Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

11 medium

14 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Ελλέβορος είναι δηλητηριώδες φυτό από το οποίο λέγεται ότι δηλητηριάστηκε ο Μ. Αλέξανδρος. Το Ελλέβορο είναι ένα αρκετά μικρό, παραδοσιακό και πολύ συμπαθητικό εστιατόριο στο κέντρο της Αθήνας, πολύ κοντά στην Ακρόπολη (Διονυσίου Αρεοπαγίτου) και στην Πλάκα επί της Ροβέρτου Γκάλι (υποθέτω ότι πήρε την ονομασία από το φυτό, αν και δεν θυμήθηκα να ρωτήσω ότν πήγα). Εάν δεν το ξέρεις, σίγουρα το προσπερνάς. Υποθέτω, από αυτό που αντίκρισα ως πρώτη αίσθηση, ότι πρέπει να ήταν κάποτε οικία.

Το εσωτερικό του είναι ένα πραγματικό μουσείο λαϊκής τέχνης σε μικρογραφία: παλιά παραδοσιακά αντικείμενα, μαγειρικά σκεύη, μπουκάλια και σερβίτσια ρετρό, σεμέδες, καναπέδες, πλεκτά χειροποίητα και ένα παλιό ασβεστωμένο τζάκι συνθέτουν ένα μοναδικό κουκλίστικο σκηνικό. Τα πάντα προσεγμένα και περιποιημένα.

Το εστιατόριο διαθέτει 6-7 τραπέζια, όχι παραπάνω. Καθένα αποτελεί μια ξεχωριστή γωνιά, κανένα δεν είναι ίδιο. Το ένα διαφέρει από το άλλο. Υπάρχει και ένα πατάρι σαν ημιόροφος. Μου δόθηκε η εντύπωση, χωρίς να είμαι σίγουρη, ότι πρέπει να είναι ο χώρος της κουζίνας.

Το εστιατόριο "κινείται" κατά βάση με ξένη πελατεία, καθώς οι τουρίστες των πέριξ ξενοδοχείων είναι αυτοί που το επισκέπτονται και έχουν επίσης στην εποχή μας και την οικονομική δυνατότητα να το κάνουν, καθώς για τον Έλληνα το συγκεκριμένο εστιατόριο είναι αρκετά ακριβό. Οφείλω να ομολογήσω ότι το αξίζει σε όλα τα επίπεδα αλλά σίγουρα -και είναι κρίμα- δεν απευθύνεται σε ελληνικό κοινό. Η εξυπηρέτηση από τον μοναδικό σερβιτόρο (δεν χρειάζεται ούτως ή άλλως δεύτερος, γιατί όπως προανέφερα είναι πολύ λίγα τα τραπέζια) είναι πραγματικά υποδειγματική σε όλα: φιλικότητα, ευγένεια, χαμόγελο, γνώσεις των πιάτων, τα οποία ήρθαν όλα στον σωστό χρόνο, όπως και στον σωστό χρόνο ερωτηθήκαμε μετά από κάθε πιάτο, αν μείναμε ευχαριστημένοι και αν μας άρεσε.

Θα ξεκινήσω από τα σερβίτσια, τα μαχαιροπίρουνα, τα ποτήρια... όλα βγαλμένα από τον χρόνο, από το μπαούλο της.. γιαγιάς. Απλώς μοναδικά. Καλωσόρισμα με σούπα βελουτέ πατάτας, ό, τι καλύτερο για αρχή. Και επειδή η καλή μέρα από πρωί φαίνεται και στα θετικά και στα αρνητικά θα σημειώσω: στα αρνητικά (αν και σε τέτοιου είδους εστιατόρια επιβάλλεται) το εμφιαλωμένο νερό και στα αρνητικά το ψωμί.

Εδώ θα σταθώ λίγο: πολύ ιδιαίτερο, μεγάλες φέτες σαν ζυμωτό, καθόλου συνηθισμένο, μπορούσες να το φας και σκέτο. Τελικά το "ανάστημα" ενός εστιατορίου θα μπορούσε να κριθεί ακόμη και από αυτό!

Στα του φαγητού 2 άτομα κινηθήκαμε σε 1 ορεκτικό, 1 σαλάτα και 1 κυρίως πιάτο και τα συνοδεύσαμε από 2 ποτήρια κόκκινο κρασί. Ειδικότερα, η σαλάτα ήταν αρκετά χορταστική και πλούσια και είχε ρόκα, καρότο ψημένο, πιπεριά κόκκινη, φλοίδες αμυγδάλου και διανθισμένη με παραδοσιακά "μπαλάκια" τυριού. Πολύ νόστιμη, χορταστική, δροσερή αλλά όχι και κάτι που να απογειώνει γευστικά. Ως προς το ορεκτικό, αυτό ήταν αρκετά πρωτότυπο ως σύλληψη: 2 μεγάλες φέτες ζυμωτού ψημένου στα κάρβουνα ψωμιού και από πάνω "νωχελικά απλωμένη" κανπνιστή παντσέτα χοιρινού που συνοδευόταν από μια σως. Ήταν και πολύ ωραία διακοσμημένο το πιάτο. Τέλος, το κυρίως πιάτο ήταν μοσχαρίσιο χτένι που έλιωνε κυριολεκτικά στο στόμα με κριθαρώτο και μανιτάρια. Ένα πιάτο ποίημα, εξαιρετικό, με ονειρεμένη γεύση. Το κομμάτι αυτό του μοσχαριού θεωρείται το καλύτερο και πιο μαλακό κομμάτι του ζώου το οποίο μάλιστα είναι πλούσιο σε κολλαγόνο.

Γενικά παρατήρησα ότι το μενού είχε ικανοποιητική ποικιλία και στις σαλάτες και στα ορεκτικά και στα κυρίως πιάτα.. τόσα... όσα. Δηλαδή ούτε ατελείωτος ο κατάλογος ούτε όμως και μικρός. Ειδικά στα κρεατικά διαπίστωσα αφενός ότι είχε αρκετά μαγειρευτά που συνδύαζαν την παραδοσιακή ελληνική κουζίνα με νεωτερικά δημιουργικά στοιχεία και τόνους γκουρμεδιάς και αφετέρου ότι είχε κρεατικά για όλα τα γούστα: από τα κλασικά μοσχάρι, χοιρινό, αρνίσιο κότσι, μέχρι κουνέλι και κόκκορα αλλά μαγειρεμένα με ένα συνδυασμό οικογενειακού σπιτικού φαγητού και τόνους πιο σύγχρονους.

Συνοψίζοντας, θα έλεγα ότι έφυγα με πολύ καλές εντυπώσεις. Σίγουρα αποτελεί αξιέπαινη προσπάθεια. Μου άρεσε που είναι μικρό και κουκλίστικο, οικογενειακό και αρκετά ζεστό ως χώρος και σου μεταδίδει θαλπωρή. Επειδή το επισκέφτηκα Κυριακή μεσημέρι, υποθέτω ότι το βράδυ θα είναι πολύ πιο ρομαντικό και ατμοσφαιρικό. Η τιμή για όλα τα παραπάνω τσουχτερή! 61 ευρώ. Το αξίζει αλλά...