Loader

Περιγραφή

ΑΔΕΛΦΑΚΙ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΪΚΟΥ FEEDΕΛ ΜΕ ΓΚΟΥΡΜΕ ΓΕΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟ

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

10 medium

30 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Επισκεφθήκαμε το Feedελ Asador μια Τετάρτη βράδυ τρία άτομα. Το αποφασίσαμε το ίδιο απόγευμα, πάντως βρήκαμε εύκολα τραπέζι.

Ο χώρος του είναι πολύ όμορφος και εντυπωσιακός. Σε ένα αναπαλαιωμένο κτίριο στη γωνία της οδού Κύπρου με την Ν. Ζέρβα (μεγάλο πάρκιγκ Γλυφάδας) έχει στηθεί ένα εντυπωσιακό εστιατόριο σε δύο επίπεδα, με βασικά υλικά την πέτρα, το ξύλο και τον ζεστό φωτισμό, που αναδεικνύει όσο πρέπει τα επιμέρους στοιχεία, πχ. το όμορφο μπαρ, το graffity του Φιντέλ Κάστρο στο δεύτερο επίπεδο και, ευτυχώς, τα τραπέζια. Ενώ δηλαδή δημιουργείται μια ρομαντική ατμόσφαιρα, ταυτόχρονα o φωτισμός είναι αρκετός για να φας με άνεση. Ως χώρος είναι πολύ πιο άνετος από το αδελφάκι του κέντρου και μπορεί να εξυπηρετήσει πολύ περισσότερα άτομα. Την βραδιά που πήγαμε εμείς ήταν χαλαρά, δειπνούσαν άλλες 4-5 παρέες. Μας έδωσαν ένα πολύ άνετο τραπέζι των τεσσάρων στο ισόγειο.

Ως φιλοσοφία φαγητού, ακολουθεί τον δρόμο που χάραξε και καθιέρωσε το Feedελ (= feed ελ (-ληνικά), το οποίο είχα λατρέψει όσες φορές είχα δοκιμάσει την κουζίνα του. Μία καρτέλα καταλόγου με περίπου 20 πιάτα, που δεν διαχωρίζονται μεταξύ τους σε ορεκτικά και κυρίως και προτείνονται για τη μέση. Δημιουργική ελληνική κουζίνα με βάση τα αγνά υλικά και την ελληνική πρώτη ύλη. Στο νέο κατάλογο (που ανανεώνεται ανά διαστήματα) θα δείτε υλικά όπως το ταχίνι, τη στάκα, τον παστουρμά, το σύγκλινο, το χαρουπόμελο, το αυγοτάραχο… να συνοδεύουν παραδοσιακές ελληνικές γεύσεις, όπως γίγαντες, κουνέλι, γιουβέτσι, μελιτζάνα παπουτσάκι, κοκορέτσι (! )... Όλα βέβαια με την δημιουργική φαντασία του γνωστού σεφ και μια γκουρμέ πινελιά από το πάντρεμά τους με μοντέρνα υλικά και τεχνικές.

Κοντά σ’ αυτά υπάρχουν και τα πιάτα ημέρας βέβαια. Εμάς μας πρότειναν μια χορτόπιτα, ένα ριζότο με σπαράγγια και μια ταλιάτα (skirt) 350 γραμμαρίων (αν θυμάμαι καλά) με πουρέ γλυκοπατάτας και πράσινη σαλάτα.

Μαζί με τον κατάλογο του φαγητού δίνονται άλλες δύο ενδιαφέρουσες καρτέλες, μία με κοκτέιλ και μία με το κρασί. Η λίστα κοκτέιλ έχει αρκετές επιλογές, τα περισσότερα με βάση την Λατινική Αμερική (ρούμι, τεκίλα, pisco). Στα 9-11 ευρώ. Την λίστα κρασιών δεν την κοίταξα και δεν μπορώ να σας ενημερώσω. Μείναμε στα κοκτέιλ.

Για το art de la table δεν χρειάζεται να αναφέρω πολλά. Λιτό και όμορφο, με πήλινα- διαλεγμένα σερβίτσια, σουπλά και χαρτοπετσέτες πολυτελείας με το τύπωμα του εστιατορίου, όλα δεμένα με το γενικό ύφος. Στην αρχή μας σέρβιραν εμφιαλωμένο νερό σε χαμηλά ποτήρια, που χρεώθηκε 2 ευρώ και μας έφεραν ψωμάκια, κατόπιν δικής μας επιθυμίας, στα 3 ευρώ.
Το πανεράκι ήταν πολύ πλούσιο σε νόστιμο, μαύρο φρυγανισμένο ψωμί και σε μαλακό, λευκό με σπανάκι ή τυρί. Συνοδευόταν από ντιπ γιαουρτιού.

Από τον κατάλογο δοκιμάσαμε:

- Το Τζατζίκι Αβοκάντο: με αυγοτάραχο, τσίλι, κόλιανδρο (7/10).
Μια διαφορετική εκδοχή «τζατζικιού», που ευτυχώς δεν ήταν ακριβώς τζατζίκι. Μάλλον ελαφρύ γιαούρτι με αβοκάντο, κομμάτια αυγοτάραχου και ευδιάκριτες φετούλες πιπεριάς τσίλι. Τριγύρω στο σκεύος τέσσερις μακρόστενες φετούλες φρυγανισμένου ψωμιού ποτισμένες σε λάδι και τσίλι. Νόστιμο, αλλά δεν έπαυε να είναι απλώς ένα κρεμώδες ορεκτικό.

- Πιτάκια Κουνέλι: Μας είπαν ότι την ημέρα εκείνη είχαν dumplings αντί για πιτάκια. Δεν μας πείραξε καθόλου, ίσα ίσα. Συνοδεύονταν από σαλάτα λάχανο μέσα σε μια γλυκόξινη σάλτσα από χαρουπόμελο.
Πάρα πολύ νόστιμα. Κατέφθασαν πέντε στον αριθμό. Τα μοιραστήκαμε και τα απολαύσαμε. Γεύση ελαφριά, φίνα. (9/10)

Νομίζαμε ότι είχαμε δοκιμάσει το καλύτερο πιάτο, μέχρι που έφτασαν τα:

- Τορτελίνια Κόκορα. Ό, τι ετοιμάζει ο σεφ με κοτόπουλο ή κόκορα, το απογειώνει. Ακόμα θυμάμαι τα υπέροχα κανελόνια με κόκορα που είχα φάει στο Feedελ του Κέντρου.

Εδώ ήταν γενναιόδωρα τορτελίνια, μεγαλούτσικα, με πολλή- πολλή γέμιση και μια ωραία σάλτσα ντομάτας με λευκό τυρί (ανθότυρο;), που αντί να το βαραίνουν, έδιναν χαρακτήρα στο πιάτο. Ωραία υφή στη γέμιση, σωστό ζυμαρικό, κάθε μπουκιά απόλαυση! και η έκπληξη, κρούστα από την πέτσα, που ταίριαζε απόλυτα στο σύνολο. (9,5/ 10)

- Παπουτσάκι μελιτζάνα: ένα ακόμα χάρμα γεύσης στο στόμα.
Μοσχαρίσια ουρά, πιπεριά Φλωρίνης και μπεσαμέλ γραβιέρας, αντικαθιστούσαν τα παραδοσιακά υλικά. Πολύ πρωτότυπο και ελαφρύ επίσης. (9/10)

- Και τέλος πήραμε την Ταλιάτα με τον πουρέ γλυκοπατάτας. Εντάξει, όχι η καλύτερη που έχω φάει ποτέ, αν και ήρθε ψημένη όπως ακριβώς την ζητήσαμε και ήταν ζουμερη και μυρωδάτη. Ως πιάτο ήταν χορταστικό, αρκετό και για κυρίως (για έναν, όχι για δύο). (8/10)

Ήπιαμε τρία κοκτέιλ, που το ένα ήταν καλύτερο από το άλλο.

Γλυκό δεν θέλαμε, γιατί είχαμε φάει αρκετά και ήταν περασμένη η ώρα, αλλά μας πρότειναν προφορικά τέσσερα γλυκά:
- λουκουμάδες γεμιστούς με κρέμα dulcey, αν θυμάμαι
- κύβο μους σοκολάτα
- τσιζκέικ
- μαρέγκα με φρούτα
όλα σε πειραγμένη και άκρως λαχταριστή μορφή εννοείται, με τους πετυχημένους πειραματισμούς του pastry chef. Αν κρίνω από τα εντυπωσιακά σε σύλληψη και γεύση γλυκά που έχω δοκιμάσει στο αδελφάκι Feedέλ, δεν θα περίμενα τίποτα λιγότερο κι εδώ.

Εν πάση περιπτώσει, φύγαμε χορτάτοι και ικανοποιημένοι από το Feedέλ Asador.

Η εξυπηρέτηση είναι προσωπική, από σερβιτόρο που αναλαμβάνει το τραπεζι σας. Σε εμάς ήταν καλή σε γενικές γραμμές, αν και λίγο βαριεστημένη. Ίσως λόγω μέρας. Αλλά οι χρόνοι σερβιρίσματος κύλησαν ομαλά.

Αν θα έπρεπε για κάτι να γκρινιάξω -που δεν είναι καθόλου αμελητέο- είναι οι τιμές. Παρατήρησα ότι τα περισσότερα πιάτα έχουν ξεφύγει προς τα πάνω, κοντά στα 15 ευρώ. Η δε ταλιάτα χρεώθηκε 33! Μας είχαν ενημερώσει βέβαια (ήταν πιάτο ημέρας), αλλά μας είπαν ότι είναι υπεραρκετή για 2 άτομα. Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε να σταθεί ως κυρίως για έναν, αλλά και πάλι 33 ευρώ πάει πάρα πολύ! Επίσης σε πιάτα που έχουν ως βασική ύλη όσπρια ή ρύζι, όσο δημιουργικά κι αν είναι, βρίσκω υπερβολική την χρέωση άνω των 10 ευρώ.

Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι περίπου 25- 30 τιμάται η κουζίνα του κ. Κουτσόπουλου / άτομο, χωρίς τα ποτά. Δεν είναι υπερβολικά, αλλά για το στιλ δείπνου που πρεσβεύει και μάλιστα στην Αθήνα του σήμερα, νομίζω ότι δεν είναι και λίγα.

Όσον αφορά την γεύση και το ύφος της κουζίνας, εννοείται ότι προτείνω το Feedέλ Asador, γιατί είναι κάτι το διαφορετικό και τα πάντα είναι πολύ νόστιμα. Αποκεί και πέρα, να είστε προετοιμασμένοι για τις τιμές. Είναι ανάλογες μάλλον της περιοχής και της φήμης του σεφ...

09 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Σίγουρα δεν χρειάζεται να πεις πολλά, για να γράψεις κριτική.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται τρελή ανάλυση για να περιγράψεις το Feedελ.

Ούτε σε αυτόν που δεν βγαίνει πολύ έξω για φαγητό αλλά ούτε και σε αυτόν που βλέπει ελάχιστα τηλεόραση ή διαβάζει αρπαχτά κίτρινα και λευκά ΜΜΕ, είναι άγνωστος αυτός ο κοντούλης chef με το θεληματικό πηγούνι, το πηγαίο χιούμορ, το μειδίαμα, τα κόκκινα starάκια και τα ροκ μουσικά ακούσματα.

Αυτός λοιπόν ο chef, είπε να κινηθεί νότια και να ανοίξει άλλο ένα μοντέρνο μεζεδοπωλείο με ονομασία διαφοροποιημένη κατά το ήμισυ. Το άλλο Feedέλ μεγάλωσε, διακοσμήθηκε με πέτρα και μέταλλο, πρόσθεσε κάποιες στοιχεία από Κούβα και έγινε Asador (τεχνική μαγειρέματος σε ανοικτή φλόγα).

Τον είδαμε τον Λεω. Αν και μεσημέρι Σαββάτου, ήταν παρών στο μαγαζί και επέβλεπε τα πάντα. Το οποίο βέβαια δεν χρειαζόταν, διότι όλο το προσωπικό δουλεύει υπέρ του δέοντος υποδειγματικά. Από την επιλογή της θέσης που θα καθίσεις (ήλιος, άνεμος, σκιά για τους γνώστες), τη λεπτομερή ανάλυση των συστατικών του κάθε πιάτου, τον συνδυασμό με το αντίστοιχο cocktail, το γενεαλογικό δένδρο του παραγωγού κρασιού και μπύρας του καταλόγου μέχρι τη γνωστή ρήση ‘’ Ωωωωωπ που πας ρε Καραμήτρο, παρήγγειλες πολλά’’, στο πιο polite βέβαια.

Τα τραπέζια είναι άνετα, ξύλινα, σε καφέ απόχρωση και ο τοίχος γκριζοπράσινος, δημιουργώντας μαζί με την πέτρα του εξωτερικού χώρου και τις μεταλλικές πινελιές ένα αξιοπρόσεκτο σύνολο. Προσεγμένα και τα σερβίτσια του – διαφορετικά πιάτα ανάλογα το έδεσμα- όμορφα σουπλά, ξεχωριστές σκουρόχρωμες πετσέτες- χαρτοπετσέτες με τις χαρακτηριστικές στρατιωτικές σαρδέλες του σήματος του μαγαζιού. Δεν μου άρεσαν τα ψάθινα καπέλα φωτιστικών στην μια πλευρά του εξωτερικού χώρου που δεν προσδίδουν κάτι στο ύφος του.

Τα πιάτα δεν κατηγοριοποιούνται, είναι όλα για τη μέση, κανονικού μεγέθους, απαράμιλλης αισθητικής, ωραίας υφής και γεύσης.

Ήπιαμε, ξινό νερό, ένα ποτήρι Chardonnay Γκιρλέμη από τον Δομοκό, με λαμπερό χρώμα, έντονο άρωμα και νότες λευκών φρούτων και μια Κίρκη pale ale με όλα τα στερητικά –απαστερίωτη, αφιλτράριστη, νέα ζύμωση στο μπουκάλι- με γλυκά και γήινα αρώματα και φοβερό ρητό: ‘’Break the spell’’.

Οι χοντρές λευκές και μαύρες φέτες ψωμιού περασμένες από τη σχάρα χωρίς να χάσουν τη φρεσκάδα τους μαζί με το εισαγωγικό dipάκι από γιαούρτι αβοκάντο και λίγο chili ήταν ότι έπρεπε, μέχρι να έρθει η δροσερή σαλάτα αγγούρι με κυρίαρχα στοιχεία σταμνοτύρι, 2 υφών αγγούρι, σχάρας και κανονικό, κουνουπίδι, φιστίκι και στο background λίγη πρασινάδα και φλοίδες παστουρμά που έδιναν και αυτά το κάτι τις.

Οι τηγανιτές πατάτες με τη φλούδα τους κομμένες country style, ήταν όσο crispy έπρεπε και παρότι είχαν στάκα, δεν ‘’έπεσαν’’ καθόλου βαριές. Αντίθετα δροσίστηκαν όμορφα με τους κρόκους αυγού και αρωματίστηκαν με το θυμάρι. Την τρούφα που περιείχαν, την θεωρώ υπερβολή.

Άρεσε και η μπαμπάτσικη στριφτόπιτα, με ωραία ζύμη, αρωματισμένη με τσίπουρο, γεμάτη νιβατό, κάποια μυρωδικά και στην κορυφή χορταστικό chutney βατόμουρο.
Η πανσέτα κατ’ εμέ αποτελεί πίνακα ζωγραφικής.
Εξαιρετική καραμελωμένη κρούστα της επάνω επιφάνειας, άψογα ψημένη η πανσέτα, τρυφερή και ζουμερή, καραμελωμένα φουντούκια, μπάλες πουρέ από παστινάκι, ψητό κρεμμύδι και βρώσιμα λουλούδια. Το purple ανεβάζει επίπεδο.
Η μοσχαρίσια γλώσσα έλιωνε με το που την ακουμπούσες. Περασμένα τα 3 τεράστια κομμάτια από τη σχάρα, όπως και το king ouster μανιτάρι, ελαφρά γλασαρισμένη και με ένα στρώμα μυρωδικών, συνοδεύονταν όμορφα από 2 ειδών σπαράγγια, απαλό πουρέ από σελινόριζα και κάποια βρώσιμα λουλούδια.
Κλείσαμε με ένα και μόνο γλυκό που αποδείχτηκε υπεραρκετό.
Cheesecake αλλιώτικο, με γιαούρτι, τριμμένο μπισκότο και μπόλικη φράουλα, παρουσιασμένο σε γλαστράκι. Όχι κάτι τρομερό σε γεύση αλλά πολύ καλό για το κλείσιμο του γεύματος.
Ακριβό;
3 ενήλικες και ο μικρός μου, 95 ευρώ all inclusive, δεν το λες και ακριβό.
Είναι φορές σαν και αυτή, που νιώθεις ότι σε σέβονται, αισθάνεσαι τη ζεστασιά του χώρου, τρως πολύ καλές και ελληνικές πρώτες ύλες άρτια εκτελεσμένες και φεύγεις με ένα πλατύ χαμόγελο και με την υπόσχεση στους οικείους σου ότι θα το επαναλάβετε.
Αποτελεί, γεύσεων εμπειρία σίγουρα.

02 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Την πρώτη φορά που πήγαμε στο feedελ στο κέντρο τότε, δεν είδα ότι δεν υπήρχε το μενού στο διαδίκτυο δεν είχα κρατήσει σημειώσεις οπότε θεώρησα σκόπιμο μην σας κουράσω με περιγραφές πιάτων που δεν θυμόμουν … στην δεύτερη επίσκεψη μας αυτήν την φορά στης Γλυφάδας νόμιζα ότι ήμουν προετοιμασμένος άλλα και αποδείχτηκα κατώτερος των περιστάσεων οπότε τώρα θα ανεχτείτε τις ελλιπής πληροφορίες ως προς την σύσταση των πιάτων.
Η παραγγελίας μας για 3 άτομα

Ψητή σαρδέλα πάνω σε μπουσκέτα με πουρέ φασολιών 8/10

Πεινιρλι με γλυκάδια μανιτάρια και ντοματίνια 7/10

Short rιbs με τσιπς από παστρινάκι και γλυκοπατάτα για 2 άτομα 8/10

Χυλοπίτες με μυρωδικά και χοίρινη πανσετα 9/10

Πανακοτα σε 3 υφές 9/10

Σαλάτα τοματινι 8/10

2 κοκτέιλ

Ενα αναψυκτικο Thomas Henry Mystic Mango για των μικρό

Πληρώσαμε 130 ευρω

οι πρώτες ύλες σε πολύ υψηλά στάνταρ όλα τα πιάτα ήταν σωστά εκτελεσμένα, οι μερίδες σωστές.
Η μόνη παραφωνία το ένα από τα 2 κοκτέιλ που διαλέξαμε είχε λάδι τρούφας και μου έκανε σαν να έπινα σούπα κρύα.
Και κάτι ακόμα που με παραξένεψε, σε κάποια φάση ο μικρός ήθελε να πάει τουαλέτα οπότε πήγα και εγώ μαζί του στο πάνω όροφο οπού ήταν η τουαλέτα και πριν μπούμε μέσα καθόταν η καθαρίστρια με ένα πιατάκι σε ένα τραπεζάκι μπροστά της με 3-4 κέρματα μέσα για φιλοδώρημα και περίμενε καρτερικά και το δικό μας. Μου θύμισε μπουζούκια και μάλιστα τις καλές εποχές, μπουζούκια με ΠΑΣΟΚ οπού τότε δίναμε φιλοδώρημα ακόμα και στις καρέκλες … κουφάθηκα όταν το είδα.