετικής ποιότητας και το αλάτι στο χείλος του ποτηριού έκαναν την γεύση παιχνιδιάρικη και δροσερή. Φυσικά σε όλη τη διάρκεια της βραδιάς μας δόθηκε η δυνατότητα να δοκιμάσουμε τεκίλα με γεύση σε τόνους σοκολάτας, ροδόχρωμη τεκίλα με φραγκόσυκο (διακοσμημένη με ένα κομμάτι βρώσιμου κάκτου) αλλά και το παραδοσιακό cocktail τους που ονομάζεται Paloma.
Το παρεάκι δεν ήθελε και πολύ για να μπει ακόμα περισσότερο στο γενικό «πικάντικο», λόγω γεύσεων, κλίμα και να το επισφραγίσει τόσο κι άλλο τόσο με «καυτά» ενήλικα σχόλια και πειράγματα. Από τα πιο απολαυστικά σημεία εκείνης της βραδιάς…
Πρώτα μας έφεραν στο τραπέζι μπολς με νάτσος κλασικά και με σπανάκι, συνοδευόμενα από ντιπ που έκαιγε διαολεμένα. Παραδόξως η όποια αψάδα μου προκάλεσε τόσο αυτό όσο και κάποια ακόμα πιάτα που δοκίμασα, ήταν εντελώς παροδική. Αυτό το λέω για όσους τους προβληματίζει πως ίσως έχουν ενοχλήσεις από κάποιες γεύσεις τους που είναι παραπάνω από το σύνηθες καυτερές.
Ακολούθησαν τρία είδη διαφορετικής σαλάτας.
• Mango. Ονομασία που λογικά έλαβε λόγω της σος που χρησιμοποιούν και που έχει ως βάση το mango. Για εμένα ο πρωταγωνιστής ήταν κατά κύριο λόγο το αβοκάντο και τα cranberries. Εκτός του πράσινου μέρους της, συνυπήρχαν κομμάτια από φιλετίνια ψαρονέφρι. Το μοναδικό που θα ήθελα να πω είναι πως στην θέση τους ίσως να πειραματιζόμουν και με κάποιο πιο όξινο υλικό όπως το λεμόνι αφού κολλάει απόλυτα με το αβοκάντο (που αν δεν κάνω λάθος, το βοηθάει στο να αποδώσει και τα ευεργετικά του οφέλη)
• Tortilla. Πράσινη βάση, με μεγάλες λωρίδες tortilla. Φιλέτο πορτοκαλιού, τριμμένα τυριά και parmezzana balsamico vinaigrette σος. Δροσερή και πολύ ευχάριστη σαλάτα. Νομίζω πως ήταν αυτή που αγάπησα περισσότερο
• Guacamole. Ίσως η πιο γνωστή και αντιπροσωπευτική σαλάτα αυτής της κουζίνας. Καμία σχέση με όποια άλλη guacamole είχα δοκιμάσει. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες τα υλικά ήταν πιο χοντροκομμένα και τα «έβρισκες» στην γλώσσα σου. Το ότι ήταν τόσο ξεκάθαρο πως ήταν χειροποίητη με έκανε να της αποδώσω έξτρα πόντους. Μου άρεσε… μου άρεσε πάρα πολύ! Έκλεψα όσα νάτσος υπήρχαν στο τραπέζι και με την βοήθειά τους απόλαυσα γερές δόσεις από αυτή την φίνα και διακριτική σε γεύση σαλάτα. Σύμφωνα με τον κατάλογό τους χρησιμοποιούν και κάποιο είδος «μυστικού» μπαχαρικού.

Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα! Μου είναι αδύνατον να θυμηθώ το κάθε ένα από τα κυρίως που μας προσφέρθηκαν αναλύοντας ταυτόχρονα τα χαρακτηριστικά και γεύση του καθενός. Εξάλλου ήταν τόσο πολλά που από ένα σημείο και μετά είχα αποπροσανατολιστεί!!! Είμαι σίγουρος πως άλλα άτομα της παρέας με πιο καθαρό μυαλό και θυμητικό, θα είναι σε θέση να δώσουν περισσότερες πληροφορίες. Εγώ απλώς θα προσπαθήσω να μεταφέρω την αίσθηση που αποκόμισα. Ποια είναι αυτή? Πως όλα ετοιμάζονται στην κουζίνα τους. Πως έχουν γνώσεις και μεράκι. Πως και σε εμφάνιση/παρουσίαση αλλά και σε γεύση έχουν προσέξει και την παραμικρή λεπτομέρεια. Πως οι γεύσεις εναλλάσσονταν από το πικάντικο στο πιο γλυκό, τόσο μα τόσο ευχάριστα στον ουρανίσκο μου… Είναι από τις λίγες φορές που μου άρεσαν πραγματικά όλα όσα δοκίμασα.
Επίσης να προσθέσω πως στα περισσότερα πιάτα τους, εκτός των σταθερών υλικών, σου δίνεται η δυνατότητα να επιλέξεις την γέμιση που σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να είναι κοτόπουλο, μοσχάρι, κιμάς (με ή χωρίς φασόλια), θαλασσινά (γαρίδες, πέρκα).
Για να καταλάβετε το τι παρέλασε στα πιάτα μας και στα καλά ακονισμένα πιρούνια μας, ακολουθεί μία απλή λίστα:
• Μεξικάνικο ρύζι με λαχανικά και κόλιανδρο
• Chimichanga με πικάντικο κιμά και sour cream
• Taquitos κοτόπουλου
• Quesadilla κοτόπουλου
• Enchiladas κοτόπουλου
• Burrito με κιμά
• Fajitas. Εδώ θα παρεκκλίνω λίγο από την αρχική μου απόφαση γιατί ήταν το πιάτο που με εντυπωσίασε περισσότερο. Δεν ήταν μόνο το ότι προσγειώθηκε στο τραπέζι μας μέσα σε μαντεμένιο, καυτό σκεύος. Ο συνδυασμός μοσχάρι, κοτόπουλο και πιπεριές με τα οποία μπορούσες να γεμίσεις τις πίτες που σου είχαν φέρει, ήταν άψογος. Εγώ όπως πάντα υπερέβαλα μην ακούγοντας τις συμβουλές της μετρ του είδους που κάθονταν στην κεφαλή του τραπεζιού μας κι έτσι ήταν αδύνατον να τυλιχθεί η πίτα με τόσα υλικά που περιείχε. Μέχρι ρύζι έβαλα. Με πτόησε αυτό? Φυσικά και όχι… Δεν τυλίχθηκε η πίτα. So what? Ψίχουλο δεν άφησα!

• Χοιρινό ψαρονέφρι με mango και πιπεριές.
Είναι απίστευτη η αίσθηση όταν έχεις ήδη σκάσει από το φαγητό αλλά και πάλι δεν μπορείς να σταματήσεις τον εαυτό σου από το να απολαύσει άλλη μία μπουκιά (την τελευταία! ) κι άλλη μία (την τελευταία! ) και μία ακόμα (την τελευταία) κτλ κτλ κτλ…
Κι εκεί που νομίζαμε πως τα είχαμε δει όλα, άρχισαν να μαζεύουν τα πιάτα από μπροστά μας για να μας φέρουν γλυκό. Είναι απίστευτο το πόσο επιλεκτική μνήμη αποδείχτηκε πως όλοι μας είχαμε, αφού ενώ τόση ώρα γκρινιάζαμε πως έχουμε σκάσει (γουργουρίζοντας σαν τρισευτυχισμένες γάτες μπροστά από το τζάκι), πήραμε πάλι τα κουταλάκια στο χέρι και επιτεθήκαμε στα Oreo cookies cheesecakes, τα σουφλέ σοκολάτας και τις τηγανητές μπάλες παγωτού. Για μία ακόμα φορά επιβεβαιώθηκε το ότι δεν έχουν αφήσει τίποτα στην τύχη κι έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά σε όλους τους τομείς. Γιατί δεν είναι και λίγες οι φορές που τρώμε πολύ καλά σε ένα εστιατόριο και το γλυκό τους μας απογοητεύει χαλώντας την εικόνα που είχαμε σχηματίσει.

Κλείνοντας, ευχαριστώ:

• Το ζεύγος των ιδιοκτητών, που απέπνεαν απίστευτη φινέτσα και ευγένεια, για την εξαιρετική περιποίηση και φιλοξενία τους.
• Το service τους (από την εξυπηρέτηση στο σερβίρισμα, το μπαρ, την κουζίνα τους μέχρι τον DJ τους) που βοήθησαν να περάσουμε ένα τόσο όμορφο βράδυ.
• Τους συντελεστές του Ask4food που διοργάνωσαν άψογα αυτή την συνάντηση και που όσο τους γνωρίζω τόσο πιο πολύ τους συμπαθώ και εκτιμώ
• Και φυσικά το παρεάκι με τους συνήθεις ύποπτους που όσο πάει δένει και πιο πολύ αλλά και τα new entries. Απλά να σας πω πως σας αγαπώ ακόμα περισσότερο όταν παρεκτρέπεστε «πιπεράτα» …

Όμως δεν μπορώ να πω κι ένα μεγάλο «λυπάμαι» για την πρόσφατη, τραγική δοκιμασία που περνάει το Μεξικό λόγω του δυνατού σεισμού που βίωσαν.

03 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Είπα να ξεκινήσω την κριτική, κλέβοντας από παλιά μου κριτική Μεξικάνικης κουζίνας, αλλά τελικά θα κάνω πρωτογενή ανάλυση, διότι το οφείλω στον χώρο, εδώ και πολλά χρόνια. Βάζω να παίξει το ‘’Down in Mexico’’ των Coasters, το ''Slave of desire'' των New Dawn και παρόμοια dirty songs και ξεκινάω back to past. Την εποχή που ξαναγύρισα Αθήνα και έψαχνα να βρω που θα φάω τα αγαπημένα μου burritos, fajitas και chimichangas.
Τότε, καθώς τα Μεξικάνικα στέκια που γνώριζα είχαν κλείσει, ως από μηχανής Θεός ο bro, με τον οποίο έχουμε τα ίδια γούστα -τουλάχιστον στο φαγητό- μου πρότεινε τα 2 αδέρφια (Dos Hermanos). Αυτό ήταν κολλήσαμε. Κολλήσαμε και δεν ξεκολλήσαμε ποτέ.
Κολλήσαμε για την άψογη εξυπηρέτηση, για τα hand made υλικά του, κολλήσαμε για την ποιότητα και τελευταία κολλήσαμε για τον χώρο –λέγε με αυλή- μικρή και κουκλίστικη.
Η εβδομάδα γευσιγνωσίας του ask ξεκινούσε στο Dos Hermanos, οπότε δεν χρειάστηκε δεύτερη σκέψη που θα πήγαινα. Παρκάρισμα στην Κηφισιά, κατά περίεργο τρόπο πολύ εύκολο έως γελοίο και τσουπ, ‘’νάμαστε πάλι εδώ αδερφέ μου’’.
Welcome drink στην αυλή που βρίσκεται στο πίσω μέρος του ισογείου, με τι άλλο εκτός από μαργαρίτα; Αυλή – αίθριο, όαση δροσιάς με πολλά φυτά πέριξ, παράθυρα, πόρτες, καναπέδες, φτιαγμένα με μεξικάνικη τεχνοτροπία, χρώματα παστέλ και σε κεντρικό μέρος του χώρου δεσπόζει το κάδρο της διάσημης μεξικάνας ζωγράφου Frida Kahlo. Δεν αναλύω την Frida γιατί θα βγω εκτός θέματος, αντίθετα θα αναλύσω τις μαργαρίτες του ενός εκ των 2 αδερφών. Σε ποτήρι κλασικό ‘’ύψιλον’’, με το χείλος περασμένο από λεμόνι για να κολλήσει το αλάτι που υπήρχε πέριξ του χείλους και διακοσμημένο με κομμάτι φρέσκου φρούτου ανάλογα την γεύση, σερβιρίστηκαν οι frozen μαργαρίτες.
Με επιλογή από την κλασική έως ότι γεύση θέλεις.
Δοκίμασα την κλασική, με premium tequila και φρέσκο χυμό λεμονιού και lime. Επιβεβαιώθηκα για μια ακόμα φορά. Κλασική μεξικάνικη γεύση από τις καλύτερες που έχω δοκιμάσει.
Στην συνέχεια, υπό τους ήχους μεξικάνικης μουσικής από μεξικανό dj, καθίσαμε στο ξύλινο σκουρόχρωμο τραπέζι με τις βαριές πολυθρόνες και τους άνετους καναπέδες και μας έγινε ενημέρωση για τον χώρο, τους ιδιοκτήτες, τα υλικά που χρησιμοποιούν στην Παρασκευή του φαγητού και φυσικά την tequila.
Δοκίμασα DonJulio anejo, μια παλαιωμένη τεκίλα με απαλή βελούδινη γεύση και συνδυασμό φρούτων και κανέλας με μέλι, που ξεκουράζεται σχετικά λίγο σε δρύινα βαρέλια. Σφηνάκι, αλατάκι στο χείλος, shoot it και μετά φέτα lime για να καταλάβεις όλα τα γευστικά χαρακτηριστικά του ποτού. Άρωμα, άρωμα, άρωμα. Στα 3 shots σταμάτησα.
Και καλά έκανα, διότι άρχισαν να έρχονται τα πιάτα τα οποία συνοδεύονταν από Palomas. Τι εστί Paloma; Cocktail το πλέον διαδεδομένο στο Μεξικό, το οποίο συνοδεύει και το φαγητό τους. Tequila reposado διπλής απόσταξης, που παλαιώνει και αυτή σε δρύινα βαρέλια για να αποκτήσει έναν ελαφρύ, γλυκό χαρακτήρα, με άρωμα που θυμίζει μείγμα φρούτων και με νότες βανίλιας και σοκολάτας. Επιπλέον lime, grapefruit σόδα και σιρόπι αγαύης από το φυτό agave με θεραπευτικές ιδιότητες που χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες στο Μεξικό.
Ήπια τρεις για τις θεραπευτικές του ιδιότητες, αλλά και για να συνοδεύσω το φαγητό που ήταν πολύ, μα πάρα πολύ.
Ουσιαστικά έγινε παρουσίαση σχεδόν όλων των πιάτων του εστιατορίου, οπότε αν ξεκινήσω να τα αναλύσω όλα, θα χρειαστώ πολλές σελίδες.
Θα γράψω μόνο, τι δεν θα πρέπει να λείπει από το τραπέζι κάποιου ο οποίος θέλει να δοκιμάσει μεξικάνικη κουζίνα, αλλά και από αυτόν που του αρέσει η συγκεκριμένη κουζίνα.
Να ξεκαθαρίσω ότι η μεξικάνικη κουζίνα μοιάζει με την ελληνική στα υλικά, στηρίζεται δε στις πίτες, διαφορετικής υφής και πρώτης ύλης και σε όλων των ειδών τα κρέατα. Διαφορά από την Ελληνική, υπάρχει στα συνοδευτικά και στο μαρινάρισμα.
Must eat λοιπόν τα παρακάτω:
Homemade nachos σε 2 παραλλαγές από καλαμποκένια tortilla και από σταρένια tortilla με σπανάκι που συνοδεύονταν από ολίγον τι καυτερή chili sauce και ποικιλία πιπεριών. Καλά θα πάω σε Μεξικάνικο να φάω πατατάκια; Ξεχάστε ότι ξέρατε. Άλλη γεύση χειροποίητη, ψημένα στον φούρνο, γευστικά, τραγανά, αλμυρά όσο χρειάζεται. Παίρνεις βουτάς στη sauce και απολαμβάνεις. Δεν θα πρότεινα να δαγκώσεις και πιπεριά διότι θα απογειωθείς και δεν θα προλάβεις να γευτείς τα υπόλοιπα πιάτα.
Κακτοσαλάτα που έχω φάει σε άλλη επίσκεψη στο Hermanos, όπου μέσα σε φωλιά από tortilla υπάρχει, πρασινάδα, ντομάτα, πιπεριά, αβοκάντο, κομμάτια κάκτου, παρμεζάνα και cheddar. Μην φοβηθείτε τον κάκτο. Γευστικά θυμίζει μεγάλο πράσινο φασολάκι. Υπέροχη, δροσερή, θεϊκή, πλούσια γεύση.
Αν θέλετε κάτι πιο οικείο σε γεύση, δοκιμάστε την σαλάτα mango, με μαρούλι, mango, αβοκάντο, cranberries, μαριναρισμένα ψητά κομμάτια φιλέτου και γλυκιά mango sauce. Απολαυστική και αυτή, ωραίος και ισορροπημένος ο συνδυασμός των υλικών, αν θα άλλαζα κάτι, θα ήταν να βάλω το αβοκάντο ψιλοκομμένο.
Guacamole. Βάση μαρούλι, γαρνιτούρα κάποιες φέτες ντομάτας και κάποια nachos και στο κέντρο αυτή η υπέροχη, παχύρευστη, πρασινωπή σάλτσα, από ώριμα αβοκάντο, ψιλοκομμένη ντομάτα, κρεμμύδι, lime και αρκετά μεξικάνικα μπαχαρικά. Άριστο ορεκτικό αλλά και άριστο συνοδευτικό με όλα τα μεξικάνικα πιάτα.
Chimichanga, επιτέλους στα καλύτερα της. Σταρένια τραγανή tortilla με πικάντικο κιμά, σωστά μπαχάρια, διάσπαρτο ψιλοκομμένο μαρούλι και στην κορυφή sour cream. Δώσε μου τσιμιτσάγκες και άσε με να τις απολαύσω.
Quesadillas. Αν τη δεις ολόκληρη νομίζεις είναι σκεπαστή πίτσα. Έρχεται κομμένη, ψητή σταρένια μαλακή tortilla, που στο εσωτερικό της περιέχει μαριναρισμένο, ψητό, ψιλοκομμένο φιλέτο κοτόπουλου, guacamole, κρεμμύδι, μαρούλι και ψημένα κίτρινα τυριά.
Burrito. Σταρένια μαλακή tortilla ψημένη στον φούρνο, γεμισμένη με μεξικάνικα σοταρισμένα φασόλια, κιμά μοσχαρίσιο πικάντικο, λιωμένο τυρί και pico de gallo - η κλασσική μεξικάνικη σαλάτα αποτελούμενη από ψιλοκομμένη ντομάτα, κρεμμύδι, σκόρδο, πιπεριές jalapeno, κόλιανδρο, λεμόνι- πάνω σε μαρούλι.
Τέλος η ναυαρχίδα κάθε μεξικάνικου εστιατορίου:
Fajitas. Σερβίρονται κομμάτια κρέατος σε μαντεμένιο σκεύος που τσιτσιρίζει διότι μόλις βγήκε από τη φωτιά, μαζί με tricolore πιπεριές, ντομάτα και κρεμμύδι. Συνοδεύεται από ρύζι μαριναρισμένο μεξικάνικα, σταρένιες tortillas, guacamole sauce, και sour cream. Σε εμάς ήρθε με κομμάτια κοτόπουλου μαριναρισμένα σε chili και μοσχαρίσια φιλετίνια. Η διαδικασία απλή όσο και σύνθετη. Παίρνεις την tortilla και την γεμίζεις με ότι έχεις μπροστά σου. Στην συνέχεια την κλείνεις και τρως.
Tip: Μην την παραφουσκώσεις, δεν κλείνει και δεν μπορείς να την φας. Έχει αρκετές tortillas αγάλι- αγάλι.
Από τα γλυκά ξεχωρίζει το τηγανιτό παγωτό, καλυμμένο από μαύρη ζάχαρη, κανέλλα, μπισκότο με την περίεργη και έξτρα υπέροχη γεύση.
Το κλείσιμο του δείπνου, είχε shots από τεκίλα φραγκόσυκο παρέα με ένα κομμάτι κάκτου. Το μόνο που μας έλλειψε για να μπούμε στο πετσί του ρόλου ήταν το πόντζο, μιας και το σομπρέρο δεν μας ξέφυγε, το φορέσαμε.
Στο δια ταύτα, κατ’ εμέ και πέραν του ειδικού μενού γευσιγνωσίας του ask, τα ‘’2 αδέρφια’’ αποτελούν την ναυαρχίδα του Μεξικάνικου φαγητού στην Αθήνα και θα συνεχίσουν να είναι μπροστά, όσο προσέχουν και την παραμικρή λεπτομέρεια, στο προϊόν που πλασάρουν στο Αθηναϊκό κοινό και σε τιμές λογικές..
Με 20-25 ευρώ, τρως πλουσιοπάροχα και γεύεσαι γεύσεις θεματικής κουζίνας.
Αν σ’ αρέσει η Μεξικάνικη κουζίνα θα το κάνεις στέκι, αν είσαι κολλημένος με άλλο είδος φαγητού θα το μισήσεις, οπότε άσε εμάς που το λατρεύουμε να το χαρούμε.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.

02 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ένα πράγμα είναι σίγουρο: αν αφεθείς στη μεξικάνικη κουζίνα με όλες τις αισθήσεις σου, αποκλείεται να μην μαγευτείς από τα χρώματά της, την ποικιλία της, τον πλούτο της και το παιχνίδι των συνδυασμών της, εφάμιλλο της μεξικάνικης κουλτούρας που πάει πολύ πίσω στους Μάγια και τους Αζτέκους και μπολιάζεται από τους Ισπανούς, για να φτάσει σε εμάς όπως την γνωρίζουμε σήμερα και να ανακηρυχθεί ήδη από το 2010 ως παγκόσμια κουζίνα.

Η επιλογή μου για το Dos Hermanos ήταν αυτονόητη και σε απόλυτη συμφωνία με έμπιστο φίλο που το είχε επισκεφθεί στο παρελθόν, αλλά και με όλους τους αγαπητούς φίλους καλοφαγάδες που βρεθήκαμε σε αυτό το πολύχρωμο τραπέζι στην πρώτη βραδιά της εβδομάδας καλοφαγάδων, υπό την άρτια οργάνωση του ask4food και την υποδειγματική φροντίδα της διεύθυνσης και του προσωπικού του εστιατορίου.

Πρώτη λέξη: περιβάλλον αριστοκρατικό. Και καθότι το φολκλόρ το απεχθάνομαι, γέμισα χρώματα και παραστάσεις που μου ταξίδεψαν το μυαλό. Διακόσμηση αισθαντική, φωτισμός χαμηλός, ιδιαίτερα προσεγμένη και καλόγουστη art de la table, διπλά σερβίτσια, μουσική ανάλογη που δεν σκέπαζε την χαρούμενη οχλοβοή μας, ο μεξικανός με το σομπρέρο του δίπλα μας, άψογη καθαριότητα και καλαισθησία παντού, και η πίσω αυλή... ονειρεμένη. Η υγρασία της βραδιάς δεν μας άφησε να απολαύσουμε αυτό το ονειρεμένο αίθριο όσο θα θέλαμε, αλλά μη νομίζετε ότι και η κυρίως αίθουσα (του ισογείου) υπολείπεται σε άνεση και ομορφιά, κάκτοι, φυτά, κεριά, καθρέφτες, παπαγάλοι, μεξικάνικο χρώμα... δεν είδα παραφωνία καμιά.

Δεύτερη λέξη: φιλοξενία και περιποίηση βασιλική. Το διακριτικό τους βλέμμα πανταχού παρόν αλλά και αόρατο, η ευγένειά τους δεν εξαντλήθηκε ούτε στιγμή στις ερωτήσεις ή επιθυμίες μας, η γαλαντομία σε δυσθεώρητα επίπεδα, από αυτές που αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Πέρα από το γευσιγνωστικό κομμάτι όμως, η βραδιά διανθίστηκε και με μια πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση της ταυτότητας όσων δοκιμάσαμε, του μαγικού θάμνου agave που μας δίνει το δώρο που λέγεται τεκίλα, των καρπών της μεξικάνικης γης, των αρωματικών που απογειώνουν αυτό που θα γευτείς, και σε κάποια αναφορά και η Ninfa Rodriguez Laurenzo, που πρώτη έβαλε στα δικά της εστιατόρια τις fajitas, με το κρέας να έρχεται μαζί με το μαντεμένιο σκεύος στο τραπέζι και που πολλοί κατάσκοποι προσπάθησαν να κλέψουν τη συνταγή της, μέχρι να φτάσει και στα ευρωπαικά tex mex εστιατόρια.

Tρίτη λέξη: η τεκίλα. Αυτή που θέλει 12 χρόνια για να γίνει. Αυτή που αναμείχθηκε με ένα σωρό διαφορετικά φρούτα και έγινε frozen margarita και σερβιρίστηκε σε δίσκους, σαν πολύχρωμο λουλούδι, στην πίσω αυλή, και μας έβαλε στο κλίμα. Τα καλαμάκια μας βούτηξαν σε πολλές μαργαρίτες, η μία καλύτερη από την άλλη. Το επιβεβαιώνει και η Frida Kahlo που ήταν εκεί. Θυμάμαι ήπια μονορούφι την δική μου Margarita mango. My Margarita was better than yours!
Ύστερα ο δίσκος με την premium tequila Don Julio, λευκή, μπλε, σοκολατένια ή αλλιώς τα σφηνάκια blanco, reposado και anejo. Και μετά κάποια λικνιζόμενη Paloma, συνοδευτική του φαγητού στο τραπέζι, η πιο δημοφιλής στο Μεξικό, με τεκίλα reposado, σιρόπι agave και χυμούς lime και pink grapefruit, αρκούντως ελαφριά και ξεδιψαστική ώστε να μας κρατήσει νηφάλιους για τις εκρηκτικές γεύσεις των πιάτων. Αυλαία έριξε η Margarita φραγκόσυκο, με το κομμάτι του κάκτου που τον φάγαμε και αυτόν. Κι άλλο χρώμα στο τραπέζι...

Τέταρτη λέξη: τα εδέσματα. Να μια ικανή περιγραφή, φαντάσου ότι βρίσκεσαι σε διονυσιακό συμπόσιο στον κήπο της Εδέμ, κάθεσαι στο ανάκλινδρο του Μίδα, σου έχει μαγειρέψει η Λωξάνδρα και σε σερβίρουν οι άνθρωποι του Σουλτάνου. Ναι ξέρω, ανακατεύω την Ιστορία. Αλλά όλο αυτό που απολαύσαμε ήταν σε όλα του ΠΟΛΥ. Ευωδιαστό, λαχταριστό, άφθονο, καλο(φρεσκο)μαγειρεμένο, νόστιμο, ζεστό, ευπαρουσίαστο, παιχνιδιάρικο, χαρούμενο.

Τα nachos ολόφρεσκα και τραγανά, και η κόκκινη chili σάλτσα δίπλα τους, κολασμένα καυτερή. Δεν την απαρνήθηκα όλο το βράδυ, ναι, εγώ είμαι που έκανα την κάθε μπουκιά μου όλο και πιο καυτερή βάζοντας chili από πάνω. Το χειροποίητο πυκνό guacamole μέσα στη φωλιά μαρουλιού, δρόσιζε την κάψα ευχάριστα, μεστή σε μεξικάνικα μπαχαρικά γεύση, και με αρκετό λάιμ, φαγώθηκε με nachos αλλά έπαιξε και αλλού. Η σαλάτα μάνγκο, με άφθονο αβοκάντο που το λατρεύω, ωραία και ιδιαίτερη, αλλά η σαλάτα τορτίγια έκλεψε την παράσταση με τα πολλά ετερόκλιτα συστατικά της και την τελική κυριαρχία του πορτοκαλιού να δίνει αυτό το κάτι.

Τα taquitos (τραγανή τορτίγια, σαν φλογέρα) με κοτόπουλο στον μαντεμένιο φούρνο μου άρεσαν πολύ, το ίδιο και η τραγανή quesadilla (ψητή σταρένια τορτίγια, σαν πίτα σκεπαστή) με αφθονία σε υλικά και αρκετά ζουμερή μέσα, είχε μαριναρισμένο ψητό κοτόπουλο, τυρί και guacamole. Στην chimichanga με τον πικάντικο κιμά, άρχισε σε όλη την παρέα το παραμιλητό σε εναλλαγή με ιαχές θαυμασμού για τη νοστιμιά που είχαν αυτά τα τραγανά γεμιστά πουγκιά, με το ψιλοκομμένο μαρούλι και τη sour cream από πάνω. Ίσως η πιο αγαπημένη μου πλέον γεύση, κι ευτυχώς που τα κορίτσια δίπλα μου αντιλήφθηκαν πώς είχα καρφώσει με το βλέμμα το τελευταίο κομμάτι και με λυπήθηκαν!

Στις πιο πληθωρικές γεύσεις που ακολούθησαν, συγκαταλέγω τις enchiladas κοτόπουλο, με καλαμποκένια τορτίγια αυτή τη φορά. Εδώ βρίσκουμε μαγειρεμένο το κοτόπουλο, η chili σως το κάνει πιο πικάντικο και μπαίνει στο φούρνο με τυρί. Το απόλυτα ζουμερό αποτέλεσμα συμπληρώνει η enchiladas σως με τη sour cream.
Το burrito επίσης, γνώριμη και από τις αντιπροσωπευτικότερες γεύσεις, με εξέπληξε κι αυτό ευχάριστα. Μας σερβιρίστηκε με πικάντικο κιμά, μεξικάνικα φασόλια και αφού ψήθηκε στο φούρνο με τυρί, προστέθηκε και η pico de gallo από πάνω (σάλτσα από ντομάτα, κρεμμύδι και πιπεριές jalapenos).

Σε αυτό το σημείο, ήδη είχαμε αρχίσει να γέρνουμε στις καρέκλες μας, χαϊδεύοντας τα στομάχια μας σαν τους Βούδες, αλλά ξέραμε ότι ήμασταν ακόμη στη μέση. Να επισημάνω ότι οι μερίδες είναι μεγάλες και για να μην βρεθείτε προ εκπλήξεως, τα κυρίως μάλλον είναι για να τα μοιραστούν 2 άτομα, αν συνυπολογίσω και ένα ορεκτικό, μια σαλάτα και ένα γλυκό, προσοχή στην υπερβολή!

Ακολούθησε λοιπόν το fajitas mix, όπου ήρθε ένα μαντεμένιο σκεύος τσιτσιρίζοντας στο τραπέζι, με φιλετάκια κοτόπουλου και μοσχαρίσιας μπριζόλας σε chili, κρεμμύδι, ντομάτα και πολύχρωμες πιπεριές, που συνέχιζαν το ψήσιμό τους στην καυτή πλάκα. Σε ξεχωριστό πιάτο το μεξικάνικο ρύζι όμορφα αρωματισμένο με κόλιανδρο και μαιντανό αλλά και οι ζεστές τορτίγιες, το guacamole και η sour cream. Eδώ παίζεις μόνος σου με τα υλικά και γεμίζεις τις τορτίγιες, ανάλογα με το τί και πώς σου αρέσει. ΜΑΛΙΣΤΑ, σομπρέρο μπορεί να μην μου έδωσαν να βάλω αλλά....... τουλάχιστον τους έδειξα πώς τυλίγεται η σωστή η τορτίγια χαχαχα!!!

Τελευταίο βαρύ πυροβολικό, το Μexican mango που ενθουσίασε τους περισσότερους, με το μαριναρισμένο ψαρονέφρι υπέροχα νόστιμο και τρυφερό αλλά και καυτερό από την chipotle σως (καπνιστό τσίλι) και συνοδευόμενο με το πιο πάνω νόστιμο ρύζι. Δυνατό πιάτο...

Σε όλα τα παραπάνω, αυλαία έριξαν τα γλυκά, 3 παρακαλώ στον αριθμό, με αδιαφιλονίκητο νικητή το τηγανιτό παγωτό, σε κρούστα μαύρης ζάχαρης, κανέλας, αμύγδαλου και μπισκότου, καθισμένο πάνω σε αφράτη σαντιγύ και με σοκολατένιο σιρόπι. Αμέσως μετά το χειροποίητο σουφλέ σοκολάτας με παγωτό βανίλια, υπέροχο και ολόσωστα εκτελεσμένο. Και το επίσης χειροποίητο oreo cookies cheesecake, που δεν ήταν κακό, απλά ίσως πέρασε κάπως απαρατήρητο. Μην απατάσθε ότι κάτι έμεινε αφάγωτο!

Κατά γενική ομολογία, το μενού που σχεδίασαν και μας πρόσφεραν ήταν υπέρ του δέοντος πλουσιοπάροχο και θεωρώ αψεγάδιαστο. Μου άρεσαν τα πάντα όλα. Η ουσιαστική μας γνωριμία με αυτή την μοναδική κουζίνα, που, για κάποιους από εμάς, μάλλον θα εξελιχθεί σε σχέση αγάπης με διάρκεια, ολοκληρώθηκε με αρτιότητα σε κάθε επίπεδο. Η έμφαση που δόθηκε στον κιμά, το ψαρονέφρι και το κοτόπουλο, ήταν ιδανική για τα γούστα μου και μου άρεσαν όλοι οι συνδυασμοί τους.
Το εκπληκτικό είναι ότι, τίποτα δεν μας έπεσε βαρύ και δύσπεπτο στο στομάχι, καθώς τα μπαχαρικά δεν σκεπάζουν τις γεύσεις αλλά τις αναδεικνύουν. Όταν οι πρώτες ύλες είναι σωστές, το στομάχι είναι το πρώτο που θα δώσει το σήμα. Όπως και το αντίστροφο εξάλλου.
Οι ποσότητες ωστόσο ήταν πολύ παραπάνω από γενναιόδωρες. Έ, πρέπει και η coca cola zero να επιτελέσει το έργο της....

Το οικονομικό κομμάτι της δικής μας βραδιάς, είναι δύσκολο να το υπολογίσω. Όμως είμαι σίγουρη ότι με 20-25 ευρώ/άτομο, μπορείτε να απολαύσετε τις πιο αντιπροσωπευτικές τους γεύσεις και να φύγετε σίγουροι ότι δεν σας σέρβιραν τίποτα προμαγειρεμένο ή ξαναζεσταμένο στα microwaves. Προσωπικά μιλώντας, είναι σίγουρο ότι θα ξαναπάω σύντομα. Το γεγονός ότι επιβιώνουν στην δύσκολη και απαιτητική πιάτσα της Κηφισιάς, 20 χρόνια και πλέον, κάτι λέει από μόνο του.
Κι αν βρεθείτε στο χώρο του Dos Hermanos, θα το ψιθυρίσει ο Μεξικανός και στο δικό σας το αυτί!!

Tελευταία λέξη: Gracias στην ιδιοκτησία και σε όλο το προσωπικό του Dos Hermanos, για την αυθεντικά φιλόξενη μεξικάνικη βραδιά που μας χαρίσατε. Μπορεί να μην το καταλάβατε, αλλά μας ταξιδέψατε πολύ μακριά!
Gracias στα παιδιά του ask4food και του etable, και κυρίως στην Ευδοξία και τον Κώστα, για μια ακόμα άψογη διοργάνωση που βάζει πλέον τον πήχυ του αγαπημένου μας site ακόμα ψηλότερα και μας δίνει περισσότερο κέφι να συνεχίσουμε για ακόμη καλύτερα πράγματα!

Gracias και στους αγαπητούς μου φίλους καλοφαγάδες της πρώτης βραδιάς, που μοιραστήκαμε άλλη μία υπέροχη εμπειρία και που οι κεραίες μας συντονισμένες συνεχίζουν να ψάχνουν και να αναζητούν με αμείωτο ενδιαφέρον! Keep going!

23 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Εβδομάδα καλοφαγάδων ημέρα πρώτη!

Όταν ήρθε το μέιλ από το αγαπημένο σάιτ των καλοφαγάδων για συμμετοχή στην εβδομάδα των καλοφαγάδων, διάλεξα εστιατόριο με σκονακια! Έμπιστος φίλος που είχε δοκιμασει το dos hermanos το πρότεινε με σιγουρια, οπότε τον εμπιστεύτηκα.

Φτάσαμε όλοι στην ώρα μας, το παρκάρισμα βράδυ Δευτέρας απετέλεσε εύκολη υπόθεση, πιθανόν άλλες μέρες να είναι θέμα!

Το τραπέζι μας είχε στηθεί στον εσωτερικό χώρο του εστιατορίου, οι ιδιοκτήτες μας υποδέχτηκαν εγκάρδια και μας έδωσαν τη δυνατότητα να δουμε τον εξωτερικό χώρο και να τον απολαύσουμε πίνοντας το κοκτέιλ μας! Δοκίμασα Μαργαρίτα καρπούζι και "λίγο" από τους συνδαιτυμόνες μου, καταλήγοντας ότι για τα γούστα μου ήταν η καλύτερη επιλογή.

Όταν επιστρέψαμε στις θέσεις μας, έγινε μια γρήγορη και ενδιαφέρουσα παρουσίαση της τεκιλας και των διαφόρων ειδών της δοκιμάσαμε επίσης μερικές από τις καλύτερες!

Θα σας πω δυο λόγια για τον εσωτερικό χώρο, καθώς υπάρχουν και πιο κατάλληλοι από μένα στο συγκεκριμένο κομμάτι. Έχει λοιπόν, το κατάλληλο ύφος και στυλ ούτως ώστε να σε βάζει σε μεξικάνικο κλίμα. Άνετος ο χώρος, ευχαριστη η μουσική και στη σωστή ένταση. Θα συμφωνήσω όμως με τον αγαπητό fratello εάν πάτε καλοκαίρι επιλέξτε την αυλή, εκτός αν έχει τόση υγρασία όσο αυτές τις μέρες.

Ή εξυπηρέτηση ήταν υποδειγματική από την αρχή μέχρι το τέλος, ότι ζητήσαμε ήρθε άμεσα, υπήρχε καλή διάθεση από όλους και τις φωτογραφίες μας βγάλαμε εύκολα και τα σομπρερος μας φορεσαμε...

Στα του φαγητού όσα φαγαμε ήταν πλουσιοπάροχα και πολύ γευστικα.

-τσιπς από τορτίγια με σπανάκι και απλές με συνοδεία καυτερής σάλτσας, ωραίος συνδυασμός που μας άνοιξε την όρεξη.
-σαλατα με μάνγκο μαρούλι αβοκάντο κρανμπερις κλπ, δεν ήταν ακριβώς στα γούστα μου.
-σαλατα με τορτίγια ανάμεικτες πρασινάδες αυτή μου άρεσε αρκετά.
-γουακαμολε, κλασικό πιάτο, αρκετά λεμονάτο για τα γούστα μου.
-τακιτος κοτόπουλο ψημένο στου φούρνο χωρίς περιττά λάδια άρτιο αποτέλεσμα.
-κεσαντιγια με κοτόπουλο, κυρίως πιάτο επίσης πιάτο που φαγώθηκε ευχαριστα.
-τσιμιτσαγκα με κιμά το καλύτερο πιάτο της βραδιάς, άψογα τα μπαχαρικά στον κιμά τραγανό το φύλλο.
-enchilada με κοτόπουλο με τσίλι σως πιάτο λίγο μέτριο για τα γούστα μου.
-καπου εκεί μας ήρθε ένα κοκτέιλ κλασικό μεξικάνικο, παλομα, το οποίο όσοι οδηγούσαμε απλά δοκιμασαμε, ταίριαζε αρκετά με όλες τις γεύσεις, κάποιοι το εκτίμησαν δεόντως.
-μπουριτο με φασόλια και κιμά, πιάτο που δεν ενθουσίασε τους γύρω μου αλλά για μένα ήταν νοστιμότατο με το λιωμένο τυράκι.
-φαχιτα μιξ με κοτόπουλο και μοσχάρι κάπου εκεί ειχα ξεπεράσει τα όρια μου, οπότε απλά δοκιμασα λίγο το κρέας το οποίο ήταν καλοψημενο.
-ψαρονεφρι με μάνγκο, το καλύτερο κυρίως πιάτο της βραδιάς, αυτό που θα επέλεγα σε επόμενη επίσκεψη, σωστό ψήσιμο αξιομνημόνευτη η γεύση.
-ρυζι μεξικάνικο, συνοδευτικό μεν απαραίτητο δε με ενδιαφέρουσα γεύση.
Κάπου εκεί ήπιαμε τα αναψυκτικά μας (απαραίτητα και αυτά)
Και βέβαια συνεχίσαμε για τα γλυκά
-τηγανιτο παγωτό, τι κρούστα ήταν αυτή? (Μαύρη ζάχαρη, αμύγδαλο, μπισκότο κανέλα)
-σουφλε σοκολάτα με παγωτό, δεν είμαι φαν του συγκεκριμένου γλυκου, πολύ καλή εκτέλεση όμως.
-τσιζκεικ ορεο, μέτριο σε σχέση με τα άλλα δύο κατά κοινή ομολογία.
Εν ολίγοις αντιλαμβάνεστε ότι φαγαμε πολύ, παρόλα αυτά δεν υπήρχε καμία παρενέργεια. Τα μπαχαρικά ήταν όπως ακριβώς θα έπρεπε, περιττά λάδια δεν υπηρχαν.

Το κόστος όσον φάγαμε και ήπιαμε ήταν μεγάλο, αλλά οι άνθρωποι ήθελαν να μας ικανοποιήσουν στο έπακρο, σε μια φυσιολογική παραγγελία, όμως θεωρώ ότι με20- 25€ μπορεί κανείς να φάει πολύ καλά και με την ποιότητα στα ύψη σε ένα εξαιρετικά ευχαριστο περιβάλλον. Υπάρχει στο διαδίκτυο ο κατάλογος οπότε μπορεί κανείς να ρίξει μια ματιά.

Να κλείσω ευχαριστώντας για άλλη μια φορά το εστιατόριο, αλλά και τους οικοδεσπότες του ask4food.

13 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Κάλλιο αργά παρά ποτέ και συγχωρέστε με που δεν μπορώ να ακολουθήσω τη συνήθη ροή των κριτικών μου, αλλά εκείνη η βραδιά της Δευτέρας 4ης Οκτωβρίου ήταν ονειρική και θα ξεκινήσω με τις εντυπώσεις που μου άφησε.

Σαφώς δεν ήταν το πρώτο ask4foodικό δείπνο που παρευρέθηκα όσον καιρό γράφω στο αγαπημένο μας site, αλλά ομολογώ πως ήταν το καλύτερο! Από πού να αρχίσω; Η υποδοχή, η φιλοξενία, το πλουσιοπάροχο φαγητό, οι γεύσεις, η παρέα, όλα άψογα!

Μεξικάνικη κουζίνα... Μετρημένες στα δάχτυλα οι επισκέψεις μου σε μεξικάνικα εστιατόρια και μέχρι πρότινος τέτοιες προτάσεις εξόδου με άφηναν αδιάφορη. Δε φταίω κύριε Δικαστά, δεν είχα δοκιμάσει ούτε ένα πιάτο που να με ενθουσιάσει και γενικά στο μυαλό μου μεξικάνικο=πολύ βαριά κουζίνα.

Πάμε να δούμε όμως πόσο εύκολα αλλάζουν οι εντυπώσεις.
Καταρχάς, όσο γελοία φάνηκε η υπόθεση parking νωρίς το βράδυ Δευτέρας τόσο εμπόδιο είμαι σίγουρη ότι θα φανεί ένα βράδυ Σαββάτου ή ακόμα χειρότερα Παρασκευής που είναι και ανοιχτά τα καταστήματα, μη σας πτοήσει όμως! Η γεμάτη πλατιά χαμόγελα και άκρα ευγένεια υποδοχή σε έναν ποικιλόχρωμο έθνικ χώρο, η εξαιρετική αυλή, φροντισμένη μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια με το πορτραίτο της Frida Kahlo να δεσπόζει στο βάθος και τα όμορφα latin ακούσματα στην κατάλληλη ένταση, προδιέθεταν για την εξέλιξη της βραδιάς...

Στη συνέχεια μας πρόσφεραν frozen margaritas σε πολλές γεύσεις, προσωπική μου επιλογή η passion fruit, η τελειότερη που έχω πιει ever. Δοκίμασα και από άλλους φίλους, ήταν όλες πολύ καλές.
Δοκιμάσαμε τριών ειδών τεκίλες Don Julio (blanco, reposado & anejo), αλλά δεν μπορώ να έχω αντικειμενική άποψη, διότι η τεκίλα με έχει στιγματίσει από κάτι ξενύχτια των νεανικών μου χρόνων και δεν την πολυσυμπαθώ. Για τον ίδιο λόγο δε μου άρεσε και το cocktail Paloma, το οποίο δώρισα με συνοπτικές διαδικασίες στον jim που γνώριζα ότι θα το εκτιμούσε περισσότερο.

Τα πιάτα που παρήλαυναν στο τραπέζι μας άφηναν πίσω τους μουγκρητά απόλαυσης… Τα αναφέρω παρακάτω αναλυτικά.


Ορεκτικά – Σαλάτες

- Nachos από καλαμποκένια tortilla & nachos από σταρένια tortilla με σπανάκι, συνοδευόμενα με καυτερή sauce από ποικιλία chili πιπεριών.
Πολύ νόστιμα nachos και πραγματικά καυτερή η sauce.

- Guacamole φτιαγμένο από ώριμα avocado, ψιλοκομμένη ντομάτα, κρεμμύδι, lime και μεξικάνικα μπαχαρικά.
Δεν είμαι φίλη του guacamole, με αυτό όμως γίναμε κολλητοί... Σε συνδυασμό με τα nachos ζωγράφιζαν.

- Σαλάτα Μάνγκο με μαρούλι, μάνγκο, αβοκάντο, cranberries, μαριναρισμένα ψητά φιλετίνια ψαρονέφρι & γλυκιά mango sauce.
Γλυκούλα η συγκεκριμένη σαλάτα για το γούστο μου, κάποιος που αρέσκεται στις γλυκές γεύσεις θα τη λατρέψει.

- Σαλάτα Tortilla με ανάμεικτη πράσινη σαλάτα, ροδέλες πορτοκαλιού, λωρίδες από τραγανή καλαμποκένια tortilla, τριμμένο τυρί & parmesan balsamic vinaigrette sauce.
Αυτή η σαλάτα κυρίες και κύριοι ήταν ένα όνειρο!

- Taquitos κοτόπουλο: από τραγανή σταρένια tortilla σε σχήμα φλογέρας, με γέμιση από κοτόπουλο ψημένο σε μαντεμένιο φούρνο.
Νόστιμα και περιποιημένα, όπως και αρκούντως χορταστικά.


Κυρίως πιάτα

- Quesadillas με κοτόπουλο: ψητή σταρένια tortilla με γέμιση από μαριναρισμένα ψητά φιλετίνια κοτόπουλου, guacamole & τυρί.
- Chimichanga με κιμά: πικάντικος μοσχαρίσιος κιμάς τυλιγμένος σε τραγανή σταρένια tortilla με topping sour cream.
- Enchilada με κοτόπουλο: καλαμποκένια tortilla, μαγειρεμένη σε chili sauce, με γέμιση από ψιλικομμένο μαγειρευτό κοτόπουλο. Γαρνίρεται με τυρί, ψήνεται στο φούρνο και σερβίρεται με topping enchiladas sauce & sour cream.
- Burrito με φασόλια & κιμά: σταρένια μαλακή tortilla με γέμιση από πικάντικο μοσχαρίσιο κιμά, σοταρισμένα μεξικάνικα φασόλια, γαρνίρεται με τυρί και ψήνεται στο φούρνο. Συνοδεύεται με pico de gallo.
- Fajitas mix: μοσχαρίσια φιλετίνια από skirt steak, φιλετίνια από στήθος κοτόπουλου, μαριναρισμένα σε chili και ψημένα στη σχάρα με ψιλοκομμένο κρεμμύδι, τρίχρωμες πιπεριές και φρέσκια ντομάτα. Σερβίρεται σε καυτό μαντεμένιο σκεύος και συνοδεύεται από ζεστές σταρένιες tortillas, guacamole, sour cream & μεξικάνικο ρύζι.

Όλα τα παραπάνω κυρίως πιάτα ήταν εξαιρετικά και δε μου θύμισαν σε τίποτε όποιο συνονόματο πιάτο είχα δοκιμάσει ως εκείνη τη στιγμή σε άλλα μεξικάνικα. Μπράβο και πάλι μπράβο!

- Mexican Mango: μαριναρισμένο ψαρονέφρι στη σχάρα με mango & chipotle sauce. Συνοδεύεται με μεξικάνικο ρύζι.
Ειδική μνεία σε αυτό το πιάτο. Ομολογώ. Αν πήγαινα να δειπνήσω στο Dos Hermanos, δεν υπήρχε ούτε 1/1.000.000 πιθανότητα να το παραγγείλω. Εκλιπαρώ να μη διαπράξετε αυτό το σφάλμα και δεν το παραγγείλετε. Μαλακό χοιρινό λουσμένο με γλυκιά και συνάμα καυτερή σαλτσούλα... Τρέχει σαλάκι, οπότε το σταματάω εδώ.


Επιδόρπια

- Home made σουφλέ σοκολάτας
Από τα πιο πετυχημένα σουφλέ που είχαν τη χαρά να γευθούν οι ταπεινοί μου γευστικοί κάλυκες.

- Τηγανητό παγωτό
Η μάχη του Μαραθώνα πάνω από αυτό το γλυκό. Εκεί που ακροβατείς ανάμεσα στην ευγένεια που επιβάλει το savoir vivre σου και στην τρελή επιθυμία να βουτήξεις το τελευταίο κομμάτι. Δε θα σας πω ποιος νίκησε, αν και δεν είναι δύσκολο να μαντέψετε.

- Home made oreo cookies cheesecake
Πολύ καλό, αλλά τα άλλα δύο ήταν τόσο εντυπωσιακά γευστικά που το καημενούλι δεν έλαβε την αποδοχή που του άξιζε...

Η εξυπηρέτηση ήταν κάτι παραπάνω από υποδειγματική. Με μια φράση θα τη χαρακτήριζα "πριν από εσάς για εσάς".

Συμπερασματικά, θεωρώ πως το Dos Hermanos έβαλε τη μεξικάνικη κουζίνα στη θέση που της αξίζει μέσα στην καρδιά μου. Το κακό είναι ότι ανέβασε τον πήχυ τόσο ψηλά, που αμφιβάλλω αν θα πατήσω το ποδαράκι μου σε άλλο μεξικάνικο στην Αθήνα. Ενδόμυχα θα νιώθω ότι το απατώ.

Ευχαριστώ πάρα μα πάρα πολύ τους υπεύθυνους του εστιατορίου για την υπέροχη βραδιά, καθώς και τους υπεύθυνους του ask4food που τη διοργάνωσαν. Ήταν κατά κοινή ομολογία καθ' όλα επιτυχημένη!

Εις το επανιδείν!

6 medium

22 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η επισκεψη μου στο μαγαζι, το οποιο ηθελα καιρο να επισκεφτω, μιας και ειμαι λατρης της σχετικης κουζινας, συνδυαστηκε με την εξαιρετικη συγκυρια να οργανωθει απο την ομαδα του ask εβδομαδα καλοφαγαδων με επισκεψη στο συγκεκριμενο μαγαζι. καταρχην να τους ευχαριστησουμε ολους για την υπεροχη βραδια που περασαμε και τα παιδια που το εστησαν αρτια αλλα και τους ιδιοκτητες του εστιατοριου που παροτι ειχαν και δικους τους πελατες, φροντισαν να μεινουμε κατι παραπανω απο ευχαριστημενοι ολοι.

επειδη λοιπον ηταν μια ειδικη βραδια δοκιμασαμε σχεδον ολο το καταλογο του μαγαζιου με τα φαγητα να ερχονται και να ξαναερχονται σε σημειο που στο τελος δε καταφεραμε να φαμε μια μεγαλη ποσοτητα φαγητου. παρολα αυτα αποκτησαμε ολοι σφαιρικοτατη εικονα για σχεδον ολο τον καταλογο του μαγαζιου.

καταρχην ο κατω χωρος ειναι πολυ ωραιος με ειδικη μνεια στο μικρο κηπο που εχει στο πισω μερος του, που σε παραπεμπει σε εξωτικο μερος και αξιζει να κλεισεις νωριτερα αρκετα τραπεζι ωστε να καθησεις εκει ακριβως.

απο θεμα εξυπηρετησης οφειλω να πω οτι ολα τα παιδια ηταν ευγενεστατα και μας ειχαν ολο το βραδυ υπο την επιβλεψη τους.
βεβαιως και μια ειδικη μνεια στους ιδιοκτητες του μαγαζιου οι οποιοι ηταν ευγενεστατοι, απολυτα επεξηγηματικοι στο τι μας εφερναν να φαμε και στις μεξικανικες συνηθειες στο φαγητο και ιδιαιτερως φιλικοι απεναντι μας.

ας παμε τωρα στο φαγητο. αρχικα απο οτι εμαθα (οκ αργησα λιγο) ξεκινησαν με ποτο μαργαριτα στον κηπο και επειτα ξεκινησε το φαγητο στο τραπεζι. παροτι δε ζησαμε στην εποχη του Λουκουλου, χτες νομιζω ζησαμε λιγο στο τι μπορει να εκανε απο θεμα ποσοτητας φαγητων το 84 π. Χ.!!!

στο τραπεζι μας αρχισαν να προσγειωνονται σαλατες οι οποιες αν δε κανω πολυ λαθος γιατι τοτε κατεφτανα ηταν 3 τον αριθμο, η Tortilla την οποια και ξεχωρισα σε γευση και ηταν πρασινη σαλατα με ροδελες πορτοκαλιου, λωριδες tortilla καλαμποκιου και ποικιλια τριμμενων τυριων. απλα φανταστικη.

τη σαλατα Mango η οποια περιειχε προφανως μανγκο, κρανμπερις, αβοκαντο και μαρουλι και μεσα ειχε και φιλετινια ψαρονεφρι, επισης ωραια σε γευση και αν δε κανω λαθος (ας με συγχωρεσουν) την σαλατα Mexicana.

φυσικα μας εφεραν nachos τα οποια ειναι το πιο κλασικο πιατο που δοκιμαζεις σε ενα μεξικανικο εστιατοριο με μια καυτερη σαλτσα που ειναι για πιο τολμηρους απο εμενα ομολογω (ναι το υπονοουμενο ξερει εκει το παρεακι που πηγαινει)

και αφου τελειωσαν ολα αυτα που ηδη ειχαμε αρχισει να χορταινουμε αρχισαν να καταφτανουν απο παντου πιατα με ορεκτικα και κυριως που χορταινες μονο που τα εβλεπες. αρχικα ηρθαν Chimichanga με κοτοπουλο τυλιγμενο σε tortilla απο αλευρι. ηταν γευστικοτατα και οσο ψημενα επρεπε.

Enchiladas με κοτοπολου που ομολογουμενως αρεσε πολυ, Tacos με καλαμποκι νομιζω και γεμιση κοτοπουλο που εμενα προσωπικα μου αρεσε πολυ, καθοτι η Tortilla ηταν τραγανη και η γεμιση πολυ γευστικη, Burritos με κιμα και βασολια που ενω δεν ειμαι πολυ Fan του κιμα τα βρηκα πολυ νοστιμα και εκει που πλεον ειχαμε αρχισει να υποφερουμε απο το ποσο φαγητο ειχαμε φαει καταφτανει και το κορυφαιο για τα δικα μου γουστα κυριως πιατο της βραδιας που ηταν φυσικα Fjitas με μοσχαρισιo steak και κοτοπουλο, με κρεμμυδι, sause. απλα εκπληκτικο. εξαιρετικα καλοψημενο το κρεας πανω σε μαντεμενιο σκευος και με μικρες tortillas, τις οποιες παιρνεις και τις γεμισεις με τα υλικα του σκευους. να μη ξεχασω οτι μας εφεραν και μεξικανικο ρυζι αλλα δε καταφερα να το δοκιμασω γιατι εκανα χωρο στο στομαχι μου για το γλυκο ή μαλλον για τα γλυκα και δεν απογοητευηκα.

αρχικα μας εφεραν σουφλε σοκολατας. εμενα αυτο μου αρεσε περισσοτερο και κοντεψα μονη μου να φαω ολη τη γαβαδα στην οποια μας το εφεραν. απλα απο τα πιο υπεροχα που εχω δοκιμασει. επειτα μας εφεραν τηγανητο παγωτο που απο ενα μικρο γκαλοπ στο τραπεζι αυτο αρεσε στους περισσοτερους και ειχε γευση ιδιαιτερη και πολυ διαφορετικο απο τα συνηθισμενα που εχουμε κατα καιρους δοκιμασει και κλεισαμε με oreo cookies cheesecake το οποιο ηταν το λιγοτερο νοστιμο απο τα υπολοιπα, αλλα δεν ηταν και ασχημο. να μη ξεχασω να αναφερω οτι μας προσφεραν και ενα ποτηρι κοκτειλ Paloma με βαση τη Τεκιλα και γκρειπφρουτ και ενα σφηνακι στο τελος με τεκιλα, φραγκοσταφυλο και κακτο.

σαν ρεζουμε ενα απο τα καλυτερα μεξικανικα που εχω φαει, αν οχι το καλυτερο και το συστεινω ανεπιφυλακτα. φυσικα εχω κατα νου να ξαναπαω αλλα ημερα που διοργανωνουν και happening με κουβανεζικη μουσικη.

Ευχαριστουμε και παλι για τη χτεσινη βραδια και εις το επανιδειν και με αλλες τετοιες ωραιες πρωτοβουλιες

6 medium

26 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Δεν είναι πολύ αναζωογονητικό να συναντάς ανθρώπους, οι οποίοι σε πείθουν ότι απολαμβάνουν αυτό που έχουν επιλέξει να κάνουν στη ζωή τους ? Ότι πέρα της αναγκαίας συνθήκης συμβατικότητας που χαρακτηρίζει συνήθως μια επαγγελματική επιλογή και διαδρομή υπάρχει και κάτι περισσότερο, η αίσθηση ικανοποίησης από την δημιουργικότητα ή η απόλαυση από την ευρύτερη αποδοχή των επιλογών και αποφάσεων σου ?

Στην κατηγορία αυτή κάλλιστα θα μπορούσε να τοποθετηθεί η ιδιοκτησία του dos hermanos (2 αδέρφια), αν και ο ένας από τους 2 αδερφούς, όπως μάθαμε εγκατέλειψε την καριέρα στην εστίαση και μετανάστευσε, νωρίτερα μάλιστα από τα κύματα που ακολούθησαν στη συνέχεια.

25 χρόνια είναι πάρα πολλά για να θεωρηθεί σύμπτωση, τυχαίο γεγονός, καρμική εξέλιξη ότι το 2 hermanos στέκεται σε έναν από τους κεντρικότερους δρόμους της Κηφισιάς και η ευγενική πρόσκληση και φιλοξενία στην παρέα του ask 4 food, ήρθε απλά να επιβεβαιώσει το αυτονόητο. Επαγγελματισμός, συνέπεια, μεράκι και ποιότητα.
Το πλούσιο menu που μας προσφέρθηκε, στο πλαίσιο της γευστικής δοκιμής που κληθήκαμε να συμμετάχουμε και στο οποίο δοκιμάσαμε μια εκτετατεμένη γκάμα από τις προτάσεις του σεφ, με μετέφερε νοερά στις υπέροχες παραλίες της playa del carmen, στα πολύχρωμα χωριά της Oaxaka και στους latin ρυθμούς της αποικιακής πόλης του Valladolid. Σπεύδω να διευκρινίσω πως όλα τα ως άνω μέρη, βρίσκονται στο Μεξικό, τη δεύτερη πατρίδα μου υπό μία έννοια, και οι απαιτήσεις μου από οποιαδήποτε απόπειρα να αναπαραχθεί τόσο η κουζίνα όσο και το περιβάλλον ενός μεξικανικού εστιατορίου είναι ιδιαίτερα υψηλές.

Η αυλή του dos hermanos δε, είναι νομίζω ότι πιο κοντά σε αυτό που εγώ θεωρώ "Μεξικό", με την πολύχρωμη διάθεση και την εικόνα της Frida Kahlo να δεσπόζει στο βάθος του κήπου ενώ και οι μουσικές επιλογές έρχονται να συμπληρώσουν το puzzle.

Παραθέτω το συνολικό menu που υποδειγματικά μας σέρβιρε το crew του 2 amigos, ενώ επεξηματικά συνόδευε ο ιδιοκτήτης, “el hermano”: )

Ορεκτικά – Σαλάτες

- Nachos από καλαμποκένια tortilla & nachos από σταρένια tortilla με σπανάκι, συνοδευόμενα με καυτερή sauce από ποικιλία chili πιπεριών
- Guacamole φτιαγμένο από ώριμα avocado, ψιλοκομμένη ντομάτα, κρεμμύδι, lime και μεξικάνικα μπαχαρικά
- Σαλάτα Μάνγκο με μαρούλι, μάνγκο, αβοκάντο, cranberries, μαριναρισμένα ψητά φιλετίνια ψαρονέφρι & γλυκιά mango sauce
- Σαλάτα Tortilla με ανάμεικτη πράσινη σαλάτα, ροδέλες πορτοκαλιού, λωρίδες από τραγανή καλαμποκένια tortilla, τριμμένο τυρί & parmesan balsamic vinaigrette sauce
- Taquitos κοτόπουλο: από τραγανή σταρένια tortilla σε σχήμα φλογέρας, με γέμιση από κοτόπουλο ψημένο σε μαντεμένιο φούρνο

Κυρίως πιάτα
- Quesadillas με κοτόπουλο: ψητή σταρένια tortilla με γέμιση από μαριναρισμένα ψητά φιλετίνια κοτόπουλου, guacamole & τυρί
- Chimichanga με κιμά: πικάντικος μοσχαρίσιος κιμάς τυλιγμένος σε τραγανή σταρένια tortilla με topping sour cream
- Enchilada με κοτόπουλο: καλαμποκένια tortilla, μαγειρεμένη σε chili sauce, με γέμιση από ψιλικομμένο μαγειρευτό κοτόπουλο. Γαρνίρεται με τυρί, ψήνεται στο φούρνο και σερβίρεται με topping enchiladas sauce & sour cream
- Burrito με φασόλια & κιμά: σταρένια μαλακή tortilla με γέμιση από πικάντικο μοσχαρίσιο κιμά, σοταρισμένα μεξικάνικα φασόλια, γαρνίρεται με τυρί και ψήνεται στο φούρνο. Συνοδεύεται με pico de gallo
- Fajitas mix: μοσχαρίσια φιλετίνια από skirt steak, φιλετίνια από στήθος κοτόπουλου, μαριναρισμένα σε chili και ψημένα στη σχάρα με ψιλοκομμένο κρεμμύδι, τρίχρωμες πιπεριές και φρέσκια ντομάτα. Σερβίρεται σε καυτό μαντεμένιο σκεύος και συνοδεύεται από ζεστές σταρένιες tortillas, guacamole, sour cream & μεξικάνικο ρύζι
- Mexican Mango: μαριναρισμένο ψαρονέφρι στη σχάρα με mango & chipotle sauce. Συνοδεύεται με μεξικάνικο ρύζι.

Επιδόρπια
- Home made σουφλέ σοκολάτας
- Τηγανιτό παγωτό
- Home made oreo cookies cheesecake

Όλα τα πιάτα εξαιρετικής ποιότητας αλλά η ιδανική σύνθεση για μένα, η απόλυτη πρόταση για μια αξέχαστη αστρονομική εμπειρία η ακόλουθη:
Ξεκίνημα με τα χειροποίητα Nachos από καλαμποκένια tortilla & nachos από σταρένια tortilla με σπανάκι, με τα δεύτερα να κλέβουν τις εντυπώσεις.
Για σαλάτα αυτήν με το μανγκο, πολύχρωμη, δροσερή και χορταστική.
Κυρίως πιάτο τα fajitas με την κατάλληλη εμφάνιση και με το κρέας σταδιακά να σιγοψήνεται στο σκεύος σερβιρίσματος. Πεντανόστιμες οι tortillas συνοδείας και το τελικό αποτέλεσμα εξαιρετικό
Για γλυκό, το σουφλέ σοκολάτας, τόσο θεωρητικά κοινότυπο αλλά τόσο πολύ ιδιαίτερο και πετυχημένο στην εκδοχή του dos hermanos.

Φυσικά, θα ήταν αμέλεια να μην αναφερθώ στο ποτό – σήμα κατατεθέν άλλωστε του Μεξικού, την τεκίλα την οποία δοκιμάσαμε σε 3 διαφορετικές εκδοχές και την οποία καταευχαριστηθήκαμε σε όλες τις περιπτώσεις:
Tequila σκέτη:
- Premium tequila Don Julio: anejo (παλαιωμένη) με γεύση σοκολάτας
Cocktails:
- Frozen margaritas με γεύση από φρέσκα φρούτα: μάνγκο, φρούτα του πάθους, καρπούζι, φράουλα, φραγκόσυκο και την κλασσική με lime
- Paloma: tequila especial reposado, agave syrup, grapefruit soda, lime juse

Τραγούδι για Δευτέρα Βράδυ:
Lost on You-LP (Salsa Version by Cubaneros)
https: //www. youtube. com/watch?v=K_r2pQkI-G8

02 Ιούλ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Η καλύτερη στιγμή στο DOS HERMANOS είναι καλοκαιράκι στην πίσω αυλή με μια margarita lime, μια κακτοσαλάτα και μια πιατέλα νάτσος με γκουακαμόλε και λυωμένο τυρί. Όποια άλλη εποχή του χρόνου πάει κανείς, κυρίως όμως ότι άλλο κι αν πάρει, θα παραδεχτεί φεύγοντας πως δεν άξιζε και τόσο τον κόπο. Ξέρω πως θα διαφωνήσω με αρκετούς φίλους, όμως πιστεύω ακράδαντα ότι το DOS HERMANOS προσπαθεί να πουλήσει ένα ευτελές, απλό προϊόν σε συσκευασία πολυτελείας.

Αν κρίνω από το γεγονός ότι υπάρχει στη θέση αυτή εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια, προφανώς το καταφέρνει με επιτυχία, λείπει όμως η παραμικρή συγκίνηση. Εγώ βρέθηκα εκεί πρώτη φορά Σάββατο Αποκριάς μετά από επιλογή φίλου που είχε καρναβαλική διάθεση, και δεν νομίζα ότι θα ξαναπάω. Η χθεσινή δεύτερη επίσκεψη επιβεβαίωσε απλά την άποψη που έχω για τη μεξικάνικη κουζίνα: απλή έως απλοϊκή, ανιαρή έως βαρετή, και στην Αθήνα βέβαια υπερτιμημένη, όπως τόσα και τόσα άλλα.

Το παρκάρισμα, με βαθμό δυσκολίας 9 στα 10, βρήκε μετά την τρίτη βόλτα λύση σ’ ένα κοντινό υπαίθριο parking ανεβάζοντας το κόστος της εξόδου κατά 10 ευρώ. Όταν φθάσαμε στις εννιάμιση, ελάχιστες παρέες βρίσκονταν στο μαγαζί, μέσα σε μια ώρα όμως γέμισε. Δεν ξέρω κατά πόσο οφείλεται αυτό στο live του Σαββατόβραδου, που ήταν ομολογουμένως αρκετά αυθεντικό και σε παρέσυρε. Το κακό ήταν ότι ως μεικτή παρέα καθήσαμε στον επάνω όροφο που προορίζεται για τους καπνίζοντες, όπου από ένα σημείο και μετά η ατμόσφαιρα στον χαμηλοτάβανο, όχι επαρκώς αεριζόμενο χώρο έγινε βαριά. Από το σέρβις δεν έχω κανένα παράπονο, απόλυτα επαγγελματικό, όπως περίπου σε όλα τα μαγαζιά της περιοχής.

Ο κάτω χώρος είναι σαφώς πιο καλοβαλμένος, ιδίως το κομμάτι στο πίσω μέρος που συνορεύει με την καταπράσινη αυλή. Επάνω η μόνη θέα είναι τα μοντέρνα βιτρό στην οροφή. Μικρά σχετικά τα τραπέζια, πιο αναπαυτικά από ότι δείχνουν τα ιμιτασιόν δερμάτινα καθίσματα. Η διακόσμηση με στοιχεία φολκλόρ, κανονικούς αλλά και πλαστικούς κάκτους, δεν σου μένει στη μνήμη. Πολύ ζωντανές, άνετες και φροντισμένες οι τουλάτες - σε μεξικάνικο χρώμα.

Ο κατάλογος δείχνει πλούσιος, στην ουσία όμως ανακυκλώνει συγκεκριμένα υλικά (αλεύρι σταρένιο ή καλαμποκίσιο, κιμά, κρέας ή κοτόπουλο, γκουακαμόλε, σάουερ κριμ, πουρέ φασολιών, πράσινη σαλάτα και ντομάτες) με τρόπους παρασκευής (τάκος, μπουρίτας, τσιμιτσάγκας κτλ. ) και παράγει πιάτα αξιοσημείωτης ομοιομορφίας στην εμφάνιση. Οι γεύσεις κατά την ταπεινή μου άποψη εντελώς επίπεδες, το γκουακαμόλε καθόλου πικάντικο, ο πουρές φασολιών νοσοκομειακής υφής, τα νάτσος χειρότερα από αυτά που πουλάνε στα περίπτερα, η σάουερ κριμ μόνο ξινή δεν ήταν. Πήρα επίτηδες flautes, δηλαδή φλογέρες με κρέας, με όλα τα συνοδευτικά που προανέφερα, σε αναζήτηση κάποιας πρωτοτυπίας, άνθρακες ο θησαυρός. Το καλύτερο από όλα ήταν ή κακτοσαλάτα, μπορεί κανείς να την επιλέξει και για κύριο, είναι αρκετά χορταστική.

Οι margaritas που ακολούθησαν ήταν σωστά φτιαγμένες στο σχετικό μηχάνημα. Με το λογαριασμό (120 € για τέσσερα άτομα, μαζί με το φιλοδώρημα) ήρθαν και τέσσερα σφηνάκια margarita στο τραπέζι. Συνοψίζοντας έχω να πω ότι δεν περάσαμε άσχημα, όμως φάγαμε πολύ μέτρια. Οι φίλοι των Β. Π. μπορούν να το χαίρονται το DOS HERMANOS, όπως κι αυτοί θα μου έλεγαν να χαίρομαι το AMIGOS VAMOS στη γειτονιά μου. Μια φορά και φθάνει!

7 medium

15 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Προχθές Παρασκευή 6.9.2017 πήγα με μια φίλη στην Κηφισιά, στην οδό Κυριαζή, γεμάτη restaurants n shops για να δοκιμάσουμε το μεξικάνικο φαγητό εδώ στην Ελλάδα, στο DOS HERMQANOS. Εγώ, αγαπώ στην πατρίδα τα Tex-Mex και μπορώ να πω πως δεν απογοητευτήκαμε καθόλου από την εδώ εμπειρία μας!

Μάλιστα σταθήκαμε και πολύ τυχεροί γιατί το weekend live Salsa and Latin program τους ήτανε στο τελευταίο για τη φετινή σαιζόν, ενώ μετά, το καλοκαίρι θα συνεχίσουνε με DJ! Το ευχαριστηθήκαμε πηγαίνοντας μετά από reservation στις 9.30 p. m.

To DOS HERMQANOS κλείνει κιόλας 25 χρόνια, από το 1992 και είναι ένας κεντρικός στην Κηφισιά και όμορφος χώρος, σε 2 levels (non smoking n smoking), και με μια μικροσκοπική καταπράσινη εξωτική αυλίτσα. Ο ισόγειος χώρος έχει κι αυτός κάκτους και άλλα φυτά, άνετο μπαρ, φίνες ταπετσαρίες, κλασικούς σκαλιστούς καθρέφτες, κόκκινα δερμάτινα ψηλά καθίσματα, ωραίες τζαμαρίες στη μία πλευρά, καθώς και εντυπωσιακά χρωματικά σχέδια και βιτρό στην οροφή και το αίθριο, όπου κάτσαμε.

Το service ήταν εντάξει και τα φαγιά έρχονταν σε σωστούς χρόνους, όπως τα ζητήσαμε! Κάτι φίλοι μας είχαν μιλήσει για set menus, αλλά δεν τα είχανε πλέον, anyway never mind. Έτσι, τελικά τους παραγγείλαμε τα εξής πιάτα.

- Μια σαλάτα με γαρίδες, avocado & ντοματίνια. Ο. Κ., δροσερή και πλούσια.
- Ένα taquitos, είδος tortilla με λουκάνικο και τυριά. Εξίσου καλά.
- Ένα vachos, corn tortilla με seafood. Πολύ νόστιμο πιάτο.
- Ένα μεξικάνικο σνίτσελ από κρέας χοιρινό, που ήρθε με πατάτες και σαλατίτσα.
- Για desert κάναμε share μια μεξικάνικη μηλόπιτα με παγωτό, έτσι για να αλλάξει η γεύση μας από τα πιάτα τα κυρίως που πήραμε πρωτύτερα.
- Ήπια μια δική τους μπύρα με τεκίλα, τη Salitos, 5% alcohol. OK!
- Η φίλη μου, ένα ποτήρι Sangria, που τη δρόσισε.

Πληρώσαμε 62 €, good value for money. Χωρίς τα ποτά, περίπου 50 €, δηλαδή στο peak του 17 / 25 € per person!

Μας άρεσε, ήτανε σχεδόν γιομάτο, και νομίζω πως μπορείτε να το κάνετε try μέσα στο καλοκαίρι, σε κάποιο W/E που θα έχουνε τον DJ, δοκιμάζοντας και εσείς μεξικάνικη κουζίνα και drinks! Τα W/E μάλιστα σερβίρουνε από το μεσημέρι τόσο lunch όσο & dinner!!

Best summer holidays to all of you!!!