Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

21 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Θεσσαλονίκη στάση πέμπτη, για το μέλλον δεν εγγυώμαι αλλά ποτέ δεν ξέρεις.

Παρακολουθώντας την πορεία του υποτμήματος ask4food/Thessaloniki, μια λέξη εκτιμώ ότι χαρακτηρίζει πλήρως αυτά τα δύο χρόνια που πέρασαν από την δημιουργία του. Η έμπνευση από την πλευρά του (τότε) administration του site ήταν πολύ θετική, αλλά...... η συνέχεια απογοητευτική.......

Τα καρντάσια μάλλον συνέχισαν τον ‘’ύπνο’’ τους ή μάλλον ακόμα καλύτερα την απόλαυση του φραπόγαλου στην Πλ. Αριστοτέλους και ίσως περίμεναν ότι οι Αθηναίοι και οι λοιποί επισκέπτες της πόλης, θα βγάλουν το φίδι από την τρύπα και θα γράψουν κάτι για την εστιατορική καρντασούπολη. Δεν βρέθηκε ούτε ένας ''τοπικός χρήστης'' ο οποίος να διακριθεί, να ξεχωρίσει, να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση, να δείχνει διάθεση να ασχοληθεί και αυτό είναι κάτι που γεννά προβληματισμό.

Από την πλευρά τώρα του site, η αίσθηση μου είναι ότι άφησε τα πράγματα να κυλήσουν μόνα τους βάζοντας το auto pilot. Χωρίς να έχω γνώσεις business administration, εκτιμώ ότι έτσι δεν πρόκειται να γίνει απολύτως τίποτε. Φίλτατοι ιδιοκτήτες δικό σας είναι το μαγαζί, ότι θέλετε το κάνετε, αλλά οι περίπου εκατό+ κριτικές που έχουν μαζευτεί αυτά τα δύο χρόνια, ως νούμερο δεν πρέπει να σας χαροποιούν ιδιαίτερα.

Τέλος οι γκρίνιες αφήνω πολύ food for thought σε κάθε ενδιαφερόμενο, οπότε πάμε στο σημερινό εστιατόριο, το οποίο αποτελεί και το ζητούμενο αυτής της κριτικής. Φτάσαμε εκεί ‘’μέσω καραμπόλας’’, ‘’μέσω Τρικάλων’’, πείτε το όπως θέλετε, το ζητούμενο είναι ότι δεν ήταν στις πρώτες επιλογές του αδελφού και της γυναίκας του, οι οποίοι ευγενικά προθυμοποιήθηκαν να μας κεράσουν. Αφού λοιπόν ο αδελφός ‘’έφαγε 4 μεγαλοπρεπείς ήττες’’ (λόγω πληρότητας) από εστιατόρια της μοδός, κατόπιν συσκέψεως μαζί μου, τον κατεύθυνα (χωρίς να έχω την παραμικρή εικόνα) στο Milonga Meze Club, κυρίως λόγω εγγύτητας στο σπίτι του. Η κράτηση ολοκληρώθηκε χωρίς προβλήματα από το e-table. Επειδή είμαι βέβαιος ότι η ονομασία σας ιντρίγκαρε, ας χρησιμοποιήσω και εγώ τις δεξιότητες μου στο copy-paste (από το site του e-table), καταθέτοντας πέντε κουβέντες για την επιχείρηση.

Η Milonga λοιπόν έχει μια περίπλοκη ιστορία, γιατί η ίδια η λέξη έχει πολλές διαφορετικές έννοιες. Η πρώτη Milonga στην Αργεντινή ήταν μια μορφή λαϊκού τραγουδιού που ήρθε από τα υπαίθρια προάστια του Μπουένος Άιρες, πολύ δημοφιλής στους payadores, τραγουδιστές αυτοσχεδιασμού που φημίζονταν για την εφευρετικότητα στους στίχους τους. Ο κόσμος πήγαινε συχνά σε μέρη όπου θα μπορούσε να ακούσει τους payadores να τραγουδούν, και αυτά τα μέρη σιγά σιγά ονομάστηκαν milongas. Σε κάθε περίπτωση, σταδιακά η λέξη milonga άρχισε να σημαίνει έναν χώρο όπου υπήρχε χορός, ποτό και φαγητό. Ακόμα και σήμερα, στο Μπουένος Άιρες, όταν κάποιος βγαίνει να χορέψει tango, πηγαίνει σε μια milonga. Στην Θεσσαλονικιώτικη Milonga, η επιχείρηση δηλώνει ότι προσφέρει ένα "χορό γεύσεων"!!

Το εστιατόριο βρίσκεται στο τελείωμα της Λ. Βασιλέως Γεωργίου, λίγα μόλις μέτρα από το Δημαρχιακό μέγαρο, σε μια οικιστική κατά βάση περιοχή, ‘’κέντρο-απόκεντρο’’. Ο χώρος είναι πλούσιος και προσπαθεί, λίγο άναρχα είναι η αλήθεια, να παντρέψει πολλές τάσεις. Αντικρίζοντας τον θυμίζει λίγο all day, λίγο bar restaurant, λίγο μπυραρία, λίγο κυριλέ εστιατόριο, λίγο cafe, πιστεύω ότι προσπαθεί να ικανοποιήσει όλα τα γούστα. Από τις παραπάνω δεν κυριαρχεί κάποια συγκεκριμένη σχεδιαστική ταυτότητα ή επιρροή. Η χαριτωμένη εναλλαγή χρωμάτων και οι μεγάλες τζαμαρίες στην πρόσοψη θα δώσουν μια ευχάριστη τελική εντύπωση. Αυτό που εγώ τελικά συγκράτησα ήταν μπαίνοντας το μεγάλο bar, τα ποιοτικά και ευρύχωρα τραπεζοκαθίσματα, τη σύγχρονη semi casual/chic art de la table και τα ασπρόμαυρα πλακάκια του δαπέδου τύπου σκακιέρας.

Το service δεν μπορώ να το κρίνω αυστηρά διότι η επίσκεψή μας ήταν off rush hours και εκτός του δικού μας τραπεζιού έτρωγε μόνο άλλο ένα ζευγάρι. Παρόλα αυτά ο μοναδικός νεαρός σερβιτόρος, εμφανισιακά τουλάχιστον, έκλεψε τις εντυπώσεις. Φορούσε πουκάμισο με μοντέρνο παπιγιόν και νομίζω ένα κοκκινόμαυρο γιλέκο-ποδιά, οπότε θέλοντας και μη δεν περνούσε απαρατήρητος. Αν και ''χιπστερόφερνε'' και εγώ με τους hipsters γενικά δεν τα πάω καλά, ήταν ευγενικός και πρόθυμος, μας έδωσε διευκρινήσεις στις λίγες ερωτήσεις που του κάναμε και μας είπε και πέντε κουβέντες για την επιχείρηση. Θα του έβαζα 4 ντοματούλες αν ασχολούνταν λίγο περισσότερο μαζί μας (υπενθυμίζω σε ένα σχεδόν άδειο μαγαζί), διότι το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ήταν εκτός του οπτικού βεληνεκούς μας.

Η κάρτα του menu είναι εκτεταμένη, κατηγοριοποιημένη και είναι διαθέσιμη μαζί με τις τιμές στο e-table. Ξεφυλλίζοντας την το μυαλό μου ασυναίσθητα πήγε στην Αθηναϊκή ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ ΜΕΖΕΔΟΠΟΤΕΙΟ. Οι λόγοι είναι ότι (και) η Milonga λειτουργεί καθημερινά από το πρωί προσφέροντας πρωινό, αλλά και η διοργάνωση live events με κάποιον/ους καλλιτέχνες. Ας ευχηθώ να μην είναι του έντεχνου ρεπερτορίου, γιατί και εκεί μια ''αλλεργία'' την έχω. Η σύνθεση όμως του menu είναι λίγο ‘’χαοτική’’, χωρίς συγκεκριμένη ταυτότητα, θέλοντας να παντρέψει πολλές επιρροές και όλοι γνωρίζουμε τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται. Η λίστα ποτών με μπύρες, ούζο, τσίπουρο, κρασί και hard liquor, προσπαθεί να παντρέψει τις τεχνοτροπίες που μνημόνευσα παραπάνω. Οι τιμές τόσο του φαγητού, όσο και των ποτών είναι πολύ λογικές, προσαρμοσμένες απόλυτα στο ‘’πνεύμα των ημερών’’.

Δοκιμάσαμε:

-Συμπαθητικό ψωμάκι στα 0,50€ το άτομο.

-Μια συμπαθητική σαλάτα του Βοσκού, με κους-κους, μαρούλι, σπανάκι, ντοματίνια, κατίκι, προσούτο και γλυκιά βινεγκρέτ μουστάρδας στα 6€.

-Ένα συμπαθητικό ταλαγάνι με σως βατόμουρου στα 4,50€.

-Μια συμπαθητική χοιρινή τηγανιά στα 4,90€.

-Μια συμπαθητική μερίδα κοτομπουκιές στα 4,90€.

-Μια μερίδα τηγανιτές πατάτες στα 3€.

-Μια μερίδα πένες σολομού με κρεμώδη σάλτσα βότκας στα 7,50€, το πιάτο της γυναίκας του αδελφού μου. Δεν δοκίμασα οπότε δεν έχω άποψη, αλλά παρατήρησα ότι το πιάτο φαγώθηκε.

-Ένα Milonga burger με πατάτες country στα 8€, το πιάτο του αδελφού μου, μέγας και σεσημασμένος μπεργκερολάτρης. Δοκίμασα ένα μικρό κομμάτι, δεν έβγαλα ασφαλές συμπέρασμα, το αδέλφι δήλωσε ικανοποιημένο, αυτό έχει σημασία.

-Μια μερίδα χοιρινές μπουκίτσες με γλυκόξινη σος, σε καλάθι τορτίγια στα 6,20€, το πιάτο της συζύγου μου. Θα το χαρακτήριζα ως ένα ''ψευτοκινέζικο'' πιάτο, ήταν πολύ συμπαθητικό, ίσως το καλύτερο όλης της παραγγελίας.

-Ένα χουνκιάρ μπεγιεντί (λίγο πειραγμένο), το δικό μου πιάτο στα 9,70€. Χμμ... κακό δεν θα το έλεγες, καλό δεν θα το έλεγες, προσπαθούσε ως προς τον πουρέ μελιτζάνας να παίξει σε μια άλλη λίγο πιο δημιουργική τεχνοτροπία, καθιστώντας το λίγο ''ιεροσυλία'' για ένα κλασικό πιάτο. Anyway είμαι οπαδός της κλασικής συνταγής, το έφαγα αλλά δεν θα μου μείνει αξέχαστο.

-Ένα μπουκάλι κρασί ροζέ Αμέθυστος Λαζαρίδη στα 18€.

Check please

Στα 75,68€, το ποσό προ έκπτωσης με αναλυτική απόδειξη. Μετά την αφαίρεση 11,36€ λόγω κράτησης από το e-table (-15%), ο λογαριασμός μας ‘’προσγειώθηκε’’ στα 64,32€.

Κατέληξα ότι:

Περάσαμε ένα όμορφο τρίωρο, με πολύ καλή παρέα, σε ένα συμπαθητικό περιβάλλον, με πολύ καλό VFM και αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να παραβλέψω. Μια σαλάτα, 4 ορεκτικά, 4 κυρίως πιάτα και ένα μπουκάλι επώνυμο εμφιαλωμένο κρασί στα 65€, δεν νομίζω ότι συναντώνται εύκολα και συχνά.

Παραβλέποντας λοιπόν την (άναρχη) πολυσυλεκτικότητα στη διακόσμηση, τη λίγο μπερδεμένη και χαοτική (ως προς την προσέγγιση) κάρτα του menu και τις average γεύσεις, η Milonga είναι μια πρόταση που θα βρει το κοινό της. Μακάρι να ''μακροημερεύσει'', διότι όπως είπα και στην αρχή η περιοχή δεν είναι ιδιαίτερα εστιατορική πιάτσα. Για να κερδίσεις τον πελάτη, κάτι καλό πρέπει να προσφέρεις.

Υ. Γ Η γεύση bitter είναι ιδιαίτερη και ίσως όχι καθολικά αποδεκτή. Ας προσπαθήσω λοιπόν να ικανοποιήσω και όσους είναι οπαδοί του γλυκού.
Τραγούδι για κάθε μέρα:
Editors- Sugar
https: //www. youtube. com/watch?v=ZWcc5VJiRVA

Βασιλέως Γεωργίου 16 Θεσσαλονίκη

2310820891