Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

29 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Είναι βράδυ Σαββάτου και βολτάρεις στο πανέμορφο κέντρο της Αθήνας. Περπατάς ανέμελα, χωρίς στόχο, και όλως τυχαίως βρίσκεσαι στο Γκάζι. Κλασσικά, ακούς ντάπα ντούπα, μουσικές στη διαπασών, βλέπεις σημεία με άπειρο κόσμο, κυρίως πιτσιρίκια, συναντάς και μερικές περίεργες φάτσες. Συνεχίζεις.

Έχεις κουραστεί και θες να καθίσεις κάπου με την εκλεκτή παρέα σου. Χρειάζεται να επιλέξεις, λοιπόν, σε ποιο ντάπα ντούπα θα πας κι εσύ.

Όπως κινείσαι ανάμεσα στους πορτιέρηδες και τις δυνατές μουσικές, βλέπεις κάτι σκαλάκια προς μία υπόγα, με γλαστράκια στο πλάι τους, και ακούς μια μικρή ηχητική βαβούρα να βγαίνει από εκεί μέσα. Διαφορετική από όσες άκουγες προηγουμένως. Πιο Ελληνική, πιο παραδοσιακή, πιο έντεχνη, πιο ρεμπέτικη. Παρατηρείς την επιγραφή, πάνω από τα σκαλιά: "Οινομαγειρείο".

Ξαφνιάζεσαι που βλέπεις υπόγα με τέτοια μουσική και επιγραφή στο Γκάζι και πλησιάζεις να δεις καλύτερα. Κατεβαίνεις λίγα σκαλάκια. Η μουσική, πλέον, ακούγεται αρκετά δυνατά. Βλέπεις ένα πολύ μικρό μαγαζάκι, με αρκετά χρώματα και διακόσμηση βγαλμένη από τα 60-70’s, γεμάτο κόσμο, κεφάτο κόσμο. Πολλοί είναι όρθιοι και το γλεντάνε με την ψυχή τους. Παρατηρείς ανάμεσα τους, στριμωγμένους σε ένα μικρό τραπέζι, τρεις μουσικούς να... εκπέμπουν live. Όλα αυτά σε, περίπου, 30τμ.

Αν αγαπάς την cultίλα, έστω και λίγο, αποφασίζεις να μπεις, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Κατεβαίνεις όλα τα σκαλιά. Βλέπεις έναν τρεχαντήρη με κρασιά στο χέρι. Του λες τα κλασικά. "Έλα θα σε βολέψω", σου λέει. "Εδώ όλα τα κάνουμε με πολλή αγάπη", συνεχίζει, σαν δεύτερος Ποτσέπης. Τελικά κάπου καταφέρνει να σε σφηνώσει, με αγάπη φυσικά. Δεν στο λέει για να το πει, το εννοεί. Είναι το μότο του μαγαζιού, άλλωστε.

Κάθεσαι και αρχίζεις να παρατηρείς τον χώρο. Βλέπεις πολλά κάδρα με ασπρόμαυρες φωτογραφίες που σε ταξιδεύουν στο παρελθόν, ταβερνοτράπεζα, έντονα χρώματα, που μπορείς να τα πεις κιτς, αλλά υπέροχα κιτς και, σχετικά, χαμηλό φωτισμό, από μεγάλες λάμπες όπως αυτές που έχουν στα… πανηγύρια. Προσπαθείς να βρεις μαγαζιά να του μοιάζουν, σήμερα. Δεν είναι εύκολο. Έχεις μπει στο απόλυτο cult κουτούκι. Και αυτό βρίσκεται στο Γκάζι.

Τα υπόλοιπα είναι όλα διαδικαστικά. Δεν έχουν καμία σημασία, αρκεί που βιώνεις αυτό το φοβερό συναίσθημα που σου καλλιεργεί η συγκεκριμένη υπόγα. Έχεις πειστεί ότι θα περάσεις τέλεια.

Δεν έχει σημασία η εξυπηρέτηση. Και κακή να ήταν δεν θα σε ενοχλούσε ιδιαίτερα. Δεν είναι κακή όμως. Είναι γρήγορη, χωρίς λάθη, με κέρασμα και κέφι. Ωστόσο, η υπόγα είναι, σχεδόν συνέχεια γεμάτη, γι’ αυτό μην περιμένεις να δίνουν μόνο σε σένα αγάπη.

Δεν έχει σημασία ούτε το φαγητό. Φυσικά, θα ήταν κρίμα να είναι φρικτό. Όμως δεν είναι. Είναι καλό και μερακλήδικο. Μη ζητήσεις την κάρτα του μενού. Είσαι σε κουτούκι και όλα γίνονται στο μιλητό. Η επιλογή σου θα γίνει ανάμεσα σε λίγες σαλάτες, αρκετά τηγανοκεντρικά ορεκτικά, και κάποια σπιτικά πιάτα με κρέας.

Το ψωμί (1€ κατά κεφαλή) έρχεται στο κλασικό καλαθάκι, είναι φρέσκο και μπόλικο.

Το νερό σε κανάτα.

Από σαλάτες μην περιμένεις πολλά πράγματα, όμως αυτή με τα Αντίδια βγάζει δυνατή αίσθηση φρεσκάδας (6€). Στις σαλάτες θα σου πουν και την Πολίτικη (5€), η οποία, πρακτικά, κατατάσσεται στις αλοιφές (fenistil που λέμε), θυμίζει κάτι από Ρώσικη σαλάτα και είναι must για κάθε παραγγελία. Προσοχή στον συνδυασμό της με το ψωμί, καθώς είναι θανατηφόρος γευστικά και μπορεί εύκολα να σε κάνει να ξεφύγεις.

Από τα ορεκτικά δώσε την προσοχή σου στις Πίτες και τα Μπουρέκια της Αλεξάνδρας (6,5-7,0€). Μη χάσεις την πίτα με τον κιμά. Είναι στρογγυλή και θυμίζει κάτι ανάμεσα σε πίτσα εμφανισιακά και λαχματζούν γευστικά. Έχει μπόλικο κιμά και παρελκόμενα από πάνω (μαϊντανό, κρεμμυδάκι και, ίσως, άλλα). Μην τη χάσεις. Υπάρχει και η πίτα με μελιτζάνα, ντομάτα και κρέμα τυριού, επίσης καλή, όμως ανάμεσα στις δύο, προτίμησε τον κιμά. Από μπουρέκια έχει με Ανθοτυρόμελο και Καισαρείας. Τηγανίλα σε μέτρια επίπεδα, ποσότητα γέμισης σε καλά, συνολικό μέγεθος σε μέτρια κι αυτό. Αξίζουν. Αυτό που χαρακτηρίζει, συνολικά, μπουρέκια και πίτες είναι ότι η Αλεξάνδρα δεν τσιγκουνεύεται τα υλικά που χρησιμοποιεί σε αυτά, κι έτσι τη γεύση δίνει το περιεχόμενο και όχι το λαδωμένο ζυμάρι, όπως αλλού.

Πατάτες μη ζητήσεις δεν έχουν.

Από τα κρεατοπιάτα να πάρεις αυτά που μπορούν να μοιραστούν. Η Αλεξάνδρα είναι ένα μαγαζί για την παρέα, άλλωστε. Μη χάσεις τον μεζέ τον Μπεκρή (9€): μεγάλα κομμάτια μοσχαριού, χωρίς λίπος, υπέροχα μαγειρεμένα, σε υπέροχη σαλτσούλα. Όλα υπέροχα. Αν είσαι συκωτάκιας, μην παραλείψεις το αντίστοιχο πιάτο (8,5€). Έρχονται μικρά κομματάκια πασπαλισμένα με ψιλοκομμένα κρομμυδάκια και μαϊντανό, θα κάνεις like. Αν αγαπάς φρικασέ, να δοκιμάσεις τα Κεφτεδάκια (8,5€). Πρόκειται για 5-6 δυναμικούς κεφτέδες, οι οποίοι, συνοδεία διάφορων λαχανικών, δίνουν αποτέλεσμα ίδιο με αυτό του φρικασέ. Love me or hate me καταστάσεις. Τώρα, αν είναι να πάρεις και κάποιο πιο ατομιστικό πιάτο, αυτό φρόντισε να είναι το Αρνάκι στη λαδόκολλα (12€). Αφού την ξετυλίξεις, θα συναντήσεις μπόλικο αρνάκι, λέγε με αλλιώς και βελούδο, μια πατάτα σε κομμάτια και μερικές ντοματοπιπεριές, αν δεν απατώμαι. Αν σου αρέσουν κρέατα που “λιώνουν στο στόμα”, τότε go for it.

Ως προς το αλκοόλ, αν πιείς χύμα κρασί, μη φοβηθείς το hangover της επόμενης μέρας. Δεν θα υφίσταται. Έχουν και συμπαθητικό ημίγλυκο, που είναι ότι πρέπει για το ύφος του μαγαζιού (όλα στα 8€ το λίτρο).

Στο τέλος, για να γλυκαθείς, σου έχουν σιμιγδαλένιο χαλβά, με μπόλικη κανέλα, αλλά και σουσάμι. Ακόμη και εκεί υπάρχει αυτό το κάτι, που κάνει το συγκεκριμένο κουτούκι να ξεχωρίζει.

Στην τελική, σημασία δεν έχει, ούτε το πόσα θα πληρώσεις για μια τέτοια εμπειρία, αν την αποζητάς πραγματικά. Αρκεί να μη χρειαστεί να κάνεις τη λάντζα κιόλας. Και δεν θα χρειαστεί. Θα δώσεις λίγα παραπάνω από όσα θα έδινες το 1965, υπολόγισε 14-18€, για ένα γερό τσίμπημα διαφόρων πιάτων στη μέση. Τόσο είναι το εισιτήριο για τη χρονομηχανή που θα σε ταξιδέψει στο παρελθόν.

Το Οινομαγειρείο της Αλεξάνδρας δεν έχει φτιαχτεί για όλους. Αν ψάχνεις άνεση, στυλ και ιδιαίτερη μεταχείριση, άστο για άλλη φορά ή απλώς για άλλους. Αν σε ενοχλεί το στρίμωγμα, η κάπνα στα ρούχα σου όταν γυρίζεις σπίτι ή η έλλειψη πρωτοτυπίας στο μενού, άστο σου λέω. Αν αυτά δεν σε αποθαρρύνουν, τότε η Αλεξάνδρα είναι ένα από τα μαγαζιά που πρέπει να πας!

Είναι το υπέρτατο κουτούκι για την παρέα, κάνει πολύ κέφι, έχει καλούς μεζέδες και νορμάλ τιμές. Ακόμη το σκέφτεσαι?

Μη χάσεις:
• Πίτα με κιμά.
• Μπεκρή μεζέ.

(Γεύση για 3,5/4)

16 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Κατ’αρχάς αγαπητοί φίλοι καλοφαγάδες χρόνια πολλά να έχουμε και καλά! Καλή χρονιά και δημιουργική σε όλους!
Είθισται η πρώτη (και η τελευταία)κριτική της κάθε χρονιάς να αφορούν αγαπημένα μαγαζιά!
Η καταχώρηση, λοιπόν, του οινομαγειρείου της Αλεξάνδρας, με μια μικρή καθυστέρηση στο site μας, με βόλεψε αρκετά.
Η πρώτη επαφή με το μαγαζί έγινε περίπου ένα χρόνο πριν, ένα μεσημέρι Κυριακής, που μια φίλη μου πρότεινε επίσκεψη σε ένα υπόγειο στο Γκάζι, το σκέφτηκα αρκετά και άλλαξα πολλές φορές γνώμη, μέχρι να πάρω την απόφαση να πάω.

Αρχικά, οσον αφορά το χώρο έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν ότι βαθμολογώ, με βάση το είδος του κάθε χώρου εστίασης, οπότε και στη συγκεκριμένη περίπτωση πράττω αναλόγως. Ναι, προφανώς μιλαμε για έναν υπόγειο χώρο αρκετά μικρό με στριμωγμένα τραπέζια(για να χωρέσουμε όσοι θέλουμε να πάμε), το κάπνισμα επιτρέπεται, χωρίς όμως να είναι αποπνικτικός ο χώρος. Η μουσική είναι πάντα καλή για το είδος της, ανάλογα τη μέρα διαφοροποιείται. Π. χ. κάθε Κυριακή μεσημέρι και κάθε Πέμπτη βράδυ έχει κλαρίνα, μουσική για λίγους, οπότε μάλλον δε θα είναι του γούστου σας. Ένα τηλέφωνο για ενημέρωση-κράτηση είναι πάντα απαραίτητο.

Η εξυπηρέτηση γίνεται από έναν κύριο, έχει κάποια θεματάκια μεν, αλλά γίνεται φιλότιμη προσπάθεια. Ναι μπορεί να αργήσει η δεύτερη γύρα απο τα ποτά, αλλά ποιος νοιάζεται??Το χαμόγελο και η καλή διάθεση λύνουν τέτοια προβλήματα.

Το φαγητό είναι ένα πολύ ενδιαφέρον κομμάτι, αν και πάντα στις επισκέψεις μας παίζει δευτεραγωνιστικό ρόλο, εν τουτοις ότι έχω δοκιμάσει ειναι ποιοτικό, γευστικό και σε μεγάλες μερίδες. Το μενού είναι μικρό και μας ανακοινώνεται πάντα προφορικά. Περιλαμβάνει μερικά ορεκτικά, 2-3 σαλάτες και κάποια κυρίως πιάτα σε κρεατικά. Να παίξετε με πιάτα στη μέση, αυτό αρμόζει στο είδος του μαγαζιού. Νομίζω ότι έχω δοκιμάσει σχεδόν τα πάντα, δε θα σταθώ σε κάθε πιάτο ξεχωριστά, αλλά θα σας συμβούλευα να μη λείπει από το τραπέζι σας, η κιμαδόπιτα(σαν λεχματζούν μοιάζει, με μία εξαιρετική βάση), καποιο μπουρεκάκι (Επίσης υπεροχο φύλλο) και σε κρεατικά το χοιρινό στο φούρνο με πατάτες ειναι κυριολεκτικά λουκούμι. Ότι και να δοκιμάσετε δε θα απογοητευτείτε, θεωρώ. Ξεχωριστή μνεία θα κάνω στο ποτό(τον πρωταγωνιστή), έχοντας δοκιμάσει και το κρασί τους που κινείται σε πολύ καλό επίπεδο, αλλά και το τσίπουρο τους, που ειναι καθαρό και ευκολόπιοτο, όσο και αν έχω πιεί(και πιστέψτε με υπάρχουν φορές που εχω πιεί αρκετά) ποτέ δεν έχω ξυπνήσει με πονοκέφαλο.

Όσον αφορά το οικονομικό κομμάτι, θα σας πω ότι για μένα είναι αξία ανεκτίμητη, διότι μιλάμε για ένα μαγαζί βγαλμένο από άλλες δεκαετίες, που υπάρχουν ελάχιστα αντίστοιχα στην Αττική. Για να μιλήσω πιο «χειροπιαστά» τιμοκατάλογο δεν εχω δεί ποτέ, ούτε όμως έχω πληρώσει ποτέ πάνω απο 12-15ευρώ το άτομο έχοντας φάει και έχοντας πιει(παντα πολύ), στην κρίση σας, λοιπόν. Ο τρόπος που διασκεδάζει κανείς είναι εντελώς υποκειμενικός, οπότε άλλοι δε θα «χαράμιζαν»ούτε ενα ευρώ, σε ένα τετοιο μαγαζί και άλλοι έχουν «βάλει ενα λιθαράκι» στο μαγαζί με τα χρήματα που έχουν αφήσει.
Εν ολίγοις το μαγαζί δεν προτείνεται σε κύριους με τα κοστούμια τους και τις γραβάτες τους, ούτε σε κυρίες της καλής κοινωνίας με τα ταγιέρ και τις «τουαλέτες» τους. Δεν προτείνεται σε όσους θελουν να περάσουν ένα ήσυχο βράδυ μακριά απο άγνωστες παρέες.

Προτείνεται σε όσους θέλουν να πιούν καθαρά ποτα, να φάνε νόστιμο φαγητό, έχουν την καλή διάθεση να ξεπεράσουν τις αστοχίες που υπάρχουν, βεβαίως ακούνε ελληνική μουσική και σε όσους δεν έχουν θέμα να γίνουν ένα με τη διπλανή παρέα.
Εν τέλει όχι αγαπητοί μου καλοφαγάδες μην πάτε για να βρίσκουμε εμείς τραπέζι, έστω και στις δύο το βράδυ, για να φτιάξει η βραδιά μας, γιατί κάποιος θα με θεωρήσει υπεύθυνη αν χάσει το στέκι του και εγώ τέτοιες ευθύνες δεν τις παίρνω.

07 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Σαββατόβραδο και οι επιλογές περιορισμενες λόγω της έναρξης της θερινής περιόδου και το κλείσιμο των περισσοτέρων μαγαζιών με ζωντανή μουσική που επισκέπτομαι στην έξοδο του Σαββάτου.
Έτσι αποφασίσαμε (παρέα 4 ατομων ) να επισκεφθούμε το ΟΙΝΟΜΑΓΕΙΡΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ το οποίο ειχα επισκεφθεί παλαιότερα.
Το οινομαγειρειο είναι πολύ κοντά στον σταθμό του Κεραμεικού, εύκολο προσβάσιμο ( με αυτοκίνητο μπλέκουμε)
Χωρίς να κάνουμε κράτηση (ειμασταν πολύ τυχεροί ) βρήκαμε τραπέζι.
Οποία η έκπληξη μου. Το μαγαζί είχε ζωντανή μουσικά (μπουζούκι - κιθάρα) αξιοπρεπεστατοι επαγγελματιες με πολύ καλό ρεπερτόριο.
Ο χώρος είναι μικρός (10-12 τραπέζια σε ένα υπόγειο( δεν ενδείκνυται η κατάβαση με 12ποντα) αλλά με πολύ καλό εξαερισμό. Χώρος νεολαίας πιο πολύ, τραγούδια ρεμπέτικα και λαϊκά, χώρος άλλης εποχής, καλοδεχουμενος μετά τον κατακλυσμό των μοντέρνων εστιατορίων
Κατάλογος δεν υπάρχει, ο σερβιτόρος σου λέει τα πιάτα και τα σαλατικά-ορεκτικά
Παραγγείλαμε:
Πολίτικη σαλάτα. Την θυμάμαι από παλιά. Ένα ποίημα του ουρανίσκου. Καμιά σχέση με τις πολίτικες που σερβίρονται. Κύριο συστατικό το γιαούρτι
Παστουρμαδοπιτα. Πολυ νόστιμη
Χοιρινό με πατάτες φούρνου. Όποιος επισκεφθεί το μαγαζί και δεν δοκιμάσει το πιάτο αυτό, δεν έχει φάει τίποτα. Σωστό ψήσιμο, σωστή αναλογία αλατιού-πιπεριού, εκπληκτικό πιάτο. Πήραμε και δεύτερη μερίδα.
Συκώτι στην κατσαρόλα. Καλό πιάτο
Κρασί ροζέ, γλυκόπιοτο, χωρίς να σε ζαλίζει και αναψυκτικά.
Για όλα αυτά 4 άτομα συμπεριλαμβανομενων των ποτών-αναψυκτικών πληρώσαμε 53 € (με ζωντανή μουσική παρακαλώ. )
Συνιστάται ανεπιφύλακτα.

Υ. Γ. Στην σύντομη διαδρομή μου στο ASK4FOOD θα ήθελα να εκθέσω μερικές -καθαρά προσωπικές απόψεις - για μερικές κριτικές φίλων.
Πολλές κριτικές γράφονται για τις ψήφους, για τα likes, όπως στο φακελωμένο φατσο-βιβλίο.
Οι κριτικές πρέπει να είναι σύντομες, χωρίς περιτολογιες, χωρίς ποιητικές ρήσεις για να μην βαριέται ο άλλος να τις διαβάζει. Οι κριτικές που θέλουν να βοηθήσουν τον κόσμο για την αναζήτηση εστιατορίου δεν πρέπει να ξεπερνούν τις 30-40 αράδες.
Δεν ενδιαφέρει η ιστορία του μαγαζιού από το 1821 έως σήμερα, ούτε αν ο μπάρμπα Μάρκος, ο πρώτος ιδιοκτήτης του μαγαζιού πολεμούσε τους Τούρκους κρατώντας στο ένα χέρι το γιαταγάνι και με το άλλο γύριζε την σούβλα με το κοκορέτσι ή παρασκευζε την salata sa tunjevinom, ούτε αν οι τοίχοι του μαγαζιού είναι επενδυμένοι με λεπτά φύλλα χρυσού και στις γωνίες έχουν διαμάντια και ρουμπίνια.
Και ένα τελευταίο. Στα απλά μαγαζιά με ζωντανή μουσική - και δεν μιλάω για τις αποκρουστικες μεγάλες πίστες τώρα που έχουν φύγει (για τον ένα ή τον άλλο τρόπο) οι πραγματικοί καλλιτέχνες - είναι πολύ δύσκολο να κάνεις (λόγω μουσικής ) μια αξιόλογη Φιλολογική ή Ακαδημαϊκή. συζήτηση. Τέτοιες συζητήσεις γίνονται είτε στο πάρκο στο παγκάκι με πασατέμπο είτε στα sic restaurant με τα πιάτα μεγάλα σαν ταψιά και τις
<< gourmet>> μεριδουλες με τις γνωστές πινελιές..
Πρέπει ο καθένας να σέβεται τους καλλιτέχνες ( καλούς ή κακούς ) και αυτούς που έχουν πάει εκεί για την μουσική και να μην προσπαθούν με την οχλαγωγία τους να καλύψουν την μουσική, και να λύσουν τότε τα προσωπικά τους ή τα πολιτικά προβλήματα της χώρας.
Η χώρα της υπερβολής.